ENTYVIO 300 MG İNFÜZYONLUK. ÇÖZELTİ HAZIRLAMADA KULLANILACAK KONSANTRE İÇİN TOZ, 1 ADET

Ülseratif kolit, konvansiyonel tedaviye ya da tümör nekroz faktörü alfa (TNFα) antagonisti ile tedaviye yeterli yanıt alınamayan, yanıtı kaybeden ya da bu tedavileri tolere edemeyen orta ila şiddetli aktif ülseratif kolit hastası yetişkinlerin tedavisinde endikedir. Crohn hastalığı, konvansiyonel tedaviye ya da tümör nekroz faktörü alfa (TNFα) antagonisti ile tedaviye yeterli yanıt alınamayan, yanıtı kaybeden ya da bu tedavileri tolere edemeyen orta ila şiddetli aktif Crohn hastalığı olan yetişkin hastaların tedavisinde endikedir.

İntravenöz vedolizumab, ortaya çıkması durumunda anafilaksi dahil akut aşırı duyarlılık reaksiyonlarını yönetebilecek şekilde donanımlı olan bir sağlık kuruluşunda uygulanmalıdır. İntravenöz vedolizumab verilirken uygun izleme ve tıbbi destek önlemleri hemen kullanıma hazır şekilde ulaşılabilir olmalıdır. Tüm hastalar her bir infüzyon süresince kesintisiz olarak izlenmelidir. İlk iki infüzyonda, hastalar infüzyon tamamlandıktan sonra yaklaşık 2 saat süreyle akut aşırı duyarlılık reaksiyonları belirti ve bulguları açısından izlenmelidir. Sonraki tüm infüzyonlarda hastalar infüzyon tamamlandıktan sonra yaklaşık 1 saat süreyle izlenmelidir. İzlenebilirlik Biyoteknolojik ürünlerin takip edilebilirliğinin sağlanması için uygulanan ürünün ticari ismi ve seri numarası mutlaka hasta dosyasına kaydedilmelidir. İnfüzyon ile ilişkili reaksiyonlar (İİR) ve aşırı duyarlılık reaksiyonları Klinik çalışmalarda, İİR ve aşırı duyarlılık reaksiyonları bildirilmiş olup bunların çoğunluğunun şiddeti hafif ila orta derecede olmuştur. Eğer şiddetli bir İİR, anafilaktik reaksiyon veya başka bir şiddetli reaksiyon ortaya çıkarsa uygulaması derhal durdurulmalıdır ve uygun tedavi başlatılmalıdır (örn., epinefrin ve antihistaminikler). Eğer hafif ila orta dereceli bir İİR meydana gelirse infüzyon hızı düşürülebilir veya infüzyon kesilebilir ve uygun tedavi başlatılabilir. Hafif ila orta dereceli İİR kaybolduğunda infüzyona devam edilir. Hekimler, hafif ila orta dereceli İİR öyküsü olan hastalarda, bu tip hastaların risklerini en aza indirgemek adına bir sonraki infüzyondan önce ön tedaviyi göz önünde bulundurmalılardır (örn., antihistaminik, hidrokortizon ve/veya parasetamol ile). Enfeksiyonlar Vedolizumab, tanımlanmış bir sistemik bağışıklık baskılayıcı aktivitesi olmayan, bağırsak selektivitesine sahip bir integrin antagonistidir. Hekimler fırsatçı enfeksiyonların veya bağırsağın savunma bariyeri görevi gördüğü enfeksiyonların riskindeki potansiyel artışın farkında olmalıdır. Aktif, şiddetli enfeksiyonları olan hastalarda bu enfeksiyonlar kontrol altına alınana kadar tedavisi başlatılmamalıdır ve vedolizumab ile kronik tedavi gördükleri sırada şiddetli enfeksiyonun geliştiği hastalarda hekimler tedaviyi durdurmayı dikkate almalıdır. Kontrol altına alınmış kronik şiddetli enfeksiyonu olan ya da nüks eden şiddetli enfeksiyon öyküsü olan hastalarda vedolizumab kullanımı değerlendirilirken dikkatli olunmalıdır. Tedavi öncesinde, sırasında ve sonrasında hastalar enfeksiyonlar açısından yakından izlenmelidir. Aktif tüberkülozu olan hastalarda vedolizumab kontrendikedir. Vedolizumab ile tedaviye başlanmadan önce hastalar, yerel uygulamalar doğrultusunda tüberküloz taramasından geçmelidir. Eğer latent tüberküloz tanısı konursa, vedolizumab tedavisine başlanmadan önce yerel uygulamalar doğrultusunda anti-tüberküloz tedavisi ile uygun tedaviye başlanmalıdır. Vedolizumab tedavisi görmekteyken tüberküloz tanısı konan hastalarda, tüberküloz enfeksiyonu giderilene kadar vedolizumab tedavisi durdurulmalıdır. Bazı