KEYTRUDA 100 MG/4 ML IV İNFÜZYONLUK ÇÖZELTİ İÇEREN FLAKON, 1 ADET

Melanom, rezeke edilemeyen veya metastatik malign melanoma tedavisinde daha önce en az bir seri sistemik tedaviden sonra hastalık progresyonu gösteren ECOG performans skoru (PS) 0-1 olan, daha önce PD-1 ve PD-L1 inhibitör tedavisi almayan hastaların tedavisinde progresyona kadar kullanımı endikedir. Monoterapi halinde, Evre IIB, IIC veya III deri malign melanomu olan ve tam rezeksiyon geçirmiş yetişkinlerin ve 12 yaş ve üzeri ergenlerin adjuvan tedavisi için endikedir. Adjuvan tedavi kullanım süresi 1 yıla kadardır. Hastalık nüksü ya da tolere edilemeyen toksisite gelişince tedavi sonlandırılmalıdır. Küçük Hücreli Dışı Akciğer Kanseri (KHDAK), ECOG PS 0-1 olan, yeterli kardiyak, renal ve hepatik fonksiyonları bulunan, aktif beyin metastazı olmayan, skuamöz olmayan KHDAK’de EGFR ve ALK mutasyonları bulunmayan, eş zamanlı immunsupresif veya kortikosteroid tedavisi almayan metastatik KHDAK’de, PD-L1 ekspresyonu %50 ve üzerinde olan hastaların birinci basamak tedavisinde progresyona kadar kullanımı endikedir. Tedavi sonu progresyonda diğer PD-1, PD-L1 inhibitörleri kullanılamaz. Pembrolizumab tedavisi tıbbi onkologlarca planlanıp uygulanmalıdır. ECOG PS 0-1 olan, yeterli kardiyak, renal ve hepatik fonksiyonları bulunan, aktif beyin metastazı olmayan, EGFR ya da ALK mutasyonları bulunmayan ve eş zamanlı immünsüpresif veya kortikosteroid tedavisi almayan metastatik skuamöz olmayan KHDAK hastalarının birinci basamak tedavisinde, platin ve pemetrekset kemoterapi rejimi ile kombine olarak progresyona kadar kullanımı endikedir. Tedavi sonu progresyonda diğer PD-1 ve PDL1 inhibitörleri kullanılamaz. ECOG PS 0-1 olan, yeterli kardiyak, renal ve hepatik fonksiyonları bulunan, aktif beyin metastazı olmayan, eş zamanlı immünsupresif ve kortikosteroid tedavisi almayan, metastatik skuamöz KHDAK hastalarının birinci basamak tedavisinde karboplatin ve paklitaksel veya nab-paklitaksel’den herhangi biri ile kombine olarak progresyona kadar kullanımı endikedir. Tedavi sonu progresyonda diğer PD-1 ve PD-L1 inhibitörleri kullanılamaz. Ürotelyal Karsinom, enfortumab vedotin ile kombinasyon halinde, platin içeren kemoterapiye uygun, rezeke edilemeyen veya metastatik ürotelyal karsinomlu yetişkin hastaların birinci basamak tedavisinde endikedir. ECOG PS 0-1 olan, platin içeren kemoterapi esnasında veya sonrasında, ya da platin içeren neoadjuvan veya adjuvan kemoterapi tedavisini takiben 12 ay içerisinde progrese olan lokal ileri evre veya metastatik ürotelyal karsinomlu hastaların tedavisinde monoterapi olarak progresyona kadar kullanımda endikedir. monoterapi halinde, sisplatin içeren kemoterapi için uygun olmayan ve tümörleri kombine pozitif skor (CPS) ≥ 10 ile PD-L1 eksprese eden yetişkinlerde lokal olarak ilerlemiş veya metastatik ürotelyal karsinomun tedavisi için endikedir. Maksimum kullanım süresi iki yıla veya hastalık progresyonu ya da tolere edilemeyen toksisite gelişmesine kadardır. Skuamöz Hücreli Baş Boyun Karsinomu (SHBBK), monoterapi olarak veya platin ve 5-florourasil (5-FU) kemoterapisi ile kombinasyon halinde, ECOG PS 0-1 olan, tümörleri kombine pozitif skor (CPS) ≥ 1 ile PD-L1 eksprese eden erişkinlerde metastatik veya rezeke edilemeyen tekrarlayan nazofarinks dışı SHBBK’nin birinci basamak tedavisinde endikedir. Hastalar eğer küratif kemoradyoterapi almışlarsa küratif tedaviden sonra en az 6 aylık hastalıksız süre geçmiş olmalıdır. Monoterapi olarak, platin içeren kemoterapi sonrasında ilerleyen ve PD-L1'i ≥ %50 TPS (Tümör Pozitiflik Oranı) ile ifade eden tümörleri olan yetişkinlerde, tekrarlayan veya metastatik baş ve boyun skuamöz hücreli karsinomun tedavisi için endikedir. Renal Hücreli Karsinom (RCC), aksitinib ile kombinasyon halinde, Karnofski performans skoru ≥ 70 olan, semptomatik beyin metastazı olmayan, kontrolsüz hipertansiyonu olmayan, IMDC risk kategorisi orta/kötü riskli yetişkin metastatik berrak hücreli renal karsinomlu hastaların birinci basamak tedavisinde endikedir. Monoterapi halinde, berrak hücreli renal karsinomu olan yetişkinlerin adjuvan tedavisi için aşağıda belirtilen risk faktörlerinden en az birini karşılayan hastalarda 1 yıl süreyle kullanımı endikedir: Patolojik evresi pT2N0M0 olup, grade 4 veya sarkomatoid özellikli olan hastalar Patolojik evresi pT3-4N0 olan ya da T evresinden bağımsız patolojik bölgesel nodal tutulumu olan herhangi grade hastalar M1 olup nefrektomi ve nefrektomiyle eş zamanlı ya da 1 yıl içinde komplet metastazektomi yapılan hastalar Klasik Hodgkin Lenfoma (cHL), otolog kök hücre nakli (OKHN) sonrasında relaps olan veya OKHN için uygun olmayan en az iki basamak tedaviyi takiben nükseden veya refrakter, cHL’li 3 yaş ve üzeri pediyatrik ve yetişkin hastaların tedavisinde monoterapi olarak endikedir…

Takip edilebilirlik: Biyoteknolojik tıbbi ürünlerin takip edilebilirliğinin sağlanması için uygulanan ürünün ticari ismi ve seri numarası mutlaka hasta dosyasına kaydedilmelidir. PD-L1 durumunun değerlendirilmesi Tümörün PD-L1 durumu değerlendirilirken; yalancı negatif veya yalancı pozitif tayinleri en aza indirmek için geçerliliği gösterilmiş ve sağlam bir metodolojinin seçilmesi önemlidir. İmmün aracılı advers reaksiyonlar Pembrolizumab alan hastalarda şiddetli ve ölümcül vakalar dahil immün aracılı advers reaksiyonlar ortaya çıkmıştır. Pembrolizumab tedavisi sırasında ortaya çıkan immün aracılı advers reaksiyonların çoğu geri dönüşlüdür ve pembrolizumab dozlarına ara verilerek, kortikosteroidler uygulanarak ve/veya destekleyici tedaviyle iyileştirilebilir. İmmün aracılı advers reaksiyonların pembrolizumabın son dozundan sonra da ortaya çıkabildiği görülmüştür. Birden fazla vücut sistemini etkileyen, immün aracılı advers reaksiyonlar eş zamanlı olarak ortaya çıkabilir. İmmün aracılı advers reaksiyonlardan kuşkulanıldığında, etiyolojiyi doğrulamak veya diğer nedenleri dışlamak için yeterli değerlendirmenin yapıldığından mutlaka emin olunmalıdır. Advers reaksiyonun şiddetine bağlı olarak pembrolizumab tedavisine ara verilmeli ve kortikosteroidler uygulanmalıdır. Derece 1’e iyileşme olduktan sonra, kortikosteroid azaltımına başlanmalı ve