HIVENT 200 MG/245 MG FILM KAPLI TABLET

HIV-1 enfeksiyonu tedavisinde, HIV-1 ile enfekte olmuş yetişkinlerin tedavisinde anti-retroviral ilaçlarla kombinasyon tedavisinde endikedir. ayrıca, birinci basamak ajanların kullanımını engelleyen NRTI direnci veya toksisiteleri olan HIV-1 ile enfekte olmuş ergenlerin tedavisi için endikedir. Temas öncesi profilakside, yüksek risk altındaki HIV-negatif yetişkinlerde ve ergenlerde cinsel yolla edinilmiş HIV-1 enfeksiyonu riskini azaltmak amacıyla temas öncesi profilaksi (PrEP) için daha güvenli seks uygulamaları ile birlikte endikedir. Antiretroviral tedavide emtrisitabin ve tenofovir disoproksil kombinasyonunun faydasının gösterimi, yalnızca daha önce tedavi almamış hastalarda yapılan çalışmalara dayanmaktadır.

Genel HIV transmisyonu Antiretroviral tedaviyle etkili viral baskılamanın cinsel yolla bulaşma riskini önemli ölçüde azalttığı kanıtlanmış olmakla birlikte, artı bir risk göz ardı edilemez. Bulaşmayı önlemek için önlemler ulusal yönergelere uygun olarak alınmalıdır. HIV-1 mutasyonu olan hastalar K65R mutasyonu olan HIV-1 ile enfekte, daha önce anti-retroviral kullanmış hastalarda, kullanımından kaçınılmalıdır. Genel HIV-1 enfeksiyonu önleme stratejisi, HIV-1'in bulaşmasını önlemede her zaman etkili değildir. başladıktan sonra korumanın başlama zamanı bilinmemektedir. Diğer HIV-1 önleme yöntemlerinin (örn. düzenli ve doğru kondom kullanımı, HIV-1 durumu bilgisi, cinsel yolla bulaşan diğer hastalıklar için düzenli testler) kullanımı dahil olmak üzere genel bir HIV-1 enfeksiyon önleme stratejisinin bir parçası olarak yalnızca temas öncesi profilaksi için kullanılmalıdır. Tespit edilmemiş HIV-1 enfeksiyonunda direnç riski: yalnızca HIV negatif olduğu doğrulanmış kişilerde HIV-1 bulaşma riskini azaltmak için kullanılmalıdır. Temas öncesi profilaksi için alırken, bireylerin HIV-negatif oldukları sık aralıklarla (örn. en az 3 ayda bir) kombine antijen/antikor testi kullanılarak yeniden teyit edilmelidir. tek başına HIV-1 tedavisi için tam bir rejim oluşturmaz ve HIV-1 enfeksiyonu saptanmamış ve yalnızca emtrisitabin ve tenofovir disoproksil alan kişilerde HIV-1 direnç mutasyonları ortaya çıkmıştır. Akut viral enfeksiyonla uyumlu klinik semptomlar varsa ve yakın zamanda (< 1 ay) HIV-1 maruziyetinden şüpheleniliyorsa, kullanımı en az bir ay ertelenmeli ve temas öncesi profilaksi için başlamadan önce HIV-1 durumu yeniden teyit edilmelidir. Tedaviye uyumun önemi: HIV-1 bulaşma riskini azaltmadaki etkinliği, kandaki ölçülebilir ilaç düzeylerinin gösterdiği gibi, tedaviye uyum ile güçlü bir şekilde ilişkilidir. HIV-1 ile enfekte olmayan bireylere, önerilen günlük doz programına kesinlikle uymaları için sık aralıklarla danışmanlık yapılmalıdır. Hepatit B veya C virüsü ile enfekte olan hastalar HIV-1 ile enfekte, anti-retroviral tedavi görmüş kronik hepatit B veya C hastaları, şiddetli ve potansiyel olarak ölümcül hepatik advers reaksiyonlar açısından artmış bir risk altındadır. Hekimler, hepatit B virüsü (HBV) veya hepatit C virüsü (HCV) ile ko-enfekte olmuş HIV-1 hastalarının tedavisi için mevcut HIV tedavi kılavuzlarına başvurmalıdır. HBV veya HCV enfeksiyonu olan hastalarda temas öncesi profilaksi için güvenliliği ve etkililiği belirlenmemiştir. Hepatit B veya C için eş zamanlı antiviral tedavi durumunda, lütfen aynı zamanda bu tıbbi ürünlerle ilgili Kısa Ürün Bilgilerine başvurun. Ledipasvir ve sofosbuvir veya