REKAMBYS 900 MG/3 ML IM ENJEKSİYONLUK UZATILMIŞ SALIMLI SÜSPANSİYON, 1 ADET

Etkin maddeye ya da listelenen yardımcı maddelerden birine aşırı duyarlılığı olan hastalarda kontrendikedir. Aşağıdaki ilaçlarla birlikte uygulanmamalıdır : Karbamazepin, okskarbazepin, fenobarbital, fenitoin gibi antikonvülsan ilaçlar Rifabutin, rifampisin, rifapentin gibi antimikobakteriyeller Tek doz tedavisi hariç sistemik glukokortikoid deksametazon Sarı kantaron (St John’s wort; Hypericum perforatum).

Tedavinin sonlandırılmasının ardından direnç riski Viral direnç gelişme riskini minimuma indirmek için, son 1 aylık rilpivirin enjeksiyonundan en geç bir ay sonra veya son 2 aylık rilpivirin enjeksiyonundan en geç iki ay sonra tamamen baskılayıcı bir antiretroviral rejim alternatifi seçilmesi gereklidir. Virolojik başarısızlık şüphesi varsa, mümkün olan en kısa sürede alternatif bir rejim belirlenmelidir. Rilpivirin enjeksiyonunun uzun etkili özellikleri Rezidüel rilpivirin konsantrasyonları uzun süreler boyunca (bazı hastalarda 4 yıla kadar) hastanın sistemik dolaşımında kalabilir ve bu durum rilpivirinin sonlandırılmasının ardından dikkate alınmalıdır. Virolojik başarısızlık ile ilişkili başlangıç faktörleri Rejime başlanmadan önce, çok değişkenli analizlerin gösterdiği aşağıdaki başlangıç faktörlerinden en az 2’sinin kombinasyonunun virolojik başarısızlık riskinde bir artış ile ilişkili olabileceği dikkate alınmalıdır: arşivlenmiş rilpivirin direnç mutasyonları, HIV-1 alt tip A6/A1 veya BKİ ≥ 30 kg/m2. Tedavi öncesi direnç analizleri yapılmayan eksik ya da belirsiz tedavi geçmişine sahip hastalarda, BKİ ≥ 30 kg/m2 ya da HIV-1 alt tip A6/A1 varlığında dikkatli olunmalıdır. Enjeksiyon sonrası reaksiyonlar Kısmi intravenöz uygulama, geçici olarak yüksek plazma konsantrasyonları nedeniyle advers olaylara neden olabilir. Klinik çalışmalarda, rilpivirin enjeksiyonundan sonraki birkaç dakika içinde dispne, bronkospazm ajitasyon, abdominal kramp, döküntü/ürtiker, baş dönmesi, kızarma, terleme, ağızda uyuşukluk, kan basıncı değişiklikleri ve ağrı (sırt ve göğüs ağrısı gibi) ciddi enjeksiyon sonrası reaksiyonlar bildirilmiştir. Bu olaylar çok nadir olarak meydana gelmiş ve enjeksiyondan sonraki birkaç dakika içinde düzelmeye başlamıştır. Hastaların bir kısmına, tedavi eden hekimin takdirine bağlı olarak, semptomatik tedavi uygulanmıştır. Yanlışlıkla intravenöz uygulamayı önlemek için, rilpivirinin hazırlanması ve uygulanması sırasında kullanım talimatlarına dikkatle uyulmalıdır.. Enjeksiyondan sonra hastalar kısa bir süre (yaklaşık 10 dakika) gözlenmelidir. Hastada enjeksiyon sonrası bir reaksiyon meydana gelirse, klinik olarak endike olduğu şekilde izlem ve tedavi sağlanmalıdır. Kardiyovasküler Rilpivirinin, bilinen Torsades de Pointes riski taşıyan bir tıbbi ürünle birlikte dikkatli kullanılmalıdır. Oral rilpivirin supraterapötik dozlarda (günde bir kere 75 ve 300 mg) kullanıldığında elektrokardiyogramda (EKG) QTc aralığında uzamaya yol açmıştır. Önerilen günlük 25 mg’lık dozlarda kullanılan oral rilpivirin, QTc aralığında klinik olarak anlamlı bir etki ile ilişkili olmamıştır. Rilpivirinin enjeksiyonlarından sonra görülen plazma rilpivirin konsantrasyonları, oral rilpivirin tedavisindeki konsantrasyonlara benzer olmuştur. Eş zamanlı HBV/HCV