TELZIR 700 MG FİLM KAPLI TABLET, 60 ADET

Fosamprenavir/ritonavir kombinasyonu ile en sık bildirilen advers reaksiyonlar (tedavi edilen yetişkin gönüllülerin >%5'inde) gastrointestinal reaksiyonlar (bulantı, ishal, karın ağrısı ve kusma) ve baş ağrısıdır. Fosamprenavir/ritonavir kombinasyonu ile ilişkili advers reaksiyonların çoğu hafif ila orta şiddette ve erken başlangıçlı olup, nadiren tedaviyi kısıtlayıcı nitelik göstermiştir. Ciddi deri döküntüleri ve hepatik transaminaz düzeylerinde yükselmeler gibi daha ciddi advers reaksiyonlar da bildirilmiştir. Sıklık sınıflandırması aşağıdaki gibidir: Aşağıda belirtilen advers reaksiyonların sıklık kategorileri klinik çalışmalara ve pazarlama sonrası verilere dayanmaktadır. Aşağıda sıralanan istenmeyen etkilerin büyük çoğunluğu erişkinlerle yapılan üç büyük çaplı klinik çalışmadan elde edilmiştir. Bu çalışmalarda advers reaksiyonlar en az orta şidette (Derece 2 veya üstü) ve hastaların en az %1’inde görülmüştür. Araştırmacılar, bu etkilerin çalışmalarda kullanılan tıbbi ürünlerden kaynaklanabileceğini bildirmiştir. Sinir sistemi hastalıkları Yaygın: Baş ağrısı, oral parestezi, sersemlik hali Kardiyak hastalıkları Yaygın olmayan: Miyokard enfarktüsü Gastrointestinal hastalıkları Çok yaygın: Diyare Yaygın: Bulantı, kusma, abdominal ağrı, yumuşak dışkı Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın: Döküntü (Aşağıdaki “Döküntü/kutanöz reaksiyonlar” başlığına bakınız.) Yaygın olmayan: Anjiyoödem Seyrek: Stevens Johnson sendromu Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın olmayan: Böbrek taşı Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıkları Yaygın: Yorgunluk, halsizlik Araştırmalar Çok yaygın: Kan kolesterol düzeyinde artış Yaygın: Kan trigliseritleri düzeyinde artış, alanin aminotransferaz düzeyinde artış, aspartat aminotransferaz düzeyinde artış, lipaz düzeyinde artış Seçili advers reaksiyonların tanımı Döküntü/kutanöz reaksiyonlar: Tedavi sırasında kaşıntılı veya kaşıntısız eritematöz ya da makülopapular kutanöz erupsiyonlar görülebilir. Deri döküntüsü genellikle fosamprenavir/ritonavir kombinasyonu tedavisinin kesilmesine gerek kalmadan kendiliğinden düzelir. Stevens-Johnson sendromu dahil olmak üzere, şiddetli veya yaşamı tehdit edici döküntüler seyrektir. Şiddetli deri döküntüsü veya sistemik veya mukozal belirtilerin eşlik ettiği hafif ila orta şiddetli deri döküntüsü durumlarında, fosamprenavir+ritonavir tedavisine kesin olarak son verilmelidir. Klinik biyokimya anomalileri: Fosamprenavir+ritonavir kombinasyon tedavisi ile potansiyel olarak ilişkili olan ve hastaların ≥%1’inde bildirilen klinik biyokimya anomalileri (Derece 3 veya 4) şunları içermiştir: artmış ALT (yaygın), artmış AST (yaygın), artmış serum lipaz (yaygın) ve artmış trigliseritler (yaygın). Vücut yağında artış: de dahil olmak üzere, proteaz inhibitörleri kullanan hastalarda vücut yağında artış görülmüştür. Bu olayların mekanizması ve uzun dönem sonuçları henüz bilinmemektedir. Metabolik parametreler: Antiretroviral tedavi sırasında kiloda ve kandaki lipid ile glukoz seviyelerinde artış meydana gelebilir. Rabdomiyoliz: Proteaz inhibitörleri ile, daha spesifik olarak nükleozit analogları ile ilişkili olarak; CPK artışı, miyalji, miyozit ve seyrek olarak rabdomiyoliz bildirilmiştir. İmmün Reaktivasyon Sendromu: Kombinasyon antiretroviral tedavinin (KART) başlatıldığı zamanda şiddetli immün yetmezliği olan HIV ile enfekte hastalarda, asemptomatik veya rezidüel fırsatçı patojenlere karşı enflamatuvar reaksiyon ortaya çıkabilir. İmmün reaktivasyon durumumda otoimmün bozuklukların (Graves hastalığı gibi) ortaya çıktığı da bildirilmiştir, ancak olayın başlangıcına kadar geçen süre daha değişkendir ve bu olaylar tedavinin başlatılmasını takiben aylar sonra görülebilir. Osteonekroz: Özellikle genel olarak bilinen risk faktörleri, ilerlemiş HIV hastalığı veya uzun süreli KART maruziyeti olan hastalarda osteonekroz vakaları bildirilmiştir. Bu durumun sıklığı bilinmemektedir. Pediyatrik/Diğer popülasyonlar Çocuklar ve adolesanlar: Çocuklar ve adolesanlardaki advers reaksiyon profili, 2 ila 18 yaşındaki 158 HIV-1 enfekte gönüllünün geçmişte nükleozit ters transkriptaz inhibitör tedavisi ile birlikte fosamprenavir+ritonavir kombinasyonu ile tedavi edildiği iki çalışmanın (APV29005 Hafta 24 verileri ve APV20003 Hafta 168 verileri) birleştirilmiş güvenlilik verilerine dayanmaktadır (her bir grup için uygulanan doz rejimleri ile ilgili bilgi için.1). Hastaların %79’unda maruziyet, 48 haftalık maruziyetten fazla olmuştur. Genel olarak, bu 158 çocuk ve adölesanda gözlenen güvenlilik profili yetişkin popülasyonda gözlenen ile benzer bulunmuştur. Kusma, pediyatrik hastalarda daha yüksek sıklıkla görülmüştür. Gönüllülerin günde iki kez fosamprenavir/ritonavir aldıkları APV29005 çalışması (%33) ile karşılaştırıldığında, günde bir kez fosamprenavir/ritonavir aldıkları APV20003 çalışmasında (%57) ilaçla ilişkili advers reaksiyonlar daha yaygın olmuştur. Yaşları 4 hafta ile <2 yaş arasında değişen 54 gönüllünün geçmişte nükleozit ters transkriptaz inhibitör tedavisi ile birlikte günde iki kez fosamprenavir/ritonavir ve 5 gönüllünün ritonavir ile veya tek başına sadece tek fosamprenavir dozlarını aldığı APV29005 veya APV20002’in 48 haftalık verilerinin analizinde herhangi bir yeni güvenlilik endişesi tanımlanmamıştır. Hemofilik hastalar: Antiretroviral proteaz inhibitörleri alan hemofilik hastalarda spontan kanamada artış bildirimleri olmuştur.

Düşük doz ritonavir ile kombinasyon halinde, diğer antiretroviral ajanlarla birlikte kullanılmak üzere, İnsan Bağışıklık Yetmezliği Virüsü Tip 1 (HIV-1) ile enfekte erişkinlerin, adolesanların ve 6 yaş ve üzeri çocukların tedavisinde endikedir. Önceden orta derecede antiretroviral tedavi deneyimi olan hastalarda, düşük doz ritonavir ile kombinasyon halindeki lopinavir/ritonavir kadar etkili olduğu gösterilmemiştir. Çocuklarda veya adölesanlarda karşılaştırmalı çalışmalar gerçekleştirilmemiştir. Yoğun tedavi deneyimi olan hastalarda düşük doz ritonavir ile kombinasyon halinde kullanımı yeterli düzeyde çalışılmamıştır. Önceden proteaz inhibitörü (PI) deneyimi olan hastalarda seçiminde viral direnç testi ve tedavi öyküsü esas alınmalıdır.

