CADUET 10MG/10MG FILM KAPLI TABLET, 30 ADET

Mevcut tedavi kılavuzlarına göre eş zamanlı olarak üç kardiyovasküler risk faktörü bulunan, kolesterol seviyeleri normal ila hafifçe artmış olan, amlodipin ile düşük doz atorvastatinin kombine kullanımının uygun olduğu düşünülen klinik olarak belirgin koroner kalp hastalığı olmayan hipertansif hastalarda kardiyovasküler olayların önlenmesinde endikedir. Diyete ve farmakolojik olmayan diğer önlemlere verilen yanıtın yetersiz kaldığı durumlarda kullanılmalıdır.

Aşağıdaki özellikleri gösteren hastalarda kontrendikedir: − Dihidropiridinlere (amlodipin, bir dihidropiridin kalsiyum kanalblokeridir), etkin madde amlodipin ve atorvastatine veya listelenen yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık; − Aktif karaciğer hastalığı veya serum transaminazlarda normal üst limitin 3 kat üzerinde açıklanamayan sürekli yükselmeler; − Gebelik, emzirme ve doğurganlık çağında olup da kontraseptif metot kullanmayanlar; − İtrakonazol, ketakonazol ve telitromisin ile kombinasyon halinde, − Ciddi hipotansiyon − Kardiyojenik şoku da içeren şok durumları − Sol ventrikülün dışarı akış kanalının tıkanması (örn; yüksek dereceli aortik stenoz) − Miyokard enfarktüsü (MI) sonrası hemodinamik olarak stabil olmayan kalp yetmezliği Hepatit C antiviralleri glecaprevir/pibrentasvir ile tedavi.

İskelet kasına etkileri: Atorvastatin, diğer HMG-KoA redüktaz inhibitörleriyle olduğu gibi iskelet kasını etkileyerek, miyalji, miyozit ve miyopatiye neden olabilir. Bu durumlar nadiren ölümcül olabilen ve böbrek yetmezliğine neden olabilen kreatin kinaz (CK) seviyelerinde belirgin artış (Normal Üst Limit (NÜL)'nin 10 katından fazla), miyoglobinemi ve miyoglobinüri ile karakterize olan rabdomiyolize progresyon gösterebilir. Statin tedavisi uygulanan asemptomatik hastalarda, CK seviyelerinin veya diğer kas enzimlerinin düzenli kontrolü önerilmemektedir. Rabdomiyoliz için zemin hazırlayan faktörleri bulunan hastalarda ve kas semptomları olan hastalarda, bir statin ile tedavi uygulanırken CK izleminin yapılması önerilir (aşağıya bakınız). Bazı statinlerle tedavi sırasında veya sonrasında nadiren immün aracılı nekrotizan miyopati (IMNM) bildirilmiştir. INMN, statin tedavisinin kesilmesine rağmen gözlenen inatçı proksimal kas güçsüzlüğü, artmış serum kreatin kinaz seviyeleri, pozitif anti-HMG KoA redüktaz antikoru ve immünosupresif ajanlarla iyileşme ile karakterizedir. Tedavi öncesi, rabdomiyoliz için zemin hazırlayan faktörleri bulunan hastalara reçetelenirken dikkatli olunmalıdır. Aşağıdaki durumlarda statin tedavisine başlanmadan önce CK değeri ölçülmelidir: Böbrek yetmezliği Hipotiroidizm Bireysel veya ailesel kalıtsal kas bozukluğu hikayesi Bir fibrat veya statin ile geçmiş kas toksisitesi hikayesi Karaciğer hastalığı hikayesi ve/veya yüksek miktarda alkol alımı Yaşlılarda (>70 yaş), rabdomiyoliz