ZIAGEN ORAL SOLÜSYON 300 MG/15 ML, 240 ML

Aşırı duyarlılık : Abakavir kullanan hastalarda, ateş ve/veya döküntü ve çoklu organ tutulumunu işaret eden diğer semptomlarla tanımlanan, aşırı duyarlılık reaksiyonu (ADR) riski vardır. Abakavir kullanımı sırasında, eğer uygun bir şekilde tedavi edilmezse bazıları yaşamı tehdit eden ve nadir olgularda fatal seyreden ADR'ler gözlenmiştir. Klinik çalışmalarda, abakavir kullanan hastaların yaklaşık %5’inde, çok seyrek vakalarda ölüm dahil olmak üzere, aşırı duyarlılık reaksiyonu gelişmiştir. Abakavir-ADR riski HLA-B*5701pozitif hastalarda yüksektir. Bununla birlikte, bu aleli taşımayan hastalarda da daha düşük sıklıkta abakavir ADR'ler bildirilmiştir. Bu nedenle aşağıda belirtilenlere mutlaka uyulmalıdır: Tedaviye başlanmadan önce HLA-B*5701 alleli durumu belgelenmelidir. HLA-B*5701 alleli durumu pozitif olan hastalarda ya da HLA-B*5701 durumu negatif olmakla birlikte daha evvel abakavir içeren bir rejim (örneğin Trizivir ve Triumeq gibi) kulanılması sırasında abakavir ADR'den şüphelenilen hastalarda, abakavir asla başlanmamalıdır. HLA-B*5701 alleli bulunmasa bile, eğer bir ADR'den şüpheleniliyorsa, geçilmeksizin kesilmelidir. Aşırı duyarlılık başladıktan sonra tedavisinin kesilmesinde geçikme yaşamı tehdit eden bir reaksiyonla sonlanabilir. Bir ADR'den şüphelenilmesi nedeni ile tedavisi kesildikten sonra, ya da abakavir içeren başka her hangi bir ilaç (örneğin Trizivir ve Triumeq gibi) asla yeniden başlanmamalıdır. Şüpheli bir abakavir-ADR'yi takiben abakavir içeren ürünlerin yeniden başlatılması, semptomların, hızla, saatler içinde geri dönmesi ile sonlanabilir. Bu nüks genellikle başlangıç tablosuna göre daha ağırdır ve yaşamı tehdit eden hipotansiyon ve ölüm tabloya dahil olabilir. Şüpheli bir abakavir-ADR durumunda hastanın abakavire yeniden başlanmasını önlemek için, hastaya kalan tabletlerini imha etmesi söylenmelidir. Abakavir ADR'nin Klinik Tanımı Abakavir-ADR, klinik çalışmalar yoluyla ve pazarlama sonrası takip sırasında oldukça iyi tanımlanmıştır. Her ne kadar bu reaksiyonlar tedavi sırasında herhangi bir zamanda oluşabilirse de, aşırı duyarlılık reaksiyonu semptomları, genellikle abakavir tedavisinin başlanmasından itibaren altı hafta içinde (başlangıçtan itibaren ortanca süre 11 gün) ortaya çıkarlar. Hemen tüm abakavir-ADR'lerde, ateş ve/veya döküntü bulunmaktadır. Solunum ve gastrointestinal semptomlar dahil, abakavir-ADR'nin bir parçası olarak gözlenen diğer belirti ve bulgular ayrıntılı bir şekilde tanımlanmaktadırlar (Seçili advers reaksiyonların tanımı). Önemli olarak, bu tür semptomlar ADR'nin, solunum sistemi hastalığı (pnömoni, bronşit, farenjit) ya da gastroenterit gibi yanlış tanılar almasına neden olabilirler ADR'ye bağlı semptomlar, tedavinin devam edilmesi ile kötüye giderler ve yaşamı tehdit edebilirler. Bu semptomlar sıklıkla abakavirin kesilmesi ile düzelirler. Nadiren, ADR semptomları dışındaki nedenlerle abakavir tedavisini kesmiş hastalarda, abakavir tedavisinin yeniden başlatılması ile saatler içinde gelişen, yaşamı tehdit eden reaksiyonlar gözlenmiştir (bakınız Seçili advers reaksiyonların tanımları). Bu tür hastalarda, Abakavir yeniden başlanıyorsa, bu mutlaka tıbbi yardıma kolaylıkla ulaşılabilecek bir ortamda yapılmalıdır. Laktik asidoz Nükleozid analoglarının kullanımı ile genellikle hepatomegali ve hepatik steatoz ile ilişkili laktik asidoz bildirilmiştir. Erken semptomlar (semptomatik hiperlaktatemi) benign sindirim semptomları (bulantı, kusma ve karın ağrısı), spesifik olmayan bitkinlik, iştah kaybı, kilo kaybı, solunum semptomları (hızlı ve/veya derin soluma) veya nörolojik semptomları (motor güçsüzlük dahil) içerir. Laktik asidoz yüksek mortaliteye sahip olup, pankreatit, karaciğer yetmezliği veya renal yetmezlik ile ilişkilendirilebilir. Laktik asidoz genellikle tedavi ile birkaç aydan sonra meydana