TEMOZOLID 250 MG KAPSÜL ,5 KAPSÜL

Fırsatçı enfeksiyonlar ve enfeksiyonların reaktivasyonu ile tedavi sırasında fırsatçı enfeksiyonlar (Pneumocystis jirovecii pnömonisi gibi) ve enfeksiyonların reaktivasyonu (hepatit B virüsü (HBV), sitomegalovirüs (CMV) gibi) gözlenmiştir. Pneumocystis jirovecii pnömonisi Bir pilot çalışmada uzatılmış 42 günlük şemayla eş zamanlı temozolomid ve radyoterapi alan hastaların Pneumocystis jirovecii pnömonisi (PCP) gelişimi yönünden özel bir riske sahip oldukları gösterilmiştir. Bu nedenle, 42 günlük (maksimum 49 günlük) rejimde eş zamanlı temozolomid ve radyoterapi alan bütün hastalara lenfosit sayısı ne olursa olsun PCP için profilaksi uygulanması gerekir. Lenfopeni ortaya çıkarsa, hastalar lenfopeni Evre ≤1’e gerileyinceye kadar profilaksiye devam etmelidir. Temozolomidin, daha uzun süreli bir dozaj rejiminde kullanılması durumunda PCP görülme sıklığı artabilir. Ancak, temozolomid alan tüm hastalar, özellikle de steroid kullanan hastalar, doz rejimine bakılmaksızın PCP açısından yakından izlenmelidir. Özellikle deksametazon veya diğer steroidlerle birlikte temozolomid kullanan hastalarda ölümcül solunum yetmezliği vakaları rapor edilmiştir. HBV Ölümle sonuçlanan bazı vakalarda, hepatit B virüsü (HBV) reaktivasyonuna bağlı hepatit rapor edilmiştir. Pozitif hepatit B serolojisi olan hastalarda (aktif hastalığı olanlar da dahil) tedaviye başlanmadan önce karaciğer hastalığında uzmanlara danışılmalıdır. Tedavi sırasında hastalar izlenmeli ve uygun şekilde tedavi edilmelidir. Herpetik meningoensefalit Pazarlama sonrası vakalarda, eş zamanlı steroid kullanan vakalar dahil, radyoterapi ile birlikte temozolomid alan hastalarda herpetik meningoensefalit (ölümle sonuçlanan vakalar dahil) görülmüştür. Hepatotoksisite Temozolomid ile tedavi edilen hastalarda ölümcül karaciğer yetmezliği dahil olmak üzere karaciğer hasarı bildirilmiştir. Tedaviye başlamadan önce karaciğer fonksiyon testleri yapılmalıdır. Bu testler anormal ise, hekimler temozolomide başlamadan önce ölümcül karaciğer yetmezliği potansiyeli dahil risk/yarar oranını değerlendirmelidir. 42 günlük tedavi kürü alan hastalarda, karaciğer fonksiyon testleri bu kürün ortalarında tekrarlanmalıdır. Tüm hastalarda, her bir tedavi küründen sonra karaciğer fonksiyon testleri yapılmalıdır. Anlamlı karaciğer fonksiyon anormallikleri saptanan hastalarda hekimler tedaviye devam edilmesinin risk/yarar oranını değerlendirmelidir. En son temozolomid tedavisinden birkaç hafta sonra veya daha sonra karaciğer toksisitesi meydana gelebilir. Maligniteler Çok nadir olarak miyeloid lösemi dahil olmak üzere miyelodisplastik sendrom ve sekonder malignite vakaları bildirilmiştir. Antiemetik tedavi Bulantı ve kusma tedavisiyle çok yaygın şekilde görülür. uygulanmadan önce veya uygulandıktan sonra antiemetik tedavi uygulanabilir. Yeni teşhis edilen glioblastoma multiformeli erişkin hastalar için: Eş zamanlı fazın başlangıç dozundan önce anti-emetik profilaksisi önerilir ve monoterapi fazında anti-emetik profilaksisi kuvvetle önerilir. Rekürran veya progresif malign glioması olan hastalar: Önceki tedavi kürlerinde şiddetli (evre 3 veya 4) kusma yaşayan hastalarda antiemetik tedavi gerekebilir. Laboratuvar parametreleri: ile tedavi edilen hastalar uzun süren pansitopeni dahil miyelosupresyon yaşayabilir; bu durum bazı vakalarda