en az 1 ay devam edilmelidir. İmmün aracılı advers reaksiyonların kortikosteroid kullanımıyla kontrol edilemediği hastalarda yürütülen klinik çalışmaların sınırlı verilerine dayanarak, diğer sistemik immünsupresanların uygulanması düşünülebilir. Eğer advers reaksiyon derece ≤ 1 olarak kalırsa ve kortikosteroid dozu günde ≤ 10 mg prednizon veya eşdeğerine düşürülmüşse son dozundan sonraki 12 hafta içinde pembrolizumaba tekrar başlanabilir. Replasman hormonlarıyla kontrol altında olan endokrinopatiler hariç, nüks eden herhangi bir 3. derece immün aracılı advers reaksiyon ve herhangi bir 4. derece immün aracılı advers reaksiyon toksisitesi durumunda pembrolizumab kalıcı olarak bırakılmalıdır. Gözlemsel çalışmalardan elde edilen veriler, önceden mevcut otoimmün hastalığı (AID) olan hastalarda bağışıklık kontrol noktası inhibitörü tedavisini takiben immün aracılı advers reaksiyon riskinin, önceden mevcut AID'si olmayan hastalara kıyasla artabileceğini göstermektedir. Ek olarak, altta yatan AID alevlenmeleri sık görülmüş, ancak çoğunluğu hafif şiddette olup yönetilebilir nitelikte olmuştur. İmmün aracılı pnömonit Pembrolizumab alan hastalarda pnömonit vakaları bildirilmiştir. Hastalar pnömonit belirti ve bulguları yönünden takip edilmelidir. Pnömonit kuşkusu radyografik görüntülemeyle doğrulanmalı ve diğer nedenler dışlanmalıdır. Derece ≥2 olaylar için kortikosteroidler uygulanmalıdır (başlangıçta günde 1-2 mg/kg prednizon dozu veya eşdeğeri ve ardından doz azaltımı); 2. derece pnömonitte pembrolizumaba ara verilmeli ve 3. derece, 4. derece veya nüks eden 2. derece pnömonitte pembrolizumab uygulaması kalıcı olarak bırakılmalıdır. İmmün aracılı kolit Pembrolizumab alan hastalarda kolit bildirilmiştir. Hastalar kolit belirtileri ve bulguları yönünden takip edilmeli ve diğer nedenler dışlanmalıdır. Derece ≥2 olaylar için kortikosteroidler uygulanmalıdır (başlangıçta günde 1-2 mg/kg prednizon dozu veya eşdeğeri ve ardından doz azaltımı); 2. derece veya 3. derece kolitte pembrolizumaba ara verilmeli ve 4. derece ve tekrarlayan 3. derece kolitte pembrolizumab uygulaması kalıcı olarak bırakılmalıdır. Potansiyel gastrointestinal perforasyon riski göz önüne alınmalıdır. İmmün aracılı hepatit Pembrolizumab alan hastalarda hepatit bildirilmiştir. Hastalar karaciğer fonksiyonunda değişiklikler (tedavinin başında, tedavi süresince periyodik olarak ve klinik değerlendirmeye göre endike olduğu gibi) ve hepatit belirtileri yönünden takip edilmeli ve diğer nedenler dışlanmalıdır. 2. derece olaylar (başlangıçta günde 0,5-1 mg/kg prednizon dozu veya eşdeğeri ve ardından doz azaltımı) ve derece ≥3 olaylar (başlangıçta günde 1-2 mg/kg prednizon dozu veya eşdeğeri ve ardından doz azaltımı) için kortikosteroidler uygulanmalı ve karaciğer enzim yükselmelerinin şiddetine bağlı olarak pembrolizumaba ara verilmeli veya pembrolizumab uygulaması kalıcı olarak bırakılmalıdır. İmmün aracılı nefrit Pembrolizumab alan hastalarda nefrit bildirilmiştir. Hastalar böbrek fonksiyonunda değişiklikler yönünden takip edilmeli ve böbrek fonksiyon bozukluğunun diğer nedenleri