TERİGİO 14 MG FİLM KAPLI TABLET, 28 ADET

Etkin maddeye veya listelenen yardımcı maddelerden herhangi birine aşırı duyarlılık. Şiddetli karaciğer yetmezliğine sahip hastalarda (Child-Pugh sınıf C). Gebe kadınlar veya teriflunomid tedavisi sırasında ve tedavi sonrasında plazma düzeyleri 0,02 mg/L üzerinde olduğu sürece güvenilir doğum kontrol yöntemi kullanmayan çocuk doğurma potansiyeline sahip kadınlar. Tedaviye başlamadan önce gebelik dışlanmalıdır. Emziren kadınlarda. Şiddetli bağışıklık yetmezliği durumlarına sahip hastalarda, örn. Edinilmiş Bağışıklık Eksikliği Sendromu (AIDS). Belirgin kemik iliği fonksiyonu azalması veya belirgin anemi, lökopeni, nötropeni veya trombositopenisi olan hastalarda. İyileşene kadar şiddetli aktif enfeksiyonu olan hastalarda. Bu hasta grubundaki klinik deneyim yetersiz olduğundan şiddetli böbrek yetmezliği olup diyalize giren hastalarda. Şiddetli hipoproteinemisi olan hastalar, örn. nefrotik sendrom.

İzleme Tedavi öncesinde Teriflunomid tedavisine başlamadan önce aşağıdakiler değerlendirilmelidir: Kan basıncı Alanin aminotransferaz/serum glutamik piruvik transaminaz (ALT/SGPT) Diferansiyel beyaz kan hücresi (akyuvar) ve trombosit sayısı dahil olmak üzere tam kan hücre sayımı. Tedavi sırasında Teriflunomid tedavisi sırasında aşağıdakiler değerlendirilmelidir: Kan basıncı Periyodik olarak kontrol edin Alanin aminotransferaz/serum glutamik piruvik transaminaz (ALT/SGPT) Karaciğer enzimleri, tedavinin ilk 6 ayı boyunca en az dört haftada bir ve daha sonra düzenli olarak değerlendirilmelidir. Teriflunomid, diğer potansiyel hepatotoksik ilaçlarla birlikte veya açıklanamayan mide bulantısı, kusma, karın ağrısı, yorgunluk, anoreksiya veya sarılık ve/veya koyu renk idrar gibi klinik belirti ve semptomların görüldüğü gibi önceden karaciğer bozukluğu olan hastalarda verildiğinde ek izleme düşünülmelidir. Karaciğer enzimleri, tedavinin ilk 6 ayında iki haftada bir ve tedavinin başlangıcından itibaren en az 2 yıl boyunca en az 8 haftada bir değerlendirilmelidir. Normalin üst sınırının 2 ile 3 katı arasındaki ALT (SGPT) yükselmeleri için haftalık izleme yapılmalıdır. Tedavi sırasındaki klinik belirti ve semptomlara (örn. enfeksiyon) dayanarak tam kan hücre sayımı yapılmalıdır. Hızlandırılmış eliminasyon prosedürü Teriflunomid, plazmadan yavaş bir şekilde atılır. Hızlandırılmış eliminasyon prosedürü olmadan, 0,02 mg/L’nin altında plazma konsantrasyonlarına ulaşmak ortalama 8 ay sürer, ancak madde klerensindeki kişisel varyasyon nedeniyle bu süre 2 yıla kadar çıkabilir. Teriflunomidin bırakılmasından sonra herhangi bir zamanda hızlandırılmış eliminasyon prosedürü kullanılabilir (prosedür ayrıntıları için ile 5.2’ye bakınız). Hepatik etkiler Teriflunomid alan hastalarda karaciğer enzimlerinde artış gözlenmiştir. Bu artışlar, çoğunlukla tedavinin ilk 6 ayında meydana gelmiştir. Teriflunomid ile tedavi sırasında bazen hayati tehlike arz eden ilaca bağlı karaciğer hasarı (DILI) vakaları