CYTU 500 MG/ 5 ML ENJEKSİYONLUK ÇÖZELTİ İÇEREN FLAKON, 5 ADET

Sitarabin, güçlü bir kemik iliği supresanıdır. İlaca bağlı kemik iliği supresyonu olan hastalarda tedavi dikkatli bir şekilde başlatılmalıdır. İlacı alan hastalar yakın medikal gözetim altında tutulmalıdır. Lökosit ve trombosit sayımları indüksiyon sırasında sıklıkla ve günlük olarak gerçekleştirilmelidir. Kemik iliği muayeneleri blastlar periferal kandan kaybolduktan sonra sıklıkla gerçekleştirilmelidir. Kemik iliği supresyonunun olası ölümcül komplikasyonlarının (enfeksiyonla sonuçlanan granülositopeni ve zarar görmüş vücut savunması, trombositopeniye sekonder olarak gelişen hemoraji) kontrol altına alınabilmesi için olanaklar müsait olmalıdır. Kardiyopulmoner arrest ile sonuçlanan ve resüsitasyon ihtiyacı duyulmuş bir vaka rapor edilmiştir. Vaka, intravenöz sitarabin uygulandıktan hemen sonra meydana gelmiştir. Bazı deneysel sitarabin doz programlarını takiben şiddetli ve bazen ölümcül Merkezi Sinir Sistemi (MSS), Gastrointestinal (GI) ve pulmoner toksisite (sitarabinin konvensiyonel tedavi rejimlerinden farklı olarak) rapor edilmiştir. Bu reaksiyonlar reversibl korneal toksisite; genellikle reversibl serebral ve serebellar disfonksiyon; somnolans; konvulziyon; peritonite yol açan pnömatozis sistoides intestinalis dahil şiddetli gastrointestinal ülserasyon; sepsis ve karaciğer abseleri; ve pulmoner ödemdir. MSS toksisitesi riski, eğer yüksek doz sitarabin ile radyasyon tedavisi gibi başka MSS toksik bir tedavi kombine halde verilirse veya daha önce intratekal kemoterapi gibi MSS tedavisi almış hastalarda artmaktadır. Nadiren, sitozin arabinozid ile nekrotizan ensefalite bile yol açan omurilik toksisitesi, kuadripleji ve felç ve körlük gibi nörolojik etkiler rapor edilmiştir ve genellikle intratekal uygulama ile ilişkilidir. Yüksek intravenöz dozların kemoterapötik rejimlerle kombinasyonu sırasında istisnai vakalar da rapor edilmiştir Konvensiyonel dozda intravenöz sitarabinin diğer ilaçlarla kombinasyonu ile AML’li çocuklarda ölüme yol açan gecikmiş progresif yükselici felç rapor edilmiştir. Hayvanlarda sitarabinin mutajenik ve karsinojenik olduğu gösterilmiştir. Hastalara uzun dönem tedavi planlamasında benzer bir etkinin görülme olasılığı göz önünde bulundurulmalıdır. Sitarabin yalnızca sitotoksik ajanlarla tedavi konusunda tecrübeli hekimlerin sürekli kontrolü altında kullanılmalıdır. Sitarabin alan hastalarda neoplastik hücrelerin hızlı lizisine sekonder olarak gelişen hiperürisemi görülebilir; serum ürik asit konsantrasyonu izlenmelidir. Hekim destekleyici ve farmakolojik önlemlerin kullanılması konusunda hazırlıklı olmalıdır çünkü bu problemi kontrol altına alabilmek için gerekli olabilmektedir. Renal ve hepatik fonksiyonlar ve kemik iliği periyodik olarak izlenmelidir ve