için zemin hazırlayan faktörlerin bulunmasına göre böyle bir ölçümün gerekliliği değerlendirilmelidir. Etkileşimler ve genetik alt popülasyonları da içeren özel popülasyonlar gibi plazma seviyelerinde bir artışın oluşabileceği durumlar Bu durumlarda, tedavi riski olası yarara bağlı olarak düşünülmelidir ve klinik gözlem tavsiye edilir. Eğer taban CK değerleri belirgin olarak yüksekse (NÜL’ün 5 katından fazla), tedaviye başlanmamalıdır. Kreatin kinaz ölçümü CK, yorucu egzersiz sonrası veya CK artışının herhangi bir olası alternatif nedeni bulunduğunda değer yorumlamada güçlük yaratacağından ölçülmemelidir. Eğer başlangıç CK değerleri belirgin olarak artmışsa (NÜL’ün 5 katından fazla), sonuçları teyit etmek için 5 ila 7 gün içinde değerler sistematik olarak yeniden ölçülmelidir. Tedavi süresince Hastalardan, açıklanamayan kas ağrısı, kas krampı veya güçsüzlüğü özellikle malazi ve ateş ile seyrederse acilen bildirmeleri istenmelidir. Bu semptomlar hasta tedaviye devam ederken oluşursa CK seviyeleri ölçülmelidir. Eğer bu değerler belirgin olarak yüksekse (NÜL’ün 5 katından fazla) tedavi durdurulmalıdır. CK değerleri ≤5 x NÜL’e yükselmiş olsa bile, eğer kas semptomları şiddetli ise ve günlük hayatta rahatsızlığa neden oluyorsa, tedavinin kesilmesi düşünülmelidir. Eğer semptomlar geçerse ve CK değerleri normale dönerse, en düşük dozda ve yakın takip ile tedavisine yeniden başlanabilir. CK değerlerinde klinik açıdan belirgin seviyede artış meydana gelirse (NÜL’ün 10 katından fazla) veya rabdomiyoliz tespit edilirse veya şüphelenilirse tedavisine devam edilmemelidir. Amlodipinin laboratuvar parametreleri üzerine etkisi bulunmamaktadır. Karaciğer yetmezliği Tedaviye başlamadan önce, sonrasında düzenli olarak ve karaciğer hasarını düşündüren herhangi bir belirti ve semptomun geliştiği hastalarda karaciğer testleri gerçekleştirilmelidir. Transaminaz seviyelerinde artış olması durumunda, anormal seviyeler normale dönünceye kadar izlem gerçekleştirilmelidir. Alanin aminotransferaz (ALT) veya aspartat aminotransferaz (AST)’de normal üst limitin (NÜL) 3 katından fazla bir artışın sürmesi halinde tedavi kesilmelidir. Karaciğer yetmezliği olan hastalarda amlodipin yarılanma ömrü ve Eğri altı alan (EAA) değerleri artmaktadır; doz önerileri henüz yapılamamıştır. Bileşimindeki atorvastatin nedeniyle, önemli miktarlarda alkol kullanan, karaciğer yetmezliği ve/veya bir karaciğer hastalığı öyküsü olan hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. Kalp yetmezliği olan hastalarda kullanım Kalp yetmezliği olan hastalar dikkatle tedavi edilmelidir. Şiddetli kalp yetmezliği (NYHA sınıf III ve IV) olan hastalarda gerçekleştirilen uzun dönemli ve plasebo kontrollü bir çalışmada, bildirilen pulmoner ödem insidansı plasebo grubuna kıyasla amlodipin tedavisi uygulanan grupta daha yüksek bulunmuştur. Amlodipin de dahil olmak üzere