JAKAVİ 10 MG TABLET, 56 ADET

Miyelofibrozis (MF): en az bir seri tedaviye yanıtsız, DIPSS plus skoru orta/yüksek olup, kemik iliği nakline uygun olmayan primer miyelofibrozis, post polistemik miyelofibrozis veya esansiyel trombositemi sonrası ikincil miyelofibrozis tanılı hastalarda splenomegaliye bağlı semptomların tedavisinde endikedir. Polisitemi vera (PV): 1. En az 2 g/gün veya hastanın tolere edebileceği maksimum dozda hidroksiüre kullanan polistemi vera tanılı hastalarda en az 3 aylık tedaviye rağmen a. Hematokriti <%45 tutmak için ayda 1’den fazla flebotomi ihtiyacının devam etmesi veya b. Trombosit sayısının >400000/mm3, beyaz küre sayısının >10000/mm3 olması veya c. Dalak boyutlarında ultrasonografi ile küçülme saptanmaması veya d. Yeni tromboz gelişmesi 2. Tam veya kısmi yanıt için gerekli en düşük hidroksiüre dozunda, mutlak nötrofil sayısı <1000/mm3, ya da trombosit sayısı <100000/mm3 ya da hemoglobin <10g/dl olması 3. Hidroksiüre ilişkili bacak ülseri, kontrol edilemeyen mukokutanöz belirtiler ortaya çıkması halinde Sayılan durumların en az birini karşılaması halinde kullanımı uygundur. Graft versus Host hastalığı (GvHD): kortikosteroidler veya diğer sistemik tedavilere yetersiz yanıt veren, akut Graft versus Host hastalığı (aGvHD) veya kronik Graft versus Host hastalığı (kGvHD) olan 12 yaş ve üzerindeki hastaların tedavisinde endikedir.

Miyelosupresyon tedavisi, trombositopeni, anemi ve nötropeni dahil hematolojik advers olaylara neden olabilir. ile tedavi başlatılmadan önce beyaz küre sayısı dahil tam kan sayımı yapılmalıdır. Trombosit sayımı 50.000/mm3’ten düşük olan veya mutlak nötrofil sayımı 500/mm3’ten düşük olan MF’li hastalarda tedavi bırakılmalıdır. Tedavi başlangıcında trombosit sayısı düşük olan (<200.000/mm3) MF’li hastalarda tedavi sırasında trombositopeni gelişme olasılığının daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Trombositopeni çoğu durumda geri dönüşlü olmuş ve genellikle dozun azaltılması ya da tedavisine geçici olarak ara verilmesiyle kontrol edilebilmiştir. Ancak, klinik gerekliliğe göre trombosit transfüzyonları gerekli olabilir. Anemi geliştiren hastalarda kan nakli gerekebilir. Anemi geliştiren hastalarda doz düzenlemeleri ya da tedaviye ara verilmesi de düşünülebilir. Hemoglobin düzeyi tedavinin başlangıcında 10 g/dL’nin altında olan hastalar, daha yüksek başlangıç hemoglobin düzeyine sahip hastalara kıyasla 8 g/ dL’lik bir hemoglobin düzeyi gelişmesi açısından daha yüksek risk taşır (%30,1’e karşı %79,3). Başlangıç hemoglobini 10 g/ dL olan hastalar da hematoloji parametreleri ve ile ilişkili advers ilaç reaksiyonlarının klinik belirti ve semptomlarına ilişkin daha sık takip önerilmektedir. Nötropeni (Mutlak Nötrofil Sayımı (MNS) <500/mm3) genellikle geri dönüşlü olmuştur ve tedavisine geçici olarak ara verilmesiyle kontrol edilebilmiştir. Klinik duruma göre beyaz küre sayısı dahil tam kan sayımı izlemi ve gerektiği takdirde doz ayarlaması yapılmalıdır. Enfeksiyonlar ile tedavi edilen hastalarda ciddi bakteriyel, mikobakteriyel, fungal, viral ve fırsatçı enfeksiyonlar oluşmuştur. Hastalar ciddi enfeksiyon gelişme riski açısından değerlendirilmelidir. Hekimler, almakta olan hastaları, enfeksiyon belirti ve semptomları açısından dikkatle gözlemlemeli ve gerektiğinde tedaviyi hızla başlatmalıdır. Aktif ciddi enfeksiyonlar