gelmiştir. Nükleozid analogları ile tedavi semptomatik hiperlaktatemi ve metabolik/laktik asidoz, progresif hepatomegali veya hızla artan aminotransferaz düzeyleri durumunda bırakılmalıdır. Hepatomegali, hepatit veya karaciğer hastalığı ve hepatik steatoz için bilinen diğer risk faktörleri (belli tıbbi ürünler ve alkol dahil) olan bir hastaya nükleozid analogları uygulanırken (özellikle obez kadınlar) dikkat gösterilmelidir. Hepatit C ko-enfeksiyonu olan ve alfa interferon ve ribavirin ile tedavi edilen hastalar özel bir risk teşkil edebilir. Artmış risk taşıyan hastalar yakından izlenmelidir. Yağın yeniden dağılımı HIV hastalarında, kombinasyon antiretroviral tedavisi, vücut yağının yeniden dağılımı (lipodistrofi) ile ililkilendirilmiştir. Bu olayların uzun dönemli sonuçları halen bilinmemektedir. Mekanizması hakkındaki bilgi eksiktir. Viseral lipomatoz ile proteaz inhibitörleri (PI’lar) ve lipoatrofi ile nükleozid ters transkriptaz inhibitörleri (NRTI’lar) arasında bağlantı olduğu hipotezi öne sürülmüştür. İleri yaş gibi ayrı faktörler ile ve daha uzun antiretroviral tedavi süresi ve bununla ilişkili metabolik bozukluklar gibi ilaç ilişkili faktörler ile daha yüksek lipodistrofi riski arasında ilişki kurulmuştur. Klinik muayene, yağ yeniden dağılımının fiziksel belirtilerinin değerlendirilmesini içermelidir. Açlık lipit ve kan glukozu ölçümlerinin yapılması düşünülmelidir. Lipit bozuklukları, klinik duruma uygun şekilde tedavi edilmelidir. İmmün rekonstitüsyon sendromu Ciddi bağışıklık yetmezliği olan HIV’le enfekte hastalarda, antiretroviral tedaviye (KART) başlandığında, asemptomatik veya rezidüel fırsatçı enfeksiyonlara karşı enflamatuvar bir reaksiyon gelişerek, ağır klinik durumlara veya semptomların kötüleşmesine yol açabilir. Tipik olarak, bu tür reaksiyonlar KART’ye başlandıktan sonraki ilk birkaç hafta veya ay içinde gözlemlenir. Bununla ilgili verilebilecek uygun örnekler sitomegalovirüs retiniti, genel ve/veya fokal mikobakteriyel enfeksiyonlar ve Pneumocystis jiroveci (P. carinii) pnömonisidir. Bütün enflamatuvar semptomlar gecikmeden değerlendirilmeli ve gerekli durumda tedavi başlanmalıdır. İmmün rekonstitüsyon ile birlikte otoimmün hastalıkların da (örn. Graves hastalığı, polimiyozit ve Guillain-Barre sendromu) meydana geldiği bildirilmiştir.Ancak, bu bildirilen hastalıkların başlama zamanı çeşitlilik gösterebilir. ve bu olaylar tedaviye başladıktan aylar sonra da meydana gelebilir. Fırsatçı enfeksiyonlar Abakavir veya başka bir antiretroviral tedavi uygulanan hastalarda, fırsatçı enfeksiyonlar ve HIV enfeksiyonunun diğer komplikasyonları gelişmeye devam edebilir. Bu nedenle, bu hastalar HIV ile ilişkili hastalıkların tedavisinde tecrübeli hekimler tarafından yakın tıbbi gözetim altında tutulmalıdırlar. Enfeksiyon bulaşması Antiretroviral tedavi ile etkili viral baskılamanın, cinsel yolla bulaşma riskini önemli düzeyde azalttığı kanıtlanmış olmakla birlikte rezidüel bir risk olasılık dışı bırakılamamaktadır. Uygun önlemlerin alınmasına devam edilmelidir. Miyokard enfarktüsü Gözlemsel çalışmalar miyokard enfarktüsü ve abakavir kullanımı arasında bir ilişkiyi göstermiştir. Bu çalışmalar başlıca antiretroviral deneyimi olan hastalarda yürütülmüştür. Klinik çalışmalardan elde edilen veriler kısıtlı sayıda miyokard enfarktüsünü göstermiş olup, riskte küçük bir artışı göz ardı ettirememiştir. Genelde gözlemsel kohortlar ve randomize çalışmalardan elde edilen veriler bir miktar tutarsızlık gösterdiğinden, abakavir tedavisi ve miyokard enfarktüsü riski arasında nedensel bir ilişki ne doğrulanabilir ne de elenebilir. Bugüne kadar, riskte potansiyel bir artışı açıklayacak biyolojik bir mekanizma belirlenmemiştir. reçete edilirken tüm değiştirilebilir risk faktörlerini (örn., sigara, hipertansiyon ve hiperlipidemi) en aza indirmek için gereken yapılmalıdır. Mitokondrial