DAPAVEL PLUS 5 MG/1000 MG FILM KAPLI TABLET (56 ADET)

Tip 2 diabetes mellitusu olan erişkin hastalarda glisemik kontrolü iyileştirmek için diyet ve egzersize ek olarak aşağıdaki durumlarda endikedir: − Tek başına metforminin tolere edilebilen maksimum dozu ile yeterli kontrol sağlanamayan hastalarda, − Metformin ve diyabet tedavisinde kullanılan diğer ilaçlarla yeterli kontrol sağlanamayan hastalarda bu ilaçlarla kombine olarak, − Dapagliflozin ve metforminin ayrı ayrı kullanılan tabletlerinin kombinasyonu ile halen tedavi edilmekte olan hastalarda. Tedavilerin kombinasyonu, glisemik kontrol ve kardiyovasküler olaylar üzerindeki etkileri ve çalışılan popülasyonlar ile ilgili çalışma sonuçları için, bk. 4.5 ve 5.1.

Şu hastalarda kontrendikedir: Etkin maddelere veya listelenen yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık, Ciddi enfeksiyonunuz varsa, Herhangi bir tip akut metabolik asidoz (laktik asidoz, diyabetik ketoasidoz gibi), Diyabetik pre-koma; Şiddetli böbrek fonksiyon bozukluğu (GFR <30 mL/dk) (bk. 4.4 ve 5.2); Böbrek fonksiyonunu değiştirme potansiyeline sahip akut durumlar, (örneğin; dehidratasyon, şiddetli enfeksiyon, şok) Doku hipoksisine neden olabilecek akut veya kronik hastalık, (örneğin; kalp veya solunum yetmezliği, yakın zamanda geçirilmiş miyokard infarktüsü, şok) Karaciğer yetmezliği (bk. 4.4 ve 5.2), Akut alkol intoksikasyonu, alkolizm (bk.).

Laktik asidoz Seyrek fakat ciddi bir metabolik komplikasyon olan laktik asidoz, en sık olarak böbrek fonksiyonunda akut kötüleşme veya kalp-solunum hastalığı ya da sepsis varlığında ortaya çıkar. Böbrek fonksiyonunda akut kötüleşme olduğunda metformin birikimi meydana gelir ve bu durum, laktik asidoz riskini artırır. Dehidratasyon (şiddetli ishal veya kusma, ateş veya sıvı alımında azalma) durumunda, geçici olarak kesilmeli ve bir sağlık uzmanıyla temasa geçilmesi önerilmelidir. Metformin ile tedavi edilen hastalarda böbrek fonksiyonlarını akut olarak bozabilen tıbbi ürünler (antihipertansifler, diüretikler ve non-steroidal antiinflamatuvar ilaçlar (NSAİİ’ler) gibi) dikkatle başlatılmalıdır. Laktik asidoz için diğer risk faktörleri, aşırı alkol alımı, karaciğer yetmezliği, yeterince kontrol edilemeyen diyabet, ketozis, uzun süreli açlık ve hipoksi ile ilişkili herhangi bir durumun yanı sıra laktik asidoza neden olabilecek tıbbi ürünlerin eş zamanlı kullanımıdır (bk. 4.5). Hastalar ve/veya bakıcılar laktik asidoz riski konusunda bilgilendirilmelidir. Laktik asidoz, asidotik dispne, karın ağrısı, kas krampları, asteni ve hipotermiyi takiben koma ile karakterizedir. Semptomlardan şüphelenilmesi durumunda, hasta almayı bırakmalı ve derhal tıbbi yardım almalıdır. Tanısal laboratuvar bulguları, kan pH’ında azalma (<7,35), plazma laktat düzeylerinin 5 mmol/L’nin üzerinde artması ve artmış anyon açığı ve laktat/piruvat oranıdır. Böbrek fonksiyonu Dapagliflozinin glisemik etkililiği böbrek fonksiyonuna bağlıdır ve orta derecede böbrek yetmezliği olan hastalarda etkililik azalır ve şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda muhtemelen yoktur. GFR < 60 mL/dk olan hastalarda başlatılmamalı ve GFR sürekli olarak 45 mL/dk’nın altında olduğunda kesilmelidir (bk.). Metformin böbrekler tarafından atılır ve orta ila şiddetli böbrek yetmezliği laktik asidoz riskini artırır (bk.). Böbrek fonksiyonunun izlenmesi: Böbrek fonksiyonu şu durumlarda değerlendirilmelidir: Tedaviye başlamadan önce ve sonrasında düzenli olarak (bk. 4.8, 5.1 ve 5.2). GFR düzeyleri < 60 mL/dk olan böbrek fonksiyonu için ve yaşlı hastalarda yılda en az 2 ila 4 kez. Renal fonksiyonu azaltabilecek eşzamanlı tıbbi ürünlere başlanmadan önce ve sonrasında periyodik olarak. Böbrek fonksiyonu sürekli olarak GFR 45 mL/dk’nın altına düşerse, tedavi kesilmelidir. Metformin, GFR < 30 mL/dk olan hastalarda kontrendikedir ve böbrek fonksiyonunu değiştiren durumların varlığında geçici olarak kesilmelidir (bk.). Yaşlı hastalarda azalmış böbrek fonksiyonu sık ve asemptomatiktir. Örneğin; anti-hipertansif veya diüretik tedaviye başlarken veya bir NSAİİ ile tedaviye başlarken böbrek fonksiyonunun bozulabileceği durumlarda özel dikkat gösterilmelidir. Volüm kaybı ve/veya hipotansiyon riski taşıyan hastalarda kullanım Etki mekanizması nedeniyle dapagliflozin, klinik çalışmalarda gözlenen kan basıncında orta düzeyde düşüşe yol açabilecek diürezi artırır (bk.). Kan glukoz konsantrasyonu yüksek olan hastalarda bu daha belirgin olabilir. Hipotansiyon öyküsü olan antihipertansif tedavi alan hastalar veya yaşlı hastalar gibi, kan basıncında dapagliflozine bağlı düşüşün risk oluşturabileceği hastalarda dikkatli olunmalıdır. Volüm azalmasına yol açabilecek başka durumlarda (ör, gastrointestinal hastalık), volüm durumunun dikkatle izlenmesi (ör; fizik muayene, kan basıncı ölçümleri, hematokrit ve elektrolitler dahil laboratuvar testleri) önerilir. Volüm kaybı gelişen hastalarda, bu azalma düzeltilene kadar bu tıbbi ürünle tedaviye geçici olarak ara verilmesi önerilir (bk.). Diyabetik ketoasidoz Dapagliflozin de dahil olmak üzere sodyum-glukoz ko-taşıyıcı 2 (SGLT2) inhibitörleri ile tedavi edilen hastalarda yaşamı tehdit edici ve ölümcül vakalar da dahil olmak üzere nadir diyabetik ketoasidoz (DKA) vakaları bildirilmiştir. Birkaç vakada, 14 mmol/L’nin (250 mg/dL) altında, yalnızca orta düzeyde artmış kan şekeri değerleri ile durumun sunumu atipik olmuştur. DKA’nın daha yüksek dozlarda dapagliflozin ile ortaya çıkma olasılığının daha yüksek olup olmadığı bilinmemektedir. Bulantı, kusma, anoreksi, karın ağrısı, aşırı susama, nefes almada zorluk, konfüzyon, olağandışı yorgunluk veya uyku hali gibi spesifik olmayan semptomların olması durumunda diyabetik ketoasidoz riski göz önünde bulundurulmalıdır. Bu semptomlar ortaya çıkarsa, kan glukoz seviyesinden bağımsız olarak hastalar ketoasidoz açısından derhal değerlendirilmelidir. DKA’dan şüphelenilen veya teşhis edilen hastalarda dapagliflozin tedavisi derhal kesilmelidir. Büyük cerrahi prosedürler veya akut ciddi tıbbi hastalıklar nedeniyle hastaneye yatırılan hastalarda tedaviye ara verilmelidir. Bu hastalarda