gözlenmiştir. DILI vakalarının çoğu, teriflunomid tedavisinin başlamasından birkaç hafta veya birkaç ay sonra ortaya çıkmıştır ancak DILI uzun süreli kullanımda da ortaya çıkabilir. Önceden karaciğer hastalığı olan, diğer hepatotoksik ilaçlarla tedavi gören ve/veya önemli miktarda alkol tüketen hastalarda, teriflunomid alırken karaciğer enzimlerinde artış ve DILI riski daha yüksek olabilir. Bu nedenle hastalar karaciğer hastalığının belirti ve semptomları açısından yakından izlenmelidir. Karaciğer hasarından şüpheleniliyorsa, teriflunomid tedavisi kesilmeli ve hızlandırılmış eliminasyon prosedürü düşünülmelidir. Karaciğer enzimlerinde yükselme (normal üst limitin (NÜL) 3 katından fazla) doğrulanırsa, teriflunomid tedavisi kesilmelidir. Tedavinin kesilmesi durumunda, transaminaz seviyeleri normale dönene kadar karaciğer testleri yapılmalıdır. Hipoproteinemi Teriflunomid proteine yüksek oranda bağlandığından ve bağlanması albümin konsantrasyonlarına bağlı olduğundan, bağlanmayan teriflunomid plazma konsantrasyonlarının, nefrotik sendromda olduğu gibi hipoproteinemili hastalarda artması beklenebilir. Teriflunomid şiddetli hipoproteinemisi olan hastalarda kullanılmamalıdır. Kan basıncı Teriflunomid tedavisi sırasında kan basıncı artışı görülebilir. Teriflunomid tedavisinin başlangıcından önce ve sonrasında periyodik olarak kan basıncı kontrol edilmelidir. Kan basıncı artışı teriflunomid tedavisi öncesince ve sırasında uygun bir şekilde yönetilmelidir. Enfeksiyonlar Şiddetli aktif enfeksiyonu olan hastalarda enfeksiyon giderilene kadar teriflunomid tedavisinin başlangıcı ertelenmelidir. Plasebo kontrollü çalışmalarda, teriflunomid ile ciddi enfeksiyonlarda artış gözlenmemiştir. Oral herpes ve herpes zoster dahil olmak üzere herpes virüsü enfeksiyonu vakaları teriflunomid ile bildirilmiştir, bunlardan bazıları herpetik meningoensefalit ve herpes yayılımı dahil olmak üzere ciddidir. Bunlar tedavi sırasında herhangi bir zamanda ortaya çıkabilir. Teriflunomidin immunomodülatör etkisine bağlı olarak, hastada ciddi bir enfeksiyonun gelişmesi durumunda, tedavisinin askıya alınması düşünülmeli ve tedaviye yeniden başlamadan önce fayda ve riskler değerlendirilmelidir. Uzun yarılanma ömrü nedeniyle, kolestiramin veya aktif kömür ile hızlandırılmış eliminasyon düşünülmelidir. alan hastalara, enfeksiyon semptomlarını bir hekime bildirmeleri söylenmelidir. Aktif akut veya kronik enfeksiyonu olan hastalar, enfeksiyon(lar) giderilene kadar tedavisine başlamamalıdır. Klinik çalışmalarda sistematik olarak tüberküloz taraması gerçekleştirilmediğinden latent tüberküloz enfeksiyonu olan hastalarda teriflunomidin güvenliliği bilinmemektedir. Tüberküloz taraması test sonucu pozitif olan hastalar tedaviden önce standart tıbbi uygulama ile tedavi edilir. Solunuma bağlı reaksiyonlar Pazarlama sonrası deneyimde teriflunomid ile interstisyel akciğer hastalığı (İAH) ve pulmoner hipertansiyon vakaları bildirilmiştir. İAH öyküsü olan