sofosbuvir ve velpatasvir ile kullanım başlığının altında da bulabilirsiniz. Tenofovir disoproksil HBV tedavisinde endikedir ve emtrisitabin farmakodinamik çalışmalarda HBV’ye karşı aktivite göstermiştir ancak kronik HBV enfeksiyonunun tedavisi açısından güvenliliği ve etkililiği spesifik olarak belirlenmemiştir. HBV ile enfekte hastalarda tedavisinin kesilmesi, hepatit semptomlarının ciddi akut kötüleşmesiyle ilişkilendirilebilir. HBV ile enfekte olmuş hastalar, ile tedavinin durdurulmasından sonra en az birkaç ay hem klinik hem de laboratuvar takibi açısından yakından izlenmelidir. Uygunsa, hepatit B tedavisine yeniden başlanması gerekli görülebilir. İlerlemiş karaciğer hastalığı veya siroz bulunan hastalarda, tedavi sonrası hepatitin kötüleşmesiyle hepatik dekompansasyona yol açabileceğinden tedavinin kesilmesi önerilmez. Karaciğer hastalığı Altta yatan önemli karaciğer fonksiyon bozukluğu bulunan hastalarda, güvenliliği ve etkililiği belirlenmemiştir. Tenofovirin farmakokinetiği karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda incelenmiştir; bu hastalarda doz ayarlaması gerekmemektedir. Emtrisitabinin farmakokinetiği hepatik fonksiyon bozukluğu olan hastalarda incelenmemiştir. Emtrisitabinin böbrek yolundan eliminasyonuna ve minimal hepatik metabolizmasına dayanarak, karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda için doz ayarlamasına gerek duyulması pek olası değildir. Kronik aktif hepatit dahil olmak üzere, önceden karaciğer fonksiyon bozukluğu bulunan HIV-1 ile enfekte hastalarda, karaciğer fonksiyon anormalliklerindeki sıklık kombine antiretroviral tedavi (KART) sırasında artmıştır ve standart uygulamaya göre izlenmelidir. Bu hastalarda, karaciğer hastalığının kötüleşmesine dair kanıt görülür ise, tedaviye ara verilmesi veya tedavinin durdurulması düşünülmelidir. Yetişkinlerde renal ve kemik etkiler Renal etkiler Emtrisitabin ve tenofovir, esas olarak böbreklerden glomerüler filtrasyon ve aktif tübüler sekresyon ile vücuttan atılır. Tenofovir disoproksilin kullanımıyla böbrek yetmezliği, böbrek fonksiyon bozukluğu, kreatinin düzeyinde artış, hipofosfatemi ve proksimal tübülopati (Fanconi sendromu dahil) bildirilmiştir. Renal izleme HIV-1 enfeksiyonu tedavisinde veya temas öncesi profilakside kullanımı için tedavisi başlatılmadan önce tüm hastalarda kreatinin klerensinin hesaplanması önerilir. Renal risk faktörü taşımayan hastalarda, böbrek fonksiyonunun (kreatinin klerensi ve serum fosfat) tedaviden 2 4 hafta sonra, ardından her üç ayda bir ve sonrasında her 3-6 ayda bir izlenmesi önerilir. Böbrek hastalığı riski olan hastalarda, böbrek fonksiyonunun daha sık izlenmesi gereklidir. Diğer tıbbi ürünlerle birlikte kullanım için aşağıdakilere bakınız. HIV-1 ile enfekte olmuş hastalarda renal yönetim alan herhangi bir hastada serum fosfat düzeyi < 1,5 mg/dl (0,48 mmol/l) veya kreatinin klerensi < 50 mL/dk olur ise, kan şekeri, kanda potasyum ve idrarda şeker konsantrasyonları ölçümleri dahil böbrek fonksiyonu bir hafta içinde tekrar değerlendirilmelidir. Kreatinin klerensi 50 mL/dk’nın veya serum fosfat düzeyi 1,0 mg/dl’nin (0,32 mmol/L) altına düşen hastalarda tedavisine ara verilmesi de düşünülmelidir. Böbrek işlevlerinde progresif azalma olması ve başka bir neden bulunamaması durumunda da tedavisine ara verilmesi düşünülmelidir. Böbrek fonksiyonu bozulmuş (kreatinin klerensi < 80 mL/dk) hastalarda, renal güvenliliği çok sınırlı