VEMLİDY 25 MG FİLM KAPLI TABLET, 30 ADET

Olmak üzere hepatit B tedavisinin kesilmesi şiddetli akut hepatit B alevlenmesine neden olabilir. Hepatik fonksiyon, dahil olmak üzere, hepatit B tedavisini kesen hastalarda en az birkaç ay boyunca hem klinik hem de laboratuvar takibi ile yakından izlenmelidir. Eğer uygunsa, Hepatit B tedavisine yeniden başlanması düşünülmelidir. Hepatit B Virüsü (HBV) bulaşması Hastalara cinsel temas veya kanla kontaminasyon aracılığıyla diğer insanlara HBV bulaşma riskini önlemediği bilgisi mutlaka verilmelidir. Uygun önlemlerin alınmasına devam edilmelidir. Dekompanse karaciğer hastalığı olan hastalar Dekompanse karaciğer hastalığı olan ve Child Pugh Turcotte (CPT) skoru > 9 olan (örn. sınıf C) HBV ile enfekte hastalarda güvenliliği ve etkililiğiyle ilgili sınırlı veri bulunmaktadır. Bu hastalarda hepatik veya renal ciddi advers reaksiyon yaşama riski daha yüksek olabilir. Bu nedenle, bu hasta popülasyonunda hepatobiliyer ve renal parametreler yakından izlenmelidir. Hepatitin kötüleşmesi Tedavi sırasındaki alevlenmeler KHB’de spontan kötüleşmeler oldukça yaygındır ve serum alanin aminotransferazda (ALT) geçici artışlarla karakterizedir. Antiviral tedaviye başlanmasından sonra bazı hastalarda serum ALT yükselebilir. Kompanse karaciğer hastalığı olan hastalarda serum ALT'deki bu yükselmeler genellikle serum bilirubin konsantrasyonlarında bir artış veya hepatik dekompansasyon eşlik etmeden olur. Sirozu olan hastalar, hepatit alevlenmesinin ardından hepatik dekompansasyon açısından daha yüksek bir risk altında olabilir ve dolayısıyla tedavi sırasında yakından izlenmelidir. Tedavi kesildikten sonraki alevlenmeler KHB tedavisini kesen hastalarda, genellikle plazma HBV DNA düzeylerinin artışı ile ilişkili olarak akut hepatit kötüleşmesi de rapor edilmiştir. Vakaların çoğunluğu kendi kendini sınırlayıcıdır fakat KHB için tedaviyi kestikten sonra ölümcül sonuçlar da dahil şiddetli alevlenmeler meydana gelebilir. Karaciğer fonksiyonu, KHB tedavisinin kesilmesinden sonra en az 6 ay boyunca tekrar eden aralıklarla klinik ve laboratuvar takibi ile izlenmelidir. Uygunsa, KHB tedavisine yeniden başlanması gerekli görülebilir. İlerlemiş karaciğer hastalığı veya siroz bulunan hastalarda, tedavi sonrası hepatitin kötüleşmesi hepatik dekompansasyona yol açabileceğinden tedavinin kesilmesi önerilmez. Karaciğerdeki alevlenmeler, özellikle dekompanse karaciğer hastalığı olan hastalarda ciddi ve bazen de ölümcüldür. Böbrek bozukluğu Kreatinin klirensi < 30 ml/dak olan hastalar CrCl ≥ 15 ml/dak ve < 30 ml/dak olan hastalarda nde bir kez kullanımı, virolojik olarak baskılanmış HBV ile enfekte hastalarda bir açık etiketli klinik çalışmada başka bir antiviral rejimden tenofovir alafenamide geçişin etkililiği ve güvenliliği ile ilgili 96. hafta verilerine dayanmaktadır. Kronik hemodiyalize