TELVIS PLUS 80 MG/12.5 TABLET

Etkin maddelerden veya formüldeki yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık. Diğer sulfonamid türevi maddelere karşı aşırı duyarlılık (hidroklorotiyazid bir sulfonamid türevi olduğundan). Gebelik. Kolestaz ve biliyer obstrüktif hastalıklar. Şiddetli karaciğer yetmezliği. Hafif ila orta derecede karaciğer yetmezliği olan hastalarda telmisartan dozu günde 40 mg’ı aşmamalıdır. Şiddetli böbrek yetmezliği (kreatinin klerensi < 30 mL/dk, anüri). Refrakter hipokalemi, hiperkalsemi. ile aliskiren içeren ilaçların beraber kullanımı, diabetes mellitus veya böbrek yetmezliği olan hastalarda (GFR<60 mL/dak/1,73 m2) kontrendikedir.

Gebelik: Gebelik sırasında anjiyotensin II reseptör blokörleri başlanmamalıdır. Anjiyotensin II reseptör blokörleri ile tedavinin sürdürülmesi zorunlu görülmedikçe, gebe kalmayı planlayan hastalar, gebelikte kullanımı güvenli kabul edilen alternatif bir antihipertansif tedaviye geçirilmelidir. Gebelik fark edilir edilmez anjiyotensin II reseptör blokörleri ile tedavi derhal sonlandırılmalı ve eğer uygunsa alternatif bir tedavi başlatılmalıdır. Karaciğer yetmezliği: Telmisartan büyük oranda safrada atılır. Bu nedenle, kolestazı, biliyer obstrüktif bozuklukları veya şiddetli karaciğer yetmezliği olan hastalara verilmemelidir. Hafif ila orta derecede karaciğer yetmezliği olan hastalarda telmisartan dozu günde 40 mg’ı aşmamalıdır. Bu hastalarda telmisartanın hepatik klerensinin azalmış olabileceği düşünülmelidir. Ayrıca, karaciğer fonksiyonları bozulmuş ya da progresif karaciğer hastalığı olan hastalarda, sıvı ve elektrolit dengesindeki minör değişiklikler hepatik komaya yol açabileceğinden dikkatli kullanılmalıdır. Karaciğer yetmezliği olan hastalarda ile klinik deneyim yoktur. Renovasküler hipertansiyon: Bilateral renal arter stenozu veya tek işlevsel böbreğindeki arterde stenozu olan hastalar reninanjiyotensin-aldosteron sistemini etkileyen ilaçlarla tedavi edildiğinde, şiddetli hipotansiyon ve böbrek yetmezliği riski artar. Renal yetmezlik ve böbrek transplantasyonu: şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda (kreatinin klerensi <30 mL/dk) kullanılmamalıdır. Yeni böbrek transplantasyonu yapılmış hastalarda uygulaması ile ilgili deneyim bulunmamaktadır. Hafif ila orta derecede böbrek yetmezliği olan hastalarda ile deneyim azdır ve bu nedenle serumda potasyum, kreatinin ve ürik asit düzeylerinin periyodik olarak izlenmesi önerilmektedir. Böbrek fonksiyonları bozulmuş hastalarda tiyazid diüretiklerine bağlı azotemi ortaya çıkabilir. Telmisartan, kandan hemofiltrasyon ile uzaklaştırılmamaktadır ve diyaliz edilebilir değildir. Sıvı ve/veya sodyum kaybına uğramış hastalar Yoğun diüretik tedavi, diyette tuzun kısıtlanması, diyare veya kusma sonucunda sıvı ve/veya sodyum kaybına uğramış hastalarda, özellikle ilk dozdan sonra, semptomatik hipotansiyon görülebilir. Bu gibi tablolar, özellikle sıvı ve/veya sodyum kaybı, uygulamasından önce