Fosamprenavir, amprenavir veya ritonavir ya da bu tıbbi ürünlerin yardımcı maddelerinden herhangi birine karşı aşırı duyarlılığı olanlarda kontrendikedir.; sitokrom P450 3A4 (CYP3A4) substratları olan, dar terapötik aralığa sahip tıbbi ürünler (örneğin; alfuzosin, astemizol, amiodaron, bepridil, dihidroergotamin, ergotamin, terfenadin, sisaprid, pimozid, ketiapin, kinidin, oral midazolam (parenteral uygulanan midazolam uyarıları için.5), oral triazolam, pulmoner arteriyal hipertansiyon tedavisi için kullanılan sildenafil (erektil disfonksiyon tedavisinde sildenafil kullanımı için.4 ve)) ile birlikte kullanılmamalıdır. Bir antipsikotik tıbbi ürün olan lurasidon ve fosamprenavir/ritonavirin (FPV/RTV) birlikte kullanımı kontrendikedir. Paritaprevir ve fosamprenavir/ritonavirin (FPV/RTV) birlikte kullanımı, paritaprevir maruziyetinin beklenen artışı ve bu artışın büyüklüğünü değerlendiren klinik veri eksikliğinden dolayı, kontrendikedir. simvastatin veya lovastatin ile bir arada kullanımı, lovastatin ve simvastatin plazma konsantrasyonlarında rabdomiyoliz dahil miyopati riskinin artmasına neden olabilen artış nedeniyle, kontrendikedir. Ritonavirle kombinasyon halinde, CYP2D6 metabolizmasına yüksek derecede bağımlı olan dar terapötik aralığa sahip (örneğin, flekainid ve propafenon) tıbbi ürünler ile birlikte kullanılmamalıdır. Düşük doz ritonavirle kombinasyon halinde rifampisinle birlikte kullanılmamalıdır. Plazma konsantrasyonunun düşmesi ve amprenavirin klinik etkisinin azalması riski nedeniyle, sarı kantaron (St John’s bitkisi) içeren bitkisel ilaçlar ile birlikte kullanılmamalıdır.

Hastaların, tedavisinin ya da mevcut tüm diğer antiretroviral tedavilerin HIV enfeksiyonunu tedavi etmediği ve hala fırsatçı enfeksiyonlar ya da HIV enfeksiyonunun diğer komplikasyonlarının gelişebileceği konusunda uyarılmaları gerekmektedir. Fosamprenavir, bir sülfonamid kısmı içermektedir. Sülfonamid sınıfına mensup tıbbi ürünler ile fosamprenavir arasında çapraz duyarlılık potansiyeli olup olmadığı bilinmemektedir. pivotal çalışmalarında, ritonavir ile birlikte fosamprenavir kullanan ve sülfonamid alerjisi öyküsü olan hastalarda, sülfonamid alerjisi olmayan hastalarla karşılaştırıldığında, döküntü riskinde artışa yönelik bir kanıt bulunmamıştır. Yine de, sülfonamid alerjisi öyküsü olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Günde iki kere 700 mg ile günde iki kere 100 mg’dan daha fazla ritonavir dozlarının birlikte uygulanması klinik olarak değerlendirilmemiştir. Ritonavirin daha yüksek dozlarının kullanımı kombinasyonun güvenlilik profilini değiştirebilir ve bu şekilde kullanımı tavsiye edilmemektedir. Karaciğer bozukluğu: ve ritonavir; hafif dereceli, orta dereceli ya da şiddetli karaciğer bozukluğu olan hastalarda dikkatli ve düşük dozlarda kullanılmalıdır. Kombinasyon antiretroviral tedavisi gören kronik hepatit B veya C hastaları, şiddetli ve ölümcül olabilen hepatik advers reaksiyonlar bakımından artmış risk altındadır. Eş zamanlı olarak hepatit B veya C için antiviral tedavi söz konusuysa, ilgili tıbbi ürünlerin Kısa Ürün Bilgilerine bakılmalıdır. Kronik aktif hepatit dahil olmak üzere, önceden mevcut karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda kombinasyon antiretroviral tedavi sırasında karaciğer fonksiyonu anomalileri daha sıktır ve bu hastalar standart uygulama