CARDOVOL 100 MG TABLET, 20 ADET

Hipertansiyon: Monoterapi şeklinde veya diğer antihipertansifler örn: diüretik periferik vazodilatör veya bir anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) inhibitörü ile birlikte kombinasyon halinde. Angina pektoris: Uzun süreli profilaksi için. Gerektiğinde akut krizleri yatıştırmak için nitrogliserin kullanılmalıdır. Supraventriküler ve ventriküler aritmileri içeren kardiyak taşiaritmi. Teyid edilmiş veya şüpheli miyokard enfarktüsü, miyokard enfarktüsten sonraki sekonder koruma için. Hipertiroidizm (yardımcı tedavi olarak). Palpitasyonlu fonksiyonel kalp hastalıkları. Migrenin önlenmesi.

Metoprolol ve benzer türevlere veya yardımcı maddelerden herhangi birisine karşı bilinen aşırı duyarlılık, diğer beta-blokörlere aşırı duyarlılık (beta-blokörler arasında çapraz duyarlılık oluşabilir), İkinci veya üçüncü derece atriyoventriküler blok, Dekompanse kalp yetmezliği, Klinik olarak anlamlı sinüs bradikardisi (kalp atım hızı dakikada 45 ila 50’den daha az), Hasta sinüs sendromu, Şiddetli periferal arteriyel dolaşım bozuklukları, Kardiyojenik şok, Tedavi edilmemiş feokromasitoma, Hipotansiyon, Şiddetli bronşiyal astımı veya şiddetli bronkospazm öyküsü olan hastalar, Metabolik asidoz, Miyokard enfarktüsü geçirmiş, kalp atım hızı dakikada <45-50, P-R aralığı >0.24 saniye, sistolik kan basıncı <100 mm Hg olan hastalarda ve/veya şiddetli kalp yetmezliğinde kullanımı kontrendikedir.

Advers ilaç reaksiyonları: Bronkospastik hastalıklar: Genel olarak bronkospastik hastalıkları olanlara dahil beta-blokörler verilmemelidir. Ancak, hafif veya orta derecede bronkospastik hastalarda diğer uygun ilaçların tolere edilmediği veya etkisiz oldukları durumlarda, göreceli kardiyoselektif olmasından dolayı dikkatle verilebilir. beta1 seçiciliği tam olmadığından beta2 agonisti birlikte uygulanmalı ve etkili olan en düşük dozu kullanılmalıdır. Diyabetik hastalarda: özellikle insülin veya hipoglisemik bileşikleri kullanan diabetes mellituslu hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Diyabetik hastalar, dahil beta-blokörlerin hipoglisemi ile oluşan taşikardiyi maskelediğine dair uyarılmalıdır; ancak hipogliseminin baş dönmesi ve terleme gibi diğer belirtileri anlamlı olarak baskılanamaz ve terleme artabilir. Kardiyovasküler sistem: dahil beta-blokörler tedavi edilmemiş olan konjestif kalp yetmezliğinde kullanılmamalıdır. Öncelikle bu durum stabilize edilmelidir. Atriyoventriküler iletim üzerine negatif etki göstermesinden dolayı, dahil betablokörler 1. derece atriyoventriküler blok olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Eğer hastada bradikardide bir artış meydana gelirse (kalp atımı dakikada 50-55 atımdan az) dozaj kademeli olarak azaltılmalı veya tedavi kademeli olarak kesilmelidir. Miyokard infarktüsü: Miyokard infarktüsü olan hastalarda eğer anlamlı hipotansiyon meydana gelirse, kesilmeli ve hastanın hemodinamik durumu ve miyokard iskemisinin düzeyi dikkatli bir şekilde değerlendirilmelidir. Yoğun hemodinamik takip gerekli olabilir ve uygun tedavi araçları kullanılmalıdır. Eğer hipotansiyon anlamlı bradikardi ya da atriyoventriküler blokla bağlantılıysa tedavi bunların geri döndürülmesine yönelik olmalıdır. Periferik dolaşım bozukluğu: Periferik arteriyel dolaşım bozukluğu olan hastalarda (örn. Raynaud hastalığı veya olgusu, intermittan klaudikasyon), beta-blokör tedavisi bu gibi durumları ağırlaştırdığından dikkatle kullanılmalıdır. Feokromositoma: Feokromositoma olduğu bilinen veya olmasından şüphe edilen hastalarda, her zaman alfa-blokörle birlikte kombine halde ve alfa-blokör başlatıldıktan sonra verilmelidir. Anestezi ve ameliyat: Kronik olarak uygulanan beta-blokör tedavisi önemli bir ameliyattan önce rutin olarak geri çekilmemelidir. Kalbin refleks adrenerjik uyarılara yanıt yeteneğinin bozulması, genel anestezi ve cerrahi prosedürlerin risklerini arttırabilir. Eğer ile tedavi edilen hastada genel anestezi gerekiyorsa, hastanın beta-blokör kullandığı anesteziste bildirilmelidir. Mümkün olduğunca düşük kardiyodepresan etkiye sahip bir anestetik ajan kullanılmalıdır. Ameliyattan önce dahil beta-blokör ile tedavinin kesilmesi gerekliliği düşünülüyorsa, bu kademeli olarak yapılmalı ve genel anesteziden önce 48 saat içinde bu işlem tamamlanmalıdır. Ani geri çekilme: tedavisi özellikle iskemik kalp hastalığı olan hastalarda aniden kesilmemelidir. Mümkün olduğundan 10 günlük bir periyotta kademeli olarak kesilmeli, dozlar son 6 günde 25 mg’a azaltılmalıdır. Kesme sırasında hasta yakın gözlem altında tutulmalı ve gerektiğinde replasman tedavisi başlatılmalıdır. Angina pektorisin ağırlaşmasını önlemek için, dozaj kademeli olarak 1-3 haftada azaltılmalı ve gerekirse aynı zamanda replasman tedavisine başlanmalıdır. Anafilaktik reaksiyonlar: Diğer bileşiklerle artan anafilaktik reaksiyonlar özellikle beta-blokör alan hastalarda şiddetli olabilir ve normal dozlarda adrenaline direnç gösterebilir. Yüksek anafilaksi riski bulunan hastalarda dahil beta-blokör kullanımından mümkün olduğunca kaçınılmalıdır. Prinzmetal angina: Beta-blokörler Prinzmetal anginada (variant tip angina pektoris) angina ataklarının sayısını ve süresini arttırabilir. Bu tür hastalarda gibi nispeten selektif olan beta1-reseptör blokörleri kullanılabilir, ancak son derece dikkatli olunmalıdır. Tirotoksikoz Beta-blokörler tirotoksikozun bazı klinik belirtilerini maskelerler. Bu nedenle, tirotoksikozu olan veya oluşmasından şüphe edilen hastalarda kullanırken tiroid ve kardiyak fonksiyonları yakından izlenmelidir. Okulomukokutanöz sendromu: Tam okulomukokutanöz sendromu metoprolol tartarat kullanımında bildirilmemiştir. Ancak, bu sendromun bir kısmı (tek başına veya ara sıra ciltte kızarıklıkla birlikte gözlerin kuruması) meydana gelmiştir. Metoprolol tartarat tedavisine son verildiğinde çoğu zaman bu belirtiler ortadan kalkar. Hastalar potansiyel oküler etkilere karşı dikkatle gözlenmelidir. Eğer bu gibi etkiler oluşursa, bırakılması düşünülmelidir. Etkileşimler: Verapamil (fenilalkilamin) tipi kalsiyum kanal blokörü alan hastalara intravenöz yoldan verilmemelidir; çünkü bu durumda kardiyak arest riski bulunmaktadır. Özel popülasyonlar: Hepatik yetmezliği: Metoprolol güçlü hepatik ilk geçiş metabolizmasına uğrar ve başlıca karaciğerde metabolize olarak elimine edilir. Bu nedenle, hepatik yetmezliği metoprololün sistemik biyoyararlanımını arttırabilir ve total klerensi azaltabilir; plazma konsantrasyonlarında artışa yol açar. Doz ayarlanmasına ihtiyaç duyulabilir. Geriyatrik hastalar: Yaşlı hastalar dikkatle tedavi edilmelidir. Kan basıncında veya kalp atım hızında çok belirgin bir azalma, hayati organlara giden kanın yetersiz düzeylere düşmesine neden olabilir. Laktoz monohidrat (inek sütü kaynaklı) içermektedir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapp laktoz yetmezliği ya da glikoz-galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir.

