UNAMİTY 2 MG FİLM KAPLI TABLET, 14 ADET

Romatoid artrit, erişkinlerde bir veya birden fazla hastalık modifiye edici anti-romatizmal (DMARD) ilaca yetersiz yanıt veren ya da intoleransı olan orta veya şiddetli aktif romatoid artritte (RA) bir veya daha fazla TNF (tümör nekroz faktörü) blokörü kullanımına yetersiz cevap olması veya intolerans olması durumunda endikedir. Diğer JAK inhibitörleri, biyolojik DMARD’lar, azatioprin ve siklosporin gibi potent immunsüpresiflerle birlikte kullanılması uygun değildir. monoterapi olarak veya metotreksat ile kombinasyon halinde kullanılabilir (farklı kombinasyonlarla ilgili mevcut veriler için.4, 4.5 ve 5.1). Atopik dermatit, diğer sistemik tedavilere (sistemik steroid ve siklosporin) yeterli yanıt alınamayan ya da sistemik tedavilerin kontrendike olduğu orta/şiddetli atopik dermatit tedavisinde endikedir. Diğer JAK inhibitörleri, biyolojik immünomodülatörler veya diğer immunsüpresifler ile birlikte kullanılması uygun değildir. Alopesi areata yetişkin hastalarda şiddetli alopesi areata tedavisinde endikedir. diğer JAK inhibitörleri, biyolojik immünomodülatörler ve siklosporin gibi potent immunsüpresifler ile birlikte kullanılması uygun değildir.

Barisitinib aşağıdaki hasta gruplarında yalnızca uygun başka bir alternatif tedavi yoksa kullanılmalıdır: 65 yaş ve üstü hastalar, Mevcut durumda sigara kullanan veya geçmişte uzun süre sigara kullanmış hastalar, Diğer kardiyovasküler veya malignite risk faktörlerine sahip olan hastalar, Yukarıda listelenenlerin dışında VTE risk faktörlerine sahip olan hastalar Altmış beş yaş ve üzeri hastalarda JAK inhibitörü kullanımı Büyük randomize tofasitinib (bir başka JAK inhibitörü) çalışmasında gözlemlendiği üzere 65 yaş ve üzeri hastalarda MACE, malignite, ciddi enfeksiyon ve tüm nedenlere bağlı mortalite riskinin arttığı düşünüldüğünde, barisitinib bu hastalarda yalnızca uygun tedavi alternatifi bulunmadığında kullanılmalıdır. Enfeksiyonlar Diğer JAK inhibitörlerini kullanan hastalarda ciddi ve bazen ölümcül enfeksiyonlar bildirilmiştir. Barisitinib üst solunum yolu enfeksiyonu gibi enfeksiyonlar bakımından plaseboya kıyasla daha yüksek bir riskle ilişkilidir. Romatoid artrit klinik çalışmalarında, metotreksat ile kombinasyon, barisitinib monoterapisine kıyasla daha yüksek enfeksiyon sıklığıyla sonuçlanmıştır. Aktif, kronik veya rekürren enfeksiyon bulunan hastalarda başlanılmadan önce tedavinin riskleri ve yararları dikkatle ele alınmalıdır. Enfeksiyon geliştiği takdirde, hasta dikkatle izlenmeli ve hastanın standart tedaviye yanıt vermemesi halinde tedavisine geçici olarak ara verilmelidir. Enfeksiyon geçene kadar tedavisine devam edilmemelidir. Yaşlı ve diyabetik popülasyonda enfeksiyon insidansı genel olarak daha yüksek olduğu için yaşlı ve diyabet tanılı hastalar tedavi edilirken dikkatli olunmalıdır. Barisitinib 65 yaş üzeri hastalarda yalnızca uygun tedavi alternatifi bulunmadığında kullanılmalıdır. Tüberküloz Hastalar tedavisine başlamadan önce tüberküloz (TB) taramasından geçmelidir. Aktif TB bulunan hastalara verilmemelidir. Önceden tedavi uygulanmamış latent TB bulunan hastalarda tedavisine başlamadan önce anti-TB tedavisi düşünülmelidir. Hematolojik anormallikler Klinik çalışmalarda mutlak nötrofil sayısı (ANC) <1 x 109 hücre/L, mutlak lenfosit sayısı (ALC) <0,5 x 109 hücre/L ve hemoglobin <8 g/dL bildirilmiştir. Rutin hasta yönetimi sırasında ANC <1 x 109 hücre/L, ALC <0,5 x 109 hücre/L veya hemoglobin <8 g/dL saptanan hastalarda tedaviye başlanmamalı veya tedaviye geçici olarak