COMBISAR PLUS 5 MG /160 MG /12.5 MG FILM KAPLI TABLET ,TABLET, 28 ADET

O Fitkin maddeler amlodipin, valsartan ve hidroklorotiyazide, diğer sülfonamid türevlerine veya ürünün içeriğinde yer alan yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılığı olan hastalarda, Karaciğer yetmezliği, safra sirozu veya kolestazda, Aniüride, Anjiyotensin II reseptör blokerleri (ARB’ler) veya anjiyotensin dönüştürücü enzim (ADE) inhibitörleri ile aliskirenin beraber kullanımı diyabetes mellitus (Tip 2 diyabet) veya böbrek yetmezliği (GFR < 60ml/dak/1.73 m) olan hastalarda,; Gebelikte kontrendikedir.

Metabolizma ve beslenme hastalıkları Yaygın: Hipokalemi. Yaygın olmayan: Anoreksi, hiperkalsemi, hiperlipidemi, hiperürisemi, hiponatremi. Psikiyatrik hastalıklar Yaygın olmayan: Uykusuzluk/uyku bozuklukları. Sinir sistemi hastalıkları Yaygın: Baş dönmesi, baş ağrısı. Yaygın olmayan: Koordinasyon anormalliği, postüral baş dönmesi, egzersize bağlı baş dönmesi, disgözi, letarji, parestezi, periferal nöropati, nöropati, somnolans, senkop. Göz hastalıkları Yaygın olmayan: Görme bozukluğu. Kulak ve iç kulak hastalıkları Yaygın olmayan: Tinnitus Kardiyak hastalıklar Yaygın olmayan: Taşikardi. Vasküler hastalıklar Yaygın: Hipotansiyon. Yaygın olmayan: Ortostatik hipotansiyon, flebit, tromboflebit. Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Yaygın olmayan: Oksürük, dispne, boğaz iritasyonu. Gastrointestinal hastalıklar Yaygın: Dispepsi. Yaygın olmayan: Abdominal rahatsızlık, üst abdominal ağrı, nefes kokusu, diyare, ağız kuruluğu, bulantı, kusma. Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın olmayan: Hiperhidroz, kaşıntı. Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Yaygın olmayan: Sırt ağrısı, eklem şişmesi, kas spazmı, kas güçsüzlüğü, miyalji, ekstremitelerde ağrı. Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın: Pollakiüri. Yaygın olmayan: Serum kreatininin yükselmesi, akut böbrek yetmezliği. Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Yaygın: Yorgunluk, ödem. Yaygın olmayan: Abazi, yürüyüş bozukluğu, asteni, rahatsızlık, halsizlik, kardiyak dış göğüs ağrısı. Araştırmalar Yaygın olmayan: Kan üre nitrojeninde artış, kan ürik asidinde artış, serum potasyumunda azalma, ağırlık artışı. Genito-üriner sistem bozuklukları Yaygın olmayan: İmpotans Amlodipin ile ilişkili: Kan ve lenf sistemi hastalıkları Çok seyrek: Lökopeni, trombositopeni (bazen purpura ile). Bağışıklık sistemi hastalıkları Çok seyrek: Aşırı duyarlılık. Metabolizma ve beslenme hastalıkları Çok seyrek: Hiperglisemi. Psikiyatrik hastalıklar Yaygın olmayan: Uykusuzluk/uyku bozuklukları, duygudurum dalgalanmaları, anksiyete dahil mizaç değişiklikleri Sinir sistemi hastalıkları Yaygın: Baş dönmesi, baş ağrısı, somnolans. Yaygın olmayan: Disgozi, parestezi, senkop, tremor. Çok seyrek: Hipertoni, periferal nöropati, nöropati. Göz hastalıkları Yaygın olmayan: Görme bozukluğu, diplopi. Kulak ve iç kulak hastalıkları Yaygın olmayan: Kulak çınlaması. Kardiyak hastalıklar Yaygın: Çarpıntı. Çok seyrek: Aritmi (bradikardi, ventriküler taşikardi ve atriyal fibrilasyon dahil), miyokard infarktüsü. Vasküler hastalıklar Yaygın: Kızarma. Yaygın olmayan: Hipotansiyon. Çok seyrek: Vaskülit. Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Yaygın olmayan: Dispne, rinit. Çok seyrek: Oksürük. Gastrointestinal hastalıklar Yaygın: Abdominal rahatsızlık, üst abdominal ağrı, bulantı. Yaygın olmayan: Bağırsak alışkanlığında değişiklik, diyare, ağız kuruluğu, dispepsi, kusma. Çok seyrek: Gastrit, gingiva hiperplazisi, pankreatit. Hepato-bilier hastalıklar Çok seyrek: Serum bilirubin artışı da dahil hepatik enzim yükselmesi, hepatit, intrahepatik kolestaz, sarılık. Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın olmayan: Alopesi, hiperhidroz, kaşıntı, purpura, döküntü, ciltte renk değişimi, fotosensitivite. Çok seyrek: Anjiyoödem, eritema multiforme, ürtiker, Steven Johnson sendromu. Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Yaygın olmayan: Artralji, sırt ağrısı, kas spazmı, miyalji. Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın olmayan: Idrar yapma bozukluğu, noktüri, pollakiüri. Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Yaygın: Yorgunluk, ödem. Yaygın olmayan: Asteni, rahatsızlık, halsizlik, kardiyak dışı göğüs ağrısı, ağrı. Araştırmalar Yaygın olmayan: Ağırlık artışı, ağırlık azalması. Çok seyrek: Hepatik enzimlerde artış (çoğunlukla kolestaz ile uyumlu) Genito-üriner sistem bozuklukları Yaygın olmayan: Erektil disfonksiyon, impotans, jinekomasti. Valsartan ile ilişkili: Kan ve lenf sistemi hastalıkları Bilinmiyor: Hemoglobinde ve hematokritte azalma, nötropeni. Bağışıklık sistemi hastalıkları Bilinmiyor: Serum hastalığı dahil hipersensitivite Kulak ve iç kulak hastalıkları Yaygın olmayan: Vertigo. Vasküler hastalıklar Bilinmiyor: Vaskülit. Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Yaygın olmayan: Oksürük. Gastrointestinal hastalıklar Yaygın olmayan: Abdominal rahatsızlık, Hepato-bilier hastalıklar Bilinmiyor: Serum bilirubin artışı da dahil hepatik enzim yükselmesi. Deri ve deri altı doku hastalıkları Bilinmiyor: Anjiyoödem, kaşıntı, döküntü. Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Bilinmiyor: Miyalji. Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Bilinmiyor: Serum kreatininin yükselmesi, böbrek yetmezliği ve bozukluğu. Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Yaygın olmayan: Yorgunluk. Araştırmalar Bilinmiyor: Serum potasyumunda artış. Hidroklorotiyazid ile ilişkili: Kan ve lenf sistemi hastalıkları Seyrek: Trombositopeni (bazen purpura ile). Çok seyrek: Agranülositoz, kemik iliği depresyonu, hemolitik anemi, lökopeni. Bilinmiyor: Aplastik anemi Bağışıklık sistemi hastalıkları Çok seyrek: Aşırı duyarlılık, pnömonit ve pulmoner ödem dahil solunum stresi. Metabolizma ve beslenme hastalıkları Çok yaygın: (esas olarak daha yüksek dozlarda) hipokalemi, kan lipitlerinde yükselme. Yaygın: Hiperürisemi, hipomagnezemi, hiponatremi. Seyrek: Hiperkalsemi, hiperglisemi, glikozüri ve diyabetik metabolik durumda kötüleşme Çok seyrek: Hipokloremik alkaloz, Psikiyatrik hastalıklar Seyrek: Depresyon, uykusuzluk/uyku bozuklukları. Sinir sistemi hastalıkları Seyrek: Parestezi, baş ağrısı, baş dönmesi, uyku bozuklukları, depresyon. Göz hastalıkları Özellikle tedavinin ilk birkaç haftasında görme bozukluğu, Bilinmiyor: Akut dar açılı glukom Kardiyak hastalıklar Seyrek: Aritmi (bradikardi, ventriküler taşikardi ve atriyal fibrilasyon dahil). Vasküler hastalıklar Yaygın: Ortostatik hipotansiyon. Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Çok seyrek: Solunum sıkıntısı, pulmoner ödem, pnömonit. Gastrointestinal hastalıklar Yaygın: İştah azalması, hafif bulantı, kusma Seyrek: Abdominal rahatsızlık, konstipasyon, diyare. Çok seyrek: Pankreatit. Hepato-bilier hastalıklar Seyrek: Intrahepatik kolestaz, sarılık. Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın: Döküntü, ürtiker ve diğer döküntü şekilleri Seyrek: Fotosensitivite reaksiyonu, purpura. Çok seyrek: Kutanöz lupus eritematozus benzeri reaksiyonlar, kutanöz lupus eritematozus reaktivasyonu, nekrotize edici vaskülit ve toksik epidermal nekroliz. Bilinmiyor: Eritema multiforme Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Bilinmiyor: Kas spazmı Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Seyrek: Böbrek yetmezliği ve bozukluğu. Bilinmiyor: Böbrek bozukluğu, akut böbrek yetmezliği Genito-üriner sistem bozuklukları Yaygın: Impotans Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Bilinmiyor: Abazi, yürüyüş bozukluğu pireksi, asteni Araştırmalar Çok yaygın: Lipid artışı. Seyrek: Glikozüri.

