DARZALEX 1800 MG SC ENJEKSİYONLUK ÇÖZELTİ, 1 ADET

Bu ilaç her 15 mL'de 1 mmol'den daha az sodyum (23 mg) içerir, yani temelde “sodyum içermez”.

DARZALEX subkutan enjeksiyonluk çözelti sorbitol içerir.

Sorbitol, bir fruktoz kaynağıdır. Doktorunuz tarafından size bazı şekerlere karşı intoleransınız olduğu söylendiyse veya fruktozun parçalanamadığı nadir görülen bir genetik hastalık olan kalıtsal fruktoz intoleransı (HFI) tanısı konulduysa, bu ilaç size verilmeden önce doktorunuzla konuşun.

Multipl Miyelom; Otolog kök hücre nakli için uygun olmayan yeni teşhis edilmiş multipl miyelomlu yetişkin hastaların tedavisinde lenalidomid ve deksametazon veya bortezomib, melfalan ve prednizon ile kombine kullanımda, Otolog kök hücre nakli için uygun olan yeni teşhis edilmiş multipl miyelomlu yetişkin hastaların tedavisinde bortezomib, talidomid ve deksametazon ile kombine kullanımda, Daha önce bir proteazom inhibitörü ve lenalidomid içeren ve lenalidomide direnç göstermiş veya daha önce lenalidomid ve bir proteazom inhibitörü içeren en az 2 seri tedavi almış ve sonrasında veya son tedavide hastalık progresyonu gelişen multipl miyelomlu yetişkin hastaların tedavisinde pomalidomid ve deksametazon ile kombine kullanımda, Daha önce en az 1 seri tedavi almış yanıt alınamayan veya nüks gelişmiş olan yetişkin multipl miyelom hastalarında lenalidomid ve deksametazon veya bortezomib ve deksametazon ile kombine kullanımda, Monoterapi olarak, önceki tedavileri bir proteazom inhibitörü ve bir immünomodülatör ajan içeren ve son tedavide hastalık progresyonu sergilemiş olan, relaps veya refrakter multiple miyelom hastalarının tedavisinde endikedir. AL Amiloidoz, yeni teşhis edilmiş sistemik hafif zincir (AL) amiloidozlu yetişkin hastaların tedavisi için siklofosfamid, bortezomib ve deksametazon ile kombinasyon halinde endikedir. Kullanım Sınırlamaları, kontrollü klinik çalışmaların dışında kalan NYHA Sınıf IIIB veya Sınıf IV kalp hastalığı veya Mayo Evre IIIB hafif zincir (AL) amiloidozu olan hastalarda endike değildir ve tedavisi için önerilmez.

İzlenebilirlik Biyolojik tıbbi ürünlerin takibini artırmak için, kullanılan ürünün marka ismi ve seri numarası hasta dosyasına açıkça işlenmelidir. İnfüzyona bağlı reaksiyonlar subkutan enjeksiyonluk çözelti, anafilaktik reaksiyonlar dahil olmak üzere şiddetli ve/veya ciddi infüzyonla ilgili reaksiyonlara (İİR) sebep olabilir. Klinik çalışmalarda hastaların yaklaşık %9’unda bir İİR meydana gelmiştir. İİR’lerin çoğunluğu derece 12 olup ilk enjeksiyondan sonra meydana gelmiştir. Daha sonraki enjeksiyonlarda meydana gelen İİR’ler hastaların %1’inde görülmüştür. enjeksiyonundan sonra İİR başlangıcına kadar geçen medyan süre 3,2 saattir (aralık: 0,15-83 saat). İİR'lerin çoğunluğu tedavi gününde meydana gelmiştir. Hastaların %1’inde gecikmiş İİR’ler meydana gelmiştir. İİR’nin bulgu ve belirtileri burun tıkanıklığı, öksürük, boğaz tahrişi, alerjik rinit, hırıltılı solunum yanı sıra ateş, göğüs ağrısı, kaşıntı, titreme, kusma, bulantı, hipotansiyon ve bulanık görme, gibi belirtileri içerebilir. Bronkospazm, hipoksi, dispne, hipertansiyon, taşikardi ve oküler advers reaksiyonlar (koroid efüzyonu, akut miyopi ve akut açı kapanması glokomu dahil) dahil olmak üzere ciddi reaksiyonlar oluşmuştur. Hastalara antihistaminik, antipiretik ve kortikosteroidler ile premedikasyon verilmeli ve hastalar özellikle birinci ve ikinci enjeksiyonlar sırasında ve sonrasında İİR’ler ile ilgili olarak izlenmeli ve bilgilendirilmelidir. Eğer bir anafilaktik reaksiyon ya da yaşamı tehdit eden (derece 4) reaksiyon meydana gelirse, uygun acil bakım hemen başlatılmalıdır. tedavisi derhal ve kalıcı olarak kesilmelidir. Gecikmiş İİR’lerin riskini düşürmek için, tüm hastalara enjeksiyonundan sonra oral kortikosteroid verilmelidir. Kronik