STRIBILD 150MG/150MG/200MG/245MG FILM KAPLI TABLET, 30 ADET

Daha önce antiretroviral tedavi almamış veya içeriğinde bulunan üç antiretroviral ajana dirençle ilişkili bilinen mutasyonları olmayan 18 yaş ve üzeri yetişkinlerde insan immün yetmezlik virüsü-1 (HIV-1) enfeksiyonunun tedavisi için endikedir. İçeriğinde bulunan üç antiretroviral ajana dirençle ilişkili bilinen mutasyonları olmayan, HIV-1 ile enfekte ve tenofovir disoproksil içermeyen diğer rejimlerin kullanımını engelleyen toksisite öyküsü bulunan, 12-18 yaş arası ve en az 35 kg ağırlığında olan adölesanlarda HIV-1 enfeksiyonunun tedavisi için de endikedir.

Etkin maddelere veya listelenen yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık. Daha önce tenofovir disoproksil tedavisini renal toksisite nedeniyle bırakan hastalar (tedavi kesildikten sonra etkiler geri dönmüş olsun veya olmasın). Klerens için CYP3A'ya yüksek düzeyde bağımlı olan ve yüksek plazma konsantrasyonlarının ciddi veya yaşamı tehdit eden advers reaksiyon riski ile ilişkilendirilen tıbbi ürünlerle birlikte uygulama kontraendikedir. Bu nedenle, bunlarla sınırlı olmamakla birlikte aşağıdakileri kapsayan tıbbi ürünlerle birlikte uygulanmamalıdır : alfa 1-adrenoreseptör antagonistleri: alfuzosin antiaritmikler: amiodaron, kinidin ergot türevleri: dihidroergotamin, ergometrin, ergotamin gastrointestinal motilite ajanları: sisaprid HMG Co-A redüktaz inhibitörleri: lovastatin, simvastatin nöroleptikler/antipsikotikler: lurasidon, pimozid PDE-5 inhibitörleri: Pulmoner arteriyel hipertansiyonun tedavisi için sildenafil ve tadalafil sakinleştirici/uyutucular: oral uygulanan midazolam, triazolam Virolojik yanıtın kaybedilmesi potansiyeli ve karşı olası direnç riski nedeniyle güçlü etkili CYP3A indükleyicileri olan tıbbi ürünlerle birlikte uygulama kontraendikedir. Bu nedenle, bunlarla sınırlı olmamakla birlikte aşağıdakileri kapsayan tıbbi ürünlerle birlikte uygulanmamalıdır : antikonvülsanlar: karbamazepin, fenobarbital, fenitoin antimikrobakteriyeller: rifampisin bitkisel ürünler: Sarı kantaron (Hypericum perforatum) Dabigatran eteksilat’ın, bir P-glikoprotein (P-gp) substratı ile birlikte uygulanması kontrendikedir.

Antiretroviral tedavilerle yapılan etkin viral supresyonun cinsel temasla bulaşma riskini önemli ölçüde azalttığı kanıtlanmış olmasına rağmen, rezidüel bir risk gözardı edilemez. HIV’in bulaşmasını önlemek için ulusal kılavuzlara uygun önlemler alınmaya devam edilmelidir. Yetişkinlerde böbrek ve kemik üzerindeki etkileri Böbrek fonksiyonu üzerindeki etkileri Emtrisitabin ve tenofovir, esasen glomerüler filtrasyon ve aktif tübüler sekresyonun bileşimiyle böbreklerden atılır. Tenofovir disoproksil kullanımında böbrek yetmezliği, böbrek yetmezliği, kreatininde yükselme, hipofosfatemi ve proksimal tübülopati (Fanconi sendromu dahil) rapor edilmiştir. Tenofovir disoproksil ile kobisistatın birlikte uygulanmasının, kobisistat olmadan tenofovir disoproksil içeren rejimlere kıyasla daha yüksek renal advers reaksiyon riskiyle ilişkili olup olmadığını belirlemek için şu anda veriler yetersizdir. Daha önce tenofovir disoproksil tedavisini renal toksisite