VOCABRIA 30 MG FILM KAPLI TABLET, 30 ADET

Tablet, geçmişte NNRTI ve INI sınıfından ajanlarla tedavi başarısızlığı öyküsü olmayan ve stabil bir antiretroviral rejimde virolojik olarak baskılanmış (HIV-1 RNA <50 kopya/mL) ve kabotegravir veya rilpivirine karşı bilinen veya şüpheli direnci olmayan yetişkinlerde İnsan İmmün Yetmezlik Virüsü tip 1 (HIV-1) enfeksiyonunun kısa süreli tedavisi için aşağıdaki durumlarda rilpivirin tablet ile kombinasyon halinde endikedir: Uzun etkili kabotegravir enjeksiyonu artı uzun etkili rilpivirin enjeksiyonu yapılmadan önce ve rilpivirinin tolere edilebilirliğini değerlendirmek için oral başlangıç dönemi. Kabotegravir enjeksiyonu artı rilpivirin enjeksiyonu olarak planlanan dozu kaçıracak yetişkinler için oral tedavi.

Virolojik başarısızlık ile bağlantılı başlangıç faktörleri Rejime başlamadan önce, şu başlangıç faktörlerinin en az ikisinin bir kombinasyonunun virolojik başarısızlık riskinde artış ile bağlantılı olabileceğini gösteren çok değişkenli analizler göz önünde bulundurulmalıdır: Eski rilpivirin direnç mutasyonları, HIV-1 alt tipi A6/A1 veya vücut kitle endeksi ≥30 kg/m 2. Mevcut veriler, bu hastalar 2 ayda bir doz rejimine göre tedavi edildiğinde aylık doz rejimine kıyasla virolojik başarısızlığın daha sık meydana geldiğini göstermektedir. Tedavi öncesi direnç analizi bulunmayan eksik veya belirsiz tedavi öyküsü olan hastalarda, vücut kitle endeksi ≥30 kg/m2 veya HIV-1 A6/A1 alt tipi varlığında dikkatli olunmalıdır. Şiddetli kutanöz advers reaksiyonlar (SKAR) Hayatı tehdit edici veya ölümcül olabilen Stevens-Johnson sendromu (SJS) ve toksik epidermal nekroliz (TEN) gibi ciddi cilt reaksiyonları, çok nadiren kabotegravir tedavisi ile ilişkilendirilmiştir. Reçete edilirken, hastalara belirtiler ve semptomlar hakkında bilgi verilmeli ve cilt reaksiyonları açısından yakından izlenmelidir. Bu reaksiyonları düşündüren belirti ve semptomlar ortaya çıkarsa, kabotegravir derhal kesilmeli ve uygun bir alternatif tedavi düşünülmelidir. Hasta kabotegravir kullanımı sırasında SJS veya TEN gibi ciddi bir reaksiyon geliştirmişse, bu hastada kabotegravir tedavisine hiçbir zaman yeniden başlanmamalıdır. Aşırı duyarlılık reaksiyonları Kabotegravir dahil olmak üzere integraz inhibitörleri ile ilişkili olarak aşırı duyarlılık reaksiyonları bildirilmiştir. Bu reaksiyonlar döküntü, yapısal özellikle ilgili bulgular ve bazen karaciğer hasarı dahil organ disfonksiyonu ile karakterize edilmiştir. ve diğer şüpheli tıbbi ürünler, aşırı duyarlılık bulguları veya semptomları (şiddetli döküntü veya ateşin eşlik ettiği döküntü, genel halsizlik, yorgunluk, kas veya eklem ağrıları, kabarcıklar, oral lezyonlar, konjonktivit, yüz ödemi, hepatit, eozinofili veya anjiyoödem dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak kaydıyla) gelişmesiyle derhal kesilmelidir. Karaciğer aminotransferazlar dahil klinik durum izlenmeli ve uygun tedaviye başlanmalıdır. Hepatoksisite Önceden karaciğer hastalığı var olduğu bilinen veya bilinmeyen alan sınırlı sayıda hastada hepatoksisite bildirilmiştir. Klinik çalışmalarda kabotegravirin oral ilk doz uygulaması, hepatoksisite riski taşıyabilen hastaların belirlenmesi için kullanılmıştır. Karaciğer kimyasal değerlerinin izlenmesi önerilir ve hepatoksisiteden şüpheleniliyorsa