LUMAKRAS 120 MG FİLM KAPLI TABLET, 240 ADET

Hepatotoksisite Sotorasib, ilaca bağlı karaciğer hasarı (İBKH) ve hepatite yol açabilen hepatotoksisiteye neden olabilir. Sotorasib, 960 mg monoterapi klinik araştırmalarında serum transaminazları (ALT ve AST), alkalin fosfataz ve total bilirubin düzeylerinde geçici artışlarla ilişkilendirilmiştir. KRAS G12C mutasyonlu solid tümörleri olan ve günlük 960 mg monoterapi alan toplam 740 hastada, son immünoterapi dozundan 3 aydan daha uzun süre sonra başlayan (%17) veya hiç immünoterapi almayan (%22) hastalara kıyasla başlamadan kısa bir süre önce (≤ 3 ay) immünoterapi almış olan hastaların alt grubunda hepatotoksisite insidansı en yüksek seviyede olmuştur. Önceki immünoterapiden itibaren geçen zamana bakılmaksızın bu artışların %87’si tedavisinin kesilmesi ve kortikosteroidlerle tedavi uygulanması neticesinde iyileşmiş veya düzelmiştir. Karaciğer enzimlerindeki artış ≤ 3 ay içerisinde immünoterapi alan, > 3 ay içerisinde immünoterapi alan ve önceden immünoterapi almayan hastaların sırasıyla %10, %2 ve %0’ında tedavinin sonlandırılmasına neden olmuştur. KRAS G12C mutasyonlu solid tümörleri bulunan ve günde bir kez oral yolla 960 mg alan 740 hastanın %26’sı hepatotoksisite yaşamış ve %13’ünde doz kesintisine ve/veya doz azaltımına yol açan hepatotoksisite görülmüştür. Genel olarak, hepatotoksisite bulunan hastaların %41’i eş zamanlı kortikosteroidler almıştır. Karaciğer enziminde artış olan olgular asemptomatik olabilir. Hastalar, başlamadan önce, tedavinin ilk 3 ayı boyunca her 3 haftada bir, daha sonra ayda bir veya klinik olarak endike olduğu şekilde karaciğer fonksiyonları (ALT, AST, alkalin fosfataz ve total bilirubin) açısından izlenmelidir; yakın zaman immünoterapi gören hastalarda ve ciddi hepatotoksisite olayları yaşayan hastalarda bu testler daha sık gerçekleştirilmelidir. Laboratuvar anomalilerinin ciddiyetine bağlı olarak ile tedaviye, ≤ 3 × NÜS veya ≤ 3 başlangıç seviyesine (başlangıç anormalse) gerileyinceye kadar ara verilmeli ve kortikosteroidler ile tedavi değerlendirilmelidir ve dozu, modifiye edilmeli veya kalıcı olarak sonlandırılmalıdır. İnterstisyel Akciğer Hastalığı (İAH)/pnömoni ölümcül olabilecek İAH/pnömoniye yol açabilir. İAH/pnömoni, daha önce immünoterapi veya radyoterapiye maruz kalmış olan ile tedavi uygulanmış hastalarda meydana gelmiştir. başlamadan önce yakın zamanda (≤ 3 ay) alınan immünoterapi, İAH/pnömoni için bir risk faktörü olarak değerlendirilebilir. Hastaları, İAH’nın/pnömoninin belirtisi olan yeni veya kötüleşen pulmoner semptomlar (ör. dispne, öksürük, ateş) açısından izleyiniz. İAH/pnömoni şüphesi olan hastalarda hemen kesiniz ve başka İAH/pnömoni nedenleri tanımlanmaması halinde kullanımını kalıcı olarak sonlandırınız. Karaciğer yetmezliği olan popülasyonda kullanımı Orta ve şiddetli karaciğer yetmezliği (Child-Pugh B ve C) bulunan hastalarda çoklu doz uygulamasının klinik güvenliliği ve etkililiği ile ilgili veri bulunmamaktadır. Bu nedenle herhangi bir doz önerisi yapılamaz. Laktoz içerir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapp laktaz yetmezliği ya da glukoz-galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir. Sodyum Bu tıbbi ürünün her bir tableti 1 mmol (23 mg)’dan daha az sodyum ihtiva eder; yani aslında “sodyum içermez”.

