PRADAXA 75 MG SERT KAPSUL

Etkin madde veya listelenen yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık Şiddetli böbrek yetmezliği (CrCl < 30 ml/dk) Klinik olarak önemli aktif kanama Majör kanama için önemli bir risk faktörü olduğudüşünülen lezyon veya durumlar (Örneğin, mevcut veya yeni geçirilmiş gastrointestinal ülserasyon, kanama riski yüksek malign neoplazmların varlığı, yeni geçirilmiş beyin veya spinal yaralanmalar, yakın zamanda geçirilmiş beyin, spinal veya oftalmik cerrahi, yeni geçirilmiş intrakraniyal hemoraji, bilinen veya şüphe edilen özefagus varisleri, arteriyovenöz malformasyonlar, vasküler anevrizmalar veya majör intraspinal veya intraserebral vasküler anomaliler) Bazı özel durumlar hariç, herhangi bir diğer antikoagülan ajanla (ör, fraksiyone olmamış heparin (UFH), düşük molekül ağırlıklı heparinler (enoksaparin, dalteparin gibi), heparin türevleri (fondaparinuks gibi), oral antikoagülanlar (varfarin rivaroksaban, apiksaban gibi)) eş zamanlı tedavi. Bu özel durumlar, antikoagülan tedavinin değiştirilmesi, UFH’nin santral venöz kateter veya arteriyel kateterin açık kalması için gereken dozlarda kullanılması veya UFH’nin atrial fibrilasyonda kateter ablasyonu sırasında kullanılmasıdır Yaşamı sürdürme üzerine herhangi bir etkisi olması beklenen hepatik bozukluk veya hepatik hastalık Sistemik ketokonazol, siklosporin, itrakonazol, dronedaron ve glesaprevir/pibrentasvir sabit doz kombinasyonu gibi güçlü P-gp inhibitörleri ile eşzamanlı tedavi Antikoagülan tedavi gerektiren prostetik kalp kapakları.

Hemorajik risk: kanama riskinin arttığı durumlarda veya platelet agregasyonunu inhibe ederek hemostazı etkileyen ilaçlarla eş zamanlı kullanım durumlarında dikkatle kullanılmalıdır. tedavisi sırasında herhangi bir bölgede kanama ortaya çıkabilir. Hemoglobin ve/veya hematokrit düzeylerinde ya da kan basıncında açıklanamayan bir düşme, bir kanama odağı için araştırma yapılmasını gerektirir. Hayati tehlike yaratan veya kontrol altında olmayan kanama durumlarında, dabigatranın antikoagülan etkisinin hızla geri döndürülmesi gerekirse, spesifik bir geri döndürücü ajan idarucizumab bulunmaktadır. Asetil salisilik asit (ASA), klopidogrel veya nonsteroidal antinflamatuvar ilaç (NSAİİ) gibi platelet agregasyon inhibitörlerinin kullanımı ile, özefajit, gastrit veya gastroözefajiyal reflü varlığı da gastrointestinal kanama riskini arttırır. Risk faktörleri Tablo 2’de hemorajik riski arttırabilen faktörler özetlenmiştir. Tablo 2: Hemorajik riski arttırabilen faktörler Risk faktörü Farmakodinamik ve kinetik faktörler Yaş ≥ 75 yıl Dabigatran plazma seviyelerini yükselten faktörler Majör: Orta dereceli renal bozukluk (CrCL: 30-50 ml/dk) Güçlü P-gp inhibitörleri Hafif orta güçte P-gp inhibitörleri ile eş zamanlı tedavi (Örneğin, amiodaron, verapamil, kinidin ve tikagrelor,.5) Minör: Düşük vücut ağırlığı (<50 kg) Farmakodinamik etkileşimler Asetil salisilik asit ve klopidogrel gibi diğer platelet agregasyon inhibitörleri Nonsteroidal antiinflamatuvar ilaçlar (NSAİİ) SSRI