PLEGRİDY 125 MCG/0.5 ML SC ENJEKSİYONLUK ÇÖZELTİ İÇEREN KULLANIMA HAZIR KALEM, 2 ADET

Her 2 haftada bir subkutan enjeksiyon olarak uygulanan 125 mikrogram için en yaygın bildirilen advers ilaç reaksiyonları (ADR’ler) (plaseboya göre daha yüksek insidans) arasında enjeksiyon bölgesinde eritem, influenza benzeri hastalık, pireksi, baş ağrısı, miyalji, titreme, enjeksiyon bölgesinde ağrı, asteni, enjeksiyon bölgesinde kaşıntı ve artralji bulunmaktadır. Her 2 haftada bir subkutan yolla 125 mikrogram ile tedavi edilen hastalarda tedavinin bırakılmasına en sık yol açan advers reaksiyon influenza benzeri hastalıktır. Advers reaksiyonların listelendiği tablo Klinik çalışmalarda, toplamda 1468 hasta 278 haftaya kadar tam maruziyetle 4217 hasta-yılına eşdeğer almıştır. 1285 hasta en az 1 yıl, 1124 hasta en az 2 yıl, 947 hasta en az 3 yıl ve 658 hasta en az 4 yıl ile tedavi almıştır. ADVANCE çalışmasının randomize, kontrollü olmayan fazında (2. Yıl) ve ATTAIN çalışmasının (4 yıla kadar tedavi alınmıştır) uzatma fazındaki deneyim, ADVANCE çalışmasının 1 yıl süreli plasebo kontrollü fazındaki deneyim ile uyumludur. Tabloda her 2 haftada bir subkutan yolla 125 mikrogram ile tedavi edilen 512 hastadaki ve 48 haftaya kadar plasebo alan 500 hastadaki advers reaksiyonlar (insidansı plasebonun üzerinde olan ve mantıksal bir sebep-sonuç ilişkisi çerçevesinde gerçekleşmiş olan) ve pazarlama sonrası veriler özetlenmiştir. Advers reaksiyonlar MedDRA Sistem Organ Sınıfı çerçevesinde tercih edilen MedDRA terimleri olarak sunulmuştur. Aşağıdaki advers reaksiyonların insidansı belirtilen sıklık kategorilerine göre gösterilmektedir: MedDRA Sistem Organ Sınıfı Advers Reaksiyon Sıklık Kategorisi Kan ve lenf sistemi hastalıkları Trombositopeni Yaygın olmayan Trombotik trombositopenik purpura/hemolitik üremik sendrom * dahil trombotik mikroanjiyopati Seyrek Bağışıklık sistemi hastalıkları Anjiyoödem Yaygın olmayan Hipersensitivite Anafilaksi Bilinmiyor Psikiyatrik bozukluklar Depresyon Yaygın Sinir sistemi hastalıkları Baş ağrısı Çok yaygın Nöbet Yaygın olmayan Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıkları Pulmoner arteryel hipertansiyon † Bilinmiyor Gastrointestinal hastalıkları Bulantı Yaygın Kusma Deri ve cilt altı doku hastalıkları Alopesi$ Yaygın Kaşıntı Ürtiker Yaygın olmayan Kas-iskelet bozukluklar ve bağ doku hastalıkları Miyalji Çok yaygın Artralji Böbrek ve idrar hastalıkları Nefrotik sendrom, glomerüloskleroz Seyrek Genel bozukluklar ve uygulama bölgesi ilişkin hastalıklar İnfluenza benzeri hastalık Çok yaygın Pireksi Titreme Enjeksiyon bölgesinde eritem Enjeksiyon bölgesinde ağrı Enjeksiyon bölgesinde pruritus Asteni Hipertermi Yaygın Enjeksiyon bölgesinde enflamasyon Ağrı Enjeksiyon bölgesinde hematom Enjeksiyon bölgesinde şişme Enjeksiyon bölgesinde ödem Enjeksiyon bölgesinde döküntü Enjeksiyon bölgesinde ısı Enjeksiyon bölgesinde renk değişikliği Enjeksiyon bölgesinde nekroz Seyrek Araştırmalar Alanin aminotransferaz artışı Yaygın Aspartat aminotransferaz artışı Gamma-glutamil transferaz artışı Lökosit sayısında azalma Hemoglobinde azalma Vücut sıcaklığında artış Trombosit sayısında azalma Yaygın olmayan *İnterferon beta ürünler için sınıf etiketi †İnterferon ürünleri için sınıf