HERCEPTİN 600 MG/5 ML S.C. ENJEKSİYONLUK ÇÖZELTİ, 1 ADET

Meme Kanseri Metastatik Meme Kanseri (MMK) HER2 pozitif metastatik meme kanserli yetişkin hastaların tedavisinde endikedir: Metastatik hastalıkları için en az iki kemoterapi rejimi almış hastaların tedavisinde monoterapi olarak endikedir. Önceki kemoterapi uygulamaları, hastaların bu tedaviler için uygun olmadığı durumlar haricinde, en az bir antrasiklin ve taksan içermiş olmalıdır. Hormon reseptörü pozitif hastaların da, hormonal tedavileri almaya uygun olmadığı durumlar haricinde, bu tedavileri başarısız olmuş olmalıdır. Metastatik hastalıkları için kemoterapi görmemiş ve antrasiklinin uygun olmadığı hastaların tedavisi için paklitaksel ile kombinasyon halinde endikedir. Metastatik hastalıkları için kemoterapi görmemiş hastaların tedavisi için dosetaksel ile kombinasyon halinde endikedir. Trastuzumab ile daha önce tedavi görmemiş, hormon-reseptörü pozitif metastatik meme kanseri olan post-menopozal hastaların tedavisi için bir aromataz inhibitörü ile kombinasyon halinde endikedir. Erken Evre Meme Kanseri (EEMK) HER2 pozitif erken evre meme kanserli yetişkin hastaların tedavisinde endikedir: Cerrahi, kemoterapi (neoadjuvan veya adjuvan) ve radyoterapiyi (uygulanabilirse) takiben kullanımı endikedir. Doksorubisin ve siklofosfamid ile adjuvan kemoterapiyi takiben paklitaksel veya dosetaksel ile kombinasyon halinde endikedir. Dosetaksel ve karboplatin içeren adjuvan kemoterapiyle kombinasyon halinde endikedir. Lokal ileri (enflamatuvar dahil) hastalık veya > 2 cm çapındaki tümörler için neoadjuvan kemoterapiyle kombinasyon halinde, ardından adjuvan tedavisi ile endikedir. Doğru ve valide edilmiş miktar tayini yöntemleri ile belirlenmiş HER2 aşırı ekspresyonu veya HER2 gen amplifikasyonu olan yalnızca metastatik veya erken evre meme kanserli hastalarda kullanılmalıdır.

HER2 testi, test prosedürlerinin uygun validasyonunu sağlayabilen uzman bir laboratuvarda yaptırılmalıdır. Adjuvan koşullarda daha önce kullanmış olan hastaların, ile yeniden tedavi edilmesine ilişkin klinik çalışmalardan elde edilmiş herhangi bir veri bulunmamaktadır. Kardiyak fonksiyon bozukluğu Genel bilgiler ile tedavi edilen hastalarda, konjestif kalp yetmezliği (KKY) (New York Kalp Birliği sınıf II-IV) veya asemptomatik kardiyak fonksiyon bozukluğu geliştirme riski daha yüksektir. Bu olaylar, özellikle antrasiklin (doksorubisin veya epirubisin) içeren kemoterapinin ardından paklitaksel veya dosetaksel ile kombinasyon halinde veya tek başına tedavisi alan hastalarda gözlenmiştir. Bunlar orta ile ileri düzeyde olabilir ve ölümle ilişkilendirilmiştir. İlave olarak, artmış kardiyak riski bulunan hastaların (örn. hipertansiyon, tanısı konmuş koroner arter hastalığı, tanısı konmuş, kalp yetmeziği, LVEF< %55, ileri yaş) tedavisi sırasında çok dikkat edilmelidir. ile tedavi edilmeye aday hastalar, özellikle önceden antrasikline ve siklofofamide (AC) maruz kalanlar, anamnez ve fiziksel muayene, elektrokardiyogram (EKG), ekokardiyogram ve/veya radyonüklid ventrikülografi (MUGA) taraması veya manyetik rezonans görüntüleme dahil olmak üzere