ölümle sonuçlanan aplastik anemiye neden olabilir. Bazı vakalarda karbamazepin, fenitoin ve sülfametoksazol/trimetoprim gibi aplastik anemiyle ilişkili tıbbi ürünlere eş zamanlı maruz kalım değerlendirmeyi karmaşıklaştırır. Tedaviden önce aşağıdaki laboratuvar parametreleri karşılanmalıdır: MNS ≥ 1,5 x 109/L ve trombosit sayısı ≥ 100 x 109/L. İlk dozdan 21 gün sonra (22. günde) veya o günden sonraki 48 saat içinde tam kan sayımı yapılmalı ve MNS 1,5 x 109/L’nin üzerine ve trombosit sayısı 100 x 109/L’nin üzerine çıkıncaya kadar haftada bir tam kan sayımı yapılmalıdır. Herhangi bir kürde MNS 1,0 x 109/L’nin altına veya trombosit sayısı 50 x 109/L’nin altına düşerse bir sonraki kürde 1 doz düzeyi azaltılmalıdır. Doz düzeyleri 100 mg/m2, 150 mg/m2 ve 200 mg/m2’dir. Önerilen en düşük doz 100 mg/m2’dir. Pediyatrik kullanım: 3 yaşın altındaki çocuklarda kullanımına ilişkin klinik deneyim yoktur. Daha büyük yaştaki çocuklarda ve ergenlerde deneyim çok sınırlıdır. Yaşlı hastalarda kullanım (70 yaş ve üzeri): Yaşlı hastalarda genç hastalara göre nötropeni ve trombositopeni riski daha fazladır. Bu nedenle, yaşlı hastalarda kullanımında dikkatli olunmalıdır. Erkek hastalar: ile tedavi edilen erkeklerin son dozu aldıktan sonraki 6. aya kadar çocuk sahibi olmamaları ve tedaviden önce spermlerin dondurularak korunması konusunda tavsiye alması önerilir. Diğer: her dozunda 209.50 mg laktoz içerir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapp laktoz yetmezliği ya da glukoz-galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir.

Klinik çalışma deneyimi Klinik çalışmalarda temozolomid ile tedavi edilen hastalarda bildirilen en yaygın advers reaksiyonlar bulantı, kusma, konstipasyon, anoreksi, baş ağrısı, yorgunluk, konvülsiyonlar ve döküntüdür. Hematolojik advers reaksiyonların çoğu yaygın şekilde raporlanmıştır; derece 34 laboratuvar bulgularının sıklığı Tablo 4’den sonra sunulmaktadır. Rekürren ve progresif gliomalı hastalarda bulantı (%43) ve kusma (%36) genellikle derece 1 veya 2’dir (24 saatte kusma episodu) ve kendini sınırlayan tarzdadır veya standart antiemetik tedaviyle kolayca kontrol altına alınabilmiştir. Şiddetli bulantı ve kusma insidansı %4’dür. Advers reaksiyonların tablolaştırılmış listesi Klinik çalışmalarda gözlenen ve temozolomidin pazarlama sonrası kullanımı sırasında bildirilen advers reaksiyonlar Tablo 4’de listelenmektedir. Bu reaksiyonlar Sistem Organ Sınıfı ve sıklığa göre sınıflanmaktadır. Her bir sıklık gruplamasında istenmeyen etkiler azalan ciddiyet sırasıyla sunulmaktadır. Tablo 4. Temozolomid ile tedavi edilen hastalarda bildirilen advers reaksiyonlar Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Yaygın: Enfeksiyonlar, herpes zoster, farenjita, oral kandidiyazis Yaygın olmayan: Fırsatçı enfeksiyon (PCP dahil), sepsis†, herpetik meningoensefalit†,CMV enfeksiyonu, CMV reaktivasyonu, hepatit B virüsü†, herpes simpleks, enfeksiyon reaktivasyonu, yara enfeksiyonu, gastroenteritb (Kist ve polipler de dahil olmak üzere) İyi huylu ve kötü huylu neoplazmalar Yaygın olmayan: Miyelodisplastik sendrom (MDS), sekonder maligniteler (miyeloid lösemi dahil) Kan ve lenf sistemi hastalıkları Yaygın: Febril nötropeni, nötropeni, trombositopeni, lenfopeni, lökopeni, anemi Yaygın olmayan: Uzamış pansitopeni, aplastik anemi†, pansitopeni, peteşi Bağışıklık sistemi hastalıkları