PEGASYS 180 MCG/0.5 ML ENJEKSİYONLUK ÇÖZELTİ İÇEREN KULLANIMA HAZIR ŞIRINGA, 1 ADET

Yetişkin hastalarda Kronik Hepatit C ile tedavi edilen hastalarda bildirilen en yaygın istenmeyen etkilerin sıklığı ve şiddeti, alfa interferon ile tedavi edilen hastalarda bildirilenlere benzerdir. 180 mcg ile en sık bildirilen advers reaksiyonlar çoğunlukla hafif ila orta şiddette olup, doz değişikliği veya tedavinin kesilmesine gerek kalmadan yönetilebilmiştir. Önceki tedaviye yanıtsız Kronik Hepatit C hastaları Genel olarak, daha önce yanıt vermemiş hastalarda ribavirin ile birlikte güvenlilik profili daha önce tedavi almamış hastalardaki ile benzerdir. Daha önce pegile interferon alfa-2b/ribavirin tedavisine yanıt vermemiş hastaların, 72 ve 48 haftalık tedavisini içeren bir klinik çalışmada, 72 hafta kolundaki hastalar için, istenmeyen etkilere veya laboratuvar anormalliklerine bağlı tedaviyi bırakma sıklığı, tedavisinde %12 ve ribavirin tedavisinde %13’dür. Karşılaştırmada, 48 hafta kolunda, tedavisini bırakma %6, ribavirin tedavisini bırakma %7’dir. Benzer şeklide, sirozlu hastalar için, ve ribavirin tedavilerini bırakma sıklığı, 48 haftalık tedavi (%6 ve %6) ile karşılaştırıldığında, 72 haftalık tedavide (%13 ve %15) daha yüksektir. Daha önceki tedavisi hematolojik toksisiteye bağlı olarak kesilmiş hastalar, bu çalışmada kayıt dışı tutulmuştur. Başka bir klinik çalışmada, daha önceki tedaviye yanıt vermemiş ileri evre fibrozlu veya sirozlu hastalar (Ishak değeri 3-6 arası), en az 50.000 hücre/mm3 başlangıç trombosit sayısı ile dahil edilmiş ve 48 hafta tedavi edilmiştir Çalışmanın ilk 20 haftasında görülen hematolojik laboratuar anormallikleri şu şekildedir: anemi (hastaların %26’sında hemoglobin seviyesi <10g/dL),nötropeni (hastaların %30’unda MNS <750 hücre/mm3 ve trombositopeni (hastaların %13’ünde trombosit sayısı <50.000 hücre/ mm3, %13).4). Kronik Hepatit C ve HIV ko-enfeksiyonu HIV-HCV ko-enfeksiyonlu hastalarda, tek başına veya ribavirin ile kombine olarak için bildirilmiş olan klinik advers olay profilleri HCV mono-enfekte hastalarda gözlenenler ile benzerdir. ve ribavirin kombinasyon tedavisi alan HIV-HCV hastaların ≥%1 ila ≤%2’sinde diğer istenmeyen etkiler bildirilmiştir. hiperlaktikasitemi/laktik asidoz, influenza, pnömoni, duygudurum değişkenliği, apati, tinnitus, faringolaringeal ağrı, eilitis, edinilmiş lipodistrofi ve kromatüridir. içeren tedavi, tedavi süresince CD4+ hücre yüzdesinde düşüş olmadan, mutlak CD4+ hücre sayısında azalma ile ilişkilendirilmiştir. CD4+ hücre sayısının göstergeleri, çalışmanın takip süresi boyunca başlangıç değerlerine dönmüştür. içeren tedavinin, HIV viremi kontrolüne tedavi süresince veya takibinde negatif etkisi olmamıştır. CD4+ hücre değeri <200/mikrolitre olan ko-enfekte hastalarda, güvenlilik verileri sınırlıdır. İstenmeyen etkilerin listesi monoterapisi alan KHB ya da KHC veya ribavirin ile kombine tedavi alan KHC hastaları için bildirilen istenmeyen etkiler Tablo 9’da özetlenmiştir. Klinik çalışmalarda bildirilen istenmeyen etkiler sıklık durumuna göre aşağıda gruplanmıştır: Her sıklık grubunda istenmeyen etkiler azalan şiddete göre sunulmaktadır. Tablo 9: monoterapisi alan KHB ya da KHC veya ribavirin ile kombine tedavi alan KHC hastalarında yapılan klinik çalışmalardan ve pazarlama sonrası deneyimlerden raporlanan istenmeyen etkiler Sistem Organ Sınıfı Çok Yaygın olmayan Seyrek Çok seyrek Bilinmiyor Enfeksiyonlar Bronşit, Pnömoni, Endokardit, Sepsis ve enfestasyonlar Üst solunum yolu enfeksiyonu, oral kandidiyazis, herpes simpleks, fungal, viral ve bakteriyel enfeksiyonlar cilt enfeksiyonu dış kulak yolu iltihabı İyi huylu ve kötü huylu neoplazmalar Hepatik neoplazma Kan ve lenf sistemi hastalıkları Trombositopeni, anemi, lenfadenopati Pansitopeni Aplastik anemi Saf kırmızı hücre aplazisi Bağışıklık sistemi hastalıkları Sarkoidozis, tirod bezi iltihabı Anaflaksi, sistemik lupus eritematöz, romatoid artrit İdyopatik veya trombotik trombosit -openik purpura Karaciğer ve böbrek greft reddi, Vogt-Koyanagi-Harada