TYKERB 250 MG FİLM KAPLI TABLET, 70 ADET

Veriler, kemoterapi ile kombinasyon halinde verilen, kemoterapi ile kombinasyon halinde verilen trastuzumabdan daha az etkili olduğunu göstermiştir. Kardiyak toksisite Lapatinib, LVEF düşüşleri bildirimleri ile ilişkilendirilmiştir. Lapatinib, semptomatik kalp yetmezliği olan hastalarda henüz değerlendirilmemiştir. Eğer, sol ventrikül fonksiyonunu bozabilecek durumların (potansiyel kardiyotoksik tıbbi ürünlerin bir arada uygulanması dahil) söz konusu olduğu hastalara uygulanacaksa dikkatli olunmalıdır. Hastanın tedavi başlangıcındaki LVEF değerinin normal sınırlar dahilinde olduğundan emin olmak için ile tedavi başlamadan önce tüm hastalarda LVEF dahil kalp fonksiyonu değerlendirmesi gerçekleştirilmelidir. LVEF değerinin kabul edilemez bir düzeye düşmediğinden emin olmak için tedavisi süresince LVEF’in değerlendirmesine devam edilmelidir. Bazı olgularda LVEF düşüşü şiddetli olabilir ve kalp yetmezliğine yol açabilir. Ölümle sonuçlanan vakalar bildirilmiştir fakat ölümlerin nedensellik bağlantısı kesin değildir. Lapatinib klinik geliştirme programına dahil çalışmalarda LVEF düşüşlerini de içeren kardiyak olaylar hastaların yaklaşık %1’inde bildirilmiştir. Semptomatik LVEF düşüşleri, lapatinib alan hastaların yaklaşık %0,3’ünde gözlenmiştir. Diğer yandan pivot çalışmada, lapatinib metastatik hastalıkta trastuzumab ile kombinasyon halinde uygulandığında (%7), tek başına lapatinib kolu karşısında (%2) LVEF düşüşleri dahil kardiyak olayların insidansı daha yüksek olmuştur. Bu çalışmada gözlenen kardiyak olaylar yapı ve şiddet bakımından lapatinib ile önceden gözlenen olaylar ile benzer bulunmuştur. İleri evre solid tümörleri olan gönüllülerde özel bir plasebo kontrollü çapraz geçiş çalışmasında konsantrasyona bağımlı QTc aralığı artışı gösterilmiştir. QTc uzaması ile sonuçlanabilecek rahatsızlıkları (hipokalemi, hipomagnezemi, konjenital uzun QT sendromu dahil) olan, QT uzamasına neden olduğu bilinen diğer tıbbi ürünlerin birlikte uygulandığı veya güçlü CYP3A4 inhibitörlerinin birlikte uygulanması gibi lapatinibe maruziyeti artıran rahatsızlıkları olan hastalara uygulanırsa dikkat gösterilmelidir. Hipokalemi veya hipomagnezemi tedavi öncesinde düzeltilmelidir. tedavisi başlatılmadan önce ve başlatıldıktan bir ila iki hafta sonra QT ölçümü yapılan elektrokardiyogramlar çekilmelidir. Klinik açıdan gerekli olduğunda, örneğin, QT’yi etkileyebilecek ya da lapatinib ile etkileşime girebilecek eşzamanlı tedavinin başlatılmasından sonra da EKG ölçümü düşünülmelidir. İnterstisyel akciğer hastalığı ve pnömoni Lapatinib, interstisyel akciğer hastalığı ve pnömoni dahil pulmoner toksisite bildirimleri ile ilişkilendirilmiştir. Hastalar pulmoner toksisite belirtileri (dispne, öksürük, ateş) açısından izlenmeli ve NCI CTCAE derece 3 veya üzeri semptomlar yaşayan hastalarda tedavi kesilmelidir. Pulmoner toksisite şiddetli olabilir ve solunum yetmezliğine yol açabilir. Ölümle sonuçlanan vakalar bildirilmiştir fakat ölümlerin nedensellik bağlantısı kesin değildir. Hepatotoksisite kullanımı ile hepatotoksisite görülmüştür ve nadir durumlarda ölümcül olabilir. Hepatotoksisite, tedavi başlandıktan sonraki günler ila aylar içinde görülebilir. Tedaviye başlanırken hastalara hepatotoksisite potansiyeli konusunda bilgi verilmelidir. Tedavi başlatılmadan önce ve sonrasında ayda bir ya da klinik durum gerektirdikçe karaciğer fonksiyonu (transaminazlar, bilirubin ve alkalin fosfataz) izlenmelidir. Eğer karaciğer fonksiyonundaki değişiklikler şiddetli ise uygulaması sonlandırılmalıdır ve bu hastalara tekrar tedavi uygulanmamalıdır. DQA1*02:01 ve DRB1*07:01 HLA alellerini taşıyan hastalarda ile ilişkili hepatotoksisite riski daha yüksektir. monoterapisine yönelik büyük, randomize bir klinik çalışmada (n=1194), tedavinin 1. yılında ağır karaciğer hasarının (ALT değeri normalin üst sınırının >5 katı, NCI CTCAE derece 3) kümülatif sıklığı toplamda %2,8 olmuştur. DQA1*02:01 ve DRB1*07:01 alel taşıyıcılarında kümülatif sıklık %10,3 ve bu alelleri taşımayan kişilerde %0,5 bulunmuştur. HLA risk alelleri taşıyıcılığı Beyaz, Asyalı, Afrikalı ve Hispanik popülasyonlarda yaygın (%15-%25), Japon popülasyonlarda ise daha düşüktür (%1). Orta şiddetli veya ağır karaciğer bozukluğu olan hastalara ve ağır böbrek bozukluğu olan hastalara reçete ediliyorsa dikkatli olunmalıdır. İshal tedavisi ile şiddetli ishal dahil ishal bildirilmiştir. Dehidratasyon, böbrek yetmezliği, nötropeni ve/veya elektrolit dengesizlikleri eşlik ettiği takdirde ishal yaşamı tehdit edici potansiyele sahip olabilir ve ölümle sonuçlanan vakalar bildirilmiştir. İshal genellikle tedavisinin başlarında görülür, ishali olan hastaların neredeyse yarısı ishali ilk 6 gün içinde yaşar. Bu durum genellikle 4-5 gün sürer. kaynaklı ishal genellikle düşük derecelidir, NCI CTCAE derece 3 ve 4 ishal hastaların sırasıyla <%10 ve <%1’inde görülür. Tedavi sırasındaki değişikliklerin saptanmasına olanak tanımak ve ishal bakımından riski daha yüksek hastaların belirlenebilmesine yardımcı olmak için tedavinin başlangıcında hastaların bağırsak paterni ve diğer her tür semptom (örn. ateş, kramplı ağrı, bulantı, kusma, sersemlik ve susuzluk) tespit edilmelidir. Hastalara, bağırsak paternlerindeki herhangi bir değişikliği vakit geçirmeden bildirmeleri söylenmelidir. Şiddetli olma potansiyeli bulunan ishal vakalarında nötrofil sayımlarının ve vücut ısısının ölçülmesi düşünülmelidir. Anti-diyare tıbbi ürünleri ile ishalin proaktif kontrolü önemlidir. Ağır ishal vakaları oral veya intravenöz elektrolitlerin ve sıvıların uygulanmasını, florokinolonlar gibi antibiyotiklerin kullanımını (özellikle ishal 24 saatten fazla sürerse, ateş veya derece 3 veya 4 nötropeni varsa) ve tedavisine ara veya son verilmesini gerektirebilir. Ciddi kutanöz reaksiyonlar ile ciddi kutanöz reaksiyonlar bildirilmiştir. Eğer eritema multiforme veya Stevens-Johnson sendromu ya da toksik epidermal nekroliz (örn. sıklıkla kabarcıkların ve mukozal lezyonların eşlik ettiği progresif deri döküntüsü) gibi yaşamı tehdit edici reaksiyonlardan şüphe ediliyorsa, ile tedavi kesilir. CYP3A4 inhibitörleri veya indükleyicileri ile eşzamanlı tedavi Lapatinib maruziyetinde azalma riski nedeniyle CYP3A4 indükleyicileri ile eşzamanlı tedaviden kaçınılmalıdır. Lapatinib maruziyetinde artış riski nedeniyle CYP3A4’ün güçlü inhibitörleri ile eşzamanlı tedaviden kaçınılmalıdır. ile tedavi sırasında greyfurt suyundan kaçınılmalıdır. dar terapötik pencereye sahip olup CYP3A4 ve/veya CYP2C8 substratları olan ve oral uygulanan tıbbi ürünlerle bir arada uygulanmasından kaçınılmalıdır. Lapatinibin çözünürlüğü ve emilimi azalabileceğinden, gastrik pH değerini artırdığı bilinen maddeler ile eşzamanlı tedaviden kaçınılmalıdır. Sodyum içerir. Tablet başına 1 mmol'den (23 mg) daha az sodyum içerir, yani esasında "sodyum içermez".