etiketi, bkz. aşağıda Pulmoner arteryel hipertansiyon $ İnterferon ürünleri için sınıf etiketi 1 Yalnızca pazarlama sonrası deneyim sırasında ortaya çıkan advers reaksiyonlar Seçilmiş advers reaksiyonların tanımlanması Grip benzeri semptomlar Her 2 haftada bir 125 mikrogram alan hastaların %47’sinde ve plasebo grubundaki hastaların %13’ünde influenza benzeri semptomlar görülmüştür. Grip benzeri semptomların insidansı (örn. influenza benzeri hastalık, titreme, hiperpireksi, kas iskelet ağrısı, miyalji, ağrı, pireksi) tedavinin başlangıcında en yüksek bulunmuş ve ilk 6 ayda genellikle azalmıştır. İnfluenza benzeri semptomlar bildiren hastaların %90’ı bunların hafif ya da orta şiddette olduğunu belirtmiştir. Bunlardan hiç biri ciddi bulunmamıştır. ADVANCE çalışmasının plasebo kontrollü fazında kullanmış olan hastaların %1’den azı tedaviyi influenza benzeri semptomlar nedeniyle bırakmıştır. Açık uçlu bir çalışmada interferon beta tedavisini ile değiştiren hastalarda profilaktik olarak tedavi edilen grip benzeri semptomların başlangıcı ve süresi değerlendirildi. Grip benzeri semptom gösteren hastalarda, başlangıç için ortalama süre enjeksiyondan sonraki 10 saattir (çeyrekler arası aralık, 7-16 saat) ve ortalama süre 17 saattir (çeyrekler arası aralık, 12-22 saat). Enjeksiyon bölgesi reaksiyonları İki haftada bir 125 mikrogram kullanan hastaların %66’sında enjeksiyon bölgesi reaksiyonu bildirilmiş (örn. eritem, ağrı, kaşıntı ya da ödem) ve bu oran plasebo grubunda %11 olarak bulunmuştur. Eritem enjeksiyon bölgesinde en yaygın bildirilen reaksiyondur. Enjeksiyon bölgesi reaksiyonu bildiren hastaların %95’i bu reaksiyonun şiddetini hafifya da orta olarak belirtmiştir. Klinik çalışmalarda kullanan 1468 hastadan birinde enjeksiyon bölgesinde nekroz gelişmiş ve standart tedaviyle iyileşmiştir. Hepatik transaminaz bozuklukları Plasebo ile karşılaştırıldığında grubunda hepatik transaminaz artış insidansı daha yüksek bulunmuştur. Enzim artışlarının büyük bölümü normal üst sınırın (NÜS) 3 katından az bulunmuştur. Alanin aminotransferaz ve aspartat aminotransferaz düzeyinde > 5 x NÜS artış olanların oranı plasebo gruplarında %1 ve < %1 ve gruplarında ise sırasıyla %2 ve < %1 olarak belirlenmiştir. Klinik çalışmalarda almaya başlamadan önce karaciğer test bozukluğu olan iki hastada serum hepatik transaminaz artışıyla birlikte bilirubin artışı görülmüştür. Her iki vakada da tedavisinin kesilmesiyle birlikte değerler normale dönmüştür. Hematolojik bozukluklar kullanan hastaların %7’sinde ve plasebo grubundaki hastaların %1’inde lökosit sayısında < 3 x 109/L düzeyinde azalma görülmüştür. grubundaki hastaların ortalama lökosit sayımları normal sınırlarda kalmıştır. Lökosit sayısındaki azalmalar enfeksiyon ya da ciddi enfeksiyon riskindeki artışla ilişkili bulunmamıştır. tedavisi uygulanan hastalar ve plasebo grubundaki hastalar klinik önem taşıma potansiyeli bulunan aşağıdaki hematolojik parametreler açısından benzer bulunmuştur: lenfosit sayımı < 0,5 x 109/L, nötrofil sayımı ≤ 1 x 109/L, ve trombosit sayımı ≤ 100 x 109/L. tedavisi gören grupta iki ciddi vaka bildirilmiştir: bir hastada ağır trombositopeni (trombosit sayısı < 10 x 109/L) ve diğer bir hastada ağır nötropeni (nötrofil sayısı < 0,5 x 