SIDOVIS 375 MG/5 ML KONSANTRE İNFÜZYONLUK ÇÖZELTİ İÇEREN FLAKON, 1 ADET

Etkin maddeye veya yardımcı maddelerden herhangi birine aşırı duyarlılık. Probenesid veya diğer sulfat içeren ilaçları kullanamayacak durumdaki hastalara sidofovir uygulanması kontrendikedir. böbrek yetmezliği olan hastalarda kontrendikedir. ile birlikte diğer potansiyel nefrotoksik ajanların birlikte uygulanması kontrendikedir. doğrudan intraoküler enjeksiyonu kontrendikedir; doğrudan enjeksiyon göz içi basıncında anlamlı azalmalara ve görme bozukluğuna yol açabilir.

Böbrek yetmezliği sidofovir’in başlıca toksisitesidir. Akut böbrek yetmezliği vakaları sidofovir’in bir ya da iki dozu sonucu diyaliz ve / veya ölüm ile sonuçlanır. Olası nefrotoksisiteyi düşürmek için, normal salin ile intravenöz prehidrasyon ve probenesid her sidofovir infüzyonunda uygulanmalıdır. Böbrek fonksiyonları (serum kreatinin ve idrarda protein) her uygulamadan 48 saat önce izlenmeye başlanmalıdır ve sidofovir dozu böbrek fonkisyonlarındaki değişime göre ayarlanır. Sidofovir başka nefrotoksikolojik ajanlar alan hastalarda kontraendikedir. Sidofovir tedavisinde nötropeni gözlemlenmiştir. Bununla birlikte, sidofovir tedavisi süresince nötrofil sayımı izlenmelidir. Hayvan çalışmalarında sidofovirin karsinojenik, teratojenik olduğu ve hipospermiye yol açtığı görülmüştür. sadece intravenöz infüzyon şeklinde formüle edilmiştir ve intraoküler enjeksiyon veya topikal yol gibi diğer yöntemlerle uygulanmamalıdır. Hızlı seyrelme ve dağılıma imkan vermek için yalnızca yeterli kan akışına sahip damarların içine infüzyonla verilmelidir. AIDS’li yetişkinlerdeki CMV retinitinin dışındaki hastalıklarda güvenliliği ve etkililiği gösterilmemiştir. Böbrek yetmezliği/Hemodiyaliz Kreatinin klerensi ≤ 55 mL/dak veya ≥ 2+ proteinüri (≥ 100 mg/dl) olan hastalarda tedavisine başlanmamalıdır çünkü orta derecede veya şiddetli böbrek bozukluğu olan hastalarda optimum indüksiyon ve idame dozları bilinmemektedir. Bu tip durumlarda sidofovirin güvenliliği ve etkililiği gösterilmemiştir. Yüksek akışlı hemodiyalizin serum sidofovir düzeylerini yaklaşık %75 oranında azalttığı gösterilmiştir. Hemodiyaliz sırasında atılan doz fraksiyonu %51.9 ± %11’dir. Nefrotoksisite Doza bağlı nefrotoksisite sidofovir uygulanmasıyla ilişkili en önemli doz sınırlayıcı toksisitedir. Potansiyel olarak nefrotoksik olduğu bilinen diğer ajanları (örn., tenofovir, aminoglikozidler, amfoterisin B, foskarnet, intravenöz pentamidin, adefovir ve vankomisin) alan hastalarda sidofovirin güvenliliği değerlendirilmemiştir. Fanconi sendromu riski nedeniyle, tenofovir disoproksil fumarat içeren tıbbi ürünlerle eş zamanlı uygulanmamalıdır. Potansiyel nefrotoksik ajanların sidofovire başlamadan en az 7 gün önce kesilmesi tavsiye edilmektedir. Eş zamanlı probenesid yokluğunda 3 mg/kg, 5 mg/kg veya 10 mg/kg ile tedavi edilen hastalarda glikozüri dahil proksimal tübüler hücre hasarına dair bulgular, serum fosfat, ürik asit ve bikarbonat azalmaları ve serum kreatininde yükselmeler gelişmiştir. Nefrotoksisite belirtileri bazı hastalarda kısmen geri dönüşlü olmuştur. Sidofovire bağlı nefrotoksisitenin, sidofovir tedavisinin kabul edilebilir risk/yarar dengesiyle sonuçlanacak derecede azaltılması için eş zamanlı probenesid kullanımı önemlidir. Nefrotoksisitenin önlenmesi Tedaviye, her bir sidofovir dozuyla birlikte oral probenesid ve yeterli intravenöz serum fizyolojik prehidratasyon uygulaması eşlik etmelidir (probenesid temini hakkında bilgi için.6.). Klinik etkinlik değerlendirmesi açısından önemli olan tüm klinik çalışmalar sidofovir ile eş zamanlı probenesid kullanılarak yürütülmüştür. Sidofovir dozundan 3 saat önce 2 gram probenesid uygulanmalı ve sidofovir infüzyonu tamamlandıktan sonra 2. saatte 1 gram ve ardından 8. saatte 1 gram daha probenesid uygulanmalıdır (toplam 4 gram). Probenesid