HYQVİA 10 G/100 ML SC KULLANIM İÇİN İNFÜZYONLUK ÇÖZELTİ, 1 ADET

Aşağıda yer alan hastalıklarda çocuk ve adolesanlar (0 ila 18 yaş arası) ile yetişkinlerin replasman tedavisi: Antikor üretim bozukluğunun görüldüğü primer immün yetmezlik sendromları (PİY). Şiddetli veya tekrarlayan enfeksiyonlar gelişen, antimikrobiyal tedavinin yetersiz kaldığı ve kanıtlanmış spesifik antikor yetmezliği (SAE)* olan ya da serum IgG düzeyi <4 g/L olan hastalarda sekonder immün yetmezliklerde (SİY) kullanılır. *Kanıtlanmış SAE: IgG antikor titresinde pnömokokal polisakkarit ve polipeptit antijen aşılarına en az 2 kat artış sağlanamaması. Yetişkinlerde, çocuklarda ve ergenlerde (0 ila 18 yaş arası) immünomodülatör tedavi: Kronik inflamatuar demiyelinizan poliradikülonöropatisi (KİDP) olan hastalarda intravenöz immünoglobulin (IVIg) ile stabilizasyondan sonra idame tedavisi olarak endikedir.

Kazara hastanın kan damarına uygulanırsa, hastada şok gelişebilir. önerilen infüzyon hızına uyulmalıdır. Hastalar, özellikle de tedaviye başlayan hastalar, infüzyon süresi boyunca yakından izlenmelidir. Belirli advers reaksiyonlar, ilk kez insan normal immünoglobulini alan hastalarda veya nadiren insan normal immünoglobulin ürününün değiştirildiği veya önceki infüzyondan sonra uzun bir süre olduğu durumlarda daha sık ortaya çıkabilir. Aşağıdaki kurallara uyulması ile olası komplikasyonlar genellikle engellenebilir: İlk olarak ürün yavaş bir şekilde infüze edilmelidir. Hastaların, infüzyon süresi boyunca semptomlar açısından dikkatli bir şekilde izlendiğinden emin olunmalıdır. Özellikle, daha önce insan normal immünoglobulini almamış hastalar, bir başka immünoglobulin ürününden geçiş yapmış hastalar veya bir önceki infüzyonundan beri uzun bir süre geçmiş hastalar, olası advers belirtilerin tespit edilmesi için ilk infüzyon süresince ve ilk infüzyondan sonra bir saat süreyle izlenmelidir. Tüm diğer hastalar, uygulama sonrasında en az 20 dakika süreyle gözlemlenmelidir. Tedavi evde verildiğinde, advers reaksiyonların tedavi edilmesi veya ciddi bir advers reaksiyon meydana gelirse yardım çağrılması için bir başka sorumlu kişiden destek alınmalıdır. Evde tedavi uygulayacak hastalar ve/veya hasta ile ilgilenen kişiler de aşırı duyarlılık reaksiyonlarının erken belirtilerinin tespiti için eğitilmelidir. Advers reaksiyon durumunda, uygulama hızı azaltılmalıdır veya infüzyon durdurulmalıdır. Gerekli tedavi, advers reaksiyonun niteliğine ve şiddetine bağlıdır. Şok durumunda, infüzyon derhal durdurulmalı ve hasta şok için tedavi edilmelidir. Klinik çalışmalarda deride hiçbir kronik değişim gözlemlenmemiştir. Kronik inflamasyonun, nodüllerin veya infüzyon yerinde meydana gelen ve birkaç günden uzun süren inflamasyonun bildirilmesi gerektiği hastalara hatırlatılmalıdır. %10 IG'ye karşı aşırı duyarlılık Gerçek anlamda aşırı duyarlılık reaksiyonları seyrektir. Bu reaksiyonlar, özellikle anti-IgA antikorlarının eşlik ettiği hastalarda meydana gelebilir ve bu hastalar dikkatli bir şekilde tedavi edilmelidir. Anti-IgA antikorlarının görüldüğü, SCIg ürünleri ile tedavinin tek seçenek olarak kaldığı hastalar, yalnızca yakın tıbbi gözetim altındayken ile tedavi edilmelidir. Nadiren, insan normal immünoglobulini, daha önce insan normal immünoglobulini ile tedaviyi tolere etmiş hastalarda dahi anafilaktik reaksiyon ile birlikte kan basıncında düşüşü indükleyebilir. Bir hastanın alerjik reaksiyon gösterme riski yüksekse, tıbbi ürün, sadece yaşamı tehdit edici