ZİLADONE 10 MG + 20 MG + 40 MG TEDAVİYE BAŞLAMA PAKETİ, 30 ADET (10 MG’LIK 7 ADET + 20 MG’LIK 7 ADET + 40 MG’LIK 16 ADET)

Vilazodona ya da ilacın içeriğindeki yardımcı maddelere karşı aşırı duyarlılığı olduğu bilinen hastalarda kontrendikedir. Monoamin Oksidaz İnhibitörleri Vilazodon, MAOI alan hastalarda veya önceki 14 gün içinde MAOI (linezolid ya da intravenöz metilen mavisi) almış olan hastalarda serotonerjik ilaçlarla ciddi, bazen ölümcül olan ilaç etkileşimi gelişmesi riski nedeniyle, birlikte kullanılmamalıdır. Bu etkileşimlerin içerdiği, nöroleptik malign sendromu andıran semptomlar şunlardır: titreme, miyoklonus, diyaforez, mide bulantısı, kusma, kızarma, baş dönmesi, hipertermi gibi semptomlarla, vital bulgularda muhtemel hızlı dalgalanmalarla birlikte otonom instabilite ve delirium ve komaya varabilen ileri derecede ajtasyon içeren zihinsel durum değişiklikleri gibi ruhsal durumdaki değişikliklerdir. Vilazodonu durdurduktan sonra bir MAOI'ye başlamadan önce en az 14 gün ara verilmelidir.

UYARI: İNTİHAR EĞİLİMİ VE ANTİDEPRESAN İLAÇLAR Antidepresan ilaçların, çocuklar ve 24 yaşına kadar olan gençlerdeki kullanımlarının intihar düşünce ya da davranışlarını artırma olasılığı bulunmaktadır. Bu nedenle depresyonun kötüleşmesi ve intihar düşünce ya da davranışları yakından izlenmelidir. Ruh hali, davranış, düşünce veya duygularda herhangi bir yeni veya ani değişiklik olduğu fark edildiğinde derhal uzmana bildirilmelidir. tedavisine yeni başlandığında veya doz değiştirildiğinde özellikle dikkat edilmelidir. 18 yaşın altındaki hastalarda kullanım için onaylanmamıştır. Klinik Kötüleşme ve İntihar Riski: Majör Depresif Bozukluğu (MDB) olan hem yetişkin hem de pediatrik hastalar, depresyonlarında kötüleşme ve/veya antidepresan ilaçlar alıp almadıklarına bakılmaksızın, intihar düşüncesi ve davranışının (intihar) ortaya çıkması veya davranışlarında olağandışı değişiklikler yaşayabilirler ve bu risk hastada anlamlı bir düzelme olana kadar devam edebilir. İntihar depresyon ve diğer bazı psikiyatrik bozuklukların bilinen bir riskidir ve bu bozuklukların kendileri de intihar olaylarında en güçlü predispozandır. Bununla birlikte uzun zamandır, antidepresanların tedavinin erken evrelerinde bazı hastalarda depresyonun kötüleşmesine ve intihara yatkınlığın ortaya çıkmasında rol oynayabileceği konusunda devam eden bir endişe bulunmaktadır. Antidepresan ilaçların (seçici serotonin geri alım inhibitörleri ve diğerleri) kısa süreli plasebo kontrollü çalışmalarının havuzlanmış analizleri, bu ilaçların MDB ve diğer psikiyatrik bozuklukları olan çocuklarda, ergenlerde ve genç erişkinlerde (18-24 yaşlarındaki) intihar düşüncesi ve intihar davranışı riskini artırdığını göstermiştir. Yaklaşık 77.000 yetişkin hastayı ve 4.500'den fazla pediyatrik hastayı içeren antidepresan ilaçların (SSRI'lar ve diğer antidepresan sınıfları) plasebo kontrollü çalışma havuzunun analizine göre, 24 yaş ve altı antidepresanla tedavi edilen hastalarda intihar düşünceleri ve davranışlarının insidansı, plasebo verilen hastalara göre daha yüksekti. İlaçlar arasında intihar riski açısından önemli farklılıklar vardır, ancak