kalsiyum kanalı blokerleri, konjestif kalp yetmezliği olan hastalarda kardiyovasküler olaylar ve ölüm riski artabileceğinden dikkatli kullanılmalıdır. Kolesterol Seviyelerinin Agresif Olarak Düşürülmesi Yoluyla İnmenin Önlenmesi (SPARCL) Koroner kalp hastalığı (KKH) olmayan ve yakın zamanda inme veya geçici iskemik atak (GİA) geçiren hastalarda post-hoc analizde, plaseboya kıyasla atorvastatin 80 mg grubunda plasebo grubuyla karşılaştırıldığında hemorajik inme sıklığı daha yüksek bulunmuştur. Çalışma başlangıcında, daha önce hemorajik inme ya da laküner enfarkt geçirmiş olan hastalarda risk artışı dikkati çekmiştir. Daha önceden hemorajik inme veya laküner enfarkt yaşayan hastalar için, 80 mg atorvastatinin risk ve yarar dengesi belirsizdir ve tedavi başlatılmadan önce potansiyel hemorajik inme riski dikkatli bir şekilde değerlendirilmelidir. İnterstisyel akciğer hastalığı Bazı statinlerle özellikle uzun dönem tedavi ile çok seyrek interstisyel akciğer hastalığı raporlanmıştır. Belirtiler dispne, prodüktif olmayan öksürük ve genel sağlık durumunda kötüleşmeyi (yorgunluk, kilo kaybı ve ateş) içerebilir. Eğer bir hastada interstisyel akciğer hastalığı geliştiğinden şüphelenilirse, statin tedavisi kesilmelidir. Diyabet Diğer HMG-KoA redüktaz inhibitörlerinde olduğu gibi atorvastatin ile tedavi edilen hastalarda HbA1c ve serum glukoz düzeylerinde artışlar gözlenmiştir. Diyabet açısından risk faktörleri taşıyan hastalarda, atorvastatin ile diyabet sıklığında artış bildirilmiştir. Bazı kanıtlar, sınıf olarak statinlerin kan şekerini yükselttiğini ve diyabet olma riski yüksek olan bazı hastalarda antidiyabetik tedavi başlamayı gerektireceğini düşündürmektedir. Ancak bu risk, statinlerin vasküler riskte sağladığı azalmaya kıyasla daha azdır ve dolayısıyla statin tedavisinin durdurulması için bir neden oluşturmamalıdır. Risk altında olan hastalar (açlık glukoz düzeyi 100,9 ila 124,32 mg/dl (5,6 ila 6,9 mmol/l), VKİ>30 kg/m2, yükselmiş trigliserit düzeyi, hipertansiyon), ulusal kılavuzlar uyarınca hem klinik hem de biyokimya açısından izlenmelidir. Diğer tıbbi ürünlerle eş zamanlı tedavi Statin grubundaki diğer ilaçlarla olduğu gibi; CYP3A4'ün potansiyel inhibitörleri veya taşıma proteinleri (örn., siklosporin, telitromisin, klaritromisin, delavirdin, stiripentol, ketokonazol, vorikonazol, itrakonazol, posakonazol, letermovir ve ritonavir, lopinavir, atazanavir, indinavir, darunavir, tipranavir/ritonavir vb. dahil olmak üzere HIV proteaz inhibitörleri) gibi atorvastatinin plazma konsantrasyonlarını artırabilecek belli ilaçlarla birlikte uygulandığında rabdomiyoliz riski artar. Ayrıca gemfibrozilin ve diğer fibrik asit türevlerinin, hepatit C (HCV) tedavisinde kullanılan antiviraller (örn., boceprevir, telaprevir, elbasvir/grazoprevir, ledipasvir/sofosbuvir), eritromisin, niasin, ezetimib veya kolşisin ile birlikte