DIANOVIA MET 2,5 MG/850 MG FILM KAPLI TABLET (60 ADET)

Etkin maddelere veya listelenen yardımcı maddelerden herhangi birine karşı hipersensitivite Herhangi bir akut metabolik asidoz tipi (laktik asidoz, diyabetik ketoasidoz gibi) Diyabetik pre-koma Şiddetli renal yetmezlik (GFR<30 ml/dk) Renal fonksiyonları değiştirme potansiyeli olan akut durumlar (örn. dehidratasyon, şiddetli enfeksiyon, şok) Doku hipoksisine yol açabilecek hastalıklar (özellikle akut hastalık ya da kötüleşen kronik hastalık), dekompanse kalp yetmezliği, solunum yetmezliği, yeni geçirilmiş miyokardiyal enfarktüsü, şok gibi hastalıklar Hepatik yetmezlik, akut alkol intoksikasyonu, alkolizm.

Genel, Tip 1 diyabet hastalarında kullanılmamalıdır. Hipoglisemi Linagliptin, metformin ile bir sülfonilüre kombinasyon tedavisine eklendiğinde, hipoglisemi riskinin plaseboya göre arttığı gözlenmiştir. Sülfonilürelerin ve insülinin hipoglisemiye yol açtığı bilinmektedir. Bu nedenle, bir sülfonilüre ve/veya insülin ile birlikte kullanıldığında dikkatli olunmalıdır. Bu durumdaki hastalarda sülfonilüre veya insülin dozunun azaltılması düşünülebilir. Hipoglisemi, tek başına linagliptin, tek başına metformin veya linagliptin+metformin kombinasyonu ile tanımlanan bir advers reaksiyon değildir. Klinik çalışmalarda, hipoglisemi insidans oranları, linagliptin+metformin veya tek başına metformin kullanan hastalarda benzer şekilde düşük bulunmuştur. Laktik asidoz Laktik asidoz, en sık şekilde, renal fonksiyonların akut kötüleşmesi, kardiyorespiratuvar hastalık veya sepsis durumlarında ortaya çıkan, çok seyrek görülen, ancak ciddi bir metabolik komplikasyondur. Renal fonksiyonların akut olarak kötüleşmesi halinde metformin birikir ve laktik asidoz riski oluşur. Dehidratasyon (ağır diyare veya kusma, ateş veya sıvı alımının azalması) durumunda geçici olarak tedavisine ara verilmeli ve hasta yeniden değerlendirilmelidir. Metformin kullanan hastalarda, renal fonksiyonları akut olarak bozabilecek ilaçlarla (antihipertansifler, diüretikler ve NSAİ ilaçlar) tedaviye başlarken dikkatli olunmalıdır. Laktik asidoz için diğer risk faktörleri; iyi kontrol edilmeyen diyabet, ketozis, uzun süreli açlık, aşırı alkol tüketimi, hepatik yetmezlik ve hipoksi ile ilişkili herhangi bir durum ve laktik asidoza yol açabilecek ilaçların eş zamanlı kullanımıdır. Hastalar ve/veya hasta yakınları, laktik asidoz riski ile ilgili bilgilendirilmelidir. Laktik asidoz, asidotik dispne, abdominal ağrı, kas krampları, asteni ve hipotermiyi takiben ortaya çıkan koma ile karakterizedir. Şüpheli semptomların ortaya çıkması durumunda, metformin tedavisi durdurmalı ve hasta derhal hastaneye yönlendirilmelidir. Diagnostik laboratuvar bulguları, kan pH’sında düşme (<7,35), plazma laktat düzeylerinin 5 mmol/l’nin üzerinde olması, anyon gap değerinde ve laktat/piruvat oranlarında yükselmedir. İyotlu kontrast madde uygulanması İyotlu kontrast maddelerin intravasküler uygulanması, kontrasta bağlı nefropatiye ve bunun sonucunda metformin birikmesine sebep olabilir ve laktik asidoz riskini artırabilir. Bu nedenle, görüntülemeden önce veya görüntüleme sırasında kesilmeli ve aradan en az 48 saat geçinceye kadar tekrar başlanmamalıdır. Ancak renal fonksiyonlar yeniden değerlendirilip stabil olduğu saptanmışsa tekrar kullanılmaya başlanabilir.. Renal