hastalarda risk artabilir. İAH, tedavi sırasında herhangi bir zamanda akut olarak değişken klinik görünümler ile ortaya çıkabilir. İAH ölümcül olabilir. Sürekli öksürük ve dispne gibi yeni başlayan veya kötüleşen pulmoner semptomlar, tedavinin kesilmesi ve uygun şekilde daha ayrıntılı inceleme yapılması için etken olabilir. Eğer ilacın kesilmesi gerekli ise, hızlandırılmış bir eliminasyon prosedürünün başlatılması düşünülmelidir. Hematolojik etkiler Beyaz kan hücre sayısında başlangıca göre ortalama %15’ten az bir düşme gözlenmiştir. Önlem olarak, tedaviye başlamadan önce diferansiyel beyaz kan hücre sayımı ve trombositleri de kapsayan güncel bir tam kan sayımı mevcut olmalı ve klinik belirti ve semptomlar (örn., enfeksiyonlar) gerektirdiğinde tedavi sırasında tam kan sayımı değerlendirilmelidir. Önceden anemi, lökopeni ve/veya trombositopenisi olan hastalar ile kemik iliği fonksiyonu bozulmuş hastalar veya kemik iliği supresyonu riski olan hastalarda, hematolojik bozukluk riski artar. Böyle etkilerin ortaya çıkması durumunda, teriflunomidin plazma düzeylerini düşürmek için hızlandırılmış eliminasyon prosedürü (yukarı bakınız) düşünülmelidir. Pansitopeni dahil olmak üzere şiddetli hematolojik reaksiyonların söz konusu olması durumunda, ve herhangi bir eş zamanlı miyelosüpresif tedavi kesilmeli ve teriflunomid hızlandırılmış eliminasyon prosedürü düşünülmelidir. Cilt reaksiyonları Teriflunomid ile Stevens-Johnson sendromu (SJS), toksik epidermal nekroliz (TEN) ve eozinofili ve sistemik semptomlarla (DRESS) seyreden ilaç reaksiyonu dahil olmak üzere bazen ölümcül olan ciddi cilt reaksiyonu vakaları rapor edilmiştir. Cilt ve/veya mukoza reaksiyonlarına (ülseratif stomatit) ilişkin şüphe uyandıran şiddetli yaygın majör cilt reaksiyonları (Stevens-Johnson sendromu, toksik epidermal nekroliz-Lyell sendromu veya eozinofili ve sistemik semptomlarla seyreden ilaç reaksiyonu) gözlenmesi durumunda, teriflunomid ve bağlantılı olabilecek tüm diğer tedaviler kesilmeli ve hızlandırılmış prosedür derhal başlatılmalıdır. Böyle durumlarda hastalar teriflunomide tekrar maruz bırakılmamalıdır. Teriflunomid kullanımı sırasında yeni psöriazis (püstüler psöriazis dahil) ve önceden mevcut psöriazisin kötüleştiği bildirilmiştir. Tedavinin geri çekilmesi ve hızlandırılmış eliminasyon prosedürünün başlatılması hastanın hastalığı ve tıbbi öyküsü göz önünde bulundurularak düşünülebilir. ile tedavi sırasında hastalarda cilt ülserleri ve yara iyileşmesinde bozulma meydana gelebilir. ile ilişkili cilt ülserinden şüpheleniliyorsa, uygun tedaviye rağmen cilt ülserleri devam ediyorsa veya ameliyat sonrası yara iyileşmesinde bozulma riski yüksekse, kesilmesi ve hızlandırılmış ilaç eliminasyon prosedürü düşünülmelidir. yeniden başlama kararı, yeterli yara iyileşmesinin klinik değerlendirmesine dayanmalıdır. Periferik nöropati Teriflunomid alan hastalarda periferik nöropati vakaları bildirilmiştir. Hastaların çoğu teriflunomidin kesilmesinden