disfonksiyon Nükleozid ve nükleotid analoglarının in vitro ve in vivo koşullarda değişik derecelerde mitokondrial hasara yol açtığı gösterilmiştir. HIV-negatif bebeklerin in utero ve/veya postnatal nükleozid analoglarına maruz kalmaları halinde mitokondrial disfonksiyon geliştiği bildirilmiştir. Bildirilen temel advers reaksiyonlar hematolojik bozukluklar (anemi, nötropeni), metabolik bozukluklar (hiperlaktatemi, hiperlipazemi) olmuştur. Bu olaylar sıklıkla geçicidir. Bazı geç başlangıçlı nörolojik bozukluklar (hipertoni, konvülziyon, anormal davranış) bildirilmiştir. Nörolojik bozuklukların geçici ya da kalıcı olduğuna ilişkin bugün için bilgi yoktur. HIV-negatif çocuklar dahil olmak üzere in utero nükleozid ve nükleotid analoglara maruz kalan her çocuk klinik ve laboratuvar incelemeleri ile izlenmelidir ve olası mitokondrial disfonksiyon belirti ve semptomları açısından değerlendirilmelidir. Bu bulgular dikey HIV geçişinin önlenmesi için gebe kadınlarda antiretroviral tedaviye ilişkin güncel ulusal önerileri etkilemez. Pankreatit bildirilmiştir fakat abakavir tedavisi ile nedensel ilişkisi kesinleşmemiştir. Üçlü nükleozid tedavisi: Viral yükü fazla olan hastalarda (>100,000 kopya/ml) abakavir, lamivudin ve zidovudin üçlü kombinasyonunun seçiminde dikkatli olunmalıdır. Virolojik başarısızlık oranının yüksek olduğuna ve abakavirin tenofovir disoproksil fumarat ve lamivudin ile günde bir kullanım rejiminde erken evrede direnç gelişimine ilişkin bildirimler mevcuttur. Karaciğer hastalığı güvenlilikve etkililiği belirgin karaciğer hastalığı olan hastalarda saptanmamıştır. şiddetli karaciğer yetmezliğinde kontrendikedir. Kronik aktif hepatit dahil olmak üzere önceden karaciğer disfonksiyonu olan hastalarda antiretroviral kombinasyon tedavisinde karaciğer işlevlerinde anormallik görülme sıklığı artmıştır ve bu hastalar standart bakım uyarınca izlenmelidir. Karaciğer hastalığının kötüleşmesine ilişkin kanıt saptandığında tedaviye ara verilmesi ya da tedavinin kesilmesi düşünülmelidir. Hafif karaciğer yetmezliği olan hastalarda bir farmakokinetik çalışma yürütülmüştür. Bununla birlikte, bu hasta populasyonunda ilaç maruziyetinin önemli farklılıklar göstermesi nedeniyle doz azaltılması konusunda kesin bir öneri geliştirilmesi mümkün değildir…

Metabolizma ve beslenme hastalıkları Yaygın: Anoreksi Sinir sistemi hastalıkları Yaygın: Baş ağrısı Gastrointestinal hastalıklar Yaygın: Bulantı, kusma, ishal Seyrek: Pankreatit Deri ve deri altı dokusu hastalıkları Yaygın: Döküntü (sistemik semptomlar olmaksızın) Çok seyrek: Eritema multiforme, Stevens-Johnson sendromu ve toksik epidermal nekroliz Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıkları Yaygın: Ateş, letarji, halsizlik Seçili Advers Reaksiyonların Tanımları Abakavir aşırı duyarlılık reaksiyonları Bu ADR'nin belirti ve semptomlar aşağıda sıralanmıştır. Bu belirti ve semptomlar gerek klinik çalışmalardan gerekse pazarlama sonrası gözetim ile belirlenmiştir. Hastaların en az %10'unda bildirilen aşırı duyarlılık reaksiyonları metinde koyu renkli olarak belirtilmiştir. Aşırı duyarlılık reaksiyonu gelişen hastaların hemen tamamında sendromun bir parçası olarak ateş ve/veya döküntü (genellikle makülopapüler veya ürtikariyal) olacaktır, ancak bununla birlikte bu reaksiyonların döküntü veya ateş olmadan geliştiği de olmuştur. Diğer önemli semptomlar arasında gastrointestinal ve solunum semptomları ve uykuya meyil ve keyifsizlik gibi yapısal semptomlar vardır. Deri Döküntü (genellikle makülopapüler ya da ürtikeryal) Gastrointestinal Sistem Bulantı,kusma, diyare, karın ağrısı, ağızda ülserasyon Solunum Sistemi Dispne, öksürük, boğaz ağrısı, erişkin solunum sıkıntısı sendromu, solunum yetersizliği Çeşitli Ateş, uykuya meyil,keyifsizlik, ödem, lenfadenopati, hipotansiyon, konjunktivit, anafilaksi Nörolojik/Psikiyatri Başağrısı, paraestezi Hematolojik