giren CrCl < 15ml/dak olan HBV ile enfekte hastalarda etkililiği ve güvenliliğiyle ilgili çok sınırlı veri bulunmaktadır. CrCl < 15 ml/dak olan ve hemodiyalize girmeyen hastalar için kullanımı önerilmez. Nefrotoksisite Tenofovir alafenamid içeren ürünlerle, akut böbrek yetmezliği ve proksimal renal tübülopati dahil olmak üzere, pazarlama sonrası böbrek yetmezliği vakaları bildirilmiştir. Tenofovir alafenamid ile dozlama nedeniyle düşük düzeylerde tenofovire kronik maruziyet sonucu potansiyel nefrotoksisite riski göz ardı edilemez. Tüm hastaların, ile tedaviye başlamadan önce veya tedaviye başlama sırasında böbrek fonksiyonunun değerlendirilmesi ve tedavi sırasında da klinik olarak uygun şekilde izlenmesi önerilir. Böbrek fonksiyonunda klinik olarak anlamlı düşüş görülen veya proksimal renal tübülopati göstergesi oluşan hastalarda, tedavisinin kesilmesi düşünülmelidir. HBV ve Hepatit C veya D virüsü ile koenfekte olan hastalar Hepatit C (HCV) veya D (HDV) virüsü ile koenfekte olmuş hastalarda güvenliliği ve etkililiği ile ilgili herhangi bir veri bulunmamaktadır. Hepatit C (HCV) tedavisi için birlikte kullanım kılavuzu takip edilmelidir. HBV ve İnsan İmmün Yetmezlik Virüsü (HIV) koenfeksiyonu ile tedavi başlatılmadan önce HIV-1 enfeksiyon durumu bilinmeyen HBV ile enfekte olmuş tüm hastalara HIV antikor testi önerilmelidir. HBV ve HIV ile koenfekte hastalarda, hastanın HIV tedavisi için uygun bir rejim aldığından emin olmak amacıyla diğer antiretroviral tıbbi ürünlerle birlikte uygulanmalıdır. Diğer tıbbi ürünlerin birlikte uygulanması, tenofovir alafenamid, tenofovir disoproksil veya adefovir dipivoksil içeren tıbbi ürünlerle birlikte uygulanmamalıdır. Tümü de P-glikoprotein (P-gp) indükleyicisi olan ve tenofovir alafenamid plazma konsantrasyonlarını düşürebilecek bazı antikonvülsanlar (örn. karbamazepin, okskarbazepin, fenobarbital ve fenitoin), antimikobakteriyeller (örn. rifampisin, rifabutin ve rifapentin) veya sarı kantaron ile birlikte uygulanması önerilmez. Güçlü P-gp inhibitörleri (örn. itrakonazol ve ketokonazol) ile birlikte uygulanması tenofovir alafenamid plazma konsantrasyonlarını yükseltebilir. Birlikte uygulama önerilmez. Pediyatrik popülasyon 48 hafta boyunca tenofovir alafenamid alan en az 25 kg ağırlığındaki 6 yaş ve üzeri bazı pediyatrik hastalarda lomber omurga ve tüm vücut kemik mineral yoğunluğunda (KMY ≥%4) azalmalar bildirilmiştir. KMY’deki değişikliklerin, kırık riski dahil olmak üzere büyüyen kemik üzerindeki uzun dönem etkileri net değildir. Tedavi sırasında uygun izlem şekline karar vermek için multidisipliner bir yaklaşım benimsenmesi önerilir. Bilinen etkiye sahip yardımcı maddeler laktoz monohidrat içerir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, toplam laktaz yetmezliği ya da glukoz-galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir.