Kan ve lenf sistemi hastalıkları: Çok seyrek: Trombositopeni Psikiyatrik hastalıklar: Seyrek: Depresyon, kabuslar Çok seyrek: Kişilik bozuklukları, halüsinasyonlar Sinir sistemi hastalıkları: Yaygın: Baş dönmesi, baş ağrısı Seyrek: Bilinç düzeyinde bozulma, uyuklama, uykusuzluk, parestezi Göz hastalıkları: Çok seyrek: Görme bozukluğu (ör: bulanık görme), göz kuruluğu, gözde tahriş Kulak ve iç kulak hastalıkları: Çok seyrek: Kulak çınlaması, işitme güçlükleri (ör: hipoakuzi ve sağırlık) Kardiyak hastalıklar: Yaygın: Bradikardi Seyrek: Kardiyak yetmezlik, aritmiler, palpitasyon Çok seyrek: İletim bozuklukları, göğüs ağrı Vasküler hastalıklar: Yaygın: Ortostatik hipotansiyon (bazen senkop ile birlikte) Seyrek: Ödem, Raynaud fenomeni Çok seyrek: Gangren Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar: Yaygın: Efora bağlı nefes darlığı Seyrek: Bronkospazm Çok seyrek: Rinit Gastrointestinal hastalıklar: Yaygın: Bulantı ve kusma, karın ağrısı Seyrek: Diyare veya konstipasyon Çok seyrek: Ağız kuruluğu Bilinmiyor: Retroperitoneal fibrozis Hepatobiliyer hastalıklar: Bilinmiyor: Hepatit Deri ve derialtı doku bozuklukları Seyrek: Deri döküntüleri (ürtiker şeklinde, psoriaziform ve distrofik deri lezyonları) Çok seyrek: Fotosensitivite reaksiyonu, hiperhidrozis, alopesi, psoriasisin kötüleşmesi Kas-iskelet bozukluklar, bağ doku ve kemik hastalıkları: Seyrek: Kas spazmları Çok seyrek: Artrit Üreme sistemi hastalıkları: Çok seyrek: Erektil fonksiyon bozukluğu, libido bozukluğu Bilinmiyor: Peyroni hastalığı Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar: Yaygın: Yorgunluk Araştırmalar Çok seyrek: Kilo artışı, karaciğer fonksiyon testlerinde anormallik 1 Tavsiye edilen dozların aşılması halinde 2 Önceden şiddetli periferik dolaşım bozukluğu olan hastalarda 3 Obstrüktif akciğer hastalığı öyküsü olmayan hastalarda da ortaya çıkabilen 4 Metoprolol tartarat ile ilişkisi tam olarak kanıtlanmamıştır. Spontan raporlarda ve literatür vakalarında bulunan advers ilaç reaksiyonları (bilinmiyor) Aşağıdaki advers reaksiyonlar spontan vaka raporları ve literatür vakaları yoluyla metoprolol tartarat ile kazanılan pazarlama sonrası deneyimden elde edilmiştir. Bu reaksiyonlar belirsiz boyuttaki bir popülasyondan gönüllülük ilkesine dayalı olarak bildirildiğinden ve karıştırıcı faktörlere tabi olduğundan sıklıklarını güvenilir bir şekilde belirlemek mümkün değildir ve bu nedenle bilinmiyor olarak kategorize edilmiştir. Her bir sistem organ sınıfı içinde advers ilaç reaksiyonlar azalan ciddiyete göre sunulmaktadır. Spontan raporlarda ve literatürde bulunan advers ilaç reaksiyonları (bilinmiyor) Sinir sistemi bozuklukları Konfüzyonel durum Araştırmalar Kan trigliseridlerinde artma, yüksek yoğunluklu lipoproteinde (HDL) azalma.