ALKERAN 2 MG TABLET, 25 ADET

Kan ve lenf sistemi hastalıkları Çok yaygın: Lökopeni, trombositopeni ve anemiye yol açan kemik iliği depresyonu. Seyrek: Hemolitik anemi. Bağışıklık sistemi hastalıkları Seyrek: Aşırı duyarlılık. Vasküler hastalıklar Bilinmeyen sıklıkta: Derin ven trombozu ve pulmoner emboli Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Seyrek: İnterstisyal pnömoni ve pulmoner fibroz (ölümcül bildirimler dahil). Gastrointestinal hastalıkları Çok yaygın: Bulantı, kusma ve diyare; yüksek dozlarda stomatit. Seyrek: Konvansiyonel dozlarda stomatit. Hepatobiliyer hastalıkları Seyrek: Anormal karaciğer fonksiyon testlerinden hepatit ve sarılık gibi klinik belirtilerine kadar değişen karaciğer bozuklukları. Deri ve derialtı doku hastalıkları Çok yaygın: Yüksek dozda alopesi. Yaygın: Konvansiyonel dozda alopesi. Seyrek: Makulopapüler döküntü ve kaşıntı. Kas-iskelet bozuklukları, bağ dokusu ve kemik hastalıkları Çok yaygın: Kas atrofisi, fibrosis, miyalji, kan kreatin fosfokinaz düzeyinde artış Yaygın: Kompartman sendromu Bilinmeyen sıklıkta: Kas nekrozu, rabdomiyoliz Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın: Böbrek hasarı olan miyeloma hastalarında melfalan tedavisinin erken safhalarında kan üre seviyesinde belirgin geçici artışlar görülmüştür. Bilinmeyen sıklıkta: Akut böbrek yetmezliği Üreme sistemi ve meme hastalıkları Bilinmeyen sıklıkta: Azospermi, amenore Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Çok yaygın: Pireksi 1. Melfalan’a karşı ürtiker, ödem, deri döküntüleri ve anaflaktik şok gibi alerjik reaksiyonlar, özellikle intravenöz uygulama sonrasında, ilk veya sonraki dozlamadan sonra nadiren bildirilmiştir. Bu olaylarla bağlantılı olarak nadiren kalp durması da bildirilmiştir. 2. Melfalan’ın geleneksel oral dozlarını alan hastaların %30’una kadarında bulantı ve kusma gibi gastrointestinal etkiler bildirilmiştir. 3. Böbrek hasarı olan miyelom hastalarında melfalan tedavisinin erken evrelerinde kan üre düzeyinde geçici ve belirgin yükselmeler sıklıkla görülmektedir. 4. Melfalan’ın talidomid ve prednizon veya deksametazon ile birlikte kullanımında ve daha az ölçüde lenalidomid ve prednizon ile birlikte kullanımında klinik olarak önemli yan etkiler şunlardır: derin ven trombozu ve tromboemboli.

Aktif bir sitotoksik ajandır ve ancak bu tür ajanların uygulanmasında deneyimli hekimlerin gözetiminde kullanılabilir. Canlı organizma aşısı kullanarak immunizasyon sağlama, bağışıklığı bastırılmış hastalarda enfeksiyona neden olma potansiyeli taşır. Bu nedenle canlı organizma aşılarıyla immünizasyon önerilmemektedir. tabletlerin güvenli kullanımı:.6 İzleme, güçlü kemik iliği baskılayıcı bir ajan olduğundan, lökopeni ve trombositopeniyi içeren kemik iliği baskılanması ana istenmeyen etkilerdir. Maksimum kemik iliği baskılanmasının oluşma zamanı değişken olduğundan kemik iliğinin aşırı bir şekilde baskılanması ve geri dönüşümsüz kemik iliği aplazisi riskini önlemek için kan değerlerinin çok dikkatli bir biçimde izlenmesi şarttır. Kan değerleri, tedavinin sonlandırılmasına karşın düşmeye devam edebilir; bu nedenle, lökosit ya da trombosit sayımlarında anormal bir düşmeye bağlı olarak ortaya çıkacak ilk belirtilerde, tedavinin geçici olarak kesilmesi gerekir. Yakın zamanda radyoterapi ya da kemoterapi görmüş hastalarda, artan kemik iliği toksisitesi göz önünde bulundurularak dikkatli kullanılmalıdır. Nötropeni ve trombositopeni Lenalidomid ve prednizon ile veya talidomid ve prednizon ile kombine kullanılan melfalan, yeni tanı konmuş yaşlı multipl miyelom hastalarında artmış hematolojik toksisite, özellikle de nötropeni ve trombositopeni riskinde artış gözlenmiştir. Bu rejimlerle tedavi edilen hastaların ve hekimlerinin, peteşi ve epistaksis gibi kanama işaret ve semptomları açısından dikkatli olmaları önerilir. Böbrek yetmezliği Böbrek bozukluğu olan hastalarda, üremik kemik iliği baskılanması da olabileceğinden, klerensi azalabilir. Doz azaltılması bu durumda gerekli olabilir ve bu hastalar yakından izlenmelidir Yüksek doz melfalan kullanımı, özellikle altta yatan böbrek yetmezliği olan ve böbrek fonksiyonlarında azalmaya yol açabilecek potansiyel risk faktörlerine sahip (örneğin, nefrotoksik ilaçların eş zamanlı kullanımı, amiloidoz vb.) hastalarda akut böbrek hasarına neden olma potansiyeline sahiptir. Mutajenisite Melfalan hayvanlarda mutajeniktir ve bu ilaçla tedavi edilen hastalarda kromozom değişiklikleri gözlenmiştir. Karsinojenite (İkinci primer malignite) Akut miyeloid lösemi (AML) ve miyelodisplastik sendrom (MDS) Diğer alkilleyici ajanlarda olduğu gibi, özellikle yaşlı hastalarda uzun süreli kombinasyon tedavisi ve radyoterapi sonrasında, melfalanın lökomojenik olduğu bildirilmiştir. Amiloidozis, malign melanom, multipl miyelom, makroglobulinemi, soğuk aglutinin sendromu ve over kanseri gibi hastalıklarda melfalan kullanımının ardından, akut lösemi olguları bildirilmiştir. Over kanserli hastalarda, alkilleyici ajan kullananlar ile kullanmayanlar arasında yapılan bir karşılaştırmada, melfalan dahil, alkilleyici ajanların akut lösemi sıklığını belirgin ölçüde arttırdığı görülmüştür. Melfalan kullanımı söz konusu olduğunda, özellikle melfalanın lenalidomid ve prednizon ile veya talidomid ve prednizon veya deksametazon ile kombine kullanılması düşünüldüğünde tedaviye başlamadan önce, olası terapötik faydaya karşı, bu kombinasyonların artırdığı lökomojenik risk (AML ve MDS) göz önünde bulundurulmalıdır. Çünkü bu kombinasyonların lökomojenik riski artırdığı gösterilmiştir. Dolayısıyla hekimler tedaviye başlamadan önce, tedavi sırasında ve sonrasında hastaları kanser gelişimi açısından yakından incelemeli ve gerekli durumlarda tedavi başlatmalıdır. Solid tümörler Alkilleyici ajanların kullanımı ikinci primer malignitelerin (seconder primary malignancy SPM) gelişimi ile ilişkilendirilmiştir. Özellikle lenalidomid ve prednizon ile, daha az oranda da talidomid ve prednizon ile kombine kullanılan melfalan, yeni tanı konmuş yaşlı multipl miyelom hastalarında artmış solid SPM riski ile ilişkilendirilmiştir. Melfalan uygulamasından önce yaş, etnik kimlik gibi hasta özellikleri, birincil tanı ve radyasyon terapisi, nakil gibi tedavi şekilleri, ayrıca tütün kullanımı gibi çevresel risk faktörleri değerlendirilmelidir.