fonksiyonlar Tedaviye başlamadan önce ve sonra, düzenli olarak GFR takibi yapılmalıdır.. Metformin GFR<30 ml/dk olan hastalarda kontrendikedir ve renal fonksiyonları değiştiren koşulların varlığında tedaviye geçici olarak ara verilmelidir. Kardiyak fonksiyon Kalp yetmezliği olan hastalarda daha fazla hipoksi ve böbrek yetmezliği riski bulunmaktadır. Stabil kronik kalp yetmezliği olan hastalarda kalp ve böbrek fonksiyonları düzenli olarak izlenerek kullanılabilir. Akut ve stabil olmayan kalp yetmezliği olan hastalarda kontrendikedir. Cerrahi, metformin hidroklorür içerdiğinden, cerrahi sırasında genel, spinal veya epidural anestezi uygulanacak hastalarda tedavisi sonlandırılmalıdır. tedavisine, operasyondan en az 48 saat sonra veya oral beslenmenin yeniden başlanmasından ve sadece renal fonksiyonların yeniden değerlendirilmesi sonucunda stabil olarak saptanmasından sonra hastalarda yeniden tedaviye başlanabilir. Yaşlı hastalar 80 yaşında ve daha yaşlı hastaların tedavisinde dikkatli olunmalıdır. Daha önce kontrol altında olan tip 2 diyabetli hastaların klinik durumunda değişiklik içeriğindeki metforminden dolayı, daha önce kan glukozu kontrol altında olan tip 2 diyabetli hastaların laboratuvar değerlerinde anormallikler veya klinik hastalık (özellikle şüpheli ve iyi tanımlanamayan hastalık) gelişmesi halinde, hasta derhal ketoasidoz veya laktik asidoz bulguları açısından değerlendirilmelidir. Değerlendirmede, serum elektrolitleri ve ketonlar, kan glukoz ve eğer endike ise, kan pH değeri, laktat, piruvat ve metformin düzeyleri incelenmelidir. Herhangi bir formda asidoz ortaya çıkarsa, tedavisi derhal durdurulmalı ve diğer uygun düzeltici önlemler başlatılmalıdır. Akut pankreatit DPP-4 inhibitörlerinin kullanımı akut pankreatit riski ile ilişkilendirilmiştir. Linagliptin için pazarlama sonrası deneyimlerde, akut pankreatit advers reaksiyon vakaları spontan olarak bildirilmiştir. Hastalar, akut pankreatitin karakteristik semptomları konusunda bilgilendirilmelidir. Pankreatitten şüpheleniliyorsa, kesilmelidir. Şayet akut pankreatit doğrulanırsa tedavisine tekrar başlanmamalıdır. Pankreatit öyküsü olan hastalarda dikkatli olunmalıdır. Artralji DPP-4 inhibitörü alan hastalarda, şiddetli ve sakatlığa yol açabilen artraljiye dair pazarlama sonrası vakalar raporlanmıştır. Tedavi başlangıcından itibaren, semptomların başlama zamanı bir gün ile yıllar arasında değişmiştir. İlaç bırakıldığında semptomların da ortadan kalktığı ve hastalara aynı ilaç veya farklı bir DPP-4 inhibitörü yeniden verildiğinde semptomların tekrar meydana geldiği görülmüştür. DPP-4 inhibitörleri, şiddetli eklem ağrısının olası nedeni olarak düşünülmeli ve uygunsa ilaç bırakılmalıdır. Büllöz Pemfigoid DPP-4 inhibitörleri alan hastalarda pazarlama sonrası verilerde hastaneye başvuru gerektiren büllöz pemfigoid vakaları bildirilmiştir. Birçok vakada ilaç bırakıldığında ve sistemik/topikal immünsupresif tedavi uygulandığında hastaların düzeldiği görülmüştür. Hastalara kullanımı sırasında ciltte oluşabilecek kabarcık ve erozyon oluşması halinde, hekime başvurmaları gerektiği anlatılmalıdır. Eğer büllöz pemfigoid riskinden şüphe edilirse derhal bırakılmalı ve uygun tanı ve tedavi için hasta bir dermatoloğa yönlendirilmelidir. Her 1 film kaplı tablet başına 1,6 mg propilen glikol içerir.