hastalığı Endokrin hastalıkları Hipotiroidizm hipertiroidizm Diyabet Diyabetik ketoasidoz Metabolizma ve beslenme hastalıkları Anoreksi Dehidrasyo n Psikiyatrik hastalıkları Depresyon*, anksiyete, uyku bozukluğu* Agresiflik, duygu değişikliği, duygu bozuklukları, sinirlilik, libido azalması İntihar düşüncesi, halüsinasyo nlar İntihar, psikotik bozukluk Mani, bipolar bozukluklar, cinayet düşüncesi Sinir sistemi hastalıkları Baş ağrısı, baş dönmesi*, konsantrasyon bozukluğu Senkop, migren, hafıza bozukluğu, zayıflık, hipoestezi, hiperestezi, parestezi, titreme, tat bozukluğu, kabus görme, somnolans Periferal nöropati Koma, konvülsiyon, yüz felci Serebral iskemi Göz hastalıkları Göz bulanıklığı, göz ağrısı, göz enflamasyonu, kseroftalmi Retinal kanama Optik nöropati, papilödem, retinal vasküler bozukluk, retinopati, korneal ülser Görme kaybı Seröz retinal ayrılma, optik nörit Kulak ve iç kulak hastalıkları Vertigo, kulak ağrısı İşitme kaybı Kardiyak hastalıklar Taşikardi, periferal ödem, palpitasyon Miyokard enfarktüsü, konjestif kalp yetmezliği, kardiyomiyo pati, anjina, aritmi, atriyal fibrilasyon, perikardit, supraventriküler taşikardi Vasküler hastalıklar Kızarma Hipertansiy on Serebral hemoraji, vaskülit Periferal iskemi Solunum, toraksik ve mediyastinal hastalıklar Dispne, öksürük Efora bağlı dispne, burun kanaması, nazofarenjit, sinüs tıkanması, burun tıkanması, rinit, boğaz ağrısı Hırıltılı solunum Ölümcül olabilen interstisyel pnömonit, pulmoner emboli Pulmoner arteriyel hipertansiyon§ Gastrointestinal hastalıklar Diyare*, bulantı*, abdominal ağrı* Kusma, hazımsızlık, yutmada güçlük, ağız ülserasyonu, diş eti kanaması, küçük dil iltihabı, diş eti iltihabı, şişkinlik, ağız kuruması Gastrointest inal kanama Peptik ülser, pankreas iltihabı İskemik kolit, dil pigmentas yonu Hepatobiliyer Karaciğer hastalıklar fonksiyon bozukluğu yetmezliği, safra kanalı iltihabı, karaciğer yağlanması Deri ve deri altı doku hastalıkları Alopesi, dermatit, prurit, ciltte kuruma Sedef hastalığı, ürtiker, egzema, kaşıntı, terlemede artış, cilt bozuklukları, fotosensitivite reaksiyonu, gece terlemesi Stevens-Johnson sendromu, toksik epiderma l nekroliz, anjiyoöde m, eritema multifor me Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Miyalji, artralji Sırt ağrısı, artrit, kas zayıflığı, kemik ağrısı, boyun ağrısı, kas iskelet ağrısı, kas krampları Adale iltihaplanması Rabdomiyoliz Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Böbrek yetmezliği Üreme sistemi ve meme hastalıkları İktidarsızlık Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Pireksi, kaslarda sertlik*, ağrı*, asteni, bitkinlik, enjeksiyon yerinde reaksiyon*, irritabilite* Göğüs ağrısı, grip benzeri bozukluk, kırıklık, letarji, sıcak basması, susama Araştırmalar Kilo azalması Yaralanma ve zehirlenme Aşırı doz * Bu advers reaksiyonlar PEGAYS monoterapisi alan Kronik Hepatit B hastalarında ile ˂) olarak görülmüştür. § İnterferon ürünler için sınıf tanımı, Pulmoner arteriyel hipertansiyon için aşağıya bakınız. Seçilmiş istenmeyen etkilerin tanımı: Pulmoner arteriyel hipertansiyon Pulmoner arteriyel hipertansiyon (PAH) risk faktörlerini taşıyan (örneğin, portal hipertansiyon, HIV enfeksiyon, siroz) hastalarda belirgin olmak üzere pulmoner arteriyel hipertansiyon vakaları bildirilmiştir. Vakalar, genel olarak interferon alfa tedavisine başlandıktan birkaç ay sonraki çeşitli zamanlarda rapor edilmiştir. Laboratuvar değerleri tedavisi anormal laboratuvar değerleri ile ilişkilidir. ALT artışı, bilirubin artışı, elektrolit bozuklukları (hipokalemi, hipokalsemi, hipofosfatemi), hiperglisemi, hipoglisemi ve trigliserid artışı. monoterapisinde ve ribavirin ile kombine kullanımında hastaların %2’sinde doz modifikasyonunu veya tedavinin kesilmesini gerektiren ALT yükselmesi görülmüştür. tedavisi, genel olarak doz ayarlaması ile düzeltilebilen ve tedavinin iyileştirilmesinin ardından 4 ila 8 hafta içinde tedavi öncesi değerlere döndürülebilen, hematolojik değerlerdeki (lökopeni, nötropeni, lenfopeni, trombositopeni ve hemoglobin) düşüşler ile ilişkilendirilmiştir. 