veya SNRI grubu ilaçlar Hemostazı bozabilen diğer ilaçlar Özel hemorajik riskler taşıyan hastalıklar/işlemler Konjenital ya da kazanılmış koagülasyon bozuklukları Trombositopeni veya fonksiyonel platelet bozuklukları Yakın tarihteki biyopsi, majör travma Bakteriyel endokardit Özefajit, gastrit veya gastroözefagiyal reflü Vücut ağırlığı 50 kg’ın altındaki hastalarda sınırlı veri mevcuttur. Hemorajik risk için alınacak önl emler ve ri sk yöneti mi Kanama komplikasyonlarının yönetimi için da bakınız. Yarar-risk değerlendirmesi Majör kanama riskini önemli derecede arttıran lezyon, durum, işlem ve/veya farmakolojik tedavilerin (Örneğin, NSAİİ, antiplateletler, SSRI ve SNRI grubu ilaçlar gibi,.5) varlığında dikkatli bir yarar-zarar değerlendirmesi yapılmalıdır. Sadece elde edilecek yarar, kanama risklerinden fazla ise kullanılmalıdır. Yakın klinik surveyans Tüm tedavi dönemi boyunca, özellikle de birkaç risk faktörü kombine halde bulunuyorsa, kanama ve anemi belirtileri yakından takip edilmelidir. Verapamil, amiodaron, kinidin veya klaritromisin (P-gp inhibitörleri) ile eş zamanlı uygulanacaksa ve özellikle kanama varlığında, hafif-orta dereceli böbrek yetmezliği olan kişilerde özellikle dikkat edilmelidir. Eş zamanlı olarak NSAİİ’larla tedavi edilen hastalar kanama belirtileri açısından yakından izlenmelidir. tedavisinin sonlandırılması Akut böbrek yetmezliği gelişen hastalarda uygulamasına son verilmelidir. Şiddetli kanama olması halinde tedavi hemen kesilmeli, kanama odağı araştırılmalı ve spesifik geri döndürücü ajan idarucizumab uygulaması düşünülmelidir. Proton pompa inhibitörlerinin kullanımı GI kanamayı önlemek için proton pompa inhibitörlerinin (PPI) kullanımı düşünülebilir. Laboratuvar koagülasyon parametreleri tedavisinde, genel olarak, rutin antikoagülan takip gerekmez. Bununla birlikte, dabigatran ile ilişkili antikoagülasyonun ölçümü, ek risk faktörlerin varlığında dabigatrana aşırı maruziyetten tespiti için yararlı olabilir. Dilüe trombin zamanı (dTT), ekarin pıhtılaşma zamanı (ECT) ve aktive parsiyel tromboplastin zamanı (aPTT) faydalı bilgiler sağlayabilir, ancak testler arasındaki değişkenlikler nedeniyle sonuçlar dikkatli yorumlanmalıdır. Uluslararası normalize oran (INR) testi kullanan hastalarda güvenilir değildir ve hatalı pozitif INR yükselmeleri bildirilmiştir. Bu nedenle INR testi yapılmamalıdır. Tablo 3’te kanama riskinde artışla ilişkili olabilecek koagülasyon testi çukurdaki eşik değerleri gösterilmiştir. Tablo 3: Kanama riskinde artış ile ilişkili olabilecek koagülasyon testi çukurdaki eşik değerleri Test (çukur değer) dTT >67 ECT Veri yoktur aPTT >1,3 INR Yapılmamalıdır Akut iskemik inme tedavisinde fibrinolitik ilaçların kullanılması: Lokal referans aralığına göre Normal Üst Sınırını (NÜS) aşmayan dTT, ECT veya aPTT değerleri olan hastalarda, akut iskemik inme tedavisinde fibrinolitik ilaçların kullanılması düşünülebilir. Cerrahi ve girişimler: almakta iken cerrahi ya da invazif prosedürler uygulanan hastalarda kanama riski artar. Bu nedenle, cerrahi