reaksiyonlara yönelik destekleyici bakım mevcutsa uygulanmalıdır. Hastalar, anafilaksinin/aşırı duyarlılığın erken belirtileri (kurdeşen, kaşıntı, yaygın ürtiker, göğüste sıkışma, hırıltı ve hipotansiyon) hakkında bilgilendirilmelidir. İlişkili reaksiyonun şiddetine ve tıbbi uygulamaya bağlı olarak, premedikasyon bu tür reaksiyonları önleyebilir. İnsan immünoglobulinine karşı bilinen anafilaktik veya şiddetli aşırı duyarlılık mevcut ise, bu durum hasta kayıtlarına işlenmelidir. rHuPH20’ye karşı aşırı duyarlılık Rekombinant insan hiyalüronidazı uygulamasını takiben herhangi bir alerjik veya anafilaktik benzeri reaksiyon şüphesi, infüzyonunun derhal sonlandırılmasını gerektirir ve gerekirse, standart medikal tedavi uygulanmalıdır. rHuPH20’nin immünojenisitesi Klinik çalışmalarda alan hastalarda rHuPH20 bileşenine karşı nötralize edici olmayan ve nötralize edici antikorların geliştiği bildirilmiştir. Bu tür antikorların erişkin erkek testislerinde, epididimiste ve spermde eksprese edildiği bilinen endojen hiyalüranidaz ile çapraz reaksiyona girme ihtimali mevcuttur. Bu antikorların insanlarda klinik anlamlılıklarının olup olmadığı bilinmemektedir. Tromboembolizm İmmünoglobulin kullanımı ile miyokard enfarktüsü, inme, derin ven trombozu ve pulmoner emboli dahil olmak üzere arteriyel ve venöz tromboembolik olaylar ilişkilendirilmiştir. Hastalar immünoglobulin kullanmadan önce yeterince hidrate edilmelidir. Daha önceden tromboembolik olay risk faktörleri (ileri yaş, hipertansiyon, diabetes mellitus ve vasküler hastalık veya trombotik epizod öyküsü, edinilmiş veya kalıtsal trombofilik bozuklukların görüldüğü hastalar, uzun süre hareketsiz kalmış hastalar, ciddi seviyede hipovolemik hastalar, kan viskozitesini artıran bir hastalığın görüldüğü hastalar) bulunan hastalarda dikkatli olunmalıdır. Hastalar tromboz belirti ve semptomları için izlenmeli ve hiperviskozite riski taşıyan hastaların kan viskozitesi değerlendirilmelidir. Tromboz bilinen risk faktörlerinin yokluğunda da görülebilmektedir. Hastalar, nefes darlığı, ekstremitelerde ağrı ve şişlik, fokal nörolojik defisit ve göğüs ağrısı dahil olmak üzere tromboembolik olayların ilk semptomları hakkında bilgilendirilmeli ve hastalara semptomların başlaması halinde hemen hekimleri ile iletişime geçmeleri tavsiye edilmelidir. Hemolitik anemi İmmünoglobulin ürünleri, hemolizinler olarak etki edebilen kan grubu (örn. A, B, D) antikorlarını içerir. Bu antikorlar alyuvar (RBC) epitoplarına (pozitif direkt antiglobulin testi ile saptanabilen bağlanmaktadır ve nadiren hemolize neden olabilir. İmmünoglobulin ürün kullanan hastalar, hemolizin klinik belirtileri ve semptomları açısından izlenmelidir. Aseptik menenjit sendromu (AMS) IVIg ve SCIg tedavisi ile ilişkili olarak aseptik menenjit sendromunun meydana geldiği bildirilmiştir; semptomlar, genellikle immünoglobulin tedavisini takiben birkaç saatten 2 güne kadar değişen bir süre içerisinde başlar. Hastalar şiddetli baş ağrısı, boyunda sertlik, sersemlik, ateş, fotofobi, bulantı ve kusmayı içeren ilk semptomlar hakkında bilgilendirilmelidir. İmmünoglobulin tedavisinin sonlandırılması, AMS'nin birkaç gün içerisinde sekel bırakmaksızın remisyonu ile sonuçlanabilir. Beyin omurilik sıvısı çalışmaları, ağırlıklı olarak granülositik serilerden mm3 başına birkaç bin hücreye ulaşan pleositoz ve birkaç yüz mg/dL'ye ulaşan yükselmiş protein seviyeleri açısından sıklıkla pozitiftir. AMS, yüksek dozda (2 g/kg) IVIg tedavisi ile