düzeyde incelenmiştir. Kreatinin klerensi 30-49 mL/dk olan hastalarda doz aralığı ayarlamalarının yapılması önerilmektedir. Sınırlı düzeydeki klinik çalışma verileri, uzatılmış dozlam aralığının optimum olmadığını ve toksisitede artışa ve muhtemelen yetersiz cevaba yol açabileceğini göstermektedir. Ayrıca, yapılan küçük bir klinik çalışmada, kreatinin klerensi 50 ila 60 mL/dk arasında olan ve her 24 saatte bir emtrisitabinle kombinasyon halinde tenofovir disoproksil alan hastalardan oluşan bir alt grupta 2-4 kat daha yüksek tenofovir maruziyeti ve böbrek fonksiyonunda kötüleşme görülmüştür. Dolayısıyla, kreatinin klerensi < 60 mL/dk olan hastalarda kullanımı sırasında dikkatli bir fayda-risk değerlendirmesinin yapılması ve böbrek fonksiyonunun yakından izlenmesi gerekir. Ayrıca, uzun dozlam aralıklarıyla alan hastalarda tedaviye verilen klinik cevap yakından izlenmelidir. Kombinasyon tabletiyle gereken doz azaltımı yapılamadığından, şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda (kreatinin klerensi < 30 mL/dk) ve hemodiyalize ihtiyaç duyan hastalarda kullanılması önerilmez. Temas öncesi profilakside renal yönetim, kreatinin klerensi <60 mL/dk olan HIV-1 ile enfekte olmayan bireylerde çalışılmamıştır ve bu nedenle bu popülasyonda kullanılması önerilmez. Temas öncesi profilaksi için alan herhangi bir bireyde serum fosfat <1,5 mg/dl (0,48 mmol/l) veya kreatinin klerensi <60 mL/dk'ya düşerse, bir hafta içinde kan şekeri, kan potasyum ve idrar glikoz konsantrasyonları dahil böbrek fonksiyonu yeniden değerlendirilmelidir. Kreatinin klerensi <60 mL/dk'ya veya serum fosfatında <1,0 mg/dl (0,32 mmol/l) düşüşe sahip kişilerde kullanımına ara verilmesi düşünülmelidir. kullanımına ara verilmesi, başka bir neden tespit edilmediğinde böbrek fonksiyonunda ilerleyici düşüş olması durumunda da düşünülmelidir. Kemik üzerine etkileri Kemik anormallikleri (ısrarcı ya da kötüleşen belirgin kemik ağrısı ve seyrek şekilde kırıklara katkıda bulunan osteomalazi gibi) tenofovir disoproksil ile indirgenen proksimal renal tübülopatiyle ilişkilendirilebilir. Tenofovir disoproksil, kemik mineral yoğunluğunda (KMY) azalmaya sebep olabilir. Kemik anormalliklerinden şüpheleniliyorsa veya tespit edildiyse, uygun konsültasyon yapılmalıdır. HIV-1 enfeksiyonunun tedavisi Lamivudin ve efavirenzle kombinasyon halinde stavudin ile tenofovir disoproksilin karşılaştırıldığı daha önce anti-retroviral tedavi görmemiş hastalardaki 144 haftalık kontrollü bir klinik çalışmada (GS-99-903), her iki tedavi grubunda kalça ve omurganın KMY’de küçük azalmalar gözlenmiştir. Omurga KMY’de azalmalar ve başlangıca göre kemik biyomarkerlerindeki değişimler, 144. haftada tenofovir disoproksil tedavi grubunda anlamlı oranda daha büyüktür. Kalça KMY’deki azalmalar, 96. haftaya kadar bu grupta anlamlı oranda daha büyüktür. Bununla birlikte, bu çalışmada 144. haftadan sonra klinik olarak ilgili kemik anormallikleri açısından kırık riski veya kanıtı artmamıştır. Başka çalışmalarda (prospektif ve kesitsel) KMY’deki en bariz azalmalar güçlendirilmiş proteaz inhibitörü içeren rejimin parçası olarak tenofovir disoproksil ile tedavi edilen hastalarda görülmüştür. Sonuç olarak, tenofovir disoproksil ile ilişkilendirilen kemik anormallikleri açısından ve tenofovir disoproksilin uzun vadede kemik sağlığı ve kırık riski üzerindeki etkileri hakkındaki limitli veri göz önüne alındığında, kırık riski yüksek olan osteoporozlu hastalar için alternatif tedavi rejimleri düşünülmelidir. Temas öncesi profilaksi HIV-1 ile enfekte olmayan bireylerin klinik çalışmalarında, KMY’de küçük düşüşler gözlendi. 498 erkek üzerinde yapılan bir çalışmada, günlük profilaksi için alan erkeklerde (n = 247) plaseboya karşı (n = 247) KMY'de başlangıçtan 24. haftaya kadar olan ortalama değişiklikler kalça, omurga, femur boyun ve trokanterde -%0.4 ile -%1.0 arasında değişmiştir. n=251)…