düzeltilmelidir. Hidroklorotiyazid kullanımıyla birlikte, nörolojik semptomların (bulantı, progresif yönelim bozukluğu, apati) eşlik ettiği izole hiponatremi vakaları gözlemlenmiştir. Renin-anjiyotensin-aldosteron sisteminin (RAAS) dual blokajı: Anjiyotensin dönüştürücü enzim (ADE) inhibitörleri, anjiyotensin II reseptör blokörleri ya da aliskirenin birlikte kullanılması durumunda, hipotansiyon, senkop, hiperkalemi riskinin arttığına ve böbrek fonskiyonlarının azaldığına (akut böbrek yetmezliği dahil) dair kanıtlar bulunmaktadır. RAAS’ın dual blokajına yol açtığından, ADE inhibitörleri, anjiyotensin II reseptör blokörleri veya aliskirenin birlikte kullanılması önerilmez. Eğer dual blokaj tedavisi mutlaka gerekli görülüyorsa, bu tedavi sadece uzman gözetimi altında yapılmalı ve renal fonksiyonlar, elektrolitler ve kan basıncı, sık aralıklarla ve yakından izlenmelidir. Diabetik nefropatisi olan hastalarda, ADE-inhibitörleri ve anjiyotensin II reseptör blokörleri birlikte kullanılmamalıdır. Renin-anjiyotensin-aldosteron sisteminin stimüle olduğu diğer durumlar: Vasküler tonusü ve böbrek fonksiyonları asıl olarak renin-anjiyotensin-aldosteron sistemi aktivitesine dayanan hastalarda (örneğin, şiddetli konjestif kalp yetmezliği veya renal arter stenozu dahil, altta yatan bir böbrek hastalığı olanlar), bu sistemi etkileyen ilaçlarla tedavi akut hipotansiyon, hiperazotemi, oligüri veya seyrek olarak akut böbrek yetmezliği ile ilişkilendirilmiştir. Primer aldosteronizm: Primer aldosteronizmi olan hastalar, genellikle, renin-anjiyotensin sisteminin inhibisyonu üzerinden etki gösteren antihipertansif ilaçlara cevap vermeyecektir. Bu nedenle bu hastalarda kullanımı önerilmez. Aort ve mitral kapağı stenozu, obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopati: Diğer vazodilatörlerde olduğu gibi, aort ya da mitral stenozu veya obstrüktif hipertrofik kardiyomiyopatisi olan hastalarda özel dikkat gereklidir. Metabolik ve endokrin etkiler: Tiyazid tedavisi glikoz toleransını bozabilir. İnsülin veya antidiyabetik tedavi ile birlikte telmisartan tedavisi gören diyabetik hastalarda hipoglisemi ortaya çıkabilir. Bu nedenle, bu hastalarda kan glikoz düzeylerinin izlenmesi dikkate alınmalıdır. Diyabetik hastalarda insülin ya da antidiyabetiklerin dozlarında ayarlama yapılması gerekli olabilir. Latent diabetes mellitus, tiyazid tedavisi sırasında belirgin hale gelebilir. Tiyazid diüretikleriyle tedavi ile kolesterol ve trigliserit düzeylerinde artış ilişkili bulunmuştur. Bununla birlikte, içerdiği 12.5 mg doz düzeyinde böyle bir etki bildirilmemiş veya bildirilen etkiler minimal düzeyde olmuştur. Tiyazid tedavisi gören bazı hastalarda hiperürisemi oluşabilir veya frank gut (klinik olarak belirgin gut) hastalığı tetiklenebilir. Elektrolit dengesinde bozulma: Diüretik kullanan tüm hastalarda uygun aralıklarla periyodik olarak serumda elektrolit tayini yapılmalıdır. Hidroklorotiyazid de dahil olmak üzere tiyazid grubu