109/L) gelişmiştir. Her iki hastada da tedavisi kesildikten sonra hücre sayıları normale dönmüştür. tedavisi uygulanan hastaların ortalama eritrositlerinde hafif azalma kaydedilmiştir. ve plasebo gruplarındaki hastalarda RBC sayımlarında klinik olarak anlamlı olma potansiyeli taşıyan azalma (< 3,3 x 1012/L) insidansı benzer bulunmuştur. Hipersensitivite reaksiyonları Her iki haftada bir 125 mikrogram ile tedavi uygulanan hastaların %16’sında ve plasebo hastalarının %14’ünde hipersensitivite reaksiyonu bildirilmiştir. Ciddi hipersensitivite reaksiyonu oranı grubunda %1’den azdır (örn. anjiyoödem, ürtiker) ve bunlar antihistamin ve/veya kortikosteroid tedavisinden sonra hızla iyileşmiştir. Pazarlama sonrası deneyimde, uygulamasının ardından, anafilaksi vakaları (sıklığı bilinmeyen) dahil olmak üzere ciddi hipersensitivite olayları bildirilmiştir. Pulmoner arteryel hipertansiyon İnterferon beta ürünlerinin kullanımı sırasında pulmoner arteryel hipertansiyon (PAH) gelişen vakalar bildirilmiştir. Bu olaylar interferon beta tedavisinin başlatılmasını izleyen tarihten sonra birkaç yıla varan sürelerde gözlenmiştir.

İzlenebilirlik Biyolojik tıbbi ürünlerin izlenebilirliğini arttırmak için, uygulanan ürünün adı ve seri numarası açıkça kaydedilmelidir. Hepatik hasar İnterferon beta grubu ilaçların kullanımı sırasında serum hepatik transaminaz düzeylerinde artış, hepatit, otoimmün hepatit ve nadir bazı hepatik yetmezlik vakaları bildirilmiştir. kullanımı sırasında hepatik enzim artışı gözlenmiştir. Hastalar hepatik hasar yönünden izlenmelidir. Depresyon Depresif bozukluk öyküsü olan hastalarda kullanımı sırasında dikkatli olunmalıdır. Multipl sklerozlu hastalarda depresyon sıklığı daha yüksektir ve interferon kullanımıyla ilişkili depresyon görülebilir. Hastalardan depresyon ve/veya intihar düşüncesi semptomlarını hekimlerine hemen bildirmeleri istenmelidir. Depresyon gelişen hastalar terapi sırasında yakından izlenmeli ve uygun şekilde tedavi edilmelidir. tedavisinin kesilmesi de düşünülmelidir. Hipersensitivite reaksiyonları dahil interferon beta tedavisi sırasında nadir bir komplikasyon olarak anafilaksi vakaları dahil ciddi hipersensitivite reaksiyonları bildirilmiştir. Hastalara, eğer anafilaksi ya da ciddi hipersensitivite belirtileri ve semptomları yaşarlarsa, bırakmaları ve derhal tıbbi yardım almaları tavsiye edilmelidir. ile tedaviye tekrar başlanmamalıdır. Enjeksiyon bölgesi reaksiyonları Subkutan interferon beta kullanımı sırasında enjeksiyon bölgesinde nekroz dahil olmak üzere enjeksiyon bölgesi reaksiyonları bildirilmiştir. Enjeksiyon bölgesinde riskini en aza indirmek için hastalara aseptik enjeksiyon tekniği öğretilmelidir. Özellikle enjeksiyon bölgesinde reaksiyon gelişen hastalarda, hastanın kendi kendine enjeksiyon yapma tekniği periyodik olarak değerlendirilmelidir. Ciltte çatlak ile birlikte enjeksiyon bölgesinde şişme ya da sıvı akıntısı olduğunda hastanın doktoruyla konuşması tavsiye edilmelidir. Klinik çalışmalarda kullanan bir hastada enjeksiyon bölgesinde nekroz gelişmiştir. Tek bölgedeki nekrozu takiben tedaviyi kesip kesmeme kararı nekrozun yaygınlığına bağlıdır. Periferik kan sayımlarında azalma İnterferon beta alan hastalarda nadir görülen pansitopeni ve ağır