KARFİLİB 60 MG I.V. ENJEKSİYONLUK ÇÖZELTİ HAZIRLAMAK İÇİN TOZ, 1 ADET

Bu tıbbi ürün sulandırılmış çözeltinin her ml'sinde 0,3 mmol (7,2 mg) sodyum ihtiva eder. Bu durum, kontrollü sodyum diyetinde olan hastalar için göz önünde bulundurulmalıdır.

Yardımcı madde siklodekstrinin süreli kullanımının taşıdığı güvenlik riskleri nedeniyle, ürünün 14 günlük tedavi sonrasında, hekim tarafından gerekli değerlendirmenin yapılıp, kullanıma devam edilip edilmeyeceğinin belirlenmesi gerekmektedir.

Daha önce 1-3 seri tedavi almış yetişkin relaps veya refrakter multipl miyelom hastalarının tedavisinde aşağıdakiler ile kombinasyon halinde kullanımda endikedir. Lenalidomid ve deksametazon ya da Deksametazon daha önce bortezomib ve immunmodülatuar ilaç (IMID) içeren en az 1-3 sıra kombinasyon tedavisi uygulanmış relaps ve refrakter multipl miyelom hastalarında Daratumumab ve deksametazon ile kombinasyon halinde kullanımda endikedir. daha önce 1 veya daha fazla seri tedavi almış yetişkin relaps veya refrakter multipl miyelom hastalarının tedavisinde tek başına kullanımda endikedir.

Diğer tıbbi ürünler ile kombinasyon halinde uygulandığından ile tedaviye başlamadan önce söz konusu diğer tıbbi ürünlere ait kısa ürün bilgileri incelenmelidir. ile kombinasyon halinde lenalidomid kullanılabileceği için lenalidomid gebelik testi ve önleme gerekliliklerine özellikle dikkat edilmesi gerekmektedir. Kardiyak toksisiteler Karfilzomib uygulamasının ardından, yeni başlayan veya önceden mevcut olup kötüleşen kalp yetmezliği (örneğin konjestif kalp yetmezliği, pulmoner ödem, düşük ejeksiyon fraksiyonu), kardiyomiyopati ve fataliteler dahil miyokard iskemisi ve miyokard enfarktüsü meydana gelmiştir. Bazı olaylar başlangıç ventrikül fonksiyonu normal olan hastalarda meydana gelmiştir. Karfilzomib ile yapılan klinik çalışmalarda, bu olaylar karfilzomib tedavisinin uygulanması boyunca meydana gelmiştir. Karfilzomib uygulamasından sonraki bir gün içerisinde kardiyak areste bağlı ölüm meydana gelmiştir. Kombinasyon tedavilerine ilişkin randomize, açık etiketli, çok merkezli çalışmalarda kalp yetmezliği olaylarının insidansı %8 ve aritmilerin insidansı (büyük bir kısmı atriyal fibrilasyon ve sinüs taşikardisi olan) %8 olmuştur. Hastalar kalp yetmezliği veya kardiyak iskemi klinik belirtileri veya semptomları için izlenmelidir. Kardiyak toksisite şüphesi varsa hemen değerlendirme yapılmalıdır. 3. veya 4. derece kardiyak advers reaksiyonların görülmesi durumunda bu olaylar düzelene kadar durdurulmalıdır ve yarar/risk değerlendirmesinin sonucuna göre 1 doz düzeyinde azaltarak tekrar başlanıp başlanılmamasına karar verilmelidir. 1. döngüde her dozdan önce yeterli sıvı yüklemesi gereklidir, fakat tüm hastalar ve özellikle kalp yetmezliği olan hastalar fazla miktarda sıvı yüklenmesine karşı da izlenmelidir. Başlangıçta kalp yetmezliği olan veya kalp yetmezliği riski taşıyan hastalarda total sıvı alımı klinik olarak uygun şekilde düzenlemelidir. 