diüretikler, sıvı veya elektrolit dengesinde bozulmalara (hipokalemi, hiponatremi ve hipokloremik alkaloz dahil) neden olabilir. Sıvı ya da elektrolit dengesizliğinin uyarıcı belirtileri, ağız kuruluğu, susama, asteni, letarji, uyuşukluk, huzursuzluk, kaslarda ağrı ya da kramplar, kaslarda bitkinlik hissi, hipotansiyon, oligüri, taşikardi ve bulantı ya da kusma gibi gastrointestinal bozukluklardır. Hipokalemi: Tiyazid grubu diüretiklerin kullanımında hipokalemi gelişebilmekle birlikte, telmisartan ile eş zamanlı tedavi, diüretiklerin indüklediği hipokalemiyi azaltabilir. Karaciğer sirozu olan hastalarda, yoğun diürez uygulanan hastalarda, oral yoldan yeterince elektrolit almayan hastalarda ve kortikosteroidler ya da adrenokortikotropik hormon (ACTH) ile eşzamanlı tedavi gören hastalarda, hipokalemi riski daha yüksektir. Hiperkalemi: Bileşimindeki telmisartanın anjiyotensin II reseptörlerini (AT1) antagonize etmesi nedeni ile hiperkalemiye neden olabilir. Her ne kadar ile klinik olarak belirgin hiperkalemi bildirilmemişse de, hastadaki renal yetmezlik ve/veya kalp yetmezliği ve diabetes mellitus, hiperkalemi gelişimi için risk faktörleri arasındadır. Potasyum tutucu diüretikler, potasyum destek preparatları veya potasyum içeren tuzlar ile birlikte kullanılırken dikkatli olmalıdır. Hipokloremik alkaloz: Klorür eksikliği genellikle hafiftir ve çoğunlukla tedavi gerektirmez. Hiperkalsemi: Tiyazid grubu diüretikler, kalsiyum metabolizmasında bilinen bir bozukluk olmadığı durumlarda, kalsiyumun idrarla atılımını azaltarak serum kalsiyum düzeylerinin hafif ve aralıklı artışına yol açabilir. Belirgin hiperkalsemi, gizli hiperparatiroidizmin belirtisi olabilir. Bu nedenle, paratiroid fonksiyon testleri yapılmadan önce tiyazid tedavisi durdurulmalıdır. Hipomagnezemi: Tiyazidlerin magnezyumun idrarla atılımını arttırdığı gösterilmiştir. Bu durum hipomagnezemi ile sonuçlanabilir. Etnik farklılıklar: Diğer tüm anjiyotensin II reseptör blokörleri ile olduğu gibi, telmisartanın da kan basıncını düşürücü etkisi siyah ırkta diğer ırklara göre daha düşüktür. Bu durum, siyah ırktan hipertansiyonlu hastalarda, düşük renin düzeyi prevalansının daha yüksek olmasından kaynaklanabilir. İskemik kalp hastalığı: Herhangi bir antihipertansif ajan ile olduğu gibi, iskemik kardiyopatisi veya iskemik kardiyovasküler hastalığı olan hastalarda kan basıncının aşırı düşürülmesi, miyokard enfarktüsü veya inme ile sonuçlanabilir. Genel: Alerji ya da bronşiyal astım öyküsü olan ya da olmayan hastalarda hidroklorotiyazide karşı aşırı duyarlılık reaksiyonları ortaya çıkabilir. Ancak bu risk, böyle bir öyküsü olan hastalarda daha yüksektir. Hidroklorotiyazid dahil, tiyazid diüretiklerinin kullanımında, sistemik lupus eritematozusta alevlenme ya da aktivasyon görüldüğü bildirilmiştir. Tiyazid grubu diüretiklerle fotosensitivite reaksiyonları bildirilmiştir. Eğer tedavi sırasında fotosensitivite oluşursa tedavinin durdurulması önerilir. Eğer