Günde bir kez 960 mg ile tedavi gören hastalarda en yaygın advers reaksiyonlar diyare (%36,6), bulantı (%24,7), bitkinlik (%19,1), kusma (%16,1), artralji (%15,3) ve iştah kaybı (%15,1) olmuştur. En yaygın şiddetli (derece ≥ 3) advers reaksiyonlar diyare (%6,9), ALT artışı (%5,9) ve AST artışı (%4,6) olmuştur. Tedavinin kalıcı olarak sonlandırılmasına sebep olan en yaygın advers reaksiyonlar ALT artışı (%1,5) ve AST artışı (%1,1) ile İBKH (%1) olmuştur. Doz modifikasyonuna sebep olan en yaygın advers reaksiyonlar diyare (%11,4), ALT artışı (%5,9), AST artışı (%5,7), bulantı (%3,8), kan alkalen fosfataz artışı (%2,4) ve kusma (%2) olmuştur. Advers reaksiyonların tablo halinde listesi klinik çalışmalarında bildirilen advers reaksiyonlar, aşağıda tablo 3’te gösterilmektedir. Her sistem organ sınıfı içerisinde advers reaksiyonlar, azalan ciddiyet sırasına göre sunulmuştur. Tablo 3. Advers reaksiyonlar MedDRA sistem organ sınıfı Kan ve lenf sistemi hastalıkları Anemi Metabolizma ve beslenme hastalıkları İştah kaybı Hipokalemi Sinir sistemi hastalıkları Baş ağrısı Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıkları Öksürük Dispne İAH/pnömoni MedDRA sistem organ sınıfı Gastrointestinal hastalıkları Diyare Bulantı Kusma Kabızlık Abdominal ağrıa Hepato-bilier hastalıkları İlaca bağlı karaciğer hasarı Hepatit Kas-iskelet bozuklukları ve bağ doku ve kemik hastalıkları Artralji Sırt ağrısı Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Böbrek fonksiyon bozukluğu Böbrek yetmezliği Kronik böbrek hastalığı Akut böbrek hasarı Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıkları Bitkinlik Pireksi (ateş) Araştırmalar Aspartat aminotransferaz artışı Alanin aminotransferaz artışı Kan alkalen fosfataz artışı Kan bilirubin artışı Gamma-glutamil transferaz artışı a Abdominal ağrı; abdominal ağrıyı, üst abdominal ağrıyı ve alt abdominal ağrıyı içerir Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler: Karaciğer enzimlerinde artış: Klinik çalışmalarda serum transaminazlarında geçici artışlar gözlenmiştir. Monoterapi olarak günde bir kez 960 mg alan 740 hasta arasında ALT artışları hastaların %12,8’inde ve AST artışları hastaların %13,1’inde meydana gelmiştir ve medyan başlangıç süresi sırasıyla 6 hafta (aralık: 1 ila 103) ve 6 hafta (aralık: 0 ila 42) olmuştur. ALT artışları hastaların %5,9’unda ve AST artışları hastaların %5,7’sinde doz kesintisine ve/veya doz azaltımına yol açmıştır. Hastaların %3,2’sinde bilirubin artışı meydana gelmiş ve bu durum hastaların %0,9’unda doz kesintisi ve/veya azaltımı ile sonuçlanmıştır. İAH/pnömoni Klinik çalışmalarda monoterapi olarak günde bir kez 960 mg alan 740 hastanın %1,9’unda İAH/pnömoni meydana gelmiştir; İAH/pnömoni, hastaların %0,8’inde başlangıçta derece 3 veya 4 şeklinde olmuştur. Bir klinik araştırmada ile tedavi gören bir metastatik KHDAK evre IVB hastasında ölümcül İAH olgusu meydana gelmiştir. Hastada, steroid ve antibiyotik tedavisine rağmen ölümle sonuçlanan alt solunum yolu enfeksiyonu gelişmiştir. Ölümcül İAH olgusu, masif hastalık progresyonu durumunda ortaya çıkmıştır. İAH/pnömoni için ilk medyan başlangıç süresi 10,6 hafta (aralık: 2 ila 43,3 hafta) olmuştur. Hastaların %0,9’unda İAH/pnömoni meydana gelmesi nedeniyle kesilmiştir. Yaşlılar Klinik çalışmalarda yaşlı hastalar (≥ 65 yaş) ve daha genç hastalar arasında güvenlilik veya etkililik açısından genel farklılıklar gözlenmemiştir.