ara verilmelidir. Lenfositoz riski romatoid artritli yaşlı hastalarda daha yüksektir. Nadir lenfoproliferatif bozukluk vakaları bildirilmiştir. Viral reaktivasyon Klinik çalışmalarda herpes virüsü reaktivasyonu (örn. herpes zoster, herpes simpleks) dahil viral reaktivasyon bildirilmiştir. Romatoid artrit klinik çalışmalarında herpes zoster önceden hem biyolojik hem de sentetik konvansiyonel DMARD tedavisi almış olan 65 yaş ve üzeri hastalarda daha yaygın bildirilmiştir. Bir hastada herpes zoster gelişmesi halinde, epizod geçene kadar tedavisine geçici olarak ara verilmelidir. tedavisine başlanmadan önce klinik kılavuza uygun şekilde viral hepatit taraması yapılmalıdır. Aktif hepatit B veya C enfeksiyonuna ilişkin kanıt bulunan hastalar klinik çalışmalara dahil edilmemiştir. Hepatit C antikoru pozitif ancak hepatit C virüs RNA’sı negatif olan hastaların katılmasına izin verilmiştir. Hepatit B yüzey antikoru ve hepatit B çekirdek antikoru bulunan, hepatit B yüzey antijeni bulunmayan hastaların da katılmasına izin verilmiş ancak bu hastaların hepatit B virüsü (HBV) DNA ekspresyonu bakımından izlenmeleri gerekmiştir. HBV DNA saptandığı takdirde, tedaviye ara vermenin gerekli olup olmadığı konusunda bir karaciğer uzmanına danışılmalıdır. Aşı Barisitinib kullanan hastalarda canlı aşılara yanıtla ilgili veri yoktur. tedavisi sırasında veya tedaviden hemen önce canlı, zayıflatılmış aşılar yapılması tavsiye edilmemektedir. tedavisine başlamadan önce tüm hastaların güncel aşı uygulama rehberi doğrultusunda tüm immünizasyonların tamamlanması önerilir. Lipidler Barisitinib tedavisi alan hastalarda kan lipid parametrelerinde doza bağlı artışlar bildirilmiştir. Düşük yoğunluklu lipoprotein (LDL) kolesterol yükselmeleri, statin tedavisine yanıt olarak tedavi öncesi düzeylere gerilemiştir. tedavisine başladıktan yaklaşık 12 hafta sonra lipid parametreleri değerlendirilmeli ve sonrasında hastalar hiperlipidemiye ilişkin uluslararası klinik kılavuzlar doğrultusunda yönetilmelidir. Hepatik transaminazlarda yükselme Barisitinib ile tedavi edilen hastalarda kan alanin transaminaz (ALT) ve aspartat transaminaz (AST) aktivitesinde doza bağlı artışlar bildirilmiştir. Klinik çalışmalarda ALT ve AST düzeylerinde normal üst sınır (ULN) x ≥5 ve ≥10 artış kaydedilmiştir. Romatoid artrit klinik çalışmalarında; barisitinibin metotreksat ile kombine kullanımı, barisitinib monoterapisi ile karşılaştırıldığında, hepatik transaminaz yükselmelerinin sıklığında artışla sonuçlanmıştır. Rutin hasta yönetimi sırasında ALT veya AST artışı gözlendiği ve ilaçla indüklenen karaciğer hasarından şüphelenildiği takdirde, bu tanı dışlanana kadar tedavisine geçici olarak ara verilmelidir. Malignite İmmünomodülatör tıbbi ürünler lenfomanın da dahil olduğu malignitelere ilişkin riski arttırır. Barisitinibi de içeren JAK inhibitörlerini kullanan hastalarda lenfoma ve diğer maligniteler bildirilmiştir. Ek olarak en az bir kardiyovasküler risk faktörü bulunan 50 yaş ve üzeri romatoid artrit hastalarında tofasitinibin (bir başka JAK inhibitörü) değerlendirildiği büyük randomize aktif kontrollü çalışmada, başta akciğer kanseri, lenfoma ve melanom dışı deri kanseri (NMSC) olmak üzere maligniteler TNF inhibitörlerine kıyasla tofasitinible daha yüksek oranda gözlemlenmiştir. Altmış beş yaş üzeri hastalar, halihazırda veya geçmişte uzun süre sigara kullanan hastalar veya maligniteyle ilgili başka risk faktörleri olan hastalarda (örneğin halihazırda malignite veya malignite öyküsü) barisitinib yalnızca uygun tedavi alternatifi