MEPSEVII 2 MG/ML İNFÜZYONLUK ÇÖZELTİ HAZIRLAMAK İÇIN KONSANTRE (1 ADET)

Genel Vestronidaz alfa ile tedavinin etkileri periyodik olarak değerlendirilmeli ve açık faydaların (hastalık belirtilerinin stabilizasyonu dahil) gözlenmediği durumlarda tedavinin kesilmesi düşünülmelidir. Tedavinin kesilmesi hastanın klinik durumunun önemli ölçüde kötüleşmesine neden olabilir. Uç organ hasarı zamanla ilerledikçe, tedavinin hasarı tersine çevirmesi veya iyileşme göstermesi daha zordur. Vestronidaz alfa uygulamasının geri dönüşü olmayan komplikasyonları (örn. iskelet deformiteleri) etkilemediği tedavi yapan hekim tarafından dikkate alınmalıdır. İnsanlarda gözlenen maruziyetteki vestronidaz alfa'nın kan-beyin bariyerini geçmesi beklenmemektedir ve bu nedenle, hastalığın nörolojik belirtilerini etkilemesi olası değildir. Anafilaksi dahil aşırı duyarlılık reaksiyonları Vestronidaz alfa kullanımında anafilaksi dahil ciddi aşırı duyarlılık reaksiyonları bildirilmiştir; bu nedenle, vestronidaz alfa uygulandığında uygun tıbbi destek hazır bulundurulmalıdır. Hastanın o sırada akut ateşi veya solunum yolu hastalığı varsa infüzyondan kaçınılmalıdır. Antipiretik içeren veya içermeyen sedatif olmayan antihistaminiklerle yapılacak premedikasyonun, infüzyonun başlamasından 30-60 dakika önce uygulanması önerilir. Vestronidaz alfa'nın önerilen infüzyon hızı programına göre uygulanması önemlidir. Önemli aşırı duyarlılık reaksiyonları oluşursa viestronidaz alfa infüzyonunu derhal durdurulmalı ve uygun tedaviye başlanmalıdır. Aşırı duyarlılık reaksiyonlarının yönetimi, reaksiyonun önem düzeyini temel almalı ve infüzyonun geçici olarak durdurulmasını veya kesilmesini ve/veya hafif ila orta dereceli reaksiyonlar için ek antihistaminikler, antipiretikler ve/veya kortikosteroidlerin uygulanmasını içermelidir. Hipokside düşük kan basıncı ve oksijen için hızlı sodyum klorür 9 mg/mL (%0,9) infüzyon çözeltisi düşününüz. Hastalar, vestronidaz alfa infüzyonu tamamlandıktan sonra en az 60 dakika gözlemlenmelidir. Hastalar, aşırı duyarlılık reaksiyonlarının belirti ve semptomları konusunda bilgilendirilmeli ve bu tür belirti ve semptomların ortaya çıkması halinde derhal tıbbi yardım almaları söylenmelidir. Şiddetli bir aşırı duyarlılık reaksiyonunun ardından vestronidaz alfanın yeniden uygulanmasının risk ve faydaları düşünülmelidir. Spinal/servikal kord kompresyonu Spinal veya servikal kord kompresyonu, MPS VII'nin bilinen ve ciddi bir komplikasyonudur. Enzim replasman tedavisi sırasında, ilerlemiş boyun ve omurga mobilitesi nedeniyle omurilik yaralanması meydana gelebilir. Vestronidaz alfa alan MPS VII hastaları, boyun veya sırt ağrısı, kol ve bacaklarda güçsüzlük, refleks değişiklikleri veya idrar ve fekal inkontinans dahil olmak üzere omurilik kompresyonu veya boyun instabilitesi belirti ve semptomları açısından izlenmelidir. Derhal uygun klinik tedavi aranmalıdır. Sodyum alımı kısıtlanmış diyet Bu tıbbi ürün, flakon başına 17,8 mg sodyum içerir ve 9 mg/mL (%0,9) sodyum klorür infüzyon çözeltisi içinde uygulanır. İlgili seyreltici hacmi dahil olmak üzere doz uygulanan her flakon için sodyum alımı 35,5 mg sodyumdur. Bu miktar, DSÖ tarafından yetişkinler için önerilen günlük maksimum 2 g’lık sodyum alımının %1,8'ine eşittir. sodyumdan yüksek olarak kabul edilir. Bu durum, kontrollü sodyum diyeti uygulayan hastalarda veya sodyum ve toplam su alımının kısıtlanması gerektiği konjestif kalp yetmezliği olan hastalarda bu tıbbi ürünün seyreltilmesi sırasında dikkate alınmalıdır. Bu ürün her flakonda 23 mg’dan (1 mmol) daha az sodyum içermektedir, yani esasında “sodyum içermez” olarak da kabul edilebilir. İzlenebilirlik Biyoteknolojik tıbbi ürünlerin takip edilebilirliğinin sağlanması için uygulanan ürünün ticari ismi ve seri numarası mutlaka hasta dosyasına kaydedilmelidir.

