ERTIVEC 150 MG FILM KAPLI TABLET, 30 ADET

Bir adet ERTİVEC 150 mg film kaplı tablet, 84,80 mg laktoz monohidrat içerir. Eğer doktorunuz tarafından bazı şekerlere karşı intoleransınız (dayanıksızlığınız) olduğu söylenmişse, ERTİVEC kullanmaya başlamadan önce doktorunuza danışınız.

Bir adet ERTİVEC 150 mg film kaplı tablet, 1,37 mg – 1,87 mg arası miktarda sodyum içerir. Bu durum, kontrollü sodyum diyetinde olan hastalar için göz önünde bulundurulmalıdır.

Küçük hücreli dışı akciğer kanseri (KHDAK): epidermal büyüme faktörü reseptörü (EGFR) gen exon 19 delesyonu ve/veya exon 21(L858R) mutasyonu akredite bir laboratuvarda gösterilen, metastatik nonskuamöz küçük hücreli dışı akciğer kanseri hastalarının birinci basamak tedavisinde ve yukarıda tanımlanan mutasyon ve delesyonu olan non-skuamöz küçük hücreli dışı akciğer kanseri hastalarında bir basamak kemoterapi sonu progresyonunda ikinci basamak tedavisinde progresyona kadar kullanımı endikedir.

EGFR mutasyon durumunun saptanması: Erlotinib’in lokal ileri ya da metastatik KHDAK’de birinci basamak tedavide kullanımı değerlendirilirken, hastanın EGFR mutasyon durumunun belirlenmesi önemlidir. Doku örneğinden elde edilen tümör DNA’sını veya kan (plazma) örneğinden elde edilen dolaşımdaki serbest DNA’yı (cfDNA) kullanan, önceden belirlenmiş pozitiflik limitleri olan ve EGFR mutasyon durumunun belirlenmesi konusunda faydası kanıtlanmış, valide, sağlam, güvenilir ve duyarlı bir test uygulanmalıdır. Eğer plazma bazlı cfDNA kullanılmış ve sonuç aktive edici mutasyonlar yönünden negatif bulunmuşsa, plazma bazlı testle yalancı negatif sonuçlar çıkması muhtemel olduğundan mümkünse doku testi de yapılmalıdır. Sigara içenler: Sigara içmeyenlere kıyasla sigara içenlerde erlotinib plazma konsantrasyonlarının düşük olması sebebiyle, halihazırda sigara içenlere sigarayı bırakmaları önerilmelidir. Konsantrasyondaki düşüş derecesinin klinik olarak anlamlı olması beklenmektedir. İnterstisyel Akciğer Hastalığı: Küçük hücreli dışı akciğer kanseri (KHDAK) tedavisi için erlotinib almakta olan hastalarda çok seyrek olarak, bazıları ölümcül olabilen, interstisyel akciğer hastalığı (İAH) benzeri olgular bildirilmiştir. KHDAK’deki BR.21 isimli faz III çalışmada ciddi interstisyel akciğer hastalığı benzeri olguların görülme sıklığı plasebo ve erlotinib gruplarında %0,8 olmuştur. KHDAK için randomize kontrollü klinik çalışmaların (kontrol grubu olmaması nedeniyle faz I ve tek kollu faz II çalışmaları hariç) meta analizinde, İAH benzeri olguların insidansı erlotinib grubunda %0,9 ve kontrol grubundaki hastalarda %0,4 olmuştur. İnterstisyel akciğer hastalığı benzeri olgu bulunduğundan şüphe edilen hastalarda bildirilen tanılara bazı örnekler, pnömoni, radyasyon pnömonisi, aşırı duyarlılık pnömonisi, interstisyel pnömoni, interstisyel akciğer hastalığı, obliteratif bronşiyolit, pulmoner fibrozis, akut solunum sıkıntısı sendromu (ASSS), akciğer infiltrasyonu, alveolittir. Bu semptomlar, erlotinib tedavisine başladıktan birkaç gün sonra ile birkaç ay arasında ortaya çıkmıştır. Eş zamanlı veya öncesindeki kemoterapi, öncesinde radyoterapi, daha önceden mevcut olan parankimal akciğer hastalığı, metastatik akciğer hastalığı veya pulmoner enfeksiyonlar gibi, karıştırıcı faktörler sık görülmüştür. Japonya’da yapılan çalışmalarda daha yüksek interstisyel akciğer hastalığı insidansı (%1,5 mortalite oranı ile yaklaşık olarak %5) görülmüştür. Dispne, öksürük ve ateş gibi ani başlangıçlı yeni ve/veya ilerleyici açıklanamayan pulmoner semptomlar gelişen hastalarda, tedavisi tanısal değerlendirmeler tamamlanana dek kesilmelidir. İnterstisyel akciğer hastalığı tanısı konacak olursa, tedavisi kesilmeli ve gereken uygun tedaviye başlanmalıdır. Diyare, dehidratasyon, elekrolit dengesizliği, böbrek yetmezliği: Erlotinib kullanmakta olan hastaların yaklaşık %50’sinde diyare (bazı nadir vakalarda ölümle sonuçlanabilen) gözlenmiş olup, orta ve şiddetli diyarenin loperamid ile tedavi edilmesi gerekir. Bazı olgularda dozun düşürülmesi gerekli olabilir. Klinik çalışmalarda 50 mg’lik adımlar şeklinde doz düşürülmesi yapılmıştır. 