temel kardiyak incelemelerine tabi tutulmalıdır. İzleme, kardiyak fonksiyon bozukluğu gelişen hastaların belirlenmesine yardımcı olabilir. Başlangıçta yapılan kardiyak değerlendirmeler, tedavi sırasında her 3 ayda bir, tedavinin kesilmesinden sonra her 6 ayda bir, son uygulamasından sonraki 24. aya kadar tekrarlanmalıdır. ile tedaviye karar verilmeden önce, dikkatli bir risk-yarar değerlendirmesi yapılmalıdır. Trastuzumab, tüm mevcut verilerin popülasyon farmakokinetik analizine dayanarak, tedavisinin sonlandırılmasının ardından 7 aya kadar dolaşımda kalabilir. kesildikten sonra antrasiklin alan hastalar, kardiyak fonksiyon bozukluğu bakımından risk altında olabilirler. Eğer mümkünse, hekimler tedavisi sonlandırıldıktan sonra 7. haftaya kadar antrasiklin bazlı tedaviden kaçınmalıdır. Antrasiklinler kullanılıyorsa, hastanın kardiyak fonksiyonu dikkatle izlenmelidir. Başlangıçtaki taramanın ardından kardiyovasküler sorunların bulunduğu hastalarda kardiyolojik değerlendirme düşünülmelidir. Tedavi boyunca, tüm hastalarda kardiyak fonksiyon izlenmelidir (örn. her 12 haftada bir). Bu izlem, kardiyak fonksiyon bozukluğu gelişen hastaların saptanmasına yardımcı olabilir. Asemptomatik kardiyak fonksiyon bozukluğu gelişen hastalarda, daha sık izlem (örn. her 6-8 haftada bir) faydalı olabilir. Eğer hastalarda sol ventriküler fonksiyonda düşüş devam ediyor ancak asemptomatik kalıyorsa ve hastalar tedavisinden klinik fayda göremiyorsa hekim tarafından tedavinin kesilmesi düşünülmelidir. Kardiyak fonksiyon bozukluğu olan hastalarda kullanımına devam edilmesi veya yeniden başlanmasının güvenliliği prospektif olarak araştırılmamıştır. Eğer, LVEF için düşüş oranı, başlangıç değerinden 10 birim ya da daha fazlasıysa ve %50’nin altına düşüyorsa tedaviye ara verilmeli ve yaklaşık 3 hafta içerisinde yeniden LVEF değerlendirmesi yapılmalıdır. LVEF değeri düzelmiyorsa veya daha da azalıyorsa, veya semptomatik kardiyak yetmezlik gelişirse, hastanın tedaviden elde edeceği fayda riskten fazla olmadığı sürece tedavisinin sona erdirilmesi ciddi olarak düşünülmelidir. Bu gibi hastalar, bir kardiyolog tarafından değerlendirilmek üzere sevk edilmeli ve takip edilmelidir. tedavisi sırasında semptomatik kalp yetmezliği gelişirse, kalp yetmezliğine (KY) yönelik standart ilaçlarla tedavi edilmelidir. Pivotal çalışmalarda, KY veya asemptomatik kardiyak fonksiyon bozukluğu gelişen çoğu hasta, anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) inhibitörü veya anjiyotensin reseptör blokeri (ARB) ve bir beta-bloker içeren standart KY tedavisiyle iyileşmiştir. Kardiyak semptomları olan ve tedavisinden klinik fayda sağladığı görülen hastaların çoğu, ilave klinik kardiyak olaylar yaşamaksızın tedaviye devam etmiştir. Metastatik meme kanseri: Metastatik meme kanseri tedavisinde ve antrasiklinler kombinasyon halinde eş zamanlı verilmemelidir. Risk, ve antrasiklinlerin eş zamanlı kullanımından daha düşük olsa da, daha önce antrasiklin almış metastatik meme kanserli hastalar da tedavisiyle kardiyak fonksiyon bozukluğu riski altındadır. Erken evre meme kanseri (EEMK): Erken evre meme kanseri