DOKSOMED 50 MG/25 ML İNFÜZYONLUK ÇÖZELTİ HAZIRLAMAK İÇIN KONSANTRE (1 ADET)

• Bu tıbbi ürün her ml dozunda 1 mmol (23 mg)'dan daha az sodyum ihtiva eder; yani esasında “sodyum içermediği kabul edilebilir”. (3,19 mg/ml N-(karbamoil- metoksipolietilen glikol
• -1,2-distearoil-sn-glisero-3-fosfoetanolamin sodyum tuzu (MPEG-DSPE) ve eser miktarda sodyum hidroksit ihtiva eder)
• Bu tıbbi ürün tam doymuş soya fosfatidilkolin (HSPC) ihtiva eder. Eğer fıstık ya da soyaya alerjiniz varsa bu tıbbi ürünü kullanmayınız.

Artmış kardiyak riske sahip metastatik meme kanseri hastaları için monoterapi olarak, Birinci basamak platin bazlı bir kemoterapi rejiminin başarısız olduğu kadınlarda ileri over kanserinin tedavisi için, Daha önce en az bir sıra tedavi almış ve kök hücre nakli yapılmış veya nakil için uygun olmayan hastalarda, progresif multipl miyelomun tedavisinde bortezomib ile kombinasyon halinde, Düşük CD4 sayımlarına (<200 CD4 lenfosit/mm3) ve yaygın mukakütanöz veya viseral hastalığa sahip hastalarda AIDS ile ilişkili Kaposi sarkomunun (KS) tedavisi için endikedir. Birinci basamak sistemik kemoterapi olarak veya hastalığı bir vinka alkaloidi, bleomisin ve standart doksorubisin (veya diğer antrasiklin) ajanlarından en az ikisinden oluşan önceki kombinasyon sistemik kemoterapi ile progresyon göstermiş AIDS-KS hastalarında veya bu tedaviye toleranssız hastalarda ikinci basamak kemoterapi olarak kullanılabilir.

Farmakokinetik özellikleri ve doz uygulama rejimlerinin farklı olması nedeniyle, Doksorubisin hidroklorür PEG-lipozamal diğer doksorubisin hidroklorür formülasyonları ile birbirinin yerine kullanılmamalıdır. Kardiyak toksisite: alan bütün hastalar, rutin olarak sık EKG takibi altında tutulmalıdır. T-dalgası düzleşmesi, S-T segmenti depresyonu ve benign aritmiler gibi geçici EKG değişiklikleri, tedavisine ara verilmesi için kesin gösterge sayılmamaktadır. Buna karşılık QRS kompleksindeki kısalma, kalp toksisitesi için daha kesin bir kanıt sayılmaktadır. Bu değişiklik meydana gelirse, antrasiklin kökenli kalp hasarında en kesin test olan endomiyokard biyopsisi düşünülmelidir. Kalp fonksiyonunun değerlendirilmesi ve takibi için EKG’ye kıyasla daha spesifik bir metod, ekokardiyografi veya tercihen Multigated Anjiyografi (MUGA) ile sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunun ölçümüdür. Bu yöntemler, tedavisi başlatılmadan önce rutin olarak uygulanmalıdır ve tedavi süresince periyodik olarak tekrarlanmalıdır. Hayat boyu kümülatif antrasiklin dozunu (450 mg/m2) aşan her ilave uygulamasından önce sol ventrikül fonksiyonunun değerlendirilmesi zorunludur. Kalp performansını antrasiklin tedavisi süresince takip etmek için kullanılan yukarıda adı geçen değerlendirme testleri ve yöntemleri, aşağıda belirtilen sırada uygulanmalıdır: EKG takibi, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunun ölçülmesi, endomiyokard biyopsisi. Test sonuçları tedavisiyle ilişkili olası bir kalp hasarına işaret ederse, sürdürülecek tedavinin sağlayacağı fayda miyokard hasarı riski ile dikkatlice karşılaştırılmalıdır. Tedavi gerektiren kardiyovasküler hastalığı olanlar, sadece elde edilecek fayda hastanın karşılaşacağı riski aşıyorsa almalıdır. alan ve kalp fonksiyonu bozuk olan hastaların dikkatle izlenmesi gereklidir. Kardiyomiyopatiden kuşkulanıldığı her durumda, yani sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunun tedavi öncesi değerlere göre daha düşük çıkması ve/veya sol ventrikül ejeksiyonunun prognostik