75 yaş ve üzerindeki hastalarda kalp yetmezliği riski daha genç hastalara göre daha yüksektir. New York Kalp Derneği (New York Heart Association (NYHA)) sınıflamasına göre Sınıf III ve IV kalp yetmezliği olan, yakın zamanda miyokard enfarktüsü geçirmiş olan ve tıbbi ilaçlarla kontrol edilemeyen ileti anomalileri, angina veya aritmileri olan hastalar klinik çalışmalara dahil edilmemiştir. Bu hastalarda kardiyak komplikasyonların gelişme riski daha yüksektir. Bu hastalar için ile tedaviye başlamadan önce kapsamlı bir tıbbi değerlendirme (kan basıncı kontrolü ve sıvı yönetimini içeren) tamamlanmalı ve bu hastalar yakından takip edilmelidir. Elektrokardiyografik değişiklikler Klinik çalışmalarda QT intervalinde uzama saptanan olgular bildirilmiştir. Karfilzomibin QT intervali üzerindeki etkisi gözardı edilmemelidir. Akut böbrek yetmezliği Karfilzomib kullanan hastalarda akut böbrek yetmezliği olguları meydana gelmiştir. Bu olgulardan bazıları ölümle sonuçlanmıştır. Karfilzomib kullanan hastaların yaklaşık %9’unda böbrek yetersizliği (böbrek yetmezliğini de içeren) meydana gelmiştir. Karfilzomib monoterapisi uygulanan ileri evre relaps ve refrakter multipl miyelomlu hastalarda akut böbrek yetmezliğinin daha sık görüldüğü bildirilmiştir. Başlangıç tahmini kreatinin klirensi düşük (Cockcroft-Gault denklemi kullanarak hesaplanır) olan hastalarda ölümcül böbrek yetmezliği riski daha yüksektir. Renal fonksiyon, serum kreatininin ve/veya tahmini kreatinin klirensinin ölçümüyle düzenli olarak izlenmelidir. Doz uygun şekilde azaltılmalı veya kesilmelidir. Tümör lizis sendromu Karfilzomib ile tedavi gören hastalarda ölümcül sonuçlar da görülebilen TLS olguları bildirilmiştir. Yüksek tümör yükü olan multipl miyelomlu hastalarda TLS riskinin daha fazla olduğu dikkate alınmalıdır. 1. döngüde ve gerektiğinde takip eden döngülerde, verilmeden önce intravenöz sıvılar uygulanmalıdır. TLS riski altında olan hastalarda ürik asit azaltıcı ilaçlar düşünülmelidir. Tedavi sırasında hastalar TLS kanıtları yönünden izlenmeli ve bunların bulunması durumunda TLS düzelene kadar ara vermek de dahil hızlıca tedavi edilmelidir. Pulmoner toksisite Karfilzomib alan hastaların yaklaşık %2’sinde Akut Solunum Sıkıntısı Sendromu (Acute Respiratory Distress Syndrome (ARDS)) ve akut solunum yetmezliği meydana gelmiştir. Ayrıca, karfilzomib kullanan hastaların yaklaşık %2’sinde pnömoni ve interstisyel akciğer rahatsızlığı gibi akut diffüz infiltratif pulmoner hastalıklar da görülmüştür. Bu olgulardan bazıları ölümle sonuçlanmıştır. İlaca bağlı pulmoner toksisite durumunda kesilmelidir. Pulmoner hipertansiyon Karfilzomib kullanan hastaların yaklaşık %2’sinde pulmoner arteriyel hipertansiyon rapor edilmiştir; %1’inden azında 3. derece veya üzerindedir. Hastalar kardiyak görüntüleme ve/veya gereken diğer testlerle değerlendirilmelidir. Pulmoner hipertansiyon durumunda olay düzelene veya başlangıç durumuna dönene kadar durdurulmalı ve yarar/risk değerlendirmesi esas alınarak yeniden başlanıp başlanmamasına karar verilmelidir. Dispne Karfilzomib ile tedavi edilen hastaların %25'inde dispne rapor edilmiştir; %4’ünde 3. derece veya üzerindedir. Kalp yetmezliği ve pulmoner sendromlar gibi kardiyopulmoner hastalıkları dışlamak için dispne değerlendirmesi yapılmalıdır. 