Dovipsa 50 mg/300 mg Film Kaplı Tablet, 30 adet

Aşırı duyarlılık reaksiyonları: Dolutegravir ile aşırı duyarlılık reaksiyonları bildirilmiştir ve bunlar döküntü, yapısal bulgular ve şiddetli karaciğer reaksiyonları dahil olmak üzere bazen organ fonksiyon bozukluğu ile karakterizedir. Eğer aşırı duyarlılık reaksiyonlarının (şiddetli döküntü veya karaciğer enzimlerinde yükselmenin eşlik ettiği döküntü, ateş, genel halsizlik, yorgunluk, kas veya eklem ağrıları, kabarcıklar, oral lezyonlar, konjonktivit, yüz ödemi, eozinofili, anjiyoödem dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere) belirti veya semptomları gelişirse ve diğer şüpheli tıbbi ürünler derhal kesilmelidir. Karaciğer aminotransferazlar ve bilirubin dahil klinik durum izlenmelidir. Aşırı duyarlılığın başlamasından sonra veya diğer şüpheli etkin maddelerle tedavinin kesilmesinde gecikme, yaşamı tehdit eden bir alerjik reaksiyona neden olabilir. Kilo ve metabolik parametreler: Antiretroviral tedavi sırasında kiloda ve kan lipidleri ve glukoz seviyelerinde artış meydana gelebilir. Bu tür değişiklikler kısmen hastalık kontrolü ve yaşam tarzıyla bağlantılı olabilir. Lipidler ve kilo artışı için bazı vakalarda tedavi etkisine ilişkin kanıtlar bulunmaktadır. Kan lipidlerinin ve glikozun takibi için mevcut HIV tedavi kılavuzları referans alınmaktadır. Lipid bozuklukları klinik olarak uygun şekilde tedavi edilmelidir. Karaciğer hastalığı: Kombinasyon antiretroviral tedavisi uygulanan kronik hepatit B veya C hastaları, şiddetli ve potansiyel olarak ölümcül hepatik advers reaksiyonlar açısından yüksek risk altındadır. Hepatit B veya C için eşzamanlı antiviral tedavi gerekmesi durumunda, lütfen bu tıbbi ürünlerin Kısa Ürün Bilgisine de bakınız. Hepatit B'ye karşı etkin olan lamivudin içerir. Dolutegravirin böyle bir etkisi yoktur. Lamivudin monoterapisinin hepatit B direnci geliştirme riski yüksek olduğundan genellikle hepatit B tedavisi için yeterli kabul edilmez. Bu nedenle, eş olarak hepatit B virüsü enfeksiyonu olan hastalarda kullanılıyorsa, genellikle ek bir antiviral tedavi gerekir. Tedavi kılavuzlarına başvurulması gerekir. Hepatit B virüsü ile koenfekte olan hastalarda kesilmesi durumunda, lamivudinin kesilmesi akut hepatit alevlenmesine neden olabileceğinden hem karaciğer fonksiyon testleri hem de HBV replikasyon belirteçlerinin periyodik olarak takibi önerilmektedir. Hepatit B koenfeksiyonu olan hastalarda lamivudin kullanırken dikkatli olunmalıdır. Kronik aktif hepatit de dahil olmak üzere önceden karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda, kombinasyon antiretroviral tedavisi sırasında karaciğer fonksiyon anormalliklerinin sıklığı artar ve standart uygulamaya göre takip edilmelidir. Bu tür hastalarda karaciğer hastalığının kötüleştiğine dair kanıtlar varsa, tedaviye ara verilmesi veya tedavinin kesilmesi düşünülmelidir. İmmün Reaktivasyon Sendromu: Kombinasyon antiretroviral tedavi (KART) uygulandığı sırada şiddetli bağışıklık yetmezliği olan HIV enfekte hastalarda, asemptomatik veya rezidüel fırsatçı patojenlere karşı enflamatuvar bir reaksiyon ortaya çıkabilir ve ciddi klinik durumlara veya semptomların şiddetlenmesine neden olabilir. Tipik olarak, bu tür reaksiyonlar, KART'ın başlamasından sonraki ilk birkaç hafta veya ay içinde gözlemlenmiştir. İlgili örnekler, Cytomegalovirus retinitis, jeneralize ve/veya fokal mikobakteriyel enfeksiyonlar ve Pneumocystis jirovecii pnömonisidir (genellikle PCP olarak adlandırılır). Herhangi bir inflamatuvar semptom değerlendirilmeli ve gerektiğinde tedavi başlatılmalıdır. Otoimmün bozuklukların (Graves hastalığı ve otoimmün hepatit gibi) da immün reaktivasyon