48 hafta 180 mcg ve 1..200 mg ribavirin tedavisi alan hastaların %24 ve %5 orta şiddetli (MNS: 0,79-0,5x109 /l) ve ağır (MNS:˂0,5x109/l) nötropeni görülmüştür. Anti-interferon Antikorları: alan hastaların %1-5’inde nötralizan anti-interferon antikorları gelişmiştir. Diğer interferonlarda olduğu gibi, Kronik Hepatit B hastalarında nötralizan antikorların görülme insidansı daha yüksektir. Ancak tedaviye yanıtın hastalıklar ile ilişkisi belirlenmemiştir. Tiroid fonksiyonu: tedavisi tiroid laboratuvar değerlerinde klinik müdahale gerektiren ve klinik açıdan anlamlı anormallikler ile ilişkilidir. /ribavirin (NV15801) alan hastalarda gözlenen sıklıklar (%4,9) diğer interferonlar ile gözlenen sıklıklarla benzerdir. HIV-HCV ile ko-enfekte hastalarda laboratuvar değerleri: Her ne kadar hematolojik toksisiteler nötropeni, trombositopeni ve anemi HIV-HCV hastalarında daha sık olarak ortaya çıkmışsa da, bunların çoğunluğu doz değişiklikleri ve büyüme faktörlerinin kullanılması ile giderilebilmiş ve seyrek olarak tedavinin erken kesilmesini gerektirmiştir. monoterapi ve kombinasyon tedavisi uygulanan hastaların sırasıyla %13 ve %11’inde MNS düzeylerinde 500 hücre/mm3 altında düşüşler gözlenmiştir. monoterapisi ve kombinasyon tedavisi uygulanan hastaların sırasıyla %10 ve %8’inde trombosit sayılarında 50.000/mm3’ün altında düşüşler olmuştur. monoterapi ve kombinasyon tedavisi uygulanan hastaların sırasıyla %13 ve %11’inde MNS düzeylerinde 500 hücre/mm3 altına düşüşler gözlenmiştir. monoterapi ve kombinasyon tedavisi uygulanan hastaların sırasıyla %10 ve %8’inde trombosit sayılarında 50.000/mm 3’ün altında düşüşler olmuştur. monoterapisi ve kombinasyon tedavisi alan hastaların sırasıyla %7 ve %14’ünde anemi (hemoglobin <10 g/dL) görülmüştür…

Sodyum klorür ve sodyum asetat: PEGASYS 0.5 mL'lik (1 kullanıma hazır şırınga) dozunda 23 mg'dan daha az sodyum ihtiva eder, yani aslında 'sodyum içermez'.

Benzil alkol: PEGASYS 0.5 mL (1 kullanıma hazır şırınga) dozunda 90 mg/kg/gün'den daha az (her mL'sinde 10 mg) benzil alkol ihtiva eder. Benzil alkol toksik reaksiyonlara ve alerjik reaksiyonlara neden olabilir. Benzil alkol, küçük çocuklarda solunum sorunları (“nefes darlığı sendromu” olarak adlandırılır) dahil olmak üzere ciddi yan etkiler riski ile ilişkilendirilmiştir.

PEGASYS erken doğmuş bebeklere, yeni doğanlara veya 3 yaşına kadar olan çocuklara verilmemelidir.

Eğer hamileyseniz veya emziriyorsanız, karaciğer veya böbrek hastalığınız varsa doktorunuza veya eczacınıza danışınız. Fazla miktarlarda benzil alkol vücudunuzda birikebilir ve metabolik asidoz olarak adlandırılan yan etkilere neden olabilir.

Kronik Hepatit B: Erişkinler, kompanse karaciğer hastalığı, viral replikasyon, yükselmiş ALT ve histolojik olarak doğrulanan karaciğer inflamasyonu ve/veya fibroz bulgularının eşlik ettiği, HBeAg-pozitif veya HBeAg-negatif Kronik Hepatit B erişkin hastalarının tedavisi için endikedir. 3 yaş ve üzeri pediyatrik hastalar, 3 yaş ve üzeri non-sirotik çocuklar ve ergenlerde, viral replikasyon ve inatçı yükselmiş ALT düzeylerinin eşlik ettiği HBeAg-pozitif Kronik Hepatit B tedavisinde endikedir. Pediyatrik hastalarda tedavinin başlatılması hakkındaki karar.

Etkin maddeye, alfa interferonlara veya listelenmiş yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık durumunda Otoimmün hepatitler Şiddetli hepatik disfonksiyon veya karaciğerin dekompanse sirozu Son altı ayda, stabil olmayan veya kontrolsüz kalp hastalığı dahil önceden var olan ciddi kalp hastalığı geçmişi olan hastalarda Atazanavir ve indinavir gibi ilaçlardan kaynaklanan indirekt hiperbilirubinemiye bağlı olanlar hariç sirozlu ve Child-Pugh skoru ≥6 olan HIV-HCV hastalarında Telbivudin ile kombinasyonda Yenidoğanlar ve üç yaşına kadar olan çocuklarda (benzil alkol yardımcı maddesi nedeniyle. Benzil alkol için.4), Pediyatrik hastalarda, özellikle ciddi depresyon, intihar düşüncesi veya teşebbüsü olmak üzere ciddi psikiyatrik sorunu olan ya da öyküsü bulunan hastalarda.