çalışılan hemen tüm ilaçlar için genç hastalarda artış eğilimi sözkonusudur. Farklı endikasyonlar arasında mutlak intihar riski açısından da farklılıklar vardı, en yüksek görülme sıklığı MDB ta saptanmıştır. Bununla birlikte, risk farklılıkları (ilaca karşı plasebo), yaş grupları içinde ve endikasyonlar arasında nispeten kararlıdır. Bu risk farklılıkları (tedavi edilen 1000 hasta başına intihar vakalarının sayısındaki ilaç-plasebo farkı) Tablo 1'de verilmiştir. Tablo 1 Yaş aralığı Tedavi Edilen 1.000 Hasta Başına İntihar Olgusu Sayısında İlaç-Plasebo Farkı Plaseboya Göre Artışlar <18 14 ek vaka 18-24 5 ek vaka Plaseboyla karşılaştırıldığında azalma 25-64 1 daha az vaka ≥65 6 daha az vaka İntihar riskinin uzun süreli kullanıma, yani birkaç ayın ötesine geçip geçmediği bilinmemektedir. Bununla birlikte, depresyonlu yetişkinlerde plasebo kontrollü idame çalışmalarında, antidepresan kullanımının depresyonun tekrarlanmasını geciktirebileceğine ve depresyonun intihar düşünceleri ve davranışları için bir risk faktörü olduğuna dair önemli kanıtlar vardır. Herhangi bir endikasyon için antidepresanlarla tedavi edilen tüm hastalar, uygun şekilde takip edilmeli ve özellikle ilaç tedavisinin ilk birkaç ayında veya doz değişikliği (doz artışı ya da azaltılması) zamanlarında, klinik durumda kötüleşme, intihara eğilim ve davranışlarda olağandışı değişiklikler açısından yakından izlenmelidir. Anksiyete, ajitasyon, panik atak, uykusuzluk, sinirlilik, düşmanca duygular, saldırganlık, ataklık, akatizi (psikomotor huzursuzluk), hipomani ve mani, hem psikiyatrik hem de psikiyatrik olmayan diğer endikasyonlarda olduğu gibi majör depresif bozukluklar için antidepresanlarla tedavi gören yetişkin ve pediyatrik hastalarda rapor edilmiştir. Her ne kadar bu semptomların ortaya çıkması ile depresyonun kötüleşmesi ve / veya intihar dürtülerinin ortaya çıkması arasında nedensel bir bağlantı kurulmamasına rağmen, bu semptomların intihar olayının öncülleri olabileceği endişesi vardır. Depresyonu devamlı olarak daha kötüye giden hastalarda ya da depresyonu ya da intihara eğilimi kötüleştirmenin öncüsü olabilecek intihar girişimi/düşüncesi veya semptomları olanlarda, özellikle bu semptomlar şiddetli ise, ani başlangıçlı ya da hastanın semptomlarının bir parçası değil ise ilacı kesmek de dahil olmak üzere terapötik rejimin değiştirilmesi seçenekleri göz önünde bulundurulmalıdır. Tedaviyi durdurma kararı verilmişse, ilaç mümkün olduğunca çabuk azaltılmalıdır, ancak ani durdurulan tedavinin belirli semptomlarla ilişkili olabileceği akılda tutulmalıdır. Major depresif bozukluk ya da hem psikiyatrik hem de psikiyatrik olmayan diğer endikasyonlar nedeniyle antidepresanlarla tedavi edilen hastaların ailelerine ve bakıcılarına, ajitasyon, huzursuzluk, davranışlardaki alışılmadık değişiklikler ve yukarıda açıklanan diğer semptomların ortaya çıkması ile ilgili olarak hastaları izlemeleri gerektiği söylenmelidir. Ayrıca intihar girişimlerini ve buna ait belirtileri derhal sağlık uzmanlarına bildirmeleri konusunda uyarılmalıdırlar. Bu izleme ailelerin ve bakıcıların günlük gözlemlerini içermelidir. reçetelerine, aşırı doz riskini