RYDAPT 25 MG YUMUŞAK KAPSÜL, 112 ADET

RYDAPT, hidrojenize hint yağı içermektedir. Hidrojenize hint yağı, mide bulantısına ve ishale sebep olabilir.

RYDAPT'ın 100 mg'lık bir dozu, yaklaşık %14 hacim alkol içerir (bu içerik maddesi susuz etanoldür), bu da doz başına 333 mg'a kadar alkole tekabül eder. Bu değer 8,5 mL bira veya 3,5 mL şaraba eşdeğerdir. Eğer alkol ile ilgili sorunlarınız, sara hastalığınız, karaciğer sorunlarınız varsa veya gebeyseniz ya da emziriyorsanız alkol zararlı olabilir.

RYDAPT'ın 200 mg'lık bir dozu, yaklaşık %14 hacim alkol içerir (bu içerik maddesi susuz etanoldür), bu da doz başına 666 mg'a kadar alkole tekabül eder. Bu değer 17 mL bira veya 7,0 mL şaraba eşdeğerdir. Eğer alkol ile ilgili sorunlarınız, sara hastalığınız, karaciğer sorunlarınız varsa veya gebeyseniz ya da emziriyorsanız alkol zararlı olabilir.

Nötropeni ve enfeksiyonlar Monoterapi olarak ve kemoterapi ile kombinasyon halinde alan hastalarda nötropeni meydana gelmiştir. Şiddetli nötropeninin (ANC <0,5 x 109/l), ilerlemiş SM, SM-AHN ve MCL çalışmalarında uygulamasına düzelene kadar ara verilmesi ya da tedavinin bırakılması ile genellikle reversibl olduğu görülmüştür. Özellikle tedavi başlangıcında olmak üzere lökositler düzenli olarak takip edilmelidir. Açıklanamayan şiddetli nötropeni geliştiren hastalarda, Tablo 1 ve 2’de önerildiği şekilde, ANC ≥1x109/l olana kadar tedavisine ara verilmelidir. ile bağlantılı olduğundan şüphelenilen, rekürren ya da uzun süreli şiddetli nötropeni geliştiren hastalarda tedavisi kesilmelidir. monoterapisi başlatılmadan önce tüm aktif ciddi enfeksiyonlar kontrol altına alınmalıdır. Hastalar enfeksiyon işaretleri ve semptomları açısından takip edilmelidir ve enfeksiyon tanısı konulursa, gerekli olması durumunda bırakılması dahil olmak üzere, uygun tedavi geciktirilmeden başlatılmalıdır. Kardiyak disfonksiyon Semptomatik konjestif kalp yetmezliği olan hastalar klinik çalışmaların dışında tutulmuştur. İlerlemiş SM, SM-AHN ve MCL çalışmalarında, konjestif kalp yetmezliği (KKY) (bazı ölümler dahil olmak üzere) ve sol ventriküler ejeksiyon fraksiyonunda (LVEF) geçici azalmalar gibi kardiyak disfonksiyon vakaları meydana gelmiştir. AML çalışmasında + kemoterapi ve plasebo + kemoterapi arasında KKY ya da LVEF disfonksiyonu açısından farklılık gözlenmemiştir. Risk altındaki hastalarda dikkatli bir şekilde kullanılmalı ve hastalar yakından takip edilmelidir (başlangıçta ve tedavi sırasında). Midostaurin ile tedavi edilen hastalarda QTc uzama sıklığının arttığı kaydedilmiştir; ancak bu gözlem için mekanistik bir açıklama bulunmamıştır. QTc uzaması açısından risk altında olan hastalara (örn. eşzamanlı tıbbi ürünler ve/veya elektrolit bozuklukları nedeniyle) dikkat etmek gereklidir. Eğer, QT aralığını uzatan tıbbi ürünlerle bir arada alınıyorsa, EKG ile QT aralığı değerlendirmeleri düşünülmelidir. Pulmoner toksisite monoterapisi ya da kemoterapiyle kombinasyon halinde ile tedavi edilen hastalarda, bazı vakalarda ölümcül olmak üzere interstisyel akciğer hastalığı (İAH) ve pnömonit meydana gelmiştir. Hastalar İAH/pnömonite işaret eden pulmoner semptomlar açısından takip edilmeli ve ≥3. derece (NCI CTCAE) enfeksiyon kaynaklı bir etiyoloji olmayan İAH /pnömonite işaret eden pulmoner semptomlar yaşayan hastalarda bırakılmalıdır. Embriyofetal toksisite ve emzirme Gebe kadınlar, fetusun maruz kalacağı potansiyel risk konusunda bilgilendirilmelidir; gebe kalma potansiyeline sahip kadınlara, ile tedaviye başlamadan önceki 7 gün içinde