Psikiyatrik ve Merkezi Sinir Sistemi (MSS): Bazı hastalarda tedavisi sırasında ve hatta tedavi kesildikten sonra çoğunlukla 6 aylık izlem döneminde özellikle depresyon, intihar düşünceleri ve intihar girişimi gibi ciddi MSS etkileri gözlenmiştir. Alfa interferonlarla, saldırgan davranışlar (bazen cinayet düşüncesi gibi başkalarına yönelik davranışlar), bipolar bozukluklar, mani, konfüzyon ve mental durum değişiklikleri gibi diğer MSS etkileri gözlenmiştir. Tüm hastalar psikiyatrik bozukluk belirtileri veya bulguları açısından yakından takip edilmelidir. Eğer psikiyatrik bozukluk belirtileri görünürse tedavi eden hekim tarafından bu istenmeyen etkilerin olası ciddiyeti akılda tutulmalı ve uygun tedavi çözümü düşünülmelidir. Psikiyatrik belirtiler devam eder veya kötüleşirse veya intihar düşüncesi saptanırsa tedavisinin kesilmesi ve hastanın gereken psikiyatrik müdahale yapılarak izlenmesi önerilmektedir. Ağır psikiyatrik durum varlığı veya öyküsü olan hastalar: Ciddi psikiyatrik rahatsızlığı veya öyküsü olan hastalarda tedavisinin gerekli olduğu durumlarda, bu ancak psikiyatrik durumu gerekli kişisel tanı ve tedavi yöntemleri ile sağlandıktan sonra başlanmalıdır. Ciddi psikiyatrik rahatsızlığı veya öyküsü olan çocuklarda ve adolesanlarda kullanımı kontrendikedir Madde kullanımı/bağımlılığı olan hastalar: Tekrarlayan madde (alkol, esrar vs.) kullanım bozukluğu olan HCV bulaşmış hastaların interferon ile tedavi edilmesi sırasında psikiyatrik bozuklukların gelişme veya alevlenme riski yüksektir. Bu hastalarda alfa interferon tedavisi gerekli görüldü ise, tedaviye başlamadan önce psikiyatrik ko-morbiditelerin varlığı ve farklı maddelerin kullanım potansiyeli dikkatle değerlendirilerek uygun şekilde yönetilmelidir. Gerekli ise, hastanın tedavisi ve takibi için bir zihinsel sağlık veya bağımlılık uzmanı dahil olmak üzere bir interdisipliner yaklaşım düşünülmelidir. Hastalar tedavi boyunca ve tedavi kesildikten sonra yakından takip edilmelidir. Psikiyatrik bozuklukların ve madde bağımlılığının gelişmesi veya yeniden ortaya çıkması durumunda erken müdahale edilmesi tavsiye edilir. Büyüme ve gelişme (çocuklar ve adolesanlar): 3 ila 17 yaş arası hastalarda 48 haftaya kadar süren +/ ribavirin tedavisi sırasında kilo kaybı ve büyüme inhibisyonu yaygın şekilde görülmüştür. Tedaviden beklenen fayda, klinik çalışmalarda çocuk ve adolesanlar için gözlemlenen güvenlilik bulgularına göre vaka bazında dikkatle değerlendirilmelidir. Tedavi sırasında, +/ ribavirin ile uygulanan tedavinin geri dönmesi belirsiz olan bir büyüme inhibisyonunu tetiklediği göz önünde bulundurulmalıdır. Büyüme inhibisyonu riski, hastalık ilerleme bulgusu (özellikle fibrozis), hastalık ilerlemesini olumsuz şekilde etkileyebilecek komorbiditeler (örn. HIV koenfeksiyonu) ve prognostik yanıt faktörleri (HBV enfeksiyonu için çoğunlukla HBV genotipi ve ALT düzeyleri; HCV enfeksiyonu için ise çoğunlukla HCV genotipi ve HCV-RNA düzeyleri) gibi çocuğun hastalık özelliklerine karşı değerlendirilmelidir. Büyüme inhibisyonu riskini azaltmak için, çocuk, pubertal büyüme sonrası mümkün olan en kısa zamanda tedavi edilmelidir. Cinsel olgunlaşma üzerindeki uzun süreli etkilerle ilgili veri bulunmamaktadır. Tedavi öncesi ve sırasında laboratuvar testleri monoterapisine veya /ribavirin kombinasyon tedavisine başlamadan önce, standart hematolojik ve biyokimyasal laboratuvar testlerinin yapılması tüm hastalar için önerilir. Aşağıdakiler tedaviye başlanmadan önceki başlangıç değerleri olarak kabul edilebilir: Trombosit sayısı ≥ 90.000 hücre/mm3 Mutlak Nötrofil Sayısı (MNS) ≥1.500 hücre/mm3 Uygun şekilde kontrol edilmiş tiroid fonksiyonları (TSH ve T4) İki ve dört hafta sonra hematolojik testler, dördüncü haftada biyokimyasal testler tekrarlanmalıdır. Tedavi sırasında, ilave testler periyodik olarak yapılmalıdır (glikoz takibini de içeren). Klinik çalışmalarda, tedavisinin genellikle tedavinin ilk 2 haftasında başlayan, total beyaz kan hücresi (BKH) sayısı ve MNS’deki düşüş ile ilişkili olmuştur. 