EDURANT 25 MG FILM KAPLI TABLET, 30 ADET

Daha önce tedavi almamış olan 12 yaş ve üzeri HIV-1 pozitif hastalarda tedavi başlanması kararı verildiğinde kombinasyon tedavisinde; Viral yük 100.000 / mL kopyanın altında olduğunda Düzenli viral yük takibi yapılabilecek hastalarda, kullanılması ve tedavi takibinde 6 ayda birden daha geniş aralıklarla olmamak üzere viral tedavi başarısının gösterilmesi ile tedaviye devam edilmesi uygundur. Diğer antiretroviral ilaçlar ile olduğu gibi, genotipik direnç testleri kullanımına kılavuzluk etmelidir.

Etkin madde ya da yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılığı olan hastalarda kontrendikedir. Rilpivirin plazma konsantrasyonlarında önemli azalmalara yol açarak (CYP3A enzim indüksiyonu veya gastrik pH artışı nedeniyle) terapötik etkililiğinde azalmaya neden olabileceğinden aşağıdaki ilaçlarla birlikte uygulanmamalıdır : Omeprazol, esomeprazol, lansoprazol, pantoprazol, rabeprazol gibi proton pompası inhibitörleri Tek doz tedavisi hariç sistemik glukokortikoid deksametazon Sarı kantaron (St John’s wort; Hypericum perforatum) Karbamazepin, okskarbazepin, fenobarbital, fenitoin gibi antikonvülsan ilaçlar Rifampisin, rifapentin gibi antimikobakteriyeller.

Antiretroviral tedavi ile etkili viral baskılamanın cinsel yolla bulaşma riskini önemli ölçüde azalttığı kanıtlanmış olsa da, artık bir risk göz ardı edilemez. Bulaşmayı önlemek için önlemler, uluslararası yönergelere uygun olarak alınmalıdır. Virolojik başarısızlık ve direnç gelişimi, daha önce herhangi başka bir antiretroviral ile tedavide başarısız olunmuş hastalarda değerlendirilmemiştir. listelenmiş rilpivirine dirençle ilişkili mutasyonlar yalnızca daha önce tedavi görmemiş popülasyonda kullanımına kılavuzluk etmesi için verilmiştir. 96 hafta boyunca yetişkinlerdeki Faz III çalışmalarında yapılan toplu analizlerde, başlangıçtaki viral yükü > 100.000 HIV-1 RNA kopya/mL olan ve ile tedavi edilen hastalarda, başlangıçtaki viral yükü ≤100.000 HIV-1 RNA kopya/mL olan hastalara göre daha yüksek bir virolojik başarısızlık riski görülmüştür (başlangıçtaki viral yükü > 100.000 HIV-1 RNA kopya/mL olanlarda ile %18,2 iken efavirenz kolunda %7,9; başlangıçtaki viral yükü ≤100.000 HIV-1 RNA kopya/mL olanlarda ile %5,7 iken efavirenz kolunda %3,6). kolundaki hastalarda virolojik başarısızlık riski ilk 48 hafta içinde daha fazla gözlenmiştir. Çalışma TMC278-C213’teki ergenlerdeki (12 yaş ila 18 yaş altı) bulgular, bu verilerle genellikle tutarlılık göstermiştir (ayrıntılar için.1). Yetersiz uyum, direnç gelişmesine ve gelecek tedavi seçeneklerinin ortadan kalkmasına neden olabileceğinden, sadece antiretroviral tedaviye iyi uyum sergilemesi muhtemel olduğu kabul edilen ergenler rilpivirin ile tedavi edilmelidir. Başlangıçtaki viral yükü > 100.000 HIV-1 RNA kopya/mL olan ve virolojik başarısızlık yaşayan hastalar, non-nükleozid revers transkriptaz inhibitör (NNRTI) sınıfına karşı daha yüksek oranda tedaviden kaynaklanan direnç sergilemiştir. Efavirenz ile virolojik olarak başarısız olan hastalara göre ile virolojik olarak başarısız olan daha fazla hastada lamivudin/emtrisitabin ile ilişkili direnç gelişmiştir. Diğer antiretroviral ilaçlarla olduğu gibi, da direnç testi kılavuzluğunda kullanılmalıdır. Kardiyovasküler Rilpivirin supraterapötik dozlarda (günde tek defada 75 ila 300 mg'lık dozlar) kullanıldığında elektrokardiyografide (EKG) QTc aralığında uzamaya