Erişkin tip 2 diabetes mellitus hastalarının tedavisinde: tek başına linagliptin veya maksimum dozda metformin kullanımına rağmen veya halen linagliptin ve metformin kombinasyonu tedavisi altında iken diyet ve egzersiz yapan hastalarda glisemik kontrol sağlanamadığı durumlarda endikedir. Metformin ve bir sülfonilürenin tolere edilebilecek maksimum dozları ile yeterli kontrol sağlanamayan erişkin hastalarda, diyet ve egzersize ek tedavi olarak bir sülfonilüre ile kombine şekilde (yani, üçlü kombinasyon tedavisi) kullanılmak üzere endikedir. Tek başına insülin ve metforminin yeterli glisemik kontrol sağlayamadığı erişkin hastalarda, glisemik kontrolü sağlamak amacıyla, diyet ve egzersize ek olarak insülin ile kombine tedavi şeklinde (yani, üçlü kombinasyon tedavisi) uygulanmak üzere endikedir.

Etkin maddelere veya listelenen yardımcı maddelerden herhangi birine karşı hipersensitivite Herhangi bir akut metabolik asidoz tipi (laktik asidoz, diyabetik ketoasidoz gibi) Diyabetik pre-koma Şiddetli renal yetmezlik (GFR<30 ml/dk) Renal fonksiyonları değiştirme potansiyeli olan akut durumlar (örn. dehidratasyon, şiddetli enfeksiyon, şok) Doku hipoksisine yol açabilecek hastalıklar (özellikle akut hastalık ya da kötüleşen kronik hastalık), dekompanse kalp yetmezliği, solunum yetmezliği, yeni geçirilmiş miyokardiyal enfarktüsü, şok gibi hastalıklar Hepatik yetmezlik, akut alkol intoksikasyonu, alkolizm.

Genel, Tip 1 diyabet hastalarında kullanılmamalıdır. Hipoglisemi Linagliptin, metformin ile bir sülfonilüre kombinasyon tedavisine eklendiğinde, hipoglisemi riskinin plaseboya göre arttığı gözlenmiştir. Sülfonilürelerin ve insülinin hipoglisemiye yol açtığı bilinmektedir. Bu nedenle, bir sülfonilüre ve/veya insülin ile birlikte kullanıldığında dikkatli olunmalıdır. Bu durumdaki hastalarda sülfonilüre veya insülin dozunun azaltılması düşünülebilir. Hipoglisemi, tek başına linagliptin, tek başına metformin veya linagliptin+metformin kombinasyonu ile tanımlanan bir advers reaksiyon değildir. Klinik çalışmalarda, hipoglisemi insidans oranları, linagliptin+metformin veya tek başına metformin kullanan hastalarda benzer şekilde düşük bulunmuştur. Laktik asidoz Laktik asidoz, en sık şekilde, renal fonksiyonların akut kötüleşmesi, kardiyorespiratuvar hastalık veya sepsis durumlarında ortaya çıkan, çok seyrek görülen, ancak ciddi bir metabolik komplikasyondur. Renal fonksiyonların akut olarak kötüleşmesi halinde metformin birikir ve laktik asidoz riski oluşur. Dehidratasyon (ağır diyare veya kusma, ateş veya sıvı alımının azalması) durumunda geçici olarak tedavisine ara verilmeli ve hasta yeniden değerlendirilmelidir. Metformin kullanan hastalarda, renal fonksiyonları akut olarak bozabilecek ilaçlarla (antihipertansifler, diüretikler ve NSAİ ilaçlar) tedaviye başlarken dikkatli olunmalıdır. Laktik asidoz için diğer risk faktörleri; iyi kontrol edilmeyen diyabet, ketozis, uzun süreli açlık, aşırı