integrin antagonistleri ve bazı sistemik bağışıklık baskılayıcı ajanlar, John Cunningham (JC) virüsünün neden olduğu nadir ve sıklıkla ölümle sonuçlanan fırsatçı bir enfeksiyon olan progresif multifokal lökoensefalopati (PML) ile ilişkilendirilmiştir. Vedolizumab, bağırsağa geri göçen lenfositler üzerinde eksprese olan α4β7 integrine bağlanarak bağırsağa spesifik olarak bağışıklık baskılayıcı etki ortaya koyar. Sağlıklı gönüllülerde herhangi bir sistemik bağışıklık baskılayıcı etki belirtilmemiş olmakla birlikte, İnflamatuvar Bağırsak Hastalığı olan kişilerde sistemik bağışıklık işlevi üzerindeki etki bilinmemektedir. Hekimler, vedolizumab tedavisi görmekte olan hastaları yeni başlayan veya kötüleşen nörolojik belirtiler ve bulgular açısından izlemelidir ve bunların ortaya çıkması halinde nörolojiye sevk etmeyi düşünmelidir. PML'den şüphe ediliyorsa, vedolizumab tedavisi durdurulmalı ve tanı doğrulandığı takdirde tedavi bir daha başlanmamak üzere kesilmelidir. Maligniteler Ülseratif kolit ve Crohn hastalığı olanlarda malignite riski artmıştır. Bağışıklık sistemini düzenleyici tıbbi ürünler malignite riskini artırabilir. Öncesinde veya eş zamanlı olarak biyolojik ürün kullanımı Önceden natalizumab veya rituksimab ile tedavi edilmiş olan hastalarda vedolizumab klinik çalışma verisi bulunmamaktadır. Bu hastalarda vedolizumab kullanımı düşünülürken dikkatli olunmalıdır. Önceden natalizumaba maruziyeti olan hastalar normal şartlar altında, hastanın klinik durumu aksini gerektirmedikçe, vedolizumab tedavisine başlamadan önce en az 12 hafta beklemelidir. Vedolizumabın bağışıklık sistemini baskılayıcı biyolojik ajanlar ile eş zamanlı kullanımına ilişkin klinik çalışma verisi bulunmamaktadır. Bu nedenle vedolizumabın bu gibi hastalarda kullanımı önerilmemektedir. Canlı veya oral aşılar Sağlıklı gönüllülerle yürütülen plasebo kontrollü bir çalışmada vedolizumabın 750 mg'lık tek dozu, rekombinant hepatit B yüzey antijeni ile üç doz kas içi aşılanmış gönüllülerde hepatit B virüsüne karşı koruyucu bağışıklık oranlarını düşürmemiştir. Vedolizumaba maruziyeti olanlarda ölü, oral kolera aşısı uygulamasından sonra serokonversiyon oranları daha düşük olmuştur. Diğer oral ve nazal aşılar üzerindeki etki bilinmemektedir. tedavisine başlanmadan önce tüm hastaların tüm bağışıklama uygulamalarının geçerli bağışıklama kılavuzlarına göre güncel olması önerilmektedir. Vedolizumab tedavisi görmekte olan hastalar canlı olmayan aşıları almaya devam edebilirler. Vedolizumab kullanan hastalarda canlı aşılar ile enfeksiyonun sekonder iletimi ile ilgili veri bulunmamaktadır. Grip aşısının uygulanışı, rutin klinik uygulama doğrultusunda enjeksiyon yoluyla olmalıdır. Diğer canlı aşılar ancak faydanın risklere kıyasla açık bir şekilde üstün olduğu durumlarda vedolizumab ile eş zamanlı uygulanabilir. Crohn hastalığında remisyon indüksiyonu Crohn hastalığında remisyon indüksiyonu bazı hastalarda 14 haftayı bulabilir. Bunun sebepleri tam olarak bilinmemektedir ve olasılıkla etki mekanizması ile ilişkilidir. Bu durum özellikle başlangıçta, önceden TNFα antagonistleri ile tedavi edilmemiş şiddetli aktif hastalığı olan kişilerde olmak üzere göz önünde bulundurulmalıdır (Ayrıca.1) Crohn hastalığı için yapılan klinik çalışmalarının alt grup araştırma analizleri, eşzamanlı kortikosteroid tedavisinin söz konusu olmadığı hastalara uygulanan vedolizumabın, halihazırda eşzamanlı kortikosteroid tedavisi görmekte olan hastalar ile karşılaştırıldığında, Crohn hastalığında remisyon indüksiyonu açısından daha az etkili olabileceğini önermektedir (eşzamanlı bağışıklık sistemini düzenleyici ajanların kullanımı fark etmeksizin;.1).