giderilene kadar tedavisi başlanmamalıdır. alan hastalarda tüberküloz bildirilmiştir. Tedaviye başlamadan önce hastalar aktif ve inaktif (“latent”) tüberküloz açısından yerel gerekliliklere göre değerlendirilmelidir. Bu tıbbi öykü, tüberküloz ile olası önceki temas ve/veya uygun şekilde röntgen, tüberkülin testi ve/veya interferon-gama salıverilme analizi gibi uygun bir taramayı içerebilir. Reçete yazan hekimlere özellikle ağır hasta olan veya immünitesi zayıflamış hastalarda yalancı negatif tüberkülin deri testi bulguları olabileceği hatırlatılmalıdır. alan kronik HBV enfeksiyonu olan hastalarda alanin aminotransferaz ve aspartat aminotransferaz değerlerinde artış ile ilişkili olsun veya olmasın Hepatit B viral yükünde (HBV-DNA titresi), artışlar bildirilmiştir. ile tedaviye başlamadan önce HBV taraması yapılması önerilir. Kronik HBV enfeksiyonu olan hastalar klinik kılavuzlara göre tedavi edilmeli ve izlenmelidir. Herpes Zoster Hekimler, herpes zoster işaret ve semptomları hakkında hastaları eğitmeli, mümkün olduğunca kısa sürede tedavi için başvurmalarını tavsiye etmelidir. Progresif multifokal lökoensefalopati tedavisinde progresif multifokal lökoensefalopati (PML) bildirilmiştir. Hekimler, hastaların fark edemeyebileceği, PML’ye işaret eden semptomlar (örn., kognitif, nörolojik ya da psikiyatrik semptomlar veya belirtiler) konusunda özellikle dikkatli olmalıdır. Hastalar bu yeni ya da ağırlaşan semptomlar ya da belirtiler için takip edilmeli ve bu tip semptomlar/belirtiler meydana gelirse, bir nöroloji uzmanına sevk edilmeli ve PML için uygun tanısal değerlendirmeler düşünülmelidir. PML’den şüphelenilirse, tanı dışlanıncaya kadar ilaç verilmemelidir. Lipid anormallikleri / yükselmeleri ile tedavi total kolesterol, yüksek yoğunluklu lipoprotein (HDL) kolesterol, düşük yoğunluklu lipoprotein (LDL) kolesterol ve trigliserid gibi lipid parametrelerindeki artışlarla ilişkilendirilmiştir. Lipid takibi ve klinik kılavuzlara göre dislipidemi tedavisi önerilmektedir. Majör advers kardiyak olaylar (MAKO) En az bir ek kardiyovasküler risk faktörü olan 50 yaş ve üzeri romatoid artrit hastalarında tofasitinib (bir diğer JAK inhibitörü) ile yapılan geniş randomize aktif kontrollü bir çalışmada, tümör nekroz faktörü (TNF) inhibitörlerine kıyasla tofasitinib ile kardiyovasküler ölüm, ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü (MI) ve ölümcül olmayan inme olarak tanımlanan daha yüksek bir MAKO oranı gözlenmiştir. alan hastalarda MAKO bildirilmiştir. ile tedaviye başlamadan veya devam etmeden önce, özellikle 65 yaş ve üzeri hastalarda, sigara içen veya geçmişte uzun süre içmiş hastalarda ve aterosklerotik kardiyovasküler hastalık öyküsü veya diğer kardiyovasküler risk faktörleri olan hastalarda olmak üzere, hasta için bireysel olarak fayda ve riskler göz önünde bulundurulmalıdır. Tromboz En az bir ek kardiyovasküler risk faktörü olan 50 yaş ve üzeri romatoid artrit hastalarında tofasitinib (bir diğer JAK inhibitörü) ile yapılan geniş randomize aktif kontrollü bir çalışmada, TNF inhibitörlerine kıyasla tofasitinib ile doza bağlı olarak derin ven trombozu (DVT) ve pulmoner emboli (PE) dahil olmak üzere daha yüksek oranda venöz tromboembolik olay (VTE) gözlenmiştir. alan hastalarda derin venöz tromboz (DVT) ve pulmoner emboli (PE) olayları bildirilmiştir. Klinik çalışmalarda