ilişkili olarak daha sık meydana gelebilir. Pazarlama sonrası verilerine göre, AMS ile daha yüksek dozlar arasında net bir bağlantı görülmemiştir. Kadınlarda daha yüksek AMS insidansı görülmektedir. Virüs güvenliği, insan plazmasından elde edilmektedir. İnsan plazmasından elde edilen ilaçlar, virüsler ve teorik olarak Varyant Creutzfeldt-Jacob (v-CJD) gibi, çeşitli hastalıklara yol açabilen enfeksiyon yapıcı ajanlar içerebilirler. Varyant Creutzfeldt-Jacob hastalığının bulaşma riski teorik olarak minimumken, klasik Creutzfeldt-Jacob hastalığının bulaşma riski hiçbir kanıtla desteklenemez. Alınan önlemlere rağmen, bu tür ürünler halen potansiyel olarak hastalık bulaştırabilir. Bu tip ürünlerin enfeksiyon yapıcı ajanları bulaştırma riski, plazma verenlerin belirli virüslere önceden maruz kalıp kalmadığının izlenmesi, belirli virüs enfeksiyonlarının halihazırda varlığının test edilmesi ve belirli virüslerin yok edilmesi ve/veya inaktivasyonu ile azaltılmıştır. Bütün bu önlemlere rağmen, bu ürünler hala potansiyel olarak hastalık bulaştırabilirler. Ayrıca, henüz bilinmeyen enfeksiyon yapıcı ajanların bu ürünlerin içerisinde bulunma ihtimali mevcuttur. HIV, HBV, HCV gibi zarflı virüsler ve HAV gibi zarflı olmayan virüsler için etkili önlemlerin alınmasına dikkat edilmelidir. Parvovirüs B19 gibi zarflı olmayan virüslere karşı alınan tedbirler sınırlı sayıda olabilir. Parvovirüs B19 enfeksiyonu, gebelikte (fetal enfeksiyon) ve immün yetmezlik ya da kırmızı kan hücre üretiminde artış olan hastalarda tehlikeli olabilir (hemofilik anemi gibi). Doktor, bu ilacı hastaya reçete etmeden veya uygulamadan önce hastası ile risk ve yararlarını tartışmalıdır. Ayrıca; kullanılması gerekiyorsa hekim tarafından, hastalık yapıcı etkenlerin hastaya bulaşmasını önlemek için uygun aşıların (Hepatit A, Hepatit B vb.) yaptırılması önerilebilir. Biyolojik tıbbi ürünlerin takip edilebilirliğinin sağlanması için uygulanan ürünün ticari ismi ve seri numarası mutlaka hasta dosyasına kaydedilmelidir. içeriğinde bulunan bazı yardımcı maddeler hakkında önemli bilgiler Sodyum içeriği rHuPH20 Rekombinant insan hiyalüronidazı, DSÖ tarafından erişkin için önerilen maksimum günlük 2 g sodyum alım miktarının %0,25 ile %3’ü arasına denk gelmektedir. Serolojik testlerle etkileşim İmmünoglobulinlerin infüzyonundan sonra pasif olarak transfer edilmiş değişik birçok antikorun hastanın kanında geçici olarak yükselmesi, serolojik testlerde yanlış pozitif sonuçlara neden olabilir. Eritrosit yüzey antijenlerine (örn. A, B, D) antikorların pasif geçişi, direkt antiglobulin testi (DAT; direkt Coombs testi) gibi alyuvar antikorlarının bazı serolojik testleriyle etkileşebilir. İmmünoglobulin ürünlerinin infüzyonları, fungal enfeksiyonların tanısı için β-D-glukanların saptanmasına dayanan tayinlerde yanlış pozitif okumalara neden olabilir; bu durum ürünün infüzyonundan sonra haftalar boyunca devam edebilir. Bulaşıcı ajanlar İnsan normal immünoglobulini ve rekombinant insan hyaluronidaz (rHuPH20)’un stabilizatörü olan insan serum albumini, insan plazmasından elde edilmektedir. İnsan kanı veya plazmasından hazırlanan tıbbi ürünlerin kullanımıyla ilişkili enfeksiyonların önlenmesine yönelik standart önlemler; donör seçimi, bireysel bağışların ve plazma havuzlarının belirli enfeksiyon belirteçleri açısından taranması ve virüslerin inaktivasyonu/eliminasyonuna yönelik etkili üretim adımının dahil edilmesini kapsamaktadır. Bununla birlikte, insan kanı veya plazmasından hazırlanan tıbbi ürünler uygulandığında, bulaşıcı ajanların bulaşma ihtimali tamamen dışlanamaz. Bu durum, bilinmeyen ya da yeni ortaya çıkan virüsler ve diğer patojenler için de geçerlidir. Alınan önlemlerin; insan immün yetmezlik virüsü (HIV), hepatit B virüsü (HBV) ve hepatit C virüsü (HCV) gibi zarflı virüslere ve zarfsız hepatit A virüsü (HAV) ile parvovirüs B19’a karşı etkili olduğu kabul edilmektedir…