hastalarında kardiyak değerlendirme, başlangıçta yapıldığı şekilde, tedavi boyunca her 3 ayda bir ve tedavinin kesilmesinden sonra, son uygulamasından itibaren 24 aya kadar 6 ayda bir tekrarlanmalıdır. Antrasiklin içeren kemoterapi alan hastalarda ek izleme önerilmektedir; bu izleme son uygulamasından itibaren 5 yıla kadar veya LVEF’de sürekli azalma gözleniyorsa daha uzun bir süre boyunca yılda bir kez olarak gerçekleştirilmelidir. Miyokardi enfarktüsü (Mİ) hikayesi, tıbbi tedavi gerektiren angina pektoris, geçmişte veya halihazırda devam eden KKY hikayesi veya varlığı (NYHA II –IV), LVEF < %55 olması, diğer kardiyomiyopati, tıbbi tedavi gerektiren kardiyak aritmi, klinik açıdan anlamlı valvüler kalp hastalığı, kontrol altına alınamayan hipertansiyon (standart tıbbi tedaviyle kontrol altına alınan hipertansiyon uygundur) ve hemodinamik etkili perikardiyal efüzyonu olan hastalar, ile yürütülen adjuvan ve neoadjuvan erken evre meme kanseri pivot çalışmalarına dahil edilmemiştir ve bu sebeple bu hastalarda tedavi önerilmemektedir. Adjuvan tedavi: ve antrasiklinler adjuvan tedavide eş zamanlı olarak verilmemelidir. EEMK hastalarında, (intravenöz formülasyonu), antrasiklin içeren kemoterapi sonrasında uygulanması ile, antrasiklin içermeyen dosetaksel ve karboplatinli rejimle uygulanması karşılaştırıldığında, semptomatik ve asemptomatik kardiyak olayların insidansında bir artış gözlenmiştir. Bu artış, (intravenöz formülasyon) taksanlarla eş zamanlı olarak uygulandığında, taksanlarla ardışık olarak uygulanmasına kıyasla daha belirgin olmuştur. Kullanılan rejimden bağımsız olarak, semptomatik kardiyak olayların çoğu ilk 18 ay içinde görülmüştür. Yapılan 3 pivotal çalışmadan, 5,5 yıllık medyan takip süresinin olduğu çalışmanın birinde (BCIRG006), antrasiklin tedavisinin ardından taksanla eş zamanlı olarak uygulanan hastalarda, iki karşılaştırma kolunda (antrasiklin artı siklofosfamid, ardından taksan ve taksan, karboplatin ve) görülen yaklaşık %1’e kıyasla, semptomatik kardiyak veya LVEF olaylarının kümülatif oranında %2,37’ye kadar sürekli artış gözlenmiştir. Dört büyük adjuvan çalışmada tanımlanan kardiyak olaylarla ilgili risk faktörleri arasında ileri yaş (>50 yaş), paklitaksel tedavisinin başlatılmasından önce veya sonra başlangıç düzeyinde LVEF azalması (< %55), LVEF’de 10-15 puanlık düşüş ve öncesinde veya eş zamanlı antihipertansif tıbbi ilaçların kullanımı yer almaktadır. Adjuvan kemoterapinin tamamlanmasının ardından alan hastalarda, kardiyak fonksiyon bozukluk riski, başlatılmasından önce verilen yüksek kümülatif doz antrasiklin ve VKİ (Vücut Kitle İndeksi) >25 kg/m2 ile ilişkilendirilmiştir. Neoadjuvan-adjuvan tedavi: Neoadjuvan-adjuvan tedaviye uygun EEMK hastalarda, antrasiklinlerle eş zamanlı olarak yalnızca daha önce kemoterapi almamış hastalarda ve yalnızca düşük dozlu antrasiklin rejimleriyle (maksimum kümülatif dozlar: 180 mg/m2 doksorubisin veya 360 mg/m2 epirubisin) birlikte kullanılmalıdır. Eğer hastalar neoadjuvan koşulda ve tam kür düşük dozlu antrasiklinlerle eş zamanlı olarak tedavi edilmişse, cerrahiden sonra ilave sitotoksik kemoterapi