dışlanmalıdır. Derece ≥2 olaylar için kortikosteroidler uygulanmalı (başlangıçta günde 1-2 mg/kg prednizon dozu veya eşdeğeri ve ardından doz azaltımı) ve kreatinin yükselmelerinin şiddetine bağlı olarak 2. derece nefritte pembrolizumaba ara verilmeli ve 3. derece veya 4. derece nefritte pembrolizumab uygulaması kalıcı olarak bırakılmalıdır. İmmün aracılı endokrinopatiler Pembrolizumab tedavisi sırasında hipofizit, tip 1 diabetes mellitus, diyabetik ketoasidoz, hipotiroidizm ve hipertiroidizmi içeren şiddetli endokrinopatiler gözlenmiştir. İmmün aracılı endokrinopatilerin görüldüğü vakalarda uzun süreli hormon replasman tedavisi gerekli olabilir. Pembrolizumab alan hastalarda adrenal yetmezlik (primer ve sekonder) bildirilmiştir. Pembrolizumab alan hastalarda hipofizit de bildirilmiştir. Hastalar adrenal yetmezlik ve hipofizit (hipopitüitarizm de dahil) belirti ve bulguları yönünden takip edilmeli ve diğer nedenler dışlanmalıdır. Adrenal yetmezlik tedavisi için kortikosteroidler ve diğer hormon replasman tedavileri klinik yönden endike olan şekilde uygulanmalıdır. 2. derece adrenal yetmezlikte veya hipofizitte olay hormon replasmanıyla kontrol altına alınıncaya kadar pembrolizumaba ara verilmelidir. 3. derece veya 4. derece adrenal yetmezlikte veya semptomatik hipofizitte pembrolizumaba ara verilmeli veya durdurulmalıdır. Kortikosteroid azaltımından sonra, gerekirse pembrolizumaba devam edilmesi düşünülebilir. Uygun hormon replasmanını sağlamak için hipofiz fonksiyonu ve hormon düzeyleri izlenmelidir. Pembrolizumab alan hastalarda diyabetik ketoasidoz dahil olmak üzere tip 1 diabetes mellitus bildirilmiştir. Hastalar hiperglisemi ve diyabetin diğer belirti ve bulguları yönünden takip edilmelidir. Tip 1 diyabet için insülin uygulanmalı ve 3. derece veya daha yüksek hiperglisemi veya ketoasidoz vakalarında metabolik kontrole ulaşılıncaya kadar pembrolizumaba ara verilmelidir. Pembrolizumab alan hastalarda hipotiroidizm, hipertiroidizm ve tiroiditi içeren tiroid bozuklukları bildirilmiştir ve bunlar tedavi sırasında herhangi bir anda meydana gelebilir. Hipotiroidizm, daha önce radyasyon terapisi almış SHBBK’lı hastalarda daha sık rapor edilmiştir. Bu nedenle hastalar tiroid fonksiyonunda değişiklikler (tedavinin başında, tedavi süresince periyodik olarak ve klinik değerlendirmeye göre endike olduğu gibi) ve tiroid bozukluklarının klinik belirti ve bulguları yönünden takip edilmelidir. Hipotiroidizm, tedaviye ara verilmeden ve kortikosteroidler uygulanmadan replasman tedavisiyle yönetilebilir. Hipertiroidizm, semptomatik tedaviyle yönetilebilir. 3. derece veya daha yüksek dereceli hipertiroidizmde durum derece 1’e gerileyinceye kadar pembrolizumaba ara verilmelidir. Uygun hormon replasmanını sağlamak için tiroid fonksiyonu ve hormon düzeyleri izlenmelidir. 