kullanılması ile miyopati riski de artabilir. Mümkünse, bu tıbbi ürünler yerine alternatif (etkileşmeyen) tedaviler düşünülmelidir. Bu tıbbi ürünlerin ile birlikte uygulanmasının gerekli olduğu durumlarda, eş zamanlı tedavinin yarar ve risk dengesi dikkatlice değerlendirilmeli ve bu hastaların uygun klinik izlemi önerilmektedir. Sistemik fusidik asit formülasyonlarıyla birlikte veya fusidik asit tedavisini bıraktıktan 7 gün içinde uygulanmamalıdır. Sistemik fusidik asit kullanımının önemli olduğu durumlarda statin tedavisi, fusidik asit tedavisi boyunca kesilmelidir. Fusidik asit ve statin kombinasyonu alan hastalarda rabdomiyoliz (bazı ölümler dahil) bildirilmiştir. Kas güçsüzlüğü, ağrı veya hassasiyet semptomları yaşarsa, hastaya derhal tıbbi yardım alması önerilmelidir. Statin tedavisi, fusidik asitin son dozundan 7 gün sonra tekrar uygulanabilir. Ciddi enfeksiyonların tedavisi gibi uzun süreli sistemik fusidik asidin kullanılmasının gerektiği istisnai durumlarda, ve fusidik asidin birlikte uygulanma ihtiyacı yalnızca vaka bazında ve yakın tıbbi gözetim altında düşünülmelidir. Myastenia gravis Az sayıda vakada, statinlerin yeni myastenia gravisi veya oküler myasteniyi indüklediği veya önceden var olan myastenia gravisi veya oküler myasteniyi şiddetlendirdiği bildirilmiştir. Belirtilerin şiddetlenmesi durumunda kesilmelidir. Aynı veya farklı bir statin (yeniden) uygulandığında nüksler bildirilmiştir.

Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Nazofarenjit Yaygın Kan ve Lenf Sistemi Hastalıkları Lökopeni Çok seyrek -Trombositopeni Çok seyrek Bağışıklık Sistemi Hastalıkları Hipersensitivite Çok seyrek Yaygın Anafilaksi Çok seyrek Metabolizma ve Beslenme Hastalıkları Hiperglisemi* Çok seyrek Yaygın Kilo artışı Yaygın olmayan Kilo azalması Yaygın olmayan -Hipoglisemi Yaygın olmayan Anoreksiya Yaygın olmayan Psikiyatrik Hastalıklar Uykusuzluk Yaygın olmayan Duygudurum değişimleri (anksiyete dahil) Yaygın olmayan -Kabus görme Yaygın olmayan Depresyon Yaygın olmayan Bilinmiyor Konfüzyon Seyrek -Sinir Sistemi Hastalıkları Somnolans Yaygın -Sersemlik Yaygın olmayan Baş ağrısı (özellikle tedavinin başlangıcında) Yaygın Tremor Yaygın olmayan -Hipoestezi, parestezi Yaygın olmayan Hipertoni Çok seyrek -Periferik nöropati Çok seyrek Amnezi Yaygın olmayan Tat alma bozukluğu Yaygın olmayan Senkop Yaygın olmayan Vertigo Yaygın olmayan Ekstraprimidal sendrom Bilinmiyor -Myastenia gravis Bilinmiyor Göz Hastalıkları Görme bozuklukları (diplopi dahil) Yaygın Seyrek Bulanık görme Yaygın olmayan Konjonktivit Yaygın olmayan -Oküler myasteni Bilinmiyor Kulak ve İç Kulak Hastalıkları Kulak çınlaması Yaygın olmayan İşitme kaybı Çok seyrek Kardiyak Hastalıklar Çarpıntı Yaygın Anjina Seyrek -Miyokard enfarktüsü Çok seyrek -Aritmi (bradikardi, ventriküler taşikardi ve atriyal fibrilasyon dahil) Yaygın olmayan -Vasküler Hastalıklar