ile tedavi edilen MF ve PV hastalarında, tromboembolik olay oranları ve kontrol grubundaki hastalarda benzer bulunmuştur. ile tedaviye başlamadan veya devam etmeden önce, özellikle kardiyovasküler risk faktörleri olan hastalarda, hastalar için bireysel olarak faydalar ve riskler göz önünde bulundurulmalıdır (ayrıca.4 “Majör advers kardiyovasküler olaylar (MAKO)”). Tromboz semptomları olan hastalar derhal değerlendirilmeli ve uygun şekilde tedavi edilmelidir. İkinci primer maligniteler En az bir ek kardiyovasküler risk faktörü olan 50 yaş ve üzeri romatoid artrit hastalarında tofasitinib (bir diğer JAK inhibitörü) ile yapılan geniş randomize aktif kontrollü bir çalışmada, TNF inhibitörlerine kıyasla tofasitinib ile daha yüksek oranda maligniteler, özellikle akciğer kanseri, lenfoma ve melanom dışı cilt kanseri (MDCK) gözlenmiştir. de dahil olmak üzere JAK inhibitörleri alan hastalarda lenfoma ve diğer maligniteler bildirilmiştir. Ruksolitinib ile tedavi edilen hastalarda bazal hücreli, skuamöz hücreli ve Merkel hücreli karsinom dahil olmak üzere melanom dışı cilt kanserleri (MDCK’lar) bildirilmiştir. MF ve PV hastalarının çoğu hidroksiüre ile uzun süreli tedavi görmüştür ve tedavi öncesi MDCK veya premalign cilt lezyonları öyküsü vardır. Cilt kanseri riski yüksek olan hastalar için periyodik cilt muayenesi önerilir. Özel popülasyonlar Böbrek yetmezliği Şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda başlangıç dozu azaltılmalıdır. Hemodiyalize devam eden son dönem böbrek yetmezliği olan hastalarda, MF hastaları için başlangıç dozunda trombosit sayıları esas alınmalıdır, ancak PV hastaları için önerilen başlangıç dozu tek doz 10 mg’dır. Sonraki dozlar (MF hastalarında 20 mg’lık tek doz veya 12 saat arayla verilen 10 mg’lık iki doz; PV hastalarında 10 mg’lık tek doz veya 12 saat arayla verilen 5 mg’lık iki doz) sadece hemodiyaliz günlerinde her diyaliz seansından sonra uygulanmalıdır. Güvenlilik ve etkililik dikkatle izlenerek ek doz düzenlemeleri yapılmalıdır. Karaciğer yetmezliği Karaciğer yetmezliği olan MF ve PV hastalarında başlangıç dozu yaklaşık %50 azaltılmalıdır. Sonraki doz düzenlemeleri için ilacın güvenliliği ve etkililiği esas alınmalıdır. GvHD ile ilişkili olmayan karaciğer yetmezliği olan GvHD hastalarında, başlangıç dozu yaklaşık %50 oranında azaltılmalıdır. Etkileşimler Eğer, güçlü CYP3A4 inhibitörleri veya hem CYP2C9 ve hem de CYP3A4 enzimlerinin inhibitörleri (örn; flukonazol) ile bir arada uygulanacaksa, doz günde iki kez uygulanmak üzere yaklaşık %50 azaltılmalıdır (monitorizasyon sıklığı için.2 ve). Sitoredüktif tedavilerin ile eşzamanlı kullanımı yönetilebilir sitopeni ile ilişkilidir.. Geri çekme etkileri: kesilmesini veya bırakılmasını takiben, miyelofibrozis semptomları yaklaşık bir haftalık bir periyotta geri dönebilir. Özellikle akut araya giren hastalık varlığında, daha ağır semptomları olan hastaların kullanmayı bıraktığı bildirilmiştir. aniden bırakılmasının bu olaylara katkıda bulunup bulunmadığı belirlenmemiştir. Aniden bırakma gerekli olmadıkça, her ne kadar azaltmanın faydası kanıtlanmamış olsa da dozunun kademeli olarak azaltılması düşünülmelidir. Yardımcı maddeler: laktoz içerir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapp laktaz eksikliği veya glukoz-galaktoz malabsorpsiyonu olan hastalar bu tıbbi ürünü kullanmamalıdır.