enfeksiyonu olan hastalar Eş zamanlı hepatit B enfeksiyonu bulunan hastalar rilpivirin çalışmalarına dâhil edilmemiştir. Eş zamanlı hepatit B enfeksiyonu olan hastalarda rilpivirine başlanması önerilmez. Eş zamanlı hepatit B virüsüyle enfekte olmuş oral rilpivirin alan hastalarda karaciğer enzim yüksekliği insidansının, eş zamanlı hepatit B virüsüyle enfekte olmayan oral rilpivirin alan hastalardan daha yüksek olduğu görülmüştür. Hekimler eş zamanlı hepatit B virüsü ile enfekte olmuş hastalarda HIV enfeksiyonunun yönetimi için güncel tedavi kılavuzlarına başvurmalıdır. Eş zamanlı hepatit C ile enfekte olmuş hastalarda sınırlı veriler mevcuttur. Eş zamanlı hepatit C virüsüyle enfekte olmuş oral rilpivirin alan hastalarda karaciğer enzim yüksekliği insidansının, eş zamanlı hepatit C virüsüyle enfekte olmayan oral rilpivirin alan hastalardan daha yüksek olduğu görülmüştür. Eş zamanlı enfeksiyonu olan hastalarda oral ve enjektabl rilpivirine farmakokinetik maruziyet, eş zamanlı hepatit C enfeksiyonu olmayan hastalardakine benzer olmuştur. Eş zamanlı hepatit C ile enfekte olmuş hastalarda karaciğer fonksiyonunun izlenmesi önerilir. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler Rilpivirin, HIV-1 enfeksiyonunun tedavisi için kabotegravir enjeksiyonu hariç diğer antiretroviral ilaçlar ile birlikte uygulanmamalıdır. Gebelik Rilpivirinin gebe kadınlarda kullanımına ilişkin sınırlı veri mevcuttur. Beklenen yarar potansiyel riskten ağır basmadığı sürece rilpivirinin gebelikte kullanılması önerilmemektedir. Gebelik sırasında günde bir kere rilpivirin 25 mg alındığında daha düşük oral rilpivirin maruziyetleri gözlenmiştir. Oral rilpivirinin Faz 3 çalışmalarında, gebelik sırasında görülene benzeyen daha düşük rilpivirin maruziyeti, virolojik başarısızlık riskinde bir artışla ilişkilendirilmiştir, bu nedenle viral yük yakından izlenmelidir. Alternatif olarak, başka bir ART rejimine geçiş yapılması düşünülebilir. İmmün reaktivasyon sendromu: HIV ile enfekte hastalarda kombine antiretroviral tedavinin (KART) başlangıcında, asemptomatik ya da rezidüel fırsatçı patojenlere karşı enflamatuar bir reaksiyon oluşabilmekte ve bu durum ciddi klinik durumlara veya semptomların ağırlaşmasına neden olabilmektedir. Tipik olarak bu reaksiyonlar KART’ın ilk haftalarında ya da aylarında gözlenmiştir. İlişkili örnekler arasında sitomegalovirüs retiniti, yaygın ve/veya fokal mikobakteriyel enfeksiyonlar ve Pneumocystis jiroveci pnömonisi yer almaktadır. Enflamatuar belirtiler değerlendirilmeli ve gerektiğinde tedavisi yapılmalıdır. İmmün reaktivasyon zemininde otoimmün bozuklukların da oluştuğu bildirilmiştir (Graves hastalığı gibi); ancak bu olaylar için bildirilen ortaya çıkış süreleri daha değişkendir ve bunlar tedavi başlatıldıktan aylar sonrasında ortaya çıkabilir. Fırsatçı enfeksiyonlar Hastalara, rilpivirin veya diğer antiretroviral tedavilerin HIV enfeksiyonunu tedavi etmediği ve hâlâ fırsatçı enfeksiyonların ve diğer HIV enfeksiyonu komplikasyonlarının gelişebileceği söylenmelidir. Bu nedenle hastalar, bu ilişkili HIV hastalıklarının tedavisinde deneyimli hekimler tarafından yakın gözetim altında tutulmalıdır. Yardımcı maddeler Bu ilaç her enjeksiyonda 1 mmol’den daha az sodyum (23 mg) ihtiva eder, yani temelde “sodyum içermez”.