Olmak üzere hepatit B tedavisinin kesilmesi şiddetli akut hepatit B alevlenmesine neden olabilir. Hepatik fonksiyon, dahil olmak üzere, hepatit B tedavisini kesen hastalarda en az birkaç ay boyunca hem klinik hem de laboratuvar takibi ile yakından izlenmelidir. Eğer uygunsa, Hepatit B tedavisine yeniden başlanması düşünülmelidir. Hepatit B Virüsü (HBV) bulaşması Hastalara cinsel temas veya kanla kontaminasyon aracılığıyla diğer insanlara HBV bulaşma riskini önlemediği bilgisi mutlaka verilmelidir. Uygun önlemlerin alınmasına devam edilmelidir. Dekompanse karaciğer hastalığı olan hastalar Dekompanse karaciğer hastalığı olan ve Child Pugh Turcotte (CPT) skoru > 9 olan (örn. sınıf C) HBV ile enfekte hastalarda güvenliliği ve etkililiğiyle ilgili sınırlı veri bulunmaktadır. Bu hastalarda hepatik veya renal ciddi advers reaksiyon yaşama riski daha yüksek olabilir. Bu nedenle, bu hasta popülasyonunda hepatobiliyer ve renal parametreler yakından izlenmelidir. Hepatitin kötüleşmesi Tedavi sırasındaki alevlenmeler KHB’de spontan kötüleşmeler oldukça yaygındır ve serum alanin aminotransferazda (ALT) geçici artışlarla karakterizedir. Antiviral tedaviye başlanmasından sonra bazı hastalarda serum ALT yükselebilir. Kompanse karaciğer hastalığı olan hastalarda serum ALT'deki bu yükselmeler genellikle serum bilirubin konsantrasyonlarında bir artış veya hepatik dekompansasyon eşlik etmeden olur. Sirozu olan hastalar, hepatit alevlenmesinin ardından hepatik dekompansasyon açısından daha yüksek bir risk altında olabilir ve dolayısıyla tedavi sırasında yakından izlenmelidir. Tedavi kesildikten sonraki alevlenmeler KHB tedavisini kesen hastalarda, genellikle plazma HBV DNA düzeylerinin artışı ile ilişkili olarak akut hepatit kötüleşmesi de rapor edilmiştir. Vakaların çoğunluğu kendi kendini sınırlayıcıdır fakat KHB için tedaviyi kestikten sonra ölümcül sonuçlar da dahil şiddetli alevlenmeler meydana gelebilir. Karaciğer fonksiyonu, KHB tedavisinin kesilmesinden sonra en az 6 ay boyunca tekrar eden aralıklarla klinik ve laboratuvar takibi ile izlenmelidir. Uygunsa, KHB tedavisine yeniden başlanması gerekli görülebilir. İlerlemiş karaciğer hastalığı veya siroz bulunan hastalarda, tedavi sonrası hepatitin kötüleşmesi hepatik dekompansasyona yol açabileceğinden tedavinin kesilmesi önerilmez. Karaciğerdeki alevlenmeler, özellikle dekompanse karaciğer hastalığı olan hastalarda ciddi ve bazen de ölümcüldür. Böbrek bozukluğu Kreatinin klirensi < 30 ml/dak olan hastalar CrCl ≥ 15 ml/dak ve < 30 ml/dak olan hastalarda nde bir kez kullanımı, virolojik olarak baskılanmış HBV ile enfekte hastalarda bir açık etiketli klinik çalışmada başka bir antiviral rejimden tenofovir alafenamide geçişin etkililiği ve güvenliliği ile ilgili 96. hafta verilerine dayanmaktadır. Kronik hemodiyalize giren CrCl < 15ml/dak olan HBV ile enfekte hastalarda etkililiği ve güvenliliğiyle ilgili çok sınırlı veri bulunmaktadır. CrCl < 15 ml/dak olan ve hemodiyalize girmeyen hastalar için kullanımı önerilmez. Nefrotoksisite Tenofovir alafenamid içeren ürünlerle, akut böbrek yetmezliği ve proksimal renal tübülopati dahil olmak üzere, pazarlama sonrası böbrek yetmezliği vakaları bildirilmiştir. Tenofovir alafenamid ile dozlama nedeniyle düşük düzeylerde tenofovire kronik maruziyet sonucu potansiyel nefrotoksisite riski göz ardı edilemez. Tüm