girişimlerde geçici olarak durdurulması gerekli olabilir. Girişimler için tedavi geçici olarak durdurulduğunda dikkatli olunmalı ve antikoagülan monitorizasyonu uygulanmalıdır. Renal yetmezliği olan hastalarda dabigatranın klerensi daha uzun sürebilir. Bu durum herhangi bir işlemin uygulanmasından önce dikkate alınmalıdır. Böyle durumlarda bir koagülasyon testi hemostazın iyi durumda olup olmadığını tespit etmek için yararlı olabilir. Acil cerrahi veya acil işlemler uygulaması geçici olarak kesilmelidir. Antikoagülant etkinin hızla geri döndürülmesi gerekli olduğunda, için geri döndürücü spesifik bir ajan idarucizumab bulunmaktadır. Dabigatran tedavisinin geri döndürülmesi, hastayı altta yatan hastalığına bağlı trombotik riske maruz bırakır. Eğer hasta klinik olarak stabil ise ve yeterli hemostaz sağlanmışsa, idarucizumab uygulamasından 24 saat sonra tedavisi yeniden başlatılabilir. Subakut cerrahi/girişimler tedavisi geçici olarak durdurulmalıdır. Eğer mümkünse, cerrahi/girişim, son dozun verilmesinden sonra en az 12 saat geçinceye kadar ertelenmelidir. Eğer cerrahi ertelenemiyorsa, kanama riski artabilir. Kanama riski, girişimin aciliyetine karşı değerlendirilmelidir. Elektif cerrahi Eğer mümkünse, invazif veya cerrahi işlemlerden en az 24 saat önce kesilmelidir. Kanama riski daha yüksek olan hastalarda veya tam hemostaz gerekebilecek majör cerrahi durumunda, cerrahiden 2-4 gün önce kesilmesi gerekebilir. Tablo 4 invaziv ve cerrahi işlemlerden önce tedaviyi kesme kuralları özetlenmiştir. Tablo 4: İnvaziv veya cerrahi işlemlerden önce tedaviyi kesme kurallarının özeti Spinal anestezi / Epidural anestezi / Lomber ponksiyon: Spinal anestezi gibi prosedürler, tam bir hemostatik fonksiyonu gerektirebilir. Spinal ya da epidural hematom riski, travmatik ya da tekrarlı ponksiyon uygulanan olgularda Renal fonksiyon (CrCL ml/dk) Tahmin edilen yarılanma ömrü (saat) elektif cerrahi öncesi durdurulmalıdır Yüksek kanama riski veya majör cerrahi Standart risk ≥80 ~ 13 2 gün önce 24 saat önce ≥50 <80 ~15 2-3 gün önce 1-2 gün önce ≥30 <50 ~18 4 gün önce 2-3 gün önce (>48 saat) ve uzun süreli epidural kateter kullanımı halinde artış gösterebilir. Bir kateterin çıkarılmasının ardından, ilk dozunun uygulanmasından önce en az 2 saatlik bir zamanın geçmesi gereklidir. Bu hastalar, spinal ya da epidural hematomun nörolojik bulguları ve semptomlarına yönelik sıkı bir gözlem altında tutulmalıdır. Postoperatif dönem: İnvazif bir işlem veya cerrahi bir girişim sonrasında, klinik durumun uygun olması ve yeterli hemostazın sağlanmış bulunması koşuluyla, mümkün olan en kısa zamanda uygulamasına tekrar başlanmalıdır. Kanama veya aşırı maruziyet riski olan hastalar, özellikle orta derecede renal bozukluğu olan hastalar (CrCL 30-50 ml/dk) dikkatle tedavi edilmelidir. Yüksek cerrahi mortalite riski ve tromboembolik olaylar için intrinsik risk faktörleri olan hastalar: Bu hastalarda dabigatranın etkililiği ve güvenliliği ile ilgili veriler sınırlıdır. Bu nedenle bu hastalar dikkatle tedavi edilmelidir. Kalça