AGREDUR READY 50 MCG/ML I.V. İNFÜZYON İÇİN ÇÖZELTİ, 250 ML

Kararsız anjina veya Q dalgası oluşturmayan miyokard enfarktüsü ile başvuran ve göğüs ağrısı atağını son 12 saat içinde yaşamış, EKG değişiklikleri olan ve/veya kardiyak enzimleri yükselmiş hastalarda erken miyokard enfarktüsünü önlemek için endikedir. tedavisinden en fazla yarar görebilecek hastalar akut anjina semptomları başladıktan sonraki ilk 3-4 gün içinde miyokard enfarktüsü gelişme riski yüksek hastalardır. (örnek: erken PTCA uygulaması ihtimali olan hastalar) (Ayrıca.2 ve 5.1). Tirofiban asetil salisilik asit (ASA) ve fraksiyonlanmamış heparin ile birlikte kullanılmak üzere tasarlanmıştır.

Etkin maddeye veya preparatta bulunan yardımcı maddelerden herhangi birine aşırı duyarlılığı olan veya bir GP IIb/IIIa reseptör antagonistinin daha önce kullanımı sırasında trombositopeni gelişen hastalarda kullanılmamalıdır. Trombosit agregasyonunun inhibisyonu kanama riskini arttırdığından aşağıdaki hastalarda kontrendikedir: Son 30 gün içinde inme hikayesi ya da herhangi bir hemorajik inme hikayesi, Bilinen intrakraniyal hastalık hikayesi (örn., neoplazm, arteriyovenöz malformasyon, anevrizma), Aktif veya yakın tarihte geçirilmiş (tedaviden önceki 30 gün içinde), klinik yönden anlamlı kanama (örn., gastrointestinal kanama), Malign hipertansiyon, Son altı haftada önemli travma veya majör cerrahi müdahale, Trombositopeni (trombosit sayısı <100.000/mm3), trombosit fonksiyon bozuklukları, Pıhtılaşma bozuklukları (örn. protrombin zamanı normalin >1,3 katı veya INR (Uluslararası Normalleştirilmiş Oran) >1,5), Ağır karaciğer yetmezliği.

Fraksiyonlanmamış heparin olmaksızın tek başına uygulanması önerilmez. enoksaparin ile birlikte uygulanmasına ilişkin deneyim sınırlıdır. ile fraksiyonlanmamış heparin ile birlikte uygulanmasına göre, kutanöz ve oral kanama olaylarının (TIMI kanamaları hariç) sıklığının artmasıyla ilişkilidir**. Özellikle anjiyografi ve/veya PCI (Perkütan koroner girişim) ile birlikte ilave fraksiyonlanmamış heparin alan hastalarda ve enoksaparinin eş zamanlı uygulanmasıyla ciddi kanama olayları riskindeki artış göz ardı edilemez. ile enoksaparin etkinliği belirlenmemiştir. diğer düşük molekül ağırlıklı heparinlerle uygulanmasının güvenlilik ve etkililiği araştırılmamıştır. ** TIMI majör kanamaları, odağı belli veya belirsiz >50 g/L hemoglobin düşüşü, intrakraniyal kanama veya kardiyak tamponad olarak tanımlanır. TIMI minör kanamaları bilinen bir bölgeden kanama veya spontan gözle görünür hematüri, hematemez veya hemoptizi ile >30 g/L fakat ≤50 g/L hemoglobin düşüşü olarak tanımlanır. TIMI “kayıp olmayan bölge”, tanımlanmış bir kanama yeri olmayan >40g/L fakat <50 g/L hemoglobin düşüşü olarak tanımlanır. Aşağıdaki hastalıklarda ve durumlarda tirofibanın kullanımıyla ilişkili deneyim yeterli değildir, ancak kanama riskinde artıştan kuşkulanılmaktadır. Dolayısıyla, tirofiban aşağıdaki durumlarda önerilmez: Son 2 hafta içinde travmatik veya uzun süren kardiyopulmoner resüsitasyon, organ biyopsisi veya litotripsi > 6 hafta ancak < 3 ay önce geçirilen şiddetli travma veya majör cerrahi müdahale Son 3 ayda aktif peptik ülser Kontrol edilemeyen hipertansiyon (> mm Hg) Akut