SERPERIL PLUS 2/0.625 MG TABLET, 30 TABLET

Perindopril ile ilişkili: − Etkin maddeye veya herhangi diğer bir ADE inhibitörüne aşırı duyarlılık − Önceden ADE inhibitör tedavisi ile ilişkili görülen anjiyoödem (Quincke ödemi) hikayesi − Kalıtsal veya idiopatik anjiyoödem − Gebelik. − aliskiren içeren ilaçlarla birlikte kullanımı, diabetes mellitus ve böbrek yetmezliği (GFR<60 mL/dk/1,73 m2) olan hastalarda kontrendikedir. − Sakubitril/valsartan tedavisi ile birlikte kullanım. Sakubitril/valsartan’ın son dozunun üzerinden 36 saat geçmeden başlanmamalıdır − Kanın negatif yüklü yüzeyler ile temasına yol açan ekstrakorporeal tedaviler, − Önemli bilateral renal arter stenozu veya tek fonksiyonel böbrekte renal arter stenozu. İndapamid ile ilişkili: − Etkin maddeye veya diğer sülfonamidlere aşırı duyarlılık − İleri derece böbrek yetmezliği (kreatinin klirensi < 30 mL/dk) − Karaciğer ensefalopatisi − İleri derece karaciğer yetmezliği − Hipokalemi ile ilişkili: − listelenen yardımcı maddelerin herhangi birine karşı aşırı duyarlılık Yeterli terapötik deneyim bulunmadığı için, aşağıdaki durumlarda kullanımı önerilmemektedir: − diyaliz hastalarında − tedavi edilmemiş dekompanse kalp yetmezliği olan hastalarda.

Özel uyarılar: Perindopril ve indapamidde ortak: Lityum: Lityum ile perindopril ve indapamid kombinasyonu genel olarak tavsiye edilmemektedir.. Perindopril ile ilişkili: Renin-anjiyotensin-aldosteron sisteminin (RAAS) dual blokajı: ADE-inhibitörleri, anjiyotensin II reseptör blokörleri ya da aliskirenin birlikte kullanılması durumunda hipotansiyon, senkop, hiperkalemi riskinin arttığı ve böbrek fonksiyonunun azaldığına (akut böbrek yetmezliği dahil) dair kanıtlar bulunmaktadır. RAAS'ın dual blokajına yol açtığından ADE-inhibitörleri, anjiyotensin II reseptör blokörleri ya da aliskirenin birlikte kullanılması önerilmez. Eğer dual blokaj tedavisi mutlaka gerekli görülürse sadece uzman gözetimi altında yapılmalı ve böbrek fonksiyonu, elektrolitler ve kan basıncı yakından sık sık takip edilmelidir. Diyabetik nefropatisi bulunan hastalarda ADE-inhibitörleri ve anjiyotensin II reseptör blokörleri birlikte kullanılmamalıdır. Potasyum tutucu ilaçlar, potasyum takviyeleri veya potasyum içeren tuz ikameleri: Perindoprilin potasyum tutucu ilaçlar, potasyum takviyeleri veya potasyum içeren tuz ikameleri ile kombinasyonu genellikle tavsiye edilmemektedir Nötropeni/Agranülositoz/Trombositopeni/Anemi: ADE inhibitörleri kullanan hastalarda nötropeni/agranülositoz, trombositopeni ve anemi vakaları rapor edilmiştir. Böbrek fonksiyonları normal olan ve başka komplikasyonlar bulunmayan hastalarda nötropeni çok nadir görülür. Kolajen vasküler hastalığı olan, immünosüpresan tedavisi gören, allopurinol veya prokainamid kullanan veya bu komplikasyonların birlikte görüldüğü hastalarda, özellikle önceden böbrek fonksiyonlarında sorun varsa, perindopril çok dikkatli kullanılmalıdır. Bu tür hastaların bazılarında ciddi enfeksiyonlar gelişmiş ve birkaç vakada yoğun antibiyotik tedavisine cevap alınamamıştır. Bu tür hastalarda perindopril kullanıldığı takdirde periyodik beyaz kan hücre sayımı yapılması tavsiye edilmektedir ve hastalara, herhangi bir enfeksiyon olduğunda (örn. boğaz ağrısı, ateş) hemen bildirmeleri gerektiği anlatılmalıdır. Renovasküler hipertansiyon: ADE inhibitörleriyle tedavi edilmiş bilateral