ketonların izlenmesi önerilir. Kan keton düzeylerinin ölçülmesi idrarda bakılmasına tercih edilir. Keton değerleri normale döndüğünde ve hastanın durumu stabilize olduğunda dapagliflozin tedavisi yeniden başlatılabilir. Dapagliflozin tedavisine başlamadan önce, hasta öyküsünde ketoasidoza yatkınlık oluşturabilecek faktörler göz önünde bulundurulmalıdır. DKA açısından daha yüksek risk altında olabilecek hastalar, düşük beta hücre fonksiyon rezervine sahip hastaları (ör; düşük C-peptitli tip 2 diyabet hastaları veya yetişkinlerde latent otoimmün diyabet (LADA) veya pankreatit öyküsü olan hastalar) içerir. Kısıtlı gıda alımına veya şiddetli dehidratasyona yol açan durumlar, insülin dozlarının azaltıldığı hastalar ve akut tıbbi hastalık, ameliyat veya alkol kötüye kullanımı nedeniyle insülin ihtiyacı artan hastalardır. SGLT2 inhibitörleri bu hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. SGLT2 inhibitörü tedavisi alırken daha önce DKA’sı olan hastalarda SGLT2 inhibitörü tedavisine yeniden başlanması, tetikleyici başka bir net faktör belirlenip çözülmedikçe önerilmez. Tip 1 diyabetli hastalarda güvenliliği ve etkililiği belirlenmemiştir ve, tip 1 diyabetli hastaların tedavisinde kullanılmamalıdır. Tip 1 diabetes mellitus çalışmalarında, yaygın sıklıkta DKA bildirilmiştir. Perinenin nekrotizan fasiiti (Fournier kangreni) SGLT2 inhibitörleri alan kadın ve erkek hastalarda pazarlama sonrası perine nekrotizan fasiit vakaları (Fournier kangreni olarak da bilinir) bildirilmiştir (bk.). Bu, acil cerrahi müdahale ve antibiyotik tedavisi gerektiren nadir fakat ciddi ve potansiyel olarak yaşamı tehdit eden bir olaydır. Hastalara, genital bölgede veya perineal bölgede ağrı, hassasiyet, kızarıklık veya şişlik ile ateş veya halsizlik semptomlarının bir kombinasyonunu yaşamaları durumunda tıbbi yardım almaları önerilmelidir. Ürogenital enfeksiyon veya perineal apsenin nekrotizan fasiitten önce gelebileceği unutulmamalıdır. Fournier kangreninden şüpheleniliyorsa, kesilmeli ve acil tedavi (antibiyotikler ve cerrahi debridman dahil) başlatılmalıdır. İdrar yolu enfeksiyonları Üriner glukoz atılımı, artmış idrar yolu enfeksiyonu riski ile ilişkili olabilir; bu nedenle, piyelonefrit veya ürosepsis tedavisinde geçici olarak tedaviye ara verilmesi düşünülmelidir. Yaşlılar (≥ 65 yaş): Yaşlı hastalar volüm kaybı açısından daha büyük risk altında olabilir ve diüretiklerle tedavi edilme olasılıkları daha yüksektir. Yaşlı hastalarda böbrek fonksiyonlarında bozulma ve/veya anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörleri (ACE-I) ve anjiyotensin II tip 1 reseptör blokerleri gibi (ARB) böbrek fonksiyonunda değişikliklere neden olabilecek anti-hipertansif tıbbi ürünlerle tedavi edilme olasılığı daha yüksektir.). Böbrek fonksiyonu için aynı öneriler tüm hastalar için olduğu gibi yaşlı hastalar için de geçerlidir (bk. 4.4, 4.8 ve 5.1). Kalp yetmezliği NYHA sınıf IV’te dapagliflozin ile ilgili klinik çalışma deneyimi yoktur. Alt ekstremite amputasyonları Başka bir SGLT2 inhibitörü ile devam eden uzun süreli