3 veya 4. derece dispne olduğunda düzelene veya başlangıç durumuna dönene kadar tedavisi durdurulmalıdır. Yarar/risk değerlendirmesi esas alınarak yeniden başlanıp başlanmamasına karar verilmelidir. Hipertansiyon Karfilzomib tedavisi ile hipertansif kriz ve acil hipertansif tablo dahil olmak üzere hipertansiyon gözlenmiştir. ASPIRE çalışmasında hipertansiyon olaylarının insidansı KRd kolunda %17, Rd kolunda ise %9 olmuştur. ENDEAVOR çalışmasında hipertansiyon olaylarının insidansı Kd kolunda %34, Vd kolunda ise %11 olmuştur. CANDOR çalışmasında hipertansiyon olaylarının insidansı DKd kolunda %31, Kd kolunda ise %28 olmuştur. Bu olgulardan bazılarının ölümcül olduğu kaydedilmiştir. Karfilzomibe başlamadan önce kan basıncı optimize edilmelidir. almakta olan tüm hastalarda kan basıncı düzenli olarak izlenmelidir. Hipertansiyonun yeterince kontrol edilemediği durumlarda kesilmeli ve değerlendirme yapılmalıdır. Yarar/risk değerlendirmesi esas alınarak yeniden başlayıp başlamamak düşünülmelidir. Venöz tromboz Karfilzomib ile venöz tromboembolik olaylar (derin ven trombozunu ve pulmoner emboliyi içerecek şekilde) gözlenmiştir. Her iki kolda tromboprofilaksi kullanılan ASPIRE çalışmasında ilk 12 döngüde venöz tromboembolik olayların insidansı KRd kolunda %13, Rd kolunda ise %6 olmuştur. ENDEAVOR çalışmasında venöz tromboembolik olayların insidansı 1 ila 6 aylarda Kd kolunda %9, Vd kolunda ise %2 olmuştur. Karfilzomib monoterapisi ile venöz tromboembolik olayların insidansı %2 olmuştur. Karfilzomib’in lenalidomid ve deksametazon; deksametazon veya intravenöz daratumumab ve deksametazon ile kombinasyon halinde uygulanacağı hastalar için tromboprofilaksi uygulanmalıdır. Tromboprofilaksi rejimi, hastanın altta yatan riskleri esas alınarak seçilmelidir. Oral kontraseptifler veya tromboz riskiyle ilişkili hormonal gebelikten korunma yöntemi kullanan hastalar için kombinasyon halinde uygulandığında, tedavi sırasında gebelikten korunmak için hormonal olmayan bir yöntem düşünülmelidir. İnfüzyonla ilişkili reaksiyonlar Karfilzomib alan hastalarda yaşamı tehdit eden reaksiyonlar da dahil, infüzyonla ilişkili reaksiyonlar meydana gelmiştir. Belirti ve semptomlar arasında ateş, ürperme, artralji, miyalji, yüzde ateş basması, yüzde ödem, laringeal ödem, kusma, güçsüzlük, nefes darlığı, hipotansiyon, senkop, göğüs sıkışması veya angina yer alır. Bu reaksiyonlar, karfilzomib uygulamasından hemen sonra veya 24 saat içinde meydana gelebilir. İnfüzyonla ilişkili reaksiyonların insidansını ve şiddetini azaltmak amacıyla öncesinde deksametazon uygulanmalıdır. Hemoraji Karfilzomib ile tedavi edilen hastalarda ölümcül veya ciddi hemoraji vakaları rapor edilmiştir. Hemorajik olaylar gastrointestinal, pulmoner ve intrakraniyal