doğrultusunda izlenmelidir. Bu hastalarda karaciğer hastalığının kötüleştiği yönünde bir bulgu söz konusu olursa tedaviye ara verilmesi veya tedavinin durdurulması düşünülmelidir. Tıbbi ürünler etkileşimler: halofantrin veya sistemik lidokain ile birlikte kullanımı tavsiye edilmemektedir. Erektil disfonksiyon tedavisinde kullanılan PDE5 inhibitörleri: PDE5 inhibitörleri (örneğin; sildenafil, tadalafil, vardenafil) ile eş zamanlı kullanımı önerilmemektedir. düşük doz ritonavir ve bu tıbbi ürünler ile birlikte kullanımı, bu ürünlerin konsantrasyonlarını önemli oranda yükseltebilir ve hipotansiyon, görme değişiklikleri ve priapizm gibi PDE5 inhibitörleri ile ilişkili advers olaylara neden olabilir. Pulmoner arteriyel hipertansiyon tedavisinde kullanılan sildenafil ile birlikte ve düşük doz ritonavir kullanımı kontrendikedir. ve ritonavir ile birlikte uygulandığında rifabutin dozajında en az %75’lik bir azaltım önerilir. Dozun daha da azaltılması gerekebilir. Fosamprenavir, ritonavir ve oral kontraseptifler birlikte uygulandığında hepatik transaminaz yükselmesi riskinde artış ve hormonal seviyelerde değişiklik olabileceğinden, çocuk doğurma potansiyeli olan kadınların hormonal olmayan alternatif doğum kontrol yöntemlerini kullanması önerilmektedir. Östrojen ve/veya progesteronun hormon replasman tedavisi olarak kullanıldığı durumlarda, östrojen ve progesteronun fosamprenavir ve ritonavirin ile birlikte uygulanması ile ilgili veri yoktur. Bu tedavilerin fosamprenavir ve ritonavirle birlikte uygulanmasının etkililiği ve güvenliliği tespit edilmemiştir. Antikonvülsanlar (karbamazepin, fenobarbital) dikkatli kullanılmalıdır. Bu tıbbi ürünler ile birlikte kullanıldığında, amprenavir plazma konsantrasyonundaki düşüş nedeni ile, daha az etkili olabilir. ile birlikte eş zamanlı olarak kullanıldıklarında, immunosüpresan tıbbi ürünlerin (siklosporin, takrolimus, rapamisin) terapötik konsantrasyonlarının takip edilmesi önerilmektedir ile birlikte eş zamanlı olarak kullanıldıklarında, trisiklik antidepresan ilaçların (örneğin, desipramin ve nortriptilin) terapötik konsantrasyonlarının takip edilmesi önerilmektedir Varfarin veya diğer oral antikoagülanlar ile birlikte uygulandıklarında, INR’nin (Uluslararası Normalize Edilmiş Oran) daha yoğun takip edilmesi önerilmektedir. Ritonavir ve flutikazon propiyonat veya CYP3A4 tarafından metabolize edilen diğer glukokortikoidlerle birlikte kullanımı, tedavinin olası yararı Cushing sendromu ve adrenal supresyon da dahil olmak üzere sistemik kortikosteroid etkilerinin riskinden fazla değilse, önerilmemektedir. Fosamprenavir/ritonavirin, CYP3A ile metabolize edilen diğer antineoplastik ajanlar (örneğin; dasatinib, nilotinib, ibrutinib, vinblastin ve everolimus) ile birlikte kullanımı bu tıbbi ürünlerin konsantrasyonlarını ve dolayısıyla genellikle bu ürünlerle ilişkili advers olayların oluşma riskini yükseltebilir. Ayrıntılı bilgi için bu ilaçların ürün bilgilerine bakınız. Hepatit C virüsüne (HCV) doğrudan etkili antiviraller: CYP3A4 yoluyla metabolize edilen ya da CYP3A4'in indükleyicisi/inhibitörü olan hepatit C virüsüne doğrudan etkili antiviral ilaçlar (DAA) fosamprenavir/ritonavir ile birlikte uygulandığında, CYP3A4 enzim etkinliğinin inhibisyonu ya da indüksiyonu nedeniyle, ilaçların plazma konsantrasyonlarında değişme beklenmektedir. Döküntü/Deri