uygulanmasıyla ilişkili bulantı ve/veya kusma potansiyelini azaltmak için, hastalara her bir probenesid dozundan önce yemek yemeleri söylenmelidir. Bir antiemetik kullanımı gerekebilir. Probeneside karşı alerji veya aşırı duyarlılık semptomları gelişen hastalarda (örn., döküntü, ateş, üşüme ve anaflaksi), uygun bir antihistaminik ve/veya parasetamolün profilaksi veya tedavi amaçlı kullanımı düşünülmelidir. Etkin maddeye veya tıbbi ürüne ya da sulfa içeren diğer ilaçlara karşı klinik yönden anlamlı bir aşırı duyarlılık nedeniyle probenesid alamayan hastalara sidofovir uygulanması kontrendikedir. Eş zamanlı probenesid olmaksızın sidofovir kullanımı klinik olarak araştırılmamıştır. Kullanım için probenesid desensitizasyon programı tavsiye edilmez. Probeneside ilave olarak, hastalar her bir sidofovir infüzyonundan hemen önce toplam 1 litre %0.9 (normal) serum fizyolojik solüsyonunu intravenöz yoldan almalıdır. İlave sıvı yüklemesini tolere edebilen hastalar her bir sidofovir dozuyla birlikte intravenöz yoldan toplam 2 litreye kadar %0.9 serum fizyolojik alabilirler. Serum fizyolojik solüsyonunun ilk litresi sidofovir infüzyonundan hemen önce 1 saatlik süre içerisinde infüzyonla verilmeli ve ikinci litre (eğer verilirse) sidofovir infüzyonuyla eş zamanlı olarak veya sidofovir infüzyonundan hemen sonra başlanarak 1-3 saatlik dönemde verilmelidir. Serum kreatininde ≥ 44 μmol/l (≥ 0.5 mg/dl) yükselme olursa veya sürekli proteinüri ≥ 2+ gelişirse sidofovir tedavisi kesilmelidir ve intravenöz hidratasyon önerilir. 2+ veya daha yüksek düzeyde proteinüri görülen hastalarda intravenöz hidratasyon yapılmalı ve test tekrarlanmalıdır. Hidratasyondan sonra ≥ 2+ proteinüri hala gözlenirse sidofovir tedavisi kesilmelidir. İntravenöz hidratasyondan sonra ≥ 2+ proteinürinin devam ettiği hastalarda sidofovir uygulamasına devam edilmesi glikozüri dahil proksimal tübüler hücre hasarına dair ilave bulgular, serum fosfat, ürik asit ve bikarbonatta azalmalar ve serum kreatininde yükselmelerle sonuçlanabilir. Böbrek fonksiyon değişikliklerinde ilaca ara verilmesi ve muhtemelen ilacın bırakılması gerekir. Sidofovir ile ilişkili böbrek toksisitesinden sonra tamamen iyileşen hastalarda sidofovire yeniden başlanmasının risk/yarar dengesi henüz değerlendirilmemiştir. Hasta takibi Proteinüri sidofovir ile indüklenen nefrotoksisitenin erken ve duyarlı bir göstergesi gibi görünmektedir. Sidofovir alan hastaların serum kreatinin ve idrar protein düzeyleri her bir sidofovir dozu uygulanmadan önceki 24 saatte ölçülmelidir. Her bir sidofovir dozundan önce beyaz kan hücre alt tiplerinin sayımı da yapılmalıdır. Oküler olaylar Sidofovir alan hastalara muhtemel uveit/irit ve oküler hipotoni gelişimi için düzenli göz kontrol muayenelerinden geçmeleri söylenmelidir. Uveit/irit varlığında, bir topikal kortikosteroid ile tedaviye hiç yanıt alınmazsa veya durum kötüleşirse ya da başarılı tedaviden sonra irit/uveit nüks ederse sidofovir kesilmelidir. Diğer Sidofovir insanlarda potansiyel bir karsinojen kabul edilmelidir. Oküler hipotoni gelişme riskinde potansiyel artış nedeniyle, diabetes mellituslu hastalar için sidofovir tedavisi düşünülürken dikkatli olunmalıdır. Erkek hastalara sidofovirin hayvanlarda testis ağırlığında azalma ve hipospermiye yol açtığı söylenmelidir. Sidofovirin klinik çalışmalarında gözlenmemişse de, bu tip değişiklikler insanlarda da ortaya çıkabilir ve infertiliteye neden olabilir. Erkeklere tedavisi süresince ve tedaviden sonra 3 ay boyunca bariyerli doğum kontrol yöntemleri uygulamaları önerilmelidir. HIV bulaşmasını önlemek amacıyla uygun tedbirler alınmaya devam edilmelidir. içeriğinde bulunan bazı yardımcı maddeler hakkında önemli bilgi Bu tıbbi ürün her bir flakonda 2.5 mmol (ya da 57 mg) sodyum ihtiva eder. Bu durum, kontrollü sodyum diyetinde olan hastalar için göz önünde bulundurulmalıdır.