Muhtemelen emtrisitabin ve/veya tenofovir disoproksil ile ilgili olduğu düşünülen en yaygın olarak bildirilen advers reaksiyonlar bulantı (%12) ve ishal (%7) olmuştur. Bu çalışmada emtrisitabin ve tenofovir disoproksilin güvenlilik profili, bu ajanların her birinin diğer antiretroviral ajanlarla birlikte uygulandığı önceki deneyimlerle tutarlılık göstermiştir. Temas öncesi profilaksi: HIV-1 ile enfekte olmayan 2,830 yetişkinin temas öncesi profilaksi için günde bir kez emtrisitabin ve tenofovir disoproksil aldığı iki randomize plasebo kontrollü çalışmada (iPrEx, Partners PrEP) emtrisitabin ve tenofovir disoproksile karşı yeni bir advers reaksiyon tanımlanmamıştır. Gönüllüler sırasıyla medyan 71 hafta ve 87 hafta takip edilmiştir. iPrEx çalışmasında emtrisitabin ve tenofovir disoproksil grubunda en sık bildirilen advers reaksiyon baş ağrısıdır (%1). Her sıklık grubu içinde, istenmeyen etkiler azalan ciddiyete göre sunulmaktadır. Sıklıklar, Tablo 3: Klinik çalışma ve pazarlama sonrası deneyimlere dayanılarak ayrı bileşenleriyle ilişkilendirilen advers reaksiyonların tablo halindeki özeti Sıklık Emtrisitabin Tenofovir disoproksil Kan ve lenfatik sistem hastalıkları: Yaygın: Nötropeni Yaygın olmayan: Anemi 2 Bağışıklık sistemi hastalıkları: Yaygın: Alerjik reaksiyon Metabolizma ve beslenme hastalıkları: Çok yaygın: Hipofosfatemi 1 Yaygın: Hiperglisemi, hipertrigliseridemi Yaygın olmayan: Hipokalemi 1 Seyrek: Laktik asidoz Psikiyatrik hastalıklar: Yaygın: Uykusuzluk, anormal rüyalar Sinir sistemi hastalıkları: Çok yaygın: Baş ağrısı Sersemlik hali Yaygın: Baş dönmesini de içeren sersemlik hali Baş ağrısı Gastrointestinal hastalıklar: Çok yaygın: İshal, bulantı İshal, kusma, bulantı Yaygın: Pankreatik amilaz artışı dahil amilaz düzeylerinde artış, serum lipazda artış, kusma, karın ağrısı, dispepsi Karın ağrısı, karında şişkinlik Yaygın olmayan: pankreatit Hepatobiliyer hastalıklar: Yaygın: Serum aspartat aminotransferaz (AST) düzeyinde ve/veya serum alanin aminotransferaz (ALT) düzeyinde artış, hiperbilirubinemi Transaminazlarda artış Seyrek: Hepatosteatoz, Hepatit Deri bozuklukları ve derialtı doku hastalıklar: Çok yaygın: Döküntü Yaygın: Vezikülobüllöz döküntü, püstüler döküntü, makülopapüler döküntü, döküntü, pruritus, ürtiker, cilt renginde bozulma (pigmentasyon artışı) 2 Yaygın olmayan: Anjiyoödem Seyrek: Anjiyoödem Kas-iskelet ve bağ dokusu hastalıkları: Çok yaygın: Kreatin kinazda artış Yaygın olmayan: Rabdomiyoliz, kas zayıflığı 1 Seyrek: Osteomalazi (kemik ağrısı olarak kendini gösterir ve nadir olarak kırıklara katkıda bulunur) 1,3, Miyopati 1 Böbrek ve idrar yolu hastalıklar: Yaygın olmayan: Kreatininde artış, proteinüri, Fanconi sendromu dahil proksimal renal tübülopati Seyrek: Böbrek yetmezliği (akut ve kronik), Akut tübüler nekroz, nefrit (akut interstisyel nefrit dahil) 3, nefrojenik diabetes insipidus Genel bozukluklar ve uygulama bölgesi hastalıkları Çok yaygın: Asteni Yaygın: Ağrı, asteni 1 Bu advers reaksiyon, proksimal renal tübülopatinin sonucu olarak meydana gelebilir. Bu rahatsızlığın yokluğunda, tenofovir disoproksil tedavisiyle nedensel olarak ilişkili kabul edilmez. 