renal arter stenozu veya fonksiyonel tek böbrekte arter stenozu olan hastalarda hipotansiyon ve böbrek yetmezliği riski artmaktadır. Diüretikler ile tedavi yukarıda belirtilenleri artıran bir faktör olabilir. Unilateral renal arter stenozu olan hastalarda bile sadece serum kreatinindeki küçük değişiklikler ile böbrek fonksiyon kaybı oluşabilir. Hipersensitivite/Anjiyoödem: Perindoprilin de aralarında bulunduğu ADE inhibitörleri ile tedavi edilen hastalarda, nadiren yüzde, ekstremitelerde, dudaklarda, dilde, glottiste ve/veya larinkste anjiyonörotik ödem görülebildiği bildirilmiştir. Bu durum tedavi sırasında herhangi bir zamanda görülebilmektedir. Böylesi vakalarda perindopril tedavisi derhal kesilmeli ve hasta ödem ortadan kaybolana dek yakın gözlem altına alınmalıdır. Ödemin yalnızca yüz ve dudakları etkilediği hallerde, semptomları gidermek üzere antihistaminik ajanlar kullanılabilse de genellikle tedavisiz düzelir. Anjiyonörotik ödem larinks ödemi ile birlikte ise öldürücü olabilir. Dil, glottis veya larinks etkilenmişse bu havayollarında tıkanmaya neden olabilir. Bu durumda derhal subkutanöz adrenalin enjeksiyonu (0,3-0,5 mL) yapılmalı ve diğer uygun tedaviler başlatılmalıdır. ADE inhibitörü kullanan siyah ırka mensup hastalarda, siyah ırka mensup olmayan hastalara oranla daha fazla anjiyoödem vakası bildirilmiştir. Önceden ADE inhibitör tedavisi ile ilişkili olmayan anjiyoödem öyküsü bulunan hastalarda ADE inhibitörü tedavisi ile anjiyoödem oluşma riski yüksektir. ADE inhibitörü kullanan hastalarda nadiren intestinal anjiyoödem bildirilmiştir. Bu hastalarda karın ağrısı (kusma veya bulantı ile birlikte veya olmaksızın) görülmüştür; bazı vakalarda öncesinde gelişen fasiyal anjiyoödem yoktu ve C-1 esteraz seviyeleri normaldi. Anjiyoödem teşhisi abdominal CT tarama, veya ultrason veya cerrahi müdahale sonucu konulmuş ve ADE inhibitörü tedavisi kesildikten sonra semptomlar kaybolmuştur. Karın ağrısı şikayeti olan ADE inhibitörü kullanan hastaların ayırıcı tanısına intestinal anjiyoödem dahil edilmelidir. Perindoprilin sakubitril/valsartan ile kombinasyonu anjiyoödem riskindeki artış nedeniyle kontrendikedir. Perindopril tedavisinin son doz alımının üzerinden 36 saat geçene kadar sakubitril/valsartan tedavisine başlanılmamalıdır. Eğer sakubitril/valsartan tedavisi kesilirse, sakubitril/valsartan’ın son doz alımının üzerinden 36 saat geçene kadar perindopril tedavisi başlatılmamalıdır. ADE inhibitörlerinin NEP (nötral endopeptidaz) inhibitörleri (örn. rasekadotril), mTOR inhibitörleri (örn. sirolimus, everolimus, temsirolimus) ve DPP-4 inhibitörleri (örn. linagliptin, saksagliptin, sitagliptin, vildagliptin) ile birlikte kullanımı anjiyoödem (örn. solunum bozukluğunun eşlik ettiği veya etmediği solunum yolları veya dil şişmesi) riskini artırabilir. Halihazırda ADE inhibitörü alan bir hastada rasekadotril, mTOR inhibitörleri (örn. sirolimus, everolimus, temsirolimus) ve DPP-4 inhibitörleri (örn. linagliptin, saksagliptin, sitagliptin, vildagliptin) başlatılırken dikkatli olunmalıdır. Desensitizasyon sırasında anafilaktik reaksiyonlar: Hymenoptera (arı, eşekarısı) venom desensitizasyon tedavisi uygulanan hastalarda ADE inhibitörleri ile tedavi sırasında nadir olarak hayatı tehlikeye sokabilecek anafilaktoid reaksiyonlar gözlemlenmiştir. Desensitizasyon uygulanan alerji