diüretik tedavisinin yeniden uygulanması mutlaka gerekli ise, maruz kalan alanların güneş ışığından veya yapay UVA ışınlarından korunması önerilir. Koroidal efüzyon, akut miyopi ve akut açı kapanması glokomu Bir sülfonamid türevi olan hidroklorotiyazid, idiyosinkratik bir reaksiyon sonucunda görme alanı hasarıyla birlikte koroidal efüzyon, akut geçici miyopi ve akut açı kapanması glokomuna yol açabilir. Semptomlar arasında, aniden başlayan görme keskinliğinde azalma veya oküler ağrı bulunur. Bu semptomlar, tipik olarak, ilaca başladıktan sonra birkaç saat veya birkaç hafta içinde ortaya çıkar. Tedavi edilmeyen akut açı kapanması glokomu kalıcı görme kaybına yol açabilir. Primer tedavi, mümkün olduğu kadar hızlı bir şekilde hidroklorotiyazid tedavisinin kesilmesidir. Göz içi basıncı kontrol altına alınamazsa derhal tıbbi veya cerrahi tedaviler düşünülmelidir. Akut açı kapanması glokomu gelişmesi için risk faktörleri arasında sülfonamid veya penisilin alerjisi öyküsü olabilir. Melanom dışı cilt kanseri Danimarka Ulusal Kanser Kayıtlarına dayanarak yapılan iki epidemiyolojik çalışmada; artan kümülatif hidroklorotiyazid maruziyeti ile melanom dışı cilt kanseri riskinde artış gözlenmiştir. Hidroklorotiyazidin fotosensitivite yapıcı etkisi melanom dışı cilt kanserinde olası bir mekanizma olarak rol oynayabilir. Hidroklorotiyazid alan hastalar melanom dışı cilt kanseri riski hakkında bilgilendirilmeli ve yeni lezyonlar için ciltlerini düzenli olarak kontrol etmeleri ve şüpheli deri lezyonlarını derhal bildirmeleri önerilmelidir. Hastalara deri kanseri riskini minimum düzeye indirmek üzere güneş ışığı ve UV ışını maruziyetini sınırlandırmaları maruziyet durumunda yeterli koruma uygulamaları gibi olası koruyucu önlemler tavsiye edilmelidir…

En sık bildirilen yan etki baş dönmesidir. Seyrek olarak ciddi anjiyoödem oluşabilir. Telmisartan-hidroklorotiyazid kombinasyonu ya da tek başına telmisartan alan 1471 hastayı kapsayan randomize, kontrollü araştırmalarda, Telmisartan-hidroklorotiyazid ile bildirilen istenmeyen olayların bütünsel insidansı, tek başına telmisartan ile bildirilen olaylarla karşılaştırılabilir bulunmuştur. Advers reaksiyonlar ile doz arasında bağıntı belirlenmemiştir ve advers reaksiyonlar ile hastaların cinsiyeti, yaşı ya da ırkı arasında bir korelasyon bulunmamıştır. Advers reaksiyonların listesi Tüm klinik çalışmalarda bildirilen ve telmisartan+hidroklorotiyazid kullanan grupta plaseboya göre daha sık (p≤0,05) görülen advers reaksiyonlar, aşağıda sistem-organ sınıflamasına göre verilmiştir. Klinik çalışmalarda ortaya çıkmayan ancak etkin maddelerin her birinin tek başına uygulandığı durumlarda görüldüğü bilinen advers reaksiyonlar, tedavisi sırasında da görülebilir. Daha önce ayrı ayrı bileşenlerin biriyle bildirilen advers reaksiyonlar, Telmisartanhidroklorotiyazid ile yapılan klinik çalışmalarda gözlemlenmemiş olsa da bu ürünle yaşanan potansiyel advers reaksiyonlar olabilir. Her sıklık