ortamında meydana geldiği bildirilmiştir; bununla birlikte, bildirilen başlangıç zamanı daha değişkendir ve bu olaylar tedavinin başlamasından aylar sonra ortaya çıkabilir. Dolutegravir tedavisinin başlangıcında, bazı hepatit B ve/veya C ile ko-enfekte hastalarda, immün rekonstitüsyon sendromu ile uyumlu karaciğer biyokimya değerlerinde yükselmeler gözlemlenmiştir. Hepatit B ile ko-enfekte hastalarda karaciğer biyokimya değerlerinin takibi önerilmektedir. Bu bölümde daha önce yer alan 'Karaciğer hastalığı'na ve ayrıca bakınız. İn utero maruziyeti takiben mitokondriyal disfonksiyon: Nükleozid ve nükleotid analogları, mitokondriyal fonksiyonu, en çok stavudin, didanozin ve zidovudin ile bildirilmek üzere, değişken dereceye kadar etkileyebilir. İn utero ve/veya doğum sonrasında nükleozid analoglarına maruz kalan HIV-negatif bebeklerde mitokondriyal disfonksiyon bildirilmiştir, bunlar ağırlıklı olarak zidovudin içeren rejimlerle tedaviye bağlı olmuştur. Bildirilen ana advers reaksiyonlar hematolojik bozukluklar (anemi, nötropeni) ve metabolik bozukluklardır (hiperlaktatemi, hiperlipazemi). Bu reaksiyonlar genellikle geçici olmuştur. Seyrek olarak bazı geç başlangıçlı nörolojik bozukluklar bildirilmiştir (hipertoni, konvülsiyon, anormal davranış). Bu tür nörolojik bozuklukların geçici mi yoksa kalıcı mı olduğu şu anda bilinmemektedir. Bu bulgular, özellikle nörolojik bulgular olmak üzere etiyolojisi bilinmeyen şiddetli klinik bulgularla başvuran, nükleozid ve nükleotid analoglarına in utero maruz kalan her çocuk için düşünülmelidir. Bu bulgular, HIV'in vertikal geçişini önlemek için gebe kadınlarda antiretroviral tedavi kullanımına yönelik mevcut ulusal önerileri etkilemez. Osteonekroz: Etiyolojinin çok faktörlü olduğu düşünülse de (kortikosteroid kullanımı, bifosfonatlar, alkol tüketimi, şiddetli immünosupresyon, daha yüksek vücut kitle indeksi dahil), ileri evre HIV hastalığı olan ve/veya uzun süreli KART'a maruz kalan hastalarda osteonekroz vakaları bildirilmiştir. Hastalara eklem ağrıları ve sızısı, eklem sertliği veya hareket güçlüğü yaşamaları durumunda tıbbi yardım almaları tavsiye edilmelidir. Fırsatçı enfeksiyonlar: Hastalar, dolutegravir, lamivudin veya diğer herhangi bir antiretroviral tedavinin HIV enfeksiyonunu iyileştirmediği ve hala daha fırsatçı enfeksiyonlar ve HIV enfeksiyonunun diğer komplikasyonlarını geliştirebilecekleri konusunda uyarılmalıdır. Bu nedenle hastalar, bu ilişkili HIV hastalıklarının tedavisinde deneyimli doktorların yakın klinik gözlemi altında tutulmalıdır. Orta derecede böbrek yetmezliği olan hastalarda kullanım: alan 30 ila 49 mL/dk arasında kreatinin klirensi olan hastalar, kreatinin klirensi 50 mL/dk’dan büyük veya eşit olan hastalara göre 1,6 ila 3,3 kat daha yüksek lamivudin maruziyeti (EAA) yaşayabilir. Kreatinin klirensi 30 ila 49 mL/dk arasında olup doz ayarlaması yapılmış lamivudin alan hastalarda ayrı ayrı bileşenleri ile karşılaştıran randomize, kontrollü çalışmalardan elde edilen güvenlilik verileri bulunmamaktadır. Zidovudin ile kombinasyon halinde yapılan orijinal lamivudin ruhsatlandırma çalışmalarında, daha yüksek lamivudin maruziyetleri, daha yüksek hematolojik toksisite oranları (nötropeni ve anemi) ile ilişkili olmuştur, ancak nötropeni veya anemi nedeniyle, her biri hastaların %1'inden az olmak üzere, tedaviyi sonlandırma meydana gelmiştir. Lamivudin ile ilişkili diğer advers olaylar (gastrointestinal ve karaciğer bozuklukları gibi) meydana gelebilir. alan ve uzun süreli kreatinin klirensi 30 ila 49 mL/dk arasında olan hastalar, özellikle hematolojik toksisiteler olmak üzere lamivudin ile ilişkili advers olaylar açısından