3. derece veya 4. derece endokrinopatileri 2. derece veya daha düşük derecelere gerileyen ve hormon replasmanı ile kontrol edilen hastalarda, kortikosteroid azaltımından sonra, gerekirse pembrolizumaba devam edilmesi düşünülebilir. Yoksa tedavi durdurulmalıdır.. İmmün aracılı deri advers reaksiyonları Pembrolizumab alan hastalarda immün aracılı ciddi deri reaksiyonları bildirilmiştir. Hastalar şüpheli ciddi deri reaksiyonları açısından izlenmeli ve diğer nedenler dışlanmalıdır. Advers reaksiyonun ciddiyeti baz alınarak, 3. derece deri reaksiyonları derece ≤ 1’e iyileşene kadar pembrolizumaba ara verilmeli, 4. derece deri reaksiyonlarında ise pembrolizumab kalıcı olarak bırakılmalıdır ve kortikosteroidler ile tedavi edilmelidir. Pembrolizumab alan hastalarda, Stevens-Johnson sendromu (SJS) veya toksik epidermal nekroliz (TEN) vakaları bildirilmiştir. SJS veya TEN’in belirti ve bulguları ile karşılaşıldığında, pembrolizumaba ara verilmeli ve hasta değerlendirme ve tedavi için uzmanlaşmış bir birime gönderilmelidir. Eğer SJS veya TEN teşhisi kesinleşirse, pembrolizumab kalıcı olarak bırakılmalıdır. Önceden diğer immün-stimulatör antikanser ajanlarla ciddi veya hayatı tehdit eden deri advers reaksiyonu geçiren bir hastada pembrolizumab kullanımı düşünülürken dikkatli olunmalıdır. İmmün aracılı diğer advers reaksiyonlar Klinik çalışmalarda veya pazarlama sonrası deneyimde aşağıdaki klinik yönden anlamlı vakalar dahil diğer immün aracılı advers reaksiyonlar bildirilmiştir: Üveit, artrit, miyozit, miyokardit, pankreatit, Guillain-Barré sendromu, miyastenik sendrom, hemolitik anemi, sarkoidoz, ensefalit, miyelit, vaskülit, sklerozan kolanjit, gastrit, enfektif olmayan sistit, hipoparatiroidizm ve perikardit. Advers reaksiyonun şiddetine ve tipine bağlı olarak, 2. derece veya 3. derece olaylar için pembrolizumab durdurulmalı ve kortikosteroidler uygulanmalıdır. Advers reaksiyon 1. derece veya daha düşük derecede kalırsa ve kortikosteroid dozu günde 10 mg prednizon veya eşdeğerine düşürülmüşse son dozundan sonraki 12 hafta içinde pembrolizumab tedavisine tekrar başlanabilir. Nüks eden herhangi bir 3. derece immün aracılı advers reaksiyonda ve herhangi bir 4. derece immün aracılı advers reaksiyonda pembrolizumab tedavisi kalıcı olarak bırakılmalıdır. 3. veya 4. derece miyokardit, ensefalit veya Guillain-Barré sendromu için pembrolizumab kalıcı olarak kesilmelidir. Transplantasyona bağlı advers reaksiyonlar Solid organ nakli reddi PD-1 inhibitörleriyle tedavi edilen hastalarda pazarlama sonrası dönemde solid organ transplantasyonu reddi bildirilmiştir. Pembrolizumab ile tedavi, solid organ transplantasyonu yapılan hastalarda organ reddi riskini arttırabilir…

Pembrolizumab en sık olarak immün aracılı advers reaksiyonlarla ilişkilidir. Bunların çoğu (şiddetli reaksiyonlar dahil) uygun ilaç tedavisi başlandıktan sonra veya pembrolizumabın bırakılmasından sonra ortadan kalkmıştır. Aşağıda ve Tablo 2’de yer alan sıklıklar, araştırmacının nedensellik değerlendirmesine bakılmaksızın, bildirilen tüm advers ilaç reaksiyonlarına dayanmaktadır. Monoterapide pembrolizumab monoterapisinin güvenliliği klinik çalışmalarda, tümör tipine göre 7.631 hastada dört farklı doz (3 haftada bir 2 mg/kg, 3 haftada bir 200 mg veya 2 hafta ya da 3 haftada bir 10 mg/kg) için değerlendirilmiştir. Bu hasta popülasyonunda, medyan