grubunda advers etkiler ciddiyetteki azalmaya göre sıralanmıştır. Tablo 1: Plasebo kontrollü çalışmalar ve pazarlama sonrası deneyimden elde edilen advers reaksiyonların (MedDRA) tablolu listesi MedDRA Sistem Organ Sınıfı Advers Reaksiyonlar Sıklık Telmisartan / Hidroklorotiyazid Telmisartana Hidroklorotiyazid Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Fatal sonuçlar dahil sepsis Seyrek Bronşit Seyrek Farenjit Seyrek Sinüzit Seyrek Üst solunum yolu enfeksiyonu Yaygın olmayan Üriner sistem enfeksiyonu Yaygın olmayan Sistit Yaygın olmayan İyi huylu neoplazmlar, malign ve belirtilmemiş neoplazmlar (kist ve polip dahil) Melanom dışı cilt kanseri (Bazal hücreli karsinom ve Skuamöz hücreli karsinom) Bilinmiyor Kan ve lenf sistemi hastalıkları Anemi Yaygın olmayan Eozinofili Seyrek Trombositopeni Seyrek Trombositopenik purpura Seyrek Aplastik anemi Bilinmiyor Hemolitik anemi Çok seyrek Kemik iliği yetmezliği Çok seyrek Lökopeni Çok seyrek Agranülositoz Çok seyrek Bağışıklık sistemi hastalıkları Anafilaktik reaksiyonlar Seyrek Hipersensitivite Seyrek Çok seyrek Metabolizma ve beslenme hastalıkları Hipokalemi Yaygın olmayan Çok yaygın Hiperürisemi Seyrek Yaygın Hiponatremi Seyrek Yaygın Hiperkalemi Yaygın olmayan Hipoglisemi (diyabetik hastalarda) Seyrek Hipomagnezemi Yaygın Hiperkalsemi Seyrek Hipokloremik alkaloz Çok seyrek İştah azalması Yaygın Hiperlipidemi Çok yaygın Hiperglisemi Seyrek Diabetes mellitusun yetersiz kontrolu Seyrek Psikiyatrik hastalıklar Anksiyete Yaygın olmayan Seyrek Depresyon İnsomnia Seyrek Yaygın olmayan Uyku bozuklukları Seyrek Sinir sistemi hastalıkları Baş dönmesi Yaygın Seyrek Senkop Yaygın olmayan Parestezi Yaygın olmayan Somnolans Seyrek Baş ağrısı Seyrek Göz hastalıkları Görme bozuklukları Seyrek Bulanık görme Seyrek Akut açı kapanması glokomu Bilinmiyor Koroidal efüzyon Bilinmiyor Kulak ve iç kulak hastalıkları Vertigo Yaygın olmayan Kardiyak hastalıklar Taşikardi Yaygın olmayan Seyrek Aritmiler Yaygın olmayan Seyrek Bradikardi Yaygın olmayan Vasküler hastalıklar Hipotansiyon Yaygın olmayan Ortostatik hipotansiyon Yaygın olmayan Yaygın Nekrotizan vaskülit Çok seyrek Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Dispne Yaygın olmayan Respiratuvar distres Seyrek Çok seyrek Pnömoni Seyrek Çok seyrek Pulmoner ödem Seyrek Çok seyrek Öksürük Yaygın olmayan İnterstisyel akciğer hastalığı Çok seyrek Akut solunum sıkıntısı sendromu (ARDS) Çok seyrek Gastrointestinal hastalıklar Diyare Yaygın olmayan Yaygın Ağız kuruluğu Yaygın olmayan Seyrek Flatulens Yaygın olmayan Abdominal ağrı Seyrek Yaygın olmayan Konstipasyon Seyrek Dispepsi Seyrek Yaygın olmayan Kusma Gastrit Seyrek Abdominal rahatsızlık Seyrek Bulantı Yaygın Pankreatit Çok seyrek Hepato-bilier hastalıklar Hepatik fonksiyonlarda anormallik/karaciğ er bozukluğu Seyrek Sarılık Seyrek Kolestaz Seyrek Deri ve deri altı doku hastalıkları Anjiyoödem (fatal sonuçlar dahil) Seyrek Eritem Seyrek Pruritis Seyrek Yaygın olmayan