hastalarında ADE inhibitörü çok dikkatli olarak başlatılmalı ve venom immünoterapisi uygulanan hastalarda kullanılmamalıdır. Hem ADE inhibitörü tedavisi hem de desensitizasyon gereken hastalarda en azından geçici olarak ADE inhibitörü tedavisine en az 24 saat ara vermek bu reaksiyonların meydana gelmesini engellemiştir. LDL aferezi sırasında anafilaktik reaksiyonlar: Dekstran sülfat emilimi yoluyla düşük yoğunlukta lipoprotein aferezi ile diyaliz sırasında ADE inhibitörü alan hastalarda hayatı tehlikeye sokabilecek anafilaktoid reaksiyonlar gözlemlenmiştir. Hem ADE inhibitörü tedavisi hem de düşük yoğunlukta lipoprotein aferezi gereken hastalarda en azından geçici olarak ADE inhibitörü tedavisine ara vermek bu reaksiyonların meydana gelmesini engellemiştir. Hemodiyaliz hastaları: Yüksek geçirgenlikte membran (örn. AN 69®) ile diyaliz sırasında ADE inhibitörü alan hastalarda anafilaktoid reaksiyonlar görüldüğü bildirilmiştir. Bu hastaların diyalizinde farklı bir membran veya farklı sınıf bir antihipertansif ilaç kullanılmalıdır. Primer aldosteronizm: Primer hiperaldosteronizmi olan hastalar renin anjiyotensin-aldosteron sistemi üzerinden etki gösteren antihipertansif ilaçlara genellikle yanıt vermezler. Bu nedenle, bu hastalarda bu ürünün kullanımı önerilmemektedir. Gebelik: Gebelik sırasında ADE inhibitörü ile tedaviye başlanmamalıdır. ADE inhibitörü ile sürekli tedavinin gerekli görüldüğü haller dışında gebelik planlayan hastalar gebelikte kullanımına ilişkin güvenlilik profili bulunan alternatif bir antihipertansif tedaviye başlamalıdır. Gebelik teşhisi konduğunda ADE inhibitörü tedavisi hemen kesilmeli ve uygunsa alternatif tedaviye başlanmalıdır. İndapamid ile ilişkili: Hepatik ensefalopati: Karaciğer hastalığı bulunan hastalarda tiazid diüretikler ve tiazid benzeri diüretikler özellikle elektrolit dengesizliğinde hepatik komaya ilerleyebilen hepatik ensefalopatiye yol açabilir. Bu hastalarda diüretik uygulaması derhal kesilmelidir. Fotosensitivite: Tiazid ve tiazid benzeri diüretiklerin kullanımına ilişkin fotosensitivite reaksiyonları bildirilmiştir. Tedavi sırasında fotosensitivite reaksiyonu görüldüğü takdirde tedavi kesilmelidir. Eğer tekrar diüretik kullanımı gerekli görülürse maruz kalan bölgelerin güneş veya yapay UVA ışınlardan korunması önerilmektedir. Özel kullanım önlemleri Perindopril ve indapamidde ortak: Böbrek Yetmezliği: İleri derece böbrek yetmezliği olan hastalarda (kreatinin klirensi < 30 mL/dk) kontrendikedir. Önceden bariz böbrek lezyonu bulunmamasına rağmen, biyolojik tarama sonucu fonksiyonel böbrek yetmezliği tespit edilen bazı hipertansif hastalarda tedavi kesilmeli ve daha sonra tedaviye tekrar ya düşük bir dozla ya da bileşenlerinin biri ile başlanmalıdır. Bu hastalarda, güncel tıbbi uygulama, tedavinin 2. haftasından sonra ve terapötik stabilite dönemi boyunca her iki ayda bir, potasyum ve kreatinin seviyelerinin periyodik kontrolü yönündedir. Böbrek yetmezliği daha çok, ileri derecede kalp yetmezliği veya böbrek arter stenozu ile böbrek yetmezliği olan hastalarda gözlemlenmektedir. İlaç, iki taraflı böbrek arter stenozu veya tek taraflı çalışan böbrek vakalarında genellikle tavsiye edilmemektedir. Hipotansiyon ve su ve elektrolit kaybı: Daha önceden sodyum kaybı (özellikle de böbrek arter stenozu) olan hastalarda ani hipotansiyon riski bulunmaktadır. Bu