Hematolojik olmayan en sık üç advers reaksiyon morarma (% 33,3), diğer kanamalar (burun kanaması, prosedür sonrası kanama ve hematüri dahil) (% 24,3) ve baş dönmesidir (% 21,9). Hematolojik olmayan en sık üç laboratuvar anomalisi alanin transaminaz (% 40,7), yüksek aspartat aminotransferaz (% 31,5) ve hipertrigliseridemidir (% 25,2). Faz 3 MF klinik çalışmalarda CTCAE derece 3 veya 4 hipertrigliseridemi veya aspartat aminotransferaz yükselmesi ya da CTCAE derece 4 alanin aminotransferaz yükselmesi veya hiperkolesterolemi gözlenmemiştir. Nedensellikten bağımsız olarak advers olaylar nedeniyle tedavinin kesilmesi hastaların % 30,0’unda görülmüştür. Polisitemi vera En sık bildirilen advers ilaç reaksiyonları anemi ve alanin aminotransferaz artışı olmuştur. Hematolojik advers reaksiyonlar (herhangi bir CTCAE derecesi) anemi (% 61,8) ve trombositopeni (% 25,0) ve nötropeniyi (% 5,3) içermektedir. CTCAE derecesi 3 ve 4 anemi ve trombositopeni sırasıyla % 2,9 ve % 2,6 oranında bildirilmiştir. Hematolojik olmayan en sık üç advers reaksiyon kilo artışı (% 20,3), baş dönmesi (% 19,4) ve baş ağrısı (% 17,9) olmuştur. Advers reaksiyonlar olarak tanımlanan en sık görülen üç hematoloji dışı laboratuvar anormalliği (herhangi bir CTCAE derecesi) alanin aminotransferaz düzeyinde yükselme (% 45,3), aspartat aminotransferaz düzeyinde yükselme (% 42,6) ve hiperkolesterolemi (% 34,7) olmuştur. CTCAE derece 4 alanin aminotransferaz yükselmesi veya hiperkolesterolemi gözlenmemiş ve bir adet CTCAE derece 4 artmış aspartat aminotransferaz gözlenmiştir. Hastaların % 19,4’ünde nedensellikten bağımsız olarak advers reaksiyonlar nedeniyle tedavinin kesilmesi gözlenmiştir. Akut GvHD En sık bildirilen genel advers ilaç reaksiyonları trombositopeni, anemi ve nötropenidir. Advers ilaç reaksiyonları olarak tanımlanan hematolojik laboratuvar anormallikleri trombositopeni (%85,2), anemi (%75,0) ve nötropeniyi (%65,1) içermiştir. Hastaların %47,7’sinde derece 3 anemi rapor edilmiştir (CTCAE v4.03’e göre derece 4 uygulanamaz). Hastaların sırasıyla %31,3 ve %47,7’sinde derece 3 ve 4 trombositopeni bildirilmiştir. En sık görülen hematolojik olmayan advers ilaç reaksiyonları sitomegalovirüs (CMV) enfeksiyonu (%32,3), sepsis (%25,4) ve idrar yolu enfeksiyonlarıdır (%17,9). Advers ilaç reaksiyonları olarak tanımlanan en sık görülen hematolojik olmayan laboratuvar anormallikleri, alanin aminotransferaz artışı (%54,9), aspartat aminotransferaz artışı (%52,3) ve hiperkolesterolemi (%49,2) olmuştur. Çoğunluğu derece 1 ve 2’dir. Nedenselliğe bakılmaksızın advers olaylar nedeniyle tedavinin kesilmesi hastaların %29,4’ünde gözlemlenmiştir. Kronik GvHD En sık bildirilen genel advers ilaç reaksiyonları anemi, hiperkolesterolemi ve aspartat aminotransferaz artışıdır. Advers ilaç reaksiyonları olarak tanımlanan hematolojik laboratuvar anormallikleri anemi (%68,6), trombositopeni (%34,4) ve nötropeniyi (%36,2) içermiştir. Derece 3 anemi hastaların %14,8’inde rapor edilmiştir (CTCAE v4.03’e göre derece 4 uygulanamaz). Hastaların sırasıyla %9,5 ve %6,7’sinde derece 3 ve 4 nötropeni bildirilmiştir. Hematolojik olmayan en sık görülen üç advers ilaç reaksiyonu hipertansiyon (%15,0), baş ağrısı (%10,2) ve idrar yolu enfeksiyonlarıdır (%9,3). Advers ilaç reaksiyonları olarak tanımlanan en sık görülen hematolojik olmayan laboratuvar anormallikleri hiperkolesterolemi (%52,3), aspartat aminotransferaz artışı (%52,2) ve alanin aminotransferaz artışıdır (%43,1). Çoğunluğu derece 1 ve 2’dir. Nedenselliğe bakılmaksızın advers olaylar nedeniyle tedavinin kesilmesi hastaların %18,1’inde gözlemlenmiştir. Klinik çalışmalardan bildirilen advers ilaç reaksiyonlarının tablo halinde listesi MF hastalarında güvenlilik, başlangıçta ruksolitinibe (n=301) randomize edilen ve kontrol tedavilerinden çapraz geçişten sonra ruksolitinib alan hastalardan (n=156) elde edilen verileri içeren iki faz 3 çalışmadan (COMFORT-I ve COMFORT-II) elde edilen uzun vadeli takip verileri kullanılarak değerlendirilmiştir. MF hastaları için advers ilaç reaksiyonu sıklık kategorilerinin dayandığı medyan maruziyet 30.5 aydır (aralık 0,3 ila 68,1 ay). PV hastalarında güvenlilik, başlangıçta ruksolitinibe (n=184) randomize edilmiş hastalardan ve kontrol tedavilerinden çapraz geçişten sonra ruksolitinib alan hastalardan elde edilen verileri içeren iki faz 3 çalışmadan (RESPONSE, RESPONSE 2) uzun vadeli takip verileri kullanılarak değerlendirilmiştir. (n=156). PV hastaları için ADR sıklık kategorilerinin dayandığı ortanca maruziyet 41,7 aydır (aralık 0,03 ila 59,7 ay). akut GvHD hastalarında güvenliliği, faz 3 REACH çalışmasında değerlendirilmiş olup bu değerlendirme de başlangıçta randomize edilen hastalardan (n=152) ve mevcut en iyi tedaviden geçiş yaptıktan sonra alan hastalardan (n=49) elde edilen verileri içermiştir. Advers ilaç reaksiyonu sıklık kategorilerinin dayandığı medyan maruziyet 8,9 haftadır (aralık 0,3 ila 66,1 hafta). kronik GvHD hastalarında güvenliliği, faz 3 REACH çalışmasında değerlendirilmiş olup bu değerlendirme de başlangıçta randomize edilen hastalardan (n=165) ve mevcut en iyi tedaviden geçiş yaptıktan sonra alan hastalardan (n=61) elde edilen verileri içermiştir. Advers ilaç reaksiyonu sıklık kategorilerinin dayandığı medyan maruziyet 41,4 haftadır (aralık 0,7 ila 127,3 hafta). Klinik çalışma programında advers ilaç reaksiyonlarının şiddeti, derece 1=hafif, derece 2=orta, derece 3=şiddetli, derece 4=hayatı tehdit eden veya sakat bırakan, derece 5=ölüm olarak tanımlanan CTCAE’ye dayalı olarak değerlendirilmiştir. Klinik çalışmalar programında advers ilaç reaksiyonlarının şiddeti, CTCAE esas alınarak değerlendirilmiştir: Ayrıca, her advers ilaç reaksiyonu için karşılık gelen sıklık kategorisi, aşağıdaki sisteme göredir (Tablo 4 MF ve PV’deki Faz 3 çalışmalarda bildirilen advers ilaç