Kan ve lenf sistemi hastalıkları Çok yaygın: Lökopeni, trombositopeni ve anemiye yol açan kemik iliği depresyonu. Seyrek: Hemolitik anemi. Bağışıklık sistemi hastalıkları Seyrek: Aşırı duyarlılık. Vasküler hastalıklar Bilinmeyen sıklıkta: Derin ven trombozu ve pulmoner emboli Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar Seyrek: İnterstisyal pnömoni ve pulmoner fibroz (ölümcül bildirimler dahil). Gastrointestinal hastalıkları Çok yaygın: Bulantı, kusma ve diyare; yüksek dozlarda stomatit. Seyrek: Konvansiyonel dozlarda stomatit. Hepatobiliyer hastalıkları Seyrek: Anormal karaciğer fonksiyon testlerinden hepatit ve sarılık gibi klinik belirtilerine kadar değişen karaciğer bozuklukları. Deri ve derialtı doku hastalıkları Çok yaygın: Yüksek dozda alopesi. Yaygın: Konvansiyonel dozda alopesi. Seyrek: Makulopapüler döküntü ve kaşıntı. Kas-iskelet bozuklukları, bağ dokusu ve kemik hastalıkları Çok yaygın: Kas atrofisi, fibrosis, miyalji, kan kreatin fosfokinaz düzeyinde artış Yaygın: Kompartman sendromu Bilinmeyen sıklıkta: Kas nekrozu, rabdomiyoliz Böbrek ve idrar yolu hastalıkları Yaygın: Böbrek hasarı olan miyeloma hastalarında melfalan tedavisinin erken safhalarında kan üre seviyesinde belirgin geçici artışlar görülmüştür. Bilinmeyen sıklıkta: Akut böbrek yetmezliği Üreme sistemi ve meme hastalıkları Bilinmeyen sıklıkta: Azospermi, amenore Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar Çok yaygın: Pireksi 1. Melfalan’a karşı ürtiker, ödem, deri döküntüleri ve anaflaktik şok gibi alerjik reaksiyonlar, özellikle intravenöz uygulama sonrasında, ilk veya sonraki dozlamadan sonra nadiren bildirilmiştir. Bu olaylarla bağlantılı olarak nadiren kalp durması da bildirilmiştir. 2. Melfalan’ın geleneksel oral dozlarını alan hastaların %30’una kadarında bulantı ve kusma gibi gastrointestinal etkiler bildirilmiştir. 3. Böbrek hasarı olan miyelom hastalarında melfalan tedavisinin erken evrelerinde kan üre düzeyinde geçici ve belirgin yükselmeler sıklıkla görülmektedir. 4. Melfalan’ın talidomid ve prednizon veya deksametazon ile birlikte kullanımında ve daha az ölçüde lenalidomid ve prednizon ile birlikte kullanımında klinik olarak önemli yan etkiler şunlardır: derin ven trombozu ve tromboemboli.