hemorajiyi ve epistaksisi içermiştir. Kanama spontan olabilir ve intrakraniyal hemoraji travma olmadan meydana gelmiş olabilir. Hemoraji trombosit sayımları düşük veya normal olan hastalarda bildirilmiştir. Hemoraji ayrıca antitrombosit tedavisi veya antikoagülasyon uygulanmayan hastalarda da bildirilmiştir. Kan kaybına ilişkin belirtiler ve semptomlar hemen değerlendirilmelidir. Doz uygun şekilde azaltılmalı veya kesilmelidir. Trombositopeni Karfilzomib, en düşük trombosit değerinin her bir 28 günlük döngünün 8. ve 15. günleri arasında gözlendiği ve trombosit sayısının genellikle bir sonraki döngünün başından önce başlangıç değerine döndüğü trombositopeniye neden olmaktadır. Karfilzomib ile yapılan klinik çalışmalarda hastaların yaklaşık %32’sinde trombositopeni rapor edilmiştir. Hemoraji meydana gelebilir. ile tedavi sırasında trombosit sayımları sık sık izlenmelidir. Doz uygun şekilde azaltılmalı veya kesilmelidir. Hepatik toksisite ve hepatik yetmezlik Karfilzomib ile tedavi sırasında ölümcül olgular dahil olmak üzere, hepatik yetmezlik olguları bildirilmiştir (%2). serum transaminazlarının yükselmesine neden olabilir. Başlangıç değerleri dikkate alınmadan, karaciğer enzimleri düzenli olarak izlenmelidir. Doz uygun şekilde azaltılmalı veya kesilmelidir. Trombotik mikroanjiyopati Karfilzomib ile tedavi gören hastalarda trombotik trombositopenik purpura ve hemolitik üremik sendrom (TTP/HUS) da dahil olmak üzere trombotik mikroanjiyopati olguları bildirilmiştir. Bu olgulardan bazılarının ölümcül olduğu kaydedilmiştir. TTP/HUS belirtileri ve semptomları izlenmelidir. Tanıdan şüpheleniliyorsa kullanımı sonlandırılmalı ve değerlendirme yapılmalıdır. TTP/HUS tanısı dışlandığında kullanımına tekrar başlanabilir. Önceden TTP/HUS gelişmiş olan hastalarda karfilzomib tedavisinin yeniden başlatılmasının güvenliliği bilinmemektedir. Posterior geri dönüşlü ensefalopati sendromu Karfilzomib ile tedavi gören hastalarda posterior geri dönüşlü ensefalopati sendromu (PRES) olguları rapor edilmiştir…

En yaygın advers olaylar (gönüllülerin %20’sinden fazlasında meydana gelen) şunlar olmuştur: anemi, yorgunluk, trombositopeni, bulantı, ishal, pireksi, dispne, solunum yolu enfeksiyonu, öksürük ve nötropeni. 20 mg/m2 düzeyindeki ilk karfilzomib dozlarının ardından, doz ASPIRE çalışmasında 27 mg/m2’ye ve ENDEAVOR çalışmasında 56 mg/m2'ye yükseltilmiştir. ENDEAVOR çalışmasının karfilzomib ve deksametazon (Kd) kolunda meydana gelen advers reaksiyonlar ile ASPIRE çalışmasının karfilzomib, lenalidomid ve deksametazon (KRd) kolunda meydana gelen advers reaksiyonlar arası karşılaştırması, aşağıdaki advers reaksiyonlarda dozla potansiyel ilişki olabileceğini ortaya koymuştur: kalp yetmezliği (Kd %8,2, KRd %6,4), dispne (Kd %30,9, KRd %22,7), hipertansiyon (Kd %25,9, KRd %15,8) ve pulmoner hipertansiyon (Kd %1,3, KRd %0,8). Karfilzomib’in daratumumab ve deksametazon (KdD) ile kombinasyon halinde uygulanmasının, deksametazon ile kombinasyon halindeki karfilzomib (Kd) ile karşılaştırıldığı CANDOR çalışmasında, herhangi bir çalışma tedavisinin son dozundan sonraki 30 gün içinde gerçekleşen advers olaylara bağlı ölümler, KdD kolundaki hastaların %10’unda ve Kd kolundaki hastaların ise %5’inde meydana gelmiştir. İki koldaki (KdD’ye karşı Kd) hastalarda gerçekleşen ölüm olaylarının en yaygın nedeni, enfeksiyonlar (%5’e karşı %3) olmuştur. Tedavi ile ortaya çıkan ölümcül advers olay riski, 65 yaş ve üzeri hastalarda daha yüksek olmuştur. KdD kolundaki hastaların %56’sında ve Kd kolundaki hastaların %46’sında ciddi advers olaylar bildirilmiştir. Kd koluna kıyasla KdD kolunda bildirilen en yaygın ciddi advers olaylar; anemi (%2’ye karşı %1), ishal (%2’ye karşı %0), pireksi (%4’e karşı %2), pnömoni (%12’ye karşı %9), influenza (%4’e karşı %1), sepsis (%4’e karşı %1) ve bronşit (%2’ye karşı %0) olmuştur. Advers reaksiyonların tablo halinde listesi Advers reaksiyonlar aşağıdaki sistem organ sınıfı ve sıklık kategorisine göre sunulmaktadır. Sıklık kategorileri havuzlanmış klinik çalışmalardan oluşan veri kümesinde her advers reaksiyon için rapor edilen kaba insidans oranından belirlenmiştir (n = 3.878). Her sistem organ sınıfı ve sıklık kategorisinde advers olaylar azalan ciddiyet sırasına göre sunulmaktadır. Advers reaksiyonların insidansı, sistem organ sınıfları ve sıklık esas alınarak aşağıda listelenmiştir. Tablo 10: Advers reaksiyonların tablo halinde listesi MedDRA sistem organ sınıfı Çok yaygın olmayan Seyrek Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Pnömoni Solunum yolu enfeksiyonu Sepsis Akciğer enfeksiyonu Grip Herpes zoster* İdrar yolu enfeksiyonu Bronşit Gastroenterit Viral enfeksiyon Nazofarenjit Rinit Clostridium difficile koliti Sitomegalovirüs enfeksiyonu Hepatit B reaktivasyonu Bağışıklık sistemi hastalıkları İlaca aşırı duyarlılık Kan ve lenfatik sistem hastalıkları Trombositopeni Nötropeni Anemi Lenfopeni Lökopeni Febril nötropeni HUS TTP Trombotik mikroanjiyopati Metabolizma ve beslenme hastalıkları Hipokalemi İştahta azalma Dehidrasyon Hiperkalemi Hipomagnezemi Hiponatremi Hiperkalsemi Hipokalsemi Hipofosfatemi Hiperürisemi Hipoalbüminemi Hiperglisemi Tümör lizis sendromu Psikiyatrik hastalıklar Uykusuzluk Anksiyete Zihin karışıklığı Sinir sistemi hastalıkları Sersemlik hissi Periferik nöropati Baş ağrısı Parestezi Hipoestezi İntrakraniyal hemoraji Serebrovasküler olay PRES Göz hastalıkları Katarakt Bulanık görme Kulak ve iç kulak hastalıkları Tinnitus Kardiyak hastalıklar Kalp yetmezliği Miyokard enfarktüsü Atriyal fibrilasyon Taşikardi Çarpıntı Düşük ejeksiyon fraksiyonu Kardiyak arest Kardiyomiyopati Miyokard iskemisi Perikardit Perikard efüzyonu Ventriküler taşikardi Vasküler hastalıklar Hipertansiyon Derin ven trombozu Hipotansiyon Kızarma Hipertansif kriz Hemoraji Hipertansif acil durum Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Dispne Öksürük Pulmoner emboli Pulmoner ödem Epistaksi Orofarengeal ağrı Disfoni Hırıltı Pulmoner hipertansiyon ARDS Akut solunum