XENPOZYME 20 MG İNFÜZYONLUK ÇÖZELTİ HAZIRLAMADA KULLANILACAK KONSANTRE İÇIN TOZ, 1 ADET

Kan-beyin bariyeri geçişinin olmaması kan-beyin bariyerini geçmesi veya hastalığın CNS belirtilerini modüle etmesi beklenmemektedir. İnfüzyonla ilişkili reaksiyonlar (İİR'ler) İİR'ler, klinik çalışmalarda ile tedavi edilen hastaların yaklaşık %58'inde meydana gelmiştir. Bu İİR’ler aşırı duyarlılık reaksiyonlarını ve akut faz reaksiyonlarıdır. En sık görülen İİR'ler baş ağrısı, ürtiker, pireksi, bulantı ve kusmadır. İİR'ler tipik olarak infüzyon anı ile infüzyonun tamamlanmasından sonraki 24 saat arasında meydana gelmiştir. Aşırı duyarlılık/anafilaksi ile tedavi edilen hastalarda anafilaksi de dahil olmak üzere aşırı duyarlılık reaksiyonları bildirilmiştir. Klinik çalışmalarda, anafilaksi yaşayan bir pediyatrik hasta da dahil olmak üzere 7 (%17,5) yetişkin ve 9 (%45) pediyatrik hastada aşırı duyarlılık reaksiyonları meydana gelmiştir. Yönetim Hastalar klinik karara göre infüzyon sırasında ve sonrasında uygun bir süre boyunca yakından izlenmelidir. Hastalar aşırı duyarlılık/anafilaksinin potansiyel semptomları hakkında bilgilendirilmelidir ve semptomların ortaya çıkması durumunda derhal tıbbi yardım almaları talimatı verilmelidir. İİR'lerin tedavisi bulgu ve semptomların şiddetine göre düzenlenir ve infüzyonunun geçici olarak kesilmesini, infüzyon hızının düşürülmesini ve/veya uygun tıbbi tedaviyi içerebilir. Kardiyopulmoner resüsitasyon ekipmanı da dahil olmak üzere uygun tıbbi destek önlemleri hazır bulunmalıdır. Şiddetli aşırı duyarlılık veya anafilaksi meydana gelirse, derhal kesilmeli ve uygun tıbbi tedavi başlatılmalıdır. Klinik çalışmada anafilaksi yaşayan hastaya, hastanın önerilen idame dozunda ile uzun süreli tedaviye devam etmesini sağlayan özel bir duyarsızlaştırma rejimi uygulanmıştır. Reçete yazan doktor, anafilaksi veya şiddetli aşırı duyarlılık reaksiyonunu takiben yeniden uygulamasının risklerini ve faydalarını değerlendirmelidir. Anafilaksi sonrası yeniden uygulanması düşünülürse, reçete yazan doktor yeniden uygulama konusunda tavsiye almak için yerel Sanofi temsilcisine başvurmalıdır. Bu tür hastalarda yeniden uygulandığında, uygun resüsitasyon önlemleri ile birlikte aşırı dikkatli olunmalıdır. Hafif veya orta derece İİR'ler meydana gelirse, infüzyon hızı yavaşlayabilir veya geçici olarak durdurulabilir, bireysel infüzyona göre her adımın süresi artabilir ve/veya dozu azaltılabilir. Bir hastada doz azaltımı gerekiyorsa, yetişkin ve pediyatrik hastalarda yeniden artırmak için sırasıyla Tablo 1 ve Tablo 2'de açıklanan doz yükseltme izlemelidir. Hastalar alerjik reaksiyonları önlemek veya azaltmak için antihistaminikler, antipiretikler ve/veya glukokortikoidler ile önceden tedavi edilebilir. İmmünojenisite Klinik çalışmalar sırasında yetişkin ve pediyatrik hastalarda tedaviyle ortaya çıkan anti-ilaç antikorları (ADA) bildirilmiştir. İİR'ler ve aşırı duyarlılık reaksiyonları ADA gelişiminden bağımsız olarak ortaya çıkabilir. İİR'lerin ve aşırı duyarlılık reaksiyonlarının çoğunluğu hafif veya orta derecede olup standart klinik uygulamalarla tedavi edilmiştir. IgE ADA testi, olipudaz alfaya karşı şiddetli bir aşırı duyarlılık reaksiyonu yaşayan hastalar için düşünülebilir. Klinik çalışmalarda etkililik kaybı bildirilmemiş olsa dahi, tedaviye yanıt kaybı durumunda IgG ADA testi düşünülebilir. Geçici transaminaz yükselmesi Klinik çalışmalarda ile doz yükseltme fazında infüzyonlardan sonraki 24 ila 48 saat içinde geçici transaminaz yükselmeleri (ALT veya AST) bildirilmiştir. Bir sonraki planlanmış infüzyon sırasında, bu