nedeniyle bırakan hastalar, tedavi kesildikten sonra etkiler geri dönmüş olsun veya olmasın ile tedavi edilmemelidir. Böbrek fonksiyonlarını izleme ile tedaviye başlamadan önce Tüm hastalarda kreatinin klerensi hesaplanmalı ve idrar glukozu ve idrar proteini tayin edilmelidir. Kreatinin klerensi < 70 mL/dak. olan hastalarda başlanmamalıdır. Bir hasta için mevcut tedavi seçenekleri incelendikten sonra tercih edilen tedavi olduğu kabul edilmedikçe, kreatinin klerensi < 90 mL/dak olan hastalarda tedavisine başlanmaması önerilir. ile tedavi sırasında tedavisinin ilk yılında dört haftada bir ve ardından üç ayda bir kreatinin klerensi, serum fosfat, idrar glukozu ve idrar proteini izlenmesi önerilmektedir. Böbrek yetmezliği açısından risk altında olan hastalarda, böbrek fonksiyonunun daha sık izlenmesi gerekmektedir. Kobisistat kreatininin tübüler sekresyonunu inhibe eder ve serum kreatininde hafif artışlara ve kreatinin klerensinde hafif düşüşlere neden olabilir. Serum kreatininde başlangıca göre 0,3 mg/dL (26,5 mc mol/dL) doğrulanmış artış görülen hastalar renal güvenlilik açısından yakından izlenmelidir. Diğer ilaçlarla eş zamanlı kullanıım başlığı altına da bakınız. Böbrek fonksiyonlarının yönetimi alan herhangi bir hastada serum fosfat düzeyi < 1,5 mg/dL (0,48 mmol/L) olursa veya kreatinin klerensi < 70 mL/dak.’ya düşerse kan şekeri, kandaki potasyum ve idrardaki glukoz konsantrasyonlarının ölçümü dahil böbrek fonksiyonu bir hafta içinde yeniden değerlendirilmelidir. Bir hasta için bu kombinasyonun potansiyel faydasının tedaviye devam etmenin olası risklerine ağır basacağı kabul edilmedikçe, tedavi alırken kreatinin klerensi < 70 mL/dak. düzeyine düşen hastalarda tedavisinin kesilmesi önerilir. Böbrek fonksiyonlarında progresif azalma olduğunda başka bir neden bulunamaması durumunda da tedavisine ara verilmesi düşünülmelidir. Kreatinin klerensinin < 50 mL/dak. değerine düştüğü veya serum fosfat değerinin < 1 mg/dL (0,32 mmol/L) düzeyine düştüğü doğrulanmış hastalarda (bu sabit dozlu kombinasyon tabletiyle gereken doz aralığı düzeltmeleri yapılamayacağından) kesilmelidir. Kemik etkileri Persistan veya kötüleşen kemik ağrısı olarak ortaya çıkabilen ve nadiren kırıklara neden olabilen osteomalazi gibi kemik anormallikleri, tenofovir disoproksilin indüklediği proksimal renal tübülopati ile ilişkili olabilir. Faz 3 çalışması GS-US-236-0103’te, grubunda (n = 54) kemik mineral yoğunluğunda (KMY) başlangıçtan 48. Haftaya kadar ortalama yüzde düşüşleri, lumbar omurgada (sırasıyla -% 1,43 ve -% 3,68) ve kalçada (sırasıyla -% 2,83 ve -% 3,77) ritonavir takviyeli atazanavir (ATV/r) artı emtrisitabin/tenofovir disoproksil (FTC/tenofovir disoproksil) grubuyla (n = 66) karşılaştırılabilir niteliktedir. GS-US-236-0102 ve GS-US-236-0103 Faz 3 çalışmalarında, grubunda 27 gönüllüde (% 3,9); efavirenz/emtrisitabin/tenofovir disoproksil (EFV/FTC/tenofovir disoproksil) grubunda 8 gönüllüde (% 2,3) ve ATV/r+FTC/tenofovir disoproksil grubunda 19 gönüllüde (% 5,4) kemik kırıkları meydana gelmiştir. HIV veya HBV ile enfekte hastalarda tenofovir disoproksil fumarat ile 144 haftaya kadar süren randomize kontrollü