verilmemelidir. Diğer durumlarda, ilave sitotoksik kemoterapi ihtiyacı olup olmadığına dair karar bireysel faktörlere göre verilir. Trastuzumabın düşük doz antrasiklin rejimi ile eş zamanlı uygulanması ile ilgili deneyim iki çalışma ile sınırlıdır (MO16432 ve BO22227). Pivotal çalışma MO16432’de, üç siklus doksorubisin içeren neoadjuvan kemoterapiyle eş zamanlı olarak uygulanmıştır (kümülatif doz 180 mg/m2). Semptomatik kardiyak fonksiyon bozukluğu insidansı kolunda %1,7’dir. Pivot çalışma BO22227’de, dört siklus epirubisin (kümülatif doz 300 mg/m²) içeren neoadjuvan kemoterapiyle eş zamanlı uygulanmıştır; 70 ayı aşan bir medyan takipte, intravenöz kolunda kalp yetmezliği/konjestif kalp yetmezliği insidansı %0,3 ve subkutan kolunda %0,7 olarak belirlenmiştir. Düşük vücut ağırlığına sahip hastalarda (en düşük vücut ağırlığı kartil <59), subkutan kolunda kullanılan sabit doz, atmış kardiyak olay riski veya LVEF’de anlamlı bir düşüş ile ilişkilendirilmemiştir. 65 yaş üzeri hastalarda klinik deneyim sınırlıdır. İnfüzyonla ilgili reaksiyonlar (İİR’ler) SC formülasyonu ile infüzyona bağlı reaksiyonların oluştuğu bilinmektedir. Premedikasyon, İİR’lerin görülme riskini azaltmak üzere kullanılabilir. SC formülasyonuyla dispne, hipotansiyon, hırıltı, bronkospazm, taşikardi, azalmış oksijen doygunluğu ve solunum güçlüğü dahil ciddi İİR’ler rapor edilmemesine rağmen, bu reaksiyonlar IV formülasyonuyla ilişkilendirildiğinden dikkatli olunmalıdır. Hastalar İİR’ler açısından ilk enjeksiyondan altı saat sonrasına kadar ve sonraki enjeksiyonlardan iki saat sonrasına kadar gözlenmelidir. Bunlar, meperidin veya parasetamol gibi bir analjezik/antipiretik ile veya difenhidramin gibi bir antihistamin ile tedavi edilebilir. IV’ye yönelik ciddi reaksiyonlar, oksijen, beta-agonistler ve kortikosteroidler gibi destekleyici tedaviyle başarılı bir şekilde tedavi edilmiştir. Nadir vakalarda, bu reaksiyonlar ölümcül bir sonuca yol açan klinik seyirle ilişkilendirilmektedir. İlerlemiş malignite komplikasyonları ve komorbiditeler nedeniyle dinlenme halinde dispne yaşayan hastalar, ölümcül İİR’ler açısından yüksek risk altında olabilir. Bu nedenle, bu hastalar ile tedavi edilmemelidir. Pulmoner olaylar Pazarlama sonrası dönemde IV formülasyonu kullanımıyla birlikte şiddetli pulmoner olaylar rapor edildiğinden, SC formülasyonu konusunda dikkatli olunması tavsiye edilir. Bu olaylar, zaman ölümcül olmuştur ve infüzyona bağlı reaksiyonun bir parçası olarak veya gecikmiş bir başlangıçla ortaya çıkabilir…

En sık görülen ciddi reaksiyon ilaca aşırı duyarlılıktır. Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Enfeksiyon Çok yaygın Nazofarenjit Çok yaygın Nötropenik sepsis Yaygın Sistit Yaygın Herpes zoster Yaygın Sistem organ sınıfı İstenmeyen etki Sıklık Grip Yaygın Sinüzit Yaygın Deri enfeksiyonu Yaygın Rinit Yaygın Üst solunum yolu enfeksiyonu Yaygın İdrar yolu enfeksiyonu Yaygın Erizipel Yaygın Selülit Yaygın Farenjit Yaygın Sepsis Yaygın olmayan (Kist ve polipler de dahil olmak üzere) İyi huylu, kötü huylu ve belirlenmemiş neoplazmalar Malign neoplazma progresyonu Bilinmiyor Neoplazma