gözlem süresi 8,5 aydı (aralık: 1 gün 39 ay) ve pembrolizumab ile görülen en sık advers reaksiyonlar yorgunluk (%31), diyare (%22), bulantı (%20)’dır. Monoterapi için bildirilen advers reaksiyonların büyük kısmı 1. veya 2. derece şiddetindedir. En ciddi advers reaksiyonlar immün aracılı advers reaksiyonlar ve infüzyonla ilişkili şiddetli reaksiyonlardır. Adjuvan dönemde pembrolizumab monoterapisi ile görülen immün aracılı advers reaksiyonların insidansı tüm dereceler için %36,1 ve 3.-5. derece için %8,9 iken metastatik dönemde tüm dereceler için %25 ve 3.-5. derece için %6 idi. Adjuvan uygulamasında immün aracılı hiçbir yeni advers reaksiyon tanımlanmamıştır. Kombinasyon halindeki Pembrolizumab ile kemoterapi veya kemoradyoterapi (KRT) Pembrolizumab kombinasyon halinde uygulandığında, tedaviye başlamadan önce ilgili kombinasyon tedavisi bileşenleri için KÜB’e bakın. Kemoterapi veya KRT ile kombinasyon halinde uygulanan pembrolizumabın güvenliliği klinik çalışmalarda 3 haftada bir 200 mg, 2 mg/kg veya 10 mg/kg pembrolizumab alan tümör tipine göre 6.093 hastada değerlendirilmiştir. Bu hasta popülasyonunda en sık advers reaksiyonlar anemi (%53), bulantı (%52), ishal (%36), yorgunluk (%35), kabızlık (%32), kusma (%28), nötrofil sayısında azalma (%28) ve iştah azalması (%27) idi. KHDAK’lı hastalarda 3.-5. derece advers reaksiyonların insidansı pembrolizumab kombinasyon tedavisiyle %69 ve tek başına kemoterapiyle %61 idi, SHBBK’lı hastalarda pembrolizumab kombinasyon tedavisi için %85 ve kemoterapi artı setuksimab için %84, özefageal karsinomu (EC) olan hastalarda pembrolizumab kombinasyon tedavisi için %86 ve tek başına kemoterapi için %83, TNBC’li hastalarda pembrolizumab kombinasyonu için %80 ve tek başına kemoterapi için %77 idi, serviks kanserli hastalarda pembrolizumab kombinasyon tedavisi (bevasizumab ile birlikte veya bevasizumab olmadan kemoterapi veya KRT ile kombinasyon) için %77 ve bevasizumab ile birlikte veya bevasizumab olmadan kemoterapi veya tek başına KRT için %71 idi, gastrik kanseri olan hastalarda pembrolizumab kombinasyonu tedavisi (trastuzumab ile birlikte veya trastuzumab olmadan kemoterapi) için %74 ve trastuzumab ile birlikte veya trastuzumab olmadan kemoterapi için %68 idi, HER-2 negatif gastrik kanseri olan hastalarda pembrolizumab kombinasyon terapisi için %75 ve kemoterapi için %70 idi. Aksitinib ile kombinasyon halinde Pembrolizumabın aksitinib ile kombinasyon halinde güvenliliği her 3 haftada bir 200 mg pembrolizumab ile günde iki kez 5 mg aksitinib alan ileri evre RCC’li 429 hastanın dahil olduğu bir klinik çalışmada değerlendirilmiştir. Bu hasta popülasyonlarında en sık görülen advers reaksiyonlar diyare (%54), hipertansiyon (%45), yorgunluk (%38), hipotiroidizm (%35), iştah azalması (%30), palmar plantar eritrodizestezi sendromu (%28), bulantı (%28), ALT artışı (%27), AST artışı (%26), disfoni, (%25), öksürük (%21), kabızlık (%21). 3.