klinik çalışmalarda, kemik mineral yoğunluğunda (KMY) azalmalar gözlemlenmiştir. KMY’deki bu düşüşler genellikle tedavinin kesilmesinden sonra iyileşmiştir. Başka çalışmalarda (prospektif ve kesitsel) KMY'deki en bariz azalmalar takviyeli proteaz inhibitörü içeren rejimin parçası olarak tenofovir disoproksil ile tedavi edilen hastalarda görülmüştür. Genel olarak, tenofovir disoproksil ile ilişkili kemik anormallikleri ve tenofovir disoproksilin kemik sağlığı ile kırık riski üzerindeki etkisine ilişkin uzun dönem verilerin sınırlı olması dikkate alındığında, osteoporozlu veya kemik kırığı geçmişi olan hastalar için alternatif tedavi rejimleri düşünülmelidir. Kemik anormalliklerinden şüpheleniliyorsa veya kemik anormallikleri saptandığı takdirde, uygun konsültasyon yapılmalıdır. Pediyatrik popülasyonda böbrekler ve kemikler üzerindeki etkileri Tenofovir disoproksilin kemikler ve renal toksisite üzerindeki uzun dönem etkileriyle ilgili belirsizlikler vardır. Ayrıca, renal toksisitenin geri dönüşümlü olacağının kesin olarak belirlenmesi mümkün değildir. Bu nedenle, tedavinin yarar/risk dengesinin olgu bazında uygun şekilde tartılması, tedavi sırasında uygun izleme karar verilmesi (tedavinin kesilmesi kararı dahil) ve takviye ihtiyacının değerlendirilmesi için multidisipliner bir yaklaşım önerilir. Böbrekler üzerindeki etkileri Tenofovir disoproksil ile ilgili bir klinik çalışmada (GS-US-104-0352) 2 ila 12 yaş aralığında, HIV-1 ile enfekte pediyatrik hastalarda proksimal renal tübülopati ile uyumlu renal advers reaksiyonlar bildirilmiştir. Renal izlem Tedaviye başlamadan önce böbrek fonksiyonu (kreatinin klerensi, idrarda glikoz ve idrarda protein) değerlendirilmeli ve HIV-1 ile enfekte yetişkinlerde olduğu gibi, tedavi sırasında kreatinin klerensi, serum fosfat, idrarda glikoz ve idrarda protein izlenmelidir. Renal yönetim alan pediyatrik bir hastada serum fosfat değerinin <0,96 mmol/L (3 mg/dL) olduğu doğrulandığı takdirde kan glikoz düzeyi, kan potasyum değeri ve idrarda glikoz konsantrasyonu ölçümlerini içerecek şekilde böbrek fonksiyonu bir hafta içinde yeniden değerlendirilmelidir Böbrek anormalliklerinden şüpheleniliyorsa veya böbrek anormallikleri saptandığı takdirde, tedaviye ara vermenin değerlendirilmesi için bir nefrolog ile konsültasyon yapılmalıdır. Böbrek fonksiyonunda progresif gerileme olması durumunda, başka bir neden tanımlanamadığı takdirde de ile tedaviye ara verilmesi düşünülmelidir. Yetişkinlerde olduğu gibi, serum kreatinin değerinde başlangıca göre 26,5 μmol/L’den (0,3 mg/dL) daha fazla bir artışın doğrulandığı adölesanlar böbrek güvenliği açısından yakından izlenmelidir. Birlikte uygulama ve renal toksisite riski Yetişkinler için geçerli olan önerilerin aynısı geçerlidir. Böbrek yetmezliği Böbrek yetmezliği olan pediyatrik hastalarda kullanımı önerilmez. Böbrek yetmezliği olan pediyatrik hastalarda başlatılmamalı ve tedavisi sırasında böbrek yetmezliği gelişen pediyatrik hastalarda tedavi kesilmelidir. Kemikler üzerindeki etkileri Tenofovir disoproksil KMY’de bir azalmaya neden olabilir. KMY’de tenofovir disoproksil ile ilişkili olarak meydana gelen değişikliklerin