Lenfopeni Karaciğer/pankreas Karaciğer fonksiyon testlerinde yükselme, hepatit, karaciğer yetersizliği Kas -İskelet Miyalji, nadiren miyolizis, artralji, kreatinin fosfokinaz seviyesinde artış Üroloji Kreatinin seviyesinde artış, böbrek yetersizliği ADR'ye bağlı semptomlar, tedavinin devam edilmesi ile kötüye giderler ve yaşamı tehdit edebilirler ve nadiren fataldirler. Bir abakavir-ADR'yi takiben, abakavirin yeniden başlatılması, semptomların, hızla, saatler içinde geri dönmesi ile sonlanır. Bu nüks genellikle başlangıç tablosuna göre daha ağırdır ve yaşamı tehdit eden hipotansiyon ve ölüm tabloya dahil olabilir. Benzer reaksiyonlar, nadiren abakavir tedavisi sonlandırılmadan önce önemli aşırı duyarlılık semptomlarından yalnızca birinin (yukarı bakınız) bulunduğu hastalarda görülmüştür; son derece nadir olarak, ADR'lerin öncül semptomları olmayan hastalarda da (yani daha önce abakaviri tolere ettiği düşünülen hastalar), tedaviye yeniden başlanmasıyla aşırı duyarlılık reaksiyonları görülmüştür. Laktik asidoz Nükleozid analoglarının kullanımı ile genellikle ciddi hepatomegali ve hepatik steatozun eşlik ettiği laktik asidoz olguları bildirilmiştir (bakınız). Lipodistrofi Kombinasyon antiretroviral tedavi (KART) HIV hastalarında vücut yağının yeniden dağılımı (lipodistrofi) -periferik bölgelerde ve yüzde derialtı yağ dokusunun kaybı ve intraabdominal ve viseral yağ atışı, meme hipertrofisi ve dorsoservikal yağ birikimi (buffalo hörgücü) ile ilişkilendirilmiştir. Metabolik anormallikler Hipertrigliseridemi, hiperkolesterolemi, insülin direnci, hiperglisemi ve hiperlaktatemi gibi metabolik bozukluklar KART ile ilişkili bulunmuştur (bakınız,). İmmün Reaktivasyon Sendromu Ciddi bağışıklık yetmezliği olan HIV ile enfekte hastalarda, kombinasyon antiretroviral tedaviye (KART) başlandığı sırada, asemptomatik veya rezidüel fırsatçı enfeksiyonlara karşı inflamatuvar bir reaksiyon gelişebilir. İmmün reaktivasyonu sırasında, otoimmün hastalıklar da (örn. Graves hastalığı) ortaya çıkabilir; ancak, bu olayların başlangıçla bildirildikleri zaman arasında geçen süre oldukça değişkendir ve bu olaylar tedaviye başladıktan aylar sonra ortaya çıkabilir (bakınız). Osteonekroz Özellikle, ilerlemiş HIV hastalığı ve uzun süre KART kullanılması gibi, genel kabul görmüş risk faktörlerine sahip hastalarda osteonekroz olguları bildirilmiştir. Sıklığı bilinmemektedir (bakınız). Laboratuar Sonuçlarında Saptanan Kimyasal değişiklikler Kontrollü klinik çalışmalarda tedavisine bağlı laboratuar anormallikler sık değildir ve oluş sıklığında ile tedavi gören hastalarla kontrol kolları arasında fark yoktur. Pediatrik popülasyon 3 ay ile 17 yaş arasında 1206 HIV-ile enfekte pediatrik hasta ARROW çalışmasına (COL105677), kaydedildiler, bu hastalardan 669'ı abakavir ve lamivudine kombinasyonunu günde bir kez ya da günde iki kez aldılar (bakınız).Erişkinlerle karşılaştırıldığında, gerek günde bir doz gerekse günde iki doz alan hastalarda, ek güvenlilik sorunu saptanmadı. Pediatrik popülasyon: Bir farmakokinetik çalışmasında (PENTA 15), virolojik olarak kontrol altındaki 12 aylıktan küçük dört hasta, günde iki doz abakavir artı lamivudine oral solüsyonundan, günde tek doza geçmişlerdir. 48. Haftada hastalardan üçünün viral yükü saptanamaz seviyede iken, birinin plazma HIV-RNA ölçümü 900 kopya/ml idi. Bu hastalarda güvenlilik endişesi oluşmadı.

İçeriğindeki sorbitolden dolayı, hafif derecede laksatif etkisi olabilir. Ayrıca doktorunuz tarafından bazı şekerlere karşı tahammülsüzlüğünüz (kalıtımsal fruktoz intoleransı) olduğunuz söylenmişse bu tıbbi ürünü almadan önce doktorunuzla temasa geçiniz.

ZİAGEN metil parahidroksi benzoat ve propil parahidroksi benzoat içerdiğinden aşırı duyarlılık reaksiyonlara (muhtemelen gecikmiş) sebebiyet verebilir.

ZİAGEN'in içeriğindeki propilen glikolden ötürü alkol benzeri etkiler görülebilir.