Sodyum ve/veya hacim eksikliği olan hastalar: Orta ila ağır derecede komplike olmayan hipertansiyonu olan hastalar üzerinde yapılan kontrollü bir çalışmada, maksimum dozda Amlodipin/valsartan/hidroklorotiyazid (10 mg/320 mg/25 mg) ile tedavi edilen hastaların % 1.7°sine karşı valsartan/hidroklorotiyazid (320 mg/25 mg) ile tedavi edilen hastaların % 1.8’inde, amlodipin/valsartan (10 mg/320 mg) ile tedavi edilen hastaların % 0.4’ünde ve hidroklorotiyazid/amlodipin (25 mg/10 mg) ile tedavi edilen hastaların % 0.2’sinde ortostatik hipotansiyon da dahil olmak üzere aşırı hipotansiyon görülmüştür. Yüksek doz diüretik kullananlarda olduğu gibi ileri derecede sodyum ve/veya hacim eksikliği olan hastalarda tedavisine başlanmasından sonra nadir de olsa semptomatik hipotansiyon görülebilir. Sadece önceden varolan sodyum ve/veya hacim açığı düzeltme yapıldıktan sonra kullanılmalıdır aksi takdirde tedaviye yakın tıbbi gözetim altında başlanmalıdır. Eğer ile aşırı hipotansiyon meydana gelirse, hasta supin pozisyona getirilmeli ve gerekli olması halinde, intravenöz olarak bir normal salin infüzyonu verilmelidir. Kan basıncı stabil hale gelirse tedaviye devam edilebilir. Serum elektrolit değişiklikleri: Amlodipin/valsartan/hidroklorotiyazid: Kontrollü Amlodipin/valsartan/hidroklorotiyazid çalışmasında, valsartan 320 mg ve hidroklorotiyazid 25 mgm serum potasyumu üzerine karşılıklı etkileri birçok hastada birbirini yaklaşık olarak dengelemiştir. Diğer hastalarda, bir etki veya diğeri baskın olabilir. Olası elektrolit dengesizliğinin saptanmasına yönelik olarak uygun aralıklarla periyodik serum elektrolit düzeyi tayinleri yapılmalıdır. Özellikle bozulmuş böbrek fonksiyonu, diğer tıbbi ürünler ile tedavi veya geçmişe ait elektrolit dengesizliği öyküsü olan hastalarda, olası elektrolit dengesizliğinin saptanması için uygun aralıklarla periyodik serum elektroliti ve potasyum tayini özellikle yapılmalıdır. Valsartan: Potasyum destekleri. potasyum tutucu diüretikler, potasyum içeren tuz katkıları veya potasyum düzeylerini arttırabilecek diğer tıbbi ürünler (örn. heparin) ile eşzamanlı kullanım önerilmemektedir. Uygun şekilde potasyum takibi yapılmalıdır. Hidroklorotiyazid: Hidroklorotiyazidi de içeren tiyazid diüretikleri ile yapılan tedavi altında hipokalemi bildirilmiştir. Hidroklorotiyazid de dahil olmak üzere tiyazid diüretikleri ile yapılan tedavi hiponatremi ve hipokloremik alkaloz ile ilişkilendirilmiştir. Hidroklorotiyazid de dahil olmak üzere tiyazidler hipomagnezemiye neden olacak şekilde idrarla magnezyum atılımını arttırmaktadır. Kalsiyum atılımı tiyazid diüretikleri ile azalmaktadır. Bu hiperkalsemiye neden olabilir. Tiyazid diüretikleri, yeni başlayan hiperkalemiyi hızlandırabilir ya da önceden mevcut hipokalemiyi şiddetlendirebilir. Tiyazid diüretikleri, örneğin tuz kaybettirici nefropatiler ve böbrek fonksiyonunun prerenal (kardiyojenik) bozukluğu gibi ilerlemiş potasyum kaybının bulunduğu koşullara sahip hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Eğer hipokalemiye klinik bulgular eşlik ediyor ise (örn. kas zayıflığı, parezi ya da EKG değişiklikleri) kullanımına son verilmelidir. Tiyazid diüretikleri, yeni başlayan hiponatremi ve hipokloremik alkalozu hızlandırabilir ya da önceden mevcut hiponatremiyi şiddetlendirebilir. İzole vakalarda nörolojik belirtilerin (bulantı, progresif