alkol tüketimi, hepatik yetmezlik ve hipoksi ile ilişkili herhangi bir durum ve laktik asidoza yol açabilecek ilaçların eş zamanlı kullanımıdır. Hastalar ve/veya hasta yakınları, laktik asidoz riski ile ilgili bilgilendirilmelidir. Laktik asidoz, asidotik dispne, abdominal ağrı, kas krampları, asteni ve hipotermiyi takiben ortaya çıkan koma ile karakterizedir. Şüpheli semptomların ortaya çıkması durumunda, metformin tedavisi durdurmalı ve hasta derhal hastaneye yönlendirilmelidir. Diagnostik laboratuvar bulguları, kan pH’sında düşme (<7,35), plazma laktat düzeylerinin 5 mmol/l’nin üzerinde olması, anyon gap değerinde ve laktat/piruvat oranlarında yükselmedir. İyotlu kontrast madde uygulanması İyotlu kontrast maddelerin intravasküler uygulanması, kontrasta bağlı nefropatiye ve bunun sonucunda metformin birikmesine sebep olabilir ve laktik asidoz riskini artırabilir. Bu nedenle, görüntülemeden önce veya görüntüleme sırasında kesilmeli ve aradan en az 48 saat geçinceye kadar tekrar başlanmamalıdır. Ancak renal fonksiyonlar yeniden değerlendirilip stabil olduğu saptanmışsa tekrar kullanılmaya başlanabilir.. Renal fonksiyonlar Tedaviye başlamadan önce ve sonra, düzenli olarak GFR takibi yapılmalıdır.. Metformin GFR<30 ml/dk olan hastalarda kontrendikedir ve renal fonksiyonları değiştiren koşulların varlığında tedaviye geçici olarak ara verilmelidir. Kardiyak fonksiyon Kalp yetmezliği olan hastalarda daha fazla hipoksi ve böbrek yetmezliği riski bulunmaktadır. Stabil kronik kalp yetmezliği olan hastalarda kalp ve böbrek fonksiyonları düzenli olarak izlenerek kullanılabilir. Akut ve stabil olmayan kalp yetmezliği olan hastalarda kontrendikedir. Cerrahi, metformin hidroklorür içerdiğinden, cerrahi sırasında genel, spinal veya epidural anestezi uygulanacak hastalarda tedavisi sonlandırılmalıdır. tedavisine, operasyondan en az 48 saat sonra veya oral beslenmenin yeniden başlanmasından ve sadece renal fonksiyonların yeniden değerlendirilmesi sonucunda stabil olarak saptanmasından sonra hastalarda yeniden tedaviye başlanabilir. Yaşlı hastalar 80 yaşında ve daha yaşlı hastaların tedavisinde dikkatli olunmalıdır. Daha önce kontrol altında olan tip 2 diyabetli hastaların klinik durumunda değişiklik içeriğindeki metforminden dolayı, daha önce kan glukozu kontrol altında olan tip 2 diyabetli hastaların laboratuvar değerlerinde anormallikler veya klinik hastalık (özellikle şüpheli ve iyi tanımlanamayan hastalık) gelişmesi halinde, hasta derhal ketoasidoz veya laktik asidoz bulguları açısından değerlendirilmelidir. Değerlendirmede, serum elektrolitleri ve ketonlar, kan glukoz ve eğer endike ise, kan pH değeri, laktat, piruvat ve metformin düzeyleri incelenmelidir. Herhangi bir formda asidoz ortaya çıkarsa, tedavisi derhal durdurulmalı ve diğer uygun düzeltici önlemler başlatılmalıdır. Akut pankreatit DPP-4 inhibitörlerinin kullanımı akut pankreatit riski ile ilişkilendirilmiştir. Linagliptin