RHuPH Subkutan olarak uygulanan sıvıların veya tıbbi ürünlerin dağılımı ve emilimi açısından benzer formülasyonlarda rHuPH20’nin pazarlama sonrası kullanımı süresince en sık bildirilen advers reaksiyonlar, eritem ve ağrı gibi hafif şiddette lokal infüzyon yeri reaksiyonları olmuştur. Yüksek hacimli subkutan sıvı uygulaması ile ilişkili olarak en sık ödem bildirilmiştir. rHuPH20’ye karşı gelişen antikorlar Pivotal PİY çalışmasına katılan 83 gönüllünün 13'ünde, klinik çalışma süresince en az bir kez rHuPH bağlanabilen bir antikor gelişmiştir. Bu antikorlar, rHuPH20’yi nötr hale getirememiştir. Advers reaksiyonlar ile anti-rHuPH antikorlarının varlığı arasında hiçbir geçici ilişkilendirme gösterilememiştir. rHuPH20’ye karşı antikor gelişen hastalarda advers reaksiyonların insidansında veya şiddetinde hiçbir artış görülmemiştir. KİDP çalışmalarında izlem süresi 289 hasta-yılı olan 132 hastadan 16'sı, en az bir kez rHuPH20'ye karşı bağlayıcı antikorlar gelişmiştir. İki hasta, anti-rHuPH nötralize edici antikor geliştirmiştir. Bağlayıcı veya nötralize edici antikor pozitifliği ile ilgili herhangi bir etkililik veya güvenlilik sorunu tespit edilmemiştir. Advers reaksiyonların listesi güvenliliği, 6 klinik çalışmada toplam 7287 infüzyon alan 228 hastada değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme, PİY’li 124 hastaya 3202 infüzyonun uygulandığı 4 klinik çalışmayı (160602, 160603, 160902 ve 161101) ve KİDP’li 104 hastaya 4085 infüzyonun uygulandığı 2 klinik çalışmayı (161403 Epoch 1 ve 161505) kapsamaktadır. Aşağıda sunulan tablo MedDRA Sistem Organ Sınıflandırmasına (SOC ve Tercih Edilen Terim Düzeyi) göre oluşturulmuştur. Sıklık düzeyleri aşağıdaki kurala göre değerlendirilmiştir: Her bir sıklık gruplandırmasında, advers reaksiyonlar azalan şiddete göre sunulmaktadır. Klinik çalışmalarda (160602, 160603, 160902,161101, 161403 Epoch 1 ve 161505) ve pazarlama sonrası verilerde ile tedavi edilen hastalarda raporlanan hasta başına (N=228) advers reaksiyonların (ADR) sıklığı Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Bilinmiyor: Aseptik menenjit* Bağışıklık sistemi hastalıkları Bilinmiyor: Hipersensitivite* Sinir sistemi hastalıkları Çok yaygın: Baş ağrısı Yaygın: Baş dönmesi, migren, titreme, parestezi, yanma hissi Yaygın olmayan: Serebrovasküler olay ve iskemik inme Kardiyak hastalıklar Yaygın: Sinüs taşikardisi ve taşikardi Vasküler hastalıklar Çok yaygın: Hipertansiyon ve kan basıncında artış Yaygın: Hipotansiyon Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Yaygın: Dispne Gastrointestinal hastalıkları Çok yaygın: Bulantı, karın ağrısı, alt karın ağrısı, üst karın ağrısı ve karında hassasiyet, diyare, kusma Yaygın: Abdominal distansiyon Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın: Eritem, kaşıntı, döküntü, eritematöz döküntü, maküler döküntü, makülopapüler döküntü ve papüler döküntü, ürtiker, hiperhidroz Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Çok yaygın: Artralji Yaygın: Miyalji, uzuvlarda rahatsızlık ve ekstremitelerde ağrı, sırt ağrısı, müsküloskeletal