obstrüktif akciğer hastalığı öyküsü olan hastalarda, ortaya çıkabilecek solunum komplikasyonlarını kontrol altına almak için ilave enjeksiyon sonrası ilaçların kullanılması gerekli olabilir. Kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan hastalarda enjeksiyon sonrası ilaçların (örn. kısa ve uzun etkili bronkodilatörler ve inhale kortikosteroidler) kullanılması düşünülmelidir. Oküler semptomlar ortaya çıkarsa, infüzyonunu kesilmeli ve yeniden başlatmadan önce derhal oftalmolojik değerlendirme istenmelidir. Nötropeni/trombositopeni, arka plan tedavisi ile indüklenen nötropeni ve trombositopeniyi artırabilir. Tedavi süresince, arka plan tedavilerinin üretici kısa ürün bilgilerine göre tam kan hücresi sayımları periyodik olarak izlenmelidir. Nötropeni hastaları enfeksiyon bulguları açısından izlenmelidir. Kan hücre sayımlarının iyileşmesine izin vermek için, tedavisinin ertelenmesi gerekebilir. subkutan formülasyon alan düşük vücut ağırlığı olan hastalarda, yüksek nötropeni oranları gözlenmiş ancak yüksek ciddi enfeksiyon oranlarıyla ilişkilendirilmemiştir. doz azaltımı önerilmez. Transfüzyon veya büyüme faktörleri ile destekleyici bakım düşünülebilir. İndirekt Antigobulin Testi (İndirekt Coombs Testi) ile etkileşim Daratumumab, eritrositlerde düşük düzeylerde bulunan CD38’e bağlanır ve indirekt Coombs testinin pozitif çıkmasına neden olabilir. Daratumumaba bağlı indirekt Coombs testi pozitifliği, son daratumumab uygulamasından sonra 6 aya kadar devam edebilir. Eritrositlere bağlanan daratumumabın, hastanın serumundaki minör antijenlere karşı gelişen antikorların saptanmasını maskeleyebileceği dikkate alınmalıdır. Hastanın ABO ve Rh kan grubu tayini bundan etkilenmez. Daratumumab tedavisine başlamadan önce hastalar taranmalı ve kan grupları belirlenmelidir. Fenotipleme, yerel uygulamaya göre, daratumumab tedavisine başlamadan önce düşünülebilir. Kırmızı kan hücresi genotiplendirmesi daratumumab'dan etkilenmez ve herhangi bir zamanda yapılabilir. Bir transfüzyon planlanması durumunda, kan transfüzyonu merkezleri indirekt antiglobulin testleriyle olan bu etkileşimden haberdar edilmelidir. Acil bir transfüzyon gerekli olduğunda, yerel kan bankası uygulamaları doğrultusunda çapraz eşleştirilmemiş, ABO/RhD uyumlu eritrositler verilebilir. Tam yanıtın belirlenmesi ile etkileşim Daratumumab, endojen M proteininin klinik izlemi için kullanılan serum protein elektroforezi (SPE) ve immünofiksasyon (IFE) analizlerinde tespit edilebilen bir insan IgG kappa monoklonal antikordur. Bu etkileşim, IgG kappa miyeloması proteini olan bazı hastalarda tam yanıtın ve hastalık ilerlemesinin belirlenmesini etkileyebilir. Hepatit B virüsü (HBV) reaktivasyonu ile tedavi edilen hastalarda bazı durumlarda ölümcül olan Hepatit B virüsü reaktivasyonu bildirilmiştir. ile tedaviye başlamadan önce tüm hastalarda HBV taraması yapılmalıdır. Pozitif HBV serolojisi olan hastalar, tedavisi boyunca ve tedavi bitiminden sonraki en az altı ay boyunca HBV reaktivasyonunun klinik ve laboratuvar bulguları açısından izlenmelidir. Hastalar mevcut klinik kılavuzlara göre yönetilmelidir. Klinik olarak belirtildiği gibi hepatit hastalığı uzmanına danışılabilir. ile tedavi sırasında HBV reaktivasyonu gelişen hastalarda, tedavisini kesin ve uygun tedaviyi uygulayın. HBV reaktivasyonu kontrol edilen hastalarda tedavisinin yeniden başlanması, HBV yönetiminde uzman doktorlar ile tartışılmalıdır. Vücut ağırlığı (>120 kg) Vücut ağırlığı >120 kg olan hastalarda subkutan enjeksiyonluk çözeltinin etkililiğinin azalma potansiyeli bulunmaktadır. Yardımcı maddeler Bu ilaç sorbitol (E420) içerir. Kalıtımsal fruktoz intoleransı (HFI) olan hastalara bu ilac verilmemelidir. Ayrıca bu ilaç, her dozda 1 mmol’den (23 mg) daha az sodyum ihtiva eder, yani temelde “sodyum içermez”.

Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Üst solunum yolu enfeksiyonua Çok yaygın Pnömonia Bronşita İdrar yolu enfeksiyonu Yaygın İnfluenza 4 1# Sepsisa COVID-19g Sitomegalovirüs enfeksiyonua # Hepatit B Virüs reaktivasyonua <1 <1 Kan ve lenf sistemi hastalıkları Nötropenia Çok Yaygın Trombositopenia Anemia Lenfopenia Lökopenia Bağışıklık sistemi hastalıkları Hipogamaglobulinemia Yaygın 3 <1# Anafilaktik reaksiyonb Seyrek -Metabolizma ve beslenme hastalıkları İştah kaybı Çok yaygın Hiperglisemi Yaygın Hipokalsemi Dehidrasyon 2 1# Psikiyatrik hastalıklar Uykusuzluk Çok yaygın 15 1# Sinir sistemi hastalıkları Periferik duyusal nöropati Çok yaygın Baş ağrısı 10 <1# Baş dönmesi Yaygın 9 <1# Parestezi 9 <1 Senkop 3 2# Kardiyak hastalıklar Atriyal fibrilasyon Yaygın Vasküler hastalıklar Hipertansiyona Yaygın Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Öksürüka Çok yaygın 21 <1# Dispnea Pulmoner ödema Yaygın 1 <1 Gastrointestinal hastalıklar Diyare Çok yaygın Konstipasyon Bulantı 22 1# Kusma 14 1# Pankreatita Yaygın 1 <1 Deri ve deri altı dokusu hastalıkları Döküntü Çok yaygın 10 1# Kaşıntı Yaygın 6 <1# Kas-iskelet sistemi ve bağ dokusu hastalıkları Sırt ağrısı Çok yaygın Kas spazmları 11 <1# Artralji 10 <1# Kas-iskelet göğüs ağrısı Yaygın 6 <1# Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Yorgunluk Çok yaygın Periferik ödema Ateş Asteni Üşüme Yaygın 8 <1# Enjeksiyon bölgesi reaksiyonlarıd,e Yaralanma, zehirlenme ve prosedüre bağlı komplikasyonlar İnfüzyonla ilişkili reaksiyonlarc Daratumumab intravenözf Çok Yaygın Daratumumab subkutane Yaygın 9 1# #Derece 4 yok. aTerim gruplandırmasını belirtir. bPazarlama sonrası advers reaksiyonlara göre. cİnfüzyonla ilişkili reaksiyonlar, araştırmacı tarafından daratumumab infüzyonu/enjeksiyonu ile ilişkili olduğu belirlenen terimleri içerir. dEnjeksiyon bölgesi reaksiyonları, araştırmacı tarafından daratumumab enjeksiyonu ile ilişkili olduğu belirlenen terimleri içerir. eSıklık yalnızca daratumumab subkutan çalışmalarına dayanır (N=832). fSıklık yalnızca daratumumab intravenöz çalışmalarına dayanır (N=2324). Not: Daratumumab intravenöz veya daratumumab subkutan formülasyon ile tedavi edilen 3156 multipl miyelomlu ve AL amiloidoz hasta temel alınmıştır. gİnsidans, MMY3003, MMY3006, MMY3008 ve MMY3013 çalışmalarından (COVID-19 pandemisinin başlangıcı) 01 Şubat 2020'de veya sonrasında en az bir doz çalışma tedavisi alan hastaların bir alt grubuna dayanmaktadır. Seçili advers reaksiyonların tanımı İnfüzyonla ilişkili reaksiyonlar (İİR’ler) Klinik çalışmalarda (monoterapi ve kombinasyon tedavileri; N =832), subkutan formülasyonu ile herhangi bir dereceden İİR’lerin insidansı ilk enjeksiyonu (1800 mg, 1. hafta) ile %8,2, 2. hafta enjeksiyonu ile %0,4 ve sonraki enjeksiyonlar ile %1,1 