hastaların, ile tedaviye başlamadan önce veya tedaviye başlama sırasında böbrek fonksiyonunun değerlendirilmesi ve tedavi sırasında da klinik olarak uygun şekilde izlenmesi önerilir. Böbrek fonksiyonunda klinik olarak anlamlı düşüş görülen veya proksimal renal tübülopati göstergesi oluşan hastalarda, tedavisinin kesilmesi düşünülmelidir. HBV ve Hepatit C veya D virüsü ile koenfekte olan hastalar Hepatit C (HCV) veya D (HDV) virüsü ile koenfekte olmuş hastalarda güvenliliği ve etkililiği ile ilgili herhangi bir veri bulunmamaktadır. Hepatit C (HCV) tedavisi için birlikte kullanım kılavuzu takip edilmelidir. HBV ve İnsan İmmün Yetmezlik Virüsü (HIV) koenfeksiyonu ile tedavi başlatılmadan önce HIV-1 enfeksiyon durumu bilinmeyen HBV ile enfekte olmuş tüm hastalara HIV antikor testi önerilmelidir. HBV ve HIV ile koenfekte hastalarda, hastanın HIV tedavisi için uygun bir rejim aldığından emin olmak amacıyla diğer antiretroviral tıbbi ürünlerle birlikte uygulanmalıdır. Diğer tıbbi ürünlerin birlikte uygulanması, tenofovir alafenamid, tenofovir disoproksil veya adefovir dipivoksil içeren tıbbi ürünlerle birlikte uygulanmamalıdır. Tümü de P-glikoprotein (P-gp) indükleyicisi olan ve tenofovir alafenamid plazma konsantrasyonlarını düşürebilecek bazı antikonvülsanlar (örn. karbamazepin, okskarbazepin, fenobarbital ve fenitoin), antimikobakteriyeller (örn. rifampisin, rifabutin ve rifapentin) veya sarı kantaron ile birlikte uygulanması önerilmez. Güçlü P-gp inhibitörleri (örn. itrakonazol ve ketokonazol) ile birlikte uygulanması tenofovir alafenamid plazma konsantrasyonlarını yükseltebilir. Birlikte uygulama önerilmez. Pediyatrik popülasyon 48 hafta boyunca tenofovir alafenamid alan en az 25 kg ağırlığındaki 6 yaş ve üzeri bazı pediyatrik hastalarda lomber omurga ve tüm vücut kemik mineral yoğunluğunda (KMY ≥%4) azalmalar bildirilmiştir. KMY’deki değişikliklerin, kırık riski dahil olmak üzere büyüyen kemik üzerindeki uzun dönem etkileri net değildir. Tedavi sırasında uygun izlem şekline karar vermek için multidisipliner bir yaklaşım benimsenmesi önerilir. Bilinen etkiye sahip yardımcı maddeler laktoz monohidrat içerir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, toplam laktaz yetmezliği ya da glukoz-galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir.

Haftada en sık bildirilen advers reaksiyonlar baş ağrısı (%12), bulantı (%6) ve yorgunluk (%6) olmuştur. 96. haftadan sonra hastalar 144. haftaya kadar ya baştaki körleştirilmiş tedavilerini almaya devam etmiş ya da açık etiketli tenofovir alafenamid almıştır. Tenofovir alafenamidin güvenlilik profili, Çalışma 108, Çalışma 110 ve kontrollü bir Faz 3 çalışması GS-US-320-4018 (Çalışma 4018) de tenofovir disoproksilden tenofovir alafenamide geçiş yapan virolojik olarak baskılanmış hastalarda benzerdi. Bu çalışmalarda tenofovir disoproksilden geçişi takiben lipid laboratuvar testlerinde değişiklikler gözlenmiştir. Advers reaksiyonların tablo halindeki özeti KHB'li hastalarda tenofovir alafenamid ile aşağıdaki advers reaksiyonlar belirlenmiştir. Advers reaksiyonlar vücut sistem organ sınıfına ve sıklığına göre 96. hafta verilerine göre aşağıda listelenmektedir. Her sıklık grubunda istenmeyen etkiler azalan ciddiyet sıralaması ile sunulmaktadır. Tablo 2 : Tenofovir alafenamid ile saptanan advers reaksiyonların listesi Sistem