ilaç bozulmuş hepatik fonksiyonu olan hastalarda dikkatli bir şekilde kullanılmalıdır. Fakat bozulmuş renal fonksiyonu olan hastalarda doz azaltılması gerekli görülmemektedir. Görüldüğü kadarıyla uygulanan dozun önemli bir kısmı insan karaciğeri tarafından detoksifiye edilir. Karaciğer fonksiyonu bozuk olduğunda ilaç dikkatli bir şekilde ve azaltılmış dozda kullanılmalıdır. Sık sık trombosit ve lökosit sayımı zorunludur. İlaca bağlı kemik iliği depresyonu 50,000’den daha az trombosit sayısına veya mm 3 başına 1000’in altında polimorfonükleer sayısına sebep olduğunda, tedaviye ara verilmeli veya tedavi değiştirilmelidir. Sayılar tedavi sonlandırıldıktan sonra düşmeye devam edebilir ve 5 ila 7 gün sonra en düşük değerlere ulaşabilir. Başarılı kemik iliği çalışmalarında kemik iliğinin iyileştiği görüldüğünde tedavi yeniden başlatılabilir. Tedavinin yeniden başlatılması için normal kan değerlerinin elde edilmesi beklenmemelidir. Eğer tedavi kan değerleri normale dönmeden önce tekrar başlatılmamışsa, hastalık kontrolden çıkabilir. İntravenöz doz hızlı bir şekilde verildiğinde birkaç saatliğine hastalar mide bulantısı yaşayabilir ve kusabilir. İnfüzyon şeklinde verildiğinde problemin şiddeti daha az olacaktır. Sitarabinin konvensiyonel dozda diğer ilaçlarla birlikte kullanımı sonucu eş zamanlı nötropeni ve trombositopeni ile birlikte abdominal hassasiyet (peritonit) ve guayak pozitif kolit rapor edilmiştir. Hastalar non-operatif medikal tedaviye yanıt vermiştir. Şiddetli solunum yetmezliği rapor edildiğinden dolayı eş zamanlı granülosit transfüzyonundan kaçınılmalıdır. İmmunosupresan etkiler/ Enfeksiyonlara karşı artmış hassasiyet Canlı veya zayıflatılmış etkili aşıların uygulanması, sitarabin dahil kemoterapötik ajanlar tarafından bağışıklığı baskılanmış hastalarda ciddi veya ölümcül enfeksiyonlara yol açabilir. Sitarabin alan hastalarda canlı aşı ile aşılamadan kaçınılmalıdır. Ölü veya inaktif aşılar uygulanabilir; fakat bu gibi aşılara yanıt azalabilmektedir. Yüksek dozla tedavi Yüksek doz sitarabin, daunorubisin ve asparajinazın birlikte uygulanması sonrası akut nonlenfositik lösemili yetişkin hastalarda periferal motor ve duyu nöropatileri meydana gelmiştir. Yüksek doz sitarabin ile tedavi edilen hastalarda irreversibl nörolojik hastalık oluşumunu engellemek için doz ayarlaması gerektiğinden yüksek dozda sitarabin alan hastalar nöropati bakımından izlenmelidir. Sitarabin ile yüksek doz programını takiben şiddetli, bazen ölümcül olabilen pulmoner toksisite, yetişkin respiratuar distres sendromu ve pulmoner ödem meydana gelmiştir. Kemik iliği transplantasyonu hazırlığında deneysel yüksek sitarabin dozunun siklofosfamid ile kullanımında kardiyomiyopati ve sonrasında ölüm vakaları rapor edilmiştir. İlacın bebeklerdeki güvenliği henüz belirlenememiştir.