Yaygın: Alerjik reaksiyon Yaygın olmayan: Anaflaksi Endokrin hastalıklar Yaygın: Cushingoidc Yaygın olmayan: Diabetes insipidus Metabolizma ve beslenme hastalıkları Çok Yaygın: Anoreksi Yaygın: Hiperglisemi Yaygın olmayan: Hipokalemi, alkali fosfataz artışı Psikiyatrik hastalıklar Yaygın: Ajitasyon, amnezi, depresyon, anksiyete, konfüzyon, insomni Yaygın olmayan: Davranış bozukluğu, emosyonel labilite, halüsinasyonlar, apati Sinir sistemi hastalıkları Çok Yaygın: Konvülsiyonlar, hemiparezi, afazi/disfazi, baş ağrısı Yaygın: Ataksi, denge bozukluğu, bilişsel bozukluk, konsantrasyon bozukluğu, bilinç azalması, baş dönmesi, hipoestezi, hafıza bozukluğu, nörolojik bozukluk, nöropatid, parestezi, somnolans, konuşma bozukluğu, tat duyumunda değişiklik, tremor Yaygın olmayan: Status epileptikus, hemipleji, ekstrapiramidal bozukluk, parosmi, yürümede anormallik, hiperestezi, duyusal bozukluk, anormal koordinasyon Göz hastalıkları Yaygın: Hemianopi, bulanık görme, görme bozukluğue, görme alanı defekti, diplopi, göz ağrısı Yaygın olmayan: Görme keskinliğinde azalma, gözlerde kuruluk Kulak ve iç kulak hastalıkları Yaygın: Sağırlıkf, vertigo, tinnitus, kulak ağrısıg Yaygın olmayan: İşitme bozukluğu, hiperakuzi, otitis media Kardiyak hastalıklar Yaygın olmayan: Palpitasyon Vasküler hastalıklar Yaygın: Hemoraji, pulmoner emboli, derin ven trombozu, hipertansiyon Yaygın olmayan: Serebral hemoraji, yüzde ve boyunda kızarıklık, sıcak basması Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Yaygın: Pnömoni, dispne, sinüzit, bronşit, öksürük, üst solunum yolu enfeksiyonu Yaygın olmayan: Solunum yetmezliği†, interstisyel pnömonit/pnömonit, pulmoner fibroz, nazal konjesyon Gastrointestinal hastalıklar Çok Yaygın: Diyare, konstipasyon, bulantı, kusma Yaygın: Stomatit, abdominal ağrıh, dispepsi, disfaji Yaygın olmayan: Abdominal distansiyon, fekal inkontinans, gastrointestinal bozukluk, hemoroidler, ağız kuruluğu Hepato-bilier hastalıklar Yaygın olmayan: Karaciğer yetmezliği†, karaciğer hasarı, hepatit, kolestaz, hiperbilirübinemi Deri ve deri altı doku hastalıkları Çok Yaygın: Döküntü, alopesi Yaygın: Eritem, cilt kuruluğu, prurit Yaygın olmayan: Toksik epidermal nekroliz, Stevens-Johnson sendromu, anjiyoödem, eritema multiforme, eritroderma, deri soyulması, fotosensitivite reaksiyonu, ürtiker, ekzantem, dermatit, terleme artışı, anormal pigmentasyon Bilinmiyor: Eozinofili ve sistemik semptomların eşlik ettiği ilaç reaksiyonu (DRESS) Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Yaygın: Miyopati, kas güçsüzlüğü, artralji, sırt ağrısı, kasiskelet ağrısı, miyalji Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın: Sık idrara çıkma, üriner inkontinans Yaygın olmayan: Dizüri Üreme sistemi ve meme hastalıkları Yaygın olmayan: Vajinal hemoraji, menoraji, amenore, vajinit, meme ağrısı, impotans Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Çok Yaygın: Yorgunluk Yaygın: Ateş, grip benzeri semptomlar, asteni, kırıklık, ağrı, ödem, periferik ödemi Yaygın olmayan: Durumda ağırlaşma, rigor, yüzde ödem, dil renginde değişiklik, susama, diş hastalığı Araştırmalar Yaygın: Karaciğer enzimlerinde yükselmej, vücut ağırlığında azalma, vücut ağırlığında artma Yaygın olmayan: Gama-glutamiltransferaz artışı Yaralanma, zehirlenme ve prosedüre bağlı komplikasyonlar Yaygın: Radyasyona bağlı hasark a