trombositopeni dahil olmak üzere tüm hücre dizilerinde periferik kan sayımlarında azalma bildirilmiştir. Ağır ve nadir nötropeni ve trombositopeni dahil olmak üzere sitopeniler tedavisi uygulanan hastalarda gözlenmiştir. Hastalar periferik kan sayımlarındaki azalma bulgu ve belirtileri açısından izlenmelidir. Renal ve üriner bozukluklar Nefrotik sendrom (sınıf etkisi) İnterferon beta ürünleri tedavi sırasında kolabe olan fokal segmental glomerülosklerozis (FSGS), minimal değişiklik hastalığı (MCD), membranoproliferatif glomerülonefrit (MPGN) ve membranöz glomerülopati (MGN) dahil farklı türde nefropatilere bağlı nefrotik sendrom vakaları bildirilmiştir. Bu olaylar tedavi sırasında değişik zaman noktalarında bildirilmiştir ve interferon beta tedavisi başlatıldıktan sonra birkaç yıl içerisinde gelişebilmektedir. Özellikle renal hastalık riski daha yüksek olan kişilerde renal disfonksiyona ait erken bulgu ve belirtilerin (örn. ödem, proteinüri) düzenli olarak izlenmesi önerilir. Nefrotik sendrom hemen tedavi edilmeli ve tedavisinin kesilmesi düşünülmelidir. Ağır renal yetmezlik Ağır renal yetmezliği olan hastalara uygulanırken dikkatli olunmalıdır. Trombotik mikroanjiyopati (TMA) (sınıf etkisi) İnterferon beta ürünleriyle tedavi sırasında fatal vakalar dahil olmak üzere trombotik trombositopenik purpura (TTP) ya da hemolitik üremik sendrom (HUS) gibi TMA vakaları bildirilmiştir. Bu olaylar tedavi sırasında değişik zaman noktalarında ortaya çıkmıştır ve interferon beta tedavisi başlatıldıktan sonra birkaç hafta ile birkaç yıl arasında değişen bir sürede görülebilmektedir. Erken klinik bulgular arasında yeni başlayan hipertansiyon, trombositopeni, ateş, merkezi sinir sistemi semptomları (konfüzyon, parezi) ve böbrek fonksiyonlarında bozulma bulunmaktadır. TMA'yı düşündüren laboratuvar bulguları arasında trombosit sayısında azalma, hemolize bağlı serum laktat dehidrogenaz (LDH) artışı ve kan filminde şistositler (eritrosit parçalanması) yer alır. Bu nedenle TMA’ya ait klinik bulgular saptandığında kanda trombosit seviyesi, serum LDH, kan yayması ve renal fonksiyon testleri gibi daha fazla ek test yapılması önerilir. TMA tanısı konulduğunda hemen tedavi başlatılmalıdır (plazma değişimi düşünülmelidir) ve tedavisinin hemen bırakılması önerilir. Laboratuvar bozuklukları İnterferon kullanımına bağlı laboratuvar bozuklukları görülebilmektedir. Multipl skleroz hastalarının takibinde normal olarak istenen laboratuvar testlerine ek olarak tedavisinin başlatılmasından önce ve tedavi sırasında düzenli aralıklarla tam kan ve diferansiyel kan hücresi sayımı, trombosit sayımı ve karaciğer fonksiyon testleri dahil kan biyokimyası (örn. aspartat aminotransferaz (AST), alanin aminotransaminaz (ALT) yapılmalıdır. Ardından klinik semptomlar yoksa bu testlere periyodik olarak devam edilebilir. Miyelosupresyonu olan hastalarda tam kan sayımı ve periferik kan yayması ile birlikte trombosit sayımlarının daha sık takip edilmesi gerekebilir. İnterferon beta ürünlerinin kullanımı sırasında hipo ve hiper-tiroidizm bildirilmiştir. Tiroid disfonksiyon öyküsü olan hastalarda tiroid fonksiyon testlerinin düzenli olarak veya klinik endikasyona göre takip edilmesi önerilir. Nöbetler Epilepsi öyküsü olan, anti-epileptik