Abakavir, İnsan İmmün Yetmezlik Virusu (HIV) ile enfekte erişkinlerin, adolesan ve çocukların antiretroviral kombinasyon tedavisinde endikedir. faydası başlıca kombinasyon tedavisi gören daha önce tedavi görmemiş yetişkin hastalarda günde iki kez uygulanan rejim ile yürütülen çalışmaların bulguları temelinde gösterilmiştir. Abakavir ile tedavi başlatılmadan önce, ırksal kökene bakılmaksızın HIV enfeksiyonlu hastalarda HLA-B*5701 allelinin taşınması açısından tarama yapılmalıdır.. Abacavir, HLA-B * 5701 alelini taşıdığı bilinen hastalarda kullanılmamalıdır.

Aşırı duyarlılık : Abakavir kullanan hastalarda, ateş ve/veya döküntü ve çoklu organ tutulumunu işaret eden diğer semptomlarla tanımlanan, aşırı duyarlılık reaksiyonu (ADR) riski vardır. Abakavir kullanımı sırasında, eğer uygun bir şekilde tedavi edilmezse bazıları yaşamı tehdit eden ve nadir olgularda fatal seyreden ADR'ler gözlenmiştir. Klinik çalışmalarda, abakavir kullanan hastaların yaklaşık %5’inde, çok seyrek vakalarda ölüm dahil olmak üzere, aşırı duyarlılık reaksiyonu gelişmiştir. Abakavir-ADR riski HLA-B*5701pozitif hastalarda yüksektir. Bununla birlikte, bu aleli taşımayan hastalarda da daha düşük sıklıkta abakavir ADR'ler bildirilmiştir. Bu nedenle aşağıda belirtilenlere mutlaka uyulmalıdır: Tedaviye başlanmadan önce HLA-B*5701 alleli durumu belgelenmelidir. HLA-B*5701 alleli durumu pozitif olan hastalarda ya da HLA-B*5701 durumu negatif olmakla birlikte daha evvel abakavir içeren bir rejim (örneğin Trizivir ve Triumeq gibi) kulanılması sırasında abakavir ADR'den şüphelenilen hastalarda, abakavir asla başlanmamalıdır. HLA-B*5701 alleli bulunmasa bile, eğer bir ADR'den şüpheleniliyorsa, geçilmeksizin kesilmelidir. Aşırı duyarlılık başladıktan sonra tedavisinin kesilmesinde geçikme yaşamı tehdit eden bir reaksiyonla sonlanabilir. Bir ADR'den şüphelenilmesi nedeni ile tedavisi kesildikten sonra, ya da abakavir içeren başka her hangi bir ilaç (örneğin Trizivir ve Triumeq gibi) asla yeniden başlanmamalıdır. Şüpheli bir abakavir-ADR'yi takiben abakavir içeren ürünlerin yeniden başlatılması, semptomların, hızla, saatler içinde geri dönmesi ile sonlanabilir. Bu nüks genellikle başlangıç tablosuna göre daha ağırdır ve yaşamı tehdit eden hipotansiyon ve ölüm tabloya dahil olabilir. Şüpheli bir abakavir-ADR durumunda hastanın abakavire yeniden başlanmasını önlemek için, hastaya kalan tabletlerini imha etmesi söylenmelidir. Abakavir ADR'nin Klinik Tanımı Abakavir-ADR, klinik çalışmalar yoluyla ve pazarlama sonrası takip sırasında oldukça iyi tanımlanmıştır. Her ne kadar bu reaksiyonlar tedavi sırasında herhangi bir zamanda oluşabilirse de, aşırı duyarlılık reaksiyonu semptomları, genellikle abakavir tedavisinin başlanmasından itibaren altı hafta içinde (başlangıçtan itibaren ortanca süre 11 gün) ortaya çıkarlar. Hemen tüm abakavir-ADR'lerde, ateş ve/veya döküntü bulunmaktadır. Solunum ve gastrointestinal semptomlar dahil, abakavir-ADR'nin bir parçası olarak gözlenen diğer belirti ve bulgular ayrıntılı bir şekilde tanımlanmaktadırlar (Seçili advers reaksiyonların tanımı). Önemli olarak, bu tür semptomlar ADR'nin, solunum sistemi hastalığı (pnömoni, bronşit, farenjit) ya da gastroenterit gibi yanlış tanılar almasına neden olabilirler ADR'ye bağlı semptomlar, tedavinin devam edilmesi ile kötüye giderler ve yaşamı tehdit edebilirler. Bu semptomlar sıklıkla abakavirin kesilmesi ile düzelirler. Nadiren, ADR semptomları dışındaki nedenlerle abakavir tedavisini kesmiş hastalarda, abakavir tedavisinin yeniden başlatılması ile saatler içinde gelişen, yaşamı tehdit eden reaksiyonlar gözlenmiştir (bakınız Seçili advers reaksiyonların tanımları). Bu tür hastalarda, Abakavir yeniden başlanıyorsa, bu mutlaka tıbbi yardıma kolaylıkla ulaşılabilecek bir ortamda yapılmalıdır. Laktik asidoz Nükleozid analoglarının kullanımı ile genellikle hepatomegali ve