Kan ve lenf sistemi hastalıkları: Çok yaygın: Nötropeni Sinir sistemi hastalıkları: Çok yaygın: Baş ağrısı Göz hastalıkları: Yaygın: İrit, uveit, göz hipotonisi Kulak ve iç kulak hastalıkları: Bilinmiyor: İşitme bozukluğu Solunum, göğüs ve mediastinal hastalıkları: Yaygın: Dispne Gastrointestinal hastalıklar: Çok yaygın: Bulantı, kusma Yaygın: Diyare Bilinmiyor: Pankreatit Deri ve deri altı doku hastalıkları: Çok yaygın: Saç dökülmesi, döküntü Böbrek ve idrar yolu hastalıkları: Çok yaygın: Proteinüri, kanda kreatinin artışı Yaygın: Böbrek yetmezliği Yaygın olmayan: Edinsel Fanconi sendromu Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar: Çok yaygın: Asteni, ateş Yaygın: Üşüme. Pazarlama sonrası takipte alınan böbrek yetmezliği raporlarına (ilave olarak böbrek yetmezliğine olasılıkla bağlı olaylar, örn. kanda kreatinin artışı, proteinüri, glikozüri) bazı ölüm vakaları dahildir. Sidofovirin sadece bir veya iki dozundan sonra akut böbrek yetmezliği vakaları rapor edilmiştir. Proteinüri/aminoasidüri, glikozüri, hipoürisemi, hipofosfatemi ve/veya hipokalemiyi gösteren herhangi bir bulgu sidofovire bağlı Fanconi sendromunu akla getirmelidir. Klinik çalışma deneyimine dayanarak, probenesid ile olasılıkla veya büyük olasılıkla ilişkili olduğu tespit edilen istenmeyen reaksiyonlar Sinir sistemi hastalıkları: Yaygın: Baş ağrısı Gastrointestinal hastalıkları: Çok yaygın: Bulantı, kusma Deri ve deri altı doku hastalıkları: Çok yaygın: Döküntü Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar: Çok yaygın: Ateş Yaygın: Asteni, üşüme. Ayrıca, probenesid anoreksi, diş eti ağrısı, yüz ve boyunda kan hücumuna bağlı kızarıklık, saç dökülmesi, baş dönmesi, anemi ve pollaküri (çok sık ve az miktarda idrara çıkma) gibi başka istenmeyen reaksiyonlara da neden olabilir. Dermatit, kaşıntı, ürtikerin eşlik ettiği aşırı duyarlılık reaksiyonları ve nadiren anaflaksi ve Stevens-Johnson sendromu görülmüştür. Lökopeni, hepatik nekroz, nefrotik sendrom ve aplastik anemi raporları alınmıştır. Hemolitik anemi de görülmüştür ve G6DP eksikliğiyle ilişkili olabilir. Dolayısıyla, probenesid ve sidofovir birlikte reçetelenirken, hekimlerin güvenlilik profili ve ürünün diğer özellikleri hakkında eksiksiz bilgiye ulaşmak için probenesidin mevcut KÜB’üne başvurmaları (veya uygun bir ilaç referans kaynağı) önemlidir.