kullanan ve özellikle de anti-epileptiklerle yeterli epilepsi kontrolü sağlanamayan hastalarda tedavisi sırasında dikkatli olunmalıdır. Kardiyak hastalıklar İnterferon beta alan hastalarda kardiyak hastalıkta kötüleşme bildirilmiştir. (her 2 haftada bir 125 mcg) ve plasebo grupları arasında kardiyovasküler olay insidansı açısından farklılık saptanmamıştır (her iki grupta da %7). ADVANCE çalışmasında kullanan hastalarda herhangi bir ciddi kardiyovasküler olay bildirilmemiştir. Yine de daha önceden ciddi kardiyak hastalığı olan kişilerin (örn. konjestif kalp yetmezliği, koroner arter hastalığı ya da aritmi) kardiyak durumun kötüleşmesi açısından özellikle tedavinin başlangıcında izlenmesi gerekir. İmmünojenite Hastalar karşı antikor geliştirebilmektedir. İki yıla kadar ile tedavi edilmiş olan hastalara ait verilere göre bunların %1’den azında peginterferon beta1a’nın interferon beta-1a kısmına karşı kalıcı nötralizan antikorlar gelişmiştir. Nötralizan antikorların klinik etkililiği azaltma potansiyelleri vardır. Ancak peginterferon beta-1a’in interferon kısmına karşı antikor gelişimi klinik etkililik veya güvenlilik üzerinde fark edilebilir bir etkiye yol açmamıştır; ancak immünojenite insidansının düşük olması nedeniyle ancak kısıtlı analiz gerçekleştirilebilmiştir. Hastaların %3’ü peginterferon beta-1a’in PEG kısmına karşı kalıcı antikor geliştirilmiştir. Gerçekleştirilen klinik çalışmada peginterferon beta-1a’nin PEG kısmına karşı antikor gelişimi güvenlilik ya da klinik etkililik üzerinde bir etkiye yol açmamıştır (yıllık bazda hesaplanmış nüks oranı, MRI lezyonları ve disfonksiyon progresyonu dahil). Hepatik yetmezlik Ağır hepatik yetmezliği olan hastalarda tedavisi sırasında dikkatli olunmalı ve hastalar yakından izlenmelidir. İntereferonlar hepatik hasarla ilişkili diğer ilaçlarla birlikte kullanıldığında hastalar hepatik hasar bulguları açısından takip edilmeli ve dikkatli olunmalıdır. Sodyum içeriği Her bir kalemde 1 mmol’den (23 mg) daha az sodyum olduğundan, bu ürün esasen “sodyum içermez” kabul edilebilir. Biyoteknolojik ürünlerin takip edilebilirliğinin sağlanması için uygulanan ürünün ticari ismi ve seri numarası mutlaka hasta dosyasına kaydedilmelidir.

Her 2 haftada bir subkutan enjeksiyon olarak uygulanan 125 mikrogram için en yaygın bildirilen advers ilaç reaksiyonları (ADR’ler) (plaseboya göre daha yüksek insidans) arasında enjeksiyon bölgesinde eritem, influenza benzeri hastalık, pireksi, baş ağrısı, miyalji, titreme, enjeksiyon bölgesinde ağrı, asteni, enjeksiyon bölgesinde kaşıntı ve artralji bulunmaktadır. Her 2 haftada bir subkutan yolla 125 mikrogram ile tedavi edilen hastalarda tedavinin bırakılmasına en sık yol açan advers reaksiyon influenza benzeri hastalıktır. Advers reaksiyonların listelendiği tablo Klinik çalışmalarda, toplamda 1468 hasta 278 haftaya kadar tam maruziyetle 4217 hasta-yılına eşdeğer almıştır. 