hepatik steatoz ile ilişkili laktik asidoz bildirilmiştir. Erken semptomlar (semptomatik hiperlaktatemi) benign sindirim semptomları (bulantı, kusma ve karın ağrısı), spesifik olmayan bitkinlik, iştah kaybı, kilo kaybı, solunum semptomları (hızlı ve/veya derin soluma) veya nörolojik semptomları (motor güçsüzlük dahil) içerir. Laktik asidoz yüksek mortaliteye sahip olup, pankreatit, karaciğer yetmezliği veya renal yetmezlik ile ilişkilendirilebilir. Laktik asidoz genellikle tedavi ile birkaç aydan sonra meydana gelmiştir. Nükleozid analogları ile tedavi semptomatik hiperlaktatemi ve metabolik/laktik asidoz, progresif hepatomegali veya hızla artan aminotransferaz düzeyleri durumunda bırakılmalıdır. Hepatomegali, hepatit veya karaciğer hastalığı ve hepatik steatoz için bilinen diğer risk faktörleri (belli tıbbi ürünler ve alkol dahil) olan bir hastaya nükleozid analogları uygulanırken (özellikle obez kadınlar) dikkat gösterilmelidir. Hepatit C ko-enfeksiyonu olan ve alfa interferon ve ribavirin ile tedavi edilen hastalar özel bir risk teşkil edebilir. Artmış risk taşıyan hastalar yakından izlenmelidir. Yağın yeniden dağılımı HIV hastalarında, kombinasyon antiretroviral tedavisi, vücut yağının yeniden dağılımı (lipodistrofi) ile ililkilendirilmiştir. Bu olayların uzun dönemli sonuçları halen bilinmemektedir. Mekanizması hakkındaki bilgi eksiktir. Viseral lipomatoz ile proteaz inhibitörleri (PI’lar) ve lipoatrofi ile nükleozid ters transkriptaz inhibitörleri (NRTI’lar) arasında bağlantı olduğu hipotezi öne sürülmüştür. İleri yaş gibi ayrı faktörler ile ve daha uzun antiretroviral tedavi süresi ve bununla ilişkili metabolik bozukluklar gibi ilaç ilişkili faktörler ile daha yüksek lipodistrofi riski arasında ilişki kurulmuştur. Klinik muayene, yağ yeniden dağılımının fiziksel belirtilerinin değerlendirilmesini içermelidir. Açlık lipit ve kan glukozu ölçümlerinin yapılması düşünülmelidir. Lipit bozuklukları, klinik duruma uygun şekilde tedavi edilmelidir. İmmün rekonstitüsyon sendromu Ciddi bağışıklık yetmezliği olan HIV’le enfekte hastalarda, antiretroviral tedaviye (KART) başlandığında, asemptomatik veya rezidüel fırsatçı enfeksiyonlara karşı enflamatuvar bir reaksiyon gelişerek, ağır klinik durumlara veya semptomların kötüleşmesine yol açabilir. Tipik olarak, bu tür reaksiyonlar KART’ye başlandıktan sonraki ilk birkaç hafta veya ay içinde gözlemlenir. Bununla ilgili verilebilecek uygun örnekler sitomegalovirüs retiniti, genel ve/veya fokal mikobakteriyel enfeksiyonlar ve Pneumocystis jiroveci (P. carinii) pnömonisidir. Bütün enflamatuvar semptomlar gecikmeden değerlendirilmeli ve gerekli durumda tedavi başlanmalıdır. İmmün rekonstitüsyon ile birlikte otoimmün hastalıkların da (örn. Graves hastalığı, polimiyozit ve Guillain-Barre sendromu) meydana geldiği bildirilmiştir.Ancak, bu bildirilen hastalıkların başlama zamanı çeşitlilik gösterebilir. ve bu olaylar tedaviye başladıktan aylar sonra da meydana gelebilir. Fırsatçı enfeksiyonlar Abakavir veya başka bir antiretroviral tedavi uygulanan hastalarda, fırsatçı enfeksiyonlar ve HIV enfeksiyonunun diğer komplikasyonları gelişmeye devam edebilir. Bu nedenle, bu hastalar HIV ile ilişkili hastalıkların tedavisinde tecrübeli hekimler tarafından yakın tıbbi gözetim altında tutulmalıdırlar. Enfeksiyon bulaşması Antiretroviral tedavi ile etkili viral baskılamanın, cinsel yolla bulaşma riskini önemli düzeyde azalttığı kanıtlanmış olmakla birlikte rezidüel bir risk olasılık dışı bırakılamamaktadır. Uygun önlemlerin alınmasına devam edilmelidir. Miyokard enfarktüsü Gözlemsel çalışmalar miyokard enfarktüsü ve abakavir kullanımı arasında bir ilişkiyi göstermiştir. Bu çalışmalar başlıca antiretroviral deneyimi olan hastalarda yürütülmüştür. Klinik çalışmalardan elde edilen veriler kısıtlı sayıda miyokard enfarktüsünü göstermiş olup, riskte küçük bir artışı göz