için pazarlama sonrası deneyimlerde, akut pankreatit advers reaksiyon vakaları spontan olarak bildirilmiştir. Hastalar, akut pankreatitin karakteristik semptomları konusunda bilgilendirilmelidir. Pankreatitten şüpheleniliyorsa, kesilmelidir. Şayet akut pankreatit doğrulanırsa tedavisine tekrar başlanmamalıdır. Pankreatit öyküsü olan hastalarda dikkatli olunmalıdır. Artralji DPP-4 inhibitörü alan hastalarda, şiddetli ve sakatlığa yol açabilen artraljiye dair pazarlama sonrası vakalar raporlanmıştır. Tedavi başlangıcından itibaren, semptomların başlama zamanı bir gün ile yıllar arasında değişmiştir. İlaç bırakıldığında semptomların da ortadan kalktığı ve hastalara aynı ilaç veya farklı bir DPP-4 inhibitörü yeniden verildiğinde semptomların tekrar meydana geldiği görülmüştür. DPP-4 inhibitörleri, şiddetli eklem ağrısının olası nedeni olarak düşünülmeli ve uygunsa ilaç bırakılmalıdır. Büllöz Pemfigoid DPP-4 inhibitörleri alan hastalarda pazarlama sonrası verilerde hastaneye başvuru gerektiren büllöz pemfigoid vakaları bildirilmiştir. Birçok vakada ilaç bırakıldığında ve sistemik/topikal immünsupresif tedavi uygulandığında hastaların düzeldiği görülmüştür. Hastalara kullanımı sırasında ciltte oluşabilecek kabarcık ve erozyon oluşması halinde, hekime başvurmaları gerektiği anlatılmalıdır. Eğer büllöz pemfigoid riskinden şüphe edilirse derhal bırakılmalı ve uygun tanı ve tedavi için hasta bir dermatoloğa yönlendirilmelidir. Her 1 film kaplı tablet başına 1,6 mg propilen glikol içerir.

Sabit doz kombinasyonu Linagliptin+metformin ile en sık bildirilen istenmeyen etki diyaredir (%1,6) ve bu oran metformin+plasebo ile karşılaştırılabilir düzeydedir (%2,4). Sülfonilüre ile birlikte kullanıldığında, hipoglisemi görülebilir (10 hastada ≥1 vaka). Advers reaksiyonların tablolu özeti Klinik çalışmalarda monoterapisi veya diğer antidiyabetik ajanlara ekleme tedavisi ile bildirilen advers reaksiyonlar, sistem organ sınıflamasına göre aşağıda sunulmuştur. Tablo 2: Tek başına veya kullanılmakta olan diğer antidiyabetik tedavilere ekleme tedavisi olarak linagliptin+metformin verilen hastalarla (sıklıklar, plasebo kontrollü çalışmaların havuzlanmış analizinden tanımlanmıştır) yapılan klinik çalışmalarda ve pazarlama sonrası dönemde bildirilen advers reaksiyonlar Sistem organ sınıfı Advers reaksiyon Tedavi rejimine göre advers reaksiyonlar Linagliptin +metformin Tedavi rejimine göre advers reaksiyonlar Linagliptin+ metformin+ sülfonilüre Tedavi rejimine göre advers reaksiyonlar Linagliptin + metformin+ insülin*** Tedavi rejimine göre advers reaksiyonlar Linagliptin + metformin+ empagliflozin Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Nazofarenjit Bağışıklık sistemi Hipersensitivite (Örneğin, bronşiyal hiperaktivite) Yaygın olmayan Bilinmiyor Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Öksürük Gastrointestinal hastalıklar İştahta azalma Yaygın olmayan Bilinmiyor Diyare