göğüs ağrısı, kasık ağrısı Yaygın olmayan: Eklem sertliği Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın: Hemosiderinüri Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıkları Çok yaygın: Lokal reaksiyonlar (bütün), infüzyon yerinde rahatsızlık, infüzyon yerinde ağrı, enjeksiyon yerinde ağrı, iğne giriş yerinde ağrı ve hassasiyet, infüzyon yerinde eritem ve enjeksiyon yerinde eritem, infüzyon yerinde ödem, enjeksiyon yerinde ödem, infüzyon yerinde şişlik, enjeksiyon yerinde şişlik ve şişme (lokal), infüzyon yerinde kaşıntı, enjeksiyon yerinde kaşıntı, iğne giriş yerinde kaşıntı ve vulvovajinal kaşıntı, sıcak hissetme ve ateş, asteni, yorgunluk, letarji ve halsizlik Yaygın: İnfüzyonla ilişkili reaksiyon, infüzyon yerinde morarma, enjeksiyon yerinde morarma, infüzyon yerinde hematom, enjeksiyon yerinde hematom, infüzyon yerinde hemoraji ve damar delinme yerinde morarma, infüzyon yerinde reaksiyon, enjeksiyon yerinde reaksiyon, iğne giriş yerinde reaksiyon, infüzyon yerinde kitle, enjeksiyon yerinde kitle, infüzyon yerinde nodül, infüzyon yerinde renk değişikliği, infüzyon yerinde döküntü, enjeksiyon yerinde döküntü, infüzyon yerinde sertlik, enjeksiyon yerinde sertlik, infüzyon yerinde sıcaklık, infüzyon yerinde parestezi, enjeksiyon yerinde parestezi, infüzyon yerinde inflamasyon, üşüme, ödem, periferik ödem, şişlik (sistemik), lokalize ödem, periferik şişlik ve deri ödemi, gravitasyonel ödem, genital ödem, skrotal şişme ve vulvovajinal şişlik Bilinmiyor: İnfüzyon yerinde sızıntı*, grip benzeri hastalık* Araştırmalar Yaygın: Pozitif Direkt Coombs testi ve pozitif Coombs testi *Pazarlama sonrası verilerden elde edilen advers reaksiyonlar Klinik çalışmalarda (160602, 160603, 160902,161101, 161403 Epoch 1 ve 161505) ve pazarlama sonrası verilerde ile tedavi edilen hastalarda raporlanan infüzyon başına (N=7287) advers reaksiyonların (ADR) sıklığı Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Bilinmiyor: Aseptik menenjit* Bağışıklık sistemi hastalıkları Bilinmiyor: Hipersensitivite* Sinir sistemi hastalıkları Yaygın: Baş ağrısı Yaygın olmayan: Baş dönmesi, migren, parestezi, yanma hissi Seyrek: Serebrovasküler olay ve iskemik inme, titreme Kardiyak hastalıklar Yaygın olmayan: Sinüs taşikardisi ve taşikardi Vasküler hastalıklar Yaygın olmayan: Hipertansiyon ve kan basıncında artış Seyrek: Hipotansiyon Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Seyrek: Dispne Gastrointestinal hastalıkları Yaygın: Bulantı Yaygın olmayan: Karın ağrısı, alt karın ağrısı, üst karın ağrısı ve karında hassasiyet, diyare, kusma, abdominal distansiyon Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın olmayan: Eritem, kaşıntı, döküntü, eritematöz döküntü, maküler döküntü, makülopapüler döküntü ve papüler döküntü, ürtiker Seyrek: Hiperhidroz Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Yaygın olmayan: Miyalji, artralji, uzuvlarda rahatsızlık ve ekstremitelerde ağrı, sırt ağrısı, eklem sertliği müsküloskeletal göğüs ağrısı Seyrek: Kasık ağrısı Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Seyrek: Hemosiderinüri Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıkları Çok yaygın: Lokal reaksiyonlar (bütün), Yaygın: İnfüzyon yerinde rahatsızlık, infüzyon yerinde ağrı, enjeksiyon yerinde ağrı, iğne giriş yerinde ağrı ve hassasiyet, infüzyon yerinde eritem ve enjeksiyon yerinde eritem, infüzyon yerinde ödem, enjeksiyon yerinde ödem, infüzyon yerinde şişlik, enjeksiyon yerinde şişlik ve