olarak uyumlu değerlerden düşük olması (örneğin <%45) durumlarında, endomiyokard biyopsileri düşünülebilir. Geri dönüşümsüz kalp hasarı oluşturma riskine karşılık devam ettirilecek tedavinin sağlayacağı fayda dikkatlice değerlendirilmelidir. Kardiyomiyopati nedeniyle olan konjestif kalp yetmezliği, EKG değişiklikleri olmaksızın aniden meydana gelebilir ve aynı zamanda tedavinin sonlandırılmasından haftalar sonra ortaya çıkabilir. Diğer antrasiklinleri almış olan hastalara dikkat edilmelidir. Doksorubisin hidroklorürün toplam dozu, diğer antrasiklinler/antrakinonlar gibi veya örneğin 5-fluorourasil gibi kardiyotoksik maddelerle yapılan daha önce yapılmış (veya eşzamanlı) tedavinin dikkate alınmasını da gerektirir. Kardiyak toksisite; mediastinal radyasyon tedavisi görmüş veya eşzamanlı siklofosfamid tedavisi gören hastalarda 450 mg/m 2 kümülatif antrasiklin dozundan daha düşük dozda da oluşabilir. Over ve meme kanseri için önerilen 50 mg/m 2 doz rejiminde kardiyak güvenlilik profili, AIDSKS hastalarına uygulanan 20 mg/m 2 doz rejimininkinden farklı değildir. Kemik iliği supresyonu: ile tedavi edilmiş pek çok hastada, önceden var olan AIDS hastalığı, eşzamanlı veya önceden alınan çok sayıda ilaç ya da kemik iliği tümörleri gibi faktörler mevcudiyetinde tedaviye başlandığında zaten kemik iliği supresyonu vardır. Pivotal bir araştırmada 50 mg/m 2 dozla tedavi gören over kanserli hastalarda miyelosupresyon genellikle hafif/orta şiddette ve reversibl olmuş, nötropenik infeksiyon episodları ile veya sepsisle birlikte seyretmemiştir. Ayrıca topotekan ile tedavi uygulanan kontrollü bir klinik araştırmada tedavi ile bağlantılı sepsis sıklığı, ile tedavi gören over kanseri hastalarında topotekan ile tedavi gören gruba kıyasla belirgin olarak daha düşük olmuştur. Meme veya over kanserli hastalardaki bulguların aksine AIDS-KS’li hastalarda miyelosupresyon, dozu sınırlayan bir faktör gibi görünmektedir. Kemik iliği supresyonu potansiyelinden ötürü, periyodik yapılan kan sayımları LİPODOKS tedavisi boyunca sıklıkla ve en az her dozundan önce yapılmalıdır. İnatçı, şiddetli kemik iliği supresyonu, süperenfeksiyon ya da kanamalar ile sonuçlanabilir. Bleomisin/vinkristin rejimine karşı, AIDS-KS hastalarında yapılan kontrollü klinik çalışmalarda fırsatçı enfeksiyonların, tedavisi alanlarda nispeten daha sık geliştiği görülmüştür. Bu nedenle doktorlar ve hastalar uygun önlemleri almalıdır. Sekonder hematolojik maligniteler: Diğer DNA hasarı oluşturan antineoplastik ilaçlarla olduğu gibi, doksorubisin ile kombinasyon tedavisi gören hastalarda sekonder akut myeloid lösemiler ve myelodisplaziler bildirilmiştir. Bu nedenle doksorubisin ile tedavi edilen her hasta hematolojik açıdan kontrol edilmelidir. Sekonder oral neoplazmalar: uzun süre maruz kalan (bir yıldan fazla) ya da 720 mg/m2’den daha yüksek bir kümülatif dozu almakta olan hastalarda, çok ender olarak sekonder oral kanser olguları bildirilmiştir. Sekonder oral kanser olguları, hem tedavisi esnasında, hem de son dozdan 6 yıl sonrasına kadar görülmüştür. Hastalar oral ülserasyon ya da sekonder oral kansere işaret edebilecek herhangi bir oral rahatsızlık yönünden düzenli aralıklarla incelenmelidir. İnfüzyonla ilişkili reaksiyonlar: İnfüzyonun başlangıcından sonra birkaç dakika içinde astım, yüzde kızarıklık, ürtiker benzeri döküntü, göğüs ağrısı, ateş, hipertansiyon, taşikardi, kaşıntı, terleme, nefes darlığı, yüzde ödem, ürperme, sırt ağrısı, boğazda ve göğüste sıkışma hissi ve/veya