reaksiyonları: Hafif ya da orta dereceli döküntüsü olan hastaların çoğu kullanmaya devam edebilir. Uygun antihistaminikler (örneğin, setirizin dihidroklorür) kaşıntıyı azaltabilir ve döküntünün geçme sürecini hızlandırabilir. Stevens-Johnson sendromu da dahil olmak üzere, ciddi ve yaşamı tehdit edici deri reaksiyonları klinik geliştirme programında yer alan kişilerin %1'inden azında bildirilmiştir. Ciddi döküntü durumunda ya da sistemik ya da mukozal semptomların eşlik ettiği orta yoğunlukta döküntü durumunda kullanımı kalıcı olarak bırakılmalıdır. Hemofilik hastalar: Proteaz inhibitörleriyle tedavi edilen A ve B tipi hemofili hastalarında, spontan cilt hematomları ve hemartrozları da dahil olmak üzere, artmış kanamalar hakkında raporlar bulunmaktadır. Bazı hastalarda faktör VIII uygulanmasına gerek duyulmuştur. Bildirilen vakaların yarısından çoğunda proteaz inhibitörleriyle tedaviye devam edilmiş ya da tedavi kesilmişse tekrar başlanmıştır. Etki mekanizması aydınlatılmamış olsa da bir sebep-sonuç ilişkisi olduğu düşünülmüştür. Bu nedenle, hemofili hastalarının kanama artışı olasılığı konusunda bilgilendirilmeleri gerekmektedir. Kilo ve metabolizma ile ilgili parametreler: Antiretroviral tedavi sırasında kiloda ve kandaki lipid ile glukoz seviyelerinde artış meydana gelebilir. Bu tür değişiklikler kısmen hastalığın kontrolü ve yaşam şekli ile bağlantılı olabilir. Kilo artışının herhangi bir özel tedavi ile ilişkili olduğuna dair güçlü bir kanıt olmamasına rağmen, bazı durumlarda tedavinin lipidler üzerinde etkisi olduğu kanıtlanmıştır. Kan yağları ve glukozun izlenmesi mevcut HIV tedavi kılavuzlarında tanımlandığı şekilde yapılır. Lipid bozuklukları klinik olarak uygun şekilde tedavi edilmelidir. Vücut yağında artış: de dahil olmak üzere, proteaz inhibitörleri kullanan hastalarda vücut yağında artış görülmüştür. Bu olayların mekanizması ve uzun dönem sonuçları henüz bilinmemektedir. Bir nedensel ilişkisi henüz belirlenmemiştir. İmmün Reaktivasyon Sendromu: Şiddetli immün yetmezliği olan HIV ile enfekte hastalarda, kombinasyon antiretroviral tedavinin (KART) başlangıcında asemptomatik veya rezidüel fırsatçı patojenlere karşıı yangı (enflamasyon) reaksiyonları meydana gelebilir ve ciddi klinik durumlara veya semptomlarda kötüleşmeye neden olabilir. Tipik olarak böyle reaksiyonlar, KART’nin ilk birkaç haftasında veya ayında gözlenmiştir. Cytomegalovirus retinitis, genel ve/veya fokal mikobakteri enfeksiyonları ve Pneumocystis carinii pnömonisi konu ile ilgili örneklerdir. Herhangi bir enflamasyon belirtisi gecikmeden değerlendirilmeli ve gerektiğinde tedaviye başlanmalıdır. İmmün reaktivasyon durumumda otoimmün bozuklukların (Graves hastalığı gibi) ortaya çıktığı da bildirilmiştir, ancak olayın başlangıcına kadar geçen süre farklılık göstermektedir ve tedavinin başlatılmasını takiben aylar sonra görülebilir. Osteonekroz: Etiyolojinin çok faktörlü olduğu düşünülmekle birlikte (kortikosteroid kullanımı, alkol tüketimi, şiddetli immün sistem baskılanması, yüksek vücut kitle indeksi gibi), özellikle ilerlemiş HIV hastalığı olan ve/veya kombinasyon antiretroviral tedaviye (KART) uzun süreli maruziyetin söz konusu olduğu hastalarda osteonekroz olguları bildirilmiştir. Eklem ağrıları, eklem tutulması ya da hareket güçlüğü deneyimlemeleri durumunda hastalara hastaneye başvurmaları önerilmelidir.