yetmezliği Pulmoner hemoraji İnterstisyel akciğer hastalığı Pnömoni Gastrointestinal hastalıklar Kusma İshal Kabızlık Karın ağrısı Bulantı Gastrointestinal kanama Dispepsi Diş ağrısı Gastrointestinal perforasyon Akut pankreatit Hepatobiliyer hastalıklar Yüksek alanin aminotransferaz Yüksek aspartat aminotransferaz Yüksek gama glutamiltransferaz Hiperbilirubinemi Karaciğer yetmezliği Kolestaz Deri ve deri altı doku hastalıkları Döküntü Pruritus Eritem Hiperhidroz Anjioödem Kas-iskelet ve bağ dokusu hastalıkları Sırt ağrısı Artralji Ekstremitede ağrı Kas spazmları Kas-iskelet ağrısı Kas-iskelet göğüs ağrısı Kemik ağrısı Miyalji Kas güçsüzlüğü Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Kanda yüksek kreatinin Akut böbrek hasarı Böbrek yetmezliği Böbrek bozukluğu Düşük kreatinin renal klirensi Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Pireksi Periferik ödem Asteni Yorgunluk Ürperme Göğüs ağrısı Ağrı İnfüzyon yeri reaksiyonları Grip benzeri hastalık Kırıklık Çoklu organ disfonksiyon sendromu Araştırmalar Yüksek c-reaktif protein Kanda yüksek ürik asit Yaralanma, zehirlenme ve prosedür ile ilgili komplikasyonlar İnfüzyonla ilişkili reaksiyon *Sıklık, hastaların çoğunun profilaksi tedavisinde olduğu klinik çalışmalardan elde edilen verilere dayanılarak hesaplanmaktadır. Seçilmiş advers reaksiyonların tanımlanması Kalp yetmezliği, miyokard enfarktüsü ve miyokard iskemisi Karfilzomib ile ilgili klinik çalışmalarda hastaların yaklaşık %5’inde kalp yetmezliği (hastaların yaklaşık %3’ünde 3. derece ve üstü olgu gelişmiştir), yaklaşık %1’inde miyokard enfarktüsü (hastaların yaklaşık %1’inde 3. derece ve üstü olgu gelişmiştir) ve %1’inde ve daha azında miyokard iskemisi (hastaların %1’inden daha azında 3. derece ve üstü olgu gelişmiştir) bildirilmiştir. Bu olgular tipik olarak karfilzomib tedavisinin erken döneminde (< 5 döngü) meydana gelmiştir. Karfilzomib tedavisi sırasında kardiyak bozuklukların klinik tedavisi için.4. CANDOR çalışmasında, başlangıçta vasküler bozuklukları veya başlangıçta hipertansiyonu olan hastalardan oluşan alt gruptaki kardiyak bozuklukların (tüm ve herhangi bir derece olgu) genel insidansı, sırasıyla %29,9’a karşı %19,8 (KdD’ye karşı Kd) ve %30,6’ya karşı %18,1 olmuştur. Ölümcül kardiyak olgular için insidans, sırasıyla %1,9’a karşı %0,0 (KdD’ye karşı Kd) ve %1,5’e karşı %0,0 olmuştur. Başlangıçta vasküler bozuklukları veya başlangıçta hipertansiyonu olan hastalardan oluşan alt grupta KdD ve Kd kolları arasında bildirilen farkta tek bir kardiyak olgu tipi dikkate alınmamıştır. Dispne Karfilzomib ile ilgili klinik çalışmalarda hastaların yaklaşık %30’unda dispne bildirilmiştir. Dispne advers reaksiyonlarının çoğunluğu ciddi olmamış (hastaların %5’inden daha azında 3. derece ve üstü olgu gelişmiştir), giderilmiş, nadiren tedavinin kesilmesi ile sonuçlanmış ve çalışmanın erken bir döneminde (< 3 döngü) ortaya çıkma özelliği göstermiştir. Karfilzomib tedavisi sırasında dispnenin klinik tedavisi için.4. Hipertansif