bulunmadığında kullanılmalıdır. Başta deri kanseriyle ilgili risk faktörü bulunanlar olmak üzere tüm hastalarda periyodik deri muayenesi önerilir. Venöz Tromboembolizm Romatoid artrit hastalarında barisitinibin değerlendirildiği retrospektif bir gözlemsel çalışmada, TNF inhibitörleriyle tedavi edilen hastalara kıyasla daha yüksek oranda venöz tromboembolik olay (VTE) gözlemlenmiştir. Ek olarak en az bir kardiyovasküler risk faktörü bulunan 50 yaş ve üzeri romatoid artrit hastalarında tofasitinibin (bir başka JAK inhibitörü) değerlendirildiği büyük randomize aktif kontrollü çalışmada, derin ven trombozu (DVT) ve pulmoner embolizm (PE) dahil VTE oranı TNF inhibitörlerine kıyasla tofasitinible doza bağlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Kardiyovasküler veya malignite risk faktörleri olan hastalarda (ayrıca.4 “Majör advers kardiyovasküler olaylar (MACE)” ve “Malignite”) yalnızca uygun tedavi alternatifi bulunmadığında kullanılmalıdır. Kardiyovasküler veya malignite risk faktörleri dışında bilinen VTE risk faktörleri bulunan hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. Kardiyovasküler veya malignite risk faktörleri dışındaki VTE risk faktörleri arasında daha önce VTE, majör cerrahi, hareketsizlik, kombine hormonal kontraseptif veya hormon replasman tedavisi kullanımı ve kalıtsal koagülasyon bozukluğu yer alır. Hastalar tedavisi sırasında VTE riskindeki değişiklikleri incelemek üzere periyodik olarak tekrar değerlendirilmelidir. VTE bulgu ve semptomlarının izlendiği hastalar hızla değerlendirilmeli ve VTE’den şüphelenilen hastalarda doz veya endikasyondan bağımsız olarak kesilmelidir. Majör advers kardiyovasküler olaylar (MACE) Romatoid artrit hastalarında barisitinibin değerlendirildiği retrospektif bir gözlemsel çalışmada, TNF inhibitörleriyle tedavi edilen hastalara kıyasla daha yüksek oranda MACE gözlemlenmiştir. Ek olarak en az bir kardiyovasküler risk faktörü bulunan 50 yaş ve üzeri romatoid artrit hastalarında tofasitinibin (bir başka JAK inhibitörü) değerlendirildiği büyük randomize aktif kontrollü çalışmada, kardiyovasküler ölüm, ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü (MI) ve ölümcül olmayan inme olarak tanımlanan majör advers kardiyovasküler olayların (MACE) oranı TNF inhibitörlerine kıyasla tofasitinible daha yüksek bulunmuştur. Bu nedenle, 65 yaş üzeri hastalar, halihazırda veya geçmişte uzun süre sigara kullanan hastalar veya aterosklerotik kardiyovasküler hastalık öyküsü ya da başka kardiyovasküler risk faktörleri olan hastalarda barisitinib yalnızca uygun tedavi alternatifi bulunmadığında kullanılmalıdır. Laboratuvar izlemi Tablo 1. Laboratuvar ölçütleri ve izlem kılavuzu Laboratuvar Ölçütü Etki İzlem Kılavuzu Lipid parametreleri Hastalar hiperlipidemiye ilişkin uluslararası klinik kılavuzlar doğrultusunda yönetilmelidir. Tedavi başladıktan 12 hafta sonra ve sonrasında hiperlipidemiye ilişkin uluslararası klinik kılavuzlar doğrultusunda Mutlak Nötrofil Sayısı (ANC) ANC <1 x 109 hücre/L olduğu takdirde tedaviye ara verilmelidir. ANC bu değerin üzerine çıktığında tedaviye yeniden başlanabilir. Tedaviye başlamadan önce ve sonrasında rutin hasta yönetimine göre Mutlak Lenfosit Sayısı (ALC) ALC <0.5 x 109 hücre/L olduğu takdirde tedaviye ara verilmelidir. ALC bu değerin üzerine çıktığında tedaviye yeniden başlanabilir. Hemoglobin (Hb) Hb <8 g/dL olduğu takdirde tedaviye ara verilmelidir. Hb bu değerin üzerine çıktığında tedaviye yeniden başlanabilir. Hepatik transaminazlar İlaçla indüklenen karaciğer hasarından