oryantasyon bozukluğu) eşlik ettiği hiponatremi gözlemlenmiştir. Tiyazid diüretikleri kullanmakta olan tüm hastalar, elektrolitlerin dengesizliği (özellikle de potasyum, sodyum ve magnezyum) açısından izlenmelidir. Böbrek bozukluğu: Hidroklorotiyazid bileşeni nedeniyle şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda (GFR < 30 mL/dk/1.73 m^) dikkatle kullanılmalıdır. Tiyazid diüretikleri, kronik böbrek hastalığı olanlarda azotemiyi tetikleyebilir. Tiyazid diüretikleri, şiddetli böbrek yetmezliğinde (GFR<30 mL/dk/1.73 m) monoterapi olarak etkili değildirler ancak bir kıvrım diüretiği ile birlikte dikkatle kullanıldığında GFR<30 mL/dk/1.73 m” olan hastalarda bile yararlı olabilir. böbrek bozukluğu olan hastalarda kullanıldığında periyodik serum potasyumu, kreatinin ve ürik asit takibi önerilmektedir. Hafif ila orta düzeyde böbrek bozukluğu olan hastalar için (GFR > 30 mL/dak/1.73 m”) dozunun ayarlaması gerekmemektedir. Renal arter stenozu: tek taraflı ya da çift taraflı renal arter stenozu, tek böbreğinde stenozu olan hastalarda hipertansiyon tedavisinde dikkatli kullanılmalıdır; bu hastalarda kan üre ve serum kreatinin düzeyleri artabilir. Böbrek nakli: Bu zamana kadar, yeni bir böbrek nakli geçirmiş hastalarda güvenli kullanımına ilişkin hiçbir deneyim bulunmamaktadır. Karaciğer yetmezliği: Valsartan, değişmeden safra yoluyla en çok elimine edilirken, amlodipin yoğun şekilde karaciğer tarafından metabolize edilmektedir. Kolestazın eşlik etmediği hafif ila orta şiddette karaciğer yetmezliği olan hastalarda, maksimum önerilen doz 80 mg valsartandır ve dolayısıyla, bu hasta grubu için uygun değildir. Renin-anjiyotensin-aldosteron sisteminin (RAAS) dual blokajı: Duyarlı kişilerde özellikle bu sistemi etkileyecek kombinasyon kullanımlarında hipotansiyon, senkop, inme, hiperkalemi ve renal fonksiyonlarda değişiklikler (akut renal yetmezlik dahil) rapor edilmiştir. RAAS'm dual blokajına yol açtığından ARB ya da ADE inhibitörlerinin aliskiren ile birlikte kullanımı önerilmemektedir. Aliskirenin ARB'ler va da ADE inhibitörleri ile beraber kullanımı diyabetes mellitus veya böbrek yetmezliği (GFR < 60 ml/dak/1.73 m?) olan hastalarda kontrendikedir. Anjiyoödem: Valsartan ile tedavi edilen hastalarda larinks ve glottiste şişme, havayolu tıkanması ve/veya yüz, dudaklar, farenks ve/veya dilde şişme ile ortaya çıkan anjiyoödem bildirilmiştir; bu hastalardan bazılarında ADE inhibitörlerini de içeren başka ilaçlarla daha önce anjiyoödem gelişmiştir. Anjiyoödem gelişen hastada tedavisi hemen kesilmeli ve tekrar başlanmamalıdır Kalp yetmezliği ve miyokard enfarktüsü geçirmiş hastalar: Böbrek fonksiyonları renin-anjiyotensin-aldosteron sistemi aktivitesine bağlı olan hastalarda (şiddetli konjestif kalp yetmezliği olan hastalar gibi) anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) inhibitörleri ya da anjiyotensin reseptör antagonistleri ile tedavi oligüri ve/veya progresif azotemi, seyrek olarak da akut böbrek yetmezliği ve/veya ölüm ile i lişkili bulunmuştur. Kalp yetmezliği olan ya da miyokard enfarktüsü geçirmiş hastaların değerlendirilmesi daima böbrek fonksiyonlarının değerlendirilmesini de içermelidir. İskemi dışı etiyolojiye sahip NYHA (New York Kalp Derneği Sınıflandırması) III ve IV kalp yetmezliği olan hastalarda amlodipine ilişkin uzun vadeli, plasebo kontrollü bir çalışmada (PRAISE-2), plaseboya kıyasla kalp yetmezliği kötüleşmesi insidansında hiçbir anlamlı fark olmamasına rağmen, amlodipin artmış pulmoner ödem bildirimleri ile ilişkili olmuştur. Kalp yetmezliği ve koroner arter hastalığı olan hastalarda, özellikle maksimum dozda (10 mg/320 mg/25 mg) dikkatli olunmalıdır çünkü bu hastalardaki mevcut veriler sınırlıdır. Aort ve mitral kapak stenozu, obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati: Diğer tüm vazodilatatörler ile olduğu gibi, aort veya mitral kapak stenozu veya obstriüktif hipertrofik kardiyomiyopatisi olan hastalarda amlodipin kullanımında özellikle dikkatli olunması gerekmektedir. Gebelik: Gebelik sırasında Anjiyotensin II Reseptör Antagonistlerine (AIIRA’lar) başlanmamalıdır. Devam edilen AIIRA terapisi esansiyel olarak kabul edilmediği sürece, gebelik planlayan hastalar gebelikte kullanılmak üzere belirlenmiş bir güvenlilik profiline sahip olan alternatif antihipertansif tedavilere geçirilmelidir. Gebelik tanısı koyulduğunda, AIIRA tedavisi hemen kesilmelidir ve uygun olması halinde, alternatif terapiye başlanmalıdır. Primer hiperaldosteronizm: Primer hiperaldosteronizmi olan hastalar anjiyotensin II antagonisti valsartan ile tedavi edilmemelidir çünkü bu hastaların renin-anjiyotensin sistemi aktif değildir. Dolayısıyla, bu popülasyonda önerilmemektedir. Sistemik lupus eritematozus: Hidroklorotiyazid de dahil olmak üzere tiyazid diüretiklerinin sistemik lupus eritematozusu alevlendirdiği veya aktive ettiği bildirilmiştir. Diğer metabolik bozukluklar: Hidroklorotiyazid de dahil olmak üzere tiyazid diüretikleri glukoz toleransını değiştirebilir ve kolesterol ve trigliseridlerin serum düzeylerini artırabilir. Diyabetik hastalarda, insülin veya oral hipoglisemik ajanların dozajının ayarlanması gerekli olabilir. Diğer diüretikler gibi hidroklorotiyazid de azalmış ürik asit klerensinden ötürü serum ürik asit seviyesini yükseltebilir veya hiperürisemiye yol açabilir veya hiperürisemiyi alevlendirebilir ve duyarlı bireylerde gutu tetikleyebilir. Tiyazidler idrarla kalsiyum atılımını azaltabilir ve kalsiyum metabolizmasının bilinen bozukluklarının olmadığı durumlarda serum kalsiyum düzeyinde aralıklı ve hafif yükselmeye neden olabilir. Hidroklerotiyazid, serum kalsiyum konsantrasyonlarını artırabildiğinden dolayı, hiperkalsemili hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. Tiyazidin kesilmesine ya da >12 mg/dl düzeyinde olmasına yanıt vermeyen belirgin hiperkalsemi, gizli hiperparatiroidizmin kanıtı olabilir. Tiyazidler paratiroid fonksiyonu testlerinin yürütülmesinden önce bırakılmalıdır. Hiperkalsemi ve hipofosfatemili hastalarda uzun süreli tiyazid tedavisi altındaki birkaç hastada paratiroid bezinin patolojik değişiklikleri gözlenmiştir. Eğer hiperkalsemi görülürse daha fazla tanısal tetkik gerekmektedir. Işığa karşı duyarlılık: Tiyazid diüretikleri ile 1şığa karşı duyarlılık reaksiyonları bildirilmiştir. Eğer ile tedavi sırasında ışığa karşı duyarlılık reaksiyonu meydana gelirse, tedavinin durdurulması önerilmektedir. Eğer diüretiğin yeniden uygulanması gerekli görülürse, güneşe veya yapay UV A’ya maruz kalan alanların korunması önerilmektedir. Akut dar açılı glokom: Bir sülfonamid olan hidroklorotiyazid, akut geçici miyop ve akut dar açılı glokom ile sonuçlanan idiyosenkratik reaksiyonla ilişkilendirilmiştir…