hipotansiyon gibi semptomlar gösteren, alerji-benzeri veya anaflaktoid-benzeri reaksiyonlar olarak tanımlanan ciddi ve bazen hayatı tehdit edici nitelikte infüzyon reaksiyonları oluşabilir. Çok nadir olarak, infüzyon reaksiyonları ile ilişkili konvülsiyonlar da gözlenmiştir. İnfüzyonun geçici olarak durdurulması, tedaviye gerek kalmaksızın semptomların düzelmesini sağlar. Fakat bu semptomları tedavi etmede kullanılan ilaçlar (örn. Antihistaminikler, kortikosteroidler, adrenalin ve antikonvülsanlar gibi) ve acil müdahale sırasında kullanılacak diğer araçlar hazır bulundurulmalıdır. Hastaların çoğunda tüm semptomlar düzeldikten sonra semptomlar tekrar etmeksizin tedaviye yeniden başlanabilir. İnfüzyon reaksiyonları ilk tedavi siklusundan sonra ender olarak tekrar etmektedir. İnfüzyon reaksiyonu riskini minimuma indirmek için başlangıç dozu 1 mg/dakikadan daha yüksek hızda verilmemelidir. El-Ayak Sendromu (Palmar plantar eritrodisestezi sendromu) (PPE): PPE ağrılı, maküler kızarık cilt döküntüleri ile karakterizedir. Bu olayı yaşayan hastalarda, genellikle bu iki veya üç tedavi küründen sonra görülmektedir. İyileşme genellikle 1-2 hafta içinde meydana gelir ve bazı durumlarda tam iyileşme 4 hafta veya daha uzun sürebilir. PPE profilaksisi ve tedavisinde günde 50-150 mg piridoksin ve kortikosteroidler kullanılmış olsa da, bu tedaviler Faz III çalışmalarda değerlendirilmemiştir. PPE’nin önlenmesi ve tedavisine yönelik diğer stratejiler arasında; el ve ayakları soğuk suya maruz bırakarak soğuk tutmak (ıslatma, banyo veya yüzme), aşırı ısıdan/sıcak sudan kaçınmak ve el ve ayakları serbest bırakmak (sıkan çorap, eldiven ya da ayakkabı giymemek) yer alır. PPE’nin öncelikle doz planıyla ilişkili olduğu görülmekte ve doz aralığı 1-2 hafta uzatılarak azaltılabilmektedir. Bununla birlikte, bu reaksiyon bazı hastalarda şiddetli ve hastayı güçsüzleştirici olabilmekte ve tedavinin sonlandırılmasını gerektirebilmektedir. İntertisyel Akciğer Hastalığı (ILD): Pegile lipozomal doksorubisin alan hastalarda, ölümcül vakalar da dahil olmak üzere, akut başlangıçlı olabilen interstisyel akciğer hastalığı (ILD) gözlemlenmiştir. Hastalarda dispne, kuru öksürük ve ateş gibi solunum semptomlarının kötüleşmesi durumunda tedavisine ara verilmeli ve hasta derhal incelenmelidir. ILD doğrulanırsa kesilmeli ve hasta uygun şekilde tedavi edilmelidir. Ekstravazasyon: Çok nadir olarak ekstravazasyonu takiben lokal nekroz bildirilmiş olsa da, tahriş edici olduğu kabul edilmektedir. Hayvan çalışmaları, doksorubisin hidroklorürün lipozomal formülasyon olarak uygulamasının ekstravazasyon hasarı potansiyelini azalttığını göstermiştir. Ekstravazasyon bulgu veya belirtilerinin (batma, eritem gibi) ortaya çıkması halinde, infüzyon hemen sonlandırılmalı ve başka bir damardan yeniden başlanmalıdır. Ekstravazasyon bölgesine yaklaşık 30 dakika buz uygulaması, lokal reaksiyonun hafifletilmesine yardımcı olabilir. İntramüsküler ya da subkutan yoldan verilmemelidir. Doz modifikasyonu veya kesilmesi gereken ortak yan etkiler için bakınız. Diyabet hastaları: her flakonunun şeker (sukroz) içerdiği ve intravenöz infüzyonunun % 5 (50 mg/ml) dekstroz içinde verildiği dikkatten kaçmamalıdır. Nadir kalıtımsal früktoz intoleransı glukoz galaktoz malabsorpsiyonu veya sükraz-izomaltaz yetmezliği problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir. Bu tıbbi ürün her dozunda 1 mmol (23 mg)’dan daha az sodyum ihtiva eder; yani esasında “sodyum içermediği kabul edilebilir”.