En sık görülen istenmeyen etkiler gastrointestinal sistem ile ilgili olanlardır. Sitarabin kemik iliğine toksiktir ve hematolojik istenmeyen etkilere sebep olur. Enfeksiyonlar ve Enfestasyonlar Yaygın olmayan: Sepsis (immünosupresyon) İyi huylu ve kötü huylu neoplazmalar(Kist ve polipler de dahil olmak üzere) Yaygın olmayan: Lentigo Kan ve lenf sistemi hastalıkları Yaygın: Anemi, megaloblastozis, lökopeni, trombositopeni Bilinmiyor: Retikülositopeni Bu advers etkiler yüksek dozlar ve devamlı infüzyonlar sonrasında daha belirgin görülmektedir. Şiddeti ise ilacın dozuna ve uygulama programına bağlıdır. Metabolizma ve beslenme hastalıkları Yaygın: Anoreksi, hiperürisemi Sinir sistemi hastalıkları Yaygın: Yüksek dozlarda bilinç düzeyinde azalma ile birlikte serbral ve serebellar etkiler, disartri, nistagmus Yaygın olmayan: Baş ağrısı, periferal nöropati, intratekal uygulamada parapleji Bilinmiyor: Baş dönmesi, nörit veya nöral toksisite ve ağrı, nörotoksisite Göz hastalıkları Yaygın: Reversibl hemorajik konjonktivit (fotofobi, yanma, görme bozukluğu, artmış lakrimasyon), keratit Bilinmiyor: Konjonktivit Kardiyak hastalıklar Yaygın olmayan: Perikardit Çok seyrek: Aritmi Solunum, göğüs hastalıkları ve mediastinal hastalıklar Bilinmiyor: Pnömoni, dispne, boğaz ağrısı Gastrointestinal hastalıklar Yaygın: Disfaji, abdominal ağrı, bulantı, kusma, diyare, oral/anal inflamasyon veya ülserasyon Yaygın olmayan: Özofajit, özofageal ülserasyon, pnömatozis sistoides intestinalis, nekrotizan kolit, peritonit Bilinmiyor: Gastrointestinal hemoraji, pankreatit Bulantı ve kusma meydana gelir ve ilacın sürekli IV infüzyonuna kıyasla hızlı IV uygulama sonrasında genellikle daha sık görülür. Hepatobiliyer hastalıklar Yaygın: Artmış karaciğer enzim seviyeleri üzerine reversibl etkiler Bilinmiyor: Hepatik disfonksiyon ve sarılık Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın: Eritem, büllöz dermatit, ürtiker, vaskülit, alopesi gibi deride reversibl istenmeyen etkiler Yaygın olmayan: Deri ülserasyonu, pruritus, avuç içi ve ayak tabanında yangılı ağrı Çok seyrek: Nötrofilik ekrin hidradenit Bilinmiyor: Kızarıklık, çillenme, deri kanaması Kas iskelet bozuklukları;bağ doku ve kemik hastalıkları Yaygın olmayan: Miyalji, eklem ağrısı Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın: Renal bozukluk, üriner retansiyon Bilinmiyor: Renal disfonksiyon Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Yaygın: Ateş, uygulama bölgesinde tromboflebit Yaygın olmayan: Uygulama bölgesinde selülit Bilinmiyor: Göğüs ağrısı, uygulama bölgesinde irritasyon veya sepsis, mukozal kanama Kardiyopulmoner arrest ile sonuçlanan ve resusitasyon gerektiren bir anaflaksi vakası bildirilmiştir Sitarabin sendromu (immünoalerjik etki) ateş, miyalji, kemik ağrısı, arada sırada görülen göğüs ağrısı, ekzantem, makulopopüler döküntü, konjonktivit, bulantı ve malazi ile karakterizedir. Genellikle uygulamadan sonraki 6-12 saatte meydana gelir. Kortikosteroidlerin bu sendromu önlediği veya tedavi ettiği gösterilmiştir. Sendromun semptomları tedavi edilecek kadar ciddiyse, kortikosteroid tedavisi düşünülmelidir. Tedavi etkiliyse sitarabin tedavisine devam edilebilir. Konvansiyonel dozlarla