En sık bildirilen advers reaksiyonlar enfeksiyonlar (nazofarenjit, üst solunum yolu enfeksiyonu, bronşit, grip ve sinüzit gibi), baş ağrısı, bulantı, ateş, yorgunluk, öksürük, artraljidir. Vedolizumab ile tedavi edilen hastalarda infüzyona bağlı reaksiyonlar (dispne, bronkospazm, ürtiker, kızarma, döküntü, artmış kan basıncı ve kalp hızı gibi semptomlarla) da bildirilmiştir. Advers reaksiyonların tablo şeklinde listesi Aşağıdaki advers reaksiyonlar listesi klinik çalışma ve pazarlama sonrası deneyimlerine dayanmaktadır ve sistem organ sınıfına göre gösterilmektedir. Sistem organ sınıfları içinde advers reaksiyonlar aşağıdaki sıklık kategorileri altında listelenmektedir: bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle tahminedilemiyor). Her bir sıklık gruplandırması dahilinde advers reaksiyonlar azalan ciddilik derecesi sırasına göre verilmektedir. Tablo 1. Advers Reaksiyonlar Sistem organ sınıfı Sıklık Advers reaksiyon/reaksiyonlar Enfeksiyon ve enfestasyon Çok yaygın Nazofarenjit Yaygın Pnömoni, clostridium difficile enfeksiyonu, bronşit, gastroenterit, üst solunum yolu enfeksiyonu, grip, sinüzit, farenjit, herpes zoster Yaygın olmayan Solunum yolu enfeksiyonu, vulvovajinal kandidiyaz, oral kandidiyaz, Bağışıklık sistemi hastalıkları Çok seyrek Anafilaktik reaksiyon, anafilaktik şok Sinir sistemi hastalıkları Çok yaygın Baş ağrısı Yaygın Parestezi Göz hastalıkları Yaygın olmayan Bulanık görme Vasküler hastalıklar Yaygın Hipertansiyon Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Yaygın Orofaringeal ağrı, burun tıkanıklığı, öksürük Bilinmiyor İnterstisyel akciğer hastalığı Gastrointestinal hastalıklar Yaygın Anal apse, anal fissür, bulantı, dispepsi, konstipasyon, karında dolgunluk hissi, gaz, hemoroidler Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın Döküntü, kaşıntı, egzama, eritem, gece terlemeleri, akne Yaygın olmayan Folikülit Kas-iskelet bozuklukları ve bağ dokusu ve kemik hastalıkları Çok yaygın Artralji Yaygın Kas spazmları, sırt ağrısı, kas güçsüzlüğü, yorgunluk, ekstremitede ağrı Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Yaygın Yüksek ateş, infüzyon bölgesi reaksiyonu (şunlar dahildir: infüzyon bölgesinde ağrı ve infüzyon bölgesinde iritasyon) Yaygın olmayan Üşüme, soğuk hissetme Seçili advers reaksiyonların tanımı İnfüzyon ile ilişkili reaksiyonlar (İİR) GEMINI 1 ve 2 kontrollü çalışmalarında vedolizumab uygulanan hastaların %4'ü ve plasebo uygulanan hastaların %3'ü araştırmacı tarafından İİR şeklinde tanımlanan advers reaksiyon yaşamıştır. %1'in üzerinde bir oranda ortaya çıkan, İİR olarak bildirilen herhangi bir tek Tercihli Terim söz konusu olmamıştır. Büyük çoğunluğu hafif ila orta şiddette olup %1'inden azı çalışma tedavisinin kesilmesi ile