1285 hasta en az 1 yıl, 1124 hasta en az 2 yıl, 947 hasta en az 3 yıl ve 658 hasta en az 4 yıl ile tedavi almıştır. ADVANCE çalışmasının randomize, kontrollü olmayan fazında (2. Yıl) ve ATTAIN çalışmasının (4 yıla kadar tedavi alınmıştır) uzatma fazındaki deneyim, ADVANCE çalışmasının 1 yıl süreli plasebo kontrollü fazındaki deneyim ile uyumludur. Tabloda her 2 haftada bir subkutan yolla 125 mikrogram ile tedavi edilen 512 hastadaki ve 48 haftaya kadar plasebo alan 500 hastadaki advers reaksiyonlar (insidansı plasebonun üzerinde olan ve mantıksal bir sebep-sonuç ilişkisi çerçevesinde gerçekleşmiş olan) ve pazarlama sonrası veriler özetlenmiştir. Advers reaksiyonlar MedDRA Sistem Organ Sınıfı çerçevesinde tercih edilen MedDRA terimleri olarak sunulmuştur. Aşağıdaki advers reaksiyonların insidansı belirtilen sıklık kategorilerine göre gösterilmektedir: MedDRA Sistem Organ Sınıfı Advers Reaksiyon Sıklık Kategorisi Kan ve lenf sistemi hastalıkları Trombositopeni Yaygın olmayan Trombotik trombositopenik purpura/hemolitik üremik sendrom * dahil trombotik mikroanjiyopati Seyrek Bağışıklık sistemi hastalıkları Anjiyoödem Yaygın olmayan Hipersensitivite Anafilaksi Bilinmiyor Psikiyatrik bozukluklar Depresyon Yaygın Sinir sistemi hastalıkları Baş ağrısı Çok yaygın Nöbet Yaygın olmayan Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıkları Pulmoner arteryel hipertansiyon † Bilinmiyor Gastrointestinal hastalıkları Bulantı Yaygın Kusma Deri ve cilt altı doku hastalıkları Alopesi$ Yaygın Kaşıntı Ürtiker Yaygın olmayan Kas-iskelet bozukluklar ve bağ doku hastalıkları Miyalji Çok yaygın Artralji Böbrek ve idrar hastalıkları Nefrotik sendrom, glomerüloskleroz Seyrek Genel bozukluklar ve uygulama bölgesi ilişkin hastalıklar İnfluenza benzeri hastalık Çok yaygın Pireksi Titreme Enjeksiyon bölgesinde eritem Enjeksiyon bölgesinde ağrı Enjeksiyon bölgesinde pruritus Asteni Hipertermi Yaygın Enjeksiyon bölgesinde enflamasyon Ağrı Enjeksiyon bölgesinde hematom Enjeksiyon bölgesinde şişme Enjeksiyon bölgesinde ödem Enjeksiyon bölgesinde döküntü Enjeksiyon bölgesinde ısı Enjeksiyon bölgesinde renk değişikliği Enjeksiyon bölgesinde nekroz Seyrek Araştırmalar Alanin aminotransferaz artışı Yaygın Aspartat aminotransferaz artışı Gamma-glutamil transferaz artışı Lökosit sayısında azalma Hemoglobinde azalma Vücut sıcaklığında artış Trombosit sayısında azalma Yaygın olmayan *İnterferon beta ürünler için sınıf etiketi †İnterferon ürünleri için sınıf etiketi, bkz. aşağıda Pulmoner arteryel hipertansiyon $ İnterferon ürünleri için sınıf etiketi 1 Yalnızca pazarlama sonrası deneyim sırasında ortaya çıkan advers reaksiyonlar Seçilmiş advers reaksiyonların tanımlanması Grip benzeri semptomlar Her 2 haftada bir 125 mikrogram alan hastaların %47’sinde ve plasebo grubundaki hastaların %13’ünde influenza benzeri semptomlar görülmüştür. Grip benzeri semptomların insidansı (örn. influenza benzeri hastalık, titreme, hiperpireksi, kas iskelet ağrısı, miyalji, ağrı, pireksi) tedavinin başlangıcında en yüksek bulunmuş ve ilk 6 ayda genellikle azalmıştır. İnfluenza benzeri semptomlar bildiren hastaların %90’ı bunların hafif ya da orta şiddette olduğunu belirtmiştir. Bunlardan hiç biri ciddi bulunmamıştır. ADVANCE çalışmasının plasebo kontrollü fazında kullanmış olan hastaların %1’den azı tedaviyi influenza benzeri semptomlar nedeniyle bırakmıştır. Açık uçlu bir çalışmada interferon beta tedavisini ile değiştiren hastalarda profilaktik olarak tedavi edilen grip benzeri semptomların başlangıcı ve süresi değerlendirildi. Grip benzeri semptom gösteren hastalarda, başlangıç