klinik çalışmalarda alt ekstremite amputasyonu (öncelikle ayak parmağı) vakalarında bir artış gözlemlenmiştir. Bunun bir sınıf etkisi oluşturup oluşturmadığı bilinmemektedir. Tüm diyabetik hastalarda olduğu gibi, hastalara rutin koruyucu ayak bakımı konusunda danışmanlık yapmak önemlidir. İdrar laboratuvarı değerlendirmeleri Etki mekanizması nedeniyle, bu tıbbi ürünü alan hastaların idrarlarında glukoz testi pozitif olacaktır. İyotlu kontrast ajanların uygulanması İyotlu kontrast maddelerin intravasküler uygulaması, kontrastın neden olduğu nefropatiye yol açarak metformin birikmesine ve laktik asidoz riskinin artmasına neden olabilir. Görüntüleme prosedüründen önce veya prosedür sırasında kesilmeli ve böbrek fonksiyonunun yeniden değerlendirilmesi ve stabil bulunması koşuluyla en az 48 saat sonrasına kadar yeniden başlatılmamalıdır (bk. 4.5). Ameliyat Genel, spinal veya epidural anestezi ile ameliyat sırasında kesilmelidir. Ameliyattan veya oral beslenmeye yeniden başlanmasından en geç 48 saat sonra ve böbrek fonksiyonunun yeniden değerlendirilmesi ve stabil bulunması şartıyla tedaviye yeniden başlanabilir. Önceden kontrol edilen tip 2 diyabetli hastaların klinik durumundaki değişiklik Bu tıbbi ürün metformin içerdiğinden, daha önce iyi kontrol edilen tip 2 diyabetli ve laboratuvar anormallikleri veya klinik hastalık (özellikle belirsiz ve kötü tanımlanmış hastalık) gelişen bir hasta, ketoasidoz veya laktik asidoz belirtileri açısından derhal değerlendirilmelidir. Değerlendirme serum elektrolitlerini ve ketonlarını, kan glukozunu ve gerekirse kan pH’ını, laktat, piruvat ve metformin seviyelerini içermelidir. Herhangi bir şekilde asidoz meydana gelirse, tedavi derhal durdurulmalı ve diğer uygun düzeltici önlemler başlatılmalıdır. B12 vitamini azalması/eksikliği Metformin B12 vitamini serum düzeylerini azaltabilir. B12 vitamini eksikliği riski, artan metformin dozu, tedavi süresi ve/veya B12 vitamini eksikliğine neden olduğu bilinen risk faktörlerine sahip hastalarda artar. B12 vitamini eksikliği şüphesi durumunda (anemi veya nöropati gibi) serum B12 vitamini düzeyleri takip edilmelidir. B12 vitamini eksikliği açısından risk faktörleri olan hastalarda periyodik B12 vitamini takibi gerekli olabilir…

Klinik çalışmalarda en sık bildirilen advers reaksiyonlar genital enfeksiyonlardır. Advers reaksiyonların tablolaştırılmış listesi Aşağıdaki advers reaksiyonlar, plasebo kontrollü dapagliflozin ile metformin klinik çalışmalarında, dapagliflozin klinik çalışmalarında ve metformin klinik çalışmalarında ve pazarlama sonrası deneyimde tanımlanmıştır. Hiçbirinin doza bağlı olduğu bulunmadı. Tablo 2. Dapagliflozin ve metforminin klinik çalışmadaki advers reaksiyonlar ve pazarlama sonrası verilera Sistem organ sınıfı Çok yaygın olmayan Seyrek Çok seyrek Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar Vulvovajinit, balanit ve ilgili genital enfeksiyonlar *,b,c İdrar yolu enfeksiyonu *,b,d Mantar enfeksiyonu ** Perinenin nekrotizan fasiiti (Fournier kangreni) b,k Metabolizma ve beslenme