COVADRİN 5 MG FİLM KAPLI TABLET, 56 ADET

Koroner arter hastalığı tedavisinde: Sinüs ritminde olan ve koroner arter hastalığına bağlı kronik stabil angina pektorisin semptomatik tedavisinde aşağıdaki şartlarda endikedir: Beta bloker kullanımı için kontrendikasyonu olan hastalarda veya Beta bloker tedavisini tolere edemeyen hastalarda Tolere edilebilen maksimum dozda beta bloker kullanılmasına rağmen anjinası devam eden ve kalp hızı 70 vuruş/dakika ve üzerinde olan hastalarda beta bloker tedavisi ile birlikte endikedir. Kronik kalp yetmezliği tedavisinde: İvabradin sistolik disfonksiyonlu kronik kalp yetmezliği NYHA II ila IV sınıfında, sinüs ritminde olan ve kalp hızı 75 vuruş/dakika ve üzeri olan yetişkin hastalarda, beta bloker tedavisi dahil standart tedavi ile kombinasyon halinde veya beta bloker tedavisinin kontrendike olduğu veya tolere edilmediği durumlarda endikedir.

Etkin maddeye veya içerdiği yardımcı maddelerden birine karşı bilinen aşırı duyarlılık Tedavi öncesinde dinlenme halinde kalp atım hızının 70 atım/dakikadan az olması Kardiyojenik şok Akut miyokard infarktüsü Şiddetli hipotansiyon (< mmHg) Şiddetli karaciğer yetersizliği Hasta sinüs sendromu Sino-atriyal blok Klinik olarak kararlı olmayan veya akut kalp yetmezliği Pacemaker’a mutlak bağımlılık (kalp hızı sadece kalp pili ile sağlanıyorsa) Kararsız anjina 3. derece AV blok Güçlü sitokrom P450 3A4 (CYP3A4) inhibitörleri ile kombinasyon: Azol antifungaller (ketokonazol, itrakonazol), makrolid antibiyotikler (klaritromisin, eritromisin, josamisin, telitromisin), HIV proteaz inhibitörleri (nelfinavir, ritonavir) ve nefazodon gibi. Kalp hızını düşürme özelliğine sahip orta düzeyli CYP3A4 inhibitörleri olan verapamil ve diltiazem ile kombinasyon Gebelik, emzirme ve uygun doğum kontrol yöntemi kullanmayan çocuk doğurma olasılığı bulunan kadınlar.

Kronik stabil anjinalı hastaların semptomatik tedavisinde, ivabradinle tedaviye yalnızca istirahat kalp hızı 70 atım/dak ve üzerinde olan hastalarda başlanmalıdır. Anjina tedavisinde kullanıldığında İvabradin, semptomatik anjinası olan hastalarda kardiyovasküler sonlanımlar (miyokardiyal infarktüs ya da kardiyovasküler ölüm) üzerine yararlı etkisinin olmaması sebebiyle, yalnızca anjina semptomlarını azaltmak amacıyla kullanılması uygundur. Anjina semptomlarında 3 ay içerisinde bir iyileşme olmaz ise ivabradin sonlandırılmalıdır. İvabradin’in verapamil veya diltiazem ile birlikte kullanımı kontrendikedir. Tedaviye başlamadan önce veya doz ayarlaması yapılırken seri kalp hızı ölçümleri, EKG veya 24 saat ambulatuvar gözlem dâhil olmak üzere kalp hızı sıkça takip edilmelidir. İvabradin ile tedavi edilen hastalarda atriyal fibrilasyon gelişme riski artmaktadır. Atriyal