uzun dönem kemik sağlığı ve gelecekteki kırık riski üzerindeki etkileri belirsizdir. HIV-1 ile enfekte ve daha önce tedavi almamış 12 yaşından 18 yaşına kadar olan hastaların (N=50) yer aldığı bir klinik çalışmada, ile tedaviyi takiben ortalama KMY Zskorlarında küçük azalmalar gözlenmiştir. Pediyatrik hastalarda kemik anormallikleri saptandığı takdirde veya kemik anormalliklerinden şüpheleniliyorsa, bir endokrinolog ve/veya nefrolog ile konsültasyon yapılmalıdır. HIV ve hepatit B veya C virüsü koenfeksiyonu olan hastalar Antiretroviral tedavi alan kronik hepatit B veya C hastaları, şiddetli ve potansiyel olarak ölümcül hepatik advers reaksiyonlar açısından yüksek risk altındadır. Hekimler, hepatit B virüsüyle (HBV) koenfekte olan hastalarda HIV enfeksiyonunun optimum yönetimi için mevcut HIV tedavi kılavuzlarına başvurmalıdır. Hepatit B veya C için eş zamanlı antiviral tedavi durumunda, bu tıbbi ürünlere ait ilgili Kısa Ürün Bilgilerine de başvurun. hepatit B virüsü enfeksiyonunun tedavisinde kullanılan tenofovir disoproksil, lamivudin veya adefovir dipivoksil içeren diğer tıbbi ürünlerle eş zamanlı olarak uygulanmamalıdır. HIV ve HBV ile koenfekte hastalarda tedavisinin kesilmesi, hepatitte şiddetli akut kötüleşmelerle ilişkilendirilebilir. bırakan HIV ve HBV ile koenfekte hastalar, tedavinin durdurulmasından sonra en az birkaç ay hem klinik hem de laboratuvar takibi açısından yakından izlenmelidir. Uygunsa, hepatit B tedavisine yeniden başlanması gerekli görülebilir. İlerlemiş karaciğer hastalığı veya siroz bulunan hastalarda, tedavi sonrası hepatitin kötüleşmesi hepatik dekompansasyona yol açabileceğinden tedavinin kesilmesi önerilmez. Karaciğer hastalığı Altta yatan önemli karaciğer bozuklukları bulunan hastalarda, güvenliliği ve etkililiği belirlenmemiştir. Emtrisitabinin farmakokinetiği, karaciğer yetmezliği olan hastalarda araştırılmamıştır. Elvitegravir, kobisistat ve tenofovirin farmakokinetiği orta şiddette karaciğer yetmezliği olan hastalarda araştırılmıştır. Şiddetli karaciğer yetmezliği (Child-Pugh Class C) olan hastalarda araştırılmamıştır. Hafif (Child-Pugh Sınıf A) veya orta (Child-Pugh Sınıf B) şiddette karaciğer yetmezliği olan hastalarda için doz ayarlaması yapılması önerilmemektedir. Kronik aktif hepatit dahil olmak üzere önceden var olan karaciğer disfonksiyonu bulunan hastalarda, antiretroviral kombinasyon tedavisi sırasında karaciğer fonksiyonu anormalliklerinin sıklığında artış görülmektedir ve bu durum, standart uygulamaya göre izlenmelidir. Bu hastalarda karaciğer hastalığında kötüleşme kanıtı varsa, tedaviye ara verilmesi veya tedavinin kesilmesi düşünülmelidir…

Güvenililik profilinin özeti Daha önce tedavi görmemiş yetişkin hastalarda 144 hafta boyunca yapılan klinik çalışmalarda muhtemelen ile ilgili olduğu veya olabileceği düşünülen en sık rapor edilen advers reaksiyonlar bulantı (% 16) ve ishaldir (% 12). Klinik çalışmalarda virolojik olarak baskılanmış yetişkin hastalarda 48 hafta boyunca ile ilgili en sık bildirilen advers reaksiyonlar bulantı ve yorgunluktur (% 6). Tenofovir disoproksil alan hastalarda, kimi zaman kemik anormalliklerine yol açan (nadiren kırıklara katkı yapan), seyrek görülen böbrek bozukluğu, böbrek yetmezliği ve proksimal renal tübülopati (Fanconi sendromu dahil) olayları rapor edilmiştir. alan hastalarda böbrek fonksiyonunun izlenmesi önerilir. HIV ve HBV ile koenfekte hastalarda tedavisinin kesilmesi, hepatitte şiddetli akut kötüleşmelerle ilişkilendirilebilir. Her sıklık grubunda istenmeyen etkiler, azalan ciddiyet sırasına göre sunulmuştur. Sıklıklar yaygın değil veya olarak tanımlanmıştır. Tablo 2: GS-US-236-0102 ve GS-US-236-0103 Faz 3 çalışmalarından elde edilen deneyime dayanılarak ile ilişkilendirilen advers reaksiyonların ve diğer klinik çalışmalardan ve pazarlama sonrası deneyimden alınan, diğer antiretrovirallerle birlikte kullanıldığında emtrisitabin ve tenofovir disoproksil tedavisine karşı ortaya çıkan diğer advers reaksiyonların tablo halindeki özeti Sıklık Advers reaksiyon Kan ve lenfatik sistem hastalıklar: Yaygın: nötropeni Yaygın değil: anemi Bağışıklık sistemi hastalıklar: Yaygın: alerjik reaksiyon Metabolizma ve beslenme hastalıklar: Çok yaygın: hipofosfatemi Yaygın: hiperglisemi, hipertrigliseridemi, iştah azalması Yaygın değil: hipokalemi Seyrek: laktik asidoz Psikiyatrik hastalıklar: Yaygın uykusuzluk, anormal rüyalar Yaygın değil intihar düşüncesi ve intihar girişimi (önceden depresyon veya psikiyatrik hastalık hikayesi olan hastalarda), depresyon Sinir sistemi hastalıkları: Çok yaygın baş ağrısı, baş dönmesi Gastrointestinal hastalıklar: Çok yaygın ishal, bulantı, kusma Yaygın pankreatik amilaz artışı dahil amilaz düzeylerinde artış, serum lipazda artış, karın ağrısı, dispepsi, kabızlık, karında şişkinlik, gaz Yaygın değil pankreatit Hepatobiliyer hastalıklar: Yaygın: transaminazlarda artış, hiperbilirubinemi Seyrek: hepatik steatoz, hepatit Deri ve deri-altıdoku hastalıkları: Çok yaygın döküntü Yaygın vezikülobüllöz döküntü, püstüler döküntü, makülopapüler döküntü, ürtiker, cilt renginde bozulma (pigmentasyon artışı)1,2 Yaygın değil anjiyoödem Kas-iskelet ve bağ dokusu hastalıkları: Çok yaygın: yüksek kreatin kinaz Yaygın kemik mineral yoğunluğu azalması Yaygın değil: rabdomiyoliz, kas güçsüzlüğü Seyrek: osteomalazi (kemik ağrısı olarak kendini gösterir ve seyrek olarak kırıklara katkıda bulunur)1,3,5, miyopati 1,3 Böbrek ve idrar yolu hastalıkları: Yaygın: kanda kreatinin artışı Yaygın değil böbrek yetmezliği, edinilmiş Fanconi sendromu, kan kreatinin düzeyinde artış Seyrek: akut tübüler nekroz, nefrit (akut interstisyel nefrit dahil)1,5, nefrojenik diabetes insipidus Genel bozukluklar ve uygulama yeri rahatsızlıkları: Çok yaygın asteni Yaygın: ağrı, yorgunluk 1 Bu advers reaksiyon için Faz 3 klinik çalışmalarda gözlenmemiştir fakat diğer antiretrovirallerle birlikte kullanıldığında emtrisitabin veya tenofovir disoproksil ile klinik çalışmalar ve pazarlama sonrası deneyimde tanımlanmıştır. 2 Pediyatrik hastalara emtrisitabin uygulandığında anemi yaygın olarak ve cilt renginde bozulma (pigmentasyon artışı) çok yaygın olarak gözlenmiştir. 3 Bu advers reaksiyon, proksimal renal tübülopatinin sonucu olarak meydana gelebilir. Bu rahatsızlığın yokluğunda, tenofovir disoproksil tedavisiyle nedensel olarak ilişkili kabul edilmez. 