25 mg’lık adımlar şeklinde doz azaltma üzerine çalışılmamıştır. Şiddetli veya inatçı diyare, bulantı, iştahsızlık ve dehidratasyon ile birlikte kusma görülmesi halinde tedavisi kesilmeli ve dehidratasyonu tedavi etmek için gerekli önlemler alınmalıdır. Hipokalemi ve akut renal yetmezliği vakaları (bazıları ölümcül olabilen) seyrek olarak bildirilmiştir. Bazı renal yetmezlikler eşzamanlı kemoterapi uygulaması ile iç içe girerken, bazıları da diyareye, kusma ve/veya iştahsızlığa bağlı dehidratasyona sekonder olmuştur. Daha şiddetli veya inatçı diyare vakalarında veya dehidratasyona yol açan vakalarda, özellikle kötüleştiren risk faktörü (özellikle beraber kullanılan kemoterapi ve diğer ilaçlar, semptomlar veya hastalıklar veya ileri yaş dahil diğer yatkınlık durumları) bulunan hasta gruplarında, tedavisi kesilmelidir ve hastayı intravenöz olarak yoğun bir şekilde rehidrate etmek için gerekli önlemler alınmalıdır. Ek olarak, dehidratasyon riski bulunan hastalarda, böbrek fonksiyonları ve potasyum dahil serum elektrolitleri periyodik olarak izlenmelidir. Hepatotoksisite: Erlotinib sırasında, hepatit, akut hepatit ve karaciğer yetmezliği (ölümler dahil) dahil olmak üzere ilaca bağlı ciddi karaciğer hasarı vakaları bildirilmiştir. Risk faktörleri önceden var olan karaciğer hastalığı veya eşlik eden hepatotoksik ilaç kullanımını içermektedir. ile tedavi sürecinde periyodik karaciğer fonksiyon testleri önerilmektedir. Önceden karaciğer yetmezliği veya biliyer obstrüksiyonu olan hastalarda karaciğer fonksiyonlarının izlenme sıklığı artırılmalıdır. Karaciğer hasarına işaret edebilecek semptomları bildiren hastalarda hızlı klinik değerlendirme ve karaciğer fonksiyon testlerinin ölçümü yapılmalıdır. Karaciğer fonksiyonlarındaki değişiklikler ciddi olduğunda dozlamasına ara verilmelidir. ciddi hepatik disfonksiyonu olan hastalarda kullanılması önerilmemektedir. Gastrointestinal perforasyon: Erlotinib kullanan hastalarda yaygın olmayan (bazı vakalarda ölümle sonuçlanabilen) şekilde görülen gastrointestinal perforasyonun gelişme riski yüksektir. Antianjiyogenik ilaçlar, kortikosteroid, NSAİİ ve/veya taksan bazlı kemoterapi ile eşzamanlı tedavi alan veya daha önceden peptik ülserasyon veya divertiküler hastalık geçmişi olan hastalarda risk yüksektir. Gastrointestinal perforasyon gelişen hastalarda, tedavisi kalıcı olarak kesilmelidir. Büllöz veya eksfoliyatif deri hastalıkları: Steven Johnson sendromu/toksik epidermal nekrolizi işaret eden çok seyrek vakaları içeren, bazıları ölümcül olabilen büllöz, kabartılı ve eksfolyatif deri rahatsızlıkları bildirilmiştir. Hastalar ciddi büllöz, kabartılı ve eksfoliyatif deri rahatsızlıkları geliştirirse, tedavisine ara verilmelidir veya kesilmelidir. Büllöz ve eksfolyatif deri rahatsızlıkları bulunan hastalar deri enfeksiyonuna karşı test edilmeli ve lokal tedavi kılavuzlarına göre tedavi edilmelidir. Oküler hastalıklar: Hastalarda göz enflamasyonu, lakrimasyon, ışığa hassasiyet, bulanık görme, gözde ağrı ve/veya kızarıklık gibi akut ya da kötüleşen keratit oluşumuna işaret eden semptomların görülmesi halinde derhal göz hekimine başvurulmalıdır. Eğer ülseratif keratit teşhis edilmişse tedavisine ara verilmelidir veya kesilmelidir. Eğer keratit