progresyonu Bilinmiyor Kan ve lenf sistemi hastalıkları Febril nötropeni Çok yaygın Anemi Çok yaygın Nötropeni Çok yaygın Beyaz kan hücrelerinde azalma/lökopeni Çok yaygın Trombositopeni Çok yaygın Hipoprotrombinemi Bilinmiyor İmmün trombositopeni Bilinmiyor Bağışıklık sistemi hastalıkları Aşırı duyarlılık Yaygın +Anafilaktik reaksiyon Bilinmiyor +Anafilaktik şok Bilinmiyor Metabolizma ve beslenme hastalıkları Kiloda azalma/Kilo kaybı Çok yaygın Anoreksi Çok yaygın Hiperkalemi Bilinmiyor Psikiyatrik hastalıklar Uykusuzluk Çok yaygın Depresyon Yaygın Anksiyete Yaygın Anormal düşünme Yaygın Sinir sistemi hastalıkları 1Titreme Çok yaygın Baş dönmesi Çok yaygın Baş ağrısı Çok yaygın Parestezi Çok yaygın Disguzi Çok yaygın Periferal nöropati Yaygın Hipertoni Yaygın Somnolans Yaygın Ataksi Yaygın Parezi Seyrek Beyin ödemi Bilinmiyor Göz hastalıkları Konjonktivit Çok yaygın Gözyaşı salgısında artış Çok yaygın Göz kuruluğu Yaygın Papilla ödemi Bilinmiyor Retinal kanama Bilinmiyor Kulak ve iç kulak hastalıkları Sağırlık Yaygın olmayan Kardiyak hastalıkları 1 Kan basıncında azalma Çok yaygın 1 Kan basıncında artış Çok yaygın 1 Düzensiz kalp atışı Çok yaygın 1Palpitasyon Çok yaygın 1Kalp çarpıntısı Çok yaygın *Ejeksiyon fraksiyonunda azalma Çok yaygın +Kardiyak yetmezlik(konjestif) Yaygın +1Supraventriküler taşiaritmi Yaygın Kardiyomiyopati Yaygın Perikardiyal efüzyon Yaygın olmayan Kardiyojenik şok Bilinmiyor Perikardit Bilinmiyor Bradikardi Bilinmiyor Galop ritmi varlığı Bilinmiyor Vasküler hastalıkları Sıcak basması Çok yaygın +1 Hipotansiyon Yaygın Vazodilatasyon Yaygın Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıkları +1Hırıltı Çok yaygın +Dispne Çok yaygın Öksürük Çok yaygın Epistaksi Çok yaygın Rinore Çok yaygın +Pnömoni Yaygın Astım Yaygın Akciğer hastalığı Yaygın +Plevral efüzyon Yaygın Pnömonit Seyrek +Pulmoner fibroz Bilinmiyor +Solunum güçlüğü Bilinmiyor +Solunum yetmezliği Bilinmiyor +Akciğer infiltrasyonu Bilinmiyor +Akut pulmoner ödem Bilinmiyor +Akut solunum güçlüğü sendromu Bilinmiyor +Bronkospazm Bilinmiyor +Hipoksi Bilinmiyor +Oksijen satürasyonunda azalma Bilinmiyor Laringeal ödem Bilinmiyor Ortopne Bilinmiyor Pulmoner ödem Bilinmiyor İnterstisiyel akciğer hastalığı Bilinmiyor Gastrointestinal Diyare Çok yaygın hastalıkları Kusma Çok yaygın Bulantı Çok yaygın 1 Dudakta şişlik Çok yaygın Abdominal ağrı Çok yaygın Dispepsi Çok yaygın Kabızlık Çok yaygın Stomatit Çok yaygın Hemoroid Yaygın Ağız kuruluğu Yaygın Hepato-bilier hastalıkları Hepatosellüler yaralanma Yaygın Hepatit Yaygın Karaciğer hassasiyeti Yaygın Sarılık Seyrek Karaciğer yetmezliği Bilinmiyor Deri ve deri altı doku hastalıkları Eritem Çok yaygın Döküntü Çok yaygın 1 Yüzde şişkinlik Çok yaygın Alopesi Çok yaygın Tırnak bozukluğu Çok yaygın Palmar plantar eritrodizestesi sendromu Çok yaygın Akne Yaygın Ciltkuruluğu Yaygın Ekimoz Yaygın Hiperhidroz Yaygın Makülopapüler döküntü Yaygın Kaşıntı Yaygın Onikoliz Yaygın Dermatit Yaygın Ürtiker Yaygın olmayan Anjiyoödem Bilinmiyor Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hatsalıkları Artralji Çok yaygın 1Kas sertliği Çok yaygın