şüphelenilmesi halinde, tedaviye geçici olarak ara verilmelidir. İmmünosüpresif tıbbi ürünler Aditif immünosüpresyon riski dışlanamadığı için, biyolojik DMARD’lar, biyolojik immünomodülatörler veya diğer Janus kinaz (JAK) inhibitörleriyle kombinasyon tavsiye edilmemektedir. Romatoid artritte, barisitinibin metotreksat dışındaki potent immünosüpresif tıbbi ürünlerle (örn. azatiyoprin, takrolimus, siklosporin) birlikte kullanımına ilişkin veriler sınırlıdır ve bu tip kombinasyonlar kullanılırken dikkatli olunmalıdır. Atopik dermatitte ve alopesi areatada, siklosporin veya diğer potent immünosupresanlar ile kombinasyonu araştırılmamıştır ve önerilmemektedir…

İle ortaya çıktığı bildirilen en yaygın advers reaksiyonlar, LDL kolesterol düzeyinde yükselme (%26), üst solunum yolu enfeksiyonları (%16,9), baş ağrısı (%5,2), herpes simplex (%3,2) ve idrar yolu enfeksiyonlarıdır (%2,9). Romatoid artritli hastalarda ciddi pnömoni ve ciddi herpes zoster yaygın olmayan şekilde ortaya çıkmıştır. Advers reaksiyonların tablo halindeki listesi Tablo 2'deki sıklıklar, aksi belirtilmedikçe, romatoid artrit, atopik dermatit ve alopesi areata endikasyonlarındaki klinik araştırmalardan ve/veya pazarlama sonrası elde edilen entegre verilere dayanmaktadır; endikasyonlar arasında sıklıklarda dikkate değer farklılıklar mevcutsa, bunlar tablonun altındaki dipnotlarda sunulmuştur. Tablo 2. Advers Reaksiyonlar Sistem Organ Sınıfı Çok yaygın olmayan Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Üst solunum yolu enfeksiyonları Herpes zosterb Herpes simpleks Gastroenterit İdrar yolu enfeksiyonu Pnömonid Folikülitg Kan ve lenf sistemi hastalıkları Trombositoz > 600 x 109 hücre/La, d Nötropeni < 1 x 109 hücre/La Bağışıklık sistemi hastalıkları Yüzün şişmesi Ürtiker Metabolizma ve beslenme hastalıkları Hiperkolesterolemia Hipertrigliseridemia Sinir sistemi hastalıkları Baş ağrısı Vasküler hastalıklar Derin ven trombozub Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Pulmoner embolif Gastrointestinal hastalıklar Bulantıd Karın ağrısıd Divertikülit Hepato-bilier hastalıklar ALT artışı ≥3 x ULNa, d AST artışı ≥3 x ULNa, Deri ve deri altı doku hastalıkları Döküntü Aknec Araştırmalar Kreatin fosfokinaz düzeyinde >5 x ULN artışa, c Kilo alma a. Laboratuvar izlemi sırasında saptanan değişiklikleri içermektedir. b. Herpes zoster ve derin ven trombozu sıklığı, romatoid artrit klinik çalışmalarına dayanmaktadır. c. Romatoid artrit klinik çalışmalarında, akne ve kreatin fosfokinaz düzeyinde >5 x ULN artış sıklığı yaygın olmayandır. d. Atopik dermatit klinik çalışmalarında, bulantı ve ALT artışı ≥3 x ULN sıklığı yaygın olmayan olmuştur. Alopesi areata klinik çalışmalarında, karın ağrısı sıklığı yaygın olmayandır. Atopik dermatit ve alopesi areata klinik çalışmalarında, pnömoni ve trombositoz > 600 x 109 hücre/L sıklığı yaygın olmayan olmuştur. e. Alopesi areata klinik çalışmalarında, AST ≥3 x ULN sıklığı yaygındır. f. Pulmoner emboli sıklığı, romatoid artrit ve atopik dermatit klinik çalışmalarına dayanmaktadır. g. Alopesi areata klinik çalışmalarında folikülit gözlenmiştir. Genellikle saçların yeniden büyümesi ile ilişkili kafa derisi bölgesinde lokalize olmuştur. Seçili advers reaksiyonların tanımı Gastrointestinal hastalıklar Romatoid artrit klinik çalışmalarında, önceden tedavi almamış hastalarda 52 haftalık süredeki bulantı sıklığının metotreksat ve kombinasyon tedavisinin (%9,3), tek başına metotreksat (%6,2) veya tek başına (%4,4) tedavisinden daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Romatoid