AMİKAVER 250 MG/2 ML IM/IV ENJEKSİYONLUK ÇÖZELTİ

Kan ve lenf sistemi hastalıkları Seyrek : Anemi, eozinofili, granülositopeni, lökopeni, trombositopeni Bağışıklık sistemi hastalıkları Bilinmiyor : Anafilaktik yanıt (anafilaktik reaksiyon, anafilaktik şok ve anafilaktoid reaksiyon), aşırı duyarlılık Metabolizma ve beslenme hastalıkları Seyrek : Hipomagnezemi Sinir sistemi hastalıkları Yaygın : Baş dönmesi Seyrek: Tremor*, parestezi*, başağrısı, denge bozuklukları Bilinmiyor : Akut musküler paralizi* Göz hastalıkları Seyrek: Körlük**, retina enfarktüsü** Kulak ve iç kulak hastalıkları Yaygın: Bulantılı vestibüler bozukluklar Seyrek : Kulak çınlaması*, işitme kaybı* Bilinmiyor : Sağırlık*, nörosensoryel sağırlık* Kardiyak hastalıklar Seyrek : Hipotansiyon, tromboflebit Vasküler hastalıklar Seyrek : Hipotoni, taşikardi, miyokardit Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Bilinmiyor : Apne, bronkospazm Gastrointestinal hastalıklar Bilinmiyor: Kusma, bulantı Hepato-biliyer hastalıklar Yaygın olmayan : Plazmada karaciğer fonksiyon testlerinde yükselme (SGOT, SGPT, LDH, alkalen fosfataz ve bilirubin) Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın olmayan : Döküntü Seyrek : Kaşıntı; ürtiker Kas-iskelet sistemi ve bağ dokusu hastalıkları Seyrek : Artralji, adale kasılmaları* Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın : Proteinüri, üre düzeylerinde artış Seyrek : Oligüri*, serum kreatin düzeylerinde artış*, albüminüri*, idrarda eritrosit ve lökosit görülmesi* Bilinmiyor : Akut böbrek yetmezliği, toksik nefropati, idrarda hücre görülmesi* Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar: Seyrek : Ateş Bilinmiyor: Enjeksiyon bölgesinde ağrı *.4 "Özel kullanım uyarıları ve önlemleri" ** Amikasin intravitreal kullanım için formüle edilmemiştir. Amikasinin intravitreal uygulanmasından (göze enjeksiyon) sonra körlük ve retina enfarktüsü bildirilmiştir. Seçili istenmeyen etkilerin tanımı Stevens-Johnson sendromu ve toksik epidermal nekroliz dahil olmak üzere deri ve mukozal reaksiyon vakaları bildirilmiştir, ancak belirsiz bir bağlantı vardır. Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Nefrotoksisite, tübül epitelinin atılımının artması, silindirüri, β2-mikroglobulin atılımında artış, idrar yoluyla enzim atılımı (örn. alanin aminopeptidaz, glutamin transferaz, β-galaktosidaz, Nasetil-glukozaminidaz), azotemi, idrar ozmolaritesinde azalma, kan üre azotu ve serum kreatinininde artış, kreatinin klirensinde azalma ile kendini gösterir. Küçük tahrişlerde (albümin, eritrositler, lökositler veya idrarda silindirler) sıvı alımı arttırılmalıdır. İlacın kesilmesinden sonra, böbrek yetmezliği genellikle geri dönüşümlüdür. Tüm aminoglikozidlerde olduğu gibi, amikasinin ruhsatlandırılmasını takiben nefrotoksisite ve akut böbrek yetmezliğini bildiren raporlar vardır. Kulak ve labirent bozuklukları Tedavi edilen hastaların yaklaşık %0,5-5’inde 8. kraniyal siniri tutan ototoksik reaksiyonlar görülür. Bu reaksiyonlar vestibüler veya koklear fonksiyonu içerebilir. Amikasin ile tedavi edilirken koklear hasara özel dikkat gösterilmelidir. Bunlar kulak çınlaması, kulaklarda basınç ve akustik algıların başlangıçta sadece konuşma aralığının üzerindeki yüksek frekans aralığında (> 4000 Hertz) odyometrik olarak tespit edilebilir azalması olarak kendini gösterir. Ancak aminoglikozidin kesilmesine rağmen işitme kaybı, tam, geri