gebelik testi yapmaları ve tedavisi sırasında ve tedavi durdurulduktan sonra en az 4 ay boyunca etkili doğum kontrol yöntemleri kullanmaları önerilmelidir. Emzirilen bebeklerde kaynaklı ciddi advers etki potansiyeli nedeniyle, kadınlara tedavisi sırasında ve tedavi sonlandırıldıktan sonra en az 4 ay boyunca çocuk emzirmeyi bırakmaları önerilmelidir. Pediyatrik popülasyon, hematolojik iyileşmenin gecikmesi (uzun süreli şiddetli nötropeni ve trombositopeni gibi) riski nedeniyle antrasiklinler, fludarabin ve sitarabin dahil olmak üzere yoğun pediyatrik AML kombinasyon kemoterapi rejimleriyle kombinasyon halinde kullanılmamalıdır Şiddetli böbrek bozukluğu Şiddetli böbrek bozukluğu olan hastalarda ve son dönem böbrek hastalığı olanlarda midostaurinin uygulanması düşünülürken dikkatli olunmalıdır ve hastalar toksisite açısından izlenmelidir Etkileşimler Midostaurin, bunlarla sınırlı olmamakla birlikte antifungaller (örn. ketokonazol), belirli antiviraller (örn. ritonavir), makrolid antibiyotikler (örn. klaritromisin) ve nefazodon gibi güçlü CYP3A4 inhibitörleri ile bir arada reçete edilirken dikkatli olmak gerekir çünkü bunlar, özellikle de midostaurin tedavisine (yeniden) başlanırken, midostaurinin plazma konsantrasyonunu artırabilirler. CYP3A4 aktivitesini güçlü bir şekilde inhibe etmeyen alternatif tıbbi ürünler düşünülmelidir. Tatmin edici terapötik alternatiflerin mevcut olmadığı durumlarda hastalar midostaurin ile ilişkili toksisite bakımından yakından izlenmelidir. Yardımcı maddeler, hidrojenize hint yağı içermektedir. Hidrojenize hint yağı, mide bulantısına ve ishale sebep olabilir. Günlük 100 mg kullanım dozu: 100 mg’lık bir dozu, 333 mg’a alkole karşılık gelen yaklaşık %14 hacim susuz etanol içerir. Bu değer, 8,5 mL bira veya 3,5 mL şaraba eşdeğerdir. Alkol; alkol ile ilişkili sorunları, epilepsisi veya karaciğer sorunları olan hastalarda veya gebelik ya da emzirme sırasında zararlı olabilir. Günlük 200 mg kullanım dozu: 200 mg’lık bir dozu, 666 mg’a alkole karşılık gelen yaklaşık %14 hacim susuz etanol içerir. Bu değer, 17 mL bira veya 7,0 mL şaraba eşdeğerdir. Alkol; alkol ile ilişkili sorunları, epilepsisi veya karaciğer sorunları olan hastalarda veya gebelik ya da emzirme sırasında zararlı olabilir.

Kolunda en sık gözlenen advers reaksiyonlar febril nötropeni (% 83,4), mide bulantısı (% 83,4), eksfolyatif dermatit (% 61,6), kusma (% 60,7), baş ağrısı (% 45,9), peteşi (% 35,8) ve yüksek ateş (% 34,5) olmuştur. En sık derece advers reaksiyonlar febril nötropeni (% 83,5), lenfopeni (% 20,0), cihazla ilişkili enfeksiyon (% 15,7), eksfolyatif dermatit (% 13,6), hiperglisemi (% 7) ve bulantı (% 5,8) olmuştur. En sık laboratuvar anormalliklerinin hemoglobin düşüşü (% 97,3), ANC düşüşü (% 86,7), ALT artışı (% 84,2), AST artışı (% 73,9) ve hipokalemi (% 61,7) olduğu belirlenmiştir. En sık derece laboratuvar anormalliklerinin ANC düşüşü (% 85,8), hemoglobin düşüşü (% 78,5), ALT artışı (% 19,4) ve hipokalemi (% 13,9) olduğu görülmüştür. Ciddi advers reaksiyonlar ve plasebo kollarında benzer oranda hastalarda meydana gelmiştir. Her iki kolda da en sık görülen advers reaksiyon febril nötropeni (% 16) olmuştur. Herhangi bir advers reaksiyon nedeniyle çalışma bırakma, kolundaki hastaların % 3,1’inde ve plasebo kolundaki hastaların % 1,3’ünde meydana gelmiştir. kolunda çalışmanın bırakılmasına yol açan ve en sık gözlenen Derece advers reaksiyon eksfolyatif dermatittir (% 1,2). İlerlemiş SM, SM-AHN ve MCL 142 hastayı kapsayan tek kollu, açık etiketli, çok