Kan ve lenf sistemi hastalıkları Yaygın Beyaz kan hücresi düşüklüğü, hemoglobin düşüklüğü, trombosit düşüklüğü Bağışıklık Sistemi Hastalıkları Yaygın olmayan İmmün reaktivasyon sendromu Metabolizma ve beslenme hastalıkları Çok yaygın Total kolesterol artışı (açlık)2, LDL kolesterol artışı (açlık)2 Yaygın İştah azalması, trigliserid artışı (açlık)2 Psikiyatrik hastalıklar Yaygın Depresyon, anksiyete, anormal rüyalar, uykusuzluk, uyku bozukluğu, depresif ruh hali Sinir sistemi hastalıkları Çok yaygın Baş ağrısı Yaygın Baş dönmesi Yaygın olmayan Uykuya meyil, vazovagal reaksiyonlar (enjeksiyonlara cevaben) Gastrointestinal hastalıklar Çok yaygın Pankreatik amilaz artışı Yaygın Bulantı, kusma, karın ağrısı, flatulans, diyare, karında rahatsızlık hissi, ağız kuruluğu, lipaz artışı Hepatobiliyer hastalıklar Yaygın olmayan Hepatotoksisite Deri ve deri altı dokusu hastalıkları Yaygın Döküntü Kas-iskelet bozukluklar, bağ doku ve kemik hastalıkları Yaygın Miyalji Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Çok yaygın Enjeksiyon bölgesi reaksiyonları (ağrı ve rahatsızlık hissi, nodül, sertlik), pireksi Yaygın Enjeksiyon bölgesi reaksiyonları (şişlik, eritem, pruritus, morarma, sıcaklık, hematom), yorgunluk, asteni, malez (keyifsizlik) Yaygın olmayan Enjeksiyon bölgesi reaksiyonları (sellülit, apse, anestezi, hemoraji, renk değişikliği) Araştırmalar Yaygın Kilo artışı Yaygın olmayan Transaminaz artışı, kanda bilirubin artışı 1 Tanımlanan AR’lerin sıklığı, olayların tüm bildirilen oluşumlarına dayanır ve araştırmacı tarafından en azından olasılıkla ilişkili olarak kabul edilenler ile sınırlı değildir. 2 Başka çalışmalarda oral rilpivirin ile görülen ilave advers olaylar. 3 Karın ağrısı aşağıdaki gruplanmış MedDRA tercih edilen terimini içerir: karın ağrısı, üst karın ağrısı. 4 Döküntü aşağıdaki gruplanmış MedDRA tercih edilen terimlerini içerir: döküntü, eritematöz döküntü, yaygın döküntü, maküler döküntü, makülopapüler döküntü, morbiliform döküntü, papüler döküntü, pruritik döküntü. 5 Pireksi aşağıdaki gruplanmış MedDRA tercih edilen terimlerini içerir: pireksi, sıcaklık hissi, vücut ısısı artışı. Ateş vakalarının büyük çoğunluğu enjeksiyondan sonraki bir hafta içinde bildirildi. FLAIR çalışmasında 96. ve 124. haftadaki genel güvenlilik profili, 48. haftada gözlemlenen profille tutarlıdır ve yeni bir güvenlilik bulgusu tanımlanmamıştır. FLAIR çalışmasının uzatma fazında, oral giriş olmadan rilpivirin artı kabotegravir enjeksiyon rejiminin başlatılması (doğrudan enjeksiyona) oral giriş fazının atlanmasıyla