krizler dahil hipertansiyon Karfilzomib uygulamasından sonra hipertansif krizler (hipertansif aciliyet veya acil hipertansif tablo) görülmüştür. Bu olgulardan bazılarının ölümcül olduğu kaydedilmiştir. Klinik çalışmalarda hipertansiyon advers reaksiyonları hastaların yaklaşık %21’inde görülmüş, yaklaşık %8’inde 3. derece ve üstü hipertansiyon olgusu gelişmiş, %0,5’inden daha azında ise hipertansif kriz görülmüştür. Hipertansiyon advers reaksiyonlarının insidansı, önceden hipertansiyon ile ilgili tıbbi öyküsü olan veya olmayan hastalar arasında benzerlik göstermiştir. Karfilzomib tedavisi sırasında hipertansiyonun klinik tedavisi için.4. Trombositopeni Karfilzomib ile ilgili klinik çalışmalarda hastaların yaklaşık %33’ünde trombositopeni bildirilmiş ve yaklaşık %20’sinde 3. derece ve üstü olgu gelişmiştir. CANDOR çalışmasında, 3. derece ve üstü trombositopeni insidansı KdD kolunda %24,4 ve Kd kolunda ise %16,3 olmuştur. Karfilzomib, megakaryositlerden trombosit gelişiminin inhibisyonu yoluyla trombositopeniye neden olmakta, bu durum her 28 günlük döngünün 8. veya 15. gününde ortaya çıkan en düşük trombosit düzeyi ile klasik döngüsel bir trombositopeniye yol açmakta ve genellikle bir sonraki döngünün başlangıcında başlangıç değerine geri dönüş ile ilişkilendirilmektedir. Karfilzomib tedavisi sırasında trombositopeninin klinik tedavisi için.4. Venöz tromboembolik olgular Karfilzomib alan hastalarda, ölümcül sonuçları olan derin ven trombozu ve pulmoner emboliyi de içeren venöz tromboembolik olgular bildirilmiştir. İki farklı faz 3 çalışmasının karfilzomib kollarında venöz tromboembolik olguların genel insidansı daha yüksek olmuştur. ASPIRE çalışmasında venöz tromboembolik olguların insidansı KRd kolunda %15,6, Rd kolunda ise %9,0 olmuştur. KRd kolundaki hastaların %5,6’sında, Rd kolundaki hastaların ise %3,9’unda 3. derece ve daha üstü venöz tromboembolik olgu bildirilmiştir. ENDEAVOR çalışmasında, venöz tromboembolik olguların insidansı Kd kolunda %12,5, bortezomib ve deksametazon (Vd) kolunda ise %3,3 olmuştur. Kd kolundaki hastaların %3,5’inde, Vd kolundaki hastaların ise %1,8’inde 3. derece ve daha üstü venöz tromboembolik olgu bildirilmiştir. CANDOR çalışmasında, venöz tromboembolik olguların insidansı KdD kolunda %6,2 ve Kd kolunda ise %11,1 olmuştur. KdD kolundaki hastaların %1,9’unda, Kd kolundaki hastaların ise %6,5’inde 3. derece ve üstü venöz tromboembolik olgu bildirilmiştir. Karaciğer yetmezliği Karfilzomib ile ilgili klinik çalışmalarda hastaların %1’inden azında ölümcül olgular da dahil olmak üzere karaciğer yetmezliği olguları bildirilmiştir. Karfilzomib tedavisi sırasında hepatik toksisitenin klinik tedavisi için.4. Periferik nöropati Deksametazon ile kombinasyon halinde 30 dakikalık infüzyon yoluyla karfilzomib mg/m2 alan hastaları (Kd, n = 464) bortezomib ve deksametazon alan hastalar (Vd, n = 465) ile karşılaştıran randomize, açık etiketli çok merkezli bir çalışmada Kd kolunda multipl miyelom hastalarının %7’sinde 2…