olmuştur. Derece 3 İİR’ler, hastaların %0,8’inde görülmüştür. Hiçbir hastada derece 4 İİR oluşmamıştır. İİR’nin bulgu ve belirtileri burun tıkanıklığı, öksürük, boğaz tahrişi, alerjik rinit, hırıltılı solunum yanı sıra ateş, göğüs ağrısı, kaşıntı, titreme, kusma, bulantı, bulanık görme ve hipotansiyon gibi belirtileri içerebilir. Bronkospazm, hipoksi, dispne, hipertansiyon ve taşikardi ve oküler advers reaksiyonlar (koroid efüzyonu, akut miyopi ve akut açı kapanması glokomu dahil) dahil olmak üzere ciddi reaksiyonlar oluşmuştur. Enjeksiyon bölgesi reaksiyonları subkutan formülasyon ile yapılan klinik çalışmalarda (N=832), herhangi bir derece enjeksiyon bölgesi reaksiyonu insidansı %7,7 olmuştur. Derece 3 ya da 4 enjeksiyon bölgesi reaksiyonları görülmemiştir. En enjeksiyon bölgesi reaksiyonu eritem olmuştur. Enfeksiyonlar Monoterapi olarak daratumumab uygulanan hastalarda, genel enfeksiyon insidansı subkutan formülasyon (%52,9) ile intravenöz daratumumab grupları (%50,0) arasında benzerlik göstermiştir. Derece 3 veya 4 enfeksiyonlar da subkutan formülasyon (%11,7) ile intravenöz daratumumab (%14,3) arasında benzer sıklıklarda meydana gelmiştir. Çoğu enfeksiyon kontrol altına alınabilmiş ve nadiren tedavinin sonlandırılmasına yol açmıştır. Çalışmalarda en yaygın olarak bildirilen derece 3 veya 4 enfeksiyon pnömoni olmuştur. Çalışmalarda en yaygın olarak bildirilen derece 3 veya 4 enfeksiyon pnömoni olmuştur. Aktif kontrollü çalışmalarda, hastaların %1 ila %4’ünün tedavisi enfeksiyon nedeniyle sonlandırılmıştır. Fatal enfeksiyonların primer nedeni pnömoni ve sepsisdir. İntravenöz daratumumab kombinasyon tedavisi uygulanan hastalarda, aşağıdaki enfeksiyonlar bildirilmiştir: Derece 3 veya 4 enfeksiyonlar: Relaps/refrakter hasta çalışmalarında: DVd: %21; Vd: %19; DRd: %28; Rd: %23; DPd: %28 Yeni tanılı hasta çalışmalarında: D-VMP: %23, VMP: %15; DRd: %32, Rd: %23; DVTd: %22, VTd: %20. Derece 5 (fatal) enfeksiyonlar: Relaps/refrakter hasta çalışmalarında: DVd: %1; Vd: %2; DRd: %2; Rd: %1; DPd: %2 Yeni tanılı hasta çalışmalarında: D-VMP: %1, VMP: %1; DRd: %2, Rd: %2; DVTd: %0, VTd: %0. subkutan formülasyon ile kombinasyon tedavisi alan multipl miyelomlu hastalarda aşağıdakiler bildirilmiştir: Derece 3 veya 4 enfeksiyonlar: DPd: %28, Pd: %23 Derece 5 (fatal) enfeksiyonlar: DPd: %5, Pd: %3 Açıklama: D=daratumumab; Vd=bortezomib-deksametazon; Rd=lenalidomid-deksametazon; Pd=pomalidomid-deksametazon, VMP=bortezomib-melfalan-prednizon; VTd=bortezomibtalidomid-deksametazon. subkutan formülasyon kombinasyon tedavisi uygulanan AL amiloidoz hastalarında, enfeksiyon insidansı aşağıdaki gibi olmuştur: Derece 3 veya 4: D-VCd: %17, VCd: %10 Derece 5: D-VCd: %1, VCd: %1 Açıklama: D=daratumumab; VCd=bortezomib-siklofosfamid-deksametazon Hemoliz Teorik