ardı ettirememiştir. Genelde gözlemsel kohortlar ve randomize çalışmalardan elde edilen veriler bir miktar tutarsızlık gösterdiğinden, abakavir tedavisi ve miyokard enfarktüsü riski arasında nedensel bir ilişki ne doğrulanabilir ne de elenebilir. Bugüne kadar, riskte potansiyel bir artışı açıklayacak biyolojik bir mekanizma belirlenmemiştir. reçete edilirken tüm değiştirilebilir risk faktörlerini (örn., sigara, hipertansiyon ve hiperlipidemi) en aza indirmek için gereken yapılmalıdır. Mitokondrial disfonksiyon Nükleozid ve nükleotid analoglarının in vitro ve in vivo koşullarda değişik derecelerde mitokondrial hasara yol açtığı gösterilmiştir. HIV-negatif bebeklerin in utero ve/veya postnatal nükleozid analoglarına maruz kalmaları halinde mitokondrial disfonksiyon geliştiği bildirilmiştir. Bildirilen temel advers reaksiyonlar hematolojik bozukluklar (anemi, nötropeni), metabolik bozukluklar (hiperlaktatemi, hiperlipazemi) olmuştur. Bu olaylar sıklıkla geçicidir. Bazı geç başlangıçlı nörolojik bozukluklar (hipertoni, konvülziyon, anormal davranış) bildirilmiştir. Nörolojik bozuklukların geçici ya da kalıcı olduğuna ilişkin bugün için bilgi yoktur. HIV-negatif çocuklar dahil olmak üzere in utero nükleozid ve nükleotid analoglara maruz kalan her çocuk klinik ve laboratuvar incelemeleri ile izlenmelidir ve olası mitokondrial disfonksiyon belirti ve semptomları açısından değerlendirilmelidir. Bu bulgular dikey HIV geçişinin önlenmesi için gebe kadınlarda antiretroviral tedaviye ilişkin güncel ulusal önerileri etkilemez. Pankreatit bildirilmiştir fakat abakavir tedavisi ile nedensel ilişkisi kesinleşmemiştir. Üçlü nükleozid tedavisi: Viral yükü fazla olan hastalarda (>100,000 kopya/ml) abakavir, lamivudin ve zidovudin üçlü kombinasyonunun seçiminde dikkatli olunmalıdır. Virolojik başarısızlık oranının yüksek olduğuna ve abakavirin tenofovir disoproksil fumarat ve lamivudin ile günde bir kullanım rejiminde erken evrede direnç gelişimine ilişkin bildirimler mevcuttur. Karaciğer hastalığı güvenlilikve etkililiği belirgin karaciğer hastalığı olan hastalarda saptanmamıştır. şiddetli karaciğer yetmezliğinde kontrendikedir. Kronik aktif hepatit dahil olmak üzere önceden karaciğer disfonksiyonu olan hastalarda antiretroviral kombinasyon tedavisinde karaciğer işlevlerinde anormallik görülme sıklığı artmıştır ve bu hastalar standart bakım uyarınca izlenmelidir. Karaciğer hastalığının kötüleşmesine ilişkin kanıt saptandığında tedaviye ara verilmesi ya da tedavinin kesilmesi düşünülmelidir. Hafif karaciğer yetmezliği olan hastalarda bir farmakokinetik çalışma yürütülmüştür. Bununla birlikte, bu hasta populasyonunda ilaç maruziyetinin önemli farklılıklar göstermesi nedeniyle doz azaltılması konusunda kesin bir öneri geliştirilmesi mümkün değildir…

Metabolizma ve beslenme hastalıkları Yaygın: Anoreksi Sinir sistemi hastalıkları Yaygın: Baş ağrısı Gastrointestinal hastalıklar Yaygın: Bulantı, kusma, ishal Seyrek: Pankreatit Deri ve deri altı dokusu hastalıkları Yaygın: Döküntü (sistemik semptomlar olmaksızın) Çok seyrek: Eritema multiforme, Stevens-Johnson sendromu ve toksik epidermal nekroliz Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıkları Yaygın: Ateş, letarji, halsizlik Seçili Advers Reaksiyonların Tanımları Abakavir aşırı duyarlılık reaksiyonları Bu ADR'nin belirti ve semptomlar aşağıda sıralanmıştır. Bu belirti ve semptomlar gerek klinik çalışmalardan gerekse pazarlama sonrası gözetim ile belirlenmiştir. Hastaların en az %10'unda bildirilen aşırı duyarlılık reaksiyonları metinde koyu renkli olarak belirtilmiştir. Aşırı duyarlılık reaksiyonu gelişen hastaların hemen tamamında sendromun bir parçası olarak ateş ve/veya döküntü (genellikle makülopapüler veya ürtikariyal) olacaktır, ancak bununla birlikte bu reaksiyonların döküntü veya ateş olmadan geliştiği de olmuştur. Diğer önemli semptomlar arasında