fibrilasyon oluşumunun izlenmesi için düzenli klinik takip önerilmektedir. Tedavi süresince atriyal fibrilasyon gelişmesi halinde ivabradin kullanılmasına devam edilmesi konusunda yarar/risk oranı dikkatlice değerlendirilmelidir. Kronik stabil anjina pektoris semptomları olan hastalarda klinik sonlanımlar üzerine yararın yetersizliği: İvabradin, miyokart infarktüsü veya kardiyovasküler ölüm gibi kardiyovasküler sonlanımlar üzerinde yararlı olmaması sebebiyle yalnızca, kronik stabil anjina pektorisin semptomatik tedavisinde endikedir. Kalp hızı ölçümü: Zaman içinde kalp hızının önemli ölçüde değişkenlik gösterebileceğinden, ivabradin ile tedaviye başlarken ya da tedavi sırasında titrasyon düşünüldüğünde, kalp hızını belirlemek için seri kalp hızı ölçümleri, EKG ya da 24 saat ambulatuvar gözlem düşünülmelidir. Bu uygulamalar aynı zamanda, özellikle kalp hızı 50 atım/dak’nın altına düştüğünde ya da doz azaltıldıktan sonra kalp hızı düşük seyreden hastalara da yapılır. Kardiyak aritmiler: İvabradin kardiyak aritminin önlenmesinde veya tedavisinde etkin değildir ve muhtemelen taşiaritmi oluştuğunda (örneğin ventriküler veya supraventriküler taşikardi) etkinliğini yitirebilmektedir. Dolayısıyla atriyal fibrilasyonu olan veya sinüs düğümü fonksiyonu ile etkileşen diğer kardiyak aritmisi olan hastalarda önerilmemektedir. İvabradin ile tedavi edilen hastalarda, atriyal fibrilasyon gelişme riski artmıştır. Atriyal fibrilasyon, eş zamanlı amiodaron veya güçlü sınıf I anti aritmik kullanan hastalarda daha yaygın olmuştur. İvabradin ile tedavi edilen hastaların, atriyal fibrilasyon (süregelen veya paroksismal) oluşumu açısından klinik olarak ve eğer endikasyon varsa (şiddetlenen anjina, çarpıntı, düzensiz nabız) düzenli olarak EKG ile takibi önerilmektedir. Hastalar, atriyal fibrilasyonun belirtileri ve semptomları hakkında bilgilendirilmeli ve bunlar meydana geldiğinde doktorlarına başvurmaları tavsiye edilmelidir. Tedavi süresince atriyal fibrilasyon gelişirse, ivabradin tedavisine devam edilmesinin yarar-risk dengesi dikkatlice yeniden değerlendirilmelidir. İntraventriküler iletim kusurları (sol ve/veya sağ dal bloğu) ve ventriküler senkronizasyon bozukluğu bulunan kronik kalp yetmezliği hastaları yakından izlenmelidir. 2. derece AV-bloğu olan hastalarda kullanım: 2. derece AV-bloğu olan hastalarda ivabradin kullanımı önerilmemektedir. Kalp atım hızı düşük hastalarda kullanımı: Tedavi öncesinde dinlenme halinde kalp atım hızı 70 atım/dak’nın altına düşerse ivabradin ile tedaviye başlanmamalıdır. Eğer tedavi sırasında, dinlenme halinde kalp atım hızı sürekli olarak 50 atım/dak’nın altına düşerse veya hasta bradikardiye ilişkin semptomlar, örneğin baş dönmesi, yorgunluk hissi veya