hastalıkları Hipoglisemi (SU veya insülin ile birlikte kullanıldığında) b B12 vitamini azalması/eksikliği j,§ Volüm azalması b,e Susuzluk ** Diyabetik ketoasidoz b,k,l Laktik asidoz Sinir sistemi hastalıkları Tat bozukluğu § Baş dönmesi Gastrointestinal hastalıkları Gastrointestinal semptomlar h,§ Kabızlık ** Ağız kuruluğu ** Hepatobilier hastalıkları Karaciğer fonksiyon bozuklukları § Hepatit § Deri ve deri altı doku hastalıkları Döküntü m Ürtiker § Eritem § Kaşıntı § Kas-iskelet bozukluklar ve bağ dokusu hastalıkları Sırt ağrısı * Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Dizüri Poliüri *,f Noktüri ** Üreme sistemi ve meme hastalıkları Vulvovajinal kaşıntı ** Genital kaşıntı ** Araştırmalar Hematokritte artış g İlk tedavi sırasında kreatinin renal klirensinde azalma b Dislipidemi j İlk tedavi sırasında kan kreatininde artış **,b Kan üre artışı ** Ağırlık azalması ** a Tablo, § ile işaretlenenler hariç, glisemik kurtarmadan bağımsız olarak 24 haftaya kadar (kısa vadeli) verilerden tanımlanan advers reaksiyonları göstermektedir, b Ek bilgi için aşağıdaki ilgili alt bölüme bakın. c Vulvovajinit, balanit ve ilgili genital enfeksiyonlar, örneğin, önceden tanımlanmış tercih edilen terimleri içerir: vulvovajinal mikotik enfeksiyon, vajinal enfeksiyon, balanit, genital enfeksiyon mantarı, vulvovajinal kandidiyaz, vulvovajinit, kandidiyal balanit, genital kandidiyaz, genital enfeksiyon, erkek genital enfeksiyon, penil enfeksiyon, vulvit, vajinit bakteriyel, vulval apse. idrar yolu enfeksiyonu, sistit, Escherichia kaynaklı idrar yolu enfeksiyonu, genitoüriner sistem enfeksiyonu, piyelonefrit, trigonit, üretrit, böbrek enfeksiyonu ve prostatit. Volüm tükenmesi örneğin önceden tanımlanmış tercih edilen terimleri içerir: dehidrasyon, hipovolemi, hipotansiyon. f Poliüri tercih edilen terimleri içerir: pollakiüri, poliüri, artan idrar çıkışı. g Hematokritte başlangıca göre ortalama değişiklikler 10 mg dapagliflozin için %2,30 iken plasebo için -%0,33 idi. >%55 hematokrit değerleri 10 mg dapagliflozin ile tedavi edilen hastaların %1,3’ünde, plasebo hastalarının %0,4’ünde bildirilmiştir. h Bulantı, kusma, diyare, karın ağrısı ve iştahsızlık gibi gastrointestinal semptomlar en sık tedavinin başlangıcında ortaya çıkar ve çoğu vakada kendiliğinden düzelir. i Dapagliflozin 10 mg için başlangıca göre plaseboya göre ortalama değişim yüzdesi sırasıyla: toplam kolesterol %2,5’e karşı %0; HDL kolesterol %6 karşı %2,7; LDL kolesterol %2,9’a karşı -%1; trigliseritler -%2,7’ye karşı -%0,7. j Bakınız. k Tip 2 diyabetli hastalarda kardiyovasküler sonuçlar çalışmasında bildirilmiştir. Sıklık, yıllık orana bağlıdır. l Advers reaksiyon, dapagliflozin kullanımı ile pazarlama sonrası gözetim yoluyla tespit edilmiştir. döküntü, genelleştirilmiş döküntü, kaşıntılı döküntü, maküler döküntü, makülopapüler döküntü, püstüler döküntü, veziküler döküntü ve eritematöz döküntü. Aktif ve plasebo kontrollü klinik çalışmalarda (dapagliflozin, N=5936, Tüm kontroller, N=3403), döküntü sıklığı sırasıyla dapagliflozin (%1,4) ve tüm