dönüşü olmayan sağırlığa dönüşebilir. Vestibüler bozukluklar baş dönmesi, bulantı ve kusma gibi ilk semptomlarla kendini gösterir. Klinik muayenede genellikle bir nistagmus tespit edilir. İşitme veya denge bozukluklarının ilk belirtisinde, amikasin tedavisi kesilmelidir. Sinir sistemi bozukluğu Nöromüsküler blokajlar: Aminoglikozitleri kullanırken spesifik riskler çok nadirdir. Solunum durmasına yol açabilen nöromüsküler blokaj oluşumu, özellikle intraplevral veya intraperitoneal uygulama ile ortaya çıkabilir. Aminoglikozitlerin nöromüsküler bloke edici özellikleri, soluma, narkotikler veya kas gevşeticiler veya kürar benzeri ilaçlar ile arttırılır. Özellikle myastenia gravis hastaları risk altındadır. Solunum felci suni solunum gerektirir. Ek olarak, potasyum tuzlarının uygulanması bir karşı önlem olarak düşünülebilir. Bağışıklık sistemi bozuklukları Sülfit içeriği nedeniyle özellikle bronşiyal astımda, bireysel vakalarda kusma, ishal, hırıltılı solunum, akut astım krizi, bilinç bozukluğu veya şok olarak ortaya çıkabilen aşırı duyarlılık reaksiyonlarına yol açabilir. Bu reaksiyonlar bireysel olarak büyük ölçüde değişebilir ve yaşamı tehdit eden durumlara yol açabilir.

Amikasin, yetişkinlerde ve yenidoğanlar da dahil olmak üzere pediatrik hastalarda aşağıdaki enfeksiyonların tedavisinde endikedir Ventilatörle ilişkili pnömoni dahil olmak üzere hastane kaynaklı pnömoni Piyelonefrit dahil komplike ürogenital sistem enfeksiyonları Komplike intraabdominal enfeksiyonlar Endokardit (sadece diğer antibiyotiklerle kombinasyon halinde) Enfekte yanıklar Yukarıda listelenen enfeksiyonlardan herhangi biriyle ilişkili olarak ortaya çıkan veya ilişkili olduğundan şüphelenilen bakteriyemi hastalarının tedavisi. Amikasin, bakteriyel bir enfeksiyona bağlı olduğundan şüphelenilen ateşi olan nötropenik hastaların tedavisinde kullanılabilir. Tedavide, antibakteriyel ilaçların doğru kullanımına ilişkin resmi kılavuzlar dikkate alınmalıdır.

Alerjik reaksiyonlar Amikasin, anafilaktik semptomlar ve hayatı tehdit eden bronşiyal spazmlar (bronkospazm) dahil olmak üzere duyarlı bireylerde ciddi aşırı duyarlılık reaksiyonlarına neden olabilen sodyum metabisülfit içerir. Sülfit duyarlılığı genellikle nadirdir ve astımlı olmayanlara göre astımlılarda daha sık görülür. Mevcut böbrek yetmezliği olan veya mevcut işitsel veya vestibüler hasarı olan hastalara dikkat edilmelidir. Parenteral aminoglikozitlerle tedavi edilen hastalar, tedavi ile ilişkili potansiyel ototoksisite ve nefrotoksisite nedeniyle yakın klinik gözlem altında olmalıdır. 14 günden daha uzun süre tedavinin güvenliği belirlenmemiştir. Nörotoksisite / Ototoksisite Aminoglikozitlerle tedavi edilen hastalarda vestibüler ve/veya bilateral işitsel ototoksisite olarak ortaya çıkan nörotoksisite ortaya çıkabilir. Aminoglikozit kaynaklı ototoksisite riski, böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalarda veya sağlıklı hastalarda bile tedavi süresinin 5-7 günden fazla uzadığı hastalarda daha fazladır. Genellikle ilk önce yüksek frekanslarda sağırlık ortaya çıkar ve yalnızca odyometrik testlerle tespit edilebilir. Baş dönmesi ortaya çıkabilir ve vestibüler hasarın kanıtı olabilir. Diğer nörotoksisite belirtileri arasında uyuşma, ciltte karıncalanma, kas seğirmesi ve kasılmalar yer alabilir. Koklear veya vestibüler hasar gelişen hastaların, tedavi sırasında onları sekizinci kraniyal sinir hasarı