4 Daha fazla ayrıntı için, kontrollü klinik çalışmalarda veya pediyatrik HIV klinik çalışmalarında veya tenofovir disoproksil için genişletilmiş erişim programında gözlenmemiştir. Sıklık kategorisi, randomize kontrollü klinik çalışmalarda emtrisitabine maruz kalan (n = 1563) veya randomize kontrollü klinik çalışmalarda ve genişletilmiş erişim programında tenofovir disoproksile maruz kalan toplam hasta sayısına (n = 7319) dayalı bir istatistiksel hesaplamadan yararlanarak tahmin edilmiştir. Belirli advers reaksiyonların açıklaması Böbrek yetmezliği Tenofovir disoproksil kesildikten sonra proksimal renal tübülopati genellikle düzelmiş veya iyiye gitmiştir. Ancak, bazı hastalarda kreatin klerensindeki düşüşler tenofovir disoproksil kesilmesine rağmen tam olarak düzelmemiştir. Böbrek yetmezliği riski altındaki hastalarda (başlangıç renal risk faktörleri, ilerlemiş HIV hastalığı olan hastalar veya eş zamanlı nefrotoksik ilaçlar alan hastalar gibi) tenofovir disoproksil kesilmesine rağmen böbrek fonksiyonlarının tam olarak düzelmeme riski yüksektir. klinik çalışmalarında 144 haftada grubunda (n = 701) 13 gönüllü (% 1,9) ve ATV/r+FTC/tenofovir disoproksil grubunda (n = 355) 8 gönüllü (% 2,3) renal advers reaksiyon nedeniyle çalışma ilacını bırakmıştır. Bunlar arasında grubunda 7 gönüllü ve ATV/r+FTC/tenofovir disoproksil grubunda 1 gönüllü ilk 48 haftada bırakmıştır. ile görülen renal advers reaksiyonların türü daha öncesi tenofovir disoproksil ile görülenlerle tutarlıdır. alan dört gönüllü (% 0,6) proksimal tübülopati ile tutarlı laboratuvar bulguları geliştirmiş ve bunlar ilk 48 haftada tedavisinin kesilmesiyle sonuçlanmıştır. 48. Hafta ile 144. Hafta arasında başka proksimal renal tübüler disfonksiyon olguları rapor edilmemiştir. Dört gönüllüden ikisinde başlangıçta böbrek yetmezliği (tahmini kreatinin klerensi 70 mL/dak.’dan düşük) vardır. Proksimal tübülopati bulgusu olan bu 4 gönüllüdeki laboratuvar bulguları kesilince klinik sonuçlara yol açmadan iyiye gitmiş fakat gönüllülerin hepsinde tamamen düzelmemiştir. ATV/r+FTC/tenofovir disoproksil alan üç gönüllü (% 0,8) proksimal renal tübüler disfonksiyon ile tutarlı laboratuvar bulguları geliştirmiş ve bunlar ilk 96 haftada ATV/r+FTC/tenofovir disoproksil tedavisinin kesilmesiyle sonuçlanmıştır. Renal glomerüler fonksiyonu etkilemeksizin kreatinin tübüler sekresyonun inhibisyonu nedeniyle, kobisistat bileşeninin tahmini kreatinin klerensini düşürdüğü gösterilmiştir. GS-US-236-0102 ve GS-US-236-0103 Çalışmalarında, tahmini kreatinin klerensi tedavisinin erken aşamalarında gözlenmiş ve daha sonra stabilize olmuştur. 48 haftalık tedavi sonrasında Cockcroft-Gault yöntemine göre tahmini glomerüler filtrasyon hızındaki (eGFR) ortalama değişiklik, için -14 ± 16,6 mL/dak; EFV/FTC/tenofovir disoproksil için -1,9 ± 17,9 mL/dak ve ATV/r+FTC/tenofovir disoproksil için -9,8 ± 19,4 ml/dak’dır. Laktik asidoz Tek başına veya diğer antiretrovirallerle kombinasyon halinde kullanılan tenofovir disoproksil ile laktik asidoz olguları bildirilmiştir. Dekompanse karaciğer hastalığı bulunan hastalar gibi yatkınlaştırıcı