En sık olarak görülen advers reaksiyonlar nötropeni, bulantı, lökopeni, anemi ve yorgunluk olmuştur. Şiddetli advers reaksiyonlar (hastaların ≥ % 2’sinde meydana gelen Derece advers reaksiyonlar); nötropeni, PPE, lökopeni, lenfopeni, anemi, trombositopeni, stomatit, yorgunluk, diyare, kusma, bulantı, pireksi, dispne ve pnömoni olmuştur. Daha az sıklıkla bildirilen şiddetli advers reaksiyonlar arasında Pneumocystis jirovecii pnömonisi, karın ağrısı, sitomegalovirüs retiniti dahil sitomegalovirüs enfeksiyonu, asteni, kardiyak arrest, kalp yetmezliği, konjestif kalp yetmezliği, pulmoner embolizm, tromboflebit, venöz tromboz, anafilaktik reaksiyon, anafilaktoid reaksiyon, toksik epidermal nekroliz ve Stevens-Johnson sendromu yer almıştır. Advers reaksiyonların tablo halinde listesi Tablo5’te; meme kanseri, over kanseri, multipl miyelom ve AIDS ilişkili KS’nin tedavisi için pegile lipozomal doksorubisin hidroklorür alan 4231 hastada meydana gelen advers ilaç reaksiyonları özetlenmektedir. Pazarlama sonrası advers reaksiyonlar da dahil edilmiş ve bunlar “b” ile gösterilmiştir. Advers reaksiyonlar, her sıklık grubunda ilgili olduğu yerde azalan ciddiyet sırasında sunulmaktadır. Tablo 5: Pegile lipozomal doksorubisin hidroklorür ile tedavi edilen hastalarda görülen advers reaksiyonlar Sistem Organ Sınıfı Sıklık (Tüm Dereceler) Advers İlaç Reaksiyonu Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Yaygın Sepsis Pnömoni Pneumocystis jirovecii pnömonisi Sitomegalovirüs koryoretiniti dahil sitomegalovirüs enfeksiyonu Mycobacterium avium kompleks enfeksiyonu Kandidiyaz Herpes zoster İdrar yolu enfeksiyonu Enfeksiyon Üst solunum yolu enfeksiyonu Oral kandidiyazis Folikülit Farenjit Nazofarenjit Yaygın olmayan Herpes simpleks Mantar enfeksiyonu Seyrek Fırsatçı enfeksiyon (Aspergillus, Histoplazma, İzospora, Legio onella, Microsporidium, Salmonella, Stafilokok, Toksoplazma, Tüberküloz)a Benign, malign ve belirsiz neoplazmlar (kistler ve polipler dâhil) Bilinmiyor Akut miyeloid lösemib Miyelodisplastik sendromb Oral neoplazmb Kan ve lenf sistemi hastalıkları Çok yaygın Lökopeni Nötropeni Lenfopeni Anemi (hipokromik dahil) Yaygın Trombositopeni Febril nötropeni Yaygın olmayan Pansitopeni Trombositoz Seyrek Kemik iliği yetmezliği Bağışıklık sistemi hastalıkları Yaygın olmayan Aşırı duyarlılık Anafilaktik reaksiyon Seyrek Anafilaktoid reaksiyon Metabolizma ve beslenme hastalıkları Çok yaygın İştah azalması Yaygın Kaşeksi Dehidratasyon Hipokalemi Hiponatremi Hipokalsemi Yaygın olmayan Hiperkalemi Hipomagnezemi Psikiyatrik hastalıklar Yaygın Zihin bulanıklığı Anksiyete Depresyon Uykusuzluk Sinir sistemi hastalıkları Yaygın Periferik nöropati Periferik duyusal nöropati Nevralji Parestezi Hipoestezi Disgözi Baş ağrısı Uyuklama hali Baş dönmesi Yaygın olmayan Polinöropati Konvülsiyon Senkop Dizestezi Somnolans Göz hastalıkları Yaygın Konjonktivit Yaygın olmayan Bulanık görme Gözyaşı salgısında artış Seyrek Retinit Kardiyak hastalıklara Yaygın Taşikardi Yaygın olmayan Çarpıntı Kardiyak arrest Kalp yetmezliği Konjestif kalp yetmezliği Kardiyomiyopati Kardiyotoksisite Seyrek Ventriküler aritmi Sağ dal bloku İletim bozukluğu Atriyoventriküler blok Siyanoz Vasküler hastalıklar Yaygın Hipertansiyon Hipotansiyon Kızarma (flushing) Yaygın olmayan Pulmoner embolizm İnfüzyon bölgesi nekrozu (yumuşak doku nekrozu ve cilt