konusunda uyaran semptomları olmayabilir. İlacın kesilmesinden sonra tamamen veya kısmen geri dönüşümsüz bilateral sağırlık veya kısıtlayıcı vertigo ortaya çıkabilir. Aminoglikozit kaynaklı ototoksisite genellikle geri döndürülemez. Mitokondriyal DNA mutasyonları (özellikle 12S rRNA genindeki nükleotid 1555 Ato G substitüsyonu) olan hastalarda, tedavi sırasında aminoglikozit serum seviyeleri önerilen aralıkta olsa bile ototoksisite riski artar. Bu tür hastalarda alternatif tedavi seçenekleri düşünülmelidir. Ailesinde ilgili mutasyonlar veya aminoglikozit kaynaklı sağırlık öyküsü olan hastalarda, uygulamadan önce alternatif tedaviler veya genetik testler düşünülmelidir. Nöromüsküler toksisite Aminoglikozitlerin parenteral enjeksiyonu, topikal instilasyon (ortopedik yıkama ve abdominal lavaj veya lokal ampiyem tedavisi gibi) ve oral uygulamasından sonra nöromüsküler blokaj ve solunum felci bildirilmiştir. Uygulama yolundan bağımsız olarak aminoglikozitleri uygularken solunum felci riski, özellikle anestezik veya nöromüsküler bloker alan hastalarda göz önünde bulundurulmalıdır. Nöromüsküler blokaj meydana gelirse, kalsiyum tuzları solunum felcini hafifletebilir, ancak mekanik ventilasyon gerekli olabilir. Hayvan çalışmalarında, yüksek dozda amikasin uygulandıktan sonra nöromüsküler blokaj ve kas felci bildirilmiştir. Aminoglikozitler, myastenia gravis veya parkinsonizm gibi kas bozuklukları olan hastalarda dikkatli kullanılmalıdır, çünkü bu ilaçlar nöromüsküler kavşak üzerindeki potansiyel kürar benzeri etkileri nedeniyle kas zayıflığını şiddetlendirebilir. Böbrek toksisitesi: Aminoglikozitler potansiyel olarak nefrotoksiktir. Renal toksisite, elde edilen zirve plazma düzeylerinden (C maks) bağımsız olarak ortaya çıkar. Böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalarda ve yüksek doz veya uzun süreli tedavi alan hastalarda nefrotoksisite riski artar. Hastalarda amikasin tedavisi sırasında yeterli hidratasyon sağlanmalı ve tedaviye başlamadan önce ve tedavi süresince günlük olarak böbrek fonksiyonları olağan yöntemlerle değerlendirilmelidir. İdrar tahlillerinde silindir, lökosit, eritrosit ve albüminüri görülmesi, azalmış kreatinin klirensi, azalmış idrar özgül ağırlığı, artmış BUN, serum kreatinin veya oligüri gibi böbrek fonksiyon bozukluğu kanıtı ortaya çıkarsa, dozajın azaltılması gerekir. Azotemi artarsa veya idrar çıkışında ilerleyici bir azalma meydana gelirse tedavi durdurulmalıdır. Yaşlı hastalarda BUN (kan üre azotu) veya serum kreatinin gibi rutin tarama testlerinde görülmeyebilecek şekilde böbrek fonksiyonlarında azalma olabilir. Kreatinin klirensi tayini daha fazla yardımcı olabilir. Aminoglikozitlerle tedavi sırasında yaşlı hastalarda böbrek fonksiyonunun izlenmesi özellikle önemlidir. Böbrek fonksiyonu ve sekizinci kraniyal sinirin işlevi, özellikle tedavinin başlangıcında bilinen veya şüphelenilen böbrek yetmezliği olan hastalarda ve ayrıca böbrek fonksiyonu başlangıçta normal olan ancak tedavi sırasında böbrek yetmezliği belirtileri gelişen hastalarda yakından izlenmelidir. Yeterli seviyeleri sağlamak ve potansiyel toksik seviyelerden kaçınmak için serum amikasin konsantrasyonları izlenmelidir (mümkün olduğunda). İdrar, azalmış yoğunluk, artan protein atılımı ve hücrelerin veya silindirlerin varlığı açısından incelenmelidir. BUN (kan üre azotu), serum kreatinin veya kreatinin klirensi periyodik olarak