azaltmak için iyi hasta yönetimiyle uyumlu en küçük dozaj formları yazılmalıdır. Bipolar bozukluğu olan hastaların araştırılması Bir major depresif dönem, bipolar bozukluğun ilk belirtisi olabilir. Genellikle (kontrollü çalışmalarda değerlendirilmemiş olsa da), böyle bir epizotun tek başına bir antidepresanla tedavi edilmesinin, bipolar bozukluk riski taşıyan hastalarda mikst/manik epizotun aktifleşme olasılığını artırabileceğine inanılır. Yukarıda sayılan semptomlardan herhangi birinin böyle bir dönüşümle ilgili olup olmadığı bilinmemektedir. Bununla birlikte, bir antidepresanla tedaviye başlamadan önce, depresif semptomları olan hastalar, bipolar bozukluk için risk altında olup olmadıklarını belirlemek için yeterince araştırılmalıdır; bu araştırma, ailede intihar hikayesi, bipolar bozukluk ve depresyon öyküsü dahil olmak üzere ayrıntılı bir psikiyatrik öykü içermelidir. bipolar depresyon tedavisinde kullanım için onaylanmadığı belirtilmelidir. Serotonin Sendromu Serotonin ve norepinefrin geri alım inhibitörleri (SNRI'ler) ve vilazodon dahil selektif serotonin geri alım inhibitörleri (SSRI'lar), potansiyel olarak yaşamı tehdit eden bir durum olan serotonin sendromunu hızlandırabilir. Potansiyel olarak yaşamı tehdit edici serotonin sendromu veya Nöroleptik Malign Sendrom (NMS) benzeri reaksiyonlar, tek başına antidepresan kullananlarda görülmüştür, ancak özellikle serotonerjik ilaçlar (triptanlar, trisiklik antidepresanlar, fentanil, lityum, tramadol, triptofan, buspiron, amfetaminler ve St. John's Wort dahil) ile, serotonin metabolizmasını zayıflatan ilaçlar (MAO inhibitörleri dahil) ile veya antipsikotiklerle ya da diğer dopamin antagonistleriyle beraber kullanıldığında serotonin sendromu veya NMS riski artar. Vilazodon ile tedavi edilen hastaların %0,1'inde serotonin sendromu belirtileri görülmüştür. Serotonin sendromu semptomları, mental durum değişiklikleri (örneğin ajitasyon, halüsinasyon, koma), otonom değişkenlik (örn. taşikardi, değişken kan basıncı, hipertermi), nöromüsküler bozukluklar (örn. hiperrefleksi, koordinasyon bozukluğu) ve/veya gastrointestinal semptomlar (örn., mide bulantısı, kusma, ishal) içerebilir. Serotonin sendromu hipertermi, rijidite, vital bulgularda muhtemel hızlı dalgalanmalarla birlikte otonom değişkenlik ve mental durum değişiklikleri gibi semptomları içeren en şiddetli hali ile NMS e benzeyebilir. Hastalar SS veya NMS bulguları açısından takip edilmelidir. Vilazodonun depresyon tedavisi için MAOI'leri ile birlikte kullanılması kontrendikedir.. Vilazodon ile 5-hidroksitriptamin reseptör agonisti (triptan) birlikte kullanılacaksa, hastanın özellikle tedavinin başlangıcında ve doz artışları sırasında dikkatle takip edilmesi önerilir. Vilazodonun serotonin öncülleriyle (triptofan gibi) birlikte kullanılması tavsiye edilmez. Yukarıda belirtilen semptomların ortaya çıkması durumunda Vilazodon ve birlikte kullanılan serotonerjik (SSRI, serotonin-norepinefrin geri alım inhibitörü, triptan, buspirone, tramadol, vb.) veya antidopaminerjik ilaçlar (antipsikotikler dahil) derhal kesilmeli ve destekleyici semptomatik tedavi başlatılmalıdır. Nöbetler Vilazodon, nöbet