sonra iyileşmiştir. Ancak, nihai sonuç açısından geniş bir değişkenlik söz konusudur, bazı hastalarda nöropati iyileşirken bazı hastalarda semptomlar devam etmiştir. alan bir hastada doğrulanmış periferik nöropatinin gelişmesi durumunda, tedavisinin kesilmesi ve hızlandırılmış eliminasyon prosedürü yapılması düşünülmelidir. Aşılama İki klinik çalışma inaktif neoantijen (ilk aşılama) ya da rapel (tekrar maruziyet) aşılamanın teriflunomid tedavisi sırasında güvenli ve etkili olduğunu göstermiştir. Canlılığı azaltılmış aşıların kullanımı enfeksiyon riski taşıyabilir ve bu nedenle bu kullanımdan kaçınılmalıdır. İmmünosüpresif veya immünomodülatör tedaviler Leflunomid, teriflunomidin ana bileşiği olduğundan, teriflunomidin leflunomid ile birlikte uygulanması önerilmemektedir.MS tedavisi için kullanılan antineoplastik veya immunosüpresif tedavilerin birlikte uygulanması değerlendirilmemiştir. Teriflunomidin eş zamanlı olarak bir yıla kadar interferon beta veya glatiramer asetat ile uygulandığı güvenlilik çalışmaları herhangi bir özel güvenlilik endişesi ortaya çıkarmamıştır; ancak teriflunomid monoterapisi ile karşılaştırıldığında daha yüksek advers reaksiyon oranı gözlenmiştir. Multipl skleroz tedavisinde bu kombinasyonların uzun süreli güvenliliği saptanmamıştır. geçiş veya bırakma Teriflunomidin interferon beta veya glatiramer asetat ile eş zamanlı olarak uygulanmasına ilişkin klinik veriler temelinde, interferon beta veya glatiramer asetat sonrasında teriflunomide başlarken veya teriflunomid sonrasında interferon beta veya glatiramer asetata başlarken herhangi bir bekleme süresi gerekli değildir. derhal başlanması durumunda natalizumabın uzun yarılanma ömrü nedeniyle, natalizumabın kesilmesinden 2-3 ay sonraya kadar eş zamanlı maruziyet ve dolayısıyla eş zamanlı immün etkiler meydana gelebilir. Bu nedenle, hastalarda natalizumabdan geçerken dikkat edilmelidir…

Teriflunomid ile tedavi edilen (7 mg ve 14 mg) hastalarda en sık bildirilen advers reaksiyonlar: baş ağrısı (%17,8, %15,7), diyare (%13,1, %13,6) ALT artışı (%13, %15), bulantı (%8, %10,7) ve alopesidir (%9,8, %13,5). Genel olarak, baş ağrısı, ishal, mide bulantısı ve saç dökülmesi, hafif ila orta şiddette, geçici ve nadiren tedavinin kesilmesine neden olmuştur. Teriflunomid, leflunomidin ana metabolitidir. MS hastalarına teriflunomid reçete ederken, leflunomidin romatoid artrit veya psoriatik artriti olan hastalardaki güvenlilik profilini göz önünde bulundurmak uygun olabilir. Advers reaksiyonların tablolu listesi Tekrarlayan MS (Tekrarlayan Multiple Skleroz, RMS) olan yetişkin hastalarda yürütülen dört plasebo kontrollü çalışmada (teriflunomid 7 mg ve 14 mg için sırasıyla 1045 ve 1002 hasta) ve bir aktif karşılaştırma çalışmasında (her bir teriflunomid tedavi grubunda 110 hasta) medyan 672 günlük bir süre boyunca günde bir kez olmak üzere toplam 2267 hastada (1155 hasta teriflunomid 7 mg ve 1112 hasta teriflunomid 14 mg) teriflunomid değerlendirilmiştir. Yetişkin hastalarda yapılan plasebo kontrollü çalışmalarda teriflunomid ile bildirilen ve yetişkin hastalardaki klinik çalışmalardan 7 mg ya da 14 mg teriflunomid ile bildirilen advers reaksiyonlar aşağıda gösterilmiştir. Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Yaygın : Grip, üst solunum yolu enfeksiyonu, idrar yolu enfeksiyonu, bronşit, sinüzit, farenjit, sistit, viral gastroenterit, herpes virüs enfeksiyonlarıb, diş enfeksiyonu, larenjit, ayak mantarı Yaygın olmayan : Sepsis dahil şiddetli enfeksiyonlara Kan ve lenf sistemi hastalıkları Yaygın : Nötropenib, anemi Yaygın olmayan : Hafif trombositopeni (trombosit <100 g/L) Bağışıklık sistemi hastalıkları Yaygın : Hafif alerjik reaksiyonlar Yaygın olmayan : Anafilaksi ve anjiyoödem dahil hipersensitivite reaksiyonları (erken ya da geç) Psikiyatrik hastalıklar Yaygın : Anksiyete Sinir sistemi hastalıkları Çok yaygın : Baş ağrısı Yaygın : Parestezi, siyatik, karpal tünel sendromu Yaygın olmayan : Hiperestezi, nevralji, periferik nöropati Kardiyak hastalıklar Yaygın : Palpitasyonlar Vasküler hastalıklar Yaygın : Hipertansiyonb Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıkları Yaygın olmayan : İnterstisyel akciğer hastalığı Bilinmiyor : Pulmoner hipertansiyon Gastrointestinal hastalıkları Çok yaygın : Diyare, bulantı Yaygın : Pankreatitb,c, üst karında ağrı, kusma, diş ağrısı Yaygın olmayan : Stomatit, kolit Hepatobiliyer hastalıklar Çok yaygın : Alanin aminotransferaz (ALT) artışıb Yaygın : Gamma glutamil transferaz (GGT) artışıb, aspartat aminotransferaz artışıb Seyrek : Akut hepatit Bilinmiyor : İlaca bağlı karaciğer hasarı (DILI) Metabolizma ve beslenme hastalıkları Yaygın olmayan : Dislipidemi Deri ve deri altı doku hastalıkları Çok yaygın : Alopesi Yaygın : Döküntü, akne Yaygın olmayan : Tırnak bozuklukları, psöriazis (püstüler dahil)a,b, şiddetli deri reaksiyonlarıa Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Yaygın : Kas-iskelet ağrısı, miyalji, artralji Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın :Pollaküri Üreme sistemi ve meme hastalıkları Yaygın : Menoraji Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Yaygın : Ağrı, astenia Araştırmalar Yaygın : Kilo kaybı, nötrofil sayısında azalmab, beyaz kan hücresi sayısında azalmab, kanda kreatinin fosfokinaz artışı Yaralanma, zehirlenme ve prosedürel komplikasyonlar Yaygın olmayan : Post-travmatik ağrı a Lütfen ayrıntılı açıklama bölümüne bakınız. b.4 c Pediyatride yapılan kontrollü bir klinik çalışmaya dayalı olarak çocuklarda sıklık “yaygındır”; yetişkinlerde sıklık “yaygın olmayan” Seçilen advers reaksiyonların tanımı Alopesi; plasebo ile tedavi edilen hastalarda %5,1 ile karşılaştırıldığında 14 mg teriflunomid ile tedavi edilen hastaların %13,9’unda saç dokusu değişikliği ile birlikte ya da yalnızca saç incelmesi, saç yoğunluğunda azalma ve saç kaybı olarak bildirilmiştir. Çoğu vaka, saç derisi üzerinde dağınık veya yaygın olarak tanımlanmıştır (tam