ölçülmelidir. Özellikle yüksek riskli hastalarda odyogramlar tekrarları (mümkünse) yapılmalıdır. Ototoksisite (baş dönmesi, kulak çınlaması, kulak çınlaması ve işitme kaybı) veya nefrotoksisite kanıtları görülürse, ilaç kesilmeli ya da dozu ayarlanmalıdır. Diğer nörotoksik veya nefrotoksik ürünlerin, özellikle bazitrasin, sisplatin, amfoterisin B, sefaloridin, paromomisin, viomisin, polimiksin B, kolistin, vankomisin veya diğer aminoglikozitlerin eşzamanlı ve/veya sıralı sistemik, oral veya topikal kullanımından kaçınılmalıdır. Toksisite riskini artırabilecek diğer faktörler ileri yaş ve dehidrasyondur. Aminoglikozitlerin inaktivasyonu sadece ciddi böbrek yetmezliği olan hastalarda klinik olarak anlamlıdır. Analiz için toplanan vücut sıvısı örneklerinde inaktivasyon devam edebilir ve bu da yanlış aminoglikozit düzey okumalarına neden olabilir. Bu tür numuneler uygun şekilde ele alınmalıdır (hemen analiz edilmeli, dondurulmalı veya beta-laktamaz ile muamele edilmelidir). Clostridium difficile’nin neden olduğu diyare/psödomembranöz kolit oluşur. Bu nedenle ishalli hastalar yakından izlenmelidir. Diğer Aminoglikozitler, mesane dışındaki cerrahi prosedürlerde topikal olarak uygulandıklarında hızlı ve neredeyse tamamen emilirler. Hem küçük hem de büyük cerrahi alanların bir aminoglikozit preparatı ile irige edilmesinden sonra geri dönüşümsüz sağırlık, böbrek yetmezliği ve nöromüsküler blokaja bağlı ölüm bildirilmiştir. Uzun süreli antibiyotik kullanımı bazen dirençli patojenlerin aşırı büyümesine neden olabilir. Hasta bu konuda sürekli izlenmelidir. Tedavi sırasında bir süper enfeksiyon meydana gelirse, uygun önlemler alınmalıdır. Amikasinin intravitreal uygulamasını (göze enjeksiyon) takiben bazen kalıcı görme kaybına yol açan makula enfarktüsü bildirilmiştir. Bu ürün her bir ampulünde 13 mg sodyum metabisülfit içerir. Nadir olarak şiddetli alerjik reaksiyonlara (muhtemelen gecikmiş) ve bronkospazma neden olabilir. Bu tıbbi ürün her dozunda 1 mmol (23 mg)’dan daha az sodyum ihtiva eder; yani sodyum içermediği kabul edilebilir. Pediyatrik kullanım Aminoglikozitler, bu hastaların renal immatüritesi ve sonuçta bu ilaçların serum yarılanma ömründe ortaya çıkan uzama nedeniyle prematüre ve yenidoğan bebeklerde dikkatle kullanılmalıdır.

Kan ve lenf sistemi hastalıkları Seyrek : Anemi, eozinofili, granülositopeni, lökopeni, trombositopeni Bağışıklık sistemi hastalıkları Bilinmiyor : Anafilaktik yanıt (anafilaktik reaksiyon, anafilaktik şok ve anafilaktoid reaksiyon), aşırı duyarlılık Metabolizma ve beslenme hastalıkları Seyrek : Hipomagnezemi Sinir sistemi hastalıkları Yaygın : Baş dönmesi Seyrek: Tremor*, parestezi*, başağrısı, denge bozuklukları Bilinmiyor : Akut musküler paralizi* Göz hastalıkları Seyrek: Körlük**, retina enfarktüsü** Kulak ve iç kulak hastalıkları Yaygın: Bulantılı vestibüler bozukluklar Seyrek : Kulak çınlaması*, işitme kaybı* Bilinmiyor : Sağırlık*, nörosensoryel sağırlık* Kardiyak hastalıklar Seyrek : Hipotansiyon, tromboflebit Vasküler hastalıklar Seyrek : Hipotoni, taşikardi, miyokardit Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Bilinmiyor : Apne, bronkospazm Gastrointestinal hastalıklar Bilinmiyor: Kusma, bulantı Hepato-biliyer hastalıklar Yaygın olmayan : Plazmada karaciğer fonksiyon testlerinde yükselme (SGOT, SGPT, LDH, alkalen fosfataz ve bilirubin) Deri ve deri altı doku hastalıkları Yaygın olmayan : Döküntü Seyrek : Kaşıntı; ürtiker Kas-iskelet sistemi ve bağ dokusu hastalıkları Seyrek : Artralji, adale kasılmaları* Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın : Proteinüri, üre düzeylerinde artış Seyrek : Oligüri*, serum kreatin düzeylerinde artış*, albüminüri*, idrarda eritrosit ve lökosit görülmesi* Bilinmiyor : Akut böbrek yetmezliği, toksik nefropati, idrarda hücre görülmesi* Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar: Seyrek : Ateş Bilinmiyor: Enjeksiyon bölgesinde ağrı *.4 "Özel kullanım uyarıları ve önlemleri" ** Amikasin intravitreal kullanım için formüle edilmemiştir. Amikasinin intravitreal uygulanmasından (göze enjeksiyon) sonra körlük ve retina enfarktüsü bildirilmiştir. Seçili istenmeyen etkilerin tanımı Stevens-Johnson sendromu ve toksik epidermal nekroliz dahil olmak üzere deri ve mukozal reaksiyon vakaları bildirilmiştir, ancak belirsiz bir bağlantı vardır. Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Nefrotoksisite, tübül epitelinin atılımının artması, silindirüri, β2-mikroglobulin atılımında artış, idrar yoluyla enzim atılımı (örn. alanin aminopeptidaz, glutamin transferaz, β-galaktosidaz, Nasetil-glukozaminidaz), azotemi, idrar ozmolaritesinde azalma, kan üre azotu ve serum kreatinininde artış, kreatinin klirensinde azalma ile kendini gösterir. Küçük tahrişlerde (albümin, eritrositler, lökositler veya idrarda silindirler) sıvı alımı arttırılmalıdır. İlacın kesilmesinden sonra, böbrek yetmezliği genellikle geri dönüşümlüdür. Tüm aminoglikozidlerde olduğu gibi, amikasinin ruhsatlandırılmasını takiben nefrotoksisite ve akut böbrek yetmezliğini bildiren raporlar vardır. Kulak ve labirent bozuklukları Tedavi edilen hastaların yaklaşık %0,5-5’inde 8. kraniyal siniri tutan ototoksik reaksiyonlar görülür. Bu reaksiyonlar vestibüler veya koklear fonksiyonu içerebilir. Amikasin ile tedavi edilirken koklear hasara özel dikkat gösterilmelidir. Bunlar kulak çınlaması, kulaklarda basınç ve akustik algıların başlangıçta sadece konuşma aralığının üzerindeki yüksek frekans aralığında (> 4000 Hertz) odyometrik olarak tespit edilebilir azalması olarak kendini gösterir. Ancak aminoglikozidin kesilmesine rağmen işitme kaybı, tam, geri dönüşü olmayan sağırlığa dönüşebilir. Vestibüler bozukluklar baş dönmesi, bulantı ve kusma gibi ilk semptomlarla kendini gösterir. Klinik muayenede genellikle bir nistagmus tespit edilir. İşitme veya denge bozukluklarının ilk belirtisinde, amikasin tedavisi kesilmelidir. Sinir sistemi bozukluğu Nöromüsküler blokajlar: Aminoglikozitleri kullanırken spesifik riskler çok nadirdir. Solunum durmasına yol açabilen nöromüsküler blokaj oluşumu, özellikle intraplevral veya intraperitoneal uygulama ile ortaya çıkabilir. Aminoglikozitlerin nöromüsküler bloke edici özellikleri, soluma, narkotikler veya kas gevşeticiler veya kürar benzeri ilaçlar ile arttırılır. Özellikle myastenia gravis hastaları risk altındadır. Solunum felci suni solunum gerektirir. Ek olarak, potasyum tuzlarının uygulanması bir karşı önlem olarak düşünülebilir. Bağışıklık sistemi bozuklukları Sülfit içeriği nedeniyle özellikle bronşiyal astımda, bireysel vakalarda kusma, ishal, hırıltılı solunum, akut astım krizi, bilinç bozukluğu veya şok olarak ortaya çıkabilen aşırı duyarlılık reaksiyonlarına yol açabilir. Bu reaksiyonlar bireysel olarak büyük ölçüde değişebilir ve yaşamı tehdit eden durumlara yol açabilir.