8 haftalık tedaviden sonra progresif düşüşler yaygın olmamıştır. MNS’deki düşüş, doz azaltımı veya tedavinin kesilmesiyle geri dönüşlüdür ve MNS değerleri hastaların çoğunda 8 hafta sonra normal değerlere, hastaların tamamında ise yaklaşık 16 hafta sonra başlangıç değerlerine dönmüştür. tedavisi, tedavi sonrası gözlem döneminde tedavi öncesi (başlangıç) değerlere dönen, trombosit sayısındaki düşüş ile ilişkilidir. Bazı durumlarda doz değişikliği gerekebilir. Klinik araştırmalarda ve ribavirin kombine tedavisi alan Kronik Hepatit C hastalarında %15’e varan oranda anemi (hemoglobin <10 g/dL) oluştuğu görülmüştür. Sıklık, tedavi süresine ve ribavirin dozuna bağlıdır. Anemi gelişme riski kadınlarda daha yüksektir. diğer potansiyel miyelosupresif ajanlar ile birlikte kullanıldığında dikkatli olunmalıdır. Literatürde, peginterferon ve ribavirinin azatiyoprin ile eşzamanlı kullanımının ardından 3 ila 7 hafta içinde pansitopeni (kırmızı kan hücreleri, nötrofiller ve trombositlerde belirgin düşüş) ve kemik iliği supresyonu bildirilmiştir. Bu miyelotoksisite, HCV antiviral tedavisi ve azatiyoprinin eşzamanlı kullanımının bırakılmasına bağlı olarak 4-6 hafta içinde geri dönüşlü olmuştur ve iki tedaviden birine yeniden başlamasına bağlı olarak tekrarlamamıştır. Önceki tedavinin başarısız olduğu Kronik Hepatit C hastalarında, ve ribavirin kombinasyon tedavisinin kullanılması, daha önceki tedavilerini istenmeyen hematolojik etkiler nedeniyle sona erdirmiş hastalarda yeteri kadar çalışılmamıştır. Tedavi planlayan doktorlar, bu hastalarda, yeniden tedavinin risk ve yararlarını dikkatle ölçmelidir. Endokrin sistemi de dahil olmak üzere, alfa interferonların kullanımı ile tiroit fonksiyonunda anormallikler veya mevcut tiroit bozukluklarında kötüleşme bildirilmiştir. tedavisine başlamadan önce TSH ve T4 düzeyleri ölçülmelidir. TSH düzeyleri ilaçlarla normal düzeyde tutulabilirse tedavisine başlanabilir veya devam edilebilir. Tedavi sırasında bir hasta tiroid bozukluğu ile uyumlu klinik belirtiler ortaya çıkarsa TSH düzeylerine bakılmalıdır. ile tedavi edilen hastalarda hipoglisemi, hiperglisemi ve diabetes mellitus gözlenmiştir. İlaç tedavisi ile etkili bir biçimde kontrol edilemeyen bu koşullardaki hastalarda, monoterapisine veya /ribavirin kombinasyon tedavisine başlanmamalıdır. Tedavi sırasında bu koşulların meydana geldiği veya ilaç tedavisi ile kontrol edilemeyen hastalarda veya /ribavirin tedavisi sonlandırılmalıdır. Kardiyovasküler sistem Hipertansiyon, supraventriküler aritmiler, konjestif kalp yetmezliği, göğüs ağrısı ve miyokard enfarktüsü gibi kardiyovasküler olaylar, de dahil olduğu interferon tedavileri ile ilişkilendirimiştir. Önceden kardiyak anormallikleri bulunan hastaların, tedaviye başlamadan önce bir elektrokardiyogram çektirmeleri tavsiye edilir. Kardiyovasküler durumda herhangi bir kötüleşme varsa, tedavi askıya alınmalı veya sona erdirilmelidir. Kardiyovasküler hastalığı olanlarda anemi ribavirin dozunun azaltılmasını veya kesilmesini gerektirebilir. Karaciğer fonksiyonu Tedavi sırasında hepatik dekompansasyon bulguları gelişen hastalarda tedavisi kesilmelidir. ile tedavi edilen hastalarda, viral yanıt olanlar dahil olmak üzere, ALT düzeylerinde başlangıca göre artışlar gözlenmiştir. Doz azaltımına rağmen ALT düzeyindeki artış progresif ve klinik açıdan anlamlı olduğunda veya bu artışa bilirubin düzeyinde artış eşlik ettiğinde tedavi kesilmelidir. Kronik Hepatit B’de, Kronik Hepatit C’nin aksine, tedavi sırasındaki hastalık alevlenmeleri seyrek olmayıp, serum ALT düzeylerinde geçici ve potansiyel olarak anlamlı artışlarla karakterizedir. HBV’de ile gerçekleştirilen klinik çalışmalarda, belirgin transaminaz alevlenmelerine, hepatik dekompansasyon bulguları olmaksızın, diğer hepatik fonksiyonlarında hafif değişiklikler eşlik etmiştir. Normalin üst sınırını 10 kat aşan alevlenme vakalarının yaklaşık yarısında