bozukluğu (epilepsi) olan hastalarda sistematik olarak değerlendirilmemiştir. Nöbet öyküsü olan hastalar klinik çalışmaların dışında bırakılmıştır. Diğer antidepresanlar gibi, Vilazodon de nöbet bozukluğu olan hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. Anormal Kanama Vilazodon dahil olmak üzere, serotonin geri alım inhibisyonu ile etkileşen ilaçların kullanımı, kanama riskini artırabilir. Aspirin, non-steroid antienflamatuar ilaçlar (NSAİİ), warfarin ve diğer antikoagülanların birlikte kullanılması bu riske katkıda bulunabilir. Vaka raporları ve epidemiyolojik çalışmalar (vaka-kontrol ve kohort tasarımı), serotonin geri alımı ile etkileşen ilaçların kullanımı ile gastrointestinal kanama arasında bir ilişki olduğunu göstermiştir. Yayınlanmış gözlemsel çalışmalardan elde edilen verilere dayanarak, özellikle doğumdan önceki ay SSRI'lara maruz kalmanın, doğum sonu kanama riskinde 2 kattan daha az bir artışla ilişkili olduğu görülmüştür. SSRI'larla ilgili kanama olayları, ekimoz, hematom, burun kanaması ve peteşilerden hayatı tehdit eden kanamalara kadar değişebilir. Hastalar, vilazodon ile NSAİİ’lerin, aspirinin veya pıhtılaşmayı veya kanamayı etkileyen diğer ilaçların birlikte kullanılması ile ortaya çıkabilecek kanama riski konusunda uyarılmalıdır. Mani/Hipomani Aktivasyonu Bipolar bozukluğu olan hastalarda, depresif dönemi vilazodon veya başka bir antidepresanla tedavi etmek, karma/manik dönemi şiddetlendirebilir. Klinik çalışmalar sırasında Vilazodon ile tedavi edilen hastaların yaklaşık %0,1'inde mani/hipomani semptomları görülmüştür…

Klinik Çalışmalar Deneyimi Vilazodon ile tedavi edilen MDB hastalarında plasebo kontrollü çalışmalarda en sık gözlenen advers reaksiyonlar (sıklığı ≥%5 ve plasebonun en az iki katı): ishal, bulantı, kusma ve uykusuzluktur. Vilazodonun güvenliği, 676 hasta-yıllık maruziyeti temsil eden, klinik çalışmalara katılan MDB tanısı alan 3.007 hastada (18-70 yaş) değerlendirilmiştir. Açık etiketli, 52 haftalık çalışmada, 599 hasta, günlük 40 mg doz ile toplam 348 hasta yılı olacak şekilde Vilazodon tedavisi aldı. Bu bölümlerde sunulan bilgiler, majör depresif bozuklukta günlük 20 mg ve 40 mg Vilazodon çalışmalarından elde edilmiştir: 1) 1.266 Vilazodon ile tedavi edilen hasta dahil olmak üzere 2.233 hasta üzerinde dört plasebo kontrollü 8 ila 10 haftalık çalışma; ve 2) açık etiketli, 52 haftalık, 599 hastada yapılan çalışmada vilazodon kullanıldı. Bu çalışmalarda 7 gün boyunca günde 10 mg'lık bir titrasyon periyodunu, ardından 7 gün boyunca günde 20 mg veya 2 hafta boyunca günde 40 mg uygulanmıştır. Bu klinik çalışmalarda Vilazodon gıdalarla birlikte uygulanmıştır. Tedavinin kesilmesine neden olan advers reaksiyonlar Bu çalışmalarda vilazodon ile tedavi edilen hastaların %7,3'ü, plasebo ile tedavi edilen hastaların %3,5'ine kıyasla advers reaksiyon nedeniyle tedaviyi bıraktı. Plasebo kontrollü çalışmalarda vilazodon ile tedavi edilen hastaların en az %1'inde tedavinin kesilmesine yol açan en yaygın advers reaksiyon bulantı (%1,4) idi. Plasebo kontrollü MDB çalışmalarında yaygın advers reaksiyonlar Tablo 3, plasebo kontrollü çalışmalarda Vilazodon ile tedavi edilen MDB hastalarının ≥%2'sinde (ve plasebo ile tedavi edilen hastalardan daha büyük oranda) meydana gelen yaygın advers reaksiyonların insidansını göstermektedir. 