POLYNAT 500.000 I.U. ENJEKSİYONLUK ÇÖZELTİ HAZIRLAMAK İÇİN TOZ, 1 ADET

Polimiksin B sülfat, Pseudomonas aeruginosa’nın duyarlı suşlarının neden olduğu idrar yolları, meninksler ve kan dolaşımı enfeksiyonlarının tedavisinde tercih edilen bir ilaçtır. Pseudomonas aeruginosa’nın duyarlı suşlarının neden olduğu göz enfeksiyonlarının tedavisinde topikal ve subkonjonktival olarak da kullanılabilir. Potansiyel olarak daha az toksik olan ilaçlar, etkisiz veya kontrendike olduğunda aşağıdaki organizmaların duyarlı suşlarının neden olduğu ciddi enfeksiyonlarda endike olabilir: Escherichia coli, özellikle idrar yolu enfeksiyonu. Aerobacter aerogenes ve Klebsiella penumoniae, özellikle bakteriyemi. Haemophilus influenzae, özellikle meninjiyal hastalık enfeksiyonu. İlaca dirençli bakterilerin gelişimini azaltmak ve polimiksin B sülfat ve diğer antibakteriyel ilaçların etkinliğini korumak için, duyarlı bakterinin neden olduğundan şüphelenilen ya da kanıtlanan dirençli suşların neden olduğu enfeksiyonların tedavisinde tek başına ya da kombine kullanım (karbapenem vb.) önerilir. Kültür ve duyarlılık bilgileri mevcut olduğunda bu bilgiler antibakteriyel tedavinin seçiminde ya da modifiye edilmesinde dikkate alınmalıdır. Bu tür verilerin yokluğunda, yerel epidemiyoloji ve duyarlılık modelleri tedavinin ampirik seçimine katkıda bulunabilir. Menenjit ve diğer merkezi sinir sistemi enfeksiyonları: P. aeruginosa, E. coli, K. pneumoniae ve H. influenzae’nın dahil olduğu duyarlı gram negatif bakterilerin neden olduğu MENENJİAL ENFEKSİYONLARIN TEDAVİSİNDE SADECE İNTRATEKAL OLARAK KULLANILIR. Bazı durumlarda, intratekal polimiksin B bu enfeksiyonların tedavisi için tek başına kullanıldığında etkili olmuştur. Ancak intratekal polimiksin B genellikle bir parenteral antienfektif ile birlikte kullanılır (örneğin i.v. veya i.m. polimiksin B, i.v. meropenem, i.v. penisilin, i.v. sefalosporin). İ.m. veya i.v uygulama sonrasında serebrospinal sıvı içine az nüfuz eder. Bu nedenle menenjit veya diğer merkezi sinir sistemi enfeksiyonlarının tedavisinde bu ilaç tek başına uygulanmamalıdır. P. aeruginosa kaynaklı menenjitin tedavisi, in vitro duyarlılık testlerine göre yapılmalıdır. İntratekal olağan tedavi yöntemlerine direnç gösteren veya yanıt vermeyen çoklu ilaç dirençli P. aeruginosa kaynaklı enfeksiyonların tedavisinde kullanılabilir. İntratekal polimiksin B duyarlı H. influenzae kaynaklı menenjit tedavisi için alternatif olarak düşünülür. Septisemi: İ.V. veya i.m. duyarlı P. aeruginosa, E. aerogenes veya K. pneumoniae kaynaklı septisemi veya bakteriyeminin tedavisi için kullanılır. Ayrıca i.v. çoklu ilaç direncine sahip A. baumannii kaynaklı kan dolaşımı enfeksiyonlarının (sepsis) tedavisi için de kullanılır. Genellikle sadece daha az toksik olan diğer antienfektif ajanlar etkisiz veya kontrendike olduğu zaman kullanılır. P. aeruginosa kaynaklı (metallo-βlaktamaz üreten suşları dahil) septisemi veya bakteriyeminin tedavisinde tercih edilen ilaç olabilir, tek başına veya diğer antienfektif ajanlarla beraber (örneğin aztreonam) kullanılabilir. Metallo-β-laktamaz üreten P. aeruginosa kaynaklı nazokomiyal kan dolaşımı enfeksiyonları uygun antienfektif tedavi uygulanmasına rağmen ölümle ve yüksek mortalite oranı ile sonuçlanabilir. Bu enfeksiyonlar için uygun tedavi yöntemi henüz belirlenememiştir. İdrar yolu enfeksiyonları: İ.V. veya i.m. duyarlı P. aeruginosa ve E. coli’nin neden olduğu ağır idrar yolu enfeksiyonlarının tedavisinde kullanılır. Sadece daha az toksik olan diğer antienfektif ajanlar etkisiz veya kontrendike olduğu zaman bu enfeksiyonların tedavisinde kullanılır.