nedenle araya giren ishal ve kusma nöbetleri ile meydana gelen su ve elektrolit kaybının klinik belirtileri sistematik olarak araştırılmalıdır. Bu tür hastalarda plazma elektrolit düzeyleri düzenli olarak izlenmelidir. Belirgin hipotansiyon durumunda, intravenöz izotonik salin infüzyonu gerekebilir. Geçici hipotansiyon tedavinin devamı açısından bir kontrendikasyon oluşturmaz. Tatmin edici düzeyde kan volümü ve kan basıncı sağlandıktan sonra tedaviye tekrar ya daha azaltılmış bir dozla ya da bileşenlerinin yalnızca biri ile başlanabilir. Potasyum Düzeyleri: Perindopril ve indapamid kombinasyonu, özellikle diyabet veya böbrek yetmezliği olan hastalarda potasyum düzeylerinin düşmesini engellemez. Diüretik içeren bütün antihipertansif ilaçlarla olduğu gibi, plazma potasyum düzeylerinin düzenli olarak izlenmesi gereklidir. Perindopril ile ilişkili: Öksürük: ADE inhibitör kullanımı ile kuru bir öksürük ortaya çıkabildiği bildirilmiştir. Bu, ilacın verildiği sürece devam eden ve ilaç kesilince kaybolan bir öksürüktür. Bu semptomun varlığında iyatrojenik bir etiyoloji düşünülmelidir. Eğer ADE inhibitörü tedavisinin vazgeçilemez olduğu kararına varılmışsa, tedavinin sürdürülmesi düşünülebilir…

En sık bildirilen advers reaksiyonlar: Perindopril ile: baş dönmesi, baş ağrısı, parestezi, disgözi, görme bozukluğu, vertigo, tinnitus, hipotansiyon, öksürük, dispne, abdominal ağrı, kabızlık, diyare, dispepsi, bulantı, kusma, kaşıntı, döküntü, kas spazmları, asteni İndapamid ile: hipokalemi, alerjiye yatkınlığı olan kişilerde başlıca dermatolojik hipersensitivite reaksiyonları, astmatik reaksiyonlar ve makulopapular döküntüler Advers reaksiyonların tablolaştırılmış listesi: Klinik çalışmalar ve pazarlama sonrasında kullanım sırasında aşağıdaki advers olaylar gözlenmiş ve aşağıdaki sıklıklar altında sıralanmıştır: MedDRA Sistem Organ Sınıfı İstenmeyen etkiler Görülme sıklığı Perindopril İndapamid Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Rinit Çok seyrek -Kan ve lenf sistemi hastalıkları Eozinofili Yaygın olmayan* -Agranülositoz Çok seyrek Çok seyrek Aplastik anemi Çok seyrek Pansitopeni Çok seyrek -Lökopeni Çok seyrek Çok seyrek Nötropeni Çok seyrek -Hemolitik anemi Çok seyrek Çok seyrek Trombositopeni Çok seyrek Çok seyrek Bağışıklık sistemi hastalıkları Hipersensitivite (alerjiye ve astmaya yatkınlığı olan kişilerde başlıca dermatolojik reaksiyonlar) Yaygın Endokrin hastalıklar Uygunsuz antidiüretik hormon salınımı sendromu (UADHS) Seyrek -Metabolizma ve beslenme hastalıkları Hipokalemi Yaygın Hipoglisemi Yaygın olmayan* -Tedavi kesildiğinde geriye dönüşlü hiperkalemi Yaygın olmayan* -Hiponatremi Yaygın olmayan* Yaygın olmayan* Hipokloremi Seyrek Hipomagnezemi Seyrek Hiperkalsemi Çok seyrek Psikiyatrik hastalıklar Duygudurum dalgalanmaları Yaygın olmayan -Depresyon Yaygın olmayan* -Uyku bozuklukları Yaygın olmayan -Konfüzyon Çok seyrek -Baş dönmesi Yaygın -Baş ağrısı Yaygın Seyrek Parestezi Yaygın Seyrek Disgözi Yaygın Sinir sistemi hastalıkları Somnolans Yaygın olmayan* -Senkop Yaygın olmayan* Bilinmiyor Yüksek risk grubu hastalarda olası aşırı hipotansiyona sekonder olarak inme Bilinmiyor Göz hastalıkları Görme bozuklukları Yaygın Bilinmiyor Miyopi Bilinmiyor Akut açı kapanması glokomu Bilinmiyor Koroid efüzyonu Bilinmiyor Bulanık görme Bilinmiyor Kulak ve iç kulak