20 mg ila 40 mg arasında doza bağlı herhangi bir advers reaksiyon bildirilmemiştir. Tablo 3: Vilazodon ile Tedavi Edilen Hastaların ≥%2 ve Plasebo ile Tedavi Edilen Hastalardan daha sıklıkla gözlenen Yaygın Advers Reaksiyonlar Sistem Organ Sınıfı Vilazodon 20 mg/gün N = 288 Vilazodon 40 mg/gün N = 978 Plasebo N = 967 Gastrointestinal hastalıklar Diyare Bulantı Ağız kuruluğu Kusma Abdominal ağrı Dispepsi Flatulans Gastroenterit Abdominal distansiyon Sinir sistemi hastalıkları Baş ağrısı Başdönmesi Somnolans Parestezi Psikiyatrik hastalıklar Uykusuzluk Anormal rüyalar Huzursuzluk Genel bozukluklar uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Yorgunluk Kardiyak hastalıklar Çarpıntı <%1 Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Artralji Metabolizma ve beslenme hastalıkları İştah artışı Araştırmalar Kilo artışı 1 Karında rahatsızlık, üst karın ağrısı üst ve karın ağrısı içerir. 2 Baş ağrısı ve tansiyon baş ağrısı içerir. 3 Huzursuzluk, akatizi ve huzursuz bacak sendromu dahildir. Cinsel advers reaksiyonlar Tablo 4'te verilmiştir. Cinsel advers reaksiyonlar Tablo 4, plasebo kontrollü Major Depresif Bozukluk çalışmalarında en yaygın cinsel advers reaksiyonları göstermektedir. Tablo 4: Cinsel Advers Reaksiyonlar: Plasebo-Kontrollü Çalışmalarda Oranlar Erkekler Kadınlar Plasebo N=416 Vilazodon 20 mg/gün N=122 Vilazodon 40 mg/gün N=417 Plasebo N=551 Vilazodon 20 mg/gün N=166 Vilazodon 40 mg/gün N=561 Anormal orgazm* < 0 Erektil disfonksiyon -Libido azalması > < Ejakülasyon bozuklukları Uygun değil *Anorgazmiyi içerir Klinik çalışmalarda, vilazodon tedavisinden sonra aşağıdaki advers ilaç reaksiyonları bildirilmiştir. Metabolizma ve beslenme hastalıkları Yaygın: İştah azalması Psikiyatrik hastalıklar Yaygın olmayan: panik atak Sinir sistemi hastalıklar Yaygın: Sedasyon, migren Yaygın olmayan: Disguzi (tad alma bozukluğu) Göz hastalıkları Yaygın: Bulanık görme, göz kuruluğu Yaygın olmayan: Katarakt Kardiyak hastalıklar Yaygın olmayan: Ventriküler ekstrasistoller. Deri ve derialtı doku hastalıkları Yaygın: Hiperhidroz, gece terlemeleri Pazarlama Sonrası Deneyim Vilazodonun onay sonrası kullanımı sırasında aşağıdaki advers reaksiyonlar tespit edilmiştir. Bu reaksiyonlar büyüklüğü belirsiz bir popülasyondan gönüllü olarak rapor edildiğinden bunların sıklığını tahmin etmek veya ilaca maruz kalmayla nedensel bir ilişki kurmak her zaman mümkün değildir. Piyasaya sürülmesinden bu yana alınan ve yukarıda listelenmeyen, vilazodon ile geçici olarak ilişkili advers reaksiyonların raporları aşağıdakileri içermektedir: Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar: Sinirlilik Sinir sistemi hastalıkları: Uyku felci Psikiyatrik hastalıklar: halüsinasyonlar, intihar girişimi, intihar düşüncesi Deri ve deri altı doku hastalıkları: Döküntü, yaygın döküntü, ürtiker, ilaç döküntüsü Gastrointestinal hastalıklar: Akut pankreatit Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıkları: Anosmi, hiposmi.