görülen advers etkilerden farklı olarak, yüksek doz sitarabin tedavisine bağlı olan advers etkiler: Kan ve lenf sistemi hastalıkları Konvansiyonel dozlarda gözlenenden daha ciddi kemik iliği aplazisi ile birlikte 15-25 gün sürebilen şiddetli pansitopeni halinde hematolojik toksisite görülmüştür. Sinir sistemi hastalıkları Sitarabinin yüksek dozlarıyla tedaviden sonra, kişilik değişimleri, etkilenmiş uyanıklık, disartri, ataksi, tremor, nistagmus, başağrısı, konfüzyon, somnolans, baş dönmesi, koma, konvülsiyonlar vb. gibi serebral veya serebellar etkilenmeye dair semptomlar, tedavi edilen hastaların % 8-37’sinde ortaya çıkmıştır. Yaşlılarda (55 yaş üzerinde) insidans daha yüksek olabilir. Diğer yatkınlaştırıcı faktörler bozulmuş karaciğer ve böbrek fonksiyonu, daha önceki MSS tedavisi (örn. radyoterapi) ve alkol suistimalidir. Çoğu vakada MSS bozuklukları geri dönüşümlüdür. Eğer sitarabin tedavisi yüksek doz i.v. olarak verilirse, radyasyon tedavisi gibi başka bir MSS toksik tedavi ile veya yüksek dozda sitotoksik bir ajan ile kombinlenirse MSS toksisitesi artar. Göz hastalıkları Reversibl korneal lezyon ve hemorojik konjonktivit tanımlanmıştır. Bu fenomenler kortikosteroid göz damlalarının uygulanması ile önlenebilir veya azaltılabilir. Gastrointestinal hastalıklar Özellikle sitarabinin yüksek dozlarıyla tedavide, yaygın semptomlara ek olarak daha ciddi reaksiyonlar ortaya çıkabilir. İntestinal perforasyon veya nekroz ile bağırsak tıkanması ve peritonit bildirilmiştir. Yüksek dozla tedaviden sonra pankreatit de gözlemlenmiştir. Hepatobiliyer hastalıklar Yüksek doz tedavisinden sonra karaciğer absesi, hepatomegali ve Budd Chiari sendromu (hepatik ven trombozu) gözlemlenmiştir. Solunum, göğüs hastalıkları ve mediastinal hastalıklar Özellikle yüksek doz tedavisinde pulmoner ödem/Akut Respiratuar Distres Sendromu (ARDS) olarak ortaya çıkan klinik belirtiler gelişebilir. Reaksiyon muhtemelen alveolar kapiller harabiyet nedeniyle gerçekleşmektedir. Bu reaksiyonda başka faktörlerin de payı olabilmesi nedeniyle hastalar genellikle nüks yaşarlar bu nedenle sıklık değerlendirmesi yapmak zordur (farklı yayınlarda %10-26 olarak belirtilmiştir.) Üreme sistemi ve meme hastalıkları Amenore ve azospermi Diğerleri Sitarabin tedavisini takiben, kardiyomiyopati ve rabdomiyoliz bildirilmiştir. Sitarabinin infüzyon olarak uygulandığı durumlarda gastrointestinal istenmeyen etkiler azalmıştır. Hemorojik konjonktivitin proflaksisi için lokal glukokortikoidler tavsiye edilmektedir. Kardiyopulmoner arrest ile sonuçlanan ve resusitasyon gerektiren bir anaflaksi vakası bildirilmiştir.

− Akut miyeloblastik löseminin remisyon indüksiyonun, konsolidasyon tedavisi ve kurtarma tedavisi rejimlerinde tek başına veya kombine halinde, − Akut lenfoblastik lösemi tedavisinde, kombinasyon kemoterapi rejiminin bir parçası olarak, − Primer merkezi sinir sistemi lenfomalarında metotreksat ile kombine olarak, − Yüksek dereceli lenfomaların kombinasyon kemoterapi protokollerinde, − Hodgkin lenfoma ve non-Hodgkin lenfomaların relaps veya refrakter formlarında, kombinasyon kemoterapi protokollerinin parçası olarak, − Kronik miyeloid löseminin blast krizi döneminde endikedir.