nekrozu dahil) Flebit Seyrek Ortostatik hipotansiyon Tromboflebit Venöz tromboz Vazodilatasyon Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Yaygın Dispne Efor dispnesi Epistaksi Öksürük Yaygın olmayan Astım Göğüs bölgesinde ağrı Seyrek Boğazda sıkışma hissi Bilinmiyor İnterstinel akciğer hastalığı Gastrointestinal hastalıklar Çok yaygın Stomatit Bulantı Kusma Diyare Kabızlık Yaygın Gastrit Aftöz stomatit Ağız ülserasyonu Dispepsi Disfaji Özofajit Karın ağrısı Üst karın ağrısı Oral ağrı Ağız kuruluğu Yaygın olmayan Flatulans Gingivit Seyrek Glosit Dudak ülserasyonu Deri ve deri altı dokusu hastalıkları Çok yaygın El-Ayak (Palmar plantar eritrodisestezi) sendromua Döküntü (eritematöz, makülo-papüler ve papüler) Alopesi Yaygın Deride pullanma Kabarcık Cilt kuruluğu Eritem Kaşıntı Hiperhidroz Deride hiperpigmentasyon Yaygın olmayan Dermatit Eksfoliyatif dermatit Akne Deri ülseri Alerjik dermatit Ürtiker Deride renk değişimi Peteşi Pigmentasyon bozukluğu Tırnak hastalığı Seyrek Toksik epidermal nekroliz Eritema multiforme Büllöz dermatit Likenoid keratoz Bilinmiyor Stevens-Johnson sendromub Kas-iskelet sistemi ve bağ dokusu hastalıkları Çok yaygın Kas-iskelet sistemi ağrısı (kas-iskelet sistemi kaynaklı göğüs ağrısı, sırt ağrısı, ekstremite ağrısı dahil) Yaygın Kas spazmları Miyalji Artralji Kemik ağrısı Yaygın olmayan Kas güçsüzlüğü Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın Dizüri Üreme sistemi ve meme hastalıkları Yaygın olmayan Meme ağrısı Seyrek Vajinal enfeksiyon Skrotal eritem Genel hastalıklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Çok yaygın Ateş Yorgunluk Yaygın İnfüzyonla ilişkili reaksiyon Ağrı Göğüs ağrısı Grip benzeri hastalık Üşüme Mukoza enflamasyonu Asteni Halsizlik Ödem Periferik ödem Yaygın olmayan Uygulama bölgesinde ekstravazasyon Enjeksiyon bölgesi reaksiyonu Yüz ödemi Hipertermi Seyrek Mukoza zarı hastalığı Araştırmalar Yaygın Kilo kaybı Yaygın olmayan Azalmış ejeksiyon fraksiyonu Seyrek Karaciğer fonksiyon testi anormalliği (Kanda bilirubin yüksekliği, Alanin aminotransferaz yüksekliği ve Aspartat aminotransferaz yüksekliği dahil) Kan kreatinin düzeyinde artış Yaralanma, zehirlenme ve prosedüre bağlı komplikasyonlar Yaygın olmayan Radyasyon tekrarlama (recall) fenomenia a Bkz. Seçili advers reaksiyonların tanımı b Pazarlama sonrası advers reaksiyon. Seçili advers reaksiyonların tanımı El-Ayak Sendromu (Palmar plantar eritrodisestezi) Meme/over kanseri klinik çalışmalarında en yaygın olarak bildirilen istenmeyen etki El Ayak Sendromu (palmar-plantar eritrodisestezi) (PPE) olmuştur. Genel PPE insidansı, over kanseri klinik çalışmasında % 41,3 ve meme kanseri klinik çalışmasında % 51,1 olarak bildirilmiştir. Bu etkiler çoğunlukla hafif olmuş, şiddetli (derece 3) vakalar ise hastaların sırasıyla %16,3’ü ve %19,6’sında bildirilmiştir. Yaşamı tehdit eden (derece 4) vakaların insidansı < %1 olarak bildirilmiştir. PPE seyrek olarak tedavinin biçimde sonlandırılmasına neden olmuştur (%1,9 ve %10,8). PPE, pegile lipozomal doksorubisin hidroklorür + bortezomib kombinasyon tedavisi ile tedavi edilen multipl miyelom hastalarının %16’sında bildirilmiştir. Derece 3 PPE, hastaların %5’inde bildirilmiştir. Derece 4 PPE bildirilmemiştir. PPE oranı, AIDS-KS popülasyonunda önemli ölçüde daha düşük bulunmuştur (tüm dereceler %1,3; derece 3 %0,4; derece 4 PPE