kırığı cerrahisi: Kalça kırığı nedeni ile ameliyat olacak hastalarda kullanımı ile ilgili bir veri yoktur. Bu nedenle bu hastalarda tedavi önerilmez. Hepatik yetmezlik: Karaciğer enzimlerinde Normalin Üst Sınırı (NÜS) değerinin >2 katı yükselme görülen hastalar, elektif kalça ya da diz replasman cerrahisinden sonra venöz tromboembolik olayların önlenmesinin incelendiği kontrollü klinik çalışmalara dahil edilmemiştir. Bu hasta alt grubunda tedavi deneyimi bulunmamaktadır. Bu nedenle bu hastalarda kullanımı önerilmez. Yaşamı sürdürme üzerinde herhangi bir etkisi olması beklenen herhangi bir karaciğer yetmezliği veya karaciğer hastalığı durumu, kontrendikedir. P-gp indükleyicileri ile etkileşim P-gp indükleyicileri ile eş zamanlı kullanımın, dabigatranın plazma konsantrasyonlarını düşürmesi beklenir, bu nedenle eş zamanlı kullanımdan kaçınılmalıdır. Antifosfolipid sendromlu hastalar Antifosfolipid sendromu tanısı ve tromboz öyküsü bulunan hastalarda, dabigatran eteksilat dahil olmak üzere direkt etkili oral antikoagülan (DOAK) kullanımı önerilmez. Özellikle üçlü pozitif (lupus antikoagülan, antikardiyolipin antikorları ve anti-beta 2-glikoprotein I antikorları) hastalarda, DOAK tedavisi, K vitamini antagonisti tedavisine kıyasla, daha yüksek oranda rekürren trombotik olaylarla ilişkili olabilir.

En sık bildirilen advers reaksiyon, toplamda hastaların yaklaşık %14’te oluşan kanamadır; majör kanamaların oranı (yara bölgesindeki kanamalar dahil) %2’den daha azdır. Klinik çalışmalarda sıklığı seyrek olmakla birlikte, majör ya da şiddetli kanamalar oluşabilir ve lokalizasyondan bağımsız olarak sakat bırakabilir, hayati tehlike yaratabilir, hatta ölümle sonuçlanabilir. Tablo 8: Advers reaksiyonlar Sistem Organ Sınıfı/Tercih edilen terim Sıklık Kan ve lenf sistemi hastalıkları Hemoglobinde düşme Yaygın Anemi Yaygın olmayan Hematokritte düşme Yaygın olmayan Trombositopeni Seyrek Nötropeni Bilinmiyor Agranülositoz Bilinmiyor Bağışıklık sistemi hastalıkları İlaç aşırı duyarlılığı Yaygın olmayan Anaflaktik reaksiyon Seyrek Anjiyoödem Seyrek Ürtiker Seyrek Döküntü Seyrek Prurit Seyrek Bronkospazm Bilinmiyor Sinir sistemi hastalıkları İntrakraniyal hemoraji Seyrek Vasküler hastalıklar Hematom Yaygın olmayan Yara yerinde hemoraji Yaygın olmayan Hemoraji Seyrek Solunum, göğüs bozuklukları ve mediyastinal hastalıklar Epistaksis Yaygın olmayan Hemoptizi Seyrek Gastrointestinal hastalıklar Gastrointestinal hemoraji Yaygın olmayan Rektal hemoraji Yaygın olmayan Hemoroidal hemoraji Yaygın olmayan Diyare Yaygın olmayan Bulantı Yaygın olmayan Kusma Yaygın olmayan Özofagiyal ülser dahil gastrointestinal ülser Seyrek Gastroözofajit Seyrek Gastroözofagiyal reflü hastalığı Seyrek Abdominal ağrı Seyrek Dispepsi Seyrek Prosedür sonrası hemoraji Yaygın olmayan Prosedür sonrası akıntı Yaygın olmayan Yara yerinde sekresyon Yaygın olmayan İnsizyon bölgesinde hemoraji Seyrek Postoperatif anemi Seyrek Cerrahi ve tıbbi prosedürler Yara yerinden drenaj Seyrek Prosedür sonrası drenaj Seyrek Seçilmiş