Fosamprenavir/ritonavir kombinasyonu ile en sık bildirilen advers reaksiyonlar (tedavi edilen yetişkin gönüllülerin >%5'inde) gastrointestinal reaksiyonlar (bulantı, ishal, karın ağrısı ve kusma) ve baş ağrısıdır. Fosamprenavir/ritonavir kombinasyonu ile ilişkili advers reaksiyonların çoğu hafif ila orta şiddette ve erken başlangıçlı olup, nadiren tedaviyi kısıtlayıcı nitelik göstermiştir. Ciddi deri döküntüleri ve hepatik transaminaz düzeylerinde yükselmeler gibi daha ciddi advers reaksiyonlar da bildirilmiştir. Sıklık sınıflandırması aşağıdaki gibidir: Aşağıda belirtilen advers reaksiyonların sıklık kategorileri klinik çalışmalara ve pazarlama sonrası verilere dayanmaktadır. Aşağıda sıralanan istenmeyen etkilerin büyük çoğunluğu erişkinlerle yapılan üç büyük çaplı klinik çalışmadan elde edilmiştir. Bu çalışmalarda advers reaksiyonlar en az orta şidette (Derece 2 veya üstü) ve hastaların en az %1’inde görülmüştür. Araştırmacılar, bu etkilerin çalışmalarda kullanılan tıbbi ürünlerden kaynaklanabileceğini bildirmiştir. Sinir sistemi hastalıkları Yaygın: Baş ağrısı, oral parestezi, sersemlik hali Kardiyak hastalıkları Yaygın olmayan: Miyokard enfarktüsü Gastrointestinal hastalıkları Çok yaygın: Diyare Yaygın: Bulantı, kusma, abdominal ağrı, yumuşak dışkı Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın: Döküntü (Aşağıdaki “Döküntü/kutanöz reaksiyonlar” başlığına bakınız.) Yaygın olmayan: Anjiyoödem Seyrek: Stevens Johnson sendromu Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın olmayan: Böbrek taşı Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıkları Yaygın: Yorgunluk, halsizlik Araştırmalar Çok yaygın: Kan kolesterol düzeyinde artış Yaygın: Kan trigliseritleri düzeyinde artış, alanin aminotransferaz düzeyinde artış, aspartat aminotransferaz düzeyinde artış, lipaz düzeyinde artış Seçili advers reaksiyonların tanımı Döküntü/kutanöz reaksiyonlar: Tedavi sırasında kaşıntılı veya kaşıntısız eritematöz ya da makülopapular kutanöz erupsiyonlar görülebilir. Deri döküntüsü genellikle fosamprenavir/ritonavir kombinasyonu tedavisinin kesilmesine gerek kalmadan kendiliğinden düzelir. Stevens-Johnson sendromu dahil olmak üzere, şiddetli veya yaşamı tehdit edici döküntüler seyrektir. Şiddetli deri döküntüsü veya sistemik veya mukozal belirtilerin eşlik ettiği hafif ila orta şiddetli deri döküntüsü durumlarında, fosamprenavir+ritonavir tedavisine kesin olarak son verilmelidir. Klinik biyokimya anomalileri: Fosamprenavir+ritonavir kombinasyon tedavisi ile potansiyel olarak ilişkili olan ve hastaların ≥%1’inde bildirilen klinik biyokimya anomalileri (Derece 3 veya 4) şunları içermiştir: artmış ALT (yaygın), artmış AST (yaygın), artmış serum lipaz (yaygın) ve