yüksek transaminaz seviyeleri genellikle infüzyonundan önce gözlemlenen seviyelere geri dönmüştür. Transaminaz (ALT ve AST) düzeyleri tedavisine başlamadan önceki 1 ay içinde elde edilmelidir. Doz artışı sırasında veya unutulan dozlardan sonra tedaviye devam edildiğinde, transaminaz seviyeleri bir sonraki planlanmış infüzyonundan önceki 72 saat içinde elde edilmelidir. Doz artışı sırasında başlangıç veya infüzyon öncesi transaminaz seviyesi ULN'nin > 2 katı olursa, daha sonra infüzyon bitiminden 72 saat sonra ilave transaminaz seviyeleri elde edilmelidir. İnfüzyon öncesi transaminaz seviyeleri başlangıç ve ULN'nin > 2 katı üzerine çıkarsa, dozu ayarlanabilir (önceki doz tekrarlanır veya azaltılır) veya tedavi, transaminaz artış derecesine göre geçici olarak durdurulabilir (bakınız). Önerilen idame doza ulaşıldıktan sonra, ASMD'nin rutin klinik tedavisinin bir parçası olarak transaminaz testi yapılabilir. Sodyum içeriği Bu tıbbi ürün her bir flakon başına 3,02 mg sodyum içerir, bu miktar Dünya Sağlık Örgütü (WHO) bir yetişkin veya adolesan için önerilen maksimum günlük 2 g sodyum alımının %0,15'ine ve 16 yaş altındaki çocuklar için kabul edilebilir maksimum günlük sodyum alımının ≤%0,38'ine eşdeğerdir. İzlenebilirlik Biyolojik tıbbi ürünlerin izlenebilirliğini artırmak için uygulanan tıbbi ürünün adı ve seri numarası açıkça kaydedilmelidir.

En sık bildirilen advers ilaç reaksiyonları (AİR'ler) baş ağrısı (%31,7), pireksi (%25), ürtiker (%21,7), bulantı (%20), kusma (%16,7), karın ağrısı (%15), miyalji (%11,7), kaşıntı (%10) ve C-reaktif protein artışıdır (%10). Advers reaksiyonların tablosal listesi Dört klinik çalışmadan (yetişkin hastalarda bir tolerabilite çalışması, ASCEND, ASCEND-Peds ve yetişkin ve pediyatrik hastalarda bir uzatma çalışması) havuzlamış güvenlilik analizi, 2 haftada bir 3 mg/kg'a kadar dozlarda ile tedavi edilen toplam 60 hasta (40 yetişkin ve 20 pediyatrik hasta) içermektedir. Tablo 5: Klinik çalışmaların havuzlanmış analizinde ile tedavi edilen hastalarda advers ilaç reaksiyonları Sistem Organ Sınıfı Sıklık Çok yaygın Bağışıklık sistemi hastalıkları Anafilaksi ve aşırı duyarlılık Sinir sistemi hastalıkları Baş ağrısı Göz hastalıkları Oküler hiperemi, oküler rahatsızlık, gözde kaşıntı Kardiyak hastalıkları Çarpıntı, taşikardi Vasküler hastalıklar Hipotansiyon, sıcak basması, kızarma Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıkları Faringeal ödem, faringeal şişlik, boğaz darlığı, hırıltılı solunum, larinks tahrişi, dispne, boğazda tahriş Gastrointestinal hastalıkları Mide bulantısı, karın ağrısı, kusma İshal, üst karın ağrısı, karın rahatsızlığı, gastrointestinal ağrı Hepato-biliyer hastalıkları Hepatik ağrı Deri ve deri altı doku hastalıkları Ürtiker, kaşıntı Anjiyoödem, sabit erüpsiyon, döküntü, papüler döküntü, maküler döküntü, makülopapüler döküntü, eritematöz döküntü, kaşıntılı döküntü, morbilliform döküntü, papül, makül, eritem Kas-iskelet bozukluklar, bağ doku ve kemik hastalıkları Miyalji Kemik ağrısı, artralji, sırt ağrısı Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Pireksi Ağrı, titreme, kateter bölgesinde ağrı, kateter bölgesine bağlı reaksiyon, kateter bölgesinde kaşıntı, kateter bölgesinde şişlik, yorgunluk, asteni Araştırmalar C-reaktif protein artışı Alanin aminotransferaz artışı, aspartat aminotransferaz artışı, serum ferritin artışı, anormal Creaktif protein, vücut ısısı artışı Seçilmiş advers reaksiyonların tanımı Aşırı duyarlılık/anafilaktik reaksiyonlar dahil infüzyonla ilişkili reaksiyonlar (İİR'ler) İİR'ler yetişkin hastaların %55'inde ve pediyatrik hastaların %65'inde bildirilmiştir. Yetişkin hastalarda en sık bildirilen İİR semptomları baş ağrısı (%22,5), bulantı (%15), ürtiker (%12,5), artralji (%10), miyalji (%10), pireksi (%10), kaşıntı (%7,5), kusma (%7,5) ve karın ağrısıdır (%7,5). Pediyatrik hastalarda en sık bildirilen İİR semptomları pireksi (%40), ürtiker (%35), kusma (%30), baş ağrısı (%20), bulantı (%20) ve döküntüdür (%15). İİR'ler tipik olarak infüzyon zamanı ile infüzyon bitiminden 24 saat sonra meydana gelmiştir. Anafilaksi de dahil olmak üzere aşırı duyarlılıkla ilişkili İİR'ler, klinik çalışmalarda hastaların %26,7'sinde, yetişkinlerin %17,5'inde ve pediyatrik hastaların %45'inde ortaya çıkmıştır. En sık bildirilen aşırı duyarlılıkla ilişkili İİR semptomları ürtiker (%20), kaşıntı (%6,7), eritem (%6,7) ve döküntüdür (%5). Klinik çalışmalarda bir pediyatrik hastada şiddetli bir anafilaktik reaksiyon meydana gelmiştir. Ayrıca, klinik çalışma programından bağımsız olarak, ile tedavi edilen ASMD tip A'lı 16 aylık bir hasta 2 anafilaktik reaksiyon yaşamıştır. Her iki hastada da anti-olipudaz alfa IgE antikorları saptanmıştır. İki yetişkin ve 3 pediyatrik hastadaki İİR semptomları, akut faz reaksiyonunun göstergesi olan laboratuvar parametrelerindeki (örneğin C-reaktif protein, ferritin değeri) değişikliklerle ilişkili bulunmuştur. Transaminaz artışları Klinik çalışmalarda doz yükseltme fazında ile tedavi edilen bazı hastalarda infüzyondan sonraki 24 ila 48 saat içinde geçici transaminaz (ALT veya AST) artışları meydana gelmiştir. Bu artışlar genellikle bir sonraki programlanmış infüzyonla daha önceki infüzyon öncesi transaminaz seviyelerine geri gelmiştir. Genel olarak, ile 52 haftalık tedaviden sonra başlangıca göre ortalama ALT %45,9 ve ortalama AST %40,2 azalmıştır. Yetişkin hastalarda, başlangıç ALT'si yüksek olan 16 hastanın tamamında ALT normal aralıkta ve başlangıç AST'si yüksek olan 12 hastanın 10'unda AST normal aralıkta olmuştur. İmmünojenisite Genel olarak, ile tedavi edilen 40 yetişkin hastadan 16’sı (%40) ve 20 pediyatrik hastadan 13'ünde (%65) tedavi ile ortaya çıkan anti-ilaç antikorları (ADA) gelişmiştir. İlk infüzyonundan serokonversiyona kadar geçen medyan süre yetişkinlerde yaklaşık 33 hafta ve pediyatrik hastalarda 10 hafta olmuştur. ADA pozitif hastaların çoğunluğunda (16 yetişkinden 11'i ve 13 pediyatrik hastanın 8'i) ADA yanıtı düşük çıkmıştır veya ADA negatife dönmüştür. On altı yetişkin ADA pozitif hastadan 4’ü ve 13 pediyatrik ADA pozitif hastadan 5'inde olipudaz alfa aktivitesini inhibe eden Nötralize Edici Antikorlar (NAb) bulunmuştur. Altı hasta tek bir zaman noktasında NAb geliştirmiştir ve 3 hasta aralıklı bir yanıt vermiştir. Bir pediyatrik hastada tedavi ile güçlenen ADA yanıtı görülmüştür. Bir pediyatrik hasta bir anafilaktik reaksiyon yaşamıştır ve pik titresi 1600 olan IgE ADA ve IgG ADA geliştirmiştir. Yetişkin ve pediyatrik popülasyonlarda ADA'nın farmakokinetiği ve etkililiğinde herhangi bir etkisi gözlemlenmemiştir. Tedaviyle ortaya çıkan İİR'leri (aşırı duyarlılık reaksiyonları dahil) olan hastaların yüzdesi, tedaviyle ortaya çıkan ADA geliştirmiş hastalarda, gelişmeyenlere kıyasla daha yüksek (%75,9'a karşı %41,9) bulunmuştur. Pediyatrik popülasyon Pediyatrik hastalarda aşırı duyarlılıkla ilişkili İİR’lerin insidansının yetişkinlere kıyasla daha yüksek olması dışında, pediyatrik ve yetişkin hastalardaki güvenlilik profili benzerdir. Uzun süreli kullanım Genel olarak, uzun süreli kullanımda yetişkin ve pediyatrik hastalarda gözlemlenen advers olayların paterni, tedavinin ilk yılında gözlemlenenlerle tutarlı bulunmuştur.