MIGRYL 100 MG TABLET

Aşağıdaki durumlarda kontrendikedir.; o Îlacın etkin maddesi olan Miglitol’e ve/veya bu ilacın içeriğinde yer alan herhangi bir bileşene duyarlı olan kişilerde, o Înflamatuvar bağırsak hastalığı, kolon ülseri veya kısmi intestinal obstrüksiyon ve intestinal obstrüksiyon eğilimi olan hastalarda, n o Ciddi sindirim veya emilim bozukluklarıyla ilişkili kronik intestinal hastalıklar veya bağırsakta artan gaz oluşumunun sonucunda kötülcşcbilen koşulların bulunduğu hastalarda, Diyabetik ketoasidoz’u olanlarda.

Gastrointestinal hastahkları "Çok yaygın: Abdominal ağrı* (%11.7), diyare* (%28.7), flatulans (%41.5). Bilinmiyor: Bağırsak tıkanması (paralitik ileus dahil), subileus, gastrointestinal ağrı, bulantı, abdominal distansiyon, pnömatozis sistoides intestinalis**. **Miglitol dahil alfa-glukozidaz inhibitörleri kullanılmasıyla ilişkili olarak diyare, mukus akıntısı, rektal kanama ve konstipasyon semptomları ile ortaya çıkabilir. Komplikasyonlar; Pnömoperituan, volvulus, bağırsak tıkanıklığı, intususepsiyon, bağırsak kanaması ve bağırsak perforasyonunu kapsayabilir. Eğer pnömatozis sistoides intestinalis’ten şüpheleniliyorsa, miglitol kesilir ve uygun tamı görüntüleme gerçekleştirilir. * Diyare ve abdominal ağrının insidansı tedavinin devamında azalma eğilimindedir. * Tedavi sonlandırıldığında yan etkilerde hızlı bir şekilde iyileşme görülür. Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın: Deri döküntüsü (%4.3) Döküntüler genellikle geçicidir ve araştırmacı doktorlar tarafından bunların çoğunun miglitol ile ilişkili olmadığı yönünde değerlendirilmiştir. Araştırmalar Yaygın: Serumda düşük demir (Anormal laboratuar bulgusu) (%9.2) Vakaların çoğunluğunda devamlılık göstermez ve hemoglobinde düşme veya diğer hematolojik endekslerde değişimler eşlik etmemektedir.

Makrovasküler Sonuçlar Miglitol veya diğer antidiyabetik ilaçlar ile makrovasküler risk azalmasının kanıtlayıcı sonucuna ait klinik çalışma bulunmamaktadır. Hipoglisemi Etki mekanizmasından dolayı " tek başına uygulandığında açlık veya tokluk durumlarında hipoglisemiye neden olmaz. Sülfonilüreler ve insülin hipoglisemiye neden olabilir. Sülfonilüre veya insülin ile kombine kullanılan tabletler kan şekerinin daha fazla düşmesine neden olduğundan, sülfonilürenin veya insülinin hipoglisemik potansiyelini artırabilir. Sülfonilüreler veya insülin ile kombine kullanıldığı zaman, sülfonilüre veya insülinin dozunu düşürmek göz önünde bulundurulmalıdır. Hafiften orta dereceye kadar olan hipoglisemi tedavisinde, emilimi ?® tarafından gecikmeye uğramamış olan oral glukoz (dekstroz), sukroz (şeker kamışından yapılmış) yerine kullanılmalıdır. inhibisyonuyla glukoz ve fruktoza parçalanan sukroz, hipoglisemide hızlı bir düzelme sağlanması için uygun değildir. Ciddi hipoglisemilerde glukozun intravenöz yolla uygulanması veya glukagon enjeksiyonu gerekli olabilir. Kandaki glukozun kontrolünün kaybedilmesi Diyabet hastaları, ateş, travma, enfeksiyon veya ameliyat gibi strese maruz kaldıklarında geçici olarak kandaki glukozun kontrolünün kaybedilmesi ortaya çıkabilir. Bu gibi zamanlarda, geçici insülin tedavisi gerekli olabilir, Laboratuvar testleri Hastaların ”’e verdiği yanıt düzenli olarak yapılan kan glukozu testleriyle N izlenmelidir. Gliseminin uzun dönemli kontrolü için glikolize hemoglobin seviyelerinin izlenmesi önerilmektedir.