İntramüsküler ve/veya intratekal verildiğinde denetim sağlamak adına bir doktor tarafından sadece yatan hastalara verilmelidir. Böbrek fonksiyonları dikkatlice belirlenmeli ve böbrek hasarı ve üre tutulumu olan hastalarda doz azaltılmalıdır. Polimiksin B sülfat nedeniyle nefrotoksisitesi olan hastalar genellikle albüminüri, idrarda hücre görülmesi ve azotemi gösterir. İdrara az çıkma, yükselen kan üre azotu (BUN) bu ilaç ile tedaviyi kesmenin nedenleridir. Nörotoksik reaksiyonlar, irritabilite, sinirlilik, zayıflık, uyuşukluk, ataksi, perioral parestezi, ekstremitelerde uyuşma, görme bulanıklığı ile ortaya çıkabilir. Bu genellikle böbrek fonksiyon bozukluğu ve/veya nefrotoksisitesi olan hastalarda bulunan yüksek serum seviyeleri ile ilişkilidir. özellikle anestezi ve/veya kas gevşeticilerden sonra verildiğinde nörotoksisitesi nöromüsküler blokajdan solunum felcine sebep olabilir. ile (özellikle basitrasin, streptomisin, neomisin, kanamisin, gentamisin, tobramisin, amikasin, sefaloridin, paromomisin, viomisin ve kolistin) diğer nörotoksik ve/veya nefrotoksik ilaçların eş zamanlı veya ardışık kullanımından kaçınılmalıdır. Polimiksin B’nin kanıtlanmış ya da kuvvetle şüpheli bakteriyel enfeksiyon olmaksızın kullanılmasının ya da profilaktik kullanımının hastalarda yarar sağlaması muhtemel değildir ve ilaca dirençli bakterilerin gelişme riskini artırır. Bazal böbrek fonksiyonu parenteral tedavi sırasında ilacın böbrek fonksiyonu ve kan seviyelerinin sık olarak izlenmesi ile tedaviye başlanmadan önce yapılmalıdır. Diğer antibiyotiklerde de olduğu gibi, bu ilacın kullanımı mantar dahil duyarlı olmayan organizmaların aşırı üremesine neden olabilir. Süperenfeksiyon oluşursa uygun tedaviye başlanmalıdır. Clostridium difficile ile ilişkili diyare (CDİD), hemen tüm antibakteriyel ajanların kullanımı ile bildirilmiştir ve şiddeti hafif diyareden ölümcül kolite kadar değişebilir. Antibakteriyel ajanlarla tedavi C. difficile’nin çoğalmasına yol açan, kolonun normal florasını değiştirir. C. difficile, CDİD gelişimine katkıda bulunan A ve B toksinlerini üretir. C. difficile suşlarının ürettiği hipertoksin, morbidite ve mortalite artışına neden olur. Bu enfeksiyonlar antimikrobiyal tedaviye dirençli olabilir ve kolektomi gerekebilir. CDİD, antibiyotik kullanımından sonra diyare olan tüm hastalarda göz önüne alınmalıdır. CDİD’ın antibakteriyel ajanların verilmesinden sonra iki ay içinde meydana geldiği bildirildiğinden dikkatli tıbbi geçmiş gereklidir. Eğer CDİD’den şüpheleniliyorsa veya doğrulanırsa, direkt C. difficile’ye yönelik olmayan antibiyotik kullanımı kesilmelidir. Klinik olarak belirtildiği gibi uygun sıvı ve elektrolit uygulamasına, protein takviyesi C. difficile için antibiyotik tedavisi ve cerrahi değerlendirme başlatılmalıdır. Bu tıbbi ürün her mL’sinde 1 mmol (23 mg)’den daha az sodyum ihtiva eder; yani esasında “sodyum içermez”.

Sinir sistemi hastalıkları Bilinmiyor: Yüzde kızarma, ataksiye kadar ilerleyen baş dönmesi, uyuşukluk, periferal parestezi, eş zamanlı kürariform kas gevşetici, diğer nörotoksik ilaçlar kullanımı veya yanlışlıkla doz aşımı nedeniyle apne ve intratekal uygulama ile menenjiyal irritasyon bulguları (örneğin ateş, baş ağrısı, ense sertliği ve beyin omurilik sıvısında artmış hücre sayısı ve protein). Deri ve deri altı doku hastalıkları Bilinmiyor: Ürtiker, döküntü, intramüsküler enjeksiyon bölgesinde şiddetli ağrı, intravenöz enjeksiyon bölgesinde tromboflebit. Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Bilinmiyor: Albuminüri, silendirüri, azotemi, dozaj artırmadan kan seviyelerinin artması.