Farenjit, nazofaringeal farenjit ve Streptokokal farenjiti içerir b Gastroenterit ve viral gastroenteriti içerir c Cushingoid ve Cushing sendromunu içerir d Nöropati, periferik nöropati, polinöropati, periferik duyusal nöropati ve periferik motor nöropatiyi içerir e Görme bozukluğu ve göz hastalığını içerir f Sağırlık, çift taraflı sağırlık, sensorinöral sağırlık ve tek taraflı sağırlığı içerir g Kulak ağrısı ve kulak rahatsızlığını içerir h Abdominal ağrı, alt abdominal ağrı, üst abdominal ağrı ve abdominal rahatsızlığı içerir i Periferik ödem ve periferik şişliği içerir j Karaciğer fonksiyon testinde artış, alanin aminotransferaz artışı, aspartat aminotransferaz artışı ve karaciğer enzimlerinde artışı içerir k Radyasyon hasarını ve radyasyona bağlı cilt hasarını içerir † Ölümle sonuçlanan vakaları içerir Yeni teşhis edilen glioblastoma multiformeli hastalar: Laboratuvar sonuçları: Temozolomid dahil çoğu sitotoksik ajan için doz kısıtlayıcı olduğu bilinen miyelosupresyon (nötropeni ve trombositopeni) gözlemlenmiştir. Eş zamanlı ve monoterapi tedavi fazları için laboratuvar anormallikleri ve advers olaylar kombine edildiğinde, nötropenik olaylar dahil evre 3 veya evre 4 nötrofil anormallikleri hastaların % 8’inde gözlenmiştir. Trombositopenik olaylar dahil evre 3 veya evre 4 trombosit anormallikleri temozolomid alan hastaların % 14’ünde gözlenmiştir. Rekürran veya progresif malign gliomalı hastalar: Laboratuvar sonuçları: Evre 3 veya 4 trombositopeni ve nötropeni malign glioma için tedavi edilen hastaların sırasıyla % 19 ve % 17’sinde görülmüştür. Bu durum hastaların sırasıyla % 8 ve % 4’ünde temozolomid tedavisinin kesilmesini ve/veya hospitalizasyonu gerektirmiştir. Miyelosupresyon tahmin edilebilir olup (genellikle ilk birkaç kürde, en düşük noktası 21 ve 28. günler arasında görülmüş), düzelme hızlı ve genellikle 1-2 hafta içinde olmuştur. Kümülatif miyelosupresyona ilişkin kanıtlar gözlenmemiştir. Trombositopeni varlığı kanama riskini arttırabilir ve nötropeni veya lökopeni varlığı enfeksiyon riskini arttırabilir. Cinsiyet: Klinik çalışma deneyiminin popülasyon farmakokinetik analizinde 101 kadın ve 169 erkek hastadaki en düşük mutlak nötrofil sayısı ve 110 kadın ve 174 erkek hastadaki en düşük mutlak trombosit sayısı kaydedilmiştir. Evre 4 nötropeni, (MNS < 500 hücre/mikrolitre), tedavinin 1. küründe kadınlarda % 12, erkeklerde % 5, trombositopeni (< 20,000 hücre/mikrolitre) ise kadınlarda % 9 erkeklerde % 3 olarak saptanmıştır. 400 rekürran gliomalı hastayı içeren veri setinde, tedavinin ilk küründe Evre 4 nötropeni kadınların % 8, erkeklerin % 4’ünde gelişirken, Evre 4 trombositopeni kadınların % 8, erkeklerin ise % 3’ünde gelişmiştir. Yeni glioblastoma multiforme tanısı konmuş 288 hastayı içeren bir çalışmada, tedavinin ilk küründe Evre 4 nötropeni, kadınların % 3’ünde görülürken erkeklerde bu oran % 0’dır. Evre 4 trombositopeni ise kadınların % 1’inde görülürken erkeklerde bu oran % 0’dır. Pediyatrik popülasyon Oral temozolomid nüks eden beyin sapı glioması veya nüks eden yüksek dereceli astrositoması olan pediyatrik hastalarda (3-18 yaş arası) 28 günde bir 5 gün boyunca uygulanan bir rejimde çalışılmıştır. Veriler sınırlı olmakla birlikte, çocuklardaki toleransın erişkinlerdekiler ile aynı olması beklenir. 3 yaşın altındaki çocuklarda temozolomidin güvenliliği belirlenmemiştir.