Tedavi esnasına görülen en yaygın advers reaksiyonlar gastrointestinal vakalar (ishal, bulantı ve kusma gibi) ve döküntü olmuştur. kapesitabin ile kombinasyon halinde verildiğinde palmar-plantar eritrodisestezi (PPE) da görülmüştür. Tek başına kapesitabin ve +kapesitabin tedavi kollarında PPE insidansı benzer bulunmuştur. Kapesitabin ile kombinasyon halinde kullanımında tedavinin sonlandırılmasına sebebiyet veren en yaygın görülen advers reaskiyon ishal olmuştur. Advers olay sıklığı: şeklinde değerlendirilmiştir. İstenmeyen etkiler, her sıklık grubunda azalan ciddiyete göre sunulmaktadır. Aşağıdaki advers reaksiyonlar kullanımı ile ilişkili olarak bildirilmiştir: Bağışıklık sistemi hastalıkları Seyrek: Anafilaksi dahil aşırı duyarlılık reaksiyonları Metabolizma ve beslenme hastalıkları Çok yaygın: Anoreksia Psikiyatrik hastalıkları Çok yaygın: Uykusuzluk Sinir sistemi hastalıkları Yaygın: Baş ağrısı Kardiyak hastalıklar Yaygın: Sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunun azalması Bilinmiyor: Ventriküler aritmiler/Torsades de Pointes, uzamış elektrokardiyogram QT’si* Solunum, göğüs bozuklukları ve mediyastinal hastalıklar Yaygın olmayan: İnterstisyal akciğer hastalığı/pnömoni Bilinmiyor: Pulmoner arteriyel hipertansiyon* Gastrointestinal hastalıklar Çok yaygın: Dehidratasyona yol açabilen diyare, bulantı, kusma, dispepsi, stomatit, kabızlık, karın ağrısı Hepato-bilier hastalıklar Yaygın: Hiperbilirübinemi, hepatoksisite Deri ve deri altı doku hastalıkları Çok yaygın: Deride döküntü (akneform dermatit dahil), kuru deri, palmar-plantar eritrodisestezi Yaygın: Paronişi dahil tırnak bozuklukları, cilt çatlakları Bilinmiyor: Stevens Johnson sendromu (SJS) ve toksik epidermal nekroliz (TEN) dahil ciddi kutanöz reaksiyonlar* Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Çok yaygın: Ekstremitelerde ağrı, sırt ağrısı Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Çok yaygın: Yorgunluk, mukozal inflamasyon * Spontan raporlar ve literatürden advers reaksiyonlar Seçili advers olayların tanımı Azalmış sol ventriküler ejeksiyon fraksiyonu ve QT aralığı uzaması Sol ventriküler ejeksiyon fraksiyonu (LVEF) azalmaları lapatinib kullanan hastaların yaklaşık %1’inde bildirilmiş olup, vakaların %70’inden fazlasında asemptomatiktir. LVEF azalmaları vakaların %70’inden fazlasında düzelmiş veya iyileşmiş olup, bunların yaklaşık %60’ında lapatinib ile tedavi bırakılmış ve yaklaşık %40’ında lapatinib sürdürülmüştür. Semptomatik LVEF azalmaları monoterapi olarak veya diğer anti-kanser tıbbi ürünleri ile kombinasyon halinde lapatinib alan hastaların yaklaşık %0,3’ünde gözlenmiştir. Gözlenen advers reaksiyonlar dispne, kardiyak yetmezlik ve çarpıntıları içermiştir. Bu semptomatik hastaların genelde %58’i iyileşmiştir. LVEF azalmaları kapesitabin ile kombinasyon halinde lapatinib alan hastaların %2,5’inde bildirilirken, bu oran tek başına kapesitabin ile %1’dır. İleri evre solid tümörleri olan hastalarda yürütülen özel bir QT çalışmasında QtcF’de konsantrasyona bağlı bir artış (maksimum ortalama ∆∆QTcF 8,75 msn; %90 GA 4,08; 13,42) gözlenmiştir. İshal İshal kapesitabin ile kombinasyon halinde lapatinib kullanan hastaların yaklaşık %65’inde meydana gelmiştir. Çoğu ishal vakası derece 1 veya 2 olup, lapatinib ile tedavinin bırakılmasıyla sonuçlanmamıştır. İshal proaktif tedaviye iyi yanıt vermiştir. Bununla birlikte diyareye bağlı şiddetli dehidratasyon nedeniyle birkaç akut böbrek yetmezliği vakası bildirilmiştir. Döküntü Döküntü kapesitabin ile kombinasyon halinde lapatinib alan hastaların yaklaşık %28’inde meydana gelmiştir. Döküntü genel olarak düşük dereceli olup, lapatinib ile tedavinin bırakılmasıyla sonuçlanmamıştır. Reçete yazan hekimlerin tedaviden önce ve tedavi sırasında düzenli olarak deri muayenesi yapmaları tavsiye edilmektedir. Deri reaksiyonları yaşayan hastalar güneş ışığından kaçınmaya ve ≥30 Güneş Koruma Faktörlü (SPF) geniş spektrumlu güneş kremleri kullanmaya teşvik edilmelidir. Bir deri reaksiyonu meydana gelirse, düzelme olduktan sonraki bir aya kadar her vizitte tüm vücut muayenesi yapılmalıdır. Yaygın veya inatçı deri reaksiyonları olan hastalar bir dermatoloğa sevk edilmelidir. Hepatotoksisite Lapatinib ile indüklenen hepatotoksisite riski HLA alelleri DQA1*02:01 ve DRB1*07:01 taşıma ile ilişkilendirilmiştir.