perikardit Aktif veya bilinen vaskülit hikayesi Kuşkulanılan aort diseksiyonu Hemorajik retinopati Dışkıda gizli kan veya hematüri Trombolitik tedavi Önemli derecede kanama riskini artıran ilaçların eş zamanlı kullanımı Trombolitik tedavinin endike olduğu hastalarda (Örn., EKG’de yeni patolojik Q dalgaları veya yükselmiş ST segmentleri veya sol dal bloğu ile birlikte akut transmural miyokard enfarktüsü) tirofiban ile tedavi deneyimi yoktur. Dolayısıyla bu durumlarda tirofiban kullanımı önerilmez. Trombolitik tedaviyi gerektiren durumlar ortaya çıktığında (PTCA sırasında akut oklüzyon dahil) veya hastaya acil koroner arter bypass greft (CABG) operasyonu yapılması gerekiyorsa veya hastanın intraaortik balon pompaya gereksinimi varsa infüzyonu derhal durdurulmalıdır. Acil PTCA yapılan hastalarda etkinlik verileri sınırlıdır. Çocuklarda tirofiban ile tedavi deneyimi yoktur; dolayısıyla bu hastalarda kullanımı önerilmez. Diğer dikkat edilecek hususlar ve ölçümler Tirofibanın tekrarlanan uygulamaları ile ilişkili veriler yetersizdir. ile tedavi süresince hastalar kanama açısından dikkatle izlenmelidir. Hemoraji tedavisi gerekirse, kesilmesi düşünülmelidir. Majör veya kontrol edilemeyen kanama durumlarında tirofiban derhal kesilmelidir. aşağıdaki durumlarda ve hasta gruplarında çok dikkatli kullanılmalıdır: Yakın tarihte klinik olarak anlamlı kanama (1 yıldan az), uygulamasından önceki 24 saat içinde kompres edilemeyen bir damara giriş, Yakın tarihte epidural prosedür (lumbar ponksiyon ve spinal anestezi dahil), Ağır akut veya kronik kalp yetmezliği, Kardiyojenik şok, Hafif-orta derecede karaciğer yetmezliği, Trombosit sayısı <150.000 mm3, bilinen koagülopati, trombosit fonksiyon bozukluğu veya trombositopeni hikayesi, Hemoglobin konsantrasyonu < 11 g/dL veya hematokrit < % 34. Tiklopidin, klopidogrel, adenozin, dipiridamol, sulfinpirazon ve prostasiklin ile eş zamanlı kullanılırken dikkatli olunmalıdır. Doza bağlı etkililik Tirofiban’ın 10 mikrogram/kg bolus doz uygulaması, 30 günde klinik olarak anlamlı son noktalar açısından absiksimab’a en azından denk olduğunu göstermekte başarısız olmuştur. Yaşlı hastalar, kadın hastalar ve vücut ağırlığı düşük hastalar Yaşlı ve/veya kadın hastalarda kanama komplikasyonlarının insidansı sırasıyla genç veya erkek hastalara göre daha fazladır. Vücut ağırlığı düşük hastalarda kanama insidansı vücut ağırlığı daha fazla hastalara göre daha yüksektir. Bu nedenlerle bu hastalarda dikkatli kullanılmalı ve heparin etkisi dikkatle izlenmelidir. Böbrek fonksiyon bozukluğu Klinik çalışma bulgularına göre kanama riski kreatinin klerensi azaldıkça ve dolayısıyla plazmadan tirofiban klerensi azaldıkça artmaktadır. Buna bağlı olarak böbrek fonksiyonu azalmış hastalar (kreatinin klerensi < 60 mL/dak) tedavisi sırasında dikkatle takip edilmeli ve heparin etkisi dikkatle izlenmelidir. Ağır böbrek yetmezliğinde dozu düşürülmelidir Femoral artere giriş tedavisi sırasında kanama oranları anlamlı olarak artar; bu artış özellikle femoral arter bölgesinde kateter kılıfının girdiği yerde olmaktadır. Damara girerken sadece femoral arterin ön duvarının delinmesine dikkat edilmelidir. Arter kılıfları pıhtılaşma normale döndüğü anda yani