hipotansiyon yaşarsa, doz azaltılmalı veya kalp atım hızı 50 atım/dak’nın altında kalmaya devam eder veya bradikardi semptomları sürerse, tedavi kesilmelidir. Kalsiyum kanal blokerleri ile birlikte kullanımı: İvabradinin verapamil veya diltiazem gibi kalp atım hızını düşüren kalsiyum kanal blokerleri ile birlikte kullanımı kontrendikedir. İvabradinin nitratlar veya amlodipin gibi dihidropiridin türevi kalsiyum kanal blokerleri ile birlikte kullanımı konusunda güvenlilik açısından bir soruna rastlanmamıştır. İvabradinin dihidropiridin türevi kalsiyum kanal blokerleri ile kombinasyonunda ilave etkinliği saptanmamıştır. Kronik kalp yetmezliği: İvabradin tedavisi düşünülmeden önce kalp yetmezliği stabil olmalıdır. İvabradin, NYHA fonksiyonel sınıflaması IV olan kalp yetmezliği hastalarında verilerin sınırlı olması nedeniyle dikkatli kullanılmalıdır. İnme: Bu gibi durumlarda yeterli veri olmadığından, yakın zamanda inme geçirmiş hastalarda ivabradin kullanımı önerilmemektedir. Görsel fonksiyon: İvabradin, retinal fonksiyonu etkilemektedir. Uzun dönem ivabradin tedavisinin retina üzerine toksik etkisine ilişkin bir kanıt yoktur. Eğer görsel fonksiyonda beklenmedik bir kötüleşme gözlenirse, tedavinin kesilmesi düşünülmelidir. Pigmenter retinit hastası olanlarda dikkatli olunmalıdır. Hipotansiyonu olan hastalar: Hafif ve orta hipotansiyonu olan hastalarda veri kısıtlıdır ve dolayısıyla bu hastalarda ivabradin dikkatle kullanılmalıdır. Şiddetli hipotansiyonu olan hastalarda (kan basıncı < mmHg) ivabradin kontrendikedir. Atriyal fibrilasyon-kardiyak aritmiler: İvabradin ile tedavi edilen hastalarda farmakolojik kardiyoversiyon başladığında sinüs ritme dönüşte (aşırı) bradikardi riski olduğuna ilişkin kanıt yoktur. Ancak, daha ileri derece veri bulunmadığından, acil olmayan DC-kardiyoversiyon son ivabradin dozundan 24 saat sonra düşünülmelidir. Konjenital QT sendromu olan veya QT uzatan tıbbi ürünler ile tedavi gören hastalarda: Konjenital QT sendromu olan veya QT aralığını uzatan ilaçlar ile tedavi gören hastalarda ivabradin kullanımından kaçınılmalıdır. Eğer kombinasyon gerekli görülürse, yakın kardiyak gözlem gereklidir. İvabradinin yol açtığı kalp hızında azalma QT uzamasına neden olarak şiddetli aritmilere yol açabilir, özellikle Torsade de pointes. Kan basıncı tedavisinde değişiklikler gereken hipertansif hastalar: İvabradin uygulanan kronik kalp yetmezliği olan hastalarda kan basıncı tedavilerinde değişiklik yapıldığında, kan basıncı uygun aralıklarla izlenmelidir. Laktoz intoleransı: Tabletler laktoz içerdiğinden, nadir kalıtımsal galaktoz intoleransı, Lapp laktaz yetmezliği ya da glukoz-galaktoz malabsorpsiyon problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir.