şişme (lokal), infüzyon yerinde kaşıntı, enjeksiyon yerin de kaşıntı, iğne giriş yerinde kaşıntı ve vulvovajinal kaşıntı, sıcak hissetme ve ateş, asteni, yorgunluk, letarji ve halsizlik Yaygın olmayan: İnfüzyonla ilişkili reaksiyon, infüzyon yerinde morarma, enjeksiyon yerinde morarma, infüzyon yerinde hematom, enjeksiyon yerinde hematom, infüzyon yerinde hemoraji ve damar delinme yerinde morarma, infüzyon yerinde reaksiyon, enjeksiyon yerinde reaksiyon, iğne giriş yerinde reaksiyon, infüzyon yerinde kitle, enjeksiyon yerinde kitle, infüzyon yerinde nodül, infüzyon yerinde renk değişikliği, infüzyon yerinde döküntü, enjeksiyon yerinde döküntü, infüzyon yerinde sertlik, enjeksiyon yerinde sertlik, üşüme, ödem, periferik ödem, şişlik (sistemik), lokalize ödem, periferik şişlik ve deri ödemi, gravitasyonel ödem, genital ödem, skrotal şişme ve vulvovajinal şişlik Seyrek: İnfüzyon yerinde sıcaklık, infüzyon yerinde parestezi, enjeksiyon yerinde parestezi, infüzyon yerinde inflamasyon Bilinmiyor: İnfüzyon yerinde sızıntı*, grip benzeri hastalık* Araştırmalar Seyrek: Pozitif Direkt Coombs testi ve pozitif Coombs testi *Pazarlama sonrası verilerden elde edilen advers reaksiyonlar Seçilmiş advers reaksiyonların tanımı Pivotal klinik çalışmalar süresince gözlemlenen en yaygın lokal reaksiyonlar, infüzyon yerinde ağrı, infüzyon yerinde eritem ve infüzyon yerinde ödemi içermektedir. Bu lokal reaksiyonların çoğunluğu hafif şiddette olup kendiliğinden sınırlıdır. PİY çalışmalarında lokal istenmeyen etkilerde 2 şiddetli reaksiyon (infüzyon yerinde ağrı ve infüzyon yerinde şişlik) ve KİDP çalışmalarında 4 şiddetli reaksiyon (infüzyon yerinde ekstravazasyon, infüzyon yerinde inflamasyon, infüzyon yerinde kaşıntı ve infüzyon yerinde reaksiyon) meydana gelmiştir. PİY çalışmalarında, iki geçici genital ödem olgusu gözlenmiştir. Bu olaylardan biri şiddetli olarak değerlendirilmiştir ve tıbbi ürünün karındaki infüzyon yerinden yayılmasından kaynaklanmıştır. KİDP çalışmalarında ise hafif şiddette bir genital ödem (penil şişlik) vakası meydana gelmiştir. Klinik çalışma süresince düzelmeyen hiçbir deri değişimi gözlenmemiştir. Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler: Pediyatrik popülasyon: PİY Pivot çalışma 160603'te, 24 pediyatrik hastadan 2’sinde toplam anti-rHuPH antikor seviyeleri 1:160 veya üzerinde olmuştur. Hiçbir hastada nötralize edici antikora rastlanmamıştır. Avrupa'da yapılan prospektif, Faz 4, çok merkezli bir çalışma, daha önce immunoglobulin tedavisi almış 42 pediyatrik hastayı (2 ila <18 yaş) değerlendirmiştir (Çalışma 161504). Yeni güvenlik endişeleri tespit edilmemiştir. Hiçbir hastada bağlayıcı AntirHuPH antikorları açısından pozitifliğe (titre ≥160) rastlanmamıştır. primer immün yetmezlik sendromları olan pediyatrik hastalarda (2 ila <18 yaş) arasında güvenli ve tolere edilebilir olduğu tespit edilmiştir. Klinik çalışmaların sonuçları, yetişkinlerde ve pediyatrik popülasyonda, advers reaksiyonların yapısı, sıklığı, şiddeti ve geri dönüşlülüğü dahil olmak üzere benzer güvenlilik profili göstermektedir. KİDP, KİDP'li çocuk veya adolesan hastalar (0 ile 18 yaş arası) üzerinde klinik çalışmalarda değerlendirilmemiştir. Yaşlı hastalar Primer immün yetmezlik Ruhsatlandırma sonrası güvenlilik çalışmaları (AB 161302, ABD 161406) sırasıyla 15 ve 77 yaşlı denek içermiştir. Genel olarak, 65 yaş üstü PİY hastaları ile 18-65 yaş arası hastalar arasında güvenlilik açısından anlamlı bir fark gözlenmemiştir.