ilgili herhangi bir yeni güvenlilik endişesiyle ilişkilendirilmemiştir. Seçilmiş advers reaksiyonların tanımı Lokal Enjeksiyon Bölgesi Reaksiyonları (EBR’ler) Hastaların en fazla %1’inin EBR’ler nedeniyle rilpivirin ve kabotegravir enjeksiyonları sonlandırılmıştır. Enjeksiyon bölgesi reaksiyonları genel olarak hafif (Evre 1, hastaların %70 ila 75’i) veya orta şiddetli (Evre 2, hastaların %27 ila %36’sı) olmuştur. Hastaların %3 ila %4’ü şiddetli (Evre 3) EBR’ler yaşamıştır. EBR olaylarının medyan süresi 3 gün olmuştur. EBR bildiren hastaların oranı zaman içinde azalmıştır. Kilo artışı Faz 3 FLAIR ve ATLAS çalışmalarında rilpivirin + kabotegravir tedavisi alan hastalar 48. hafta zaman noktasında medyan 1,5 kg almıştır; mevcut antiretroviral rejimine (MAR) devam eden hasta grubu ise medyan 1,0 kg almıştır (toplu analiz). Münferit FLAIR ve ATLAS çalışmalarında, MAR kollarında alınan 1,5 kg ve 0,3 kg’a kıyasla rilpivirin + kabotegravir kollarındaki medyan kilo alımı sırasıyla 1,3 kg ve 1,8 kg şeklinde gerçekleşmiştir. ATLAS-2M çalışmasının 48. hafta zaman noktasında, aylık ve 2 aylık rilpivirin + kabotegravir dozlama kollarının her ikisinde medyan kilo alımı 1,0 kg olarak bulunmuştur. Laboratuvar değerlerinde değişimler Klinik çalışmalarda rilpivirin + kabotegravir alan hastalarda transaminaz (ALT/AST) yüksekliği gözlenmiştir. Bu yükseklikler en çok akut viral hepatite atfedilmiştir. Oral rilpivirin + oral kabotegravir tedavisi alan birkaç hastada, şüpheli ilaca bağlı hepatotoksisiteye atfedilen transaminaz yükseklikleri meydana gelmiştir; tedavinin sonlandırılmasıyla bu değişiklikler eski haline dönmüştür. Rilpivirin + kabotegravir tedavisi ile total bilirubin düzeyinde ilerleyici olmayan küçük artışlar gözlenmiştir (klinik sarılık olmaksızın). Bu değişiklikler, kabotegravir ile konjuge olmayan bilirubinin ortak bir klirens yolağı (UGT1A1) için rekabetini yansıtmaları sebebiyle klinik açıdan ilişkili kabul edilmemektedir. Klinik çalışmalarda, rilpivirin + kabotegravir tedavisi ile lipaz yükseklikleri gözlenmiştir. Rilpivirin + kabotegravir tedavisi ile Evre 3 ve 4 lipaz artışları MAR tedavisine kıyasla daha yüksek bir insidansta meydana gelmiştir. Bu yükseklikler genel olarak semptom vermemiş ve rilpivirin + kabotegravir tedavisinin sonlandırılmasına yol açmamıştır. ATLAS-2M çalışmasında Evre 4 lipaz ve karışıklığa yol açan faktörlerin (pankreatit öyküsü gibi) eşlik ettiği ölümle sonuçlanan bir pankreatit vakası bildirilmiş ve bu vaka için enjeksiyon rejimi ile nedensellik ilişkisi ekarte edilememiştir.