teşhis edilmişse tedaviye devam edilmesinin risk-yarar değerlendirmesi dikkatlice yapılmalıdır. keratit, ülseratif keratit ve şiddetli göz kuruluğu öyküsü olanlarda dikkatle kullanılmalıdır. Kontakt lens, keratit ve ülserasyon için risk faktörüdür. Erlotinib kullanımı sırasında çok seyrek korneal perforasyon veya ülserasyon vakaları bildirilmiştir. Diğer tıbbi ürünlerle etkileşim: CYP3A4’ün potent indükleyicileri erlotinib’in etkililiğini azaltabilirken CYP3A4’ün potent inhibitörleri toksisitede artışa yol açabilir. Bu tip tedavi ajanlarının birlikte kullanımından kaçınılmalıdır. Diğer etkileşim şekilleri: Erlotinib 5'ten yüksek pH seviyesinde çözünürlükte azalma ile karakterizedir. Proton pompası inhibitörleri, H2 antagonistleri ve antasidler gibi üst gastrointestinal sistemin pH’sını değiştiren tıbbi ürünler, erlotinibin çözünürlüğünü dolayısıyla biyoyararlanımını değiştirebilir. Bu ürünlerle birlikte kullanıldığında dozunun artırılması, maruziyet düşüşünü telafi etmeyecektir. Erlotinibin proton pompası inhibitörleriyle birlikte kullanımından kaçınılmalıdır. Erlotinibin, H2 antagonistleri ve antasidlerle birlikte kullanımındaki etki bilinmemektedir, ancak düşük biyoyararlanım beklenmektedir. Dolayısıyla, bu kombinasyonların birlikte kullanılmasından kaçınılmalıdır. tedavisi sırasında antasid kullanımı gerekliyse, günlük dozundan en az 4 saat önce veya 2 saat sonra alınmalıdır. Diğer: daha önce herhangi bir EGFR yolağı inhibitörü kullanmış hastalarda kullanılmaz. Etkisi bilinen yardımcı maddeler: Her bir tablet, laktoz monohidrat içerir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapplaktaz yetmezliği veya glukoz-galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir. Her bir 150 mg film kaplı tablet, 1,37 mg 1,87 mg arası miktarda sodyum içerir. Bu durum, kontrollü sodyum diyetinde olan hastalar için göz önünde bulundurulmalıdır.

ML20650 çalışmasında erlotinib ile tedavi edilen hastalarda en sık görülen yan etkiler döküntü ve diyare olmuştur, çoğu şiddet açısından Derece 1 veya Derece 2 düzeyinde olmuş ve girişim olmadan yönetilebilmiştir. Tüm klinik çalışmalar için döküntü ve diyare için tüm derece ve insidans bilgileri aşağıdaki 'Seçilmiş advers etkilerin tanımı' bölümünde mevcuttur. İdame Tedavi Diğer iki çift kör, randomize, plasebo kontrollü Faz III çalışmalarında BO18192 (SATURN) ve BO25460 (IUNO); erlotinib, birinci basamak kemoterapiden sonra idame olarak uygulanmıştır. Bu çalışmalar, birinci basamak standart platin bazlı kemoterapiyi takiben ileri evre, tekrarlayan veya metastatik KHDAK'li toplam 1532 hastada yürütülmüştür. BO18192 ve BO25460 çalışmalarında erlotinib ile tedavi edilen hastalarda en sık görülen advers reaksiyonlar döküntü ve diyaredir. İkinci ve İleri Basamak Tedavi Randomize, çift-kör bir çalışmada (BR.21; erlotinib ikinci seçenek tedavi olarak uygulanmıştır), döküntü ve diyare en yaygın rapor edilen advers reaksiyonlar olmuştur. Çoğu şiddet açısından Derece 1 veya Derece 2 düzeyinde olmuş ve müdahaleye gerek kalmaksızın düzelmişlerdir. Döküntünün başlamasına kadar geçen medyan süre 8 gün ve diyarenin başlamasına kadar geçen medyan süre 12 gün olarak bulunmuştur. Advers reaksiyonların tablo halinde özeti Erlotinib ile monoterapi veya kombinasyon halinde kemoterapi alan hastalarda klinik çalışmalardan ve pazarlama sonrası ortamdan raporlanan advers reaksiyonların (ADR) insidansı Tablo 1'de özetlenmektedir. İstenmeyen etkiler MedDRA organ sistemine göre sıralanmıştır. İstenmeyen etkileri sıklıklarına göre sıralamak için şu terimler kullanılmıştır: Her bir sıklık gruplamasında, advers reaksiyonlar azalan ciddiyet sırasına göre sunulmaktadır. Tablo 1: Sıklığa göre