artrit (RA), atopik dermatit (AD) ve alopesi areata (AA) klinik çalışmalarından elde edilen entegre verilerde, bulantı en sık olarak tedavinin ilk 2 haftası içinde ortaya çıkmıştır. Karın ağrısı vakaları genellikle hafif, geçici, enfeksiyöz veya enflamatuar gastrointestinal hastalıklarla ilişkili değildir ve tedavinin kesilmesine neden olmamıştır. Enfeksiyonlar RA, AD ve AA klinik çalışmalarından elde edilen entegre verilerde, enfeksiyonların çoğu hafif ila orta şiddette olmuştur. Her iki dozun da dahil edildiği çalışmalarda, enfeksiyonlar 4 mg, 2 mg ve plasebo gruplarında hastaların sırasıyla %31, %25,7 ve %26,7'sinde bildirilmiştir. Romatoid artrit klinik çalışmalarında, metotreksat ile kombinasyon, barisitinib monoterapisine kıyasla enfeksiyon sıklığında artışa neden olmuştur. Herpes zoster sıklığı RA'da yaygın, AD'de çok seyrek ve AA'da yaygın olmayandır. Atopik dermatit klinik çalışmalarında, ile plaseboya kıyasla antibiyotik tedavisi gerektiren az sayıda cilt enfeksiyonu olmuştur. Ciddi enfeksiyon insidansının ve plasebo için benzer olduğu görülmüştür. Uzun süreli maruz kalma sırasında ciddi enfeksiyonların insidansı sabit kalmıştır. Klinik çalışma programında ciddi enfeksiyonlara ilişkin genel insidans oranı 100 hasta yılı için, RA'da 3,2; AD'de 2,1 ve AA'da 0,8 olarak kaydedilmiştir. Romatoid artritli hastalarda ciddi pnömoni ve ciddi herpes zoster yaygın olmayan olarak ortaya çıkmıştır. Hepatik transaminazlarda yükselme 16 haftayı aşan çalışmalarda kan ALT ve AST aktivitesinde doza bağlı artışlar bildirilmiştir. Ortalama ALT/AST'deki yükselmeler zamanla sabit kalmıştır. Çoğu hepatik transaminaz yükselmesi ≥ 3 x ULN vakası asemptomatik ve geçici olmuştur. RA hastalarında ile metotreksat gibi potansiyel hepatotoksik tıbbi ürünlerin kombinasyonu bu yükselmelerin sıklığında artışla sonuçlanmıştır. Lipid düzeylerinde yükselme RA, AD ve AA klinik çalışmalarından elde edilen entegre verilerde, barisitinib tedavisi total kolesterol, LDL kolesterol ve yüksek yoğunluklu lipoprotein (HDL) kolesterol dahil lipid parametrelerinde doza bağlı artışlarla ilişkilendirilmiştir. LDL/HDL oranında değişiklik olmamıştır. Yükselmeler 12. haftada gözlemlenmiş ve sonrasında RA’da uzun dönem uzatma çalışması dahil olmak üzere başlangıca göre daha yüksek değerlerde stabil kalmıştır. AD ve AA'lı hastalarda ortalama toplam ve LDL kolesterol 52 hafta boyunca artmıştır. Romatoid artrit klinik çalışmalarında, barisitinib tedavisi trigliseritlerde doza bağlı artışlarla ilişkilendirilmiştir. Atopik dermatit ve alopesi areata klinik çalışmalarında trigliserit seviyelerinde artış olmamıştır. LDL kolesterol yükselmeleri, statin tedavisine yanıt olarak tedavi öncesi düzeylere gerilemiştir. Kreatin fosfokinaz (CPK) Barisitinib tedavisi, doza bağlı CPK artışları ile ilişkilendirilmiştir. Ortalama CPK 4. haftada yükselmiştir ve daha sonra başlangıçtan daha yüksek bir değerde kalmıştır. Endikasyonlar arasında, çoğu vakada CPK yükselmeleri > 5 x ULN geçici olup, tedaviyi bırakmaya neden olmamıştır. Klinik çalışmalarda, doğrulanmış rabdomiyoliz vakası olmamıştır. Nötropeni Ortalama nötrofil sayısı 4 haftada azalmıştır ve zaman içinde başlangıçtan daha düşük bir değerde sabit kalmıştır. Nötropeni ile ciddi enfeksiyonların ortaya çıkışı arasında net bir ilişki belirlenmemesine rağmen, çalışmalarda ANC <1 x 109 hücre/L olduğunda tedaviye ara verilmiştir. Trombositoz Ortalama platelet sayısındaki doza bağımlı artışlar başlangıca göre daha yüksek değerlerde gözlemlenmiştir ve stabil kalmıştır.