artmış trigliseritler (yaygın). Vücut yağında artış: de dahil olmak üzere, proteaz inhibitörleri kullanan hastalarda vücut yağında artış görülmüştür. Bu olayların mekanizması ve uzun dönem sonuçları henüz bilinmemektedir. Metabolik parametreler: Antiretroviral tedavi sırasında kiloda ve kandaki lipid ile glukoz seviyelerinde artış meydana gelebilir. Rabdomiyoliz: Proteaz inhibitörleri ile, daha spesifik olarak nükleozit analogları ile ilişkili olarak; CPK artışı, miyalji, miyozit ve seyrek olarak rabdomiyoliz bildirilmiştir. İmmün Reaktivasyon Sendromu: Kombinasyon antiretroviral tedavinin (KART) başlatıldığı zamanda şiddetli immün yetmezliği olan HIV ile enfekte hastalarda, asemptomatik veya rezidüel fırsatçı patojenlere karşı enflamatuvar reaksiyon ortaya çıkabilir. İmmün reaktivasyon durumumda otoimmün bozuklukların (Graves hastalığı gibi) ortaya çıktığı da bildirilmiştir, ancak olayın başlangıcına kadar geçen süre daha değişkendir ve bu olaylar tedavinin başlatılmasını takiben aylar sonra görülebilir. Osteonekroz: Özellikle genel olarak bilinen risk faktörleri, ilerlemiş HIV hastalığı veya uzun süreli KART maruziyeti olan hastalarda osteonekroz vakaları bildirilmiştir. Bu durumun sıklığı bilinmemektedir. Pediyatrik/Diğer popülasyonlar Çocuklar ve adolesanlar: Çocuklar ve adolesanlardaki advers reaksiyon profili, 2 ila 18 yaşındaki 158 HIV-1 enfekte gönüllünün geçmişte nükleozit ters transkriptaz inhibitör tedavisi ile birlikte fosamprenavir+ritonavir kombinasyonu ile tedavi edildiği iki çalışmanın (APV29005 Hafta 24 verileri ve APV20003 Hafta 168 verileri) birleştirilmiş güvenlilik verilerine dayanmaktadır (her bir grup için uygulanan doz rejimleri ile ilgili bilgi için.1). Hastaların %79’unda maruziyet, 48 haftalık maruziyetten fazla olmuştur. Genel olarak, bu 158 çocuk ve adölesanda gözlenen güvenlilik profili yetişkin popülasyonda gözlenen ile benzer bulunmuştur. Kusma, pediyatrik hastalarda daha yüksek sıklıkla görülmüştür. Gönüllülerin günde iki kez fosamprenavir/ritonavir aldıkları APV29005 çalışması (%33) ile karşılaştırıldığında, günde bir kez fosamprenavir/ritonavir aldıkları APV20003 çalışmasında (%57) ilaçla ilişkili advers reaksiyonlar daha yaygın olmuştur. Yaşları 4 hafta ile <2 yaş arasında değişen 54 gönüllünün geçmişte nükleozit ters transkriptaz inhibitör tedavisi ile birlikte günde iki kez fosamprenavir/ritonavir ve 5 gönüllünün ritonavir ile veya tek başına sadece tek fosamprenavir dozlarını aldığı APV29005 veya APV20002’in 48 haftalık verilerinin analizinde herhangi bir yeni güvenlilik endişesi tanımlanmamıştır. Hemofilik hastalar: Antiretroviral proteaz inhibitörleri alan hemofilik hastalarda spontan kanamada artış bildirimleri olmuştur.