ile tedavi kesilmelidir. Hepatit B veya C ile eş zamanlı enfeksiyon Hepatit B koenfeksiyonu olan hastalar çalışmalarına alınmamıştır. Hepatit B koenfeksiyonu olan hastaların başlatılması önerilmemektedir. Doktorlar, hepatit B virüsü koenfeksiyonu olan hastalarda HIV enfeksiyonunun yönetimi için güncel tedavi yönergelerine başvurmalıdır. Hepatit C koenfeksiyonu olan hastalarla ilgili sınırlı veri bulunmaktadır. Hepatit C koenfeksiyonu olan hastalarda karaciğer işlevinin izlenmesi önerilmektedir. Tıbbi ürünler ile etkileşimler tablet, maruziyetini azaltabilecek tıbbi ürünler ile reçete edilirken dikkat edilmelidir. Antasitler içeren polivalent katyonun, tablet alınmasından en az 2 saat önce ve 4 saat sonra alınması önerilir. İmmün reaktivasyon sendromu Kombinasyon antiretroviral tedavi (KART) başlatıldığı tarihte şiddetli immün yetmezlik yaşayan HIV enfeksiyonu hastalarında, asemptomatik veya rezidüel fırsatçı patojenlere inflamatuvar bir yanıt ortaya çıkabilir ve ciddi klinik sorunlara veya semptomların şiddetlenmesine yol açabilir. Tipik olarak, bu tür reaksiyonlar KART'ın başlatılmasından sonraki ilk birkaç hafta veya ayda gözlemlenmiştir. İlgili örnekler arasında sitomegalovirüs retinit, jeneralize ve/veya fokal mikobakteriyel enfeksiyonlar ve Pneumocystis jirovecii pnömonisi bulunmaktadır. Tüm enflamatuvar semptomlar değerlendirilmeli ve gerektiği zaman tedavi başlatılmalıdır. İmmün rekonstitüsyon ortamında otoimmün hastalıkları da (Graves hastalığı ve otoimmün hepatit gibi) bildirilmiştir ama raporlardaki başlama tarihi daha değişkendir ve bu olaylar tedavinin başlatılmasından aylar sonra gerçekleşebilmektedir. Fırsatçı enfeksiyonlar Hastalara, ya da herhangi başka bir antiretroviral tedavinin HIV enfeksiyonunu tam olarak iyileştirmediği ve hala fırsatçı enfeksiyonlar ve HIV enfeksiyonunun diğer komplikasyonlarını geliştirebilecekleri söylenmelidir. Bu nedenle, hastalar HIV hastalıklarının bunlarla ilişkili tedavisinde deneyimli hekimler tarafından yakın klinik gözlem altında kalmalıdır. Yardımcı maddeler: Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapp laktaz yetmezliği ya da glukoz-galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir.

Ayda bir kez doz uygulanan çalışmalarda en sık bildirilen advers reaksiyonlar baş ağrısı (%12'ye kadar) ve pireksidir (%10). 2 ayda bir kez doz uygulanan ATLAS-2M çalışmasında en sık bildirilen ADR'ler baş ağrısı (%7) ve pireksidir (%7). Şiddetli kutanöz advers reaksiyonlar (SKAR), SJS ve TEN, kabotegravir tedavisi ile ilişkilendirilmiştir. Sıklıklar, olarak tanımlanır. Tablo 3 Advers reaksiyonların tablo halinde özeti MedDRA Sistem Organ Sınıfı (SOC) Sıklık Kategorisi + rilpivirin rejimi için istenmeyen etkiler Bağısıklık sistemi hastalıkları Yaygın olmayan Hipersensitivite* Psikiyatrik hastalıkları Yaygın Depresyon Endişe/kaygı bozukluğu Anormal rüyalar İnsomnia Yaygın olmayan İntihara teşebbüs; intihar düşüncesi (özellikle önceden psikiyatrik rahatsızlık geçmişi bulunan hastalarda) Sinir sistemi hastalıkları Çok yaygın Baş ağrısı Yaygın Baş dönmesi Yaygın olmayan Uyku hali Gastrointestinal hastalıkları Yaygın Mide bulantısı Kusma Karın ağrısı 2 Mide gazı/şişkinlik İshal Hepato-bilier hastalıkları Yaygın olmayan Hepatotoksisite Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın Döküntü Yaygın olmayan Ürtiker* Anjiyoödem* Çok seyrek Stevens-Johnson sendromu*, toksik epidermal nekroliz* Kas-iskelet bozukluklar, bağ doku ve kemik hastalıkları Yaygın Miyalji Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıkları Çok yaygın Yüksek ateş Yaygın Yorgunluk Asteni Kırgınlık Araştırmalar Yaygın Kilo artışı Yaygın olmayan Transaminaz artışı Kan bilirubin artışı 1 Tanımlanan advers reaksiyonların sıklığı tüm olayların bildirilen ortaya çıkma sıklığına dayanmaktadır ve araştırmacı tarafından en azından muhtemelen bağlantılı olduğu değerlendirilenlerle sınırlı değildir. 2 Karın ağrısı şu gruplandırılmış MedDRA tercihli terimleri içerir: üst karın ağrısı. 3 Döküntü şu gruplandırılmış MedDRA tercihli terimleri içerir: döküntü, döküntü eritematöz, yaygın döküntü, maküler döküntü, makülo-papüler döküntü, morbilliform döküntü, papüler döküntü, kaşıntılı döküntü. 4 Pireksi, şu gruplandırılmış MedDRA tercihli terimleri içerir: sıcak basması, vücut ısısı artışı. Pireksi olaylarının çoğu enjeksiyonun ilk haftasında bildirilmiştir. *.4. FLAIR çalışmasında 96. ve 124. haftalardaki genel güvenlilik profili 48. haftada gözlemlenenle uyumlu olmuştur ve yeni bir güvenlilik bulgusu tespit edilmemiştir. FLAIR çalışmasının uzatma fazında doğrudan enjeksiyonlu CAB LA + RPV LA rejiminin başlatılması oral ilk doz fazının atlanması ile ilişkili yeni herhangi bir güvenlilik endişesi göstermemiştir. Seçilmiş advers reaksiyonların tanımı Kilo artışı 48. hafta zaman noktasında, artı rilpivirin alan FLAIR ve ATLAS çalışmalarındaki gönüllüler, medyan 1,5 kg; mevcut antiretroviral tedavilerine (CAR) devam eden denekler medyan 1,0 kg ağırlık artışı elde etti (havuzlanmış analiz). Ayrı ayrı FLAIR ve ATLAS çalışmalarında, artı rilpivirin kollarındaki medyan ağırlık artışları, CAR kollarında 1,5 kg ve 0,3 kg ile karşılaştırıldığında sırasıyla 1,3 kg ve 1,8 kg idi. 48. hafta zaman noktasında ATLAS-2M çalışmasında, hem ayda bir hem de iki ayda bir +rilpivirin doz kollarında medyan kilo artışı 1 kg olmuştur. Laboratuvar kimyalarında değişiklikler artı rilpivirin tedavisi ile total bilirubinde (klinik sarılık olmadan) küçük, ilerleyici olmayan artışlar gözlemlenmiştir. Bu değişiklikler, yaygın bir klirens yolağı (UGT1A1) için kabotegravir ve konjuge olmayan bilirubin arasındaki muhtemel rekabeti yansıttığı için klinik olarak anlamlı kabul edilmez. Klinik çalışmalar sırasında + rilpivirin alan deneklerde transaminaz artışları (ALT/AST) gözlemlenmiştir. Bu artışlar öncelikle akut viral hepatitle ilişkilendirilmiştir. Oral tedavi alan birkaç denekte kuşkulanılan ilaçla ilişkili karaciğer toksisitesiyle ilişkilendirilen transaminaz artışları olmuştur; bu değişimler tedavi bırakıldığında geri dönüşümlüdür. + rilpivirin ile yapılan klinik çalışmalarda lipazlarda artış görülmüştür; Derece 3 ve 4 lipaz artışları, kabotegravire kıyasla, + rilpivirin ile daha yüksek insidansta meydana gelmiştir. Bu yükselmeler genellikle asemptomatik olmuş ve + rilpivirinin sonlandırılmasına yol açmamıştır. Derece 4 lipaz ve karışıklığa neden olan faktörleri (pankreatit öyküsü dahil) olan bir ölümcül pankreatit vakası ATLAS-2M klinik çalışmasında bildirilmiştir ve bunun için enjeksiyon rejimi ile nedensellik ilişkisi göz ardı edilemez.