Güvenlilik profil özeti: İvabradin ile en sık rastlanan istenmeyen etkiler ışığa bağlı olaylar (fosfenler) (%14,5) ve bradikardidir (%3,3). Bunlar, doza bağlı ve tıbbi ürünün farmakolojik etkisiyle ilgilidir. Advers reaksiyonların tablolaştırılmış listesi: Aşağıdaki advers etkiler veya olaylar klinik çalışmalar sırasında bildirilmiştir ve belirtilen aralıklara göre sınıflandırılmıştır: Organ sistemi ile sınıflandırma Sıklık Advers Etki Kan ve lenf sistemi hastalıkları Yaygın olmayan Eozinofili Metabolizma ve beslenme hastalıkları Yaygın olmayan Hiperürisemi Sinir sistemi hastalıkları Yaygın Başağrısı, genellikle tedavinin ilk ayında Başdönmesi: muhtemelen bradikardiye bağlı olarak Yaygın olmayan* Senkop, muhtemelen bradikardiye bağlı Göz hastalıkları Çok yaygın Işığa bağlı olaylar (fosfenler) Yaygın Bulanık görme Yaygın olmayan* Diplopi Görme bozukluğu Kulak ve iç kulak hastalıkları Yaygın olmayan Vertigo Kardiyak hastalıklar Yaygın Bradikardi 1. derece AV blok (EKG’de uzamış PQ intervali) Ventriküler ekstrasistol Atriyal fibrilasyon Yaygın olmayan Çarpıntı, supraventriküler ekstrasistol, EKG uzamış QT aralığı Çok seyrek 2. derece AV blok, 3. derece AV blok Hasta sinüs sendromu Vasküler hastalıklar Yaygın Kontrol altında olmayan kan basıncı Yaygın olmayan* Hipotansiyon, muhtemelen bradikardiye bağlı Solunum, göğüs hastalıkları ve mediastinal hastalıklar Yaygın olmayan Dispne Gastrointestinal hastalıklar Yaygın olmayan Bulantı Kabızlık Diyare Karın ağrısı* Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın olmayan* Anjiyo ödem Döküntü Seyrek* Eritem Kaşıntı Ürtiker Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları Yaygın olmayan Kas spazmları Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın olmayan Yüksek kan kreatinin düzeyi Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıkları Yaygın olmayan* Asteni, muhtemelen bradikardiye bağlı Yorgunluk, muhtemelen bradikardiye bağlı Seyrek* Keyifsizlik, muhtemelen bradikardiye bağlı olarak *Advers etki sıklıkları, klinik çalışmalardan elde edilen spontan raporlardan hesaplanmıştır. Bazı advers etkilerin tanımı: Işığa bağlı olaylar (fosfenler) hastaların %14,5’inde bildirilmiştir ve görsel alanın bir kısmında parlaklığın geçici olarak artışı olarak tanımlanmaktadır. Genellikle ışık yoğunluğunda ani değişimler tarafından tetiklenmektedir. Fosfenler, hale, görüntünün dağılması (stroboskopik veya kaleidoskopik etkiler), parlak renkli ışıklar veya çoklu görüntü (retinal persistans) şeklinde de tanımlanabilir. Fosfenlerin başlaması genellikle tedavinin ilk iki ayında olmaktadır, daha sonra tekrarlanabilmektedir. Fosfenler genellikle hafif ve orta derece yoğunlukta bildirilmiştir. Tüm fosfenler tedavi sırasında veya sonrasında, çoğunluğu (%77,5) tedavi sırasında olmak üzere kesilmiştir. Hastaların %1’inden azı fosfenler yüzünden günlük rutinini değiştirmiş veya tedaviyi bırakmıştır. Özellikle tedaviye başladıktan sonraki 2-3 ay içerisinde, hastaların %3,3’ünde bradikardi rapor edilmiştir. Hastaların %0,5’inde şiddetli bradikardi (40 atım/dak veya altında kalp hızı) görülmüştür. SIGNIFY çalışmasında, ivabradin kullanan hastalarda, plaseboya oranla daha fazla atriyal fibrilasyon gözlenmiştir (%5,3’e karşılık %3,8). 40.000’den fazla hastanın dahil edildiği, en az 3 ay süreli çift kör kontrollü Faz II/III klinik çalışmaların havuzlanmış analizinde, ivabradin ile tedavi edilen hastalarda atriyal fibrilasyon görülme sıklığı %4,86 iken, kontrol grubunda bu oran %4,08’dir (Tehlike oranı: 1,26, %95 GA 1,15-1,39). SHIFT çalışmasında, plasebo uygulanan hastalara (%6,1) kıyasla ivabradin uygulanan hastalarda (%7,1) daha fazla kan basıncı artış epizotları gözlenmiştir. Bu epizotlar en sık olarak, kan basıncı tedavisi değişiminden kısa süre sonra meydana gelmiş, geçici olmuş ve ivabradinin tedavi edici etkisini değiştirmemiştir.