yol açmıştır. Önerilen günlük 25 mg'lık dozlarında kullanılan, QTc aralığında klinik olarak anlamlı bir değişikliğe neden olmamıştır. Torsades de Pointes'e yol açma riski olan ilaçlarla birlikte kullanıldığında dikkatli olunmalıdır. İmmün reaktivasyon sendromu: HIV ile enfekte hastalarda kombine antiretroviral tedavinin (KART) başlangıcında, sessiz ya da rezidüel oportünistik patojenlere karşı enflamatuvar bir tepki oluşabilmekte ve bu durum ciddi klinik durumlara veya semptomlarda agrevasyona neden olabilmektedir. Tipik olarak bu reaksiyonlar KART'ın ilk haftalarında ya da aylarında görülmektedir. İlişkili örnekler arasında sitomegalovirüs retiniti, yaygın ve/veya fokal mikobakteriyel enfeksiyonlar ve Pneumocystis jiroveci pnömonisi yer almaktadır. Enflamatuvar belirtiler değerlendirilmeli ve gerektiğinde tedavisi yapılmalıdır. İmmün reaktivasyon zemininde otoimmün bozuklukların da oluştuğu bildirilmiştir (Graves hastalığı ve otoimmün hepatit gibi); ancak bu olaylar için bildirilen ortaya çıkış süreleri daha değişkendir ve bunlar tedavi başlatıldıktan aylar sonrasında ortaya çıkabilir. Gebelik dönemi hamilelik sırasında yalnızca potansiyel yararları, potansiyel risklerinden fazla ise kullanılmalıdır. Hamilelikte günde bir defa 25 mg rilpivirin 2 alındığında rilpivirinin düşük düzeydeki maruziyeti gözlenir. Faz 3 çalışmalarında, hamilelik boyunca da benzer gözlenen düşük rilpivirin maruziyeti, virolojik yanıtta yetersizliğin artmasıyla ilişkilendirildiğinden viral yük yakından takip edilmelidir (bakınız, 5.1 ve 5.2). Diğer ART tedavisine geçilmesi alternatif olarak değerlendirilebilir. Laktoz içerir. Nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapp laktaz yetmezliği ya da glukoz-galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir.

Tedavi ile ilişkili olarak görülen en sık ciddi advers ilaç reaksiyonları alan 7 (%1) hastada meydana gelmiştir. Medyan maruziyet süresi rilpivirin kolu ve efavirenz kolunda sırasıyla 104,3 ve 104,1 haftaydı. Advers ilaç reaksiyonlarının çoğunluğu tedavinin ilk 48 haftası içerisinde meydana gelmiştir. Advers ilaç reaksiyonu olarak kabul edilen ve ile tedavi edilen hastalarda raporlanan seçilen tedavi kaynaklı klinik laboratuar anormallikleri (3. ve 4. seviye); yüksek pankreatik amilaz (%3,8), yüksek AST (%2,3), yüksek ALT (%1,6), yüksek LDL kolesterol (açlıkta, %1,5), düşük beyaz kan hücresi sayısı (%1,2), yüksek lipaz (%0,9), yüksek bilirubin (%0,7), yüksek trigliserit (açlıkta, %0,6), düşük hemoglobin (%0,1), düşük trombosit sayısı (%0,1) ve yüksek total kolesterol (açlıkta, %0,1). Advers etkilerin tablolaştırılmış özeti ile tedavi edilen yetişkin hastalarda raporlanan advers ilaç reaksiyonları Tablo 2’de özetlenmişir. Advers İlaç Reaksiyonları, sistem organ sınıfı ve sıklığına (SOC) göre listelenmektedir: Çok yaygın (ile <); yaygın olmayan (.000 ile <); seyrek (.000 ile <.000); Her bir sıklıkta yer alan advers ilaç reaksiyonları, en sık görüleni en üstte olacak şekilde sıralanmıştır. Tablo 2: ile tedavi edilen daha önceden antiretroviral tedavi görmemiş HIV-1 enfeksiyonu olan erişkin hastalarda raporlanan klinik advers ilaç reaksiyonları (ECHO ve THRIVE çalışmalarının toplu verileri) N=686 Sistem Organ Sınıflandırması (SOC) Sıklık kategorisi Advers İlaç Reaksiyonları (+ BR) Kan ve lenf sistemi hastalıkları Yaygın Lökosit sayısında azalma Hemoglobin düzeyinde azalma Trombosit sayısında azalma Bağışıklık