aktif pıhtılaşma zamanı (ACT) 180 saniyenin altına düştüğünde çıkarılabilir (genellikle heparin kesildikten 2-6 saat sonra). Giriş kılıfı çıkarıldıktan sonra hemostaz yakın gözetim altında, dikkatle sağlanmalıdır. Genel hemşirelik bakımı tedavisi sırasında vasküler girişler ve kas içi enjeksiyonlar en aza indirilmelidir. İntravenöz giriş sadece vücudun kompres edilebilen bölgelerinde yapılmalıdır. Tüm damara giriş yerleri dokümante edilmeli ve yakından takip edilmelidir. Üriner kateterler, nazotrakeal intübasyon ve nazogastrik tüplerin kullanımı dikkatle ele alınmalıdır. Laboratuvar değerlerinin takibi tedavisine başlamadan önce trombosit sayısı, hemoglobin ve hematokrit düzeyleri kontrol edilmelidir. Daha sonra tedaviye başlandıktan sonraki 2-6 saatte ve ardından tedavi boyunca en azından her gün bu kontroller yapılmalıdır (veya belirgin bir azalma kanıtı varsa daha sık aralıklarla). Daha önce GP IIb/IIIa reseptör antagonistleri alan hastalarda (çapraz reaksiyon gelişebilir), trombosit sayısı derhal ölçülmelidir (Örn., tekrar kullanımdan sonra uygulamanın ilk saatinde) (Ayrıca.8). Trombosit sayısı 90.000/mm3’ün altına düşerse, psödotrombositopeniyi dışlamak için ek trombosit sayımı yapılmalıdır. Trombositopeni doğrulanırsa ve heparin kesilmelidir. Hastalar kanama yönünden izlenmeli ve gerekirse tedavi edilmelidir. Ek olarak, aktif tromboplastin zamanı (APTT) tedaviden önce belirlenmeli ve heparinin antikoagülan etkileri, APTT ölçümlerinin tekrarı ile dikkatle kontrol edilmeli ve doz uygun şekilde ayarlanmalıdır. GP IIb/IIIa reseptör antagonistleri gibi, hemostazi etkileyen diğer preparatlarla birlikte heparin uygulanırken yaşamı tehdit eden kanamaların görülme potansiyeli vardır. Bu tıbbi ürün her bir 100 mL'lik kısmı içerisinde 1 mmol (23 mg)’den daha az sodyum ihtiva eder; yani esasında “sodyum içermez”.

Heparin, ASA ve diğer oral anti-trombosit ajanlar ile birlikte tirofiban tedavisi sırasında en sık bildirilen advers etki kanamadır ve genellikle hafif mukokütanöz kanama veya hafif kateterizasyon bölgesi ile ilgili kanamalardır. Gastro-intestinal, retro-peritoneal, intrakraniyal, hemoroidal ve ameliyat sonrası kanama, spinal bölgede epidural hematom kanama, hemoperikard ve pulmoner (alveoler) kanama da bildirilmiştir. Pivotal tirofiban çalışmalarında TIMI majör ve intrakraniyal kanama oranları sırasıyla < % 2,2 ve < % 0,1 idi. En ciddi advers etki ölümcül kanama olmuştur. Pivotal çalışmalarda, tirofiban uygulaması trombositopeni (trombosit sayısı <90.000 mm3) ile ilişkilendirilmiştir ve tirofiban ile birlikte heparin tedavisi alan hastaların % 1,5’inde görülmüştür. Ciddi trombositopeni (trombosit sayısı < 50.000 mm3) sıklığı % 0,3 olarak bildirilmiştir. Tirofiban ve heparin ile ilişkili olarak en sık görülen kanama dışındaki advers ilaç reaksiyonları (insidans > % 1), bulantı (% 1,7), ateş (% 1,5), ve baş ağrısıdır (% 1,1). b. Advers reaksiyonların tablolaştırılmış özeti Altı çift-kör kontrollü klinik çalışmanın (tirofiban ile birlikte heparin alan 1953 hastanın dahil olduğu) yanında pazarlama sonrası deneyimlerde bildirilen advers etkilerin listesi Tablo 2'de sunulmuştur. <); <); <.000’e); Pazarlama sonrası olayların belirsiz