-5. derece advers reaksiyonların insidansı, kombinasyon halinde pembrolizumab için %76 ve tek başına sunitinib için %71 idi. Yüksek karaciğer enzimlerine yönelik ek aksitinib güvenlik bilgileri için ayrıca bakınız. Advers reaksiyonların özetinin tablolaştırılmış listesi Klinik çalışmalarda pembrolizumab monoterapisiyle veya kemoterapi ya da KRT ile kombine uygulanan pembrolizumab ile gözlenen veya pembrolizumabın pazarlama sonrası kullanımı ile raporlanan advers reaksiyonlar Tablo 2’de sunulmaktadır. Bu reaksiyonlar sistem organ sınıfına ve sıklığa göre sunulmaktadır. Her bir sıklık grubu içinde, advers reaksiyonlar azalan ciddiyet sırasına göre sunulmuştur. Pembrolizumab veya kombinasyon tedavisi bileşenlerinin tek başına verilmesi ile meydana geldiği bilinen advers reaksiyonlar, kombinasyon tedavisi ile yapılan klinik çalışmalarda rapor edilmemiş olsa bile, bu tıbbi ürünlerin kombinasyon halinde kullanımı sırasında ortaya çıkabilir. Pembrolizumab kombinasyon halinde uygulandığında, ek güvenlilik bilgileri için, ilgili kombinasyon tedavisi bileşenleri için KÜB’e bakın. Tablo 2: Pembrolizumab ile tedavi edilen hastalarda bildirilen advers reaksiyonlar† MedDRA SOC ve sıklık kategorisi Monoterapi Kemoterapi veya kemoradyoterapi ile kombinasyon Aksitinib ile kombinasyon Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Yaygın Pnömoni Kan ve lenf sistemi hastalıkları Çok yaygın Anemi, nötropeni, trombositopeni Yaygın Trombositopeni, nötropeni, lenfopeni Febril nötropeni, lökopeni, lenfopeni Anemi, nötropeni, lökopeni, trombositopeni Yaygın olmayan Lökopeni, immün trombositopeni, eozinofili Hemolitik anemi*, Eozinofili Lenfopeni, eozinofili Seyrek Hemolitik anemi*, hemofagositik lenfohistositoz, saf kırmızı hücre aplazisi İmmün trombositopeni Bağışıklık sistemi hastalıkları Yaygın İnfüzyonla ilişkili reaksiyon⁎ İnfüzyonla ilişkili reaksiyon⁎ İnfüzyonla ilişkili reaksiyon⁎ Yaygın olmayan Sarkoidoz⁎ Seyrek Sarkoidoz Bilinmiyor Solid organ transplantasyonu reddi Endokrin hastalıklar Çok yaygın Hipotiroidizm⁎ Hipotiroidizm⁎ Hipertiroidizm, hipotiroidizm⁎ Yaygın Hipertiroidizm Adrenal yetmezlik⁎, hipertiroidizm⁎, tiroidit⁎ Hipofizit⁎, tiroidit⁎, adrenal yetmezlik⁎ Yaygın olmayan Adrenal yetmezlik⁎, hipofizit⁎, tiroidit⁎ Hipofizit⁎ Seyrek Hipoparatiroidizm Metabolizma ve beslenme hastalıkları Çok yaygın İştah azalması Hipokalemi, iştah azalması İştah azalması Yaygın Hiponatremi, hipokalemi, hipokalsemi Hiponatremi, hipokalsemi Hipokalemi, hiponatremi, hipokalsemi Yaygın olmayan Tip 1 diabetes mellitus⁎ Tip 1 diabetes mellitus⁎ Tip 1 diabetes mellitus⁎ Psikiyatrik hastalıklar Çok yaygın İnsomnia Yaygın İnsomnia İnsomnia Sinir sistemi hastalıkları Çok yaygın Baş ağrısı Periferik nöropati, baş ağrısı, baş dönmesini içeren sersemlik hali Baş ağrısı, disguzi Yaygın Baş dönmesini içeren sersemlik hali, periferik nöropati, letarji, disguzi, letarji Baş dönmesini içeren sersemlik hali, letarji, periferik nöropati Yaygın olmayan Miyastenik sendrom⁎, epilepsi Ensefalit⁎, epilepsi Miyastenik sendrom⁎ Seyrek Guillain-Barré sendromu⁎, ensefalit⁎, miyelit⁎, optik nörit, menenjit (aseptik) ⁎ Miyastenik sendrom*, Guillain-Barré sendromu⁎, optik nörit, menenjit (aseptik) Göz hastalıkları Yaygın Göz kuruluğu