Sitarabine veya yardımcı maddelerden her hangi birine karşı bilinen aşırı duyarlılığı olanlarda, Malign olmayan etyolojili (kemik iliği aplazisi) anemi, lökopeni ve trombositopenide, yararlar riske ağır basmadıkça, Özellikle metotreaksat kullanımı veya iyonlaştırıcı radyasyon tedavisinden sonra dejeneratif ve toksik ensefalopatilerde kontrendikedir. Hamilelik sırasında sitarabin yalnızca ilacın anneye olan yararı fetüse olası zararından üstün olduğu mutlak endikasyonlarda kullanılabilir.

Sitarabin, güçlü bir kemik iliği supresanıdır. İlaca bağlı kemik iliği supresyonu olan hastalarda tedavi dikkatli bir şekilde başlatılmalıdır. İlacı alan hastalar yakın medikal gözetim altında tutulmalıdır. Lökosit ve trombosit sayımları indüksiyon sırasında sıklıkla ve günlük olarak gerçekleştirilmelidir. Kemik iliği muayeneleri blastlar periferal kandan kaybolduktan sonra sıklıkla gerçekleştirilmelidir. Kemik iliği supresyonunun olası ölümcül komplikasyonlarının (enfeksiyonla sonuçlanan granülositopeni ve zarar görmüş vücut savunması, trombositopeniye sekonder olarak gelişen hemoraji) kontrol altına alınabilmesi için olanaklar müsait olmalıdır. Kardiyopulmoner arrest ile sonuçlanan ve resüsitasyon ihtiyacı duyulmuş bir vaka rapor edilmiştir. Vaka, intravenöz sitarabin uygulandıktan hemen sonra meydana gelmiştir. Bazı deneysel sitarabin doz programlarını takiben şiddetli ve bazen ölümcül Merkezi Sinir Sistemi (MSS), Gastrointestinal (GI) ve pulmoner toksisite (sitarabinin konvensiyonel tedavi rejimlerinden farklı olarak) rapor edilmiştir. Bu reaksiyonlar reversibl korneal toksisite; genellikle reversibl serebral ve serebellar disfonksiyon; somnolans; konvulziyon; peritonite yol açan pnömatozis sistoides intestinalis dahil şiddetli gastrointestinal ülserasyon; sepsis ve karaciğer abseleri; ve pulmoner ödemdir. MSS toksisitesi riski, eğer yüksek doz sitarabin ile radyasyon tedavisi gibi başka MSS toksik bir tedavi kombine halde verilirse veya daha önce intratekal kemoterapi gibi MSS tedavisi almış hastalarda artmaktadır. Nadiren, sitozin arabinozid ile nekrotizan ensefalite bile yol açan omurilik toksisitesi, kuadripleji ve felç ve körlük gibi nörolojik etkiler rapor edilmiştir ve genellikle intratekal uygulama ile ilişkilidir. Yüksek intravenöz dozların kemoterapötik rejimlerle kombinasyonu sırasında istisnai vakalar da rapor edilmiştir Konvensiyonel dozda intravenöz sitarabinin diğer ilaçlarla kombinasyonu ile AML’li çocuklarda ölüme yol açan gecikmiş progresif yükselici felç rapor edilmiştir. Hayvanlarda sitarabinin mutajenik ve karsinojenik olduğu gösterilmiştir. Hastalara uzun dönem tedavi planlamasında benzer bir etkinin görülme olasılığı göz önünde bulundurulmalıdır. Sitarabin yalnızca sitotoksik ajanlarla tedavi konusunda tecrübeli hekimlerin sürekli kontrolü altında kullanılmalıdır. Sitarabin alan hastalarda neoplastik hücrelerin hızlı lizisine sekonder olarak gelişen hiperürisemi görülebilir; serum ürik asit konsantrasyonu izlenmelidir. Hekim destekleyici ve