gastrointestinal ve solunum semptomları ve uykuya meyil ve keyifsizlik gibi yapısal semptomlar vardır. Deri Döküntü (genellikle makülopapüler ya da ürtikeryal) Gastrointestinal Sistem Bulantı,kusma, diyare, karın ağrısı, ağızda ülserasyon Solunum Sistemi Dispne, öksürük, boğaz ağrısı, erişkin solunum sıkıntısı sendromu, solunum yetersizliği Çeşitli Ateş, uykuya meyil,keyifsizlik, ödem, lenfadenopati, hipotansiyon, konjunktivit, anafilaksi Nörolojik/Psikiyatri Başağrısı, paraestezi Hematolojik Lenfopeni Karaciğer/pankreas Karaciğer fonksiyon testlerinde yükselme, hepatit, karaciğer yetersizliği Kas -İskelet Miyalji, nadiren miyolizis, artralji, kreatinin fosfokinaz seviyesinde artış Üroloji Kreatinin seviyesinde artış, böbrek yetersizliği ADR'ye bağlı semptomlar, tedavinin devam edilmesi ile kötüye giderler ve yaşamı tehdit edebilirler ve nadiren fataldirler. Bir abakavir-ADR'yi takiben, abakavirin yeniden başlatılması, semptomların, hızla, saatler içinde geri dönmesi ile sonlanır. Bu nüks genellikle başlangıç tablosuna göre daha ağırdır ve yaşamı tehdit eden hipotansiyon ve ölüm tabloya dahil olabilir. Benzer reaksiyonlar, nadiren abakavir tedavisi sonlandırılmadan önce önemli aşırı duyarlılık semptomlarından yalnızca birinin (yukarı bakınız) bulunduğu hastalarda görülmüştür; son derece nadir olarak, ADR'lerin öncül semptomları olmayan hastalarda da (yani daha önce abakaviri tolere ettiği düşünülen hastalar), tedaviye yeniden başlanmasıyla aşırı duyarlılık reaksiyonları görülmüştür. Laktik asidoz Nükleozid analoglarının kullanımı ile genellikle ciddi hepatomegali ve hepatik steatozun eşlik ettiği laktik asidoz olguları bildirilmiştir (bakınız). Lipodistrofi Kombinasyon antiretroviral tedavi (KART) HIV hastalarında vücut yağının yeniden dağılımı (lipodistrofi) -periferik bölgelerde ve yüzde derialtı yağ dokusunun kaybı ve intraabdominal ve viseral yağ atışı, meme hipertrofisi ve dorsoservikal yağ birikimi (buffalo hörgücü) ile ilişkilendirilmiştir. Metabolik anormallikler Hipertrigliseridemi, hiperkolesterolemi, insülin direnci, hiperglisemi ve hiperlaktatemi gibi metabolik bozukluklar KART ile ilişkili bulunmuştur (bakınız,). İmmün Reaktivasyon Sendromu Ciddi bağışıklık yetmezliği olan HIV ile enfekte hastalarda, kombinasyon antiretroviral tedaviye (KART) başlandığı sırada, asemptomatik veya rezidüel fırsatçı enfeksiyonlara karşı inflamatuvar bir reaksiyon gelişebilir. İmmün reaktivasyonu sırasında, otoimmün hastalıklar da (örn. Graves hastalığı) ortaya çıkabilir; ancak, bu olayların başlangıçla bildirildikleri zaman arasında geçen süre oldukça değişkendir ve bu olaylar tedaviye başladıktan aylar sonra ortaya çıkabilir (bakınız). Osteonekroz Özellikle, ilerlemiş HIV hastalığı ve uzun süre KART kullanılması gibi, genel kabul görmüş risk faktörlerine sahip hastalarda osteonekroz olguları bildirilmiştir. Sıklığı bilinmemektedir (bakınız). Laboratuar Sonuçlarında Saptanan Kimyasal değişiklikler Kontrollü klinik çalışmalarda tedavisine bağlı laboratuar anormallikler sık değildir ve oluş sıklığında ile tedavi gören hastalarla kontrol kolları arasında fark yoktur. Pediatrik popülasyon 3 ay ile 17 yaş arasında 1206 HIV-ile enfekte pediatrik hasta ARROW çalışmasına (COL105677), kaydedildiler, bu hastalardan 669'ı abakavir ve lamivudine kombinasyonunu günde bir kez ya da günde iki kez aldılar (bakınız).Erişkinlerle karşılaştırıldığında, gerek günde bir doz gerekse günde iki doz alan hastalarda, ek güvenlilik sorunu saptanmadı. Pediatrik popülasyon: Bir farmakokinetik çalışmasında (PENTA 15), virolojik olarak kontrol altındaki 12 aylıktan küçük dört hasta, günde iki doz abakavir artı lamivudine oral solüsyonundan, günde tek doza geçmişlerdir. 48. Haftada hastalardan üçünün viral yükü saptanamaz seviyede iken, birinin plazma HIV-RNA ölçümü 900 kopya/ml idi. Bu hastalarda güvenlilik endişesi oluşmadı.