Bulantı Pankreatit Kusma Konstipasyon Yaygın olmayan Hepatobiliyer hastalıklar Karaciğer fonksiyon bozuklukları Yaygın olmayan Metabolizma beslenme hastalıkları ve Hipoglisemi Çok yaygın Deri ve deri altı doku hastalıkları Anjiyoödem* Seyrek Ürtiker* Seyrek Döküntü* Yaygın olmayan Prurit Yaygın olmayan Bilinmiyor Büllöz Pemfigoid* Bilinmiyor Araştırmalar Kan amilaz düzeyinde yükselme Lipaz yükselme** Yaygın * Pazarlama sonrası deneyime dayanır (arka planı sülfonilüre SU, insülin +/ oral antidiyabetikler ve empagliflozin olan linagliptin+metformin plasebo kontrollü çalışmaları dahil) **Klinik araştırmalardak, >3xNÜSdüzeyindeki lipaz yükselmesi gözlemlerine dayanır. ***Sıklık 549 hastadan oluşan havuzlanmış bir veri grubundan hesaplanmıştır. Her bir komponentle ilgili ek bilgiler ile yürütülen klinik çalışmalarda gözlenmemiş olsa bile, her bir etkin madde ile bildirilmiş olan advers reaksiyonlar görülebilmektedir. Metformin: Metformin ile bilinen ancak alan hastalarda bildirilmeyen advers etkiler Tablo 3’de sunulmuştur. Tablo 3: Metformin* monoterapisi alan hastalarda bildirilen ve alan hastalarda bildirilmeyen advers reaksiyonlar Sistem organ sınıfı Advers reaksiyon Tedavi rejimine göre advers reaksiyonlar Metformin monoterapisi Metabolizma ve beslenme hastalıkları Laktik asidoz Çok seyrek Vitamin B12 eksikliği Çok seyrek Sinir sistemi hastalıkları Tat bozuklukları Yaygın Gastrointestinal hastalıklar Abdominal ağrı Çok yaygın Hepatobilier hastalıklar Hepatit Çok seyrek Deri ve deri altı doku hastalıkları Deri reaksiyonları (eritem, ürtiker gibi) Çok seyrek *Ek bilgi için Bkz. metformin KÜB Seçilmiş advers reaksiyonların açıklanması Hipoglisemi Bir çalışmada linagliptin, metformin+sülfonilüreye ekleme tedavisi olarak verilmiştir. Linagliptin ve metformin bir sülfonilüre ile eş zamanlı olarak kullanıldığında en sık bildirilen advers olay hipoglisemidir (linagliptin+metformin+sülfonilüre %23,9 ve plasebo+metformin+sülfonilüre %16,0). Linagliptin ve metformin insülinle kombine olarak kullanıldığında en sık bildirilen advers olay hipoglisemidir. Ancak, plasebo ve metforminin insülinle kombine kullanımı halinde benzer sıklıkta ortaya çıkar (linagliptin+metformin+insülin %29,5 ve plasebo+metformin+insülin grubu %30,9) ve şiddetli vakaların sıklığı düşüktür (%1,5 ve %0,9). Diğer advers reaksiyonlar veya metformin hidroklorür tedavisinin başlangıç aşamasında bulantı, kusma, diyare, iştah azalması (Tablo 2) ve karın ağrısı (Tablo 3) gibi gastrointestinal bozukluklar sık görülmekte ve çoğu vakada kendiliğinden düzelmektedir. Bir önlem olarak, günde iki kez yemekle birlikte veya yemekten sonra alınması önerilmelidir. Dozun yavaş arttırılması da gastrointestinal tolerabiliteyi arttırabilir. Metformin ile uzun süreli tedavi, vitamin B12 absorbsiyonunda azalma ile ilişkilidir (Tablo 3). Bu durum nadiren klinik olarak anlamlı vitamin B12 eksikliğine (örn. megaloblastik anemi) yol açabilir.