Kızarma Yaygın -Hipotansiyon Yaygın olmayan -Vaskülit Çok seyrek -Solunum, Göğüs Hastalıkları ve Mediastinal Hastalıklar Dispne Yaygın -Rinit Yaygın olmayan -Öksürük Yaygın olmayan -Epistaksis Yaygın Faringolaringeal ağrı Yaygın İnterstisyel akciğer hastalığı, özellikle uzun dönem terapi ile beraber -Bilinmiyor Gastrointestinal Hastalıklar Dişeti hiperplazisi Çok seyrek -Bulantı Yaygın Alt ve üst abdominal ağrı Yaygın olmayan Kusma Yaygın olmayan Dispepsi Yaygın Barsak alışkanlıklarında değişimler (ishal ve kabızlık dahil) Yaygın -Ağız kuruluğu Yaygın olmayan -Tat alma bozukluğu Yaygın olmayan -Diyare, konstipasyon, şişkinlik Yaygın Gastrit Çok seyrek -Pankreatit Çok seyrek Yaygın olmayan Disfaji Yaygın olmayan -Abdominal rahatsızlık Yaygın olmayan Geğirme Yaygın olmayan Hepatobiliyer Hastalıklar Hepatit Çok seyrek Yaygın olmayan Kolestaz Seyrek Karaciğer yetmezliği Çok seyrek Sarılık Çok seyrek -Deri ve Deri Altı Dokusu Hastalıkları Quincke ödemi Çok seyrek Çok seyrek Eritema multiforme Çok seyrek -Alopesi Yaygın olmayan Purpura Yaygın olmayan -Deri rengi değişikliği Yaygın olmayan -Terlemede artış Yaygın olmayan -Kaşıntı Yaygın olmayan Döküntü Yaygın olmayan -Büllöz dermatozlar (eritema multiforme dahil) Çok seyrek Stevens-Johnson sendromu Çok seyrek Toksik epidermal nekroliz Bilinmiyor Seyrek Anjiyoödem Çok seyrek Ekzantem Yaygın olmayan -Eksfoliatif dermatit Çok seyrek -Ürtiker Yaygın olmayan Işığa karşı duyarlılık Çok seyrek -Kas-İskelet Bozuklukları, Bağ Dokusu ve Kemik Hastalıkları Artralji, miyalji Yaygın olmayan Yaygın Kas krampları, kas spazmları Yaygın Sırt ağrısı Yaygın olmayan Yaygın Miyozit Seyrek Rabdomiyoliz, miyopati Seyrek Tendinopati, seyrek olgularda tendon yırtılması Seyrek Ekstremitelerde ağrı Yaygın Boyun ağrısı Yaygın olmayan Kas güçsüzlüğü Yaygın olmayan Eklem şişmesi (ayak bileği dahil) Yaygın İmmün aracılı nekrotizan miyopati Bilinmiyor Kas rüptürü Seyrek Lupus benzeri sendrom Çok seyrek Böbrek ve İdrar yolu Hastalıkları Miksiyon bozuklukları, noktüri, idrar sıklığında artış Yaygın olmayan -Üreme Sistemi ve Meme Hastalıkları İmpotans Yaygın olmayan Jinekomasti Yaygın olmayan Çok seyrek Genel Bozukluklar ve Uygulama Bölgesine İlişkin Hastalıklar Ödem Çok yaygın olmayan Periferik ödem Yaygın olmayan Yorgunluk Yaygın olmayan Göğüs ağrısı Yaygın olmayan Asteni Yaygın olmayan Ağrı Yaygın olmayan -Kırıklık Yaygın olmayan Sıcak basması Yaygın olmayan -Pireksi Yaygın olmayan Araştırmalar Karaciğer enzimleri ALT, AST düzeylerinde artış (çoğunlukla kolestazla uyumlu) Çok seyrek Yaygın CK düzeylerinde artış Yaygın İdrarda pozitif beyaz kan hücreleri Yaygın olmayan *Bazı statinlerin kullanımında diabetes mellitus raporlanmıştır: sıklık risk faktörlerinin olup olmadığına bağlıdır (açlık kan şekeri ≥100,9 mg/dl (5,6mmol/l), vücut kitle indeksi >30 kg/m 2, trigliserid artışı, hipertansiyon öyküsü).