MUSCOBLOC 50 MG/5 ML İ.V. ENJEKSİYONLUK ÇÖZELTİ

Erişkin ve pediyatrik hastalarda (term yenidoğanlardan adölesanlara) rutin ve hızlı sıralı indüksiyon sırasında, genel anesteziyle birlikte trakeal entübasyonu kolaylaştırmak ve ameliyat sırasında iskelet kaslarının gevşemesinin sağlanması için endikedir. Erişkinlerde, hızlı sıralı indüksiyon sırasında trakeal entübasyonu kolaylaştırmak ve yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) entübasyonu ve mekanik ventilasyonu kolaylaştırmaya yardımcı olarak endikedir.

Roküronyum bromür solunum kaslarında paralize neden olduğu için, bu ilaç uygulanan hastalarda kendiliğinden solunum yeterli düzeyde sağlanana dek solunum desteği verilmesi zorunludur. Tüm nöromüsküler bloke edici ajanlarda da olduğu gibi, özellikle hızlı sıralı indüksiyon tekniğinin bölümü olarak kullanıldığında entübasyon güçlüklerinin çıkabileceği beklenmelidir. Diğer nöromüsküler bloke edici ajanlarda olduğu gibi, roküronyum bromür için rezidüel nöromüsküler blokaj bildirilmiştir. Rezidüel nöromusküler blokajdan kaynaklanan komplikasyonları önlemek için; hastaların yalnızca nöromüsküler bloktan yeterli düzeyde uyandığı zaman ekstübe edilmesi önerilir. Geriyatrik hastalar (65 yaş ve üstü) rezidüel nöromüsküler blok için artmış riskte olabilirler. Ameliyat sonrası dönemde ekstübasyon sonrasında rezidüel nöromüsküler blokaja neden olabilecek (ilaç etkileşimleri ya da hasta koşulları gibi) diğer faktörler de değerlendirilmelidir. Eğer klinik uygulamanın bir parçası olarak kullanılmıyorsa, özellikle rezidüel nöromüsküler blokajın gerçekleşme olasılığının daha fazla olduğu durumlarda geri döndürücü bir ajanın (örneğin sugammadeks ya da asetilkolinesteraz inhibitörleri) kullanımı dikkate alınmalıdır. Nöromüsküler bloke edici ajanlar arasında yüksek oranda çapraz duyarlılık bildirilmiştir. Bu nedenle, eğer mümkünse, uygulanmadan önce, diğer nöromüsküler bloke edici ajanlara karşı aşırı duyarlılık ekarte edilmelidir. Duyarlı hastalarda sadece kesinlikle gerekli olduğunda kullanılmalıdır. Genel anestezi altında aşırı duyarlılık reaksiyonu yaşayan hastalar, bunun ardından diğer nöromüsküler bloke edici ajanlara karşı aşırı duyarlılık açısından test edilmelidir. Roküronyum kalp atım hızını arttırabilir. Genel olarak yoğun bakım ünitesinde kas gevşeticilerin uzun süreli kullanımı sonrasında uzun süreli paraliz ve/veya iskelet kaslarında zayıflama görülmektedir. Nöromüsküler blokajda muhtemel uzamanın ve/veya doz aşımının ekarte edilmesi için nöromüsküler bloke edici ajanlar kullanıldığı süre boyunca nöromüsküler iletinin izlenmesi tavsiye edilmektedir. Buna ek olarak hastalara yeterli düzeyde analjezi ve sedasyon uygulanmalıdır. Nöromüsküler bloke edici ajanlar ayrıca, bunların etkileri ve ilgili nöromüsküler izleme tekniklerine aşina, deneyimli doktorlar tarafından veya bunların gözetimi altında hasta bazında etki dozuna titre edilmelidir. Kortikosteroid terapisi ile kombinasyon halinde diğer non-depolarizan nöromüsküler bloke edici ajanların yoğun bakım ünitesinde uzun süreli uygulamasından sonra miyopati düzenli olarak bildirilmiştir. Bundan dolayı; hem nöromüsküler bloke edici ajanlar