farmakolojik önlemlerin kullanılması konusunda hazırlıklı olmalıdır çünkü bu problemi kontrol altına alabilmek için gerekli olabilmektedir. Renal ve hepatik fonksiyonlar ve kemik iliği periyodik olarak izlenmelidir ve ilaç bozulmuş hepatik fonksiyonu olan hastalarda dikkatli bir şekilde kullanılmalıdır. Fakat bozulmuş renal fonksiyonu olan hastalarda doz azaltılması gerekli görülmemektedir. Görüldüğü kadarıyla uygulanan dozun önemli bir kısmı insan karaciğeri tarafından detoksifiye edilir. Karaciğer fonksiyonu bozuk olduğunda ilaç dikkatli bir şekilde ve azaltılmış dozda kullanılmalıdır. Sık sık trombosit ve lökosit sayımı zorunludur. İlaca bağlı kemik iliği depresyonu 50,000’den daha az trombosit sayısına veya mm 3 başına 1000’in altında polimorfonükleer sayısına sebep olduğunda, tedaviye ara verilmeli veya tedavi değiştirilmelidir. Sayılar tedavi sonlandırıldıktan sonra düşmeye devam edebilir ve 5 ila 7 gün sonra en düşük değerlere ulaşabilir. Başarılı kemik iliği çalışmalarında kemik iliğinin iyileştiği görüldüğünde tedavi yeniden başlatılabilir. Tedavinin yeniden başlatılması için normal kan değerlerinin elde edilmesi beklenmemelidir. Eğer tedavi kan değerleri normale dönmeden önce tekrar başlatılmamışsa, hastalık kontrolden çıkabilir. İntravenöz doz hızlı bir şekilde verildiğinde birkaç saatliğine hastalar mide bulantısı yaşayabilir ve kusabilir. İnfüzyon şeklinde verildiğinde problemin şiddeti daha az olacaktır. Sitarabinin konvensiyonel dozda diğer ilaçlarla birlikte kullanımı sonucu eş zamanlı nötropeni ve trombositopeni ile birlikte abdominal hassasiyet (peritonit) ve guayak pozitif kolit rapor edilmiştir. Hastalar non-operatif medikal tedaviye yanıt vermiştir. Şiddetli solunum yetmezliği rapor edildiğinden dolayı eş zamanlı granülosit transfüzyonundan kaçınılmalıdır. İmmunosupresan etkiler/ Enfeksiyonlara karşı artmış hassasiyet Canlı veya zayıflatılmış etkili aşıların uygulanması, sitarabin dahil kemoterapötik ajanlar tarafından bağışıklığı baskılanmış hastalarda ciddi veya ölümcül enfeksiyonlara yol açabilir. Sitarabin alan hastalarda canlı aşı ile aşılamadan kaçınılmalıdır. Ölü veya inaktif aşılar uygulanabilir; fakat bu gibi aşılara yanıt azalabilmektedir. Yüksek dozla tedavi Yüksek doz sitarabin, daunorubisin ve asparajinazın birlikte uygulanması sonrası akut nonlenfositik lösemili yetişkin hastalarda periferal motor ve duyu nöropatileri meydana gelmiştir. Yüksek doz sitarabin ile tedavi edilen hastalarda irreversibl nörolojik hastalık oluşumunu engellemek için doz ayarlaması gerektiğinden yüksek dozda sitarabin alan hastalar nöropati bakımından izlenmelidir. Sitarabin ile yüksek doz programını takiben şiddetli, bazen ölümcül olabilen pulmoner toksisite, yetişkin respiratuar distres sendromu ve pulmoner ödem meydana gelmiştir. Kemik iliği transplantasyonu hazırlığında deneysel yüksek sitarabin dozunun siklofosfamid ile kullanımında kardiyomiyopati ve sonrasında ölüm vakaları rapor edilmiştir. İlacın bebeklerdeki güvenliği henüz belirlenememiştir.