reaksiyonlarının sıklık kategorisi Advers ilaç reaksiyonu MF hastaları için sıklık kategorisi PV hastaları için sıklık kategorisi Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar İdrar yolu enfeksiyonları d Çok yaygın Çok yaygın Herpes zoster d Çok yaygın Çok yaygın Pnömoni Çok yaygın Sepsis Yaygın olmayan Tüberküloz Yaygın olmayan Bilinmiyor e HBV reaktivasyonu Bilinmiyor e Yaygın olmayan Kan ve lenf sistemi hastalıkları a,d Anemi a CTCAEc derece 4 (<6,5 g/ dL) Çok yaygın olmayan CTCAEc derece 3 (<8,0 6,5g/ dL) Çok yaygın Herhangi bir CTCAEc derecesi Çok yaygın Çok yaygın Trombositopeni a CTCAEc derece 4 (<25.000/mm3) Yaygın olmayan CTCAEc derece 3 (50.000 25.000/mm3) Çok yaygın Herhangi bir CTCAEc derecesi Çok yaygın Çok yaygın Nötropeni a CTCAEc derece 4 (<500/mm3) Yaygın olmayan CTCAEc derece 3 (<1.000 500/mm3) Yaygın olmayan Herhangi bir CTCAEc derecesi Çok yaygın Pansitopeni a,b Yaygın Kanama (intrakraniyal ve gastrointestinal kanama, morarma ve diğer kanamamalar dahil herhangi bir kanama) Çok yaygın Çok yaygın Morarma Çok yaygın Çok yaygın Gastrointestinal kanama Çok yaygın İntrakraniyal kanama Yaygın olmayan Diğer kanama (burun kanaması, prosedür sonrası kanama, hemorajive hematüri dahil) Çok yaygın Çok yaygın Metabolizma ve beslenme hastalıkları Hiperkolesterolemi a Herhangi bir CTCAEc derecesi Çok yaygın Çok yaygın Hipertrigliseridemi a Herhangi bir CTCAEc derecesi Çok yaygın Çok yaygın Kilo artışı Çok yaygın Çok yaygın Sinir sistemi hastalıkları Sersemlik hali Çok yaygın Çok yaygın Baş ağrısı Çok yaygın Çok yaygın Gastrointestinal hastalıklar Yüksek lipaz seviyesi Herhangi bir CTCAEc derecesi Çok yaygın Çok yaygın Konstipasyon Çok yaygın Çok yaygın Flatulans Yaygın Hepato-biliyer hastalıklar Alanin aminotransferaz yükselmesi a CTCAEc derece 3 (> 5x 20 x ULN) Yaygın Herhangi bir CTCAEc derecesi Çok yaygın Çok yaygın Aspartat aminotransferaz yükselmesi a Herhangi bir CTCAEc derecesi Çok yaygın Çok yaygın Vasküler hastalıklar Hipertansiyon Çok yaygın Çok yaygın a Sıklık, başlangıca kıyasla yeni veya kötüleşen laboratuvar anormalliklerini temel alır. b Pansitopeni, aynı laboratuvar değerlendirmesinde eşzamanlı olarak hemoglobin düzeyi <100 g/l, trombosit sayısı <100x109/l ve nötrofil sayısı <1.5x109/l (veya nötrofil sayısı eksikse, derece 2 düşük beyaz kan hücresi sayısı) olarak tanımlanır. c CTCAE Sürüm 3.0; derece 1 = hafif, derece 2 = orta, derece 3 = şiddetli, derece 4 = hayati tehlike oluşturan d Bu advers reaksiyonlar metinde açıklanmaktadır. Pazarlama sonrası deneyimden elde edilen advers reaksiyonlar Tedavi kesildikten sonra MF hastalarında yorgunluk, kemik ağrısı, yüksek ateş, prurit, gece terlemeleri, semptomatik splenomegali ve kilo kaybı gibi MF semptomlarında dönüş olabilir. Klinik çalışmalarda MF semptomları için toplam semptom skoru, doz uygulaması kesildikten sonraki 7 gün içinde aşamalı olarak başlangıç değerlerine dönmüştür…