izlenmelidir. Yeni veya kötüleşen nötropeni veya anemi gelişirse, lamivudin Kısa Ürün Bilgisine göre lamivudin doz ayarlaması endikedir ve bu, ile mümkün olamaz. Öncelikle kesilmeli ve tedavi rejimini oluşturmak için bileşenleri ayrı ayrı kullanılmalıdır. İlaç etkileşimleri: Rifampisin, karbamazepin, okskarbazepin, fenitoin, fenobarbital, sarı kantaron (St. John’s wort), etravirin (güçlendirilmiş proteaz inhibitörleri olmadan), efavirenz, nevirapin veya tipranavir/ritonavir ile birlikte uygulandığında önerilen dolutegravir dozu günde iki kez 50 mg'dır. Polivalan katyon içeren antasitler ile birlikte uygulanmamalıdır. Polivalan katyon içeren antasitler 2 saat sonra veya 6 saat önce alınması önerilmektedir. Yemekle birlikte alındığında ve kalsiyum, demir veya magnezyum içeren takviyeler veya multivitaminler aynı anda alınabilir. açlık koşullarında uygulanıyorsa, kalsiyum, demir veya magnezyum içeren takviyeler veya multivitaminlerin 2 saat sonra veya 6 saat önce alınması önerilmektedir. Dolutegravir, metformin konsantrasyonlarını artırmıştır. metformin ile birlikte uygulanması başlatılırken ve durdurulurken, glisemik kontrolü korumak için metformin doz ayarlaması düşünülmelidir. Metformin böbreklerden atılır ve bu nedenle ile birlikte tedavi edildiğinde böbrek fonksiyonunun takibi önemlidir. Bu kombinasyon, orta derecede böbrek yetmezliği olan hastalarda (evre 3a kreatinin klirensi 4559 mL/dak) laktik asidoz riskini artırabilir ve bu nedenle dikkatli bir yaklaşım önerilmektedir. Metformin dozunun azaltılması mutlaka düşünülmelidir. kladribin ile kombinasyonu önerilmez. İlaç-ilaç etkileşimleri nedeniyle dolutegravir dozunun ayarlanması gerektiği durumlar dışında, dolutegravir, lamivudin veya emtrisitabin içeren başka hiçbir tıbbi ürünle birlikte alınmamalıdır. Bu ilaç her 50 mg/300 mg doz başına 1 mmol sodyum (23 mg)’dan az sodyum içerir yani aslında "sodyum içermez".

En sık bildirilen advers reaksiyonlar baş ağrısı (%3), ishal (%2), mide bulantısı (%2) ve insomniadır (%2). Dolutegravir ile bildirilen en şiddetli advers reaksiyon, döküntü ve şiddeti karaciğer etkilerini içeren bir aşırı duyarlılık reaksiyonudur. Sıklıklar çok yaygın (, olarak tanımlanmıştır. ve bireysel bileşenleriyle ilgili klinik çalışma ve pazarlama sonrası deneyime dayalı olarak verilen advers reaksiyonların özeti Kan ve lenf sistemi hastalıkları Yaygın olmayan: Nötropeni, anemi, trombositopeni Çok seyrek: Saf kırmızı hücre aplazisi Bilinmiyor: Sideroblastik anemi 1 Bağışıklık sistemi hastalıkları Yaygın olmayan: Aşırı duyarlılık, immün rekonstitüsyon sendromu (IRIS) Metabolizma ve beslenme hastalıkları Çok seyrek: Laktik asidoz Psikiyatrik hastalıklar Yaygın: Depresyon, anksiyete, insomnia, anormal rüyalar Yaygın olmayan: İntihar düşüncesi*, intihara teşebbüs*, panik atak Seyrek: İntihar eyleminin gerçekleşmesi* *Özellikle önceden depresyon veya psikiyatrik hastalık öyküsü olan hastalarda. Sinir sistemi hastalıkları Çok yaygın: Baş ağrısı Yaygın: Baş dönmesi, somnolans Çok seyrek: Periferal nöropati, parestezi Gastrointestinal hastalıklar Çok yaygın: Mide bulantısı, ishal Yaygın: Kusma, flatülans, karın ağrısı/rahatsızlığı Seyrek: Pankreatit Hepato-bilier hastalıklar Yaygın: Alanin aminotransferaz (ALT) ve/veya aspartat aminotransferaz (AST) düzeyinde artış Yaygın olmayan: Hepatit Seyrek: Akut karaciğer yetmezliği 2, bilirubinde artış Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın: Döküntü, kaşıntı, alopesi Seyrek: Anjiyoödem Kas-iskelet bozukluklar, bağ dokusu ve hastalıkları Yaygın: Artralji, kas bozuklukları (miyalji dahil) Seyrek: Rabdomiyoliz Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Yaygın: Yorgunluk Araştırmalar Yaygın: Kreatin fosfokinaz (KFK) düzeyinde artış, kilo artışı Seyrek: Amilaz düzeyinde artış 1 Dolutegravir içeren rejimlerde geri dönüşümlü sideroblastik anemi bildirilmiştir. Bu vakalarda dolutegravirin katkısı belirsizdir. 