En sık görülen istenmeyen etkiler gastrointestinal sistem ile ilgili olanlardır. Sitarabin kemik iliğine toksiktir ve hematolojik istenmeyen etkilere sebep olur. Enfeksiyonlar ve Enfestasyonlar Yaygın olmayan: Sepsis (immünosupresyon) İyi huylu ve kötü huylu neoplazmalar(Kist ve polipler de dahil olmak üzere) Yaygın olmayan: Lentigo Kan ve lenf sistemi hastalıkları Yaygın: Anemi, megaloblastozis, lökopeni, trombositopeni Bilinmiyor: Retikülositopeni Bu advers etkiler yüksek dozlar ve devamlı infüzyonlar sonrasında daha belirgin görülmektedir. Şiddeti ise ilacın dozuna ve uygulama programına bağlıdır. Metabolizma ve beslenme hastalıkları Yaygın: Anoreksi, hiperürisemi Sinir sistemi hastalıkları Yaygın: Yüksek dozlarda bilinç düzeyinde azalma ile birlikte serbral ve serebellar etkiler, disartri, nistagmus Yaygın olmayan: Baş ağrısı, periferal nöropati, intratekal uygulamada parapleji Bilinmiyor: Baş dönmesi, nörit veya nöral toksisite ve ağrı, nörotoksisite Göz hastalıkları Yaygın: Reversibl hemorajik konjonktivit (fotofobi, yanma, görme bozukluğu, artmış lakrimasyon), keratit Bilinmiyor: Konjonktivit Kardiyak hastalıklar Yaygın olmayan: Perikardit Çok seyrek: Aritmi Solunum, göğüs hastalıkları ve mediastinal hastalıklar Bilinmiyor: Pnömoni, dispne, boğaz ağrısı Gastrointestinal hastalıklar Yaygın: Disfaji, abdominal ağrı, bulantı, kusma, diyare, oral/anal inflamasyon veya ülserasyon Yaygın olmayan: Özofajit, özofageal ülserasyon, pnömatozis sistoides intestinalis, nekrotizan kolit, peritonit Bilinmiyor: Gastrointestinal hemoraji, pankreatit Bulantı ve kusma meydana gelir ve ilacın sürekli IV infüzyonuna kıyasla hızlı IV uygulama sonrasında genellikle daha sık görülür. Hepatobiliyer hastalıklar Yaygın: Artmış karaciğer enzim seviyeleri üzerine reversibl etkiler Bilinmiyor: Hepatik disfonksiyon ve sarılık Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın: Eritem, büllöz dermatit, ürtiker, vaskülit, alopesi gibi deride reversibl istenmeyen etkiler Yaygın olmayan: Deri ülserasyonu, pruritus, avuç içi ve ayak tabanında yangılı ağrı Çok seyrek: Nötrofilik ekrin hidradenit Bilinmiyor: Kızarıklık, çillenme, deri kanaması Kas iskelet bozuklukları;bağ doku ve kemik hastalıkları Yaygın olmayan: Miyalji, eklem ağrısı Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın: Renal bozukluk, üriner retansiyon Bilinmiyor: Renal disfonksiyon Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Yaygın: Ateş, uygulama bölgesinde tromboflebit Yaygın olmayan: Uygulama bölgesinde selülit Bilinmiyor: Göğüs ağrısı, uygulama bölgesinde irritasyon veya sepsis, mukozal kanama Kardiyopulmoner arrest ile sonuçlanan ve resusitasyon gerektiren bir anaflaksi vakası bildirilmiştir Sitarabin sendromu (immünoalerjik etki) ateş, miyalji, kemik ağrısı, arada sırada görülen göğüs ağrısı, ekzantem, makulopopüler döküntü, konjonktivit, bulantı ve malazi ile karakterizedir. Genellikle