yok). bakınız. Fırsatçı enfeksiyonlar Pegile lipozomal doksorubisin hidroklorür ile yürütülen klinik çalışmalarda, istenmeyen solunum etkileri yaygın şekilde meydana gelmiş olup, AIDS popülasyonunda fırsatçı enfeksiyonlarla ilişkili olabilir. Fırsatçı enfeksiyonlar, KS hastalarında Pegile lipozomal doksorubisin hidroklorür uygulamasından sonra gözlenmiş olup, HIV ile indüklenmiş immün yetmezliği olan hastalarda sıkça görülmektedir. Klinik çalışmalarda en sık olarak gözlenen fırsatçı enfeksiyonlar; kandidiyaz, sitomegalovirüs, herpes simplex, Pneumocystis jirovecii pnömonisi ve mycobacterium avium kompleksi olmuştur. Kardiyak toksisite Konjestif kalp yetmezliğinin insidansında artış, hayat boyu > 450 mg/m2 kümülatif dozlarda doksorubisin tedavisiyle ya da kardiyak risk faktörü taşıyan hastalarda daha düşük dozlarda tedaviyle ilişkili bulunmuştur. Pegile lipozomal doksorubisin hidroklorürün 460 mg/m2’nin üstünde kümülatif dozlarını alan her on AIDS-KS hastasından dokuzundaki endomiyokard biyopsileri, antrasiklinin yol açtığı kardiyomiyopatiye dair bir kanıta işaret etmemektedir. AIDS-KS hastalarında LİPODOKS’un tavsiye edilen dozları, her iki üç haftada bir 20 mg/m 2’dir. AIDS-KS hastaları için kalp toksisitesinin dikkate alınmasını gerektiren düzeye geldiği kümülatif doz (> 400 mg/m2) 40 60 haftalık bir dönem içinde 20’den fazla seans gerektirebilir. Kümülatif antrasiklin dozları Pegile lipozomal doksorubisin hidroklorür 509 mg/m mg/m 2 olan 8 solid tümör hastasından endomiyokardiyal biyopsi alınmıştır. Billingham kardiyotoksisite puanı, 0-1,5 derece bulunmuştur. Bu derecelendirme puanı, kardiyotoksisite olmaması ile hafif kardiyak toksisiteye karşılık gelmektedir. Pegile lipozomal doksorubisin hidroklorür ve doksorubisinin çalışıldığı pivotal Faz 3 çalışmasında 509 hastadan 58’inde (% 11,4) (her 4 haftada bir 50 mg/m2 Pegile lipozomal doksorubisin hidroklorür kullanan hastaya karşılık her 3 haftada bir 60 mg/m2 doksorubisin kullanan 48 hasta) tedavi sırasında ve/veya sonrasında protokolde tanımlanan kardiyak toksisite görülmüştür. Protokolde kardiyak toksisite şöyle tanımlanmıştır: İstirahat halinde sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu normal değerler içerisinde iken 20 puan veya daha fazla düşme ya da sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu normalin altında bir değerde iken 10 puan veya daha fazla düşme. Pegile lipozomal doksorubisin hidroklorür kullanan ve sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu kriter alınarak tanımlanan, kardiyak toksisitesi olan 10 hastadan hiçbirinde konjestif kalp yetmezliği belirti ve semptomları görülmemiştir. Buna karşılık doksorubisin kullanan ve ventrikül ejeksiyon fraksiyonu kriterlerine göre kardiyak toksisitesi olan 48 hastadan 10’unda konjestif kalp yetmezliği belirti ve semptomları görülmüştür. Meme ve over kanserli hastaların bir alt-grubunu da içine alan, hayat boyu 1532 mg/m2 kümülatif antrasiklin dozlarına kadar 50 mg/m2/siklus dozunda tedavi görmüş olan solid tümör hastalarında, klinik olarak anlamlı kardiyak disfonksiyon oranı düşüktür. 50 mg/m2/siklus pegile lipozomal doksorubisin hidroklorür ile tedavi edilen 418 hastada, başlangıç döneminde ve daha sonra izlemede en az bir kez daha sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (LVEF) ölçümü yapılmış ve MUGA sintigrafisi ile değerlendirilmiştir…