Göz kuruluğu Göz kuruluğu Yaygın olmayan Üveit⁎ Üveit* Üveit⁎ Seyrek Vogt-Koyanagi-Harada sendromu Kardiyak hastalıklar Yaygın Kardiyak aritmi‡ (atriyal fibrilasyon dahil) Kardiyak aritmi‡ (atriyal fibrilasyon dahil) Kardiyak aritmi‡ (atriyal fibrilasyon dahil) Yaygın olmayan Miyokardit, perikardit*, perikardiyal efüzyon Miyokardit⁎, perikardit*, perikardiyal efüzyon Miyokardit Vasküler hastalıklar Çok yaygın Hipertansiyon Yaygın Hipertansiyon Yaygın olmayan Vaskulit⁎ Seyrek Vaskulit⁎ Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Çok yaygın Dispne, öksürük Dispne, öksürük Dispne, öksürük, disfoni Yaygın Pnömonit⁎ Pnömonit⁎ Pnömonit⁎ Gastrointestinal hastalıklar Çok yaygın Diyare, abdominal ağrı⁎, bulantı, kusma, kabızlık Diyare, bulantı, kusma, abdominal ağrı⁎, kabızlık Diyare, bulantı, kusma, kabızlık, abdominal ağrı⁎ Yaygın Kolit⁎, ağız kuruluğu Kolit⁎, gastrit*, ağız kuruluğu Kolit⁎, ağız kuruluğu Yaygın olmayan Pankreatit⁎, gastrit*, gastrointestinal ülserasyon⁎ Pankreatit⁎, gastrointestinal ülserasyon⁎ Pankreatit⁎ Seyrek Pankreas ekzokrin yetmezliği, ince bağırsak perforasyonu, çölyak hastalığı Pankreas ekzokrin yetmezliği, ince bağırsak perforasyonu, çölyak hastalığı Bilinmiyor Pankreas ekzokrin yetmezliği, çölyak hastalığı Hepato-bilier hastalıkları Yaygın Hepatit⁎ Hepatit⁎ Hepatit⁎ Seyrek Sklerozan Kolanjit Sklerozan Kolanjit⁎ Deri ve deri altı doku hastalıkları Çok yaygın Kaşıntı⁎, döküntü⁎ Alopesi, kaşıntı⁎, döküntü⁎ Palmar plantar eritrodizestezi sendromu, döküntü⁎, kaşıntı⁎ Yaygın Şiddetli deri reaksiyonları⁎, eritem, dermatit, deride Şiddetli deri reaksiyonları⁎, dermatit, eritem, deride kuruluk, Şiddetli deri reaksiyonları⁎, akneiform dermatit, kuruluk, vitiligo⁎, egzama, alopesi, akneiform dermatit akneiform dermatit, egzama dermatit, deride kuruluk, alopesi, egzama, eritem Yaygın olmayan Psöriyazis, likenoid keratoz⁎, papül, saç renginde değişiklikler Psöriyazis, likenoid keratoz⁎, vitiligo⁎, papül Saç renginde değişiklikler, likenoid keratoz⁎, papül, psoriyazis, vitiligo⁎ Seyrek Stevens-Johnson sendromu, eritema nodozum, toksik epidermal nekroliz Stevens-Johnson sendromu, eritema nodozum, saç renginde değişiklikler Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Çok yaygın Kas-iskelet ağrısı⁎, artralji Kas-iskelet ağrısı⁎, artralji Kas-iskelet ağrısı⁎, artralji, ekstremite ağrısı Yaygın Miyozit⁎, ekstremite ağrısı, artrit⁎ Miyozit*, ekstremite ağrısı, artrit⁎ Miyozit⁎, artrit⁎, tenosinovit⁎ Yaygın olmayan Tenosinovit⁎ Tenosinovit⁎ Seyrek Sjogren’s sendromu Sjogren’s sendromu Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın Akut böbrek hasarı Akut böbrek hasarı, nefrit Yaygın olmayan Nefrit⁎ Nefrit⁎, enfektif olmayan sistit Seyrek Enfektif olmayan sistit Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıkları Çok yaygın Yorgunluk, asteni, ödem⁎, ateş Yorgunluk, asteni, ateş, ödem* Yorgunluk, asteni, ateş Yaygın Grip benzeri hastalık, üşüme Grip benzeri hastalık, üşüme Ödem⁎, gribe benzer hastalık, üşüme Araştırmalar Çok yaygın Alanin aminotransferaz artışı, aspartat aminotransferaz artışı…