advers reaksiyonların açıklaması Kanama reaksiyonları: Farmakolojik etki mekanizmasına bağlı olarak, kullanımı herhangi bir doku veya organdan gizli veya belirgin kanama riskinde artış ile ilişkilendirilebilir. Belirtiler, bulgular ve şiddeti (fatal sonlanım dahil), kanama ve/veya aneminin yerine, derecesine ve miktarına göre değişecektir. Klinik çalışmalarda mukozal kanamalar (örneğin, gastrointestinal, genitoüriner), Vitamin K antagonisti tedavisi ile karşılaştırıldığında, uzun dönem tedavisi ile daha sık görülmüştür. Bu nedenle, yeterli klinik surveyansa ek olarak hemoglobin/hematokrit düzeylerinin laboratuvar testleri de gizli kanamanın tespit edilmesinde önem taşır. Kanama riski, belirli bazı hasta gruplarında (örneğin, orta dereceli renal yetmezliği olanlar ve/veya birlikte kullanılan hemostazı etkileyen ilaçlar veya güçlü P-gp inhibitörleri ile eş zamanlı tedavi olanlar gibi) artabilir. Hemorajik komplikasyonlar, güçsüzlük, solukluk, baş dönmesi, baş ağrısı veya açıklanamayan şişme, dispne ve açıklanamayan şok şekllinde ortaya çıkabilir. ile, kompartman sendromu ve hipoperfüzyona bağlı akut renal yetmezlik ve Disfaji Seyrek Hepato-biliyer hastalıklar Karaciğer fonksiyonlarında anormallik / Karaciğer fonksiyon testlerinde anormallik Yaygın Alanin aminotransferaz artışı Yaygın olmayan Aspartat aminotransferaz artışı Yaygın olmayan Karaciğer enzimlerinde yükselme Yaygın olmayan Hiperbilirübinemi Yaygın olmayan Deri ve derialtı dokusu hastalıkları Deride hemoraji Yaygın olmayan Alopesi Bilinmiyor Kas-iskelet, bağ dokusu ve kemik hastalıkları Hemartroz Yaygın olmayan Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Hematüri dahil genitoürolojik hemoraji Yaygın olmayan Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Enjeksiyon bölgesinde hemoraji Seyrek Kateter yerinde hemoraji Seyrek Kanlı akıntı Seyrek Yaralanma ve zehirlenme Travmatik hemoraji Yaygın olmayan Prosedür sonrası hematom Yaygın olmayan predispozan risk faktörlerine sahip hastalarda antikoagülan ilişkili nefropati gibi bilinen kanama komplikasyonları bildirilmiştir. Bu nedenle, antikoagülan kullanan her bir hastanın durumu değerlendirilirken hemoraji olasılığı dikkate alınmalıdır. Kontrol altına alınamayan kanama durumunda, dabigatran için spesifik bir geri döndürücü ajan olan idarucizumab mevcuttur. İki pivotal klinik çalışmada, doza göre, VTE önlenmesine yönelik tedavi süresi boyunca kanama advers reaksiyonu oluşan hastaların sayısı Tablo 9’da gösterilmiştir. Tablo 9: Kanama advers reaksiyonu görülen hasta sayısı 150 mg N 220 mg N Enoksaparin N Tedavi edilmiş Majör kanama Herhangi bir kanama Agranülositoz ve nötropeni pazara sunulmasından sonraki kullanımında seyrek olarak agranülositoz ve nötropeni bildirilmiştir. Pazarlama sonrası surveyansta bildirilen advers reaksiyonlar, bilinmeyen büyüklükteki bir topluluktan yapıldığından sıklığını tespit etmek mümkün değildir. Raporlama oranı, agranülositoz için 7 olay/1 milyon hasta yılı ve nötropeni için 5 olay/1 milyon hasta yılı olarak tahmin edilmiştir.