2 Pediyatrik hastalara emtrisitabin uygulandığında anemi yaygın olarak ve cilt renginde bozulma (pigmentasyon artışı) çok yaygın olarak gözlenmiştir. 3 Bu advers reaksiyon pazarlama sonrası gözetim sürecinde tanımlanmıştır ancak emtrisitabin için yetişkinlerdeki randomize, kontrollü klinik çalışmalarda veya pediyatrik HIV klinik çalışmalarında veya tenofovir disoproksile ilişkin randomize kontrollü klinik çalışmalarda veya tenofovir disoproksil genişletilmiş erişim programında gözlenmemiştir. Sıklık kategorisi, randomize kontrollü klinik çalışmalarda emirisitabine maruz kalan (n=1563) veya randomize kontrollü klinik çalışmalarda ve genişletilmiş erişim programında tenofovir disoproksile maruz kalan toplam hasta sayısına (n=7319) dayalı bir istatistiksel hesaplamadan tahmin edilmiştir. Seçilmiş advers olayların açıklamaları Böbrek yetmezliği: böbrek hasarına neden olabileceğinden dolayı böbrek fonksiyonunun izlenmesi önerilir. Tenofovir disoproksil kesildikten sonra proksimal renal tübülopati genellikle düzelmiş veya iyiye gitmiştir. Ancak, bazı HIV-1 ile enfekte hastalarda kreatin klerensindeki düşüşler tenofovir disoproksil kesilmesine rağmen tam olarak düzelmemiştir. Böbrek yetmezliği riski altındaki hastalarda (başlangıç renal risk faktörleri, ilerlemiş H1V hastalığı olan hastalar veya eş zamanlı nefrotoksik ilaçlar alan hastalar gibi) tenofovir disoproksil kesilmesine rağmen böbrek fonksiyonlarının tam olarak düzelmeme riski yüksektir. Laktik asidoz: Tenofovir disoproksilin tek başına veya diğer antiviraller ile kombinasyon halinde kullanılması sonucunda, laktik asidoz vakaları rapor edilmiştir. Dekompoze karaciğer hastalığı olan hastalar veya laktik asidozisi uyardığı bilenen eşlikçi ilaçlar alan hastaların, tenofovir disoproksil tedavisi boyunca ölümcül sonuçları da içeren ciddi laktik asidoz deneyimlediği görülmüştür. Metabolik parametreler: Ağırlık, kan lipit ve glukoz düzeyleri antiretroviral tedavi sırasında yükselebilir. İmmün Reaktivasyon Sendromu: KART başlatıldığı sırada, şiddetli immün yetersizliği olan, HIV ile enfekte hastalarda, asemptomatik veya kalıntı fırsatçı enfeksiyonlara karşı enflamatuvar bir reaksiyon gelişebilir. Ayrıca, otoimmün bozukluklar da (Graves hastalığı gibi) bildirilmiştir; bununla birlikte, bildirilen başlangıç zamanı daha değişkendir ve bu olaylar tedavi başladıktan aylar sonra da meydana gelebilmektedir. Osteonekroz: Osteonekroz vakaları özellikle genel olarak bilinen risk faktörleri, ilerlemiş HIV hastalığı veya KART uzun süreli maruziyeti olan hastalarda bildirilmiştir. Bunun sıklığı bilinmemektedir. Pediyatrik popülasyon Emtrisitabin ile ilgili advers reaksiyonların değerlendirilmesi, 4 ay ile 18 yaş arasındaki pediyatrik popülasyonda yapılan çalışmada (n = 169) daha önce tedavi görmemiş (n = 123) ve tedavi görmüş (n = 46) HIV ile enfekte pediyatrik hastaların emtrisitabinin diğer antiretroviral ajanlarla kombinasyon halinde tedavi deneyime dayanmaktadır. Erişkinlerde bildirilen advers reaksiyonlara ek olarak, anemi (%9,5) ve ciltte renk değişikliği (%31,8), pediyatrik hastalarda yapılan klinik çalışmalarda yetişkinlere göre daha sık meydana gelmiştir. Tenofovir disoproksil ile ilgili advers reaksiyonların değerlendirilmesi, 48 hafta