hastalıkları Vertigo Yaygın Seyrek Tinnitus Yaygın -Kardiyak hastalıklar Palpitasyonlar Yaygın olmayan* -Taşikardi Yaygın olmayan* -Angina pektoris Çok seyrek -Aritmi (bradikardi, ventriküler taşikardi, atriyal fibrilasyon dahil) Çok seyrek Çok seyrek Yüksek risk grubu hastalarda olası aşırı hipotansiyona sekonder olarak miyokard infarktüsü. Çok seyrek -Torsade de pointes (potansiyel olarak ölümcül) Bilinmiyor Vasküler hastalıklar Hipotansiyon (ve hipotansiyona bağlı etkiler) Yaygın Çok seyrek Vaskülit Yaygın olmayan* -Yüzde kızarma Seyrek* -Raynaud fenomeni Bilinmiyor -Solunum, göğüs hastalıkları ve Öksürük Yaygın mediastinal hastalıklar Dispne Yaygın -Bronkospazm Yaygın olmayan -Eozinofilik pnömoni Çok seyrek -Gastrointestinal hastalıklar Abdominal ağrı Yaygın -Kabızlık Yaygın Seyrek Diyare Yaygın -Dispepsi Yaygın -Bulantı Yaygın Seyrek Kusma Yaygın olmayan Ağız kuruluğu Yaygın olmayan Seyrek Pankreatit Çok seyrek Çok seyrek Hepato-bilier hastalıklar Hepatit Çok seyrek Bilinmiyor Anormal karaciğer fonksiyonu Çok seyrek Deri ve deri altı doku hastalıkları Kaşıntı Yaygın -Döküntü Yaygın -Makulo-papular döküntü Yaygın Ürtiker Yaygın olmayan Çok seyrek Anjiyoödem Yaygın olmayan Çok seyrek Purpura Yaygın olmayan Hiperhidroz Yaygın olmayan -Fotosensitivite reaksiyonları Yaygın olmayan* Bilinmiyor Pemfigoid Yaygın olmayan* -Psöriyazisin kötüleşmesi Seyrek* -Eritema multiforme Çok seyrek -Toksik epidermal nekroliz Çok seyrek Stevens Johnson sendromu Çok seyrek Kas, iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Kas spazmları Yaygın Bilinmiyor Önceden var olan akut yaygın lupus eritematözün olası kötüleşmesi Bilinmiyor Artralji Yaygın olmayan* -Miyalji Yaygın olmayan* Bilinmiyor Kas güçsüzlüğü Bilinmiyor Rabdomiyoliz Bilinmiyor Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Böbrek yetmezliği Yaygın olmayan Çok seyrek Anüri/oligüri Seyrek* -Akut böbrek yetmezliği Seyrek* Üreme sistemi ve meme hastalıkları Erektil disfonksiyon Yaygın olmayan Genel ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Asteni Yaygın -Göğüs ağrısı Yaygın olmayan* -Keyifsizlik Yaygın olmayan* -Periferik ödem Yaygın olmayan* -Ateş Yaygın olmayan* -Yorgunluk Seyrek Araştırmalar Plazma üresinde artış Yaygın olmayan* -Plazma kreatininde artış Yaygın olmayan* -Serum bilirubinde artış Seyrek -Karaciğer enzimlerinde artış Seyrek Bilinmiyor Hemoglobin azalması ve hematokrit azalması Çok seyrek -Kanda glukoz düzeyinde artış Bilinmiyor Kanda ürik asit düzeyinde artış Bilinmiyor Elektrokardiyogramda QT uzaması Bilinmiyor Yaralanma ve zehirlenme Düşme Yaygın olmayan* * Sıklıklar klinik çalışmalardaki spontan advers reaksiyon bildirimlerinden hesaplanmıştır Seçilmiş advers reaksiyonların tanımı: 1,5 mg ve 2,5 mg indapamidi karşılaştıran faz II ve III çalışmaları sırasında, plazma potasyum analizi, indapamidin doza bağlı bir etkisini göstermiştir: İndapamid 1,5 mg: 4 ila 6 haftalık tedaviden sonra plazma potasyumu hastaların %10'unda <3,4 mmol/l ve hastaların %4'ünde < 3,2 mmol/l görülmüştür. 12 haftalık tedavi sonrasında plazma potasyumundaki ortalama düşüş 0,23 mmol/l olmuştur. İndapamid 2,5 mg: 4 ila 6 haftalık tedaviden sonra plazma potasyumu hastaların %25'inde <3,4 mmol/l ve hastaların %10'unda <3,2 mmol/l görülmüştür. 12 haftalık tedavi sonrasında plazma potasyumundaki ortalama düşüş 0,41 mmol/l olmuştur.