Miyalji Çok yaygın Artrit Yaygın Sırt ağrısı Yaygın Kemik ağrısı Yaygın Kas spazmları Yaygın Boyun ağrısı Yaygın Ekstremitelerde ağrı Yaygın Böbrek ve idrar hastalıkları Böbrek bozukluğu Yaygın Membranöz glomerülonefrit Bilinmiyor Glomerülonefropati Bilinmiyor Böbrek yetmezliği Bilinmiyor Gebelik, pueperiyum durumları ve perinatal Oligohidramnios Bilinmiyor Renal hipoplazi Bilinmiyor hastalıkları Pulmoner hipoplazi Bilinmiyor Üreme sistemi ve meme hastalıkları Meme iltihabı/mastit Yaygın Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıkları Asteni Çok yaygın Göğüs ağrısı Çok yaygın Üşüme Çok yaygın Yorgunluk Çok yaygın İnfluenza benzeri semptomlar Çok yaygın İnfüzyonla ilgili reaksiyon Çok yaygın Ağrı Çok yaygın Pireksi Çok yaygın Mukozal enflamasyon Çok yaygın Periferal ödem Çok yaygın Keyifsizlik Yaygın Ödem Yaygın Yaralanma ve zehirlenme Çürük Yaygın + Ölümcül sonuçla ilişkili olarak rapor edilen istenmeyen etkileri belirtir. 1 Büyük oranda infüzyonla ilgili reaksiyonlarla ilişkili olarak rapor edilen istenmeyen etkileri belirtir. Bunlar için spesifik yüzdeler mevcut değildir. * Taksanlarla kombine edilen ve antrasiklinleri izleyen kombinasyon tedavisiyle gözlenmiştir. Seçilmiş istenmeyen etkilerin tanımlanması: Kardiyak fonksiyon bozukluğu Konjestif kalp yetmezliği (New York Heart Association sınıf II-IV) yaygın görülen bir yan etkisidir. Ölümle sonuçlanabilir. ile tedavi edilen hastalarda dispne, nefes darlığı, öksürükte artış, pulmoner ödem, S3 gallop veya azalmış ventriküler ejeksiyon fraksiyonu gibi kardiyak fonksiyon bozukluğu belirti ve semptomları gözlemlenmiştir. Adjuvan intravenöz kemoterapiyle kombine olarak verildiği 3 pivotal EEMK klinik çalışmasında, derece kardiyak fonksiyon bozukluğu (özellikle semptomatik konjestif kalp yetmezliği) insidansı sadece kemoterapi verilen (örn. almayan) hastalardaki ve ile dönüşümlü taksan verilen hastalardaki ile benzer orandaydı (%0,3-0,4). Bu oran bir taksan ile eş zamanlı uygulandığı hastalarda en yüksekti (%2,0). Neoadjuvan uygulamada, ile eş zamanlı düşük doz antrasiklin rejiminin uygulanması ile ilgili deneyim sınırlıdır. adjuvan kemoterapinin tamamlanması ardından uygulandığında, bir yıllık koldaki hastaların %0,6’sında medyan 12 aylık takipten sonra NYHA Sınıf III-IV kalp yetmezliği gözlenmiştir. 8 yıllık medyan takip ardından, 1 yıllık tedavisi kolundaki BO16348 çalışmasında şiddetli konjestif kalp yetmezliği (KKY) (NYHA Sınıf III ve IV) insidansı %0,8 olmuş, hafif semptomatik ve asemptomatik sol ventrikül disfonksiyonu oranı %4,6 olarak belirlenmiştir. uygulanan hastaların %71,4’inde, şiddetli KKY’nin geri dönebildiği (reversibilite) (olaydan sonra en az iki ardışık LVEF değerinin ≥%50 olması şeklinde tanımlanmıştır) gösterilmiştir. Hafif semptomatik ve asemptomatik sol ventrikül disfonksiyonunda geri dönebilme (reversibilite) hastaların %79,5’inde gösterilmiştir. Kardiyak fonksiyon bozukluğu ile ilişkili olayların yaklaşık % 17’si tedavisinin tamamlanması ardından oluşmuştur. İntravenöz ile yapılmış pivotal metastatik çalışmalarda kardiyak fonksiyon bozukluğu insidansı, paklitaksel ile kombine