merkezli iki çalışmada, ilerlemiş SM’si olan hastalarda tekli ajan olarak güvenliliği (günde iki kere 100 mg) değerlendirilmiştir. medyan maruziyet süresi 11,4 aydır (aralık: 0 ila 81 ay). En sık gözlenen advers reaksiyonlar mide bulantısı (% 82), kusma (% 68), ishal (% 51), periferik ödem (% 35) ve yorgunluktur (% 31). En sık gözlenen Derece advers reaksiyonlar yorgunluk (% 8,5), sepsis (% 7,7), pnömoni (% 7), febril nötropeni (% 7) ve ishaldir (% 6,3). En sık gözlenen ve hematolojik olmayan laboratuar anormallikleri hiperglisemi (% 93,7), toplam bilirubin artışı (% 40,1), lipaz artışı (% 39,4), AST artışı (% 33,8) ve ALT artışı (% 33,1) olarak belirlenmiştir; diğer yandan, en sık gözlenen hematolojik laboratuar anormallikleri mutlak lenfosit sayısında düşüş (% 73,2) ve ANC düşüşü (% 58,5) olduğu görülmüştür. En sık gözlenen Derece laboratuar anormallikleri mutlak lenfosit sayısında düşüş (% 45,8), ANC düşüşü (% 26,8), hiperglisemi (% 19) ve lipaz artışı (% 17,6) olmuştur. Hastaların % 31’inde advers reaksiyonlar nedeniyle doz değişiklikleri (kesinti ya da ayarlama) yapılmıştır. Doz değişikliğine yol açan (insidans ≥% 5) ve en sık gözlenen advers reaksiyonlar mide bulantısı ve kusmadır. Hastaların % 9,2’sinde tedavinin bırakılmasına yol açan advers reaksiyonlar meydana gelmiştir. En sık gözlenenler (insidans ≥%1) febril nötropeni, mide bulantısı, kusma ve plevra efüzyonudur. Buna ek olarak, aşağıdaki terimler (Tablo 3 AML’de gözlenen advers reaksiyonlar Advers reaksiyon Tüm dereceler Derece Sıklık kategorisi + kemoterapi n=2291 % + kemoterapi n=3451 % Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Cihazla bağlantılı enfeksiyonlar Çok yaygın Üst solunum yolu enfeksiyonu Yaygın Nötropenik sepsis Yaygın olmayan Kan ve lenf sistemi hastalıkları Febril nötropeni Çok yaygın Peteşi Çok yaygın Lenfopeni Çok yaygın Bağışıklık sistemi hastalıkları Aşırı duyarlılık Çok yaygın Metabolizma ve beslenme hastalıkları Hiperürikasemi Yaygın Psikiyatrik hastalıklar İnsomnia Çok yaygın Sinir sistemi hastalıkları Baş ağrısı Çok yaygın Senkop Yaygın Tremor Yaygın Göz hastalıkları Göz kapağı ödemi Yaygın Kardiyak hastalıkları Hipotansiyon Çok yaygın Sinüs taşikardisi Yaygın Hipertansiyon Yaygın Perikard efüzyonu Yaygın Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Epistaksis Çok yaygın Laringeal ağrı Çok yaygın İnterstisyel akciğer hastalığı ve pnömonit Çok yaygın Dispne Çok yaygın Nazofarenjit Yaygın Plevral efüzyon Yaygın Akut respiratuvar distres sendromu Yaygın Gastrointestinal hastalıklar Mide bulantısı Çok yaygın Kusma Çok yaygın Stomatit Çok yaygın Üst abdominal ağrı Çok yaygın Hemoroidler Çok yaygın Anorektal rahatsızlık Yaygın Abdominal rahatsızlık Yaygın Deri ve derialtı doku hastalıkları Eksfolyatif dermatit Çok yaygın Hiperhidroz Çok yaygın Deride kuruma Yaygın Keratit Yaygın Akut febril nötrofilik dermatoz Bilinmiyor Kas-iskelet bozukluklar, bağ doku ve kemik hastalıkları Sırt ağrısı Çok yaygın Artralji Çok yaygın Kemik ağrısı Yaygın Uzuvlarda ağrı Yaygın Boyun ağrısı Yaygın Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Pireksi Çok yaygın Kateter ile bağlantılı tromboz Yaygın Araştırmalar Hemoglobin düşüşü* 97,3 78,5 Çok yaygın ANC düşüşü* 86,7 85,8 Çok yaygın ALT artışı* 84,2 19,4 Çok yaygın AST artışı* 73,9 6,4 Çok yaygın Hipokalemi* 61,7 13,9 Çok yaygın Hiperglisemi* 20,1 7 Çok yaygın Hipernatremi* 20 1,2 Çok yaygın Elektrokardiyogramda uzamış QT süresi Çok yaygın Aktive parsiyel tromboplastin zamanı uzaması Çok yaygın Hiperkalsemi* 6,7 0,6 Yaygın Kilo artışı Yaygın 1 Kuzey Amerika'daki deneme merkezleri için, önceden belirlenmiş 13 advers olay için tüm dereceler derlenmiştir. Diğer tüm advers olaylar için sadece 3. ve 4. dereceler derlenmiştir. Bu nedenle, tüm dereceli advers olaylar yalnızca Kuzey Amerika dışındaki araştırma merkezlerindeki hastaları kapsayacak şekilde özetlenirken, Derece 3 ve 4 tüm deneme merkezlerindeki hastaları kapsamaktadır. 