dozu azaltılırken veya transaminaz yükselmeleri ortadan kayboluncaya dek durdurulurken, kalanlarda tedavi değiştirilmeden sürdürülmüştür. Her durumda hepatik fonksiyonların daha sık olarak izlenmesi önerilmiştir. Aşırı duyarlılık Alfa interferon tedavisi süresince ciddi, akut aşırı duyarlılık reaksiyonları (örneğin; ürtiker, anjiyoödem, bronkokonstriksiyon, anafilaksi) çok seyrek olarak gözlenmiştir. Bu tip bir durum meydana geliyorsa, tedavi kesilmeli ve uygun tıbbi tedaviye derhal başlanmalıdır. Geçici döküntüler tedavinin kesilmesini gerektirmez. Otoimmün hastalıklar Alfa interferonlarla tedavi sırasında otoantikorların ve otoimmün bozuklukların geliştiği bildirilmiştir. Otoimmün hastalıkların gelişmesine yatkınlığı olan hastaların riski daha fazla olabilir. Otoimmün bozukluklarla uyumlu belirti ve bulguları olan hastalar dikkatle değerlendirilmeli ve interferon tedavisine devam etmenin yarar-risk durumu tekrar değerlendirilmelidir. İnterferon tedavisi alan Kronik Hepatit C’li hastalarda Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) sendromu görülmüştür. Bu sendrom, gözleri, işitme sistemini, beyin ve omurilik zarı ve cildi etkileyen granülomatöz enflamatuar bir rahatsızlıktır. VKH sendromundan şüphe ediliyorsa, antiviral tedavisi kesilmeli ve korikosteroid tedavisi düşünülmelidir. Ateş/Enfeksiyonlar Ateş, interferon tedavisi sırasında yaygın biçimde bildirilen grip benzeri sendromla ilişkili olmasına rağmen, ısrarcı ateşin diğer nedenleri, özellikle ciddi enfeksiyonlar (bakteriyel, viral, fungal), nötropenik hastalarda dışlanmalıdır. de dahil olduğu alfa interferonlarla yapılan tedavilerde, ciddi enfeksiyonlar (bakteriyel, viral, fungal) ve sepsis bildirilmiştir. Uygun anti infektif tedaviye hemen başlanmalıdır ve tedavinin sonlandırılması düşünülmelidir. Oküler değişiklikler neden olduğu seyrek vakalarda görme kaybına yol açabilen retina hemorajisi, iskemik alanlar, papilödemi, optik nöropati ve retinal arter veya ven tıkanıklığı bildirilmiştir. Tüm hastalar temel bir göz muayenesinden geçirilmelidir…

Yetişkin hastalarda Kronik Hepatit C ile tedavi edilen hastalarda bildirilen en yaygın istenmeyen etkilerin sıklığı ve şiddeti, alfa interferon ile tedavi edilen hastalarda bildirilenlere benzerdir. 180 mcg ile en sık bildirilen advers reaksiyonlar çoğunlukla hafif ila orta şiddette olup, doz değişikliği veya tedavinin kesilmesine gerek kalmadan yönetilebilmiştir. Önceki tedaviye yanıtsız Kronik Hepatit C hastaları Genel olarak, daha önce yanıt vermemiş hastalarda ribavirin ile birlikte güvenlilik profili daha önce tedavi almamış hastalardaki ile benzerdir. Daha önce pegile interferon alfa-2b/ribavirin tedavisine yanıt vermemiş hastaların, 72 ve 48 haftalık tedavisini içeren bir klinik çalışmada, 72 hafta kolundaki hastalar için, istenmeyen etkilere veya laboratuvar anormalliklerine bağlı tedaviyi bırakma sıklığı, tedavisinde %12 ve ribavirin tedavisinde %13’dür. Karşılaştırmada, 48 hafta kolunda, tedavisini bırakma %6, ribavirin tedavisini bırakma %7’dir. Benzer şeklide, sirozlu hastalar için, ve ribavirin tedavilerini bırakma sıklığı, 48 haftalık tedavi (%6 ve %6) ile karşılaştırıldığında, 72 haftalık tedavide (%13 ve %15) daha yüksektir. Daha önceki tedavisi hematolojik toksisiteye bağlı olarak kesilmiş hastalar, bu çalışmada kayıt dışı tutulmuştur. Başka bir klinik çalışmada, daha önceki tedaviye yanıt vermemiş ileri evre fibrozlu veya sirozlu hastalar (Ishak değeri 3-6 arası), en az 50.000 hücre/mm3 başlangıç trombosit sayısı ile dahil edilmiş ve 48 hafta tedavi edilmiştir Çalışmanın ilk 20 haftasında görülen hematolojik laboratuar anormallikleri şu şekildedir: anemi (hastaların %26’sında hemoglobin seviyesi <10g/dL),nötropeni (hastaların %30’unda MNS <750 hücre/mm3 ve trombositopeni (hastaların %13’ünde trombosit sayısı <50.000 hücre/ mm3, %13).4). Kronik Hepatit C ve HIV ko-enfeksiyonu HIV-HCV ko-enfeksiyonlu hastalarda, tek başına veya ribavirin ile