edildiğinde %9 ile %12 arasında değişirken tek başına paklitaksel ile %1-4 olmuştur. Monoterapi için bu oran %6-9’dur. En yüksek kardiyak fonksiyon bozukluğu oranı, antrasiklin/siklofosfamid ile eş zamanlı olarak alan hastalarda görülmüştür (%27), bu oran tek başına antrasiklin/siklofosfamid alanlardakinden anlamlı düzeyde yüksektir. Daha sonra yapılmış, kalp işlevlerinin izlendiği ileriye dönük bir çalışmada semptomatik KKY insidansı, ve dosetaksel alan hastalarda %2,2 iken sadece dosetaksel alan hastalarda %0’dır. Bu çalışmalarda kardiyak fonksiyon bozukluğu gelişen hastaların çoğunluğunda (%79) KKY için standart tedavi uygulanmasının ardında iyileşme görülmüştür. İnfüzyonla ilişkili reaksiyonlar (İİR’ler)/aşırı duyarlılık klinik çalışmalarında, ürperme ve/veya ateş, dispne, hipotansiyon, hırıltı, bronkospazm, taşikardi, azalmış oksijen satürasyonu, solunum güçlüğü, döküntü, mide bulantısı, kusma ve baş ağrısı gibi İİR’ler/aşırı duyarlılık reaksiyonları görülmüştür. Tüm derecelerdeki İİR’lerin oranı, endikasyona ve trastuzumabın kemoterapiyle eş zamanlı olarak veya monoterapi olarak verilmesine ve veri toplama metodolojisine bağlı olarak çalışmalar arasında değişiklik göstermiştir. İzole vakalarda anafilaktoid reaksiyonlar gözlenmiştir. Hematotoksisite Febril nötropeni, anemi, lökopeni, trombositopeni ve nötropeni çok yaygın olarak meydana gelmektedir. Hipoprotrombineminin meydana gelme sıklığı bilinmemektedir. Trastuzumab, antrasiklin tedavisini takiben dosetaksel ile birlikte uygulandığında, nötropeni riski hafif şekilde artabilmektedir. Pulmoner olaylar kullanımıyla ilişkili olarak şiddetli pulmoner istenmeyen etkiler görülmektedir ve ölümcül sonuçlarla ilişkilendirilmiştir. Bu reaksiyonlar akciğer infiltratlar, akut solunum güçlüğü sendromu, pnömoni, pnömonit, plevral efüzyon, solunum güçlüğü, akut pulmoner ödem ve solunum yetmezliğini içerir fakat bunlarla sınırlı değildir. Subkutan formda görülen seçilmiş istenmeyen etkilerin tanımlanması: İnfüzyonla ilişkili reaksiyonlar (İİR) Pivotal çalışmada her derecedeki İİR’nin oranı intravenöz formu için %37,2 ve subkutan formu için %47,8’dir; ciddi, derece 3 reaksiyonlar sırasıyla hastaların %2,0 ve %1,7’sinde bildirilmiştir. Ciddi, derece 4 veya 5 reaksiyonlar gözlenmemiştir. subkutan formuyla olan tüm ciddi İİR’ler kemoterapiyle eş zamanlı uygulama sırasında olmuştur. Sistemik reaksiyonlar aşırı duyarlılık, hipotansiyon, taşikardi, öksürük ve dispnedir. Lokal reaksiyonlar eritem, kaşıntı, ödem, döküntü ve enjeksiyon yerinde ağrıdır. Enfeksiyonlar Ciddi reaksiyonların oranı (NCI CTCAE derece ≥3) intravenöz formülasyon kolunda ve subkutan formülasyon kolunda sırasıyla %5,0’e karşı %7,1’dir. Ciddi enfeksiyonların oranı (çoğunluğu hastaneye yatırılma veya yatış süresinin uzaması nedeniyle belirlenmiştir) intravenöz formülasyon kolunda %4,4 ve subkutan formülasyonkolunda %8,1’dir. Formlar arasındaki fark ağırlıkla adjuvan tedavi fazında (monoterapi) gözlenmiş ve çoğunlukla operasyon sonrası yara enfeksiyonlarına bağlı olmak üzere aynı zamanda solunum yolu enfeksiyonları, akut piyelonefrit ve sepsise bağlıdır…