TALOZIN 80 MG 50 TABLET

Sotalole, sülfonamidlere veya inaktif yardımcı maddelerden herhangi birine aşırı duyarlılık Kontrol edilmeyen konjestif kalp yetmezliği, Kardiyojenik şok, Çalışır durumda kalp pili bulunmadığı durumlardaki atrioventriküler blok (2. ve 3. derecede), Sinoatrial blok, Sinoatrial düğüm sendromu (hasta sinüs sendromu), Semptomatik sinüs bradikardisi, Bradikardi (< 50 vuru/ dk), Hipotansiyon (aritmi kaynaklı hipotansiyon hariç), Hipopotasemi, Raynaud’s fenomeni ve ağır periferik dolaşım bozuklukları, Kronik obstrüktif akciğer hastalıkları (bronşiyal astım gibi), Metabolik asidoz, Diltiazem ve verapamil tipi kalsiyum antagonistlerinin intravenöz kullanımlarında (yoğun bakım tedavisi dışında), Doğuştan veya kazanılmış uzun QT sendromları, Torsades de pointes (polimorfik ventriküler taşikardi), Miyokard depresyonuna neden olan anestezi, Tedavi edilmemiş feokromositoma, Böbrek yetmezliği (kreatinin klerensi < 10 ml/dk.). Torsades de Pointes risk faktörlerine (örn: uzun QT sendromu) neden olabilir. Bu nedenle tanısı konmuş veya şüpheli konjenital uzamış QT sendromu veya Torsades de Pointes hastalarında kullanılmamalıdır.

Dikkatle izlenmesi gereken özel hasta grupları: Sıkı perhiz yapan hastalarla, kan-glukoz seviyelerinde şiddetli dalgalanmalar olan diyabetli hastalar (Nabız artışı gibi düşük kan şekeri semptomları maskelenir. Bu tip hastaların kanglukoz seviyeleri düzenli olarak ölçülmelidir.), beta-bloker özelliği, hastaların allerjenlere karşı duyarlılığı ve anafilaktik reaksiyonların şiddetini arttırabilir. Ciddi anafilaktik reaksiyon geçmişi olan ve aynı anda desensitizasyon tedavisi gören hastalar, şiddetli anafilaktik reaksiyonların gelişme riski altındadır. Bu nedenle sadece tamamiyle ihtiyaç duyan hastalara verilmelidir. Adrenal medülla tümörü olan hastalar (Feok romositoma; önce α-reseptör blokerleriyle tedavi gerekir). Böbrek fonksiyonları azalmış hastalar Ani kesilme: Beta-bloker tedavisi kesilen hastalarda katekolaminlere karşı aşırı duyarlılık gözlenmektedir. Bazı durumlarda angina pektoris ve aritmide alevlenme gözlenirken bazı durumlarda da tedavinin aniden kesilmesinden sonra miyokard enfarktüsü bildirilmiştir. Diğer beta-bloker ajanlarda olduğu gibi, hastaların ve özellikle de iskemik kalp hastalarının kronik olarak uygulanan Sotalolü bırakırken dikkatle izlenmeleri gerekir. Mümkünse uygulanan doz, bir ila iki haftalık dönem boyunca, gerektiğinde replasman tedavisi başlatıldığı zaman kademeli olarak azaltılmalıdır. Ani kesilme, gizli koroner yetmezliği ortaya çıkarabilir ve ayrıca hipertansiyon gelişimine neden olabilir. Anestezi: Diğer beta bloker ajanlar ile olduğu gibi, Sotalol ameliyat olan hastalar ve siklopropan veya trikloroetilen gibi miyokard depresyonuna neden olan anestezikler ile anestezi uygulanan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Proaritmi: Enfarktüs geçirmiş veya ventrikül fonksiyonlarında zayıflama hikâyesi olan