klinik çalışmalardan ve pazarlama sonrası ortamdan elde edilen advers etkilerin özeti Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Çok yaygın enfeksiyon* Metabolizma ve beslenme hastalıkları Çok yaygın anoreksiya, kilo kaybı Psikiyatrik hastalıklar Çok yaygın depresyon Sinir sistemi hastalıkları Çok yaygın nöropati, baş ağrısı Göz hastalıkları Çok yaygın keratokonjonktivitis sikka Yaygın keratit, konjonktivit Yaygın olmayan kirpik değişiklikleri* Çok seyrek korneal perforasyonlar, korneal ülserasyon, üveit Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Çok yaygın dispne, öksürük Yaygın epistaksis Yaygın olmayan interstisyel akciğer hastalığı* Gastrointestinal hastalıklar Çok yaygın diyare*, bulantı, kusma, stomatit, abdominal ağrı, dispepsi, gaz Yaygın gastrointestinal kanama* Yaygın olmayan gastrointestinal perforasyonlar* Seyrek pnömatozis intestinalis Hepato-biliyer hastalıkları Çok yaygın karaciğer fonksiyon testleri anormallikleri Seyrek karaciğer yetmezliği akut hepatit Deri ve deri altı doku hastalıkları Çok yaygın döküntü*, prurit Yaygın alopesi, cilt kuruluğu, paronişi, folikülit, akne/akneye benzer dermatit, deri çatlakları Yaygın olmayan hirsutizm, kaş değişiklikleri, tırnak kırılması ve kaybı, hiperpigmentasyon gibi hafif deri reaksiyonları Seyrek palmar plantar eritrodisestezi sendromu Çok seyrek Stevens-Johnson sendromu / Toksik epidermal nekroliz* Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın böbrek yetmezliği Yaygın olmayan nefrit, proteinüri Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Çok yaygın yorgunluk, ateş basması, titreme *Detaylı bilgi için seçili advers reaksiyonların tanımı bölümüne bakınız. Seçili advers reaksiyonların tanımı Döküntü Döküntü, dermatit akneiformu içerir. Genel olarak döküntü, güneşe maruz kalan bölgelerde ortaya çıkabilen veya kötüleşebilen hafif veya orta şiddette eritematöz ve papülopüstüler döküntü şeklinde kendini gösterir. Güneşe maruz kalan hastalar için koruyucu giysiler ve/veya güneş kremi (örn. mineral içerikli) kullanımı tavsiye edilebilir. Diyare dehidrasyona, hipokalemiye ve böbrek yetmezliğine yol açabilir. Ölümcül vakaları da içerir. Tablo 2: Her bir klinik çalışmada gözlenen döküntü ve ishal insidansı ve derecesinin özeti Çalışma Endikasyon Döküntü Diyare Derece Alınan aksiyon Derece Alınan aksiyon Hiç Devam etmeme Mod Hiç Devam etmeme Mod ML20650 KHDAK BO18192 KHDAK < 1 3 BO25460 KHDAK BR.21 KHDAK PA.3 Pankreas kanseri Doz modifikasyonu Enfeksiyon Bu, pnömoni, sepsis ve selülit dahil olmak üzere nötropeni olan veya olmayan ciddi enfeksiyonlar olabilir. Kirpik değişiklikleri Değişiklikler arasında kirpiklerin uzamaması, aşırı uzaması ve kalınlaşması yer alır. İnterstisyel akciğer hastalığı (İAH) İAH, KHDAK veya diğer ilerlemiş solid tümörlerin tedavisi için alan hastalardaki ölümleri içerir. Japonya'daki hastalarda daha yüksek bir insidans gözlenmiştir Gastro-intestinal (Gİ) kanama Gİ kanamalar ölümle sonuçlanan vakaları içerir. Klinik çalışmalarda, bazı vakalar eşzamanlı varfarin uygulaması ve bazıları eşzamanlı NSAİİ uygulaması ile ilişkilendirilmiştir. Gastro-intestinal perforasyonlar arasında ölümler de bulunmaktadır. Karaciğer fonksiyon testi anormallikleri Anormallikler arasında alanin aminotransferaz, aspartat aminotransferaz ve bilirubin artışı bulunmaktadır. Vakalar çoğunlukla hafif ila orta şiddette, geçici nitelikte veya karaciğer metastazlarıyla ilişkili olmuştur. Karaciğer yetmezliği Buna ölümler de dahildir. Risk faktörleri arasında önceden var olan karaciğer hastalığı veya eşlik eden hepatotoksik ilaçlar yer alabilir. Stevens-Johnson sendromu/Toksik epidermal nekroliz Buna ölümler de dahildir.