kombine olarak için bildirilmiş olan klinik advers olay profilleri HCV mono-enfekte hastalarda gözlenenler ile benzerdir. ve ribavirin kombinasyon tedavisi alan HIV-HCV hastaların ≥%1 ila ≤%2’sinde diğer istenmeyen etkiler bildirilmiştir. hiperlaktikasitemi/laktik asidoz, influenza, pnömoni, duygudurum değişkenliği, apati, tinnitus, faringolaringeal ağrı, eilitis, edinilmiş lipodistrofi ve kromatüridir. içeren tedavi, tedavi süresince CD4+ hücre yüzdesinde düşüş olmadan, mutlak CD4+ hücre sayısında azalma ile ilişkilendirilmiştir. CD4+ hücre sayısının göstergeleri, çalışmanın takip süresi boyunca başlangıç değerlerine dönmüştür. içeren tedavinin, HIV viremi kontrolüne tedavi süresince veya takibinde negatif etkisi olmamıştır. CD4+ hücre değeri <200/mikrolitre olan ko-enfekte hastalarda, güvenlilik verileri sınırlıdır. İstenmeyen etkilerin listesi monoterapisi alan KHB ya da KHC veya ribavirin ile kombine tedavi alan KHC hastaları için bildirilen istenmeyen etkiler Tablo 9’da özetlenmiştir. Klinik çalışmalarda bildirilen istenmeyen etkiler sıklık durumuna göre aşağıda gruplanmıştır: Her sıklık grubunda istenmeyen etkiler azalan şiddete göre sunulmaktadır. Tablo 9: monoterapisi alan KHB ya da KHC veya ribavirin ile kombine tedavi alan KHC hastalarında yapılan klinik çalışmalardan ve pazarlama sonrası deneyimlerden raporlanan istenmeyen etkiler Sistem Organ Sınıfı Çok Yaygın olmayan Seyrek Çok seyrek Bilinmiyor Enfeksiyonlar Bronşit, Pnömoni, Endokardit, Sepsis ve enfestasyonlar Üst solunum yolu enfeksiyonu, oral kandidiyazis, herpes simpleks, fungal, viral ve bakteriyel enfeksiyonlar cilt enfeksiyonu dış kulak yolu iltihabı İyi huylu ve kötü huylu neoplazmalar Hepatik neoplazma Kan ve lenf sistemi hastalıkları Trombositopeni, anemi, lenfadenopati Pansitopeni Aplastik anemi Saf kırmızı hücre aplazisi Bağışıklık sistemi hastalıkları Sarkoidozis, tirod bezi iltihabı Anaflaksi, sistemik lupus eritematöz, romatoid artrit İdyopatik veya trombotik trombosit -openik purpura Karaciğer ve böbrek greft reddi, Vogt-Koyanagi-Harada hastalığı Endokrin hastalıkları Hipotiroidizm hipertiroidizm Diyabet Diyabetik ketoasidoz Metabolizma ve beslenme hastalıkları Anoreksi Dehidrasyo n Psikiyatrik hastalıkları Depresyon*, anksiyete, uyku bozukluğu* Agresiflik, duygu değişikliği, duygu bozuklukları, sinirlilik, libido azalması İntihar düşüncesi, halüsinasyo nlar İntihar, psikotik bozukluk Mani, bipolar bozukluklar, cinayet düşüncesi Sinir sistemi hastalıkları Baş ağrısı, baş dönmesi*, konsantrasyon bozukluğu Senkop, migren, hafıza bozukluğu, zayıflık, hipoestezi, hiperestezi, parestezi, titreme, tat bozukluğu, kabus görme, somnolans Periferal nöropati Koma, konvülsiyon, yüz felci Serebral iskemi Göz hastalıkları Göz bulanıklığı, göz ağrısı, göz enflamasyonu, kseroftalmi Retinal kanama Optik nöropati, papilödem, retinal vasküler bozukluk, retinopati, korneal ülser Görme kaybı Seröz retinal ayrılma, optik nörit Kulak ve iç kulak hastalıkları Vertigo, kulak ağrısı İşitme kaybı Kardiyak hastalıklar Taşikardi, periferal ödem, palpitasyon Miyokard enfarktüsü, konjestif kalp yetmezliği, kardiyomiyo pati, anjina, aritmi, atriyal fibrilasyon, perikardit, supraventriküler taşikardi Vasküler hastalıklar Kızarma Hipertansiy on Serebral hemoraji, vaskülit Periferal iskemi Solunum, toraksik ve mediyastinal hastalıklar Dispne, öksürük Efora bağlı dispne, burun kanaması, nazofarenjit, sinüs tıkanması, burun tıkanması, rinit, boğaz ağrısı Hırıltılı solunum Ölümcül olabilen interstisyel pnömonit, pulmoner emboli Pulmoner arteriyel hipertansiyon§ Gastrointestinal hastalıklar Diyare*, bulantı*, abdominal ağrı* Kusma, hazımsızlık, yutmada güçlük, ağız ülserasyonu, diş eti kanaması, küçük dil iltihabı, diş eti iltihabı, şişkinlik, ağız kuruması Gastrointest inal kanama Peptik ülser, pankreas iltihabı İskemik kolit, dil pigmentas yonu Hepatobiliyer Karaciğer hastalıklar fonksiyon bozukluğu yetmezliği, safra kanalı