büyüklükte bir nüfustan spontan raporlar elde edildiğinden, onların tam sıklığını belirlemek mümkün değildir. Bu nedenle, bu yan etkilerin sıklığı “Bilinmiyor” olarak sınıflandırılır. Tablo 2:Klinik çalışmalardaki ve pazarlaması sonrası deneyimlerde bildirilen istenmeyen etkiler Sistem Organ Sınıflaması Çok Yaygın Olmayan Bilinmiyor Kan Ve Lenf Sistemi Hastalıkları Trombosit sayımında akut ve/veya şiddetli düşüşler (<20.000mm3) Bağışıklık Sistemi Hastalıkları Anafilaktik reaksiyonlar dahil şiddetli alerjik reaksiyonlar Sinir Sistemi Hastalıkları Baş ağrısı İntrakraniyal kanama, spinal epidural hematom Kardiyak Hastalıklar Hemoperikardiyum Vasküler Hastalıklar Hematom Solunum Sistemi Hastalıkları Hemoptizi, burun kanaması Pulmoner (alveolar) kanama Gastrointestinal Hastalıklar Bulantı Oral kanama, diş eti kanaması GI kanama, kan kusma Retroperitoniyal kanama Deri Ve Deri Altı Doku Hastalıkları Ekimoz Böbrek Ve İdrar Yolu Hastalıkları Hematüri Genel Bozukluklar Ve Uygulama Bölgesine İlişkin Hastalıklar Ateş Yaralanma, Zehirlenme Ve Prosedürle İlgili Komplikasyonlar Ameliyat sonrası kanama* İntravasküler giriş bölgesinde kanama Araştırmalar Dışkıda veya idrarda gizli kan Hematokrit ve hemoglobinde azalmalar, trombosit sayısı < 90.000 mm3 Trombosit sayısı < 50.000 mm3 *Başlıca kateterizasyon bölgeleriyle ilgili c. Seçilmiş advers reaksiyonların tanımı Kanama Tirofiban 0,4 mikrogram/kg/dk infüzyon rejimi ve 25 mikrogram/kg doz bolus rejimi ile önemli kanama komplikasyonlarının oranı düşüktür ve belirgin olarak artmamıştır. Tirofiban 0,4 mikrogram/kg infüzyon rejiminin kullanıldığı PRISM-PLUS çalışmasında, TIMI kriterlerine göre majör kanama insidansı heparin ile beraber verilen tirofiban için % 1,4 ve tek başına heparin için % 0,8 dir. TIMI minör kanama insidansı heparin ile beraber verilen tirofiban için % 10,5 ve tek başına heparin için % 8’dir. Kan nakli yapılan hastaların yüzdeleri heparin ile beraber verilen tirofiban için % 4 ve tek başına heparin için % 2,8 dir. ADVANCE çalışmasından elde edilen veriler, tirofibanın 25 mikrogram/kg bolus dozu ile kanama vakaları sayısının düşük olduğunu ve plasebo ile karşılaştırıldığında belirgin bir şekilde artmadığını ileri sürmektedir. Her iki grupta da hiç TIMI majör kanaması ve kan nakli yoktur. Tirofibanın 25 mikrogram/kg bolus dozu ile görülen TIMI minör kanaması plasebo kolundaki % 1’e nazaran % 4 olarak bildirilmiştir (p=0,19). Trombositopeni Tirofiban tedavi sırasında trombosit sayısında akut azalma veya trombositopeni plasebo grubuna göre daha sık görülmüştür. Bu düşüşler tirofiban kesildikten sonra normale dönmüştür. Trombositlerde akut ve şiddetli azalmalar (trombosit sayısı <20.000/mm3) daha önce GP IIb/IIIa reseptör antagonistlerini tekrar uyguladıktan sonra trombositopeni yaşamamış hastalarda gözlenmiştir ki bunlar; üşüme, düşük dereceli ateş veya kanama komplikasyonlarıyla ilişkili olabilir. Alerjik reaksiyonlar Anaflaktik reaksiyonları içeren şiddetli alerjik reaksiyonlar (örn; bronkospazm, ürtiker) tirofiban tedavisinin başlangıcında (ilk günde de gözlenmiştir) ve tekrar uygulandığında ortaya çıkmıştır. Bazı olgularda şiddetli trombositopeni (trombosit sayısı <10.000/mm3) görülmüştür.