Organ sınıfı Sıklık Advers reaksiyon Sinir sistemi hastalıkları Çok yaygın Baş ağrısı Yaygın Baş dönmesi Gastrointestinal hastalıklar Yaygın İshal, kusma, bulantı, karın ağrısı, karında şişkinlik, gaz Hepato-bilier hastalıklar Yaygın ALT seviyesinde artış Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın Döküntü, kaşıntı Yaygın değil Anjyoödem, ürtiker Kas-iskelet bozukluklar, bağ doku ve kemik hastalıkları Yaygın Artralji Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıkları Yaygın Yorgunluk 1 Bu advers reaksiyon, tenofovir alafenamid içeren ilaçlar için pazarlama sonrası deneyimlerle tanımlanmıştır. Virolojik olarak baskılanmış HBV ile enfekte hastalarda başka bir antiviral rejimden tenofovir alafenamide geçişin etkililik ve güvenliliğinin değerlendirildiği açık etiketli Faz 2 çalışmada (GS-US-320-4035; “Çalışma 4035”) başlangıçtan 96. haftaya kadar, orta veya şiddetli böbrek bozukluğu olan hastaların (Bölüm A Kohort 1) ve orta veya şiddetli karaciğer bozukluğu olan hastalardaki (Bölüm B) açlık total kolesterol, direkt düşük yoğunluklu lipid (LDL), yüksek yoğunluklu lipid (HDL) ve trigliserid düzeylerinde küçük medyan artışlar gözlenmiştir ve bu durum, Çalışma 108 ve 110’da değişikliklerle tutarlıdır. Bölüm A, Kohort 2’de yer alan, hemodiyalize giren ESRD’li hastaların total kolesterol, LDL ve trigliserid düzeylerinde başlangıçtan 96. haftaya kadar küçük medyan düşüşler gözlenirken, HDL’de küçük medyan artışlar gözlenmiştir. Total kolesterol/HDL oranında başlangıçtan 96. haftaya kadar medyan (Q1, Q3) değişikliği orta veya şiddetli böbrek bozukluğu grubunda 0,1 (-0,4, 0,4), hemodiyalize giren ESRD’li hastalarda -0,4 (-0,8-0,1) ve orta veya şiddetli karaciğer bozukluğu olan hastalarda 0,1 (-0,2, 0,4)’dir. Metabolik parametreler Tedavi sırasında vücut ağırlığı ve kan lipidleri ve glikoz düzeyleri yükselebilir. Özel popülasyonlar Başka bir antiviral rejimden tenofovir alafenamide geçen, orta ila şiddetli böbrek bozukluğu (Cockcroft-Gault yöntemi ile eGFR 15 ila 59 mL/dak; Bölüm A, Kohort 1, N = 78) olan, hemodiyalize giren son evre böbrek hastalığı (ESRD) (eGFR < 15 mL/dak) (Bölüm A, Grup 2, N = 15) olan ve/veya orta ila şiddetli karaciğer bozukluğu (tarama sırasında veya hikayesinde Child-Pugh Sınıfı B veya C grubunda sınıflandırılmış olan; Bölüm B, N = 31) olan virolojik olarak baskılanmış hastalarda Çalışma 4035’de, 96. haftaya kadar tenofovir alafenamide karşı hiçbir ilave advers reaksiyon saptanmamıştır. Pediyatrik popülasyon Tenofovir alafenamidin güvenliliği, GS US (“Çalışma 1092”) adlı randomize, çift kör, plasebo kontrollü klinik çalışmada, 12 ile <18 yaş aralığında ≥35 kg ağırlığında (tenofovir alafenamid grubu N=47, plasebo grubu N=23) ve 6 ile <12 yaş aralığında ≥25 kg ağırlığındaki (tenofovir alafenamid grubu N=12, plasebo grubu N=6) 88 HBV ile enfekte, önceden tedavi almamış ve tedavi deneyimi olan çocuk hastalarda 24. haftaya kadar değerlendirilmiştir. Çift kör fazın ardından hastalar 24. haftada açık etiketli tenofovir alafenamide geçirilmiştir. Pediyatrik hastalarda tenofovir alafenamid güvenlilik profilinin yetişkinlerle benzer olduğu görülmüştür. 48. haftaya kadar tenofovir alafenamid alan en az 25 kg ağırlığındaki 6 yaş ve üzeri bazı pediyatrik hastalarda lomber omurga ve tüm vücut kemik mineral yoğunluğunda (KMY ≥%4) azalmalar bildirilmiştir.