Döküntü Hiperhidroz Seyrek Yaygın olmayan Ürtiker Seyrek Yaygın Egzema Seyrek İlaç erupsiyonu Seyrek Toksik deri erupsiyonu Seyrek Lupus benzeri sendrom Çok seyrek Fotosensitivite reaksiyonları Seyrek Toksik epidermal nekroliz Çok seyrek Eritema multiform Bilinmiyor Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Sırt ağrısı Yaygın olmayan Kas spazmları (bacaklarda kramp) Yaygın olmayan Bilinmiyor Miyalji Yaygın olmayan Artralji Seyrek Ekstremitede ağrı (bacak ağrısı) Seyrek Tendon ağrısı (tendinit benzeri semptomlar) Seyrek Sistemik lupus eritematozus Seyrek Çok seyrek Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Renal bozukluk Yaygın olmayan Bilinmiyor Akut renal yetmezlik Yaygın olmayan Glikozüri Seyrek Üreme sistemi ve meme hastalıkları Erektil disfonksiyon Yaygın olmayan Yaygın Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Göğüs ağrısı Yaygın olmayan İnfluenza benzeri hastalık Seyrek Ağrı Seyrek Asteni (zayıflık) Yaygın olmayan Bilinmiyor Pireksi Bilinmiyor Araştırmalar Kan ürik asit düzeyinde yükselme Yaygın olmayan Seyrek Kan kreatinin düzeyinde yükselme Seyrek Yaygın olmayan Kan kreatin fosfokinaz düzeyinde yükselme Seyrek Karaciğer enzimlerinde yükselme Seyrek Hemoglobin düzeyinde azalma Seyrek 1 Pazarlama sonrası deneyime göre 2 Ek bilgiler için aşağıdaki alt bölümlere bakınız a Advers reaksiyonlar plasebo ve telmisartan ile tedavi edilen hastalarda benzer sıklıklarda meydana gelmiştir. Plasebo kontrollü çalışmalarda telmisartan ile bildirilen advers reaksiyonların genel insidansı (%41,4) plasebo (%43,9) ile genellikle karşılaştırılabilirdir. Yukarıda listelenen advers reaksiyonlar, hipertansiyon için telmisartan ile tedavi edilen hastalar ya da kardiyovasküler olaylar için yüksek risk altındaki 50 yaş ve üzeri hastalardaki tüm klinik çalışmalardan toplanmıştır. Seçilen yan etkilerin tanımı Hepatik fonksiyonlarda anormallik / karaciğer bozukluğu: Telmisartanla elde edilen pazarlama sonrası deneyimlerde, hepatik fonksiyonlarda anormallik/karaciğer bozukluğu, çoğunlukla Japon hastalarda görülmüştür. Japon hastalarda bu advers reaksiyonların görülme olasılığı daha yüksektir. Sepsis: PRoFESS çalışmasında, telmisartan kullanımı ile sepsis insidansında, plaseboya göre, artış gözlenmiştir. Bu durum tesadüfi olabilir veya henüz bilinmeyen bir mekanizmaya bağlı oluşabilir. İnterstisyel akciğer hastalığı: Pazarlama sonrası deneyimlerde, telmisartan kullanan hastalarda interstisyel akciğer hastalığı vakaları bildirilmiş ve bu vakalar zamansal olarak telmisartan alımı ile ilişkili bulunmuştur. Bununla birlikte bir nedensellik ilişkisi belirlenmemiştir. Melanom dışı cilt kanseri: Epidemiyolojik çalışmalardan elde edilen mevcut verilere dayanarak, hidroklorotiyazid ve melanom dışı cilt kanseri arasında kümülatif doza bağımlı ilişki gözlenmiştir (ayrıca.4 ve 5.1). Bağırsak anjiyoödemi: Anjiyotensin II reseptör blokörlerinin kullanımından sonra bağırsak anjiyoödemi vakaları bildirilmiştir.