hem de kortikosteroidler verilen hastalar için, nöromüsküler bloke edici ajanların kullanım süresi mümkün olduğunca sınırlı tutulmalıdır. Eğer suksametonyum entübasyon için kullanılmış ise, uygulaması hastanın klinik olarak suksametonyum indüklediği nöromüsküler bloktan uyanmasına kadar geciktirilmelidir. Roküronyum bromür her zaman diğer ilaçlarla birlikte kullanıldığından ve anestezi sırasında malign hipertermi riski olduğundan, bilinen tetikleyici faktörlerin yokluğunda bile, doktorlar anesteziye başlamadan önce erken semptomlar, doğrulayıcı tanı ve malign hipertermi tedavisi konusunda bilgi sahibi olmalıdır. Hayvanlarla yapılan çalışmalar roküronyum bromürün malign hipertermi için tetikleyici bir faktör olmadığını göstermiştir. Pazarlama sonrası izlem sırasında ile, nadir malign hipertermi vakaları gözlenmiştir; ancak nedensel bağlantı kanıtlanmamıştır. Aşağıda belirtilen durumlar farmakokinetiğini ve/veya farmakodinamiğini etkileyebilmektedir: Karaciğer ve/veya safra yolları hastalıkları ve böbrek yetmezliği Roküronyum idrar ve safra ile atıldığı için klinik açıdan önemli karaciğer ve/veya safra yolları hastalığı ve/veya böbrek yetmezliği olan hastalarda dikkatli bir şekilde kullanılmalıdır. Bu hasta grubunda, 0,6 mg/ kg roküronyum bromür düzeyinde dozlarda etkide uzama görülmüştür. Dolaşım süresinde uzama Kardiyovasküler hastalık, ileri yaş ve dağılım hacminin artması gibi ödeme neden olan dolaşım süresinin uzamasıyla ilişkili durumlar, etkinin daha geç başlamasına neden olabilmektedir. Etki süresi azalmış plazma klirensi nedeniyle de uzayabilir. Nöromüsküler hastalık Diğer nöromüsküler bloke edici ajanlarda da olduğu gibi nöromüsküler hastalığı olan hastalarda veya poliyomyelit sonrasında, bu vakalarda nöromüsküler bloke edici ajanlara karşı yanıt önemli ölçüde değişebileceğinden aşırı dikkatli bir şekilde kullanılmalıdır. Bu değişimin şiddeti ve niteliği büyük ölçüde farklılık gösterebilmektedir. Miyastenia gravis hastalarında veya miyastenik sendromu (Eaton-Lambert) olan hastalarda düşük dozları güçlü etkilere neden olabilmektedir ve etki dozuna titre edilmesi gerekmektedir. Hipotermi Hipotermik koşullar altında yapılan cerrahi müdahalelerde roküronyum bromürün nöromüsküler bloke edici etkisi artmakta ve süresi uzamaktadır. Obezite Diğer nöromüsküler bloke ajanlarında da olduğu gibi roküronyum bromür, tatbik edilen dozun fiili vücut ağırlığı üzerinden hesaplanması halinde obez hastalarda daha uzun bir etki süresi ve spontan düzelmede uzama sergileyebilmektedir. Yanıkları olan hastaların nöromüsküler bloke edici ajanlara karşı direnç geliştirdikleri bilinmektedir. Dozun yanıt seviyesine göre titre edilmesi tavsiye edilmektedir. etkisini arttırabilecek durumlar Hipokalemi (örneğin aşırı kusma, ishal ve diüretik tedavi sonrası), hipermagnezemi, hipokalsemi (kapsamlı transfüzyon sonrası), hipoproteinemi, dehidratasyon, asidoz, hiperkapni, kaşeksi. Dolayısıyla ağır elektrolit bozukluklarının, kan pH değerindeki bozulmaların veya dehidratasyonun mümkün olduğunca düzeltilmesi gerekmektedir. Bu tıbbi ürün her “doz”unda 1 mmol (23 mg)’den daha az sodyum içerir; yani aslında “sodyum içermez”.