sistemi hastalıkları Yaygın olmayan İmmün reaktivasyon sendromu Metabolizma ve beslenme hastalıkları Çok yaygın Total kolesterol düzeyinde artma (açlık) LDL kolesterol düzeyinde artma (açlık) Yaygın İştahta azalma Trigliserid düzeyinde artma (açlık) Psikiyatrik hastalıklar Çok yaygın Uykusuzluk Yaygın Anormal rüyalar Depresyon Uyku bozuklukları Depresif mizaç Sinir sistemi hastalıkları Çok yaygın Baş ağrısı Baş dönmesi / sersemlik hali Yaygın Uykuya meyil (somnolans) Gastrointestinal hastalıklar Çok yaygın Bulantı Pankreatik amilaz düzeylerinde artış Yaygın Karın ağrısı Kusma Lipaz düzeylerinde artış Karında rahatsızlık hissi Ağızda kuruma Hepatobiliyer hastalıklar Çok yaygın Transaminaz düzeylerinde artış Yaygın Bilirubin düzeylerinde artış Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın Döküntü Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Yaygın Halsizlik BR=yürütülmekte olan ek tedavi N=tedavi grubunda yer alan toplam denek sayısı Laboratuvar anormallikleri 96. hafta analizlerinde kolunda Faz III ECHO ve THRIVE çalışmalarında başlangıçtaki değerlere göre total kolesterol düzeylerindeki değişiklik (açlık durumunda ölçülen) 5 mg/ dL, HDL kolesterol düzeylerindeki değişiklik (açlık durumunda ölçülen) 4 mg/dL, LDL kolesterol düzeylerindeki değişiklik (açlık durumunda ölçülen) 1 mg/dL ve trigliserid düzeylerindeki değişiklik (açlık durumunda ölçülen) -7 mg/ dLolmuştur. Seçilmiş advers reaksiyonların tanımlanması İmmün reaktivasyon sendromu Kombine antiretroviral tedavi (KART) başlangıcı sırasında ciddi bağışıklık yetmezliği olan HIV enfeksiyonlu hastalarda asemptomatik veya rezidüel fırsatçı enfeksiyonlara karşı bir inflamatuvar reaksiyon ortaya çıkabilir. Otoimmün bozukluklar da (Graves hastalığı ve otoimmun hepatit gibi) bildirilmiştir; ancak bu olaylar için bildirilen ortaya çıkış süreleri daha değişkendir ve bunlar tedavi başlatıldıktan aylar sonrasında ortaya çıkabilir. Pediyatrik popülasyon (12 yaş ila 18 yaş altı) Güvenlilik değerlendirmesi, önceden antiretroviral tedavi görmemiş, en az 32 kg olan, HIV-1 ile enfekte 36 ergen hastanın, başka antiretroviral ajanlarla bir arada (günde bir kere 25 mg) aldığı tek kollu, açık etiketli, Faz 2 çalışması TMC C213’ün 48. hafta analizine dayanmaktadır. Hastalar için medyan maruziyet süresi 63,5 haftaydı. Hiçbir hasta AİR’ler nedeniyle tedaviyi bırakmamıştır. Yetişkinlerde görülenlere kıyasla yeni AİR’ler belirlenmemiştir. Çoğu AİR, Derece 1 veya 2 idi. En yaygın AİR’ler (tüm dereceler, %10’dan büyük veya %10 ile eşit) baş ağrısı (%19,4), depresyon (%19,4), uykuya meyil (somnolans) (%13,9) ve bulantıydı (%11,1). AST/ALT için derece laboratuvar anormallikleri veya artan transaminaz derece AİR’leri bildirilmemiştir. Ergenlerde TMC278-C213 çalışmasının 240. hafta analizinde yeni bir güvenlik endişesi saptanmamıştır. 12 yaş altı çocuklardaki güvenlilik ve etkililiği henüz gösterilmemiştir. Bu konuda bir veri bulunmamaktadır. Diğer özel popülasyonlar Aynı zamanda hepatit B ve/veya hepatit C virüsüyle enfekte olmuş hastalar Aynı zamanda hepatit B ve/veya hepatit C virüsüyle enfekte olmuş alan hastalarda karaciğer enzimlerindeki yükselmeler, bu enfeksiyonun olmadığı alan hastalardaki yükselmelerden fazladır. Bu gözlem efavirenz kolunda da aynıdır. Aynı zamanda enfeksiyonu olan hastalarda rilpivirine olan farmakokinetik maruziyet, enfeksiyonu olmayan hastalardakiyle kıyaslanabilir düzeydedir.