2 Bu advers reaksiyon, diğer ARV'ler ile kombinasyon halinde dolutegravir için pazarlama sonrası gözetim yoluyla tanımlanmıştır. Seyrek sıklık kategorisi, pazarlama sonrası raporlara dayalı olarak tahmin edilmiştir. 3 Transaminazlardaki artışlar ile kombinasyon halinde. Seçilmiş advers reaksiyonlarla ilgili açıklamalar Biyokimya laboratuvarı değerlerindeki değişiklikler Dolutegravir, diğer antiretroviral tıbbi ürünlerle birlikte uygulandığında, tedavinin ilk haftasında ortaya çıkan serum kreatinindeki artış ile ilişkilendirilmiştir. Serum kreatininde artışlar, dolutegravir artı lamivudin tedavisinin ilk dört haftasında meydana gelmiştir ve 48 hafta boyunca stabil kalmıştır. Havuzlanmış GEMINI çalışmalarında, 48 haftalık tedaviden sonra başlangıca göre 10,3 mikromol/L (aralık: -36,3 mikromol/L ila 55,7 mikromol/L) ortalama bir değişiklik gözlemlenmiştir. Bu değişiklikler, dolutegravirin kreatinin renal tübüler taşıyıcıları üzerindeki inhibe edici etkisiyle bağlantılıdır. Değişikliklerin klinik olarak anlamlı olduğu düşünülmemektedir ve glomerüler filtrasyon hızındaki bir değişikliği yansıtmamaktadır. Hepatit B veya C ile eş zamanlı enfeksiyon Tekli dolutegravir ajanı için yapılan Faz III çalışmalarda, eş olarak hepatit B ve/veya C ile birlikte enfeksiyonu olan hastaların, başlangıç karaciğer biyokimya testlerinin üst normal limitinin (ULN) 5 katını geçmemesi şartıyla kaydolmalarına izin verilmiştir. Genel olarak, eş olarak hepatit B ve/veya C ile birlikte enfeksiyonu olan hastalardaki güvenlilik profili, eş olarak hepatit B ve/veya C ile birlikte enfeksiyonu olmayan hastalarda gözlemlenene benzer bulunmuştur, ancak AST ve ALT anormalliklerinin oranları tüm tedavi grupları için eş olarak hepatit B ve/veya C ile birlikte enfeksiyonu olan alt grupta daha yüksek bulunmuştur. Özellikle anti-hepatit B tedavisi kesilenlerde olmak üzere, dolutegravir tedavisinin başlangıcında eş olarak hepatit B ve/veya C ile birlikte enfeksiyonu olan bazı hastalarda, immün rekonstitüsyon sendromu ile uyumlu karaciğer biyokimya değerlerinde artışlar gözlemlenmiştir. Metabolik parametreler Antiretroviral tedavi sırasında kiloda ve kan lipitlerinin ve glukozunun düzeylerinde artış olabilir. Osteonekroz Özellikle genel olarak kabul edilen risk faktörleri, ileri evre HIV hastalığı veya uzun süreli KART maruziyeti olan hastalarda osteonekroz vakaları bildirilmiştir. Bunun sıklığı bilinmemektedir. İmmün yanıt sendromu Kombine antiretroviral tedavinin (KART) başlangıcında şiddetli bağışıklık yetmezliği olan HIV enfekte hastalarda, asemptomatik veya rezidüel fırsatçı enfeksiyonlara karşı inflamatuvar bir reaksiyon ortaya çıkabilir. Otoimmün bozukluklar (Graves hastalığı ve otoimmün hepatit gibi) da bildirilmiştir; bununla birlikte, bildirim başlangıç zamanı daha değişkendir ve bu olaylar tedavinin başlamasından aylar sonra ortaya çıkabilir. Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler: Pediyatrik popülasyon: Pediyatrik popülasyonda etkilerine ilişkin hiçbir klinik çalışma verisi bulunmamaktadır. Bireysel bileşenler adolesanlarda (12 ila 17 yaş) araştırılmıştır. Adolesanlar (12 ila 17 yaş) tedavi etmek için diğer antiretroviral ajanlarla kombinasyon halinde kullanılan tek ajan dolutegravir veya tek ajan lamivudin ile ilgili sınırlı mevcut verilere dayanarak, yetişkin popülasyonda gözlemlenenlerin dışında ek advers reaksiyon türleri görülmemiştir.