2 Bu advers reaksiyon, pazarlama sonrası ortamda belirlendikten sonra dahil edilmiştir. İnterstisyel akciğer hastalığı, spontan vaka raporları ve literatür vakaları yoluyla ile pazarlama sonrası deneyimlerden elde edilmiştir. Faz III çalışmasında hiçbir interstisyel İlerlemiş SM, SM-AHN ve MCL: Tablo 4’te, ilerlemiş SM, SM-AHN ve MCL’si olan hastalarda gerçekleştirilen iki çalışmadan elde edilen birleştirilmiş verilere dayalı advers reaksiyonların sıklık kategorileri gösterilmektedir. Tablo 4 İlerlemiş SM, SM-AHN ve MCL’de gözlenen advers reaksiyonlar Advers reaksiyon (günde 2 kez 100 mg) N=142 Sıklık kategorisi Tüm dereceler % Derece ¾ % Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar İdrar yolu enfeksiyonu Çok yaygın Üst solunum yolu enfeksiyonu Çok yaygın Pnömoni Yaygın Sepsis Yaygın Bronşit Yaygın Oral herpes Yaygın Sistit Yaygın Sinüzit Yaygın Erizipel Yaygın Herpes zoster Yaygın Kan ve lenf sistemi hastalıkları Febril nötropeni Yaygın Bağışıklık sistemi hastalıkları Aşırı duyarlılık Yaygın Anafilaktik şok Yaygın olmayan Sinir sistemi hastalıkları Baş ağrısı Çok yaygın Sersemlik Çok yaygın Dikkat dağınıklığı Yaygın Tremor Yaygın Kulak ve iç kulak hastalıkları Vertigo Yaygın Vasküler hastalıklar Hipotansiyon Yaygın Hematom Yaygın Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Dispne Çok yaygın Öksürük Çok yaygın Plevral efüzyon Çok yaygın Epistaksis Çok yaygın akciğer hastalığı vakası bildirilmemiştir. 3 Bu advers reaksiyonlar, pazarlama sonrası ortamda belirlendikten sonra dahil edilmiştir. *Sıklık, laboratuvar değerlerine dayanmaktadır. Orofaringeal ağrı Yaygın İnterstisyel akciğer hastalığı ve pnömonit Yaygın Gastrointestinal hastalıklar Mide bulantısı Çok yaygın Kusma Çok yaygın İshal Çok yaygın Kabızlık Çok yaygın Dispepsi Yaygın Gastrointestinal kanama Yaygın Genel hastalıklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Periferik ödem Çok yaygın Yorgunluk Çok yaygın Pireksi Çok yaygın Asteni Yaygın Titreme Yaygın Ödem Yaygın Araştırmalar Hiperglisemi (açken değil)* 93,7 19,0 Çok yaygın Mutlak lenfosit düşüşü* 73,2 45,8 Çok yaygın ANC düşüşü* 58,5 26,8 Çok yaygın Total bilirubin artışı* 40,1 4,9 Çok yaygın Lipaz artışı* 39,4 17,6 Çok yaygın AST artışı* 33,8 2,8 Çok yaygın ALT artışı* 33,1 3,5 Çok yaygın Amilaz artışı* 20,4 7,0 Çok yaygın Elektrokardiyogramda uzamış QT süresi Çok yaygın Kilo artışı Yaygın Yaralanma, zehirlenme ve prosedür komplikasyonları Konfüzyon Yaygın Düşme Yaygın *Sıklık, laboratuvar değerlerine dayanmaktadır. 1 Bu advers reaksiyonlar, pazarlama sonrası ortamda belirlendikten sonra dahil edilmiştir. Seçilen advers reaksiyonların tanımı Gastrointestinal hastalıklar AML, İlerlemiş SM, SM-AHN ve MCL hastalarında bulantı, kusma ve ishal gözlenmiştir. İlerlemiş SM, SM-AHN ve MCL hastalarında bu olaylar, hastaların % 26’sında doz ayarlamasına veya dozlara ara verilmesine ve hastaların % 4,2’sinde tedavinin kesilmesine yol açmıştır. Olayların büyük kısmı tedavinin ilk 6 ayında meydana gelmiştir ve destekleyici profilaktik ilaçlarla iyi bir şekilde kontrol altına alınmıştır.