kontroller (%1,4) için benzerdi. * Plaseboya kıyasla deneklerin ≥ %2’sinde ve ≥ %1 daha fazla ve en az 3 daha fazla dapagliflozin 10 mg ile tedavi edildiği bildirilmiştir. ** Araştırmacı tarafından çalışma tedavisiyle muhtemelen ilişkili, muhtemelen ilişkili veya ilişkili olarak bildirilmiştir ve plaseboya kıyasla deneklerin ≥ %0,2’sinde ve ≥ %0,1 daha fazla ve en az 3 daha fazla denekte 10 mg dapagliflozin ile tedavi edildiği bildirilmiştir. § Advers reaksiyon ve sıklık kategorileri, Avrupa Birliği’nde mevcut olan metformin Ürün Özellikleri Özeti’ndeki bilgilere dayanmaktadır. Seçilmiş advers reaksiyonların tanımı Dapagliflozin ile metformin Hipoglisemi Metformin ile kombinasyon halinde dapagliflozin ile yapılan çalışmalarda, dapagliflozin 10 mg + metformin (%6,9) ve plasebo + metformin grubunda (%5,5) benzer sıklıklarda minör hipoglisemi atakları bildirilmiştir. Ciddi bir hipoglisemi olayı bildirilmemiştir. Daha önce ilaç kullanmamış hastalarda dapagliflozin + metformin kombinasyonu için benzer gözlemler yapılmıştır. 24 haftaya kadar metformine ek olarak yapılan bir sülfonilüre çalışmasında hastaların %12,8’inde minör hipoglisemi atakları bildirilmiş, önemli bir hipoglisemi olayı rapor edilmemiştir. 10 mg dapagliflozin + metformine ek sülfonilüre tedavisi alan hastaların %3,7 de hipoglisemi gözlenmiştir. Ciddi bir hipoglisemi riski bildirilmemiştir. Dapagliflozin Vulvovajinit, balanit ve ilgili genital enfeksiyonlar 13 çalışmadan oluşan güvenlilik havuzunda, 10 mg dapagliflozin ve plasebo alan deneklerin sırasıyla %5,5 ve %0,6’sında vulvovajinit, balanit ve ilgili genital enfeksiyonlar bildirilmiştir. Enfeksiyonların çoğu hafif ila orta şiddetteydi ve denekler standart tedavinin başlangıç kürüne yanıt verdi ve nadiren dapagliflozin tedavisinin kesilmesi gerekmiştir. Bu enfeksiyonlar kadınlarda daha sıktı (dapagliflozin ve plasebo için sırasıyla %8,4 ve %1,2) ve önceden öyküsü olan kişilerde tekrarlayan bir enfeksiyon geçirme olasılığı daha yüksekti. Dapagliflozinin kardiyovasküler sonuç çalışmasında, ciddi genital enfeksiyon yan etkileri olan hasta sayısı azdı ve dengeliydi (dapagliflozin ve plasebo gruplarının her birinde 2 hasta). Dapagliflozin ile genital enfeksiyonlarla eş zamanlı olarak fimozis/edinilmiş fimozis vakaları rapor edilmiştir ve bazı vakalarda sünnet gerekli olmuştur. Perinenin nekrotizan fasiiti (Fournier kangreni) Dapagliflozin de dahil olmak üzere SGLT inhibitörleri alan hastalarda pazarlama sonrasında Fournier kangreni vakaları bildirilmiştir (bk.). 17.160 tip 2 diabetes mellitus hastası ve 48 aylık bir medyan maruz kalma süresi ile yapılan dapagliflozin kardiyovasküler sonuçlar çalışmasında, biri dapagliflozin ile tedavi edilen grupta ve 5’i plasebo grubunda olmak üzere toplam 6 Fournier kangreni vakası bildirilmiştir. Hipoglisemi sıklığı, her çalışmada kullanılan arka plan tedavisinin türüne bağlıydı. Metformine ek olarak veya sitagliptine ek olarak (metforminle veya metforminsiz) dapagliflozin çalışmaları için, 102 haftalık tedaviye kadar plasebo dahil olmak üzere tedavi grupları arasında minör hipoglisemi ataklarının sıklığı benzerdi. Tüm çalışmalarda, majör hipoglisemi olayları yaygın değildi ve dapagliflozin veya plasebo ile tedavi edilen gruplar arasında karşılaştırılabilir düzeydeydi. Ek insülin tedavisi ile yapılan bir çalışmada, daha yüksek hipoglisemi oranları gözlenmiştir (bk.). 