Uzayan süreli nöromüsküler blok, yaşamsal belirtilerde değişiklikler ve enjeksiyon yeri ağrısı/reaksiyonu en yaygın gerçekleşen advers ilaç reaksiyonları arasındadırlar. Pazarlama-sonrası gözetim sırasında en çok bildirilen, ciddi advers ilaç reaksiyonları “anaflaktik ve anaflaktoid reaksiyonlar” ve bunlarla bağlantılı belirtilerdir. Aşağıdaki tablodaki açıklamalara bakınız. Advers reaksiyonların tablo halinde listesi MedDRA SOC Tercih Edilen Terim Yaygın olmayan 2 Çok seyrek Bilinmiyor Bağışıklık sistemi hastalıkları Aşırı duyarlılık Anaflaktik reaksiyon Anaflaktoid reaksiyon Anaflaktik şok Anaflaktoid şok Sinir sistemi hastalıkları Flask paraliz Göz hastalıkları Midriyazis Sabit göz bebekleri Kardiyak hastalıkları Taşikardi Kounis sendromu Vasküler hastalıkları Hipotansiyon Dolaşım kollapsı ve şok Ateş basması Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıkları Bronkospazm Deri ve deri altı doku hastalıkları Anjionörotik ödem Ürtiker Döküntü Eritematöz döküntü Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Kas güçsüzlüğü Steroid miyopati Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar İlaç etkisizliği İlaç etkisi /terapötik yanıtın azalması İlaç etkisi/ terapötik yanıtın artışı Enjeksiyon bölgesinde ağrı Enjeksiyon bölgesinde reaksiyon Yüzde ödem Yaralanma ve zehirlenme ve cerrahi ve prosedürel komplikasyonlar Uzayan nöromüsküler blok Anesteziden uyanmada gecikme Anestezide havayolu komplikasyonu 1 Pazarlama-sonrası gözetim bildirimlerinden ve genel literatürden derlenen verilere dayanılarak sıklıklar tahmin edilmiştir. 2Pazarlama-sonrası gözetim verileri kesin sıklık rakamlarını veremez. Bu nedenle, bildirim sıklıkları beş yerine üç kategoriye ayrılmıştır. 3Kan-Beyin Bariyeri'nin (KBB) geçirgenliğinde potansiyel bir artış veya bütünlüğünün zarar görmesi bağlamında 4Yoğun bakım ünitesinde uzun süreli kullanım sonrasında Anaflaksi Çok nadir olmasına rağmen, dahil, nöromüsküler bloke edici ajanlara karşı şiddetli anafilaktik reaksiyonlar bildirilmiştir. Anaflaktik/anaflaktoid reaksiyonlar: bronkospazm kardiyovasküler değişiklikler (örneğin hipotansiyon, taşikardi, dolaşım kollapsı şok), ve kutanöz değişiklikler (örneğin anjioödem, ürtiker). Bu reaksiyonlar bazı durumlarda öldürücüdür. Bu reaksiyonların muhtemel şiddeti sebebiyle, bu tür durumlar ile karşılaşılabileceği ve gerekli tedbirlerin alınması gerektiği konusu her zaman akılda tutulmalıdır. Nöromüsküler bloke eden ajanların hem sistemik hem de lokal olarak histamin salınımını indükleyebilecekleri bilindiğinden, bu ilaçlar uygulanırken enjeksiyon bölgesinde kaşıntı ve eritamatöz reaksiyon ve/veya jeneralize histominoid (anafilaktoid) reaksiyonların (aynı zamanda yukarıdaki anaflaktik reaksiyonlar bölümüne bakınız) görülme olasılığı göz önünde bulundurulmalıdır. Klinik çalışmalarda, 0,3-0,9 mg/kg roküronyum bromür’ün hızlı bolus uygulamasını takiben ortalama plazma histamin düzeyinde sadece hafif bir artış gözlenmiştir. Uzun süreli nöromüsküler blok Nondepolarizan bloke edici ajanlara karşı en sık advers (istenmeyen) reaksiyon, ilacın farmakolojik etkisinin gereken zaman diliminin ötesine uzamasını içermektedir. Bu iskelet kasları güçsüzlüğünden derin ve uzun süreli iskelet kasları paralizinin neden olduğu solunum yetmezliğine ya da apneye kadar çeşitlilik gösterir. Miyopati; kortikosteroidler ile kombinasyon halinde yoğun bakım ünitesinde çeşitli nöromüsküler bloke edici ajanların kullanımı sonrasında bildirilmiştir. Lokal enjeksiyon yeri reaksiyonları Hızlı sıralı anestezi indüksiyonu sırasında, özellikle hasta şuurunu daha tam olarak kaybetmemişse ve özellikle indüksiyon ajanı olarak propofol kullanıldığında, enjeksiyon yerinde ağrı olduğunu bildirilmiştir. Klinik çalışmalarda enjeksiyona bağlı ağrı, propofol ile hızlı sıralı anestezi indüksiyonu yapılan hastaların %16’sında ve fentanil ve tiyopental ile hızlı sıralı anestezi indüksiyonu uygulanan hastaların %0,5’inde gözlenmiştir. Pediyatrik popülasyon Roküronyum bromür (1 mg/kg) ile pediyatrik hastalarda (n=704) gerçekleştirilen 11 klinik çalışmanın meta analizinde, %1,4 sıklığında taşikardi advers etki olarak belirlenmiştir.