uygulamadan sonraki 6-12 saatte meydana gelir. Kortikosteroidlerin bu sendromu önlediği veya tedavi ettiği gösterilmiştir. Sendromun semptomları tedavi edilecek kadar ciddiyse, kortikosteroid tedavisi düşünülmelidir. Tedavi etkiliyse sitarabin tedavisine devam edilebilir. Konvansiyonel dozlarla görülen advers etkilerden farklı olarak, yüksek doz sitarabin tedavisine bağlı olan advers etkiler: Kan ve lenf sistemi hastalıkları Konvansiyonel dozlarda gözlenenden daha ciddi kemik iliği aplazisi ile birlikte 15-25 gün sürebilen şiddetli pansitopeni halinde hematolojik toksisite görülmüştür. Sinir sistemi hastalıkları Sitarabinin yüksek dozlarıyla tedaviden sonra, kişilik değişimleri, etkilenmiş uyanıklık, disartri, ataksi, tremor, nistagmus, başağrısı, konfüzyon, somnolans, baş dönmesi, koma, konvülsiyonlar vb. gibi serebral veya serebellar etkilenmeye dair semptomlar, tedavi edilen hastaların % 8-37’sinde ortaya çıkmıştır. Yaşlılarda (55 yaş üzerinde) insidans daha yüksek olabilir. Diğer yatkınlaştırıcı faktörler bozulmuş karaciğer ve böbrek fonksiyonu, daha önceki MSS tedavisi (örn. radyoterapi) ve alkol suistimalidir. Çoğu vakada MSS bozuklukları geri dönüşümlüdür. Eğer sitarabin tedavisi yüksek doz i.v. olarak verilirse, radyasyon tedavisi gibi başka bir MSS toksik tedavi ile veya yüksek dozda sitotoksik bir ajan ile kombinlenirse MSS toksisitesi artar. Göz hastalıkları Reversibl korneal lezyon ve hemorojik konjonktivit tanımlanmıştır. Bu fenomenler kortikosteroid göz damlalarının uygulanması ile önlenebilir veya azaltılabilir. Gastrointestinal hastalıklar Özellikle sitarabinin yüksek dozlarıyla tedavide, yaygın semptomlara ek olarak daha ciddi reaksiyonlar ortaya çıkabilir. İntestinal perforasyon veya nekroz ile bağırsak tıkanması ve peritonit bildirilmiştir. Yüksek dozla tedaviden sonra pankreatit de gözlemlenmiştir. Hepatobiliyer hastalıklar Yüksek doz tedavisinden sonra karaciğer absesi, hepatomegali ve Budd Chiari sendromu (hepatik ven trombozu) gözlemlenmiştir. Solunum, göğüs hastalıkları ve mediastinal hastalıklar Özellikle yüksek doz tedavisinde pulmoner ödem/Akut Respiratuar Distres Sendromu (ARDS) olarak ortaya çıkan klinik belirtiler gelişebilir. Reaksiyon muhtemelen alveolar kapiller harabiyet nedeniyle gerçekleşmektedir. Bu reaksiyonda başka faktörlerin de payı olabilmesi nedeniyle hastalar genellikle nüks yaşarlar bu nedenle sıklık değerlendirmesi yapmak zordur (farklı yayınlarda %10-26 olarak belirtilmiştir.) Üreme sistemi ve meme hastalıkları Amenore ve azospermi Diğerleri Sitarabin tedavisini takiben, kardiyomiyopati ve rabdomiyoliz bildirilmiştir. Sitarabinin infüzyon olarak uygulandığı durumlarda gastrointestinal istenmeyen etkiler azalmıştır. Hemorojik konjonktivitin proflaksisi için lokal glukokortikoidler tavsiye edilmektedir. Kardiyopulmoner arrest ile sonuçlanan ve resusitasyon gerektiren bir anaflaksi vakası bildirilmiştir.