Vestronidaz alfa ile tedavi edilen 23 hastada yapılan 4 klinik çalışmada en yaygın yan etkiler döküntü (%17,4), ürtiker (%17.4), infüzyon bölgesinde ekstravazasyon (%17,4), anafilaktoid reaksiyon (%13), infüzyon bölgesinde ödem (%8,7), kaşıntı (%8,7) ve diyare (%8,7) olmuştur. Advers reaksiyonların çoğu hafif ila orta şiddettedir. Advers reaksiyonların tablo halindeki listesi Advers reaksiyonların değerlendirilmesi, en fazla 187 haftaya kadar iki haftada bir 4 mg/kg'a kadar dozlarda vestronidaz alfa alan, yaşları 5 ay ile 25 arasında olan 4 klinik çalışmadan 23 hastanın maruziyetine dayandırılmıştır. On dokuz hasta 18 yaşından küçüktür. Tablo 1’de ile tedavi edilen 4 klinik çalışmadan 23 hastada bildirilen advers reaksiyonlar listelenmiştir. Advers reaksiyonlar Sistem Organ Sınıfı ve sıklığa göre sunulmaktadır. : ve bilinmeyen (eldeki verilerle tahmin edilemeyen). Tablo 1 ile tedavi edilen hastalarda bildirilen advers reaksiyonlar MedDRA Sistem Organ Sınıfı MedDRA Tarafından Tercih Edilen Terim (TT) Sıklık Bağışıklık sistemi hastalıkları Anafilaktoid reaksiyon Çok yaygın Sinir sistemi hastalıkları Febril konvülsiyon* Yaygın Gastrointestinal hastalıklar Diyare Yaygın Deri ve deri altı doku hastalıkları Ürtiker Döküntü** Kaşıntı Çok yaygın Çok yaygın Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar İnfüzyon yeri ekstravazasyonu*** İnfüzyon bölgesinde şişlik**** Çok yaygın *23 çalışma hastasından 1'inde bildirilen febril konvülsiyon ile ilgili ayrıntılar için seçilen advers reaksiyonların tanımına bakınız. ** Döküntü, gruplandırılmış şu TT'leri (Tercih Edilen Terim) içerir: döküntü, papüler döküntü, kaşıntılı döküntü, makülo-papüler döküntü, papül ve makül. *** İnfüzyon bölgesi ekstravazasyonu, tek bir ekstravazasyon TT’si içerir **** Olay intravenöz kateter sorunu olarak sınıflandırıldığından, bir Periferik şişlik advers reaksiyonu İnfüzyon bölgesinde şişlik sıklığına dahil edilmiştir. Seçilen advers reaksiyonların tanımlanması Febril konvülsiyon 4 mg/kg vestronidaz alfa dozu alan bir hastada 66. haftada, difteri, tetanoz, boğmaca aşılamasından sonraki 3 gün içinde tedavi sırasında febril konvülsiyon görülmüştür. İnfüzyon durdurulmuş, hastaya antikonvülsan, antipiretik ve antibiyotikler verilmiş ve febril konvülsiyon düzelmiştir. Hasta, daha sonra nüks olmaksızın yeniden denenmiş ve vestronidaz alfa tedavisine devam edilmiştir. Bu olay, infüzyonla zamansal ilişkisi nedeniyle muhtemelen vestronidaz alfa ile ilişkili olarak değerlendirilmiştir. İmmünojenisite 4 klinik çalışmadaki 23 hastadan 18'i (%78) anti-rekombinant insan beta-glukuronidaz (rhGUS) antikorları (ADA) geliştirmiş; bunlardan on tanesi daha sonra en az bir kez nötralizan antikorlar (NAb) geliştirmiş ancak bu zaman içinde istikrarlı olmamıştır. Antikor titresi ile nötralizan antikor gelişimi arasında kesin bir ilişki yoktur. Çoğu hastada, sürekli tedavi sırasında antikor titrelerinin zamanla düşmesiyle kronik maruziyetin olduğu zayıflatılmış bir immünojenisite modeli önerilmiştir. ADA'nın (NAb olmayan ve NAb) varlığının farmakodinamik belirteçte, idrar glikozaminoglikanlarında (uGAG) azalmayı ve infüzyonla ilişkili reaksiyonlar dahil olmak üzere aşırı duyarlılık reaksiyonları geliştirilmesini etkilediği görülmemektedir.