boyunca diğer antiretroviral ajanlarla kombinasyon halinde tenofovir disoproksil (n = 93) veya plasebo/aktif karşılaştırıcı (n = 91) ile tedavi alan HIV-1 ile enfekte 184 pediyatrik hastada yapılan iki randomize çalışmaya (çalışma GS-US 104-0321 and GS-US-104-0352) dayanmaktadır. Tenofovir disoproksil ile tedavi gören pediyatrik hastalarda gözlenen advers reaksiyonlar, yetişkinlerde tenofovir disoproksil klinik çalışmalarında gözlenenlerle tutarlıdır. Pediyatrik hastalarda KMY'de azalmalar bildirilmiştir. HIV-1 ile enfekte olmuş ergenlerde (2 ila <18 yaş), tenofovir disoproksil alan gönüllülerde gözlemlenen KMY Z-skorları, plasebo alan gönüllülere gözlenenlerden daha düşüktür. HIV-1 ile enfekte çocuklarda, tenofovir disoproksil'e geçen gönüllülerde gözlemlenen BMD Z skorları, stavudin veya zidovudin içeren rejimlerinde kalan gönüllülerde gözlenenlerden daha düşüktür. GS-US-104-0352 çalışmasında, medyan yaşı 7 (2 ila 15 yaş arası) olan HIV-1 ile enfekte 89 pediyatrik hasta, medyan 331 hafta boyunca tenofovir e maruz bırakıldı. 89 hastanın 8’i (%9,0) renal advers olaylar nedeniyle çalışma ilacını bırakmıştır. Beş gönüllüde (%5,6) klinik olarak proksimal renal tübülopati ile uyumlu laboratuvar bulguları görülmüştür ve bunlardan 4'ü tenofovir disoproksil tedavisini bırakmıştır. 7 hastada tahmini glomerüler filtrasyon hızı (GFR) değerleri 70 ile 90 mL/dk/1,73 m2 arasındadır. Bunların arasından 3 hasta tedavi sırasında tahmini GFR'de klinik olarak anlamlı bir düşüş yaşamış ve bu düşüş tenofovir disoproksil tedavisinin kesilmesinden sonra düzelmiştir. Diğer özel popülasyonlar Böbrek yetmezliği olan kişiler: Tenofovir disoproksil böbrek toksisitesine neden olabileceğinden, alan böbrek yetmezliği olan tüm yetişkinlerde böbrek fonksiyonunun yakından izlenmesi önerilir. böbrek yetmezliği olan 18 yaşın altındaki kişilerde kullanılması önerilmez. HIV/HBV veya HCV koenfekte hastalar: GS-01-934 çalışmasında HBV (n=13) veya HCV (n=26) ile birlikte enfekte olan sınırlı sayıda HIV ile enfekte hastada emtrisitabin ve tenofovir disoproksil'in advers reaksiyon profili, koenfeksiyon olmaksızın HIV ile enfekte hastalarda gözlenene benzerdir. Bununla birlikte, bu hasta popülasyonunda beklendiği gibi, AST ve ALT'deki yükselmeler, genel HIV ile enfekte olmuş popülasyondan daha sık meydana gelmiştir. Tedavinin kesilmesinden sonra hepatit alevlenmeleri: HBV ile enfekte hastalarda, tedavinin kesilmesinden sonra hepatitin klinik ve laboratuvar kanıtları ortaya çıkmıştır. Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler Diğer özel popülasyonlar Böbrek bozukluğu olan kişiler: Tenofovir disoproksil renal toksisiteye neden olabileceğinden, ile tedavi edilen ve böbrek bozukluğu bulunan hastalarda renal fonksiyonun yakından izlenmesi önerilir. HIV/HBV veya HCV ko-enfekte hastalar: HIV ile GS-01-934 çalışmasında yalnızca sınırlı sayıda hasta HBV (n=13) veya HCV ile (n=26) ko-enfekte sınırlı sayıda hastalarda emtrisitabin ve tenofovir disoproksilin advers reaksiyon profili, ko-enfeksiyon olmaksızın HIV ile enfekte hastalarda gözlenen profille benzerdir. Ancak, bu hasta popülasyonunda beklenildiği gibi, AST ve ALT'de yükselmeler genel HIV ile enfekte popülasyona kıyasla daha yaygın görülmüştür. Tedavinin kesilmesinden sonra hepatitte kötüleşmeler: HBV ile koenfekte olan hastalarda, tedavinin kesilmesinden sonra hepatitle ilgili klinik kanıtlar ve laboratuvar kanıtları ortaya çıkmıştır.