faktörleri olan hastalar veya laktik asidozu uyardığı bilinen eş zamanlı tedaviler alan hastalar, tenofovir disoproksil tedavisi sırasında ölümcül sonuçlar da dahil olmak üzere şiddetli laktik asidoz bakımından daha yüksek risk altındadır. Metabolik parametreler Antiretroviral tedavi sırasında vücut ağırlığı ve ayrıca kan lipidleri ve kan glikozu düzeyleri yükselebilir. İmmün Reaktivasyon Sendromu KART başlatıldığı sırada, şiddetli immün yetersizliği olan HIV ile enfekte hastalarda, asemptomatik veya kalıntı fırsatçı enfeksiyonlara karşı enflamatuvar bir reaksiyon gelişebilir Ayrıca, otoimmün bozukluklar da (Graves hastalığı ve otoimmün hepatit gibi) rapor edilmiştir; bununla birlikte, raporlanan başlangıca kadar geçen süreler daha değişkendir ve bu olaylar tedavi başladıktan aylar sonra da meydana gelebilmektedir. Osteonekroz vakaları özellikle genel olarak bilinen risk faktörleri, ilerlemiş HIV hastalığı veya KART’a uzun süreli maruziyeti olan hastalarda rapor edilmiştir. Bunun sıklığı bilinmemektedir. Pediyatrik popülasyon: ile çalışmalar güvenliliği, HIV-1 ile enfekte ve daha önce tedavi almamış 12 yaşından 18 yaşına kadar olan 50 pediyatrik hastanın yer aldığı açık-etiketli bir klinik çalışmada 48 hafta süresince değerlendirilmiştir (GS-US-236-0112,.1). Bu çalışmada, güvenlilik profilinin yetişkinlerdekine benzer olduğu görülmüştür. tedavisi alan 50 pediyatrik hastada ortalama KMY, başlangıçtan 48. haftaya kadar lumbar omurga için +% 0,68 ve kafa hariç toplam vücut için +% 0,77 artmıştır. KMY Z-skorlarında başlangıca göre 48. haftadaki ortalama değişiklik (boya ve yaşa göre ayarlanarak), lumbar omurga için -0,09 ve kafa hariç toplam vücut için 0,12 olmuştur. Emtrisitabin ile çalışmalar Emtrisitabin ile ilgili advers reaksiyonların değerlendirilmesi, HIV ile enfekte, daha önce tedavi almamış (n = 123) ve tedavi deneyimli (n = 46), 4 ay ila 18 yaş arası pediyatrik hastaların diğer antiretroviral ajanlarla kombinasyon halinde emtrisitabin tedavisi aldığı üç pediatrik çalışmada (n = 169) kaydedilen deneyimlere dayanmaktadır. Yetişkinlerde bildirilen advers reaksiyonlara ek olarak, pediatrik hastaların yer aldığı klinik çalışmalarda anemi (% 9,5) ve deride renk değişikliği (% 31,8) yetişkinlere kıyasla daha sık görülmüştür. Tenofovir disoproksil ile çalışmalar Tenofovir disoproksil ile ilgili advers reaksiyonların değerlendirilmesi, HIV-1 ile enfekte ve 48 hafta boyunca diğer antiretroviral ajanlarla kombinasyon halinde tenofovir disoproksil (n = 93) veya plasebo/aktif komparatör (n = 91) ile tedavi alan 184 pediyatrik (2 ila 18 yaş altı) hastanın yer aldığı iki randomize çalışmaya (GS-US-104-0321 ve GS-US-104-0352 çalışmaları) dayanmaktadır. Tenofovir disoproksil ile tedavi uygulanan pediyatrik hastalarda gözlenen advers reaksiyonlar, yetişkinlerin yer aldığı tenofovir disoproksil klinik çalışmalarında gözlenenler ile tutarlı bulunmuştur. Pediyatrik hastalarda KMY’de azalmalar bildirilmiştir. HIV-1 ile enfekte adölesanlarda (12 ila 18 yaş altı), tenofovir disoproksil alan gönüllülerde gözlenen KMY Z-skorlarının, plasebo alan gönüllülerde gözlenenlerden daha düşük olduğu kaydedilmiştir…