olarak hemoliz riski bulunmaktadır. Klinik çalışmalarda ve pazarlama sonrası güvenlilik verilerinde bu güvenlilik bulgusu sürekli olarak takip edilecektir. Kardiyak hastalıklar ve AL amiloidoz ilişkili kardiyomiyopati AMY3001 çalışmasındaki hastaların çoğunluğunda başlangıçta AL amiloidoz ilişkili kardiyomiyopati mevcuttu (D-VCd %72’ye karşı VCd %71). Derece 3 veya 4 kardiyak hastalıklar, VCd alan hastaların %10’una kıyasla D-VCd alan hastaların %11’inde; ciddi kardiyak hastalıklar ise D-VCd alan hastaların %16’sında ve VCd alan hastaların %13’ünde meydana gelmiştir. Hastaların ≥%2’sinde meydana gelen ciddi kalp hastalıkları kalp yetmezliği (D-VCd %6,2’ye karşı VCd %4,3), kardiyak arrest (D-VCd 3.6% vs. VCd 1.6%) ve atriyal fibrilasyonu (D-VCd %2,1’e karşı VCd %1,1) içermiştir. Ciddi ya da ölümcül kardiyak hastalık deneyimleyen tüm D-VCd kolu hastalarında başlangıçta AL amiloidoz ilişkili kardiyomiyopati mevcuttu. D-VCd kolunun VCd koluna kıyasla daha uzun medyan tedavi süresi (9,6 aya karşı 5,3 ay), iki tedavi grubu arasında kardiyak hastalıkların sıklığı karşılaştırılırken dikkate alınmalıdır. Genel derece 3 veya 4 kardiyak hastalıklar (1,2 ve 2,3), kalp yetmezliği (0,5 ve 0,6), kardiyak arrest (0,1 ve 0,0) ve atriyal fibrilasyonun (0,2 ve 0,1) maruziyete göre düzeltilmiş insidans oranları (risk altındaki 100 hasta ayı başına olay yaşayan hastaların sayısı), D-VCd kolu ile VCd arasında benzer olmuştur. Medyan 11,4 aylık takip süresiyle, AMY3001 çalışmasındaki genel ölüm olayları (D-VCd %14’e karşı VCd %15) her iki tedavi kolunda da primer olarak AL amiloidoz ilişkili kardiyomiyopati kaynaklı olmuştur. Diğer özel popülasyonlar Otolog kök hücre nakline uygun olmayan yeni tanı konmuş multipl miyelom hastalarında D-VMP tedavisinin VMP tedavisiyle karşılaştırıldığı faz 3 MMY3007 çalışmasında, ECOG performans skoru 2 olan alt grup hastaların güvenlilik analizi (D-VMP: n=89, VMP: n=84), genel popülasyon ile tutarlıydı. Yaşlı hastalar Önerilen dozda daratumumab (n=832 subkutan; n=2717 intravenöz) alan 3549 hastanın %38’i 65 yaş ila 75 yaş altı grupta ve %16’sı 75 yaş ve üzeri yaş grubunda idi. Yaşa göre etkililik açısından genel farklılıklar gözlenmemiştir. Ciddi advers reaksiyonların insidansı, yaşlı hastalarda daha genç hastalara kıyasla daha yüksek olmuştur. Relaps ve refrakter multipl miyelom hastaları (n=1976) arasında, yaşlılarda (≥65 yaş) daha sık meydana gelen en yaygın ciddi advers reaksiyonlar pnömoni ve sepsistir. Otolog kök hücre nakli için uygun olmayan yeni tanı multipl miyelom hastaları (n=777) arasında, yaşlılarda (≥75 yaş) daha sık meydana gelen en yaygın ciddi advers reaksiyon pnömonidir. Yeni tanı AL amiloidoz hastaları (n=193) arasında, yaşlılarda (≥65 yaş) daha sık meydana gelen en yaygın ciddi advers reaksiyon pnömonidir.