sonuçlanmıştır. Gözlemlenen İİR’ler genellikle infüzyondan sonra herhangi bir müdahalede bulunulmaksızın ya da minimal müdahale ile düzelmiştir. İİR’lerin çoğu ilk 2 saat içerisinde meydana gelmiştir. İİR’leri olan hastalar arasında, İİR’leri olan plasebo hastaları ile karşılaştırıldığında vedolizumab uygulananlarda ilk iki saat içinde daha fazla İİR söz konusu olmuştur. İİR’lerin çoğu ciddi olmayıp infüzyon sırasında ya da infüzyonun tamamlanmasından sonraki bir saat içerisinde ortaya çıkmıştır. Crohn hastalığı olan bir kişide ikinci infüzyon sırasında ciddi bir advers İİR bildirilmiştir (bildirilen semptomlar: dispne, bronkospazm, ürtiker, yüzde kızarma, döküntü ve yüksek tansiyon ve nabız yükselmesi). İnfüzyon durdurulup, antihistaminik ve intravenöz hidrokortizon ile tedavi edilerek advers reaksiyon başarıyla kontrol edilmiştir. 0. Hafta ve 2. Hafta’da vedolizumab, ardından plasebo uygulanan hastalarda, yanıt kaybından sonra vedolizumab ile tedavi tekrarı ile birlikte İİR oranında herhangi bir artış görülmemiştir. Enfeksiyonlar GEMINI 1 ve 2 kontrollü çalışmalarında enfeksiyonların sıklığı vedolizumab uygulanan hastalarda 0,85/hasta yılı iken plasebo uygulanan hastalarda 0,70/hasta yılı olmuştur. Enfeksiyonlar başlıca nazofarenjit, üst solunum yolu enfeksiyonu, sinüzit ve idrar yolu enfeksiyonlarını içermiştir. Hastaların çoğu enfeksiyon düzeldikten sonra vedolizumab tedavisine devam etmiştir. GEMINI 1 ve 2 kontrollü çalışmalarında ciddi enfeksiyonların sıklığı vedolizumab uygulanan hastalarda 0,07/hasta yılı iken plasebo uygulanan hastalarda 0,06/hasta yılı olmuştur. Zaman içerisinde ciddi enfeksiyonların oranında anlamlı bir artış olmamıştır. Yetişkin hastalarda vedolizumab ile yürütülen kontrollü ve açık etiketli çalışmalarda tüberküloz, sepsis (bazı vakalarda ölümle sonuçlanan), salmonella sepsisi, listeria menenjiti ve sitomegaloviral koliti içeren ciddi enfeksiyonlar bildirilmiştir. İntravenöz vedolizumab ile yapılan klinik çalışmalarda, 30 kg/m2 ve üzeri vücut kitle indeksine (VKİ) sahip, vedolizumabla tedavi edilen hastalardaki enfeksiyonların oranı, 30 kg/m2’den az VKİ’ye sahip hastalardakinden yüksek bulunmuştur. İntravenöz vedolizumab ile yapılan klinik çalışmalarda, daha önce TNFα antagonist tedavisine maruz kalmış, vedolizumabla tedavi edilen hastalarda, daha önce TNFα antagonist tedavisi almamış hastalara kıyasla biraz daha yüksek insidansta ciddi enfeksiyonlar bildirilmiştir. Malignite Genel olarak, klinik çalışma programının günümüze kadarki sonuçları vedolizumab tedavisi ile malignite riskinde artış olduğunu düşündürmemektedir. Bununla birlikte, malignite sayısı düşük ve uzun süreli maruziyet sınırlı olmuştur. Uzun vadedeki güvenliliğe ilişkin değerlendirmeler devam etmektedir.