iltihabı, karaciğer yağlanması Deri ve deri altı doku hastalıkları Alopesi, dermatit, prurit, ciltte kuruma Sedef hastalığı, ürtiker, egzema, kaşıntı, terlemede artış, cilt bozuklukları, fotosensitivite reaksiyonu, gece terlemesi Stevens-Johnson sendromu, toksik epiderma l nekroliz, anjiyoöde m, eritema multifor me Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Miyalji, artralji Sırt ağrısı, artrit, kas zayıflığı, kemik ağrısı, boyun ağrısı, kas iskelet ağrısı, kas krampları Adale iltihaplanması Rabdomiyoliz Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Böbrek yetmezliği Üreme sistemi ve meme hastalıkları İktidarsızlık Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Pireksi, kaslarda sertlik*, ağrı*, asteni, bitkinlik, enjeksiyon yerinde reaksiyon*, irritabilite* Göğüs ağrısı, grip benzeri bozukluk, kırıklık, letarji, sıcak basması, susama Araştırmalar Kilo azalması Yaralanma ve zehirlenme Aşırı doz * Bu advers reaksiyonlar PEGAYS monoterapisi alan Kronik Hepatit B hastalarında ile ˂) olarak görülmüştür. § İnterferon ürünler için sınıf tanımı, Pulmoner arteriyel hipertansiyon için aşağıya bakınız. Seçilmiş istenmeyen etkilerin tanımı: Pulmoner arteriyel hipertansiyon Pulmoner arteriyel hipertansiyon (PAH) risk faktörlerini taşıyan (örneğin, portal hipertansiyon, HIV enfeksiyon, siroz) hastalarda belirgin olmak üzere pulmoner arteriyel hipertansiyon vakaları bildirilmiştir. Vakalar, genel olarak interferon alfa tedavisine başlandıktan birkaç ay sonraki çeşitli zamanlarda rapor edilmiştir. Laboratuvar değerleri tedavisi anormal laboratuvar değerleri ile ilişkilidir. ALT artışı, bilirubin artışı, elektrolit bozuklukları (hipokalemi, hipokalsemi, hipofosfatemi), hiperglisemi, hipoglisemi ve trigliserid artışı. monoterapisinde ve ribavirin ile kombine kullanımında hastaların %2’sinde doz modifikasyonunu veya tedavinin kesilmesini gerektiren ALT yükselmesi görülmüştür. tedavisi, genel olarak doz ayarlaması ile düzeltilebilen ve tedavinin iyileştirilmesinin ardından 4 ila 8 hafta içinde tedavi öncesi değerlere döndürülebilen, hematolojik değerlerdeki (lökopeni, nötropeni, lenfopeni, trombositopeni ve hemoglobin) düşüşler ile ilişkilendirilmiştir. 48 hafta 180 mcg ve 1..200 mg ribavirin tedavisi alan hastaların %24 ve %5 orta şiddetli (MNS: 0,79-0,5x109 /l) ve ağır (MNS:˂0,5x109/l) nötropeni görülmüştür. Anti-interferon Antikorları: alan hastaların %1-5’inde nötralizan anti-interferon antikorları gelişmiştir. Diğer interferonlarda olduğu gibi, Kronik Hepatit B hastalarında nötralizan antikorların görülme insidansı daha yüksektir. Ancak tedaviye yanıtın hastalıklar ile ilişkisi belirlenmemiştir. Tiroid fonksiyonu: tedavisi tiroid laboratuvar değerlerinde klinik müdahale gerektiren ve klinik açıdan anlamlı anormallikler ile ilişkilidir. /ribavirin (NV15801) alan hastalarda gözlenen sıklıklar (%4,9) diğer interferonlar ile gözlenen sıklıklarla benzerdir. HIV-HCV ile ko-enfekte hastalarda laboratuvar değerleri: Her ne kadar hematolojik toksisiteler nötropeni, trombositopeni ve anemi HIV-HCV hastalarında daha sık olarak ortaya çıkmışsa da, bunların çoğunluğu doz değişiklikleri ve büyüme faktörlerinin kullanılması ile giderilebilmiş ve seyrek olarak tedavinin erken kesilmesini gerektirmiştir. monoterapi ve kombinasyon tedavisi uygulanan hastaların sırasıyla %13 ve %11’inde MNS düzeylerinde 500 hücre/mm3 altında düşüşler gözlenmiştir. monoterapisi ve kombinasyon tedavisi uygulanan hastaların sırasıyla %10 ve %8’inde trombosit sayılarında 50.000/mm3’ün altında düşüşler olmuştur. monoterapi ve kombinasyon tedavisi uygulanan hastaların sırasıyla %13 ve %11’inde MNS düzeylerinde 500 hücre/mm3 altına düşüşler gözlenmiştir. monoterapi ve kombinasyon tedavisi uygulanan hastaların sırasıyla %10 ve %8’inde trombosit sayılarında 50.000/mm 3’ün altında düşüşler olmuştur. monoterapisi ve kombinasyon tedavisi alan hastaların sırasıyla %7 ve %14’ünde anemi (hemoglobin <10 g/dL) görülmüştür…