104 haftaya kadar insüline ilave bir çalışmada, 24. ve 104. haftalarda 10 mg dapagliflozin ile insülin alan deneklerin sırasıyla %0,5 ve %1’’inde ve plasebo ile tedavi edilen deneklerin %0,5’inde majör hipoglisemi atakları bildirilmiştir. 24 ve 104. haftalarda, 10 mg dapagliflozin ile insülin alan deneklerin sırasıyla %40,3 ve %53,1’inde ve dapagliflozin alan deneklerin %34 ve %41,6’sında minör hipoglisemi atakları bildirilmiştir. Dapagliflozin kardiyovasküler sonuç çalışmasında, plasebo ile karşılaştırıldığında dapagliflozin tedavisi ile majör hipoglisemi riskinde artış gözlenmemiştir. Dapagliflozin ile tedavi edilen 58 (%0,7) hastada ve plasebo ile tedavi edilen 83 (%1) hastada majör hipoglisemi olayları bildirilmiştir. Volüm azalması 13 çalışmadan oluşan güvenlilik havuzunda, 10 mg dapagliflozin ve plasebo alan deneklerin sırasıyla %1,1 ve %0,7’sinde volüm azalmasını düşündüren reaksiyonlar (dehidratasyon, hipovolemi veya hipotansiyon raporları dahil) bildirilmiştir; 10 mg dapagliflozin ile plasebo arasında dengeli olan deneklerin < %0,2’sinde ciddi reaksiyonlar meydana geldi (bk.). Dapagliflozin kardiyovasküler sonuç çalışmasında, volüm azalmasını düşündüren olayları olan hasta sayısı tedavi grupları arasında dengelenmiştir: dapagliflozin ve plasebo gruplarında sırasıyla 213 (%2,5) ve 207 (%2,4). Dapagliflozin ve plasebo grubunda sırasıyla 81 (%0,9) ve 70 (%0,8) ciddi advers olay bildirilmiştir. Yaş, diüretik kullanımı, kan basıncı ve ACE-I/ARB kullanımı alt gruplarına göre olaylar genellikle tedavi grupları arasında dengelenmiştir. Başlangıçta eGFR < 60 mL/dk/1,73 m2 olan hastalarda, dapagliflozin grubunda volüm azalmasını düşündüren 19 ciddi advers olay ve plasebo grubunda 13 olay olmuştur. Diyabetik ketoasidoz Medyan maruz kalma süresinin 48 ay olduğu dapagliflozin kardiyovasküler sonuçlar çalışmasında, dapagliflozin 10 mg grubunda 27 hastada ve plasebo grubunda 12 hastada DKA olayları bildirilmiştir. Olaylar, çalışma süresi boyunca eşit dağılmış olarak gerçekleşti. Dapagliflozin grubunda DKA olayları olan 27 hastadan 22’si olay anında eş zamanlı insülin tedavisi görmüştür. Tip 2 diabetes mellitus popülasyonunda DKA’yı tetikleyen faktörler beklendiği gibiydi (bk.). İdrar yolu enfeksiyonları 13 çalışmadan oluşan güvenlilik havuzunda, plaseboya kıyasla dapagliflozin için idrar yolu enfeksiyonları daha sık rapor edilmiştir (sırasıyla %4,7’ye karşı %3,5, bk.). Enfeksiyonların çoğu hafif ila orta şiddetteydi ve denekler standart tedavinin başlangıç kürüne yanıt verdi ve nadiren dapagliflozin tedavisinin kesilmesiyle sonuçlandı. Bu enfeksiyonlar kadınlarda daha sıktı ve önceden öyküsü olan kişilerin tekrarlayan bir enfeksiyon geçirme olasılığı daha yüksekti…