için ortalama süre enjeksiyondan sonraki 10 saattir (çeyrekler arası aralık, 7-16 saat) ve ortalama süre 17 saattir (çeyrekler arası aralık, 12-22 saat). Enjeksiyon bölgesi reaksiyonları İki haftada bir 125 mikrogram kullanan hastaların %66’sında enjeksiyon bölgesi reaksiyonu bildirilmiş (örn. eritem, ağrı, kaşıntı ya da ödem) ve bu oran plasebo grubunda %11 olarak bulunmuştur. Eritem enjeksiyon bölgesinde en yaygın bildirilen reaksiyondur. Enjeksiyon bölgesi reaksiyonu bildiren hastaların %95’i bu reaksiyonun şiddetini hafifya da orta olarak belirtmiştir. Klinik çalışmalarda kullanan 1468 hastadan birinde enjeksiyon bölgesinde nekroz gelişmiş ve standart tedaviyle iyileşmiştir. Hepatik transaminaz bozuklukları Plasebo ile karşılaştırıldığında grubunda hepatik transaminaz artış insidansı daha yüksek bulunmuştur. Enzim artışlarının büyük bölümü normal üst sınırın (NÜS) 3 katından az bulunmuştur. Alanin aminotransferaz ve aspartat aminotransferaz düzeyinde > 5 x NÜS artış olanların oranı plasebo gruplarında %1 ve < %1 ve gruplarında ise sırasıyla %2 ve < %1 olarak belirlenmiştir. Klinik çalışmalarda almaya başlamadan önce karaciğer test bozukluğu olan iki hastada serum hepatik transaminaz artışıyla birlikte bilirubin artışı görülmüştür. Her iki vakada da tedavisinin kesilmesiyle birlikte değerler normale dönmüştür. Hematolojik bozukluklar kullanan hastaların %7’sinde ve plasebo grubundaki hastaların %1’inde lökosit sayısında < 3 x 109/L düzeyinde azalma görülmüştür. grubundaki hastaların ortalama lökosit sayımları normal sınırlarda kalmıştır. Lökosit sayısındaki azalmalar enfeksiyon ya da ciddi enfeksiyon riskindeki artışla ilişkili bulunmamıştır. tedavisi uygulanan hastalar ve plasebo grubundaki hastalar klinik önem taşıma potansiyeli bulunan aşağıdaki hematolojik parametreler açısından benzer bulunmuştur: lenfosit sayımı < 0,5 x 109/L, nötrofil sayımı ≤ 1 x 109/L, ve trombosit sayımı ≤ 100 x 109/L. tedavisi gören grupta iki ciddi vaka bildirilmiştir: bir hastada ağır trombositopeni (trombosit sayısı < 10 x 109/L) ve diğer bir hastada ağır nötropeni (nötrofil sayısı < 0,5 x 109/L) gelişmiştir. Her iki hastada da tedavisi kesildikten sonra hücre sayıları normale dönmüştür. tedavisi uygulanan hastaların ortalama eritrositlerinde hafif azalma kaydedilmiştir. ve plasebo gruplarındaki hastalarda RBC sayımlarında klinik olarak anlamlı olma potansiyeli taşıyan azalma (< 3,3 x 1012/L) insidansı benzer bulunmuştur. Hipersensitivite reaksiyonları Her iki haftada bir 125 mikrogram ile tedavi uygulanan hastaların %16’sında ve plasebo hastalarının %14’ünde hipersensitivite reaksiyonu bildirilmiştir. Ciddi hipersensitivite reaksiyonu oranı grubunda %1’den azdır (örn. anjiyoödem, ürtiker) ve bunlar antihistamin ve/veya kortikosteroid tedavisinden sonra hızla iyileşmiştir. Pazarlama sonrası deneyimde, uygulamasının ardından, anafilaksi vakaları (sıklığı bilinmeyen) dahil olmak üzere ciddi hipersensitivite olayları bildirilmiştir. Pulmoner arteryel hipertansiyon İnterferon beta ürünlerinin kullanımı sırasında pulmoner arteryel hipertansiyon (PAH) gelişen vakalar bildirilmiştir. Bu olaylar interferon beta tedavisinin başlatılmasını izleyen tarihten sonra birkaç yıla varan sürelerde gözlenmiştir.