hastalar özellikle kalp aritmilerinin şiddetlenmesi riski altındadır. Koroner kalp hastası ve/veya kalp aritmileri olan hastalarda tedavinin kesilmesi, klinik tabloda herhangi bir kötüleşmeden kaçınmak için kademeli olarak yapılmalıdır. Tedavi sırasında muntazam olarak kontroller yapılmalıdır. Sotalol gibi Sınıf I ve Sınıf III antiaritmik ilaçların en tehlikeli advers etkisi, mevcut aritminin şiddetlenmesi veya yeni aritminin tetiklenmesidir. QT aralığının uzamasına neden olan ilaçlar, QT aralığının uzaması ile ilişkili polimorfik ventriküler taşikardi olarak tanımlanan Torsades de pointese neden olabilir. Şu ana kadar elde edilen deneyim, Torsades de pointes riskinin QT aralığı uzaması, kalp atım hızında azalma, serum potasyum ve magnezyum seviyelerinde düşme ve yüksek plazma sotalol konsantrasyonlarının yanı sıra sotalol ve Torsades de pointese neden olan diğer ilaçların eşzamanlı kullanımı ile ilişkilendirildiğini göstermektedir. Kadınlarda Torsades de pointes gelişme riski daha yüksek olabilir. Torsades de pointes insidansı doza bağlı bir durum olup, genellikle tedavinin başladığı 7 gün içinde veya dozun artırıldığı süreçte ortaya çıkar ve ventriküler fibrilasyona kadar ilerleyebilir. Uzun süreli VT/VFgörülen hastalarla yapılan klinik çalışmalarda ağır proaritmi insidansı (Torsades de pointes veya yeni ve kalıcı VT/VF), 320 mg’a kadar olan dozlarda < %2 olarak görülmüştür. Daha yüksek dozlarda insidans iki kattan fazladır. Torsades de pointes için diğer risk faktörleri QT C’nin aşırı uzaması ve kardiyomegali veya konjestif kalp yetmezliği öyküsüdür. Uzun süreli ventriküler taşikardisi ve konjestif kalp yetmezliği öyküsü olan hastalar ciddi proaritmi bakımından en yüksek risk grubundadır (%7). Proaritmi olayları yalnızca tedavi başladığında değil aynı zamanda her doz artımında beklenmelidir. Tedaviye 80 mg doz ile başlanıp dozun bundan sonra kademeli olarak artırılması proaritmi riskini azaltır. Sotalol alan hastalarda, tedavi devam ederken QTC değerinin 500 ms’yi geçmesi halinde dikkatli olunmalı ve QTC aralığı 550 ms'yi geçtiğinde dozun azaltılması veya tedavinin kesilmesi için ciddi bir değerlendirme yapılmalıdır. Bununla birlikte, Torsades de pointes ile ilişkilendirilen çoklu risk faktörleri varsa QTC: aralığı ne olursa olsun dikkatli olunmalıdır. Psöriyazis: Kişisel veya ailesel hikâyelerinde psöriyazis olan hastaların gibi beta-blokör tedavisi fayda/risk oranı iyice gözden geçirildikten sonra yapılmalıdır. Çünkü bu tip ilaçlar psöriyazisi tetikliyebilir, bu hastalığın semptomlarını şiddetlendirebilir veya kepeklenme tarzında deri kabartılarına (psöriyatik ekzantem) yol açar. Beta-blokör ilaçların nadiren, psöriyazis vulgarisin semptomlarını şiddetlendirdiği bildirilmiştir. Kan basıncı düşüşü/nabız: Kan basıncında büyük düşüşler olan veya nabız yavaşlamasını tolere edemeyen hastalarda günlük doz düşürülmeli, aynı uygulama solunum güçlüğü çekenlere de yapılmalıdır. Gerekirse