saç kaybı bildirilmemiştir) ve çoğunlukla ilk 6 ayda meydana gelmiş olup teriflunomid 14 mg ile tedavi edilen 139 hastanın 121’inde (%87,1) sorun çözülmüştür. Saç dökülmesi nedeniyle tedavinin kesilmesi, plasebo grubunda %0,1 iken 14 mg teriflunomid grubunda %1,3 olmuştur. Hepatik etkiler Yetişkin hastalarda plasebo kontrollü çalışmalarda aşağıdakiler saptanmıştır: Başlangıç durumuna göre ALT artışı (laboratuvar verilerine dayanarak) Plasebo kontrollü çalışmalarda güvenlilik popülasyonu Plasebo (N=997) Teriflunomid 14 mg (N=1002) > 3 NÜL > 5 NÜL > 10 NÜL > 20 NÜL ALT >3 NÜL ve TBILI >2 NÜL Hafif derecede transaminaz artışı, ALT’nin 3 kat NÜL’nin altında veya eşit olması plasebo ile karşılaştırıldığında teriflunomid ile tedavi edilen gruplarda daha sık görülmüştür. 3 kat ya da daha fazla NÜL artışı sıklığı, tedavi grupları arasında dengeli bulunmuştur. Transaminazdaki bu artışlar çoğunlukla tedavinin ilk 6 ayında meydana gelmiştir ve tedavinin kesilmesi ile geri dönüşlü olmuştur. İyileşme süresi ay ve yıl arasında değişmiştir. Kan basıncı etkileri Yetişkin hastalarda yapılan plasebo kontrollü çalışmalarda aşağıdakiler belirlenmiştir: Plasebo alan hastaların %15,5’ine karşılık 14 mg/gün teriflunomid alan hastaların %19,9’unda sistolik kan basıncı > 140 mmHg bulunmuştur; Plasebo alan hastaların %2’sine karşılık 14 mg/gün teriflunomid alan hastaların %3,8’inde sistolik kan basıncı > 160 mmHg bulunmuştur; Plasebo alan hastaların %13,6’sına karşılık 14 mg/gün teriflunomid alan hastaların %21,4’ünde diyastolik kan basıncı > 90 mmHg bulunmuştur. Enfeksiyonlar Yetişkin hastalarda yapılan plasebo kontrollü çalışmalarda, plasebo (%2,2) ile karşılaştırıldığında teriflunomid 14 mg (%2,7) ile ciddi enfeksiyonlarda artış gözlenmemiştir. Her bir grubun %0,2’sinde ciddi fırsatçı enfeksiyonlar ortaya çıkmıştır. Pazarlama sonrası deneyimde bazen ölümcül olmak üzere sepsis dahil şiddetli enfeksiyonlar bildirilmiştir. Hematolojik etkiler Teriflunomid ile yetişkin hastalarda yapılan plasebo kontrollü çalışmalarda beyaz kan hücresi (BKH) sayısını (başlangıç düzeyinden <%15, esas olarak nötrofil ve lenfosit azalması) etkileyen ve bazı hastalarda daha fazla olmak üzere ortalama bir düşüş gözlenmiştir. Başlangıca göre ortalama düşüş ilk 6 haftada meydana gelmiş, ardından tedavi sırasında düşük düzeylerde (başlangıca göre <%15’den daha az) stabilize olmuştur. Kırmızı kan hücresi (KKH) ve trombosit sayısı üzerindeki etkisi daha az belirgindir. Periferik nöropati Yetişkinlerde yapılan plasebo kontrollü çalışmalarda polinöropati ve mononöropati (örn., karpal tünel sendromu) dahil olmak üzere periferik nöropati, teriflunomid alan hastalarda plasebo alan hastalardan daha sık bildirilmiştir. Pivotal, plasebo kontrollü çalışmalarda, sinir iletimi çalışmaları ile doğrulanan periferik nöropati insidansı, 14 mg teriflunomid alan hastalarda %1,9 iken (898 hastadan 17’sinde), plasebo alan hastalarda %0,4 (898 hastadan 4’ünde) olmuştur. Teriflunomid 14 mg alan ve periferik nöropati gelişen 5 hastada tedavi kesilmiştir. Bu hastalardan 4’ünde tedavinin kesilmesinden sonra iyileşme bildirilmiştir. İyi huylu, kötü huylu ve belirlenmeyen tümörler (kistler ve polipler dahil) Klinik çalışma deneyiminde teriflunomid ile malignite riskinde artış görülmemektedir. Özellikle lenfoproliferatif bozukluklar olmak üzere malignite riski, bağışıklık sistemini etkileyen bazı diğer ajanların kullanımıyla artmaktadır (sınıf etkisi). Şiddetli cilt reaksiyonları Pazarlama sonrası denetimde teriflunomid ile şiddetli cilt reaksiyonları olguları bildirilmiştir. Asteni Yetişkinlerde yapılan plasebo kontrollü çalışmalarda asteni sıklığı plasebo, teriflunomid 7 mg ve teriflunomid 14 mg grubunda sırasıyla %2, %1,6 ve %2,2’dir. Psöriazis Plasebo kontrollü çalışmalarda, psöriazis sıklığı plasebo, teriflunomid 7 mg ve teriflunomid 14 mg grubunda sırasıyla %0,3, %0,3 ve %0,4’dir. Gastrointestinal hastalıklar Nekrotizan pankreatit ve pankreatik psödokist vakaları dahil, yetişkinlerde teriflunomid ile pazarlama sonrası deneyimde nadiren pankreatit bildirilmiştir. Pankreatik olaylar, teriflunomid tedavisi sırasında herhangi bir zamanda ortaya çıkabilir ve bu da hastaneye yatışa ve/veya gerekli düzeltici tedaviyi gerektirebilir. Pediyatrik popülasyon Günlük teriflunomid alan pediyatrik hastalarda (10-17 yaş arası) gözlenen güvenlilik profili, genel olarak yetişkin hastalar ile benzerdir. Bununla birlikte, pediyatrik çalışmada (166 hasta: 109 hasta teriflunomid grubunda ve 57 plasebo grubunda), çift kör fazda plasebo grubunda hiç pankreatit vakası bulunmazken, teriflunomid ile tedavi edilen hastaların %1,8’inde pankreatit vakaları bildirilmiştir. Bu olaylardan biri hastaneye yatış ve gerekli düzeltici tedavi gerektirmiştir. Çalışmanın açık-etiketli aşamada teriflunomid ile tedavi edilen pediyatrik hastalarda, 2 ek pankreatit vakası (biri ciddi bir olay, diğeri hafif şiddette ciddi olmayan bir olay) ve bir ciddi akut pankreatit vakası (psödo-papillomlu) bildirilmiştir. Bu 3 hastanın ikisinde pankreatit hastaneye yatışa neden olmuştur. Karın ağrısı, bulantı ve/veya kusmayı içeren klinik semptomlar ve serum amilaz ve lipaz bu hastalarda yükselmiştir. Tedavinin kesilmesinden ve hızlı eliminasyon prosedürü ve düzeltici tedaviden sonra tüm hastalar iyileşmiştir. Aşağıdaki advers reaksiyonlar yetişkin popülasyona göre pediyatrik popülasyonda daha sık rapor edilmiştir: Alopesi, teriflunomid ile tedavi edilen hastaların %22’sinde, plasebo ile tedavi edilen hastalarda ise %12,3’ünde bildirilmiştir. Enfeksiyonlar, teriflunomid ile tedavi edilen hastaların %66,1’inde, plasebo ile tedavi edilen hastalarda ise %45,6’sında rapor edilmiştir. Bunlar arasında nazofarenjit ve üst solunum yolu enfeksiyonları teriflunomid ile daha sık bildirilmiştir. Kreatinin fosfokinaz (CPK) artışı, teriflunomid ile tedavi edilen hastaların %5,5’inde, plasebo ile tedavi edilen hastalarda ise %0’ında rapor edilmiştir…