tedavi kesilmelidir. Elektrolit Bozuklukları: Sotalol, hipokalemi veya hipomagnezemi hastalarında söz konusu dengesizlik düzeltilmeden kullanılmamalıdır; bu durumlar QT uzamasının derecesini ve Torsades de pointes potansiyelini artırabilir. Ağır veya uzamış diyare görülen hastalar ya da eşzamanlı olarak magnezyum ve /veya potasyum atıcı ilaçlar alan hastalarda elektrolit ve asit-baz dengesine özellikle dikkat edilmelidir. Konjestif Kalp Yetmezliği: Beta bloker, miyokard kontraktilitesini daha fazla baskılayabilir ve daha ağır kalp yetmezliğini hızlandırabilir. Sol ventriküler fonksiyon bozukluğu olan hastalarda tedaviye (örn: ACE inhibitörleri, diüretikler, dijitalis gibi) başlanırken dikkatli olunması tavsiye edilmektedir; başlangıç dozunun düşük tutulması ve doz titrasyonunun dikkatli yapılması uygun olacaktır. Yakın Zamanda Geçirilmiş MI: Sol ventriküler fonksiyonu bozulmuş olan enfarktüs geçirmiş hastalarda, sotalol uygulamasının riski ile yararı arasında değerlendirme yapılmalıdır. Dikkatli izlem ve doz titrasyonu, tedaviye başlanırken ve takip döneminde kritik unsurlardır. Ciddi ventriküler aritmisi olmaksızın sol ventriküler ejeksiyon fraksiyonları ≤%40 olan hastalarda sotalol kullanımından kaçınılmalıdır. Elektrokardiyografik Değişimler: QT aralığının 500 ms'den fazla aşırı uzaması, kaçınılması gereken bir toksisite göstergesi olabilir. Klinik çalışmalarda, sotalol alan aritmi hastalarında sinüs bradikardisi çok yaygın şekilde gözlenmiştir. Bradikardi, Torsades de pointes riskini artırır. Hastaların en fazla %1’inde sinüs duraklaması, sinüs durması (arrest) ve sinüs nodu fonksiyon bozukluğu meydana gelmektedir. İkinci veya üçüncü derece AV blok insidansı ise yaklaşık %1’dir. Anafilaksi: Çeşitli allerjenlere karşı anafilaktik reaksiyon öyküsü olan hastalarda, beta-blokör alırken tekrarlayan dozlara karşı verilen reaksiyon daha şiddetli olabilir. Bu tür hastalar, allerjik reaksiyonun tedavi edilmesi için kullanılan normal adrenalin dozlarına yanıt vermeyebilir. Diyabet: Beta-bloker, taşikardi gibi akut hipoglisemi başlangıcının bazı önemli işaretlerini maskeleyebilmesinden dolayı, sotalol, diyabeti olan (özellikle kararsız diyabet) veya spontan hipoglisemi epizodları öyküsü olan hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. Tirotoksikoz: Beta-bloker, taşikardi gibi hipertiroidizmin bazı klinik işaretlerini maskeleyebilir. Tiroid krizi dahil hipertiroidizm semptomlarının alevlenmesine neden olabilen beta-bloker ani kesilmesinden kaçınmak amacıyla tirotoksikoz gelişmesinden şüphelenilen hastalar dikkatli şekilde değerlendirilmelidir. Böbrek Yetmezliği: Sotalol başlıca böbreklerden atıldığı için, böbrek yetmezliği olan hastalarda doz ayarlaması yapılmalıdır.. Geriyatrik kullanım: Yaşlı hastalarda böbrek fonksiyonlarının azalmış olabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. Pediyatrik kullanım: Çocuklarda güvenliliği ve etkililiği saptanmamıştır.

Sotalolün en sık görülen advers etkileri, beta-bloker özelliklerinden kaynaklanmaktadır. Advers etkiler, genellikle geçicidir ve nadiren tedaviye ara verilmesi veya tedavinin kesilmesini gerektirir. Advers etkiler genellikle dozun azaltılması durumunda kaybolur. En önemli advers etkiler, Torsades de pointes dahil olmak üzere proaritmiden dolayı ortaya çıkan advers etkilerdir (bakınız Özel kullanım uyarıları ve önlemleri). Sotalol ile görülen klinik açıdan önemli istenmeyen etkiler vücut sistemlerine göre aşağıdaki sıklık derecesi sınıfı içerisinde verilmektedir; Kan ve lenf sistemi hastalıkları Bilinmiyor: Trombositopeni Metabolizma ve beslenme hastalıkları: Bilinmiyor: Hipoglisemi Diğer beta-bloker ajanları ile birlikte görüldüğü gibi, sotalol kullanımı ile lipid anormallikleri meydana gelebilir (Total kolesterolün ve trigliseridin yükselmesi, HDL’nin düşmesi) Psikiyatrik hastalıklar Yaygın: Konfüzyon, halüsinasyon, renkli rüya görme, depresif ruh hali, duygudurum dalgalanmaları, anksiyete Sinir sistemi hastalıkları Yaygın: Sersemlik, baş dönmesi, baş ağrısı, parestezi, el ve ayaklarda soğukluk hissi, uyuşukluk, uyku bozuklukları Göz hastalıkları Yaygın: Bulanık görüş, görme bozuklukları Yaygın olmayan: Konjonktivit, Çok seyrek: Keratokonjoktivit, göz yaşı salgısında azalma (ki bu durum özellikle kontak lens kullananlar için önemlidir.) Kulak ve iç kulak hastalıkları Yaygın: Duyma bozuklukları Kardiyak hastalıklar Yaygın: Göğüs ağrıları, kalp yetmezliği şiddetinin artması, bradikardi, kalp çarpıntısı, EKGanormallikleri, AV iletim bozuklukları, senkop, ödem kan basıncı düşüşü, presenkopal durumlar Çok seyrek: Anjina pektoris ataklarının şiddetlenmesi ve periferik kan dolaşımı bozuklukları Tedavi kardiyak aritmilerinin şiddetlenmesi veya değişmesi şeklinde proaritmilere neden olabilir, bu da kalp durmasına kadar uzanabilen kalp fonksiyonlarında şiddetli hasarla sonuçlanabilir. Bu özellikle myokard enfarktüsü sonrası durumunda olan ya da hayatı tehdit eden kalp aritmileri ya da sol kalp yetmezliği olan hastalar için geçerlidir. İzole vakalarda senkop kaydedilmiştir. Sotalol QT intervalini uzattığından, doz aşımı halinde EKG ile sıkı izleme gerekir; çünkü böyle vakalarda Torsades de pointes tarzında ventriküler taşikardiler oluşabilir. Vasküler hastalıklar Bilinmiyor: Ekstremitelerde soğuma, periferik oklüzif hastalığın alevlenmesi Solunum göğüs bozuklukları ve mediyastinal hastalıklar Yaygın: Dispne Yaygın olmayan: Obstrüktif solunum yetmezliği olan hastalarda nefes darlığı Çok seyrek: Alerjik bronşit Gastrointestinal hastalıklar Yaygın: Mide ve bağırsak şikâyetleri (bulantı, kusma, diyare) ağız kuruluğu, dispepsi, karın ağrısı, flatulans, tat alma anormallikleri Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın: Deri reaksiyonları (kızarıklık, kaşıntı vb), döküntü Bilinmiyor: Alopesi Bilinmiyor: Hiperhidroz Beta-bloker aktiviteye sahip ilaçlar, sedef hastalığını tetikleyebilir, bu durumu kötüleştirebilir veya psöriatik ekzantemi arttırabilir. Kas-iskelet bozukluklar, bağ doku ve kemik hastalıkları Yaygın: Kas kramplarında artış Üreme sistemi ve meme hastalıkları Yaygın: Erektil disfonksiyon (impotens) Genel bozukluklar ve uygulama yerine özgü durumlar Yaygın: Bitkinlik (fatigue), güçsüzlük, ateş Araştırmalar Yaygın: Kan basıncında düşüş Kardiyak aritmi olan hastalarla yapılan çalışmalarda sotalolün kesilmesine sebep olan en yaygın yan